Tweeling, zo geschrokken
zondag 1 april 2018 om 11:17
Hoi Iedereen,
Op dit moment ben ik nu 8 weken zwanger. De zwangerschap op zich was redelijk een verrassing. Ik zeg redelijk, omdat wij 1 keer onveilige seks hebben gehad. Wel ben ik nu bijna 10 jaar samen met mijn vriend en hebben we altijd gezegd 'als het komt, is het goed'. Ik zelf ben nu 29 en mijn vriend 30, dus de leeftijd is wat dat betreft ook ok.
Omdat de zwangerschap niet gepland was, was ik eigenlijk nog steeds aan het wennen aan het feit dat ik uberhaupt zwanger was. Geen roze wolk voor mij nog. Had juist best veel angsten/beren op de weg. Nu moet ik zeggen dat ik sowieso een persoon ben die dit heel snel heeft en moeilijk om kan gaan met veranderingen. Ik voelde me sinds een weekje eigenlijk net weer mezelf en begon wat aan het idee te wennen. Zag mezelf al lopen met de baby in de draagdoek:)
Nu hebben we afgelopen week een eerste echo gehad en ik ben enorm geschrokken. Zoals de titel wel zegt ben ik dus in verwachting van een tweeling. Ik moet zeggen dat ik best wel in paniek ben geraakt. Hoe ga ik dit ooit doen? Ik had nooit verwacht een tweeling te krijgen, zit ook bij beide niet in de familie. Eerlijk gezegd zie ik het op dit moment niet echt zitten. Heb al twee dagen huilbuien omdat ik echt enorm emotioneel ben erover. Ik zie op tegen alle praktische kanten, zoals hoe ga ik dit combineren met mijn werk? En ik ben erg bang om in een sociaal isolement te komen en de deur niet meer uit te kunnen. Ook heb ik nog 2 honden, waardoor ik niet weet hoe ik de honden uit moet laten met de babies (eerst was het idee met de baby in de draagzak) Ook ben ik op dit moment aan het verhuizen, waardoor ik sowieso erg veel op mn bordje heb op dit moment.
Nouja, ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Wilde het gewoon even kwijt denk ik.
Wellicht zijn er nog mensen met slimme tips of gewoon even een hart onder de riem. Bedankt voor het lezen in ieder geval.
Op dit moment ben ik nu 8 weken zwanger. De zwangerschap op zich was redelijk een verrassing. Ik zeg redelijk, omdat wij 1 keer onveilige seks hebben gehad. Wel ben ik nu bijna 10 jaar samen met mijn vriend en hebben we altijd gezegd 'als het komt, is het goed'. Ik zelf ben nu 29 en mijn vriend 30, dus de leeftijd is wat dat betreft ook ok.
Omdat de zwangerschap niet gepland was, was ik eigenlijk nog steeds aan het wennen aan het feit dat ik uberhaupt zwanger was. Geen roze wolk voor mij nog. Had juist best veel angsten/beren op de weg. Nu moet ik zeggen dat ik sowieso een persoon ben die dit heel snel heeft en moeilijk om kan gaan met veranderingen. Ik voelde me sinds een weekje eigenlijk net weer mezelf en begon wat aan het idee te wennen. Zag mezelf al lopen met de baby in de draagdoek:)
Nu hebben we afgelopen week een eerste echo gehad en ik ben enorm geschrokken. Zoals de titel wel zegt ben ik dus in verwachting van een tweeling. Ik moet zeggen dat ik best wel in paniek ben geraakt. Hoe ga ik dit ooit doen? Ik had nooit verwacht een tweeling te krijgen, zit ook bij beide niet in de familie. Eerlijk gezegd zie ik het op dit moment niet echt zitten. Heb al twee dagen huilbuien omdat ik echt enorm emotioneel ben erover. Ik zie op tegen alle praktische kanten, zoals hoe ga ik dit combineren met mijn werk? En ik ben erg bang om in een sociaal isolement te komen en de deur niet meer uit te kunnen. Ook heb ik nog 2 honden, waardoor ik niet weet hoe ik de honden uit moet laten met de babies (eerst was het idee met de baby in de draagzak) Ook ben ik op dit moment aan het verhuizen, waardoor ik sowieso erg veel op mn bordje heb op dit moment.
Nouja, ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Wilde het gewoon even kwijt denk ik.
Wellicht zijn er nog mensen met slimme tips of gewoon even een hart onder de riem. Bedankt voor het lezen in ieder geval.
zondag 1 april 2018 om 11:33
Ik heb twee kinderen met 18 maanden ertussen. Dus wel een beetje vergelijkbare ervaring. Ja het is is een jaartje of 2 heel hard werken en een halve volksverhuizing als je ergens heen gaat. Luiers voor 2, extra kleding voor 2, twee campingbedjes hadden we standaard in de kofferbak, konden we ze op bed gooien als we ergens op bezoek waren. Maar dan na 2 jaar ga je echt de voordelen zien, dan al hebben ze wat aan elkaar en gaan min of meer samen spelen. Ook met vakanties is het ideaal, omdat ze altijd ongeveer in dezelfde levensfase zaten, je kon altijd alles met zijn allen doen. En tijdens de middelbare school is het ook ideaal, vaak naar dezelfde feestjes, zodat je zeker weet dat ze nooit alleen naar huis fietsen etc., elkaar helpen met vakken (oudste doubleerde in 6 VWO, dus zaten ze bij elkaar) etc etc. . De afgelopen jaren hebben we hele mooie rondreizen gemaakt door Amerika en Azie, dat hadden we misschien minder snel gedaan als de jongste 4 jaar jonger was geweest. Je kunt ook sneller 's avonds de kinderen alleen laten, omdat niet de een op de ander hoeft te passen zeg maar. Zelfs een weekend weg deden we al toen ze 14 en 16 waren, was de jongste 12 geweest hadden we dat misschien niet gedaan.
Dus echt het heeft heel veel voordelen, maar in het begin is het zeker hard werken. Je moet ook niet te moeilijk doen, ze hoeven echt niet elke dag in bad bijvoorbeeld. Wij deden trouwens helemaal niet in bad. We namen ze gewoon bij ons onder de douche. Ik ging in de douchet staan, man gaf kind 1 aan, spoelde ik ff af, intussen had hij kind 2 uit gekleed. Hij pakte kind 1 aan, en gaf mij kind 2, die kon bij ons intussen lopen, bij jullie natuurlijk niet. Dus dan moet je een kind ff neerleggen, zou ik paar seconden op een kussen op de grond doen oid (ivm omrollen), je kunt ook de ene dag het ene kind en andere dag het andere.
En die honden, tja die zou ik gewoon even heel kort uitlaten, een poep- en plasrondje van max. 5 minuten en de babies laten slapen. Dan doet je partner maar een lange ronde als hij thuis komt of jij doet dat en hij blijft bij de babies. Ik zie wel eens iemand met een kinderwagen met 2 honden, maar dat hangt van de honden af denk ik. Zou ik met mijn hond niet doen, die kan wel eens onverwacht een ruk geven als hij een ander leuk hondje ziet.
Onze kinderen zijn nu 18 en 20 en ik vind het nog steeds heerlijk dat kleine leeftijdsverschil. Ze zijn nu beide eerstejaars aan een andere universiteit. En ik vind het leuk om in het weekend hun gesprekken te volgen hoe ze ervaringen uit wisselen en zelfs de 1 de ander helpt bij statistiek (totaal verschillende studies, maar dat vak heb je overal).
Grootste nadeel vind ik dat ze wel heel kort achter elkaar de deur uit gaan. Jongste is al op kamers en bij oudste gaat dat niet heel lang meer duren. Als ik het opnieuw mocht doen, zou ik het zeker weer zo doen.
Dus echt het heeft heel veel voordelen, maar in het begin is het zeker hard werken. Je moet ook niet te moeilijk doen, ze hoeven echt niet elke dag in bad bijvoorbeeld. Wij deden trouwens helemaal niet in bad. We namen ze gewoon bij ons onder de douche. Ik ging in de douchet staan, man gaf kind 1 aan, spoelde ik ff af, intussen had hij kind 2 uit gekleed. Hij pakte kind 1 aan, en gaf mij kind 2, die kon bij ons intussen lopen, bij jullie natuurlijk niet. Dus dan moet je een kind ff neerleggen, zou ik paar seconden op een kussen op de grond doen oid (ivm omrollen), je kunt ook de ene dag het ene kind en andere dag het andere.
En die honden, tja die zou ik gewoon even heel kort uitlaten, een poep- en plasrondje van max. 5 minuten en de babies laten slapen. Dan doet je partner maar een lange ronde als hij thuis komt of jij doet dat en hij blijft bij de babies. Ik zie wel eens iemand met een kinderwagen met 2 honden, maar dat hangt van de honden af denk ik. Zou ik met mijn hond niet doen, die kan wel eens onverwacht een ruk geven als hij een ander leuk hondje ziet.
Onze kinderen zijn nu 18 en 20 en ik vind het nog steeds heerlijk dat kleine leeftijdsverschil. Ze zijn nu beide eerstejaars aan een andere universiteit. En ik vind het leuk om in het weekend hun gesprekken te volgen hoe ze ervaringen uit wisselen en zelfs de 1 de ander helpt bij statistiek (totaal verschillende studies, maar dat vak heb je overal).
Grootste nadeel vind ik dat ze wel heel kort achter elkaar de deur uit gaan. Jongste is al op kamers en bij oudste gaat dat niet heel lang meer duren. Als ik het opnieuw mocht doen, zou ik het zeker weer zo doen.
zondag 1 april 2018 om 11:33
Ha, ik kan het me nog levendig voor de geest halen, het moment dat ze zeiden dat ik een tweeling kreeg
Ik schrok ook, ik riep meteen 'maar dan moet ik verhuizen, dat pást helemaal niet!' Het is even wennen, maar het gaat prima. De heren zijn nu 9 jaar inmiddels, en ik heb nog steeds een sociaal leven.
En natuurlijk is het af en toe druk, en zeker met twee babies is de 'logisitiek' belangrijk (ik herinner me nog hoe ik voor het eerst met de jongens op de fiets naar winkel ging, ik had net een nieuwe fiets met twee zitjes. De jongens konden nog niet lopen. Bij de winkel ben ik maar weer omgedraaid want ik had geen idee hoe ik twee babies van de fiets in het winkelkarretje kon krijgen in mijn uppie
).
En een aantal logistieke dingen zijn met een tweeling juist makkelijker. Ik zie bij gezinnen met twee jonge kinderen van verschillende leeftijd hoe ze worstelen met het plannen van de middagslaapjes (heb je er 1 die nog twee keer slaapt en 1 die nog maar 1 keer slaapt dan heb je dikke kans dat je zo ongeveer de hele dag met minstens 1 slapend kind zit). Het heeft voordelen, twee kinderen van dezelfde leeftijd. Tegelijk naar het kdv, en daarna tegelijk naar de basisschool. Geen gepuzzel met het ene naar de ene plek brengen, ander kind naar een andere plek.
En misschien wel het allerbelangrijkste wat ik altijd maar zei als iemand vroeg of dat niet enórm druk is met twee babies: ik wist niet beter. Je leven verandert met een kind, en net zoals de meeste ouders 1 baby in hun leven leren inpassen, leerde ik mijn leven aanpassen aan 2 babies.
Geef jezelf even de tijd om er aan te wennen, het komt goed!
En natuurlijk is het af en toe druk, en zeker met twee babies is de 'logisitiek' belangrijk (ik herinner me nog hoe ik voor het eerst met de jongens op de fiets naar winkel ging, ik had net een nieuwe fiets met twee zitjes. De jongens konden nog niet lopen. Bij de winkel ben ik maar weer omgedraaid want ik had geen idee hoe ik twee babies van de fiets in het winkelkarretje kon krijgen in mijn uppie
En een aantal logistieke dingen zijn met een tweeling juist makkelijker. Ik zie bij gezinnen met twee jonge kinderen van verschillende leeftijd hoe ze worstelen met het plannen van de middagslaapjes (heb je er 1 die nog twee keer slaapt en 1 die nog maar 1 keer slaapt dan heb je dikke kans dat je zo ongeveer de hele dag met minstens 1 slapend kind zit). Het heeft voordelen, twee kinderen van dezelfde leeftijd. Tegelijk naar het kdv, en daarna tegelijk naar de basisschool. Geen gepuzzel met het ene naar de ene plek brengen, ander kind naar een andere plek.
En misschien wel het allerbelangrijkste wat ik altijd maar zei als iemand vroeg of dat niet enórm druk is met twee babies: ik wist niet beter. Je leven verandert met een kind, en net zoals de meeste ouders 1 baby in hun leven leren inpassen, leerde ik mijn leven aanpassen aan 2 babies.
Geef jezelf even de tijd om er aan te wennen, het komt goed!
aapie87 wijzigde dit bericht op 01-04-2018 11:35
0.03% gewijzigd
zondag 1 april 2018 om 11:35
Ik kan heel goed begrijpen dat je even van slag bent door dit nieuws. Ook ik kreeg te horen dat ik zwanger was van een tweeling, terwijl dat niet in mijn familie voorkomt. Ik had er nooit bij stilgestaan dat ik ook in verwachting kon zijn van een tweeling.
Ook ik ben van mening dat je dit samen met je partner doet en het lijkt erop dat jij op dit moment het gevoel hebt dat je alles alleen moet doen. Dat is echt niet waar. Ik weet natuurlijk niet of je contact hebt met familie, maar er zijn vast mensen in je omgeving die je met alle liefde willen helpen. Niets schattiger dan 2 kleine babietjes.
Ik zal eerlijk zijn, het zal niet altijd makkelijk zijn en je zal je aan moeten passen aan je kindjes en je nieuwe leven. In mijn ervaring gaat dat helemaal vanzelf. Zodra je lieve kindjes geboren zijn is niets anders meer belangrijker dan zij. Probeer zoveel mogelijk te genieten, want een tweeling is echt heel bijzonder. Mijn jongens zijn nu 7 jaar en ik vind de band die ze hebben prachtig mooi. En dat terwijl ze 2 eiig zijn en totaal niet op elkaar lijken.
Probeer niet teveel beren op de weg te zien en niet van tevoren al te schetsen en bang te zijn hoe het zal gaan. Het loopt toch niet zoals je verwacht en je hebt er geen controle over. Maar het komt echt goed. Je kán het!
Gefeliciteerd en geniet van je zwangerschap!
Ook ik ben van mening dat je dit samen met je partner doet en het lijkt erop dat jij op dit moment het gevoel hebt dat je alles alleen moet doen. Dat is echt niet waar. Ik weet natuurlijk niet of je contact hebt met familie, maar er zijn vast mensen in je omgeving die je met alle liefde willen helpen. Niets schattiger dan 2 kleine babietjes.
Ik zal eerlijk zijn, het zal niet altijd makkelijk zijn en je zal je aan moeten passen aan je kindjes en je nieuwe leven. In mijn ervaring gaat dat helemaal vanzelf. Zodra je lieve kindjes geboren zijn is niets anders meer belangrijker dan zij. Probeer zoveel mogelijk te genieten, want een tweeling is echt heel bijzonder. Mijn jongens zijn nu 7 jaar en ik vind de band die ze hebben prachtig mooi. En dat terwijl ze 2 eiig zijn en totaal niet op elkaar lijken.
Probeer niet teveel beren op de weg te zien en niet van tevoren al te schetsen en bang te zijn hoe het zal gaan. Het loopt toch niet zoals je verwacht en je hebt er geen controle over. Maar het komt echt goed. Je kán het!
Gefeliciteerd en geniet van je zwangerschap!
zondag 1 april 2018 om 11:39
Het is voor iedereen heel wat om te horen te krijgen dat je een tweeling verwacht...
Maar jij hebt daarnaast ook inderdaad nogal veel op je bordje.
Ook gieren de hormonen nu door je lijf heen dus die huilbuien lekker laten komen.
Je bent samen met je partner dus de vraag is hoe gaan JULLIE het doen en niet JIJ.
Daarnaast heb je nog flink wat maanden om er aan te wennen en voor de praktische problemen een oplossing te vinden!
Ik ben bijna uitgerekend van de 1e en dat is al heel spannend, vooral nu het ook weer dichtbij komt.
Echt het komt goed! En anders hulp inschakelen via huisarts/verloskundige want je moet er niet aan onder door gaan.
Maar jij hebt daarnaast ook inderdaad nogal veel op je bordje.
Ook gieren de hormonen nu door je lijf heen dus die huilbuien lekker laten komen.
Je bent samen met je partner dus de vraag is hoe gaan JULLIE het doen en niet JIJ.
Daarnaast heb je nog flink wat maanden om er aan te wennen en voor de praktische problemen een oplossing te vinden!
Ik ben bijna uitgerekend van de 1e en dat is al heel spannend, vooral nu het ook weer dichtbij komt.
Echt het komt goed! En anders hulp inschakelen via huisarts/verloskundige want je moet er niet aan onder door gaan.
Tralalalala
zondag 1 april 2018 om 11:39
Ana_Isabel2 schreef: ↑01-04-2018 11:35Je hebt nog 6 +maanden ruim de tijd om te wennen aan het idee en je zaakjes te regelen.
Komt vast goed!
Dit dus, mijn moeder hoorde pas na de bevalling van de eerste dat er nog een tweede zou komen over vijf minuten.
zondag 1 april 2018 om 11:41
Elf jaar geleden had ik precies hetzelfde als jij: al jaren met mijn (toen nog) vriend, kinderen waren leuk voor later en ineens was ik zwanger. Hartstikke wennen, maar ik barstte in tranen uit toen ik twee kloppende hartjes zag.
Een tweeling dus! Dat kon ik toch niet? Wat moesten we nu? Man zag niet zoveel beren, maar ik was echt compleet in paniek.
Maar weet je: je hebt nog maanden de tijd om aan het idee te wennen. En dat gebeurt! Echt! Over een tijdje ben je er helemaal oke mee. Je groeit erin (en mee
zeg maar.
Twee baby's is wel wat meer werk dan eentje, maar het valt echt reuze mee. Nu hadden wij best makkelijke baby'tjes, maar je hebt echt niet zo heel veel meer nodig voor twee dan voor een. Goed, twee bedjes, twee maxi cosi's en een dubbele kinderwagen, maar dat is het dan ook.
Geloof me: het wordt leuk. Echt leuk. Ik vond het zo bijzonder om te zien hoe de baby'tjes op elkaar reageerden en hoe ze zich samen ontwikkelden. Anderhalf jaar na hun geboorte hebben we nog een zoon gekregen en het is echt heel anders dan wanneer ze dezelfde leeftijd hebben.
Het gaat allemaal goed komen. Die van mij zijn nu elf (en nog een zoon van negen en een dochter van zes) en zijn elkaars beste vriendje en grootste concurrent.
Een tweeling dus! Dat kon ik toch niet? Wat moesten we nu? Man zag niet zoveel beren, maar ik was echt compleet in paniek.
Maar weet je: je hebt nog maanden de tijd om aan het idee te wennen. En dat gebeurt! Echt! Over een tijdje ben je er helemaal oke mee. Je groeit erin (en mee
Twee baby's is wel wat meer werk dan eentje, maar het valt echt reuze mee. Nu hadden wij best makkelijke baby'tjes, maar je hebt echt niet zo heel veel meer nodig voor twee dan voor een. Goed, twee bedjes, twee maxi cosi's en een dubbele kinderwagen, maar dat is het dan ook.
Geloof me: het wordt leuk. Echt leuk. Ik vond het zo bijzonder om te zien hoe de baby'tjes op elkaar reageerden en hoe ze zich samen ontwikkelden. Anderhalf jaar na hun geboorte hebben we nog een zoon gekregen en het is echt heel anders dan wanneer ze dezelfde leeftijd hebben.
Het gaat allemaal goed komen. Die van mij zijn nu elf (en nog een zoon van negen en een dochter van zes) en zijn elkaars beste vriendje en grootste concurrent.
zondag 1 april 2018 om 11:41
Ik snap dat je dit nieuws even moet verwerken.Maar geloof me, het komt goed.
Jij kunt dit!
Voor alles is een oplossing.En je hoeft al die oplossingen nu nog niet te bedenken, dat komt vanzelf wel.Al doende leer je.
En laat je vooral niet gek maken door alle opmerkingen en ''adviezen'' in je omgeving.
Het zijn jullie kinderen, jullie gaan het op jullie manier doen.
En ja het is druk, zeker in het begin.Maar daar wen je snel aan en daar vind je je weg in.
Succes!
Jij kunt dit!
Voor alles is een oplossing.En je hoeft al die oplossingen nu nog niet te bedenken, dat komt vanzelf wel.Al doende leer je.
En laat je vooral niet gek maken door alle opmerkingen en ''adviezen'' in je omgeving.
Het zijn jullie kinderen, jullie gaan het op jullie manier doen.
En ja het is druk, zeker in het begin.Maar daar wen je snel aan en daar vind je je weg in.
Succes!
zondag 1 april 2018 om 11:44
Oh, mijn tweeling was ook de eerste tweeling ooit aan beide kanten. De opa's en oma's konden niet trotser zijn! Daarnaast hebben ze ook nog een ontzettend trotse tante die na elf jaar (en zelf een paar kinderen) nog steeds naast haar schoenen loopt omdat ze tante is van een tweeling.
En dat maakt mij weer apetrots: gewoon omdat ik degene ben die als eerste in de familie een tweeling heeft gekregen.
*disclaimer*
Ik ben net zo trots op mijn andere kinderen.
En dat maakt mij weer apetrots: gewoon omdat ik degene ben die als eerste in de familie een tweeling heeft gekregen.
*disclaimer*
Ik ben net zo trots op mijn andere kinderen.
zondag 1 april 2018 om 11:45
Ana_Isabel2 schreef: ↑01-04-2018 11:41Wauw!!!! Dan weet je toch ook niet wat je overkomt? Zoiets lijkt mij de eerste tijd amper te bevatten.
Mijn ouders hadden geen tijd om zich daar druk over te maken. Was wel ruim vijftig jaar geleden. Gelukkig hadden wij een moderne dokter die mijn moeder attendeerde op 'de pil' zodat ze niet, zoals zeer gebruikelijk in die tijd, na elf maanden nog een baby zou krijgen.
De pil was nog maar net beschikbaar.
zondag 1 april 2018 om 11:46
TO, lees deze post heel goed!ava75 schreef: ↑01-04-2018 11:41Ik snap dat je dit nieuws even moet verwerken.Maar geloof me, het komt goed.
Jij kunt dit!
Voor alles is een oplossing.En je hoeft al die oplossingen nu nog niet te bedenken, dat komt vanzelf wel.Al doende leer je.
En laat je vooral niet gek maken door alle opmerkingen en ''adviezen'' in je omgeving.
Het zijn jullie kinderen, jullie gaan het op jullie manier doen.
En ja het is druk, zeker in het begin.Maar daar wen je snel aan en daar vind je je weg in.
Succes!
![]()
Je hoeft inderdaad nu nog geen oplossingen te bedenken. Over een tijdje zijn de baby's er en je zal zien dat je als vanzelf mee veert met hun grillen.
Daarnaast hebben een hoop mensen een mening over tweelingen, vooral degenen die zelf geen tweeling hebben. Laat al het commentaar het ene oor in en het andere oor uit gaan. Het is jouw tweeling en jij weet het het beste!
zondag 1 april 2018 om 11:50
Ana_Isabel2 schreef: ↑01-04-2018 11:41Wauw!!!! Dan weet je toch ook niet wat je overkomt? Zoiets lijkt mij de eerste tijd amper te bevatten.
Ik ken ook zo'n stel. Inderdaad, na de eerste zei de dokter dat ze nog even door moest persen want er kwam er nog eentje. Nuchtere ouders, dus ze maakten er niet echt een probleem van. Eén wieg? Dan gaan ze tijdelijk met z'n tweeën in de wieg. Allebei honger, dan moest er eentje even wachten of de andere ouder werd ingeschakeld. Sowieso heb ik het idee dat er vroeger veel makkelijker werd gedacht over (de praktische kanten van) kinderen. Of ik kom gewoon uit een nuchtere omgeving, dat kan ook
zondag 1 april 2018 om 11:50
Ach joh, TO is gewoon geschrokken en ik kan me dit goed voorstellen. Dat betekent echt niet dat ze niet blij zal zijn hoor. Alleen maar dat de toekomst even anders ligt dan ze had verwacht en daar is niets negatiefs aan.Hippiemeisje schreef: ↑01-04-2018 11:46Nou nou nou wat een negatieve insteekje kunt het ook iets positiever benaderen hoor.