IUI lotgenoten
maandag 17 oktober 2016 om 20:17
Hallo allemaal,
Nog nooit meegeschreven, enkel gelezen hier en daar. Omdat het voor mij ook steeds minder ‘makkelijk’ gaat (wat is makkelijk in dit traject) leek het me prettig om me aan te melden.
Ik vind jullie allemaal ontzettend moedig en heb voor een ieder bewondering
Vind dat dat gezegd moet worden.
Wij zijn bezig met de 2e ronde IUI met menopur en pregnyl. Wij zijn nu 4 jaar ongewenst kinderloos zonder aanwijsbare reden. Ronde 1 ging prima, had nergens last van en dacht ‘dit is goed te doen zo!’
Nu vind ik dat een nogal naïeve gedachte. Heb nu veel last van de hormonen en lijk alles in mijn buik veel meer te voelen.
Ook psychisch gaat het nogal hormotioneel… was het eerst nog de vriendin van een vriendin, iemand uit de straat… nu is het mijn beste vriendin en sinds kort ook mijn schoonzusje. zomaar. omdat ze er klaar voor waren. elke keer komt het dichterbij en elke keer doet het meer zeer.
Ik voel me jaloers en defect. mijn man is nuchter en ook dat vind ik moeilijk. hij huilt niet met mee mee, omdat hij veel positiever in dit hele circus staat dan ik. soms voelt het dan alsof ik hier alleen in sta, ook al weet ik dat dat niet zo is.
de fertitileits arts raadde ons een maatschappelijk werker aan. ik voel me daar nogal schuldig over. dan denk ik; ‘wat dan als bezig bent met bv icsi, dán pas heb je reden om maatschappelijk werk nodig te hebben’ voel me soms schuldig dat ik verdriet heb. omdat ik weet dat wij nog maar aan het begin staan.
Ik zou graag contact op doen met mensen die me begrijpen als geen ander. dat lijkt me fijn.
Lieve groetjes,
Martje.
Nog nooit meegeschreven, enkel gelezen hier en daar. Omdat het voor mij ook steeds minder ‘makkelijk’ gaat (wat is makkelijk in dit traject) leek het me prettig om me aan te melden.
Ik vind jullie allemaal ontzettend moedig en heb voor een ieder bewondering
Vind dat dat gezegd moet worden.
Wij zijn bezig met de 2e ronde IUI met menopur en pregnyl. Wij zijn nu 4 jaar ongewenst kinderloos zonder aanwijsbare reden. Ronde 1 ging prima, had nergens last van en dacht ‘dit is goed te doen zo!’
Nu vind ik dat een nogal naïeve gedachte. Heb nu veel last van de hormonen en lijk alles in mijn buik veel meer te voelen.
Ook psychisch gaat het nogal hormotioneel… was het eerst nog de vriendin van een vriendin, iemand uit de straat… nu is het mijn beste vriendin en sinds kort ook mijn schoonzusje. zomaar. omdat ze er klaar voor waren. elke keer komt het dichterbij en elke keer doet het meer zeer.
Ik voel me jaloers en defect. mijn man is nuchter en ook dat vind ik moeilijk. hij huilt niet met mee mee, omdat hij veel positiever in dit hele circus staat dan ik. soms voelt het dan alsof ik hier alleen in sta, ook al weet ik dat dat niet zo is.
de fertitileits arts raadde ons een maatschappelijk werker aan. ik voel me daar nogal schuldig over. dan denk ik; ‘wat dan als bezig bent met bv icsi, dán pas heb je reden om maatschappelijk werk nodig te hebben’ voel me soms schuldig dat ik verdriet heb. omdat ik weet dat wij nog maar aan het begin staan.
Ik zou graag contact op doen met mensen die me begrijpen als geen ander. dat lijkt me fijn.
Lieve groetjes,
Martje.
'He not busy being born is busy dying.'
maandag 17 oktober 2016 om 21:33
Hoi lievemar. Ik heb geen ervaring met IUI, maar vind je wel heel dapper en moedig. Het lijkt me heel zwaar als je kinderwens al een aantal jaren onvervuld blijft. Als je daar hulp bij nodig hebt om hier over te kunnen praten of mee te dealen dan zou ik dat absoluut doen. Je hoeft niet jezelf met andere te vergelijken omdat die het in jou ogen "zwaarder" zouden hebben of wat dan ook. Jou verdriet is er ook! En ik kan heeeeel goed voorstellen dat je jaloers bent of het zwaar vind als anderen in je omgeving wel "makkelijk " zwanger lijken te raken! Zo Oneerlijk Soms. .. Veel sterkte en ik hoop dat jullie snel zwanger mogen raken!
donderdag 20 oktober 2016 om 06:25
Hoi Martje,
Allereerst wil ik je veel sterkte wensen, het is ook moeilijk als het niet - zoals bij veel anderen - 'van zelf' gaat. Ik ben zelf zwanger geraakt van IUI (ook zonder aanwijsbare reden na jaren nog niet zwanger).
Zie het zo: er kijken nu professionals mee en de kans dat je zwanger wordt wordt daardoor echt groter!
Het is moeilijk, ik flipte echt bij ieder zwangerschapsnieuws (zéker van mijn schoonzusje en daarna beste vriendin). Wees lief voor jezelf. Er zijn op het VF meerdere topics over bv IUI / IVF / ICSI of in zijn algemeenheid vrouwen bij wie het langer duurt. Misschien is het wat om daar eens naar te kijken of je wilt meeschrijven. Dat heeft mij erg geholpen.
Liefs en succes
Allereerst wil ik je veel sterkte wensen, het is ook moeilijk als het niet - zoals bij veel anderen - 'van zelf' gaat. Ik ben zelf zwanger geraakt van IUI (ook zonder aanwijsbare reden na jaren nog niet zwanger).
Zie het zo: er kijken nu professionals mee en de kans dat je zwanger wordt wordt daardoor echt groter!
Het is moeilijk, ik flipte echt bij ieder zwangerschapsnieuws (zéker van mijn schoonzusje en daarna beste vriendin). Wees lief voor jezelf. Er zijn op het VF meerdere topics over bv IUI / IVF / ICSI of in zijn algemeenheid vrouwen bij wie het langer duurt. Misschien is het wat om daar eens naar te kijken of je wilt meeschrijven. Dat heeft mij erg geholpen.
Liefs en succes