Werk & Studie
alle pijlers
Werkdruk zorg
dinsdag 30 juli 2019 om 13:41
Er zijn hier vast genoeg viva dames die ook in de zorg werken. Ik heb vorig jaar de overstap gemaakt om van de gehandicaptenzorg naar de ouderenzorg te gaan. Ik wist dat de ouderenzorg hard werken is, maar zo hard? Nee.
Mijn werkdagen zijn van 7 tot 16, of van 15 tot 23 op de afdeling en dat vaak zonder pauze en personeel tekort. Soms staan we met 2 pers op 16 bewoners die we uit bed moeten halen, en dan ook echt bewoners die met tilliften uit bed gehaald moeten worden, zwachtelen, katheters, wondverzorging, dementerenden die eigenlijk op een gesloten afdeling horen te zitten en noem maar op.. Soms zijn we net voor het middageten klaar met de adl, en kunnen we alweer met de etenskar op pad en medicatie rond delen. Waar ik me ook aan erger is dat op mijn vrije dagen gewoon altijd gebeld of geappt word of ik kan komen werken.
Ik heb het gevoel dat ik faal. Mijn collega’s die dit al jaren doen werken kei hard door en je hoort ze niet snel klagen. Ik ben kleinschalig wonen gewend en dit was heel anders werken dan op een afdeling.
Ervaren jullie ook zo’n hoge werkdruk? En vooral nu in de zomerperiode? Ben benieuwd naar jullie verhalen en uit welke branche jullie komen.
Mijn werkdagen zijn van 7 tot 16, of van 15 tot 23 op de afdeling en dat vaak zonder pauze en personeel tekort. Soms staan we met 2 pers op 16 bewoners die we uit bed moeten halen, en dan ook echt bewoners die met tilliften uit bed gehaald moeten worden, zwachtelen, katheters, wondverzorging, dementerenden die eigenlijk op een gesloten afdeling horen te zitten en noem maar op.. Soms zijn we net voor het middageten klaar met de adl, en kunnen we alweer met de etenskar op pad en medicatie rond delen. Waar ik me ook aan erger is dat op mijn vrije dagen gewoon altijd gebeld of geappt word of ik kan komen werken.
Ik heb het gevoel dat ik faal. Mijn collega’s die dit al jaren doen werken kei hard door en je hoort ze niet snel klagen. Ik ben kleinschalig wonen gewend en dit was heel anders werken dan op een afdeling.
Ervaren jullie ook zo’n hoge werkdruk? En vooral nu in de zomerperiode? Ben benieuwd naar jullie verhalen en uit welke branche jullie komen.
dinsdag 30 juli 2019 om 13:56
dinsdag 30 juli 2019 om 14:02
Ik wil gewoon vooral even van me afschrijven en ben benieuwd hoe anderen dit ervaren. Zelf vind ik het lastig om er met collega’s over te praten, en mijn vriendinnen werken niet in de zorg. Maar ik merk dat veel collega’s hier aan gewend zijn, dit misschien ook wel hun passie is.Manta schreef: ↑30-07-2019 13:56Wat wil je precies ? Als we ja zeggen neem je ontslag?
Natuurlijk ervaren veel mensen werkdruk, vooral die, die aan het bed staan. Open deur in deze tijd.
Ik werk in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik draai 24 uurs diensten en ervaar amper werkdruk.
Fijn dat jij geen werkdruk ervaart.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:08
Ik werk zelf op een kleinschalige afdeling met 7 bewoners. Bij ons is het ook erg druk en aanpoten. Ben zelf nog in opleiding voor helpende plus dus boventallig aanwezig. Dat is op zich maar goed ook momenteel. Ik begin met een dagdienst om 7:00 uur- 15:00 en avonddienst tot 22:30 uur. Wij hebben momenteel 2 nieuwe cliënten in zorg, beiden dementerend en horen eigenlijk ook gesloten (wat wij niet zijn). Constant moet je achter ze aan, ze eigenlijk één op één vermaken, wat niet altijd kan omdat andere cliënten ook aandacht nodig zijn. Ze kunnen geen 5 minuten zitten dan gaan ze alweer aan de wandel. Het heeft ook z’n weerslag op andere cliënten die ook onrustig worden. Aan het eind van de dienst ben je kapot. Ik herken me gevoel van falen. Daar heb ik het toevallig laatst nog met een collega over gehad. Zij begon erover dat ze vondt, doordat we veel tijd kwijt zijn aan de nieuwe cliënten dat we andere cliënten tekort doen. En ik was het zeker met haar eens. Als ik er ben probeer ik met deze cliënten even naar buiten te gaan. Des ondanks vindt ik het nog steeds super dankbaar werk en zou niet anders willen. En als de vakantie voorbij is wordt het misschien iets relaxter. Sterkte en succes.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:09
dinsdag 30 juli 2019 om 14:11
Wij nemen bijna ook geen pauze. Eten een boterham als de bewoners ook eten en idem met een kop koffie.Cinderella76 schreef: ↑30-07-2019 14:08Ik werk zelf op een kleinschalige afdeling met 7 bewoners. Bij ons is het ook erg druk en aanpoten. Ben zelf nog in opleiding voor helpende plus dus boventallig aanwezig. Dat is op zich maar goed ook momenteel. Ik begin met een dagdienst om 7:00 uur- 15:00 en avonddienst tot 22:30 uur. Wij hebben momenteel 2 nieuwe cliënten in zorg, beiden dementerend en horen eigenlijk ook gesloten (wat wij niet zijn). Constant moet je achter ze aan, ze eigenlijk één op één vermaken, wat niet altijd kan omdat andere cliënten ook aandacht nodig zijn. Ze kunnen geen 5 minuten zitten dan gaan ze alweer aan de wandel. Het heeft ook z’n weerslag op andere cliënten die ook onrustig worden. Aan het eind van de dienst ben je kapot. Ik herken me gevoel van falen. Daar heb ik het toevallig laatst nog met een collega over gehad. Zij begon erover dat ze vondt, doordat we veel tijd kwijt zijn aan de nieuwe cliënten dat we andere cliënten tekort doen. En ik was het zeker met haar eens. Als ik er ben probeer ik met deze cliënten even naar buiten te gaan. Des ondanks vindt ik het nog steeds super dankbaar werk en zou niet anders willen. En als de vakantie voorbij is wordt het misschien iets relaxter. Sterkte en succes.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:14
Ik denk dat er tegenwoordig echt veel cliënten nog op een afdeling/opvang zitten die op een gesloten afdeling horen te zitten, en inderdaad dit gaat dan ten koste van andere cliënten. Ik merk ook dat ik sommige cliënten te weinig aandacht geef, kom er gewoon niet aan toe. Tof dat je het alsnog heel dankbaar werk vind, dat is het ook zeker wel.Cinderella76 schreef: ↑30-07-2019 14:08Ik werk zelf op een kleinschalige afdeling met 7 bewoners. Bij ons is het ook erg druk en aanpoten. Ben zelf nog in opleiding voor helpende plus dus boventallig aanwezig. Dat is op zich maar goed ook momenteel. Ik begin met een dagdienst om 7:00 uur- 15:00 en avonddienst tot 22:30 uur. Wij hebben momenteel 2 nieuwe cliënten in zorg, beiden dementerend en horen eigenlijk ook gesloten (wat wij niet zijn). Constant moet je achter ze aan, ze eigenlijk één op één vermaken, wat niet altijd kan omdat andere cliënten ook aandacht nodig zijn. Ze kunnen geen 5 minuten zitten dan gaan ze alweer aan de wandel. Het heeft ook z’n weerslag op andere cliënten die ook onrustig worden. Aan het eind van de dienst ben je kapot. Ik herken me gevoel van falen. Daar heb ik het toevallig laatst nog met een collega over gehad. Zij begon erover dat ze vondt, doordat we veel tijd kwijt zijn aan de nieuwe cliënten dat we andere cliënten tekort doen. En ik was het zeker met haar eens. Als ik er ben probeer ik met deze cliënten even naar buiten te gaan. Des ondanks vindt ik het nog steeds super dankbaar werk en zou niet anders willen. En als de vakantie voorbij is wordt het misschien iets relaxter. Sterkte en succes.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:15
Gaat bij ons wel een half uur pauze van elke dienst af, behalve de korte 3 uursdiensten.Cinderella76 schreef: ↑30-07-2019 14:11Wij nemen bijna ook geen pauze. Eten een boterham als de bewoners ook eten en idem met een kop koffie.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:21
In de zorg is nu eenmaal veel werkdruk, maar moet ik eerlijk zeggen dat ik in de gehandicaptenzorg werk met 4 clienten met diverse problematiek zoals agressie erbij.
De adl is minder zwaar met 4 en ik blijf ook zeggen dat de ouderenzorg een stuk pittiger is. Zou ik niet kunnen, dus respect voor jou en hou vol. De zomer is straks voorbij en meestal komen er dan rustige tijden aan.
De adl is minder zwaar met 4 en ik blijf ook zeggen dat de ouderenzorg een stuk pittiger is. Zou ik niet kunnen, dus respect voor jou en hou vol. De zomer is straks voorbij en meestal komen er dan rustige tijden aan.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:25
Ik herken het wel.
Op dit moment ben ik werkend in de huishoudelijke functie op de PG afdeling waar ouderen met dementie zitten. Ik zie de zorgcollega's alle ballen in de lucht proberen te houden en onze bewoners het naar de zin te maken. Nu met deze vakantie periode is het extra aanpoten ivm personeelstekort. Ik doe mijn best om de zorg te ontlasten door wat extra taken te doen die ik mag doen. Soms blijf ik iets langer vanwege de onrust. Zolang je weet waarvoor je het doet, dan komt het uiteindelijk wel goed. En misschien is het voor jou/ jullie wel fijn om het even van je af te praten.
Na de vakantie ga ik aan de verzorgende IG opleiding beginnen. Ik blijf dus meelezen.
Op dit moment ben ik werkend in de huishoudelijke functie op de PG afdeling waar ouderen met dementie zitten. Ik zie de zorgcollega's alle ballen in de lucht proberen te houden en onze bewoners het naar de zin te maken. Nu met deze vakantie periode is het extra aanpoten ivm personeelstekort. Ik doe mijn best om de zorg te ontlasten door wat extra taken te doen die ik mag doen. Soms blijf ik iets langer vanwege de onrust. Zolang je weet waarvoor je het doet, dan komt het uiteindelijk wel goed. En misschien is het voor jou/ jullie wel fijn om het even van je af te praten.
Na de vakantie ga ik aan de verzorgende IG opleiding beginnen. Ik blijf dus meelezen.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:35
3 jaar in de neurorevalidatie gewerkt. Dus ouderen met verlammingen, verwardheid, agressie, niet kunnen slikken/eten/drinken. Volledige of deels hulp nodig bij ADL. Incontinent van urine en feces.
Geen vaste bezoektijden dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat vragen en geklaag van familie. Hun moeder of vader heeft dit en dat nodig en wel meteen. Dat ik nog voor 9 andere vaders en moeders tegelijk moet zorgen doet er niet toe. Ik moet NU komen. Tel daarbij op allerlei klussen die eigenlijk niet bij de verpleging horen zoals alle maaltijden verzorgen, de afwas doen (met de hand want voor een vaatwasser is zogenaamd geen geld). Tot slot elk half jaar een groep studenten waardoor en vaste diensten vanaf worden gehaald wat 'studenten kunnen het ook'. Wat natuurlijk niet zo is. Want ze hebben vaak een hoop nog lang niet in de vingers, mogen nog geen medicatie delen, zijn om de haverklap 'ziek' etc etc.
Het verloop van personeel is ook enorm. Ben er nu een paar maanden weg en sindsdien zijn er weer 4 collega's vertrokken. En degenen die vertrekken zijn vaak jonge mensen. De oude garde klaagt net zo hard en vind het werk ook nauwelijks te doen. Maar ze durven vaak niet te gaan.
De ouderenzorg is echt een ramp. Dat je op je oude dag zo moet eindigen is dramatisch. Ik heb mensen soms een uur in hun ontlasting moeten laten liggen omdat ik de enige vaste kracht was op 31 patiënten. Verder alleen flexers en studenten.
Ik ga nooit meer terug naar de ouderenzorg.
Geen vaste bezoektijden dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat vragen en geklaag van familie. Hun moeder of vader heeft dit en dat nodig en wel meteen. Dat ik nog voor 9 andere vaders en moeders tegelijk moet zorgen doet er niet toe. Ik moet NU komen. Tel daarbij op allerlei klussen die eigenlijk niet bij de verpleging horen zoals alle maaltijden verzorgen, de afwas doen (met de hand want voor een vaatwasser is zogenaamd geen geld). Tot slot elk half jaar een groep studenten waardoor en vaste diensten vanaf worden gehaald wat 'studenten kunnen het ook'. Wat natuurlijk niet zo is. Want ze hebben vaak een hoop nog lang niet in de vingers, mogen nog geen medicatie delen, zijn om de haverklap 'ziek' etc etc.
Het verloop van personeel is ook enorm. Ben er nu een paar maanden weg en sindsdien zijn er weer 4 collega's vertrokken. En degenen die vertrekken zijn vaak jonge mensen. De oude garde klaagt net zo hard en vind het werk ook nauwelijks te doen. Maar ze durven vaak niet te gaan.
De ouderenzorg is echt een ramp. Dat je op je oude dag zo moet eindigen is dramatisch. Ik heb mensen soms een uur in hun ontlasting moeten laten liggen omdat ik de enige vaste kracht was op 31 patiënten. Verder alleen flexers en studenten.
Ik ga nooit meer terug naar de ouderenzorg.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:36
Pittig, ik werk als wijkverpleegkundige en ben verantwoordelijk voor ons team. Ik heb de cliënten voor de vakantie ingelicht dat het helaas lastig gaat zijn deze zomer met routes dus dat mensen later geholpen gaan worden. Vooral diegene die niet op uur en tijd geholpen hoeven te worden.
Het is voor iedereen aanpassen en geen pauze doen wij niet aan, vallen er gaten dan vallen deze maar, altijd in overleg met collegae en cliënten of mantelzorgers maar wij hebben te lang puin geruimd voor managers, beleidswerkers etc. Ik communiceer er open over. Cliënten leven niet onder een steen, en dat is soms heel lastig maar men begrijpt ook dat nog harder werken gewoon niet kan, soms wel slimmer.
Dus ik verplicht mijn teamgenoten pauze te nemen. Wij doen niet aan vrijwilligerswerk. Is de pauze doorbetaald dan is het anders maar bij ons is het 1/2 uur onbetaald en daarnaast gewoon ook een koffiepauze in de ochtend. Het is bijzonder lastige materie hoor.
Het is voor iedereen aanpassen en geen pauze doen wij niet aan, vallen er gaten dan vallen deze maar, altijd in overleg met collegae en cliënten of mantelzorgers maar wij hebben te lang puin geruimd voor managers, beleidswerkers etc. Ik communiceer er open over. Cliënten leven niet onder een steen, en dat is soms heel lastig maar men begrijpt ook dat nog harder werken gewoon niet kan, soms wel slimmer.
Dus ik verplicht mijn teamgenoten pauze te nemen. Wij doen niet aan vrijwilligerswerk. Is de pauze doorbetaald dan is het anders maar bij ons is het 1/2 uur onbetaald en daarnaast gewoon ook een koffiepauze in de ochtend. Het is bijzonder lastige materie hoor.
dinsdag 30 juli 2019 om 14:52
Jep bij ons net zo. Familie klaagt enorm... moeders is nat, dit kan toch echt niet!!!! zij moet elk uur naar het toilet begeleid worden!!! En over het eten, de meeste ouderen eten gewoon minder of slecht, fam word dan boos op ons dat wij hen meer moeten stimuleren. Soms voelt het alsof je wel 10 taken tegelijks moet uitvoeren, helaas heb ik maar 1 paar handenCrovax schreef: ↑30-07-2019 14:353 jaar in de neurorevalidatie gewerkt. Dus ouderen met verlammingen, verwardheid, agressie, niet kunnen slikken/eten/drinken. Volledige of deels hulp nodig bij ADL. Incontinent van urine en feces.
Geen vaste bezoektijden dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat vragen en geklaag van familie. Hun moeder of vader heeft dit en dat nodig en wel meteen. Dat ik nog voor 9 andere vaders en moeders tegelijk moet zorgen doet er niet toe. Ik moet NU komen. Tel daarbij op allerlei klussen die eigenlijk niet bij de verpleging horen zoals alle maaltijden verzorgen, de afwas doen (met de hand want voor een vaatwasser is zogenaamd geen geld). Tot slot elk half jaar een groep studenten waardoor en vaste diensten vanaf worden gehaald wat 'studenten kunnen het ook'. Wat natuurlijk niet zo is. Want ze hebben vaak een hoop nog lang niet in de vingers, mogen nog geen medicatie delen, zijn om de haverklap 'ziek' etc etc.
Het verloop van personeel is ook enorm. Ben er nu een paar maanden weg en sindsdien zijn er weer 4 collega's vertrokken. En degenen die vertrekken zijn vaak jonge mensen. De oude garde klaagt net zo hard en vind het werk ook nauwelijks te doen. Maar ze durven vaak niet te gaan.
De ouderenzorg is echt een ramp. Dat je op je oude dag zo moet eindigen is dramatisch. Ik heb mensen soms een uur in hun ontlasting moeten laten liggen omdat ik de enige vaste kracht was op 31 patiënten. Verder alleen flexers en studenten.
Ik ga nooit meer terug naar de ouderenzorg.
. Ook wij hebben vaak flexers en uitzendkrachten aan het werk. Wat voor werk doe je nu als ik vragen mag?
dinsdag 30 juli 2019 om 14:56
Tijd dat deze directie mee gaat draaien op de vloer.. tel al die kwartiertjes is op dat iemand bezig is met de afwas, maaltijden verzorgen kunnen helpenden doen, en studenten zijn extra geen ftl. Al het personeel de barricades op in dat tehuis.. en een goede personeelsmanager trekt aan de bel als steeds dezelfde groep personeel gaat lopen..Crovax schreef: ↑30-07-2019 14:353 jaar in de neurorevalidatie gewerkt. Dus ouderen met verlammingen, verwardheid, agressie, niet kunnen slikken/eten/drinken. Volledige of deels hulp nodig bij ADL. Incontinent van urine en feces.
Geen vaste bezoektijden dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat vragen en geklaag van familie. Hun moeder of vader heeft dit en dat nodig en wel meteen. Dat ik nog voor 9 andere vaders en moeders tegelijk moet zorgen doet er niet toe. Ik moet NU komen. Tel daarbij op allerlei klussen die eigenlijk niet bij de verpleging horen zoals alle maaltijden verzorgen, de afwas doen (met de hand want voor een vaatwasser is zogenaamd geen geld). Tot slot elk half jaar een groep studenten waardoor en vaste diensten vanaf worden gehaald wat 'studenten kunnen het ook'. Wat natuurlijk niet zo is. Want ze hebben vaak een hoop nog lang niet in de vingers, mogen nog geen medicatie delen, zijn om de haverklap 'ziek' etc etc.
Het verloop van personeel is ook enorm. Ben er nu een paar maanden weg en sindsdien zijn er weer 4 collega's vertrokken. En degenen die vertrekken zijn vaak jonge mensen. De oude garde klaagt net zo hard en vind het werk ook nauwelijks te doen. Maar ze durven vaak niet te gaan.
De ouderenzorg is echt een ramp. Dat je op je oude dag zo moet eindigen is dramatisch. Ik heb mensen soms een uur in hun ontlasting moeten laten liggen omdat ik de enige vaste kracht was op 31 patiënten. Verder alleen flexers en studenten.
Ik ga nooit meer terug naar de ouderenzorg.
De familie snap ik wel, je wilt de beste zorg voor je vader of moeder, en dat is gewone basiszorg. Heb vaak genoeg mijn moeder zelf naar toilet gebracht, gewassen, verschoond en op bed gelegd. Pijn medicatie kan ik niet geven. En pijn was voor mij bij mijn moeder geen optie. Kan haar gillen van de pijn na ruim een jaar na haar dood nog horen. En daar was ik dus heel scherp in..
woensdag 31 juli 2019 om 20:03
Ons zomer rooster is aardig rond! We werken meestal met 3 zorgmedewerkers op 17 bewoners, gesloten afdeling.
Daarbij hebben we ook nog een gastvrouw.
Dat is prima te doen.
Ik heb vorig jaar ook een periode op somatiek gewerkt, veel personeelstekort. Ook 2 op 16 soms, niet haalbaar goede zorg te leveren wat mij betreft
Daarbij hebben we ook nog een gastvrouw.
Dat is prima te doen.
Ik heb vorig jaar ook een periode op somatiek gewerkt, veel personeelstekort. Ook 2 op 16 soms, niet haalbaar goede zorg te leveren wat mij betreft
woensdag 31 juli 2019 om 20:11
Neurorevalidatie hoeft niet perse ouderen met verlammingen te zijn..Crovax schreef: ↑30-07-2019 14:353 jaar in de neurorevalidatie gewerkt. Dus ouderen met verlammingen, verwardheid, agressie, niet kunnen slikken/eten/drinken. Volledige of deels hulp nodig bij ADL. Incontinent van urine en feces.
Geen vaste bezoektijden dus van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat vragen en geklaag van familie. Hun moeder of vader heeft dit en dat nodig en wel meteen. Dat ik nog voor 9 andere vaders en moeders tegelijk moet zorgen doet er niet toe. Ik moet NU komen. Tel daarbij op allerlei klussen die eigenlijk niet bij de verpleging horen zoals alle maaltijden verzorgen, de afwas doen (met de hand want voor een vaatwasser is zogenaamd geen geld). Tot slot elk half jaar een groep studenten waardoor en vaste diensten vanaf worden gehaald wat 'studenten kunnen het ook'. Wat natuurlijk niet zo is. Want ze hebben vaak een hoop nog lang niet in de vingers, mogen nog geen medicatie delen, zijn om de haverklap 'ziek' etc etc.
Het verloop van personeel is ook enorm. Ben er nu een paar maanden weg en sindsdien zijn er weer 4 collega's vertrokken. En degenen die vertrekken zijn vaak jonge mensen. De oude garde klaagt net zo hard en vind het werk ook nauwelijks te doen. Maar ze durven vaak niet te gaan.
De ouderenzorg is echt een ramp. Dat je op je oude dag zo moet eindigen is dramatisch. Ik heb mensen soms een uur in hun ontlasting moeten laten liggen omdat ik de enige vaste kracht was op 31 patiënten. Verder alleen flexers en studenten.
Ik ga nooit meer terug naar de ouderenzorg.
woensdag 31 juli 2019 om 20:11
Dat was bij ons ook exact hetzelfde.Cinderella76 schreef: ↑30-07-2019 14:11Wij nemen bijna ook geen pauze. Eten een boterham als de bewoners ook eten en idem met een kop koffie.
Ik kwam ook tot de ontdekking dat het echt flink aanpoten was. Ik had geen seconde rust, was alleen maar aan het rennen.
Het brak me op. Uiteindelijk na een paar goede gesprekken weer terug gegaan naar mijn oude werkgever, waar ik destijds met veel plezier heb gewerkt. Ik werk nu in de thuiszorg, doe wel werk onder mijn niveau maar ik ga weer met plezier naar mijn werk. Ik merk dat de rust weer terugkomt in mijn leven en dat had ik er graag voor over.
Ik heb inmiddels ook besloten dat ik in de thuiszorg wil blijven werken. Dat is voor mezelf ook gewoon het fijnste. Vaste dagen, niet al teveel prikkels. Erg fijn.
woensdag 31 juli 2019 om 20:47
Een vriendin van mij doet dat werk ook. Zij kreeg er een mantelzorger bij. Die dame zorgt voor haar moeder en mag dan voor zichzelf een soort bonnen aanschaffen voor huishoudelijke hulp tegen gereduceerd tarief.
Dat vond ze nu wel makkelijk, met 40+ graden kon ze zelf echt niet poetsen. Maar wel verwachten dat mijn vriendin in twee uurtjes het hele huis spik en span krijgt.
Als sommigen een beetje normaal zou nadenken zou het al een stuk beter gaan in de zorg.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 31 juli 2019 om 20:55
Wat is nou het probleem in de zorg: Te weinig geld of te weinig personeel? Of een combinatie van beiden?
Overigens snap ik niet dat mensen in de bijstand die kunnen werken, maar niks kunnen vinden, niet worden ingezet in de zorg. Ze kunnen toch prima mensen eten geven, met een kar rondlopen en afwassen?
Overigens snap ik niet dat mensen in de bijstand die kunnen werken, maar niks kunnen vinden, niet worden ingezet in de zorg. Ze kunnen toch prima mensen eten geven, met een kar rondlopen en afwassen?
woensdag 31 juli 2019 om 21:16
Het probleem in de zorg is, dat ze er zo'n 8 jaar geleden veel hebben ontslagen, personeel moest mini maal mbo 3 hebben, helpenden moesten eruit. Voedingsassistenten werden ontslagen dat moest de verpleging er maar bij doen. En veel ontslagen in thuiszorg en faillissement en. Gemeenten moesten de zorg gaan regelen maar kregen daar veel minder geld voor..FireMe schreef: ↑31-07-2019 20:55Wat is nou het probleem in de zorg: Te weinig geld of te weinig personeel? Of een combinatie van beiden?
Overigens snap ik niet dat mensen in de bijstand die kunnen werken, maar niks kunnen vinden, niet worden ingezet in de zorg. Ze kunnen toch prima mensen eten geven, met een kar rondlopen en afwassen?
En zelf meegemaakt op de vmbo school van mijn dochter, bij een presentatie avond van de mbo scholen. Dat de mensen van de zorg opleidingen aangaven dat het niet slim zou zijn voor de zorg te kiezen. Kinderopvang nam erg af, verzorgingstehuizen zullen sluiten en mensen werden minder snel opgenomen. Dus minder banen in de zorg en dus werd afgeraden voor de zorg te kiezen.. op een vmbo school de kweekvijver voor mensen die zorg in willen en kunnen
Mijn beide ouders hebben hun laatste jaar in een verpleeghuis gewoond. En zijn daar gestorven. Dat er heel veel beroep op vrijwilligers wordt gedaan, ze niet gewend zijn dat kinderen en dan vooral de vrouwen tegenwoordig fulltime werken..
Heb gezegd hoe ze dat voor zich zagen als het leger vrijwilligers is opgedroogd. Mensen moeten langer doorwerken en steeds meer vrouwen werken.
En waarom moet de gastvrouw op de woonkamer een vrijwilliger zijn. 30 jaar geleden was dat een baan.
En waarom zoveel indirecte mensen in een verpleeghuis? Directie, administratief en leiding gevenden?
Waarom zoveel reclame van zorginstellingen en waarom sponsoren die sport evenementen?
woensdag 31 juli 2019 om 22:00
Volgens mij zijn er geen sectoren meer waar de werkdruk niet erg hoog is. We moeten overal meer werk met minder mensen doen (omdat er vaak niet meer mensen te vinden zijn).
Het enige verschil is dat er in sommige sectoren iets meer wordt betaald dan in andere. Maar dat maakt de werkdruk niet minder.
Het enige verschil is dat er in sommige sectoren iets meer wordt betaald dan in andere. Maar dat maakt de werkdruk niet minder.
