Zwanger
alle pijlers
Geduld hebben..
donderdag 30 oktober 2014 om 18:33
Ik heb al eerder een topic geopend omdat ik graag met andere praat over een zelfde ervaring.. Toevallig vind ik deze ervaring wat minder in mijn omgeving..
Ik ben nu 11 maanden bezig om zwanger te worden! Inmiddels is het 1 keer gelukt, maar meteen ook weer misgegaan.. Het is dus nu afwachten wanneer het weer lukt! De onzekerheid vind ik soms erg lastig..
Ik probeer er niet al teveel mee bezig te zijn, maar voor m'n menstruatie steekt de onzekerheid weer de kop op..
Graag zou ik ervaringen willen uitwisselen.. Hoe ga jij ermee om? Wat doe je om er niet teveel mee bezig te zijn? Bij wie duurde het ook 'langer' en hoe vond je dat?
Ik ben nu 11 maanden bezig om zwanger te worden! Inmiddels is het 1 keer gelukt, maar meteen ook weer misgegaan.. Het is dus nu afwachten wanneer het weer lukt! De onzekerheid vind ik soms erg lastig..
Ik probeer er niet al teveel mee bezig te zijn, maar voor m'n menstruatie steekt de onzekerheid weer de kop op..
Graag zou ik ervaringen willen uitwisselen.. Hoe ga jij ermee om? Wat doe je om er niet teveel mee bezig te zijn? Bij wie duurde het ook 'langer' en hoe vond je dat?
donderdag 30 oktober 2014 om 18:53
Eerst was ik er de hele tijd mee bezig zo erg zelfs dat ik niet meer kon werken, En nu al vanaf 2009 eerst in de ziektewet zat en daarna wia, Het is heel erg moeilijk en heb het er moeilijk mee, want ben nu 34 en had ook graag kinderen gewild, erg naar als je mensen met kinderen ziet,
hoe ga jij er mee om?
hoe ga jij er mee om?
donderdag 30 oktober 2014 om 19:05
Ja, nu nog vol goede hoop.. Maar wel veel onzekerheid.. Gaat het nog wel lukken? Maar we zijn nog net geen jaar bezig.. Het gaat eigenlijk goed totdat ik ongesteld moet worden.. daarna altijd wel ff in een dip!
Echt heel vervelend voor je dat het zo je leven heeft aangetast en inderdaad niet eerlijk dat het zo moet lopen bij jullie.. Wat zegt de huisarts ervan?
Echt heel vervelend voor je dat het zo je leven heeft aangetast en inderdaad niet eerlijk dat het zo moet lopen bij jullie.. Wat zegt de huisarts ervan?
donderdag 30 oktober 2014 om 19:22
donderdag 30 oktober 2014 om 19:27
Je kunt er niets van zeggen Doortjee, mijn man en ik waren 1 jaar bezig voor ik zwanger werd. Daarna een miskraam gekregen en toen pas weer voor de tweede keer na ruim een half jaar.
We dachten toen, dat ik moeilijk zwanger werd.
Niets was minder waar, want van nummer 2,3,4, en 5 werd ik in een poep en scheet zwanger.
Het moeilijke van het hele verhaal is, dat je telkens weer geduldig af moet wachten en er geen invloed uit kunt oefenen.
En dat is niet makkelijk te accepteren, gewend als we zijn aan onze "maakbare" samenleving!
We dachten toen, dat ik moeilijk zwanger werd.
Niets was minder waar, want van nummer 2,3,4, en 5 werd ik in een poep en scheet zwanger.
Het moeilijke van het hele verhaal is, dat je telkens weer geduldig af moet wachten en er geen invloed uit kunt oefenen.
En dat is niet makkelijk te accepteren, gewend als we zijn aan onze "maakbare" samenleving!
donderdag 30 oktober 2014 om 19:30
zondag 2 november 2014 om 11:16
@ Dubbeltje, heel bizar dat het zo kan gaan..
Het is heel gek, maar hoe langer het duurt.. Hoe beter me het lukt om ermee om te gaan ergens.. Toen we begonnen verwachtte ik gewoon dat het binnen enkele maanden zou lukken.. Toen dit niet was dacht ik; nou, dan wel ergens na 7/8 maanden.. Nu dat ook niet is denk ik weer; Misschien moet ik accepteren dat het soms wel tot 2 jaar of langer duurt..
Ik weet iig dat het wel kan, door de miskraam (Die overigens in een heeeeeeeeeeeel vroeg stadium misging.. Voor mijn gevoel was ik gewoon ongesteld geworden! Omdat ik een week daarna last van mn borsten had deed ik ff een testje dat ik nog had liggen.. Die bleek hartstikke positief.. Na een echo bleek dat die menstruatie al de miskraam was! Vervelend maar als ik de test niet had gedaan, had ik het niet geweten waarschijnlijk)..
Het is heel gek, maar hoe langer het duurt.. Hoe beter me het lukt om ermee om te gaan ergens.. Toen we begonnen verwachtte ik gewoon dat het binnen enkele maanden zou lukken.. Toen dit niet was dacht ik; nou, dan wel ergens na 7/8 maanden.. Nu dat ook niet is denk ik weer; Misschien moet ik accepteren dat het soms wel tot 2 jaar of langer duurt..
Ik weet iig dat het wel kan, door de miskraam (Die overigens in een heeeeeeeeeeeel vroeg stadium misging.. Voor mijn gevoel was ik gewoon ongesteld geworden! Omdat ik een week daarna last van mn borsten had deed ik ff een testje dat ik nog had liggen.. Die bleek hartstikke positief.. Na een echo bleek dat die menstruatie al de miskraam was! Vervelend maar als ik de test niet had gedaan, had ik het niet geweten waarschijnlijk)..
maandag 3 november 2014 om 07:25
Hier hebben we over de eerst ruim 3 jaar gedaan waarvan 2 in de mmm. We hebben in die tijd 3 mk gehad.
Toen we na een jaar naar de gynaecoloog gingen bleek ik een te traag werkende schildklier te hebben waardoor zwanger worden slecht gaat en als je zwanger wordt is de kans op een miskraam groot. Daarnaast bleek mijn vriend slecht zaad te hebben waardoor de kans ook al klein was om zwanger te raken.
Eerst begonnen met iui toen heb ik zo'n mk als jij gehad. Toen we iui met hormonen gingen doen bleek ik daar niet tegen te kunnen. Mijn schildklier waardes gingen alle kanten op. Dit heeft meer dan een half jaar gekost om dit allemaal weer op de rit te krijgen.
Daarna weer begonnen met iui zonder hormonen want ja de eerst was succesvol. Na in totaal 6 iui was het als nog niet gelukt, dus in overleg met de gynaecoloog en mijn arts voor schildklier hebben besloten om nog eenmaal iui met hormonen te doen, maar dan hele andere en onder behoorlijk controle. Tegen deze medicatie kon ik wel maar de iui lukt niet.
Na overleg met IVF begonnen en ondanks dat ik door allerlei problemen er geen goed gevoel bij had ben ik toen zwanger geraakt. Vorig jaar december zijn wij ouders geworden.
Omdat wij ook graag een tweede willen en ik bijna 36 was zijn we in mei naar de gynaecoloog geweest. Om hierover te praten. Hier kwam uit dat de kans dat het natuurlijk lukte iets van 5% was. Daarnaast werd de kans dat een IVF poging slaagde ook kleiner na mate je ouder wordt. Dit laatste waren we bang voor omdat bij de eerst IVF poging bij maar 2 bevruchtingen hadden waarvan een door gegroeid is tot een matig embryo. Daarbij komt ook dat de ervaringen in mijn omgeving over het gaan voor tweede niet erg positief zijn. Ook na wat gesproken te hebben met mensen die er twee kort op elkaar hebben gekregen en met elkaar hebben we besloten dat we half augustus weer gingen beginnen.
Deze poging was echt totaal anders dan de eerst hadden nu ook top embryo's (10stuks) echt een heel verschil met vorige keer. Wat bleek ik ben nu weer zwanger van poging 1. Vandaag hebben we de termijnecho en als alles goed is mag ieder het weten.
Toen we na een jaar naar de gynaecoloog gingen bleek ik een te traag werkende schildklier te hebben waardoor zwanger worden slecht gaat en als je zwanger wordt is de kans op een miskraam groot. Daarnaast bleek mijn vriend slecht zaad te hebben waardoor de kans ook al klein was om zwanger te raken.
Eerst begonnen met iui toen heb ik zo'n mk als jij gehad. Toen we iui met hormonen gingen doen bleek ik daar niet tegen te kunnen. Mijn schildklier waardes gingen alle kanten op. Dit heeft meer dan een half jaar gekost om dit allemaal weer op de rit te krijgen.
Daarna weer begonnen met iui zonder hormonen want ja de eerst was succesvol. Na in totaal 6 iui was het als nog niet gelukt, dus in overleg met de gynaecoloog en mijn arts voor schildklier hebben besloten om nog eenmaal iui met hormonen te doen, maar dan hele andere en onder behoorlijk controle. Tegen deze medicatie kon ik wel maar de iui lukt niet.
Na overleg met IVF begonnen en ondanks dat ik door allerlei problemen er geen goed gevoel bij had ben ik toen zwanger geraakt. Vorig jaar december zijn wij ouders geworden.
Omdat wij ook graag een tweede willen en ik bijna 36 was zijn we in mei naar de gynaecoloog geweest. Om hierover te praten. Hier kwam uit dat de kans dat het natuurlijk lukte iets van 5% was. Daarnaast werd de kans dat een IVF poging slaagde ook kleiner na mate je ouder wordt. Dit laatste waren we bang voor omdat bij de eerst IVF poging bij maar 2 bevruchtingen hadden waarvan een door gegroeid is tot een matig embryo. Daarbij komt ook dat de ervaringen in mijn omgeving over het gaan voor tweede niet erg positief zijn. Ook na wat gesproken te hebben met mensen die er twee kort op elkaar hebben gekregen en met elkaar hebben we besloten dat we half augustus weer gingen beginnen.
Deze poging was echt totaal anders dan de eerst hadden nu ook top embryo's (10stuks) echt een heel verschil met vorige keer. Wat bleek ik ben nu weer zwanger van poging 1. Vandaag hebben we de termijnecho en als alles goed is mag ieder het weten.
maandag 3 november 2014 om 21:57
@ leoni...
Wat een verhaal zeg, en wat een weg heb je moeten afleggen..
Nu zwanger van de tweede.. Helemaal geweldig
!!
Hoe heb je het al die tijd volgehouden..
Ik heb mn eisprong er weer op zitten! Volgens mij hebben we hem redelijk goed benut ..
En dan.. weer afwachten!! Vraag me af of dat nog eens gaat wennen, haha
Wat een verhaal zeg, en wat een weg heb je moeten afleggen..
Nu zwanger van de tweede.. Helemaal geweldig
!!Hoe heb je het al die tijd volgehouden..
Ik heb mn eisprong er weer op zitten! Volgens mij hebben we hem redelijk goed benut ..
En dan.. weer afwachten!! Vraag me af of dat nog eens gaat wennen, haha
dinsdag 4 november 2014 om 06:52
Het eerst jaar ging goed was wel bezig met zwanger worden, maar deed heel veel andere dingen. Het tweede jaar begon ik wat meer moeite te krijgen, maar toen kregen we bijna maandelijks een zwangerschap aankondiging. Alleen ik was positief dat de mmm ons een kindje zou brengen.
Alleen einde van het tweede jaar en begin derde jaar is het een tijd helemaal niet goed met mij gegaan. Dit lag achteraf gezien grotendeels aan de schommelingen van mijn schildklierhormoon. Destijds dacht we echter dat het niet zwanger werden was. Ik heb toen een tijd bij de psycholoog gelopen. Deze wist alleen niet goed wat ze met me aan moest. In die periode heb ik ook naar buiten(familie en vrienden) aangegeven dat het niet ging. Dit is me door sommige niet in dank afgenomen, want ik was bijvoorbeeld niet binnen 3 maanden op kraamvisite geweest en is was niet betrokken bij hun dingen. Niet dat ze vroegen hoe het met mij ging trouwens.
Ik kon namelijk zonder aanleiding binnen een minuut van huilen, naar lachen, naar boos worden gaan. Verder was ik echt onberekenbaar en gemeen tegen de mensen om mij heen. Toen we na 3,5 mnd erachter waren dat ik aan het hyperen was en de medicatie verlaagt ging het beter. Het heeft daarna nog heeft nog 5 mnd geduurd voor ik weer stabiel was. Daarna hebben we nog wat iui's gedaan, maar wij hebben vooral die wij leuk vonden toen.
Toen we overgestapt zijn naar IVF had ik het gevoel het gaat nu echt lukken. Nu had ik een korte protocol dus de poging duurde van het begin tot einde een maand. Aangezien ik er van overtuigt was dat die poging mislukt was heb ik de wacht weken niet als zwaar ervaren. Daarbij waren wij 5 dagen na de terug plaatsing lekker op vakantie gegaan naar een verre bestemming, dus er was genoeg afleiding. Dit laatste was ook erg mooi want dit haf ik wel nodig om de eerst weken goed door te komen. Eenmaal terug kregen we gelijk een echo en die was goed. Nu moet ik wel zeggen dat ik echt pas begon te geloven dat wij een kindje kregen na de 20 weken echo was.
Sorry voor het lange verhaal, maar het is hier echt met pieken en dalen gegaan waarbij ik tegenwoordig goed weet aan wie ik wat heb. Sommige vrienden zijn alleen voor de gezelligheid.
Alleen einde van het tweede jaar en begin derde jaar is het een tijd helemaal niet goed met mij gegaan. Dit lag achteraf gezien grotendeels aan de schommelingen van mijn schildklierhormoon. Destijds dacht we echter dat het niet zwanger werden was. Ik heb toen een tijd bij de psycholoog gelopen. Deze wist alleen niet goed wat ze met me aan moest. In die periode heb ik ook naar buiten(familie en vrienden) aangegeven dat het niet ging. Dit is me door sommige niet in dank afgenomen, want ik was bijvoorbeeld niet binnen 3 maanden op kraamvisite geweest en is was niet betrokken bij hun dingen. Niet dat ze vroegen hoe het met mij ging trouwens.
Ik kon namelijk zonder aanleiding binnen een minuut van huilen, naar lachen, naar boos worden gaan. Verder was ik echt onberekenbaar en gemeen tegen de mensen om mij heen. Toen we na 3,5 mnd erachter waren dat ik aan het hyperen was en de medicatie verlaagt ging het beter. Het heeft daarna nog heeft nog 5 mnd geduurd voor ik weer stabiel was. Daarna hebben we nog wat iui's gedaan, maar wij hebben vooral die wij leuk vonden toen.
Toen we overgestapt zijn naar IVF had ik het gevoel het gaat nu echt lukken. Nu had ik een korte protocol dus de poging duurde van het begin tot einde een maand. Aangezien ik er van overtuigt was dat die poging mislukt was heb ik de wacht weken niet als zwaar ervaren. Daarbij waren wij 5 dagen na de terug plaatsing lekker op vakantie gegaan naar een verre bestemming, dus er was genoeg afleiding. Dit laatste was ook erg mooi want dit haf ik wel nodig om de eerst weken goed door te komen. Eenmaal terug kregen we gelijk een echo en die was goed. Nu moet ik wel zeggen dat ik echt pas begon te geloven dat wij een kindje kregen na de 20 weken echo was.
Sorry voor het lange verhaal, maar het is hier echt met pieken en dalen gegaan waarbij ik tegenwoordig goed weet aan wie ik wat heb. Sommige vrienden zijn alleen voor de gezelligheid.
dinsdag 11 november 2014 om 21:56
Hier weer 4 dagen voor NOD.. Vroege test gedaan.. Deze was negatief!
Ik verwacht weer een teleurstelling deze maand..
Wat mij wel geholpen heeft is een gesprek met een gynaecoloog die mij verzekert heeft dat een jaar wachten heel normaal is, en omdat ik al een vroege miskraam heb gehad het vast nog wel een keer moet lukken..
Mijn vriend heeft verder ook een zaadonderzoek gedaan en hij had goede zwemmers..
Zelf denk ik steeds dat het bij de innesteling fout gaat.. Alleen hier is weinig aan te doen! In de maand dat het toch lukte heb ik acupunctuur gedaan.. Ik denk dat ik dit komende maand maar weer's ga proberen! Niet geschoten....
Ik verwacht weer een teleurstelling deze maand..
Wat mij wel geholpen heeft is een gesprek met een gynaecoloog die mij verzekert heeft dat een jaar wachten heel normaal is, en omdat ik al een vroege miskraam heb gehad het vast nog wel een keer moet lukken..
Mijn vriend heeft verder ook een zaadonderzoek gedaan en hij had goede zwemmers..
Zelf denk ik steeds dat het bij de innesteling fout gaat.. Alleen hier is weinig aan te doen! In de maand dat het toch lukte heb ik acupunctuur gedaan.. Ik denk dat ik dit komende maand maar weer's ga proberen! Niet geschoten....
dinsdag 11 november 2014 om 22:06
Wij zijn sinds 2012 bezig. Na een jaar doorgestuurd. Bleek partner zwak zaad te hebben. Ik volledig door de mangel gegaan, alles goed. 2x een kansloze IUI gehad, omdat er minder dan een miljoen gezonde zaadcellen waren. Doorgestuurd voor een IVF/ICSI gesprek. Uitgelegd wat er gaat gebeuren. Even rustpauze genomen, want vond het best pittig. Steeds die onderzoeken en steeds mijn broek voor een andere AIO te laten zakken en nu.....ik durf de drempel niet meer over
Ik moet bellen voor een afspraak. De medicatie heb ik in huis, bloed is al geprikt. Iedere avond denk ik "morgen ga ik bellen voor een afspraak". En ik blijf het voor me uitschuiven.
Heb dit ook besproken met mijn partner, die begrijpt t wel, en vindt dat we het op mijn tempo moeten doen. Maar baal van mezelf dat ik nu ineens niet dapper meer ben.
Ik moet bellen voor een afspraak. De medicatie heb ik in huis, bloed is al geprikt. Iedere avond denk ik "morgen ga ik bellen voor een afspraak". En ik blijf het voor me uitschuiven.
Heb dit ook besproken met mijn partner, die begrijpt t wel, en vindt dat we het op mijn tempo moeten doen. Maar baal van mezelf dat ik nu ineens niet dapper meer ben.
dinsdag 11 november 2014 om 22:27
@ Gatekeeper.. Het is ook niet niks, zeg! Je bent echt wel dapper..
Soms kan het echt allemaal ff teveel zijn! Misschien moet je een bepaalde termijn afspreken om vervolgens daar naartoe te leven.. Bijvoorbeeld: we genieten van de feestdagen en gaan in januari beginnen..
Misschien helpt het om je er mentaal een beetje op voor te bereiden..
Sterkte!!!
Soms kan het echt allemaal ff teveel zijn! Misschien moet je een bepaalde termijn afspreken om vervolgens daar naartoe te leven.. Bijvoorbeeld: we genieten van de feestdagen en gaan in januari beginnen..
Misschien helpt het om je er mentaal een beetje op voor te bereiden..
Sterkte!!!
dinsdag 11 november 2014 om 22:40
Ik ben eerlijk gezegd een beetje bang en loop mezelf in mijn hoofd op te fokken. Dus in mijn beleving is de procedure van IVF/ICSI vele malen erger dan dat het in wss in werkelijkheid is. Eigenlijk moet ik het gewoon ondergaan en op de tanden bijten. Je krijgt er hopelijk iets moois voor terug!
Geef me even een schop onder mijn kont
Geef me even een schop onder mijn kont
woensdag 12 november 2014 om 16:35
Gatekeeper wat vind je eng? Ik heb nu 2 keer een IVF poging gedaan en ik moet zeggen dat het mij makkelijk af ging.
Het is geen leuk proces iedereen wil liever via de normale manier zwanger worden.
Als bijv bang voor de punctie bespreek het met je arts. Zo heb ik tot twee keer toe valium gekregen en dat hielp bij mij erg goed. Ik lag totaal relax op de stoel en has 2 uur later helemaal nergens last meer van.
Het is geen leuk proces iedereen wil liever via de normale manier zwanger worden.
Als bijv bang voor de punctie bespreek het met je arts. Zo heb ik tot twee keer toe valium gekregen en dat hielp bij mij erg goed. Ik lag totaal relax op de stoel en has 2 uur later helemaal nergens last meer van.
woensdag 12 november 2014 om 19:49
@ Leoni..
Hoe gaat het nu met jouw zwangerschap??
Wanneer testte jij eigenlijk positief?
Ik zit nu 3 dagen voor NOD.. Weer gespitst op allerlei kwaaltjes die ik ELKE maand heb.. Negatieve testen.. Ik zie zo op tegen de teleurstelling..
Beetje een dip nu! Had gewoon echt niet verwacht van tevoren dat we een jaar bezig zouden zijn..
Hoe gaat het nu met jouw zwangerschap??
Wanneer testte jij eigenlijk positief?
Ik zit nu 3 dagen voor NOD.. Weer gespitst op allerlei kwaaltjes die ik ELKE maand heb.. Negatieve testen.. Ik zie zo op tegen de teleurstelling..
Beetje een dip nu! Had gewoon echt niet verwacht van tevoren dat we een jaar bezig zouden zijn..
woensdag 12 november 2014 om 20:10
Ik heb vandaag gebeld
24 november wordt er gekeken of er geen cystes op mijn eierstokken zitten en dan vanaf dag 1 vd menstruatie beginnen met medicatie.
Leoni, ik ben bang voor het wegnemen van mijn eitjes. Ik heb zo'n nare ervaring met die HSG-behandeling gehad, dat ik nu peuken schijt voor deze behandeling. We hebben uitvoerig besproken wat er gaat gebeuren tijdens deze procedure. Ik heb wel om een ruggenprik gevraagd ipv die pijnstiller vergelijkbaar met morfine.
Hoe heb jij dat ervaren?
@Doortjee, hoe oud ben je? En heeft jouw vriend zijn zaad weleens laten controleren?
24 november wordt er gekeken of er geen cystes op mijn eierstokken zitten en dan vanaf dag 1 vd menstruatie beginnen met medicatie.
Leoni, ik ben bang voor het wegnemen van mijn eitjes. Ik heb zo'n nare ervaring met die HSG-behandeling gehad, dat ik nu peuken schijt voor deze behandeling. We hebben uitvoerig besproken wat er gaat gebeuren tijdens deze procedure. Ik heb wel om een ruggenprik gevraagd ipv die pijnstiller vergelijkbaar met morfine.
Hoe heb jij dat ervaren?
@Doortjee, hoe oud ben je? En heeft jouw vriend zijn zaad weleens laten controleren?
woensdag 12 november 2014 om 20:16
@ Gatekeeper.. Kei goed van jou!!!!!!!
Ik ben 31. Mijn vriend heeft onlangs zijn zaad laten controleren en hij had goede zwemmers. Ik heb ook een gesprek gehad bij een gynaecoloog en die zag geen enkele reden voor onderzoek omdat ik al een miskraam heb gehad..
Dus het is gewoon geduld hebben.. Maar soms is het zooooo lastig..
Super dat je de stap hebt genomen.. Ik zeg 2015: wordt voor ons beiden babyjaar
Ik ben 31. Mijn vriend heeft onlangs zijn zaad laten controleren en hij had goede zwemmers. Ik heb ook een gesprek gehad bij een gynaecoloog en die zag geen enkele reden voor onderzoek omdat ik al een miskraam heb gehad..
Dus het is gewoon geduld hebben.. Maar soms is het zooooo lastig..
Super dat je de stap hebt genomen.. Ik zeg 2015: wordt voor ons beiden babyjaar
woensdag 12 november 2014 om 20:27
We gaan ervoor!
Je hoort bv wel vaker dat de eerste lang op zich laat wachten en de volgende ineens heel snel komt. Maar ja we hebben t helaas niet zelf in de hand.
Mijn collegaatje was vrij snel zwanger van haar eerste, haar tweede duurde heel lang. Toen ook door de mm en na de 1e poging IUI zwanger. Misschien hebben zijn zwemmers net dat extra zetje nodig en is het in jullie geval ook zo.
In ons geval deden ze een beetje watertrappelen, maar zwemmen ho maar.
Je hoort bv wel vaker dat de eerste lang op zich laat wachten en de volgende ineens heel snel komt. Maar ja we hebben t helaas niet zelf in de hand.
Mijn collegaatje was vrij snel zwanger van haar eerste, haar tweede duurde heel lang. Toen ook door de mm en na de 1e poging IUI zwanger. Misschien hebben zijn zwemmers net dat extra zetje nodig en is het in jullie geval ook zo.
In ons geval deden ze een beetje watertrappelen, maar zwemmen ho maar.
woensdag 12 november 2014 om 20:46
Hihi, watertrappelen..
Mijn moeder heeft 3 kinderen gekregen, waarvan de eerste 1,5 jaar duurde, en mijn broer en ik 'ongepland' kwamen.. Dus daar hou ik mij dan maar een beetje aan vast!!!
En weet je, het is niet erg dat het langer duurt enzo.. Maar die week voordat je ongesteld moet worden elke maand, en dat je dan voelt van; ik word toch weer ongesteld.. Of dat je allerlei dingen voelt.. Dat went niet!
Heb jij dat nu ook nog steeds? Of heb je zoiets van; we laten het nu aan de MM over en dan komt het vast wel goed..
Ik heb echt wel vertrouwen, hoor! Maar soms moet ik gewoon ff klagen.. (Je omgeving snapt het ook niet altijd, merk ik)
Mijn moeder heeft 3 kinderen gekregen, waarvan de eerste 1,5 jaar duurde, en mijn broer en ik 'ongepland' kwamen.. Dus daar hou ik mij dan maar een beetje aan vast!!!
En weet je, het is niet erg dat het langer duurt enzo.. Maar die week voordat je ongesteld moet worden elke maand, en dat je dan voelt van; ik word toch weer ongesteld.. Of dat je allerlei dingen voelt.. Dat went niet!
Heb jij dat nu ook nog steeds? Of heb je zoiets van; we laten het nu aan de MM over en dan komt het vast wel goed..
Ik heb echt wel vertrouwen, hoor! Maar soms moet ik gewoon ff klagen.. (Je omgeving snapt het ook niet altijd, merk ik)
