Zwanger
alle pijlers
IUI behandeling en verhalen
zondag 18 september 2016 om 15:54
Goededag dames! Hier kan iedereen zijn of haar verhaal kwijt over IUI behandelingen of verhalen die je kwijt moet! Kort verhaal. Mijn man en ik (30 en 26) hebben 4jr geleden na 12wk een miskraam gekregen, toch geprobeerd weer zwanger te worden (helaas zonder succes) nu zit ik in de IUI rollercoaster. Ik mag beginnen met puregon 75eh. En als laatste spuit de Pregnyl. Ze schatten onze kans hoog in (maar dat zegt niks natuurlijk) hoop dat ik hier zo nu en dan mijn verhaal kwijt kan! En dat het voor de anderen ook lukt!
Stay Positive!
zondag 18 september 2016 om 16:34
zondag 18 september 2016 om 16:44
Veel succes!
Ik bleek in augustus na de 2e IUI poging zwanger. Helaas met 7 weken een miskraam gehad, en afgelopen week curettage.
IUI zelf vond ik niet zo ingrijpend, maar wel het hele gebeuren eromheen. Al die ziekenhuisafspraken, hormonen, een prik hier, bloed afnemen daar. Ook de nasleep van de miskraam vind ik nu zo heftig dat ik niet weet hoe nu (straks) verder.
Ik bleek in augustus na de 2e IUI poging zwanger. Helaas met 7 weken een miskraam gehad, en afgelopen week curettage.
IUI zelf vond ik niet zo ingrijpend, maar wel het hele gebeuren eromheen. Al die ziekenhuisafspraken, hormonen, een prik hier, bloed afnemen daar. Ook de nasleep van de miskraam vind ik nu zo heftig dat ik niet weet hoe nu (straks) verder.
One in a melon
maandag 19 september 2016 om 11:25
Dank jullie wel!
Ik moet vandaag een echo om te kijken of ik geen cystes heb en als dat goed is dan mag ik vandaag beginnen met prikken en op dag 10 terugkomen voor de echo van de blaasjes.
Ontzettend nerveus maar ik (wij) weten waar we het voor doen!
@Gus wat gaaf zeg! Zeker dat dan wonderen nog bestaan!
@Melony wat naar! Heel veel sterkte
Het is erg pittig en onbegrijpelijk (dat had ik althans) mijn vriendin was op dezelfde tijd zwanger als ik en bij haar ging alles goed, daar had ik erg veel moeite mee.
Ziekenhuizen ben ik gewend maar het zal inderdaad wel slopende worden. Maar ik laat het over me heen komen.
Ik moet vandaag een echo om te kijken of ik geen cystes heb en als dat goed is dan mag ik vandaag beginnen met prikken en op dag 10 terugkomen voor de echo van de blaasjes.
Ontzettend nerveus maar ik (wij) weten waar we het voor doen!
@Gus wat gaaf zeg! Zeker dat dan wonderen nog bestaan!
@Melony wat naar! Heel veel sterkte
Het is erg pittig en onbegrijpelijk (dat had ik althans) mijn vriendin was op dezelfde tijd zwanger als ik en bij haar ging alles goed, daar had ik erg veel moeite mee.
Ziekenhuizen ben ik gewend maar het zal inderdaad wel slopende worden. Maar ik laat het over me heen komen.
Stay Positive!
maandag 17 oktober 2016 om 19:53
Hallo allemaal,
Nog nooit meegeschreven, enkel gelezen hier en daar. Omdat het voor mij ook steeds minder ‘makkelijk’ gaat (wat is makkelijk in dit traject) leek het me prettig om me aan te melden.
Ik vind jullie allemaal ontzettend moedig en heb voor een ieder bewondering
Vind dat dat gezegd moet worden.
Wij zijn bezig met de 2e ronde IUI met menopur en pregnyl. Wij zijn nu 4 jaar ongewenst kinderloos zonder aanwijsbare reden. Ronde 1 ging prima, had nergens last van en dacht ‘dit is goed te doen zo!’
Nu vind ik dat een nogal naïeve gedachte. Heb nu veel last van de hormonen en lijk alles in mijn buik veel meer te voelen.
Ook psychisch gaat het nogal hormotioneel… was het eerst nog de vriendin van een vriendin, iemand uit de straat… nu is het mijn beste vriendin en sinds kort ook mijn schoonzusje. zomaar. omdat ze er klaar voor waren. elke keer komt het dichterbij en elke keer doet het meer zeer.
Ik voel me jaloers en defect. mijn man is nuchter en ook dat vind ik moeilijk. hij huilt niet met mee mee, omdat hij veel positiever in dit hele circus staat dan ik. soms voelt het dan alsof ik hier alleen in sta, ook al weet ik dat dat niet zo is.
de fertitileits arts raadde ons een maatschappelijk werker aan. ik voel me daar nogal schuldig over. dan denk ik; ‘wat dan als bezig bent met bv icsi, dán pas heb je reden om maatschappelijk werk nodig te hebben’ voel me soms schuldig dat ik verdriet heb. omdat ik weet dat wij nog maar aan het begin staan.
Ik zou graag contact op doen met mensen die me begrijpen als geen ander. dat lijkt me fijn.
Lieve groetjes,
Martje.
Nog nooit meegeschreven, enkel gelezen hier en daar. Omdat het voor mij ook steeds minder ‘makkelijk’ gaat (wat is makkelijk in dit traject) leek het me prettig om me aan te melden.
Ik vind jullie allemaal ontzettend moedig en heb voor een ieder bewondering
Vind dat dat gezegd moet worden.
Wij zijn bezig met de 2e ronde IUI met menopur en pregnyl. Wij zijn nu 4 jaar ongewenst kinderloos zonder aanwijsbare reden. Ronde 1 ging prima, had nergens last van en dacht ‘dit is goed te doen zo!’
Nu vind ik dat een nogal naïeve gedachte. Heb nu veel last van de hormonen en lijk alles in mijn buik veel meer te voelen.
Ook psychisch gaat het nogal hormotioneel… was het eerst nog de vriendin van een vriendin, iemand uit de straat… nu is het mijn beste vriendin en sinds kort ook mijn schoonzusje. zomaar. omdat ze er klaar voor waren. elke keer komt het dichterbij en elke keer doet het meer zeer.
Ik voel me jaloers en defect. mijn man is nuchter en ook dat vind ik moeilijk. hij huilt niet met mee mee, omdat hij veel positiever in dit hele circus staat dan ik. soms voelt het dan alsof ik hier alleen in sta, ook al weet ik dat dat niet zo is.
de fertitileits arts raadde ons een maatschappelijk werker aan. ik voel me daar nogal schuldig over. dan denk ik; ‘wat dan als bezig bent met bv icsi, dán pas heb je reden om maatschappelijk werk nodig te hebben’ voel me soms schuldig dat ik verdriet heb. omdat ik weet dat wij nog maar aan het begin staan.
Ik zou graag contact op doen met mensen die me begrijpen als geen ander. dat lijkt me fijn.
Lieve groetjes,
Martje.
'He not busy being born is busy dying.'