Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Kan mezelf niet beheersen

23-10-2019 21:07 170 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi,
Mijn eerste berichtje hier op Viva.

Momenteel ben ik 12 weken zwanger en de hormonen doen goed zijn werk. Helaas snapt mijn vriend er helemaal niks van, en plaatst me in het hokje van “gek geworden” :nooo:.

Ik weet ik zie er momenteel niet op mijn best uit.. ik heb geen energie, mijn kleding past niet meer, geen fut om mijn haar te fatsoeneren, geen make-upje op, inmiddels al 9KG aangekomen, kortom ik weet dat ik eruit zie als een wrak en voel me niet mooi. Dus mijn eigenwaarde zit momenteel al niet zo hoog. Nu zaten we film te kijken op de bank. Ik ging tussendoor naar de keuken om een glas drinken te pakken en liep weer terug. Ik voelde me bekeken en mijn vriend barstte in lachen uit. Ik voelde me beledigd en ik vroeg waarom ik werd uitgelachen, en of dat is door hoe ik eruit zie. Mijn vriend bleef maar lachen en wilde het niet zeggen. Eenmaal uitgelachen werd de film weer aangezet. Ik vroeg nogmaals waarom hij zo om mij moet lachen. Hij barst vervolgens weer in lachen uit en blijft zeggen “niks, er is niks”. Ik vraag nogmaals wil je het alsjeblieft zeggen, ik voel me uitgelachen. Hij weigert weer maar blijft toch doorlachen. Opeens slaan bij mij de stoppen om en ik mep hem zo hard als ik kan met de afstandsbediening, en roep dingen zoals ik weet dat ik er niet uit zie, ik lach jou toch ook niet uit om hoe jij eruit ziet, ik kan er ook niks aan doen, en nog wat andere dingen. Ik voelde me echt super kwaad en heb hem aan zn shirt de tuin ingeslingerd en geroepen dat ie moest oprotten. Tussen mijn woede aanval door nog steeds lachend...

Na zn sigaretje buiten liep ie boos door naar boven, zo het bed in.

Ik voel me zooo vernederd, en zoo uitgelachen... het zal zeker iets met de hormonen te maken hebben, maar neemt niet weg dat mijn emotie er daadwerkelijk is en dat ik die ook echt in deze hevigheid voel... mijn vriend begrijpt het niet en vind dat ik een probleem heb die nu ineens te boven komt. Wat er ook is, het maakt het ook zeker niet goed dat ik zo agressief raak en me niet kan beheersen. Maar hij laat me soms zo onmachtig voelen. Sorry zeggen zal geen zin hebben, en eigenlijk wil ik het ook niet, want dan stel ik mijzelf weer onderdanig op terwijl hij zijn fout toch niet ziet! >:-( :cry:

Iemand wijze raad?
Alle reacties Link kopieren Quote
oei, dit kan echt niet
Harry, wagen!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben ook zwanger met hormonen enzo maar SLAAN met de afstandsbediening??? Echt, leer je beheersen! Je kan die hormonen ECHT anders uiten!
Alle reacties Link kopieren Quote
En ga als de sodemieter in relatietherapie om te leren communiceren. Want jezus, jullie krijgen een kind. En dat lijkt me 100% heftiger dan een paar weken zwangerschapshormonen. Langduriger ook, vooral.
Alle reacties Link kopieren Quote
Get a grip.

Jullie arme kind.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je slaat hem??

Wat belachelijk dit. Schaam je je niet rot?

Ik denk dat jij jezelf én je hormonen maar eens heel snel bij elkaar moet rapen en een lesje agressiebeheersing moet gaan doen. Wat jij doet kan écht niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik vind zwanger zijn ook zwaar kut. Maar iemand slaan met en afstandsbediening kan echt niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
jouw onzekerheid is jouw probleem je kan niet stellen dat hij je vernedert als je niet eens weet waarom hij lachte. natuurlijk wilde hij het niet zeggen want geen antwoord zou goed opgevat worden
Harry, wagen!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ben je 17 ofzo? Wat een debiel gedrag.

Dit gedrag kun je niet zo even afschuiven op de hormonen hoor, dat is wel erg makkelijk.... je hebt gewoon geen controle of zelfbeheersing.

Je weet dat het leven met een baby in huis wel vaker stress en frustraties gaat geven hè?
flipje2 wijzigde dit bericht op 23-10-2019 21:28
92.88% gewijzigd
Afscheid nemen is niet loslaten. Het is een andere manier van vasthouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Je vriend gedraagt zich belachelijk. Doet hij dat soort dingen vaker? Maar jouw gedrag gaat ook wel echt veel te ver.

Maar je bent 12 weken zwanger en al 9kg aangekomen? Dat lijkt me niet erg gezond. Lijkt me verstandig als je daar even contact over opneemt met je verloskundige.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het maakt het ook zeker niet goed dat ik deze actie gedaan heb, en voel me er ook helemaal niet lekker bij.. maar ik kán gewoon niet tot 10 tellen, ik zit van 0 METEEN op 100 :'-( ik word ook in andere situaties al heel snel zo boos.. niet ook met de afstandsbediening in me hand hoor, maar dat ik dan wat lelijks terug zeg. Ik ben mezelf gewoon niet voor...

Misschien tips wat ik in zulke situaties moet doen?
Alle reacties Link kopieren Quote
Je bent en blijft allen tijde verntwoordelijk voor je eigen gedrag. Zo vaak om mij heen hoor ik hormonen als excuus voor buitensporig gedrag. Sorry, maar ik vind dat niet normaal. Tel tot tien en laat je emotie niet zo de overhand nemen. Waarschijnlijk bedoelde hij het niet eens verkeerd. Heb je je excuses al aangeboden en erover gepraat?
lila_lilly_ wijzigde dit bericht op 23-10-2019 21:28
8.11% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
abortus en uitmaken.

Zijn reactie is bizar en kinderachtig. Jouw reactie is bizar en kinderachtig.

Niet geweldig voor een kind als ouders.
Alle reacties Link kopieren Quote
9 kilo aankomen in 12 weken dat doe je goed. En verder stel je niet aan Zwangersaurus. Ben je wel lekker om je vent te meppen met een afstandsbediening??
Al is de leugen nog zo snel, stoot op zijn muil dan zwijgt ie wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tomatensoep94 schreef:
23-10-2019 21:27
Het maakt het ook zeker niet goed dat ik deze actie gedaan heb, en voel me er ook helemaal niet lekker bij.. maar ik kán gewoon niet tot 10 tellen, ik zit van 0 METEEN op 100 :'-( ik word ook in andere situaties al heel snel zo boos.. niet ook met de afstandsbediening in me hand hoor, maar dat ik dan wat lelijks terug zeg. Ik ben mezelf gewoon niet voor...

Misschien tips wat ik in zulke situaties moet doen?
ga in therapie, er komt een baby aan en dan kan je dit soort rare gedoe echt niet hebben
Harry, wagen!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik kan ook heel temperamentvol zijn maar ik vind dit wel heftig klinken. Als ik jou was zou ik beginnen bij jezelf: wat kun je doen om je fijner te voelen? Als jij beter in je vel zit ben je beter opgewassen tegen de 'grapjes' van je vriend.

Daarmee bedoel ik niet dat wat hij doet oké is, maar je kan het dan wel beter handelen.. En hem vervolgens op zn plek zetten als hij vervelend blijft doen. Wat ik overigens niet hoop, want ik gun je uiteraard een begripvolle en lieve vriend..
Alle reacties Link kopieren Quote
Wel makkelijk dat je alles afschuift op je zwangerschap en hormonen. Vermoeidheid snap ik nog, nu al 9 kg erbij in week 12 lijkt mij rijkelijk veel. Slaan een no go. Straks is dat kind er en geloof mij, dat is nog vele malen heftiger.
Alle reacties Link kopieren Quote
En je ook nog verschuilen achter een "boehoe ik kan er niks aan doen want ik ben zwanger" :nope:
Alle reacties Link kopieren Quote
#teamvriend

Ik denk inderdaad dat je een probleem hebt.
.
Alle reacties Link kopieren Quote
m-april schreef:
23-10-2019 21:26
Maar je bent 12 weken zwanger en al 9kg aangekomen? Dat lijkt me niet erg gezond. Lijkt me verstandig als je daar even contact over opneemt met je verloskundige.
Dit lijkt me ook wel een goed idee.
Afscheid nemen is niet loslaten. Het is een andere manier van vasthouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pergamon schreef:
23-10-2019 21:29
En je ook nog verschuilen achter een "boehoe ik kan er niks aan doen want ik ben zwanger" :nope:
Nou echt, tenenkrommend. Wat een flauw en onverantwoordelijk gedrag.
Afscheid nemen is niet loslaten. Het is een andere manier van vasthouden.
Alle reacties Link kopieren Quote
m-april schreef:
23-10-2019 21:26
Je vriend gedraagt zich belachelijk. Doet hij dat soort dingen vaker? Maar jouw gedrag gaat ook wel echt veel te ver.

Maar je bent 12 weken zwanger en al 9kg aangekomen? Dat lijkt me niet erg gezond. Lijkt me verstandig als je daar even contact over opneemt met je verloskundige.

Mijn verloskundige maakt zich hierover nog geen zorgen, ik inmiddels wel. Ik woog altijd rond de 60KG en nu ineens bijna 70. De verloskundige zegt dat het te maken kan hebben met het stoppen met roken, wat ik nu ook 12 weken niet meer doe, icm medicinale hormonen welke ik eerder heb moeten injecteren.

Hij lacht me niet vaker uit nee.
Alle reacties Link kopieren Quote
Pergamon schreef:
23-10-2019 21:22
Ik ben ook zwanger met hormonen enzo maar SLAAN met de afstandsbediening??? Echt, leer je beheersen! Je kan die hormonen ECHT anders uiten!

Enige tips? Ik sta er erg voor open
Alle reacties Link kopieren Quote
flipje2 schreef:
23-10-2019 21:31
Nou echt, tenenkrommend. Wat een flauw en onverantwoordelijk gedrag.

Toegegeven hoor, ik heb ook wel eens wat feller gezegd dan ik bedoelde tijdens mijn zwangerschap. Maar dan liggen er HEEL SNEL excuses van mijn kant. En als het even kan, dan loop ik even een rondje. Hormonen zijn er nou eenmaal, het is aan mij er goed en fatsoenlijk mee om te gaan.
rosings schreef:
23-10-2019 21:27
abortus en uitmaken.

Zijn reactie is bizar en kinderachtig. Jouw reactie is bizar en kinderachtig.

Niet geweldig voor een kind als ouders.
Heerlijk, deze reactie. Lekker zwart-wit ook. Dank, heb even stevig gelachen...

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven