Zwanger
alle pijlers
Ben ik weer...
maandag 2 april 2018 om 22:55
Heyhallo dames!
Ik ben hier natuurlijk al eerder geweest met zwangerschapsymptomen en een positieve test wat toch negatief bleek te zijn.
Nou, mijn vriend en ik zijn de afgelopen tijd erg teleurgesteld geweest en geloof het of niet de klachten verdwenen langzaam. Ikzelf denk toch op een vroege miskraam.
Ongeveer een maandje later sta ik hier. Ik ben hier niet voor negatieve reacties of opmerkingen, maar meer om hulp te vragen en steun en lieve berichtjes te ontvangen, natuurlijk.
Mijn vriend en ik hebben het er nu wel heel vaak over natuurlijk en ik heb een app gedownload om te kijken naar wanneer ik ongesteld zou moeten worden en wanneer er een eisprong moet plaatsvinden enzvoort.
Nu ben ik mijn pil één dag vóór de eisprong (volgens de app) vergeten. Een beetje bewust en een beetje onbewust. Toch omdat we erg nieuwsgierig zijn en toch het wel erg graag willen.
Nu voel ik de afgelopen week en vooral vandaag. Weer die ONTZETTENDE misselijkheid, die hongeraanvallen en hoe gek het ook klinkt, ongesteldheids krampjes... wat ik erg raar vind, want het zijn van die krampjes echt vlakvoor je ongesteld wordt. Meestal als ik die krampjes heb en naar de wc ga, ben ik ook daadwerkelijk ongesteld. Nu niet. Ik moet eigenlijk over 4/5 dagen ongesteld worden, dus ik weet ook niet of ik overtijd ben. Het blijft wel spannend. Aangezien het nu wel een beetje gewenst is... Haha.
Ik hoop nogmaals op lieve berichtjes en ik hoop dat mijn keuze wordt geaccepteerd.
Ik ben hier natuurlijk al eerder geweest met zwangerschapsymptomen en een positieve test wat toch negatief bleek te zijn.
Nou, mijn vriend en ik zijn de afgelopen tijd erg teleurgesteld geweest en geloof het of niet de klachten verdwenen langzaam. Ikzelf denk toch op een vroege miskraam.
Ongeveer een maandje later sta ik hier. Ik ben hier niet voor negatieve reacties of opmerkingen, maar meer om hulp te vragen en steun en lieve berichtjes te ontvangen, natuurlijk.
Mijn vriend en ik hebben het er nu wel heel vaak over natuurlijk en ik heb een app gedownload om te kijken naar wanneer ik ongesteld zou moeten worden en wanneer er een eisprong moet plaatsvinden enzvoort.
Nu ben ik mijn pil één dag vóór de eisprong (volgens de app) vergeten. Een beetje bewust en een beetje onbewust. Toch omdat we erg nieuwsgierig zijn en toch het wel erg graag willen.
Nu voel ik de afgelopen week en vooral vandaag. Weer die ONTZETTENDE misselijkheid, die hongeraanvallen en hoe gek het ook klinkt, ongesteldheids krampjes... wat ik erg raar vind, want het zijn van die krampjes echt vlakvoor je ongesteld wordt. Meestal als ik die krampjes heb en naar de wc ga, ben ik ook daadwerkelijk ongesteld. Nu niet. Ik moet eigenlijk over 4/5 dagen ongesteld worden, dus ik weet ook niet of ik overtijd ben. Het blijft wel spannend. Aangezien het nu wel een beetje gewenst is... Haha.
Ik hoop nogmaals op lieve berichtjes en ik hoop dat mijn keuze wordt geaccepteerd.
maandag 2 april 2018 om 23:29
Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:21Aan dat ik niet veel uitga, goed en duidelijk nadenk over dingen die ik doe, keuzes die ik maak en hoe ik in het algemeen ben en hoe ik met dingen omga.
Nee dus, want je snapt niet eens hoe de pil werkt. Hoe kan je de pil slikken en denken dat je toch zwanger kan worden? Heb je nooit de bijsluiter of iets gelezen?
maandag 2 april 2018 om 23:31
En voel je je ook klaar voor een minder prachtig kindje? Een huilbaby, een kind met problemen? Want dat zijn ook reële mogelijkheden he. Hoe lang ben je met je vriend samen? Weet je dat - itt tot wat films je voorschotelen - een kind je relatie de eerste tijd behoorlijk onder druk zet? Hebben jullie een huis, genoeg financiële middelen? Of wil je een kind om je eigen leven invulling te geven? Want een kind met een baan op de wereld zetten is meestal niet zo'n goed idee.Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:23Het lijkt mij niet zozeer verstandig, voor mijzelf wel. Ik vind het gewoon een prachtig iets, plus ik voel mij klaar voor een zwangerschap en een prachtig kindje.
maandag 2 april 2018 om 23:34
Lieve TO, je komt niet dom over, je komt over als een heel gewone 18 jarige. Bijna alle 18-jarigen vinden zichzelf al best volwassen, echt! En bijna alle 18-jarigen zijn van veel dingen niet op de hoogte. Dat is echt niet raar. Je verdoet ook niet onze tijd, en wij vallen je ook niet aan.
Maar een beslissing om zwanger te worden is een hele belangrijke. Echt, denk er heel goed over na en pas als je minimaal een half jaar zeker weet dat je het wilt en dat je de mogelijkheden daarvoor hebt, stop dan pas met de pil.
Maar een beslissing om zwanger te worden is een hele belangrijke. Echt, denk er heel goed over na en pas als je minimaal een half jaar zeker weet dat je het wilt en dat je de mogelijkheden daarvoor hebt, stop dan pas met de pil.
Beter een half motto....
maandag 2 april 2018 om 23:37
Dit klinkt erg verstandig, handel daarnaar.Bim schreef: ↑02-04-2018 23:34Lieve TO, je komt niet dom over, je komt over als een heel gewone 18 jarige. Bijna alle 18-jarigen vinden zichzelf al best volwassen, echt! En bijna alle 18-jarigen zijn van veel dingen niet op de hoogte. Dat is echt niet raar. Je verdoet ook niet onze tijd, en wij vallen je ook niet aan.
Maar een beslissing om zwanger te worden is een hele belangrijke. Echt, denk er heel goed over na en pas als je minimaal een half jaar zeker weet dat je het wilt en dat je de mogelijkheden daarvoor hebt, stop dan pas met de pil.
maandag 2 april 2018 om 23:44
Echt niemand hier kan je vertellen of al die kwaaltjes betekenen dat je zwanger bent meid... Alleen een test. Ik voelde elke maand wel wat, altijd hetzelfde, en de keren dat ik zwanger was ook zo ongeveer. Het lijkt erg op elkaar, kwaaltjes van een beginnende zwangerschap of een naderende menstruatie...
maandag 2 april 2018 om 23:44
maandag 2 april 2018 om 23:45
Lees de bijsluiter van medicatie als je iets gebruikt. Daarin wordt de werking van het medicijn uitgelegd. De (huis)arts of apotheker gaat ervan uit dat je dit leest. Je kunt ook je apotheker vragen je eens uit te leggen hoe de anticonceptiepil precies werkt. Het komt erop neer dat de pil je lichaam doet denken dat je zwanger bent, waardoor je geen eisprong en geen menstruatie hebt. Je bent vaak in de stopweek wel ongesteld, dit heet een onttrekkigsbloeding. Je schrijft dat dit onregelmatig is bij jou. Heb je tussendoor bloedingen? Dan kan het zijn dat je pil bijvoorbeeld te licht is en kan je je huisarts om advies vragen.Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:13Sorry, maar ik niet. Ik heb dit nooit meegekregen. Ook mijn moeder heeft nog nooit aan de pil gezeten, dus weet dit ook niet. Ben meerdere malen naar de dokter geweest en heb dit nog niet gehoord.
Ook als je geen anticonceptie slikt weet een app niet wanneer je eisprong is, want de app gaat uit van een gemiddelde. Het gemiddelde is een cyclus van 28 dagen met de eisprong op dag 14. Je cyclus begint dan op de eerste dag dat je ongesteld bent. Bijna niemand heeft een gemiddelde cyclus. Ook de eisprong is bij de een 10 dagen voor het eind van de cyclus, bij de ander 20 dagen. Dit geldt dus allemaal niet als je de anticonceptiepil gebruikt.
Over zwanger willen worden, je bent vrij jong. Het is niet een keuze die je in een paar maanden maakt, zeker niet op je achtiende. Het is belangrijk dat je een kind een stabiel en liefdevol leven kan bieden. Je hebt een woning nodig, een vast inkomen en stabiliteit. In je gevoel, jezelf, je relatie en andere contacten. Ik hoop dat je niet zwanger raakt, omdat ik denk dat dit niet het goede moment is voor jou om een kind te verzorgen.
dinsdag 3 april 2018 om 00:10
Eerst een opleiding, baan, huis. Stabiliteit. Zowel jij als je vriend, zodat als een van jullie iets overkomt óf de relatie uit gaat de ander nog steeds een stabiele thuishaven kan bieden. Ga je eerder dan dat af op je gevoelswens voor een kind? Dan is het geen volwassen keuze, en zelfs erg kwalijk. Ratio en 'wat is het beste moment' hoort hier te zegevieren boven gevoel.
En vrijwel iedereen van 18 vindt zichzelf ontzettend volwassen. Feit is dat je zelf niets kunt zeggen over hoe volwassen je bent, want je bent geen objectieve buitenstaander die dat kan beoordelen. Loos argument dus. Daarnaast kun je argumenten geven wat je wilt, maar je hersenen zijn nog een paar jaar niet uitgegroeid, dus is het simpelweg zo dat je nog niet volledig oorzaak/gevolgredenaties kunt maken als iemand van een jaar of 25 kan. Daar kun je niet echt iets tegenin brengen.
Het is niet ok wat je doet en ik hoop dat je ouders jou en een eventueel ongeboren kind tegen jou en julliezelf beschermen nu. Je laat echt duidelijk blijken (wil je uitleg/voorbeelden?) niet over alles dat erbij komt kijken na te (kunnen?) denken, en dat is behoorlijk schrijnend (en eerlijk gezegd ook boosmakend) om te lezen.
En vrijwel iedereen van 18 vindt zichzelf ontzettend volwassen. Feit is dat je zelf niets kunt zeggen over hoe volwassen je bent, want je bent geen objectieve buitenstaander die dat kan beoordelen. Loos argument dus. Daarnaast kun je argumenten geven wat je wilt, maar je hersenen zijn nog een paar jaar niet uitgegroeid, dus is het simpelweg zo dat je nog niet volledig oorzaak/gevolgredenaties kunt maken als iemand van een jaar of 25 kan. Daar kun je niet echt iets tegenin brengen.
Het is niet ok wat je doet en ik hoop dat je ouders jou en een eventueel ongeboren kind tegen jou en julliezelf beschermen nu. Je laat echt duidelijk blijken (wil je uitleg/voorbeelden?) niet over alles dat erbij komt kijken na te (kunnen?) denken, en dat is behoorlijk schrijnend (en eerlijk gezegd ook boosmakend) om te lezen.
dinsdag 3 april 2018 om 00:18
dinsdag 3 april 2018 om 00:24
dinsdag 3 april 2018 om 00:42
Biologie. Hup terug de schoolbanken in. Onbegrijpelijk dit topic.Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:08Dit dacht ik dus al, deze reacties. Ik vroeg om geen aanvallende reacties. Ik wist niet dat je geen eisprong kon krijgen tijdens de pil. Dit heeft de dokter niet gezegd.
dinsdag 3 april 2018 om 00:43
Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:08Dit dacht ik dus al, deze reacties. Ik vroeg om geen aanvallende reacties. Ik wist niet dat je geen eisprong kon krijgen tijdens de pil. Dit heeft de dokter niet gezegd.
dinsdag 3 april 2018 om 03:44
Oké komt speciaal voor jou de reality check. Mijn zoontje wordt deze maand 1 en ik heb sinds hij geboren is nog geen nacht langer dan 2-3 uur aaneengesloten geslapen. As we speak zit ik al 2 uur op met een ontroostbaar huilend kind. Tandjes? Ziek? Buikpijn? Wie zal het zeggen? Mijn dag begint gewoon weer om 6 uur, ongeacht hoe hij ‘s nachts spookt.Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:23Het lijkt mij niet zozeer verstandig, voor mijzelf wel. Ik vind het gewoon een prachtig iets, plus ik voel mij klaar voor een zwangerschap en een prachtig kindje.
En er is niemand die het voor me op komt lossen. Geen mama die de verantwoordelijkheid van me over komt nemen, zorgt dat ik aan m’n nachtrust kom. IK ben de moeder.
Je moet gewoon altijd door, ook als je kotsend boven de plee hangt wil je kind aandacht, liefde en goede zorg. En dat gaat je gebeuren. Ijlend van de koorts sta je boterhammen te smeren en speel je met je baby/dreumes/peuter. Je krijgt geen break want JIJ bent de moeder.
Gewone dagen zonder noemenswaardige ziekte of drukte ben je al blij als je 10 minuten kunt zitten tussen alle aandacht die je kind vraagt en het huishouden (en ja dat moet ook, want je kind stopt álles in zijn mond en poept en smeert alles onder) door. Als je ‘s avonds eindelijk je kind in bed hebt ben je blij als je nog 10 minuten van je serie meekrijgt voor je in slaap valt. En het gaat maar door, zonder pauze, want JIJ bent de moeder. JIJ bent de enige, de verantwoordelijke, JIJ hebt ervoor gekozen een wezentje op de wereld te zetten dat NIET snapt dat mama moe is/moet studeren/ziek is/etc.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de eerste maanden met uren huilen, krampjes, elke 2-3 uur voeden, dag EN nacht, spuitluiers, spugen, kopzorgen over de groei, enz.
Dát is moederschap. Keihard werken.
Over 10 jaar is het dat trouwens nog steeds hoor en het is echt de moeite waard en je doet het met liefde. Maar het stopt niet. Je kunt niet meer terug. Als je een kind krijgt is voor jezelf leven gewoon voorbij voor altijd. Als je nu nog een stukje langer voor jezelf leeft kun je daarna nog jaren kinderen hebben en omgekeerd kan simpelweg niet.
Geniet van je jeugd. Besef dat moederschap harder werken is dan wat ook, met meer verantwoordelijkheid en zorgen dan wat ook. Ook als je een gezond, normaal kind hebt. Moederschap is keihard werken, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar.
En het kan altijd nog. Maar 18 zijn en de wereld ontdekken, jezelf leren kennen en je plekje in de wereld zoeken, dat kan alleen nu.
En als je dat eenmaal gevonden hebt, dan is het moederschap prachtig. Dan heb je er ook de rust voor.
dinsdag 3 april 2018 om 05:24
Zo mee eens....lux. schreef: ↑03-04-2018 03:44Oké komt speciaal voor jou de reality check. Mijn zoontje wordt deze maand 1 en ik heb sinds hij geboren is nog geen nacht langer dan 2-3 uur aaneengesloten geslapen. As we speak zit ik al 2 uur op met een ontroostbaar huilend kind. Tandjes? Ziek? Buikpijn? Wie zal het zeggen? Mijn dag begint gewoon weer om 6 uur, ongeacht hoe hij ‘s nachts spookt.
En er is niemand die het voor me op komt lossen. Geen mama die de verantwoordelijkheid van me over komt nemen, zorgt dat ik aan m’n nachtrust kom. IK ben de moeder.
Je moet gewoon altijd door, ook als je kotsend boven de plee hangt wil je kind aandacht, liefde en goede zorg. En dat gaat je gebeuren. Ijlend van de koorts sta je boterhammen te smeren en speel je met je baby/dreumes/peuter. Je krijgt geen break want JIJ bent de moeder.
Gewone dagen zonder noemenswaardige ziekte of drukte ben je al blij als je 10 minuten kunt zitten tussen alle aandacht die je kind vraagt en het huishouden (en ja dat moet ook, want je kind stopt álles in zijn mond en poept en smeert alles onder) door. Als je ‘s avonds eindelijk je kind in bed hebt ben je blij als je nog 10 minuten van je serie meekrijgt voor je in slaap valt. En het gaat maar door, zonder pauze, want JIJ bent de moeder. JIJ bent de enige, de verantwoordelijke, JIJ hebt ervoor gekozen een wezentje op de wereld te zetten dat NIET snapt dat mama moe is/moet studeren/ziek is/etc.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de eerste maanden met uren huilen, krampjes, elke 2-3 uur voeden, dag EN nacht, spuitluiers, spugen, kopzorgen over de groei, enz.
Dát is moederschap. Keihard werken.
Over 10 jaar is het dat trouwens nog steeds hoor en het is echt de moeite waard en je doet het met liefde. Maar het stopt niet. Je kunt niet meer terug. Als je een kind krijgt is voor jezelf leven gewoon voorbij voor altijd. Als je nu nog een stukje langer voor jezelf leeft kun je daarna nog jaren kinderen hebben en omgekeerd kan simpelweg niet.
Geniet van je jeugd. Besef dat moederschap harder werken is dan wat ook, met meer verantwoordelijkheid en zorgen dan wat ook. Ook als je een gezond, normaal kind hebt. Moederschap is keihard werken, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar.
En het kan altijd nog. Maar 18 zijn en de wereld ontdekken, jezelf leren kennen en je plekje in de wereld zoeken, dat kan alleen nu.
En als je dat eenmaal gevonden hebt, dan is het moederschap prachtig. Dan heb je er ook de rust voor.
dinsdag 3 april 2018 om 06:27
lux. schreef: ↑03-04-2018 03:44Oké komt speciaal voor jou de reality check. Mijn zoontje wordt deze maand 1 en ik heb sinds hij geboren is nog geen nacht langer dan 2-3 uur aaneengesloten geslapen. As we speak zit ik al 2 uur op met een ontroostbaar huilend kind. Tandjes? Ziek? Buikpijn? Wie zal het zeggen? Mijn dag begint gewoon weer om 6 uur, ongeacht hoe hij ‘s nachts spookt.
En er is niemand die het voor me op komt lossen. Geen mama die de verantwoordelijkheid van me over komt nemen, zorgt dat ik aan m’n nachtrust kom. IK ben de moeder.
Je moet gewoon altijd door, ook als je kotsend boven de plee hangt wil je kind aandacht, liefde en goede zorg. En dat gaat je gebeuren. Ijlend van de koorts sta je boterhammen te smeren en speel je met je baby/dreumes/peuter. Je krijgt geen break want JIJ bent de moeder.
Gewone dagen zonder noemenswaardige ziekte of drukte ben je al blij als je 10 minuten kunt zitten tussen alle aandacht die je kind vraagt en het huishouden (en ja dat moet ook, want je kind stopt álles in zijn mond en poept en smeert alles onder) door. Als je ‘s avonds eindelijk je kind in bed hebt ben je blij als je nog 10 minuten van je serie meekrijgt voor je in slaap valt. En het gaat maar door, zonder pauze, want JIJ bent de moeder. JIJ bent de enige, de verantwoordelijke, JIJ hebt ervoor gekozen een wezentje op de wereld te zetten dat NIET snapt dat mama moe is/moet studeren/ziek is/etc.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de eerste maanden met uren huilen, krampjes, elke 2-3 uur voeden, dag EN nacht, spuitluiers, spugen, kopzorgen over de groei, enz.
Dát is moederschap. Keihard werken.
Over 10 jaar is het dat trouwens nog steeds hoor en het is echt de moeite waard en je doet het met liefde. Maar het stopt niet. Je kunt niet meer terug. Als je een kind krijgt is voor jezelf leven gewoon voorbij voor altijd. Als je nu nog een stukje langer voor jezelf leeft kun je daarna nog jaren kinderen hebben en omgekeerd kan simpelweg niet.
Geniet van je jeugd. Besef dat moederschap harder werken is dan wat ook, met meer verantwoordelijkheid en zorgen dan wat ook. Ook als je een gezond, normaal kind hebt. Moederschap is keihard werken, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar.
En het kan altijd nog. Maar 18 zijn en de wereld ontdekken, jezelf leren kennen en je plekje in de wereld zoeken, dat kan alleen nu.
En als je dat eenmaal gevonden hebt, dan is het moederschap prachtig. Dan heb je er ook de rust voor.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 3 april 2018 om 06:33
Oh okee, dus het is de verantwoordelijkheid van de dokter!Jipenjanneke18 schreef: ↑02-04-2018 23:18Dat niet weten over m’n pil gaat alleen om de eisprong en dat is de fout van mijn dokter, aangezien ik niet voldoende informatie heb gekregen.
Nee lieverd: jij bent verantwoordelijk voor je anticonceptie. Jij gebruikt de pil en in de bijsluiter die in élk doosje zit staat uitgelegd hoe het ding werkt.
Nuttige info: https://www.thuisarts.nl/anticonceptiepil
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 3 april 2018 om 06:48
Echt, zo is het!lux. schreef: ↑03-04-2018 03:44Oké komt speciaal voor jou de reality check. Mijn zoontje wordt deze maand 1 en ik heb sinds hij geboren is nog geen nacht langer dan 2-3 uur aaneengesloten geslapen. As we speak zit ik al 2 uur op met een ontroostbaar huilend kind. Tandjes? Ziek? Buikpijn? Wie zal het zeggen? Mijn dag begint gewoon weer om 6 uur, ongeacht hoe hij ‘s nachts spookt.
En er is niemand die het voor me op komt lossen. Geen mama die de verantwoordelijkheid van me over komt nemen, zorgt dat ik aan m’n nachtrust kom. IK ben de moeder.
Je moet gewoon altijd door, ook als je kotsend boven de plee hangt wil je kind aandacht, liefde en goede zorg. En dat gaat je gebeuren. Ijlend van de koorts sta je boterhammen te smeren en speel je met je baby/dreumes/peuter. Je krijgt geen break want JIJ bent de moeder.
Gewone dagen zonder noemenswaardige ziekte of drukte ben je al blij als je 10 minuten kunt zitten tussen alle aandacht die je kind vraagt en het huishouden (en ja dat moet ook, want je kind stopt álles in zijn mond en poept en smeert alles onder) door. Als je ‘s avonds eindelijk je kind in bed hebt ben je blij als je nog 10 minuten van je serie meekrijgt voor je in slaap valt. En het gaat maar door, zonder pauze, want JIJ bent de moeder. JIJ bent de enige, de verantwoordelijke, JIJ hebt ervoor gekozen een wezentje op de wereld te zetten dat NIET snapt dat mama moe is/moet studeren/ziek is/etc.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de eerste maanden met uren huilen, krampjes, elke 2-3 uur voeden, dag EN nacht, spuitluiers, spugen, kopzorgen over de groei, enz.
Dát is moederschap. Keihard werken.
Over 10 jaar is het dat trouwens nog steeds hoor en het is echt de moeite waard en je doet het met liefde. Maar het stopt niet. Je kunt niet meer terug. Als je een kind krijgt is voor jezelf leven gewoon voorbij voor altijd. Als je nu nog een stukje langer voor jezelf leeft kun je daarna nog jaren kinderen hebben en omgekeerd kan simpelweg niet.
Geniet van je jeugd. Besef dat moederschap harder werken is dan wat ook, met meer verantwoordelijkheid en zorgen dan wat ook. Ook als je een gezond, normaal kind hebt. Moederschap is keihard werken, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar.
En het kan altijd nog. Maar 18 zijn en de wereld ontdekken, jezelf leren kennen en je plekje in de wereld zoeken, dat kan alleen nu.
En als je dat eenmaal gevonden hebt, dan is het moederschap prachtig. Dan heb je er ook de rust voor.
dinsdag 3 april 2018 om 06:58
Lieve schat, je bent nog zo jong, ga eerst een leven opbouwen. Het is veel fijner dat je je samen met je vriend een stabiele relatie hebt, een leuk huis en beiden een leuke baan. Samen wat reizen en als jullie er samen klaar voor zijn, dan ga je proberen een kind te krijgen.
Want het is wat mensen hier zeggen. Het is geen roze wolk. En af en toe met een lieve, lachende baby op schoot zitten. Nee, het is keihard werken, altijd bezig zijn, weinig tijd voor jezelf, en waarschijnlijk geldproblemen. Want je bent nog jong, ik weet niet of je al werkt, maar je zal op die leeftijd nog weinig verdienen.
Echt, probeer het van je af te zetten. Het leven heeft nog zoveel moois! Ga dat ontdekken!
Want het is wat mensen hier zeggen. Het is geen roze wolk. En af en toe met een lieve, lachende baby op schoot zitten. Nee, het is keihard werken, altijd bezig zijn, weinig tijd voor jezelf, en waarschijnlijk geldproblemen. Want je bent nog jong, ik weet niet of je al werkt, maar je zal op die leeftijd nog weinig verdienen.
Echt, probeer het van je af te zetten. Het leven heeft nog zoveel moois! Ga dat ontdekken!
dinsdag 3 april 2018 om 06:59
En TO, denk nu ajb niet dat dit overdreven is. want dit is echt, echt waar. ik word soms nog steeds wanhopig bij sommige dingen en mijn kinderen zijn 8 en 4. als ik dit had moeten doen op mijn 18de was ik gek geworden denk ik.lux. schreef: ↑03-04-2018 03:44Oké komt speciaal voor jou de reality check. Mijn zoontje wordt deze maand 1 en ik heb sinds hij geboren is nog geen nacht langer dan 2-3 uur aaneengesloten geslapen. As we speak zit ik al 2 uur op met een ontroostbaar huilend kind. Tandjes? Ziek? Buikpijn? Wie zal het zeggen? Mijn dag begint gewoon weer om 6 uur, ongeacht hoe hij ‘s nachts spookt.
En er is niemand die het voor me op komt lossen. Geen mama die de verantwoordelijkheid van me over komt nemen, zorgt dat ik aan m’n nachtrust kom. IK ben de moeder.
Je moet gewoon altijd door, ook als je kotsend boven de plee hangt wil je kind aandacht, liefde en goede zorg. En dat gaat je gebeuren. Ijlend van de koorts sta je boterhammen te smeren en speel je met je baby/dreumes/peuter. Je krijgt geen break want JIJ bent de moeder.
Gewone dagen zonder noemenswaardige ziekte of drukte ben je al blij als je 10 minuten kunt zitten tussen alle aandacht die je kind vraagt en het huishouden (en ja dat moet ook, want je kind stopt álles in zijn mond en poept en smeert alles onder) door. Als je ‘s avonds eindelijk je kind in bed hebt ben je blij als je nog 10 minuten van je serie meekrijgt voor je in slaap valt. En het gaat maar door, zonder pauze, want JIJ bent de moeder. JIJ bent de enige, de verantwoordelijke, JIJ hebt ervoor gekozen een wezentje op de wereld te zetten dat NIET snapt dat mama moe is/moet studeren/ziek is/etc.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de eerste maanden met uren huilen, krampjes, elke 2-3 uur voeden, dag EN nacht, spuitluiers, spugen, kopzorgen over de groei, enz.
Dát is moederschap. Keihard werken.
Over 10 jaar is het dat trouwens nog steeds hoor en het is echt de moeite waard en je doet het met liefde. Maar het stopt niet. Je kunt niet meer terug. Als je een kind krijgt is voor jezelf leven gewoon voorbij voor altijd. Als je nu nog een stukje langer voor jezelf leeft kun je daarna nog jaren kinderen hebben en omgekeerd kan simpelweg niet.
Geniet van je jeugd. Besef dat moederschap harder werken is dan wat ook, met meer verantwoordelijkheid en zorgen dan wat ook. Ook als je een gezond, normaal kind hebt. Moederschap is keihard werken, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar.
En het kan altijd nog. Maar 18 zijn en de wereld ontdekken, jezelf leren kennen en je plekje in de wereld zoeken, dat kan alleen nu.
En als je dat eenmaal gevonden hebt, dan is het moederschap prachtig. Dan heb je er ook de rust voor.
Don't cry, buy a bag and move on.