Werk & Studie
alle pijlers
Werklozen topic!
donderdag 9 februari 2017 om 12:01
Sinds kort heb ik geen baan meer. Ik solliciteer met regelmaat en check dagelijks de vacature sites in mijn sector. Wanneer ik weer een brief heb geschreven, krijg ik daar een boost van. Ik voel me op zo'n moment nuttig en bezig met mijn toekomst.
Buiten het sollicteren om kan ik me soms echt heel nutteloos voelen. Ik volg nu een interessante cursus en ga vrijwilligerswerk doen. Maar buiten deze bezigheden om vind ik het soms moeilijk om de dag door te komen. Vandaar dit topic. Hoe komen andere werklozen de dag door naast het solliciteren?
Iemand tips om meer structuur in mijn dagen te krijgen? Ik merk dat ik wat lamlendig begin te worden waardoor huishoudelijke klussen steeds meer een opgave zijn.
Buiten het sollicteren om kan ik me soms echt heel nutteloos voelen. Ik volg nu een interessante cursus en ga vrijwilligerswerk doen. Maar buiten deze bezigheden om vind ik het soms moeilijk om de dag door te komen. Vandaar dit topic. Hoe komen andere werklozen de dag door naast het solliciteren?
Iemand tips om meer structuur in mijn dagen te krijgen? Ik merk dat ik wat lamlendig begin te worden waardoor huishoudelijke klussen steeds meer een opgave zijn.
woensdag 8 maart 2017 om 13:34
Heujj ook ik meld me maar even hier!
Vorige zomer afgestudeerd (HBO) en nog steeds er niet in geslaagd om een fulltime baan te bemachtigen. Gelukkig heb ik mijn bijbaan tijdens mijn afstudeerstage aangehouden, anders zat ik nu helemaal zonder inkomsten.
Ik ben gelukkig wel al meerdere keren op een gesprek uitgenodigd, maar elke keer is het weer hetzelfde liedje. "Er was toch iemand met net wat meer ervaring". Om gek van te worden! Natuurlijk had ik niet verwacht dat het makkelijk zou worden, maar feit is dat niemand op een starter zit te wachten en zo kom je in de vicieuze cirkel terecht : te weinig ervaring - geen werk. Zo frustrerend.
Maar wel fijn om dit topic te ontdekken en te zien dat ik lang niet de enige ben met deze struggles.
Vorige zomer afgestudeerd (HBO) en nog steeds er niet in geslaagd om een fulltime baan te bemachtigen. Gelukkig heb ik mijn bijbaan tijdens mijn afstudeerstage aangehouden, anders zat ik nu helemaal zonder inkomsten.
Ik ben gelukkig wel al meerdere keren op een gesprek uitgenodigd, maar elke keer is het weer hetzelfde liedje. "Er was toch iemand met net wat meer ervaring". Om gek van te worden! Natuurlijk had ik niet verwacht dat het makkelijk zou worden, maar feit is dat niemand op een starter zit te wachten en zo kom je in de vicieuze cirkel terecht : te weinig ervaring - geen werk. Zo frustrerend.
Maar wel fijn om dit topic te ontdekken en te zien dat ik lang niet de enige ben met deze struggles.
De grootste fout die een mens kan maken, is bang zijn om er een te maken.
woensdag 8 maart 2017 om 14:01
quote:lola712 schreef op 06 maart 2017 @ 10:53:
[...]
Herkenbaar! Alleen bij mij zijn het vaak 300+ reacties... maar ik ben tóch een keer uitgenodigd uit die hele grote stapel dus dat geef hoop. Alleen duurt het daarom ook langer voor je wat hoort omdat ze zoveel reacties hebben, soms reageren alle bedrijven op dezelfde dag.
Pfff, als je je dan bedenkt hoeveel mensen een slechte dag hebben omdat ze een afwijzing hebben gekregen... zijn er dus ook zo'n 300!
Maar goed, ik meld me ook... zit vanaf januari thuis, al best heel lang dus voor mijn gevoel. Ik ben wel bezig, bijvoorbeeld met een website voor mezelf. Niet dat ik dat kan, maar het houdt me wel lekker bezig...
[...]
Herkenbaar! Alleen bij mij zijn het vaak 300+ reacties... maar ik ben tóch een keer uitgenodigd uit die hele grote stapel dus dat geef hoop. Alleen duurt het daarom ook langer voor je wat hoort omdat ze zoveel reacties hebben, soms reageren alle bedrijven op dezelfde dag.
Pfff, als je je dan bedenkt hoeveel mensen een slechte dag hebben omdat ze een afwijzing hebben gekregen... zijn er dus ook zo'n 300!
Maar goed, ik meld me ook... zit vanaf januari thuis, al best heel lang dus voor mijn gevoel. Ik ben wel bezig, bijvoorbeeld met een website voor mezelf. Niet dat ik dat kan, maar het houdt me wel lekker bezig...
woensdag 8 maart 2017 om 14:10
Vandaag mijn gesprek gehad!
Was echt super leuk, maar ik geef mezelf niet veel kans vanwege mijn gebrek aan ervaring! Maar wie weet!
Wat betreft de uitbetaling van de ww. Ik vul hem altijd direct in en heb de uitbetaling tot nu toe elke keer na 4 werkdagen gehad.
Gaat bij mij dus redelijk snel maar online staat dat het 10 werkdagen mag duren.
Was echt super leuk, maar ik geef mezelf niet veel kans vanwege mijn gebrek aan ervaring! Maar wie weet!
Wat betreft de uitbetaling van de ww. Ik vul hem altijd direct in en heb de uitbetaling tot nu toe elke keer na 4 werkdagen gehad.
Gaat bij mij dus redelijk snel maar online staat dat het 10 werkdagen mag duren.
woensdag 8 maart 2017 om 14:20
quote:teletubbie1234 schreef op 08 maart 2017 @ 14:10:
Vandaag mijn gesprek gehad!
Was echt super leuk, maar ik geef mezelf niet veel kans vanwege mijn gebrek aan ervaring! Maar wie weet!
Wat betreft de uitbetaling van de ww. Ik vul hem altijd direct in en heb de uitbetaling tot nu toe elke keer na 4 werkdagen gehad.
Gaat bij mij dus redelijk snel maar online staat dat het 10 werkdagen mag duren.Wat fijn om te horen! Wanneer weet je meer? Ja denk dat ik gewoon pech heb!
Vandaag mijn gesprek gehad!
Was echt super leuk, maar ik geef mezelf niet veel kans vanwege mijn gebrek aan ervaring! Maar wie weet!
Wat betreft de uitbetaling van de ww. Ik vul hem altijd direct in en heb de uitbetaling tot nu toe elke keer na 4 werkdagen gehad.
Gaat bij mij dus redelijk snel maar online staat dat het 10 werkdagen mag duren.Wat fijn om te horen! Wanneer weet je meer? Ja denk dat ik gewoon pech heb!
woensdag 8 maart 2017 om 14:23
Trikkie, ik ben nu een half jaar bij huis. De eerste maanden niet heel actief geweest met nieuw werk vinden en eigenlijk pas vanaf de kerst echt aan de bak met solliciteren. Dat vlotte niet heel erg dus ik heb een paar weken geleden mijn cv grondig omgebouwd en nu krijg ik wel ineens uitnodiging voor gesprekken binnen. Ik weet niet of het een direct met het ander te maken heeft, maar het is wel fijn.
Huurvrouwtje, bij mij staat het er ook altijd met 3 -4 dagen wel op, maar officieel mag het inderdaad ook langer duren. Vervelend is het inderdaad wel.
Tess welkom hier! Lijkt me heel lastig om nu een starter op de arbeidsmarkt te zijn. Gelukkig heb je in ieder geval je bijbaantje nog aangehouden, dat is tenminste nog iets.
Fijn dat je gesprek leuk was Teletubbie, ik ga voor je duimen!
Huurvrouwtje, bij mij staat het er ook altijd met 3 -4 dagen wel op, maar officieel mag het inderdaad ook langer duren. Vervelend is het inderdaad wel.
Tess welkom hier! Lijkt me heel lastig om nu een starter op de arbeidsmarkt te zijn. Gelukkig heb je in ieder geval je bijbaantje nog aangehouden, dat is tenminste nog iets.
Fijn dat je gesprek leuk was Teletubbie, ik ga voor je duimen!
woensdag 8 maart 2017 om 14:41
Pas volgende week hoor ik meer! En dan zou er nog een tweede ronde komen met ook nog een assesment...
Hahaha dus mijn kansen zijn best klein!
Vrijdag ga ik naar een netwerkbijeenkomst.. Wie weet rolt daar ook nog wel wat uit!
Het valt mij ook op dat sommige bedrijven helemaal niets laten horen wat betreft afwijzingen... Dat is helemaal irritant! Zeker als je de vacature gewoon nog een keer voorbij ziet komen!
Hahaha dus mijn kansen zijn best klein!
Vrijdag ga ik naar een netwerkbijeenkomst.. Wie weet rolt daar ook nog wel wat uit!
Het valt mij ook op dat sommige bedrijven helemaal niets laten horen wat betreft afwijzingen... Dat is helemaal irritant! Zeker als je de vacature gewoon nog een keer voorbij ziet komen!
woensdag 8 maart 2017 om 15:39
quote:teletubbie1234 schreef op 08 maart 2017 @ 14:41:
Pas volgende week hoor ik meer! En dan zou er nog een tweede ronde komen met ook nog een assesment...
Hahaha dus mijn kansen zijn best klein!
Vrijdag ga ik naar een netwerkbijeenkomst.. Wie weet rolt daar ook nog wel wat uit!
Het valt mij ook op dat sommige bedrijven helemaal niets laten horen wat betreft afwijzingen... Dat is helemaal irritant! Zeker als je de vacature gewoon nog een keer voorbij ziet komen!
Wel stoer, zo'n netwerkbijeenkomst (lijkt me). Ga je dan alleen en is het dan een soort banenmarkt waarvan je weet dat daar een interessante werkgever staat? Ik denk wel dat het meer zoden aan de dijk zet, dan brieven sturen. Maar brieven zijn weer minder eng.
Is mijn ervaring ook wel, hoe onbeschoft bedrijven kunnen zijn. Maar vergeet niet: zij zijn druk. In mijn laatste baan werd er aan mij gevraagd om afspraken in te plannen. Ik ga keurig door aan degene die de gesprekken ging voeren wie er op welk moment langs zou gaan komen... Verder heb ik er niks meer over gehoord. Een paar weken later bedacht ik me dat opeens. Bleek dat iemand die procedure al helemaal doorlopen had, maar blijkbaar was het teveel moeite om mij dat even door te geven. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat het over vloog... dus, was er een vacature uitgezet maar werd intern bedacht dat het toch niet hoefde. De laksigheid vond ik echt stuitend... zijn tientallen mensen die daar een hoop werk aan hebben gehad. En die verwachtingsvol hopen op een uitnodiging en die krijgen niks meer te horen. Het gemak... maarja, als jij werkt en druk bent heb je geen idee hoe moedeloos iemand kan zijn die zonder werk zit.
Pas volgende week hoor ik meer! En dan zou er nog een tweede ronde komen met ook nog een assesment...
Hahaha dus mijn kansen zijn best klein!
Vrijdag ga ik naar een netwerkbijeenkomst.. Wie weet rolt daar ook nog wel wat uit!
Het valt mij ook op dat sommige bedrijven helemaal niets laten horen wat betreft afwijzingen... Dat is helemaal irritant! Zeker als je de vacature gewoon nog een keer voorbij ziet komen!
Wel stoer, zo'n netwerkbijeenkomst (lijkt me). Ga je dan alleen en is het dan een soort banenmarkt waarvan je weet dat daar een interessante werkgever staat? Ik denk wel dat het meer zoden aan de dijk zet, dan brieven sturen. Maar brieven zijn weer minder eng.
Is mijn ervaring ook wel, hoe onbeschoft bedrijven kunnen zijn. Maar vergeet niet: zij zijn druk. In mijn laatste baan werd er aan mij gevraagd om afspraken in te plannen. Ik ga keurig door aan degene die de gesprekken ging voeren wie er op welk moment langs zou gaan komen... Verder heb ik er niks meer over gehoord. Een paar weken later bedacht ik me dat opeens. Bleek dat iemand die procedure al helemaal doorlopen had, maar blijkbaar was het teveel moeite om mij dat even door te geven. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat het over vloog... dus, was er een vacature uitgezet maar werd intern bedacht dat het toch niet hoefde. De laksigheid vond ik echt stuitend... zijn tientallen mensen die daar een hoop werk aan hebben gehad. En die verwachtingsvol hopen op een uitnodiging en die krijgen niks meer te horen. Het gemak... maarja, als jij werkt en druk bent heb je geen idee hoe moedeloos iemand kan zijn die zonder werk zit.
woensdag 8 maart 2017 om 15:45
quote:vivinnetje schreef op 08 maart 2017 @ 15:39:
[...]
Wel stoer, zo'n netwerkbijeenkomst (lijkt me). Ga je dan alleen en is het dan een soort banenmarkt waarvan je weet dat daar een interessante werkgever staat? Ik denk wel dat het meer zoden aan de dijk zet, dan brieven sturen. Maar brieven zijn weer minder eng.
Is mijn ervaring ook wel, hoe onbeschoft bedrijven kunnen zijn. Maar vergeet niet: zij zijn druk. In mijn laatste baan werd er aan mij gevraagd om afspraken in te plannen. Ik ga keurig door aan degene die de gesprekken ging voeren wie er op welk moment langs zou gaan komen... Verder heb ik er niks meer over gehoord. Een paar weken later bedacht ik me dat opeens. Bleek dat iemand die procedure al helemaal doorlopen had, maar blijkbaar was het teveel moeite om mij dat even door te geven. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat het over vloog... dus, was er een vacature uitgezet maar werd intern bedacht dat het toch niet hoefde. De laksigheid vond ik echt stuitend... zijn tientallen mensen die daar een hoop werk aan hebben gehad. En die verwachtingsvol hopen op een uitnodiging en die krijgen niks meer te horen. Het gemak... maarja, als jij werkt en druk bent heb je geen idee hoe moedeloos iemand kan zijn die zonder werk zit.
Ik heb geen idee! Ik moet een elevatorpitch houden... Brrr... wat je allemaal wel niet voor gekke dingen moet doen om aan een baan te komen. Maar het is niet wat jij bedoelt. Das meer de carrierebeurs! Die is trouwens ook binnenkort maar voor mij staan er geen interessante werkgevers, niet mijn branche zeg maar.
Wie weet voor andere wel!
[...]
Wel stoer, zo'n netwerkbijeenkomst (lijkt me). Ga je dan alleen en is het dan een soort banenmarkt waarvan je weet dat daar een interessante werkgever staat? Ik denk wel dat het meer zoden aan de dijk zet, dan brieven sturen. Maar brieven zijn weer minder eng.
Is mijn ervaring ook wel, hoe onbeschoft bedrijven kunnen zijn. Maar vergeet niet: zij zijn druk. In mijn laatste baan werd er aan mij gevraagd om afspraken in te plannen. Ik ga keurig door aan degene die de gesprekken ging voeren wie er op welk moment langs zou gaan komen... Verder heb ik er niks meer over gehoord. Een paar weken later bedacht ik me dat opeens. Bleek dat iemand die procedure al helemaal doorlopen had, maar blijkbaar was het teveel moeite om mij dat even door te geven. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat het over vloog... dus, was er een vacature uitgezet maar werd intern bedacht dat het toch niet hoefde. De laksigheid vond ik echt stuitend... zijn tientallen mensen die daar een hoop werk aan hebben gehad. En die verwachtingsvol hopen op een uitnodiging en die krijgen niks meer te horen. Het gemak... maarja, als jij werkt en druk bent heb je geen idee hoe moedeloos iemand kan zijn die zonder werk zit.
Ik heb geen idee! Ik moet een elevatorpitch houden... Brrr... wat je allemaal wel niet voor gekke dingen moet doen om aan een baan te komen. Maar het is niet wat jij bedoelt. Das meer de carrierebeurs! Die is trouwens ook binnenkort maar voor mij staan er geen interessante werkgevers, niet mijn branche zeg maar.
Wie weet voor andere wel!
woensdag 8 maart 2017 om 16:01
quote:teletubbie1234 schreef op 08 maart 2017 @ 15:45:
[...]Ik heb geen idee! Ik moet een elevatorpitch houden... Brrr... wat je allemaal wel niet voor gekke dingen moet doen om aan een baan te komen.O, wat dapper! Ja, helemaal hip... maar je doet het ook nog eens live, niet dat het wordt opgenomen en je het over kunt doen. Gelukkig kun je nog wel voorbereiden wat je gaat zeggen. Ben wel benieuwd hoe het is gegaan, vrijdag, succes alvast. Je moet inderdaad behoorlijk uit je comfortzone stappen om aan een baan te komen.
[...]Ik heb geen idee! Ik moet een elevatorpitch houden... Brrr... wat je allemaal wel niet voor gekke dingen moet doen om aan een baan te komen.O, wat dapper! Ja, helemaal hip... maar je doet het ook nog eens live, niet dat het wordt opgenomen en je het over kunt doen. Gelukkig kun je nog wel voorbereiden wat je gaat zeggen. Ben wel benieuwd hoe het is gegaan, vrijdag, succes alvast. Je moet inderdaad behoorlijk uit je comfortzone stappen om aan een baan te komen.
woensdag 8 maart 2017 om 16:22
quote:vivinnetje schreef op 08 maart 2017 @ 15:39:
[...]
Wel stoer, zo'n netwerkbijeenkomst (lijkt me). Ga je dan alleen en is het dan een soort banenmarkt waarvan je weet dat daar een interessante werkgever staat? Ik denk wel dat het meer zoden aan de dijk zet, dan brieven sturen. Maar brieven zijn weer minder eng.
Is mijn ervaring ook wel, hoe onbeschoft bedrijven kunnen zijn. Maar vergeet niet: zij zijn druk. In mijn laatste baan werd er aan mij gevraagd om afspraken in te plannen. Ik ga keurig door aan degene die de gesprekken ging voeren wie er op welk moment langs zou gaan komen... Verder heb ik er niks meer over gehoord. Een paar weken later bedacht ik me dat opeens. Bleek dat iemand die procedure al helemaal doorlopen had, maar blijkbaar was het teveel moeite om mij dat even door te geven. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat het over vloog... dus, was er een vacature uitgezet maar werd intern bedacht dat het toch niet hoefde. De laksigheid vond ik echt stuitend... zijn tientallen mensen die daar een hoop werk aan hebben gehad. En die verwachtingsvol hopen op een uitnodiging en die krijgen niks meer te horen. Het gemak... maarja, als jij werkt en druk bent heb je geen idee hoe moedeloos iemand kan zijn die zonder werk zit.Het is sowieso vreemd om je vanaf de bank in te denken hoe mensen in bedrijven werken. Mezelf nu ergens 40 uur zien werken lukt niet, ben immers al ruim een half jaar gewend dat er totaal geen tijdsbesef/druk is. Voor ons duurt de dag lang, weinig op de planning, veel vrije tijd, maar de meeste werknemers krijgen steeds nieuwe taken waardoor de oude taak snel vergeten of afgeraffeld is. Dat merk ik nu ook sociaal: ik heb veel behoefte en tijd om met mensen af te spreken maar iedereen is zó druk. Pas in de avond is er een teken van leven te bekennen vaak, dan is voor ons het grootste gedeelte van de dag weer overleefd....
[...]
Wel stoer, zo'n netwerkbijeenkomst (lijkt me). Ga je dan alleen en is het dan een soort banenmarkt waarvan je weet dat daar een interessante werkgever staat? Ik denk wel dat het meer zoden aan de dijk zet, dan brieven sturen. Maar brieven zijn weer minder eng.
Is mijn ervaring ook wel, hoe onbeschoft bedrijven kunnen zijn. Maar vergeet niet: zij zijn druk. In mijn laatste baan werd er aan mij gevraagd om afspraken in te plannen. Ik ga keurig door aan degene die de gesprekken ging voeren wie er op welk moment langs zou gaan komen... Verder heb ik er niks meer over gehoord. Een paar weken later bedacht ik me dat opeens. Bleek dat iemand die procedure al helemaal doorlopen had, maar blijkbaar was het teveel moeite om mij dat even door te geven. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat het over vloog... dus, was er een vacature uitgezet maar werd intern bedacht dat het toch niet hoefde. De laksigheid vond ik echt stuitend... zijn tientallen mensen die daar een hoop werk aan hebben gehad. En die verwachtingsvol hopen op een uitnodiging en die krijgen niks meer te horen. Het gemak... maarja, als jij werkt en druk bent heb je geen idee hoe moedeloos iemand kan zijn die zonder werk zit.Het is sowieso vreemd om je vanaf de bank in te denken hoe mensen in bedrijven werken. Mezelf nu ergens 40 uur zien werken lukt niet, ben immers al ruim een half jaar gewend dat er totaal geen tijdsbesef/druk is. Voor ons duurt de dag lang, weinig op de planning, veel vrije tijd, maar de meeste werknemers krijgen steeds nieuwe taken waardoor de oude taak snel vergeten of afgeraffeld is. Dat merk ik nu ook sociaal: ik heb veel behoefte en tijd om met mensen af te spreken maar iedereen is zó druk. Pas in de avond is er een teken van leven te bekennen vaak, dan is voor ons het grootste gedeelte van de dag weer overleefd....
woensdag 8 maart 2017 om 16:47
quote:lola712 schreef op 08 maart 2017 @ 16:22:
[...]
Het is sowieso vreemd om je vanaf de bank in te denken hoe mensen in bedrijven werken. Mezelf nu ergens 40 uur zien werken lukt niet, ben immers al ruim een half jaar gewend dat er totaal geen tijdsbesef/druk is. Voor ons duurt de dag lang, weinig op de planning, veel vrije tijd, maar de meeste werknemers krijgen steeds nieuwe taken waardoor de oude taak snel vergeten of afgeraffeld is. Dat merk ik nu ook sociaal: ik heb veel behoefte en tijd om met mensen af te spreken maar iedereen is zó druk. Pas in de avond is er een teken van leven te bekennen vaak, dan is voor ons het grootste gedeelte van de dag weer overleefd....
Kop op Lola!
Weet iemand heel toevallig hoe het zit met vakantiedagen? Hoe weet je hoeveel dagen je hebt? Wordt dit doorbetaald?
[...]
Het is sowieso vreemd om je vanaf de bank in te denken hoe mensen in bedrijven werken. Mezelf nu ergens 40 uur zien werken lukt niet, ben immers al ruim een half jaar gewend dat er totaal geen tijdsbesef/druk is. Voor ons duurt de dag lang, weinig op de planning, veel vrije tijd, maar de meeste werknemers krijgen steeds nieuwe taken waardoor de oude taak snel vergeten of afgeraffeld is. Dat merk ik nu ook sociaal: ik heb veel behoefte en tijd om met mensen af te spreken maar iedereen is zó druk. Pas in de avond is er een teken van leven te bekennen vaak, dan is voor ons het grootste gedeelte van de dag weer overleefd....
Kop op Lola!
Weet iemand heel toevallig hoe het zit met vakantiedagen? Hoe weet je hoeveel dagen je hebt? Wordt dit doorbetaald?
woensdag 8 maart 2017 om 16:54
Dat van die onbeschoftheid herken is wel! Prima dat mensen druk zijn, maar hoeveel moeite is een mailtje nu helemaal? Zo had ik laatst een super leuke vacature, waar ik na een week nog niet eens een ontvangstbevestiging van had gehad. Dus ik bellen ik de veronderstelling dat er iets mis gegaan was.
Blijkbaar hadden ze mijn mail wel gekregen, maar ja druk-druk-druk dus geen tijd gehad om je mail te beantwoorden, maar we zoeken niemand momenteel... tja blijkbaar hebben ze die vacature altijd online staan zodat ze de cv's in hun database kunnen opslaan. Wanneer die functie vrijkomt? Dit jaar sowieso niet meer!
Ja hallo, het was pas februari, haal die vacature tenminste voor de komende 10 maanden van je site in plaats van valse hoop te geven. En ik heb nog nooit een bedrijf meegemaakt wat daadwerkelijk hun database induikt als het moment daar is in plaats van hun vacature direct op vacaturesites te pleuren
Komt ook nog eens bovenop dat mij te woord staan aan de telefoon toch echt langer duurt dan even een reactie te mailen.
*oké terug in zen mode*
Blijkbaar hadden ze mijn mail wel gekregen, maar ja druk-druk-druk dus geen tijd gehad om je mail te beantwoorden, maar we zoeken niemand momenteel... tja blijkbaar hebben ze die vacature altijd online staan zodat ze de cv's in hun database kunnen opslaan. Wanneer die functie vrijkomt? Dit jaar sowieso niet meer!
Ja hallo, het was pas februari, haal die vacature tenminste voor de komende 10 maanden van je site in plaats van valse hoop te geven. En ik heb nog nooit een bedrijf meegemaakt wat daadwerkelijk hun database induikt als het moment daar is in plaats van hun vacature direct op vacaturesites te pleuren
Komt ook nog eens bovenop dat mij te woord staan aan de telefoon toch echt langer duurt dan even een reactie te mailen. *oké terug in zen mode*
De grootste fout die een mens kan maken, is bang zijn om er een te maken.
woensdag 8 maart 2017 om 16:56
quote:Chica-1983 schreef op 08 maart 2017 @ 14:23:
Trikkie, ik ben nu een half jaar bij huis. De eerste maanden niet heel actief geweest met nieuw werk vinden en eigenlijk pas vanaf de kerst echt aan de bak met solliciteren. Dat vlotte niet heel erg dus ik heb een paar weken geleden mijn cv grondig omgebouwd en nu krijg ik wel ineens uitnodiging voor gesprekken binnen. Ik weet niet of het een direct met het ander te maken heeft, maar het is wel fijn.
Vertel eens, wat heb je veranderd aan je CV? Ik geloof dat ik daar ook wel het een en ander aan kan verbeteren!
Trikkie, ik ben nu een half jaar bij huis. De eerste maanden niet heel actief geweest met nieuw werk vinden en eigenlijk pas vanaf de kerst echt aan de bak met solliciteren. Dat vlotte niet heel erg dus ik heb een paar weken geleden mijn cv grondig omgebouwd en nu krijg ik wel ineens uitnodiging voor gesprekken binnen. Ik weet niet of het een direct met het ander te maken heeft, maar het is wel fijn.
Vertel eens, wat heb je veranderd aan je CV? Ik geloof dat ik daar ook wel het een en ander aan kan verbeteren!
De grootste fout die een mens kan maken, is bang zijn om er een te maken.
woensdag 8 maart 2017 om 19:01
quote:lola712 schreef op 08 maart 2017 @ 16:22:
[...]Het is sowieso vreemd om je vanaf de bank in te denken hoe mensen in bedrijven werken. Mezelf nu ergens 40 uur zien werken lukt niet, ben immers al ruim een half jaar gewend dat er totaal geen tijdsbesef/druk is. Voor ons duurt de dag lang, weinig op de planning, veel vrije tijd, maar de meeste werknemers krijgen steeds nieuwe taken waardoor de oude taak snel vergeten of afgeraffeld is. Dat merk ik nu ook sociaal: ik heb veel behoefte en tijd om met mensen af te spreken maar iedereen is zó druk. Pas in de avond is er een teken van leven te bekennen vaak, dan is voor ons het grootste gedeelte van de dag weer overleefd....Ja, ik vind dat soms best moeilijk... dat alles gewoon doorgaat. Je staat stil en niemand staat dáár bij stil, dat is best eenzaam. Overigens begrijpelijk, ik deed dat ook niet toen ik werkte. Je voelt je waardeloos... en het erge is, alles is al snel teveel. Het kan immers ook morgen. Ik had toen ik nog fulltime werkte veel meer energie, toen stond ik gewoon 's avonds nog te strijken... nu laat ik mijn vriend vanuit z'n werk soms nog de boodschappen halen omdat ik me er niet toe heb kunnen zetten om naar buiten te gaan...
[...]Het is sowieso vreemd om je vanaf de bank in te denken hoe mensen in bedrijven werken. Mezelf nu ergens 40 uur zien werken lukt niet, ben immers al ruim een half jaar gewend dat er totaal geen tijdsbesef/druk is. Voor ons duurt de dag lang, weinig op de planning, veel vrije tijd, maar de meeste werknemers krijgen steeds nieuwe taken waardoor de oude taak snel vergeten of afgeraffeld is. Dat merk ik nu ook sociaal: ik heb veel behoefte en tijd om met mensen af te spreken maar iedereen is zó druk. Pas in de avond is er een teken van leven te bekennen vaak, dan is voor ons het grootste gedeelte van de dag weer overleefd....Ja, ik vind dat soms best moeilijk... dat alles gewoon doorgaat. Je staat stil en niemand staat dáár bij stil, dat is best eenzaam. Overigens begrijpelijk, ik deed dat ook niet toen ik werkte. Je voelt je waardeloos... en het erge is, alles is al snel teveel. Het kan immers ook morgen. Ik had toen ik nog fulltime werkte veel meer energie, toen stond ik gewoon 's avonds nog te strijken... nu laat ik mijn vriend vanuit z'n werk soms nog de boodschappen halen omdat ik me er niet toe heb kunnen zetten om naar buiten te gaan...
woensdag 8 maart 2017 om 19:04
quote:ItsTesss schreef op 08 maart 2017 @ 16:54:
Ja hallo, het was pas februari, haal die vacature tenminste voor de komende 10 maanden van je site in plaats van valse hoop te geven. En ik heb nog nooit een bedrijf meegemaakt wat daadwerkelijk hun database induikt als het moment daar is in plaats van hun vacature direct op vacaturesites te pleuren Komt ook nog eens bovenop dat mij te woord staan aan de telefoon toch echt langer duurt dan even een reactie te mailen. Inderdaad... maar ik denk dat de meesten niet terugbellen, die snappen hoe laat het is. Met dit soort dingen hoef je ook niet te bellen om feedback te vragen namelijk, ze hebben geen idee wie je bent en raken geïrriteerd omdat je ze een lastige vraag stelt. Ik had laatst een open sollicitatie verstuurd waar ik wel reactie op kreeg. Ze vonden het leuk en zouden aan me denken als ze iemand nodig hadden. Toch stond een paar maanden later een vacature voor dezelfde functie als waarnaar ik solliciteerde... ik heb niet meer gereageerd.
Ja hallo, het was pas februari, haal die vacature tenminste voor de komende 10 maanden van je site in plaats van valse hoop te geven. En ik heb nog nooit een bedrijf meegemaakt wat daadwerkelijk hun database induikt als het moment daar is in plaats van hun vacature direct op vacaturesites te pleuren
Komt ook nog eens bovenop dat mij te woord staan aan de telefoon toch echt langer duurt dan even een reactie te mailen. Inderdaad... maar ik denk dat de meesten niet terugbellen, die snappen hoe laat het is. Met dit soort dingen hoef je ook niet te bellen om feedback te vragen namelijk, ze hebben geen idee wie je bent en raken geïrriteerd omdat je ze een lastige vraag stelt. Ik had laatst een open sollicitatie verstuurd waar ik wel reactie op kreeg. Ze vonden het leuk en zouden aan me denken als ze iemand nodig hadden. Toch stond een paar maanden later een vacature voor dezelfde functie als waarnaar ik solliciteerde... ik heb niet meer gereageerd.
woensdag 8 maart 2017 om 19:04
quote:vivinnetje schreef op 08 maart 2017 @ 19:01:
[...]
Ja, ik vind dat soms best moeilijk... dat alles gewoon doorgaat. Je staat stil en niemand staat dáár bij stil, dat is best eenzaam. Overigens begrijpelijk, ik deed dat ook niet toen ik werkte. Je voelt je waardeloos... en het erge is, alles is al snel teveel. Het kan immers ook morgen. Ik had toen ik nog fulltime werkte veel meer energie, toen stond ik gewoon 's avonds nog te strijken... nu laat ik mijn vriend vanuit z'n werk soms nog de boodschappen halen omdat ik me er niet toe heb kunnen zetten om naar buiten te gaan...
Ik heb dit gevoel ook maar blijft me toch ertoe zetten om dingen te doen!
Daarnaast voel ik me juist heel erg schuldig tegenover mijn vriend. Hij draagt nu de grootste lasten, dus ik zorg dat hij qua huishouding helemaal niets hoeft te doen!
[...]
Ja, ik vind dat soms best moeilijk... dat alles gewoon doorgaat. Je staat stil en niemand staat dáár bij stil, dat is best eenzaam. Overigens begrijpelijk, ik deed dat ook niet toen ik werkte. Je voelt je waardeloos... en het erge is, alles is al snel teveel. Het kan immers ook morgen. Ik had toen ik nog fulltime werkte veel meer energie, toen stond ik gewoon 's avonds nog te strijken... nu laat ik mijn vriend vanuit z'n werk soms nog de boodschappen halen omdat ik me er niet toe heb kunnen zetten om naar buiten te gaan...
Ik heb dit gevoel ook maar blijft me toch ertoe zetten om dingen te doen!
Daarnaast voel ik me juist heel erg schuldig tegenover mijn vriend. Hij draagt nu de grootste lasten, dus ik zorg dat hij qua huishouding helemaal niets hoeft te doen!
woensdag 8 maart 2017 om 19:09
quote:teletubbie1234 schreef op 08 maart 2017 @ 16:47:
[...]
Weet iemand heel toevallig hoe het zit met vakantiedagen? Hoe weet je hoeveel dagen je hebt? Wordt dit doorbetaald?
Je krijgt er 20 per jaar en die worden in januari toegekend. Wordt je later werkloos, dan krijg je dagen na rato. (Dus 1 juli werkloos = 10 vakantiedagen voor 2017). Deze vakantiedagen krijg je doorbetaald, maar je moet dan wel je vakantie aan hen doorgeven (via het wijzigingsformulier op mijnUWV, dus niet via de werkmap). Dit moet je doen zodra je weet dat je vakantie opneemt, dus je mag het niet vlak vantevoren pas doen als je maanden geleden al geboekt hebt.
Ik werd 1 januari werkloos en neem in mei/juni vakantie, ca 3,5 week. Dit heb ik doorgegeven en daar heb ik verder geen reactie op gehad, dus ik ga er vanuit dat het goed is.
Ik weet trouwens niet of je ook terug moet betalen als je alle dagen al hebt opgenomen en halverwege het jaar weer aan de slag gaat. (Dus bijv 1 juli uit de WW is -10 dagen voor 2017). Dat lijkt me wel heel logisch, maar kan ik nergens terugvinden op de site.
[...]
Weet iemand heel toevallig hoe het zit met vakantiedagen? Hoe weet je hoeveel dagen je hebt? Wordt dit doorbetaald?
Je krijgt er 20 per jaar en die worden in januari toegekend. Wordt je later werkloos, dan krijg je dagen na rato. (Dus 1 juli werkloos = 10 vakantiedagen voor 2017). Deze vakantiedagen krijg je doorbetaald, maar je moet dan wel je vakantie aan hen doorgeven (via het wijzigingsformulier op mijnUWV, dus niet via de werkmap). Dit moet je doen zodra je weet dat je vakantie opneemt, dus je mag het niet vlak vantevoren pas doen als je maanden geleden al geboekt hebt.
Ik werd 1 januari werkloos en neem in mei/juni vakantie, ca 3,5 week. Dit heb ik doorgegeven en daar heb ik verder geen reactie op gehad, dus ik ga er vanuit dat het goed is.
Ik weet trouwens niet of je ook terug moet betalen als je alle dagen al hebt opgenomen en halverwege het jaar weer aan de slag gaat. (Dus bijv 1 juli uit de WW is -10 dagen voor 2017). Dat lijkt me wel heel logisch, maar kan ik nergens terugvinden op de site.
woensdag 8 maart 2017 om 19:15
Dat schuldgevoel herken ik niet zo, maar dat komt misschien wel doordat ik 25+ jaar onafgebroken heb gewerkt, en altijd meer dan fulltime. Ik vind even niet werken dus echt een cadeautje en voel me helemaal niet schuldig over mijn tijdelijke gebrek aan productiviteit. Wel merk ik dat ik ook weinig doe op een dag en dat ik echt wat uitgeblust ben, maar dat is denk ik ook een gevolg van dat vele werken. Als je dan eindelijk een keer tot rust komt, merk je pas hoe oververmoeid je eigenlijk was. Ik zie deze periode dus ook echt als "even bijtanken". Natuurlijk hoop ik wel weer aan de slag te gaan, maar ik voel nog geen haast.
woensdag 8 maart 2017 om 19:20
quote:teletubbie1234 schreef op 08 maart 2017 @ 19:04:
[...]
Ik heb dit gevoel ook maar blijft me toch ertoe zetten om dingen te doen!
Daarnaast voel ik me juist heel erg schuldig tegenover mijn vriend. Hij draagt nu de grootste lasten, dus ik zorg dat hij qua huishouding helemaal niets hoeft te doen!Ik heb het vooral ook sociaal, er valt geen normaal gesprek meer te voeren lijkt het wel. Mensen lullen alleen maar wat ze vandaag hebben meegemaakt op werk/studie en als jij dus de hele dag thuiszit heb je ook niks te melden, dat voelt zo leeg en ben je snel klaar. Ze vragen dan ook niet eens meer hoe jouw dag was en als ze horen over een afwijzing haken ze nog sneller af. Alsof je alleen interessant bent als je mee kunt roddelen over collega's. Ik merk het zelf ook, je probeert een gesprek op gang te houden maar lukt amper. Vooral als mensen over hun 'hectische' dagen beginnen en ik mij er zelf ook geen voorstelling bij kan maken.
[...]
Ik heb dit gevoel ook maar blijft me toch ertoe zetten om dingen te doen!
Daarnaast voel ik me juist heel erg schuldig tegenover mijn vriend. Hij draagt nu de grootste lasten, dus ik zorg dat hij qua huishouding helemaal niets hoeft te doen!Ik heb het vooral ook sociaal, er valt geen normaal gesprek meer te voeren lijkt het wel. Mensen lullen alleen maar wat ze vandaag hebben meegemaakt op werk/studie en als jij dus de hele dag thuiszit heb je ook niks te melden, dat voelt zo leeg en ben je snel klaar. Ze vragen dan ook niet eens meer hoe jouw dag was en als ze horen over een afwijzing haken ze nog sneller af. Alsof je alleen interessant bent als je mee kunt roddelen over collega's. Ik merk het zelf ook, je probeert een gesprek op gang te houden maar lukt amper. Vooral als mensen over hun 'hectische' dagen beginnen en ik mij er zelf ook geen voorstelling bij kan maken.
woensdag 8 maart 2017 om 20:25
quote:ItsTesss schreef op 08 maart 2017 @ 16:56:
[...]
Vertel eens, wat heb je veranderd aan je CV? Ik geloof dat ik daar ook wel het een en ander aan kan verbeteren!
Ik heb er een cv 2.0 van gemaakt (zie Google voor inspiratie). Mijn oude cv was 3 a4's en dit heb ik teruggebracht tot 1 A4. Dus meer werken met kolommen en vooral de layout is anders geworden. Het lijkt qua opmaak wel een beetje hier op (deze komt van Google, dit ben ik niet hoor):
Ik heb een uitgebreid profiel toegevoegd, deze pas ik bij elke sollicitatie aan. Hierin staat waar ik goed in ben en wat ik leuk vind en waar ik energie uithaal. Hierin laat ik dan 1 op 1 steekwoorden uit de vacature terugkomen.
Ik heb de beschrijving van mijn werkzaamheden per functie flink ingekort. Een aantal bullets geven de hoofdlijnen aan. De details heb ik op LinkedIn uitgewerkt en mijn cv bevat nu een directe link naar mijn LinkedIn. Dus met 1 klik kunnen ze meer lezen op LinkedIn als ze willen.
Ik heb een nieuwe professionele foto laten maken. Fris en licht en goed van kwaliteit.
Ben denk ik 2 a 3 dagen echt uren per dag bezig geweest om alles om te bouwen, dus echt een hele klus. Maar ik heb nu 13 sollicitaties met dit nieuwe cv gedaan en er dus al 3 gesprekken mee gescoord. En dan wacht ik bij een aantal sollicitaties nog op te terugkoppeling. Met mijn oude cv heb ik na ruim 20 sollicitaties maar 1 gesprek gescoord. En de inhoud is in principe nog precies hetzelfde, alleen anders gepresenteerd.
[...]
Vertel eens, wat heb je veranderd aan je CV? Ik geloof dat ik daar ook wel het een en ander aan kan verbeteren!
Ik heb er een cv 2.0 van gemaakt (zie Google voor inspiratie). Mijn oude cv was 3 a4's en dit heb ik teruggebracht tot 1 A4. Dus meer werken met kolommen en vooral de layout is anders geworden. Het lijkt qua opmaak wel een beetje hier op (deze komt van Google, dit ben ik niet hoor):
Ik heb een uitgebreid profiel toegevoegd, deze pas ik bij elke sollicitatie aan. Hierin staat waar ik goed in ben en wat ik leuk vind en waar ik energie uithaal. Hierin laat ik dan 1 op 1 steekwoorden uit de vacature terugkomen.
Ik heb de beschrijving van mijn werkzaamheden per functie flink ingekort. Een aantal bullets geven de hoofdlijnen aan. De details heb ik op LinkedIn uitgewerkt en mijn cv bevat nu een directe link naar mijn LinkedIn. Dus met 1 klik kunnen ze meer lezen op LinkedIn als ze willen.
Ik heb een nieuwe professionele foto laten maken. Fris en licht en goed van kwaliteit.
Ben denk ik 2 a 3 dagen echt uren per dag bezig geweest om alles om te bouwen, dus echt een hele klus. Maar ik heb nu 13 sollicitaties met dit nieuwe cv gedaan en er dus al 3 gesprekken mee gescoord. En dan wacht ik bij een aantal sollicitaties nog op te terugkoppeling. Met mijn oude cv heb ik na ruim 20 sollicitaties maar 1 gesprek gescoord. En de inhoud is in principe nog precies hetzelfde, alleen anders gepresenteerd.
donderdag 9 maart 2017 om 00:35
quote:Chica-1983 schreef op 08 maart 2017 @ 20:28:
Wat vervelend trouwens dat sommigen van jullie je zo naar voelen. Ik heb daar gelukkig geen last van, het lijkt me heel vervelend Het scheelt dat je een relatie hebt denk ik. Ik ben single, geen kinderen (ben 26...) en iedereen om mij heen gaat settelen of is dat al. Dan voel je je al snel eenzaam natuurlijk, helemaal overdag als de meeste mensen werken/studeren zijn. En wat ik eerder ook zei: je maakt een stuk minder mee dus je bent niet interessant voor de standaard praatjes. Je hoort verhalen over werk/relaties aan maar hebt zelf niks in te brengen. Goed, ik ga maar weer eens slapen... lukt nog steeds amper om voor 9 uur uit bed te komen. Helemaal omdat ik ook geen idee heb wat te doen.
Wat vervelend trouwens dat sommigen van jullie je zo naar voelen. Ik heb daar gelukkig geen last van, het lijkt me heel vervelend Het scheelt dat je een relatie hebt denk ik. Ik ben single, geen kinderen (ben 26...) en iedereen om mij heen gaat settelen of is dat al. Dan voel je je al snel eenzaam natuurlijk, helemaal overdag als de meeste mensen werken/studeren zijn. En wat ik eerder ook zei: je maakt een stuk minder mee dus je bent niet interessant voor de standaard praatjes. Je hoort verhalen over werk/relaties aan maar hebt zelf niks in te brengen. Goed, ik ga maar weer eens slapen... lukt nog steeds amper om voor 9 uur uit bed te komen. Helemaal omdat ik ook geen idee heb wat te doen.
donderdag 9 maart 2017 om 12:23
quote:-NummerZoveel- schreef op 08 maart 2017 @ 19:15:
Dat schuldgevoel herken ik niet zo, maar dat komt misschien wel doordat ik 25+ jaar onafgebroken heb gewerkt, en altijd meer dan fulltime. Ik vind even niet werken dus echt een cadeautje en voel me helemaal niet schuldig over mijn tijdelijke gebrek aan productiviteit. Wel merk ik dat ik ook weinig doe op een dag en dat ik echt wat uitgeblust ben, maar dat is denk ik ook een gevolg van dat vele werken. Als je dan eindelijk een keer tot rust komt, merk je pas hoe oververmoeid je eigenlijk was. Ik zie deze periode dus ook echt als "even bijtanken". Natuurlijk hoop ik wel weer aan de slag te gaan, maar ik voel nog geen haast.Okee... zo'n lang arbeidsverleden heb ik niet, maar toch wel 20+ jaar... en genoeg om recht te hebben op de maximale ww van 24 maanden. Maarja, toch... Het gaat bij mij wel ver. Als ik om 11.00 de deur uitga, heb ik in m'n hoofd zitten dat 'werkeloos' op m'n hoofd geschreven staat. Ik doe dus bij voorkeur boodschappen rond zessen. Als ik 's ochtends ga hardlopen voel ik me ook slecht... ondanks dat ik ga sporten dan. En het is raar, want daar had ik geen last van als ik eens een dagje vrij was.
Dat schuldgevoel herken ik niet zo, maar dat komt misschien wel doordat ik 25+ jaar onafgebroken heb gewerkt, en altijd meer dan fulltime. Ik vind even niet werken dus echt een cadeautje en voel me helemaal niet schuldig over mijn tijdelijke gebrek aan productiviteit. Wel merk ik dat ik ook weinig doe op een dag en dat ik echt wat uitgeblust ben, maar dat is denk ik ook een gevolg van dat vele werken. Als je dan eindelijk een keer tot rust komt, merk je pas hoe oververmoeid je eigenlijk was. Ik zie deze periode dus ook echt als "even bijtanken". Natuurlijk hoop ik wel weer aan de slag te gaan, maar ik voel nog geen haast.Okee... zo'n lang arbeidsverleden heb ik niet, maar toch wel 20+ jaar... en genoeg om recht te hebben op de maximale ww van 24 maanden. Maarja, toch... Het gaat bij mij wel ver. Als ik om 11.00 de deur uitga, heb ik in m'n hoofd zitten dat 'werkeloos' op m'n hoofd geschreven staat. Ik doe dus bij voorkeur boodschappen rond zessen. Als ik 's ochtends ga hardlopen voel ik me ook slecht... ondanks dat ik ga sporten dan. En het is raar, want daar had ik geen last van als ik eens een dagje vrij was.
