Zwanger
alle pijlers
Tweeling, zo geschrokken
zondag 1 april 2018 om 11:17
Hoi Iedereen,
Op dit moment ben ik nu 8 weken zwanger. De zwangerschap op zich was redelijk een verrassing. Ik zeg redelijk, omdat wij 1 keer onveilige seks hebben gehad. Wel ben ik nu bijna 10 jaar samen met mijn vriend en hebben we altijd gezegd 'als het komt, is het goed'. Ik zelf ben nu 29 en mijn vriend 30, dus de leeftijd is wat dat betreft ook ok.
Omdat de zwangerschap niet gepland was, was ik eigenlijk nog steeds aan het wennen aan het feit dat ik uberhaupt zwanger was. Geen roze wolk voor mij nog. Had juist best veel angsten/beren op de weg. Nu moet ik zeggen dat ik sowieso een persoon ben die dit heel snel heeft en moeilijk om kan gaan met veranderingen. Ik voelde me sinds een weekje eigenlijk net weer mezelf en begon wat aan het idee te wennen. Zag mezelf al lopen met de baby in de draagdoek:)
Nu hebben we afgelopen week een eerste echo gehad en ik ben enorm geschrokken. Zoals de titel wel zegt ben ik dus in verwachting van een tweeling. Ik moet zeggen dat ik best wel in paniek ben geraakt. Hoe ga ik dit ooit doen? Ik had nooit verwacht een tweeling te krijgen, zit ook bij beide niet in de familie. Eerlijk gezegd zie ik het op dit moment niet echt zitten. Heb al twee dagen huilbuien omdat ik echt enorm emotioneel ben erover. Ik zie op tegen alle praktische kanten, zoals hoe ga ik dit combineren met mijn werk? En ik ben erg bang om in een sociaal isolement te komen en de deur niet meer uit te kunnen. Ook heb ik nog 2 honden, waardoor ik niet weet hoe ik de honden uit moet laten met de babies (eerst was het idee met de baby in de draagzak) Ook ben ik op dit moment aan het verhuizen, waardoor ik sowieso erg veel op mn bordje heb op dit moment.
Nouja, ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Wilde het gewoon even kwijt denk ik.
Wellicht zijn er nog mensen met slimme tips of gewoon even een hart onder de riem. Bedankt voor het lezen in ieder geval.
Op dit moment ben ik nu 8 weken zwanger. De zwangerschap op zich was redelijk een verrassing. Ik zeg redelijk, omdat wij 1 keer onveilige seks hebben gehad. Wel ben ik nu bijna 10 jaar samen met mijn vriend en hebben we altijd gezegd 'als het komt, is het goed'. Ik zelf ben nu 29 en mijn vriend 30, dus de leeftijd is wat dat betreft ook ok.
Omdat de zwangerschap niet gepland was, was ik eigenlijk nog steeds aan het wennen aan het feit dat ik uberhaupt zwanger was. Geen roze wolk voor mij nog. Had juist best veel angsten/beren op de weg. Nu moet ik zeggen dat ik sowieso een persoon ben die dit heel snel heeft en moeilijk om kan gaan met veranderingen. Ik voelde me sinds een weekje eigenlijk net weer mezelf en begon wat aan het idee te wennen. Zag mezelf al lopen met de baby in de draagdoek:)
Nu hebben we afgelopen week een eerste echo gehad en ik ben enorm geschrokken. Zoals de titel wel zegt ben ik dus in verwachting van een tweeling. Ik moet zeggen dat ik best wel in paniek ben geraakt. Hoe ga ik dit ooit doen? Ik had nooit verwacht een tweeling te krijgen, zit ook bij beide niet in de familie. Eerlijk gezegd zie ik het op dit moment niet echt zitten. Heb al twee dagen huilbuien omdat ik echt enorm emotioneel ben erover. Ik zie op tegen alle praktische kanten, zoals hoe ga ik dit combineren met mijn werk? En ik ben erg bang om in een sociaal isolement te komen en de deur niet meer uit te kunnen. Ook heb ik nog 2 honden, waardoor ik niet weet hoe ik de honden uit moet laten met de babies (eerst was het idee met de baby in de draagzak) Ook ben ik op dit moment aan het verhuizen, waardoor ik sowieso erg veel op mn bordje heb op dit moment.
Nouja, ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Wilde het gewoon even kwijt denk ik.
Wellicht zijn er nog mensen met slimme tips of gewoon even een hart onder de riem. Bedankt voor het lezen in ieder geval.
zondag 1 april 2018 om 20:34
Ik sluit me hier volledig bij aan. Je slaat de plank volledig mis Moonlight. En "meteen klaar zijn" opmerkingen...daar had ik zo'n gruwelijke hekel aan. Dat bepaal ik zelf wel! Ik dacht altijd twee kinderen te wensen, maar één zwangerschap etc. bleef toch "onaf" voelen voor ons. Nu zwanger van nr 3.Mejuffrouwmuis schreef: ↑01-04-2018 16:41TO, in deze post lees je een hoop vooroordelen over tweelingen.
Moonlight, uit je post blijkt dat je helemaal niets, nakkes, nada weet over meerlingen. Als tweelingmoeder heb ik jouw opmerkingen zo vaak naar mijn hoofd gekregen van mensen die heel goed denken te weten hoe tweelingzwangerschappen verlopen. Ontzettend vermoeiend.
Verder herken ik de eerste paniek volledig. Ik heb ook echt even nodig gehad om te schakelen, vooral ook vanwege de risico's (eeneiige tweeling). Je hebt "ineens" toch een minder onbezorgde en medische zwangerschap. Een tip: op Facebook heb je meerdere groepen voor tweelingmoeders; tweelingmama's & tweelingmoeders. Ook zijn er verschillende tweelingverkoopgroepen; handig voor de dubbele uitzet!
zondag 1 april 2018 om 21:05
Nounou, ik pretendeer ook geen expert te zijn. Geef gewoon mijn mening en gedachtes.
En volgens de statistieken komen gezinnen met 2 kinderen het meest voor. Dat ik aangeef gelijk klaar te zijn is wellicht stereotype gedacht, maar de kans is groter dat het daar bij blijft dan dat er nog een 3de komt.
Dus als ik iemand voor het hoofd heb gestoten met vorige post, bij deze mijn excuses.
En volgens de statistieken komen gezinnen met 2 kinderen het meest voor. Dat ik aangeef gelijk klaar te zijn is wellicht stereotype gedacht, maar de kans is groter dat het daar bij blijft dan dat er nog een 3de komt.
Dus als ik iemand voor het hoofd heb gestoten met vorige post, bij deze mijn excuses.
zondag 1 april 2018 om 21:10
Ik ken trouwens wel een stel die voor een derde is gegaan. Ze hebben twee jongens en hun derde is weer een jongen. Dan ben ik oprecht blij voor ze, en denk dan wel bij mezelf: hadden ze stiekem een meisje gewild? Zeg ik dat hardop, nooit!
Net als mensen die maar 1
Kind hebben vragen of ze een tweede willen. Dus in het dagelijkse leven ben ik wel altijd heel voorzichtig omdat ik mensen niet onnodig wil kwetsen of ergeren.
Net als mensen die maar 1
Kind hebben vragen of ze een tweede willen. Dus in het dagelijkse leven ben ik wel altijd heel voorzichtig omdat ik mensen niet onnodig wil kwetsen of ergeren.
zondag 1 april 2018 om 21:13
Een tweeling!
Wat ben ik jaloers meid..
He het is eng! Niemand heeft gezegd dat het al met 1 makkelijk is laat staan 2! Wat een rijkdom. Jij wordt straks mama van 2 prachtige kinderen! Denk aan het positieve.. Ja het is nu even moeilijk.. werk.. combineren.. maar zodra je die 2 frummels in je armen hebt meid geloof me niks is dan belangrijker dan die twee!
Je gaat deze topic nog opzoeken en hardop lachen
Gefeliciteerd! Dat gevoel komt wel geloof me
Wat ben ik jaloers meid..
He het is eng! Niemand heeft gezegd dat het al met 1 makkelijk is laat staan 2! Wat een rijkdom. Jij wordt straks mama van 2 prachtige kinderen! Denk aan het positieve.. Ja het is nu even moeilijk.. werk.. combineren.. maar zodra je die 2 frummels in je armen hebt meid geloof me niks is dan belangrijker dan die twee!
Je gaat deze topic nog opzoeken en hardop lachen
Gefeliciteerd! Dat gevoel komt wel geloof me
zondag 1 april 2018 om 21:21
Aapie87, toen ik voor de allereerste echo was geweest van onze kleine boef kreeg ik te horen van de echoscopiste "het is er maar 1 zo te zien en geen tweeling gelukkig!" Ik was met stomheid geslagen
Hoezo gelukkig?? Zelfs professionals slaan de plank soms finaal mis!
zondag 1 april 2018 om 21:28
Liever twee dan geensummerjamm schreef: ↑01-04-2018 21:21Aapie87, toen ik voor de allereerste echo was geweest van onze kleine boef kreeg ik te horen van de echoscopiste "het is er maar 1 zo te zien en geen tweeling gelukkig!" Ik was met stomheid geslagen
zondag 1 april 2018 om 21:57
Inderdaad! Zoveel mensen die zo zo zo graag een kindje willen..
We zijn gezegend met 1 kindje. Je moest eens weten hoeveel opmerkingen ik aan mijn hoofd krijg "wanneer ga je voor een tweede want je hebt MAAR 1 kind" vreselijk gewoon zulke mensen.
zondag 1 april 2018 om 22:47
Hier idem.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑01-04-2018 22:38Ach, in iedere situatie is er wel iemand met een (niet doordachte) opmerking.
Zo ontzettend veel mensen die gevraagd hebben of onze dochter wel gepland was. Of er gewoon vanuit gingen dat ze een ongelukje was.
En wat de meerwaarde daar nou van is?
"Is ze gepland?"
"Ja."
"Oké. "
maandag 2 april 2018 om 08:22
De reden dat de echoscopiste “gelukkig” zei is waarschijnlijk dat een tweelingzwangerschap medisch gezien een stuk spannender is dan een “gewone” eenling.summerjamm schreef: ↑01-04-2018 21:21Aapie87, toen ik voor de allereerste echo was geweest van onze kleine boef kreeg ik te horen van de echoscopiste "het is er maar 1 zo te zien en geen tweeling gelukkig!" Ik was met stomheid geslagen
Ik snap dat het misschien wat raar voelt als je alleen de mooie kant ziet, maar een tweelingzwangerschap gaat helaas gewoon vaker mis en heeft meer risico’s.
maandag 2 april 2018 om 09:34
De meeste stellen die ik ken met een tweeling hebben daarna (of daarvoor) nog een of twee kinderen. Ik ken aardig wat tweelingen en maar een stel heeft geen verdere broers of zusjes.moonlight schreef: ↑01-04-2018 21:10Ik ken trouwens wel een stel die voor een derde is gegaan. Ze hebben twee jongens en hun derde is weer een jongen. Dan ben ik oprecht blij voor ze, en denk dan wel bij mezelf: hadden ze stiekem een meisje gewild? Zeg ik dat hardop, nooit!
Net als mensen die maar 1
Kind hebben vragen of ze een tweede willen. Dus in het dagelijkse leven ben ik wel altijd heel voorzichtig omdat ik mensen niet onnodig wil kwetsen of ergeren.
maandag 2 april 2018 om 09:36
Precies. En de meeste mensen zijn inderdaad blij dat het er eentje is. Een tweeling klinkt leuk en bijzonder (vind ik), maar in de praktijk moet ik er niet aan denken, al zul je overal vast weer een draai aan kunnen geven.MallePietje75 schreef: ↑02-04-2018 08:22De reden dat de echoscopiste “gelukkig” zei is waarschijnlijk dat een tweelingzwangerschap medisch gezien een stuk spannender is dan een “gewone” eenling.
Ik snap dat het misschien wat raar voelt als je alleen de mooie kant ziet, maar een tweelingzwangerschap gaat helaas gewoon vaker mis en heeft meer risico’s.
TO: ik snap dat je schrikt, maar dit gaat goedkomen. De tip van je aanmelden op fb voor zo'n besloten groep lijkt me een heel goede. Daar zijn vast hordes mensen die jouw gevoel begrijpen en je verder kunnen helpen.
maandag 2 april 2018 om 09:40
Vanuit medisch oogpunt begrijp ik zo’n opmerking heel goed. En natuurlijk zitten er hartstikke leuke kanten aan een tweeling, maar een tweelingzwangerschap komt wel degelijk met aardige risico’s.summerjamm schreef: ↑01-04-2018 21:21Aapie87, toen ik voor de allereerste echo was geweest van onze kleine boef kreeg ik te horen van de echoscopiste "het is er maar 1 zo te zien en geen tweeling gelukkig!" Ik was met stomheid geslagen
maandag 2 april 2018 om 09:53
Echt meer dan de helft. Ook op social media zetten: dat was zeker wel een verrassingAna_Isabel2 schreef: ↑01-04-2018 22:47Hier idem.
En wat de meerwaarde daar nou van is?
"Is ze gepland?"
"Ja."
"Oké. "
.Iemand zei achteraf: ik dacht dat het niet gepland was. Heb toen geantwoord: heb me meer dan een jaar helemaal sufgeneukt.
Ik voldoe niet aan standaard plaatje 2 kinderen met 2 jaar ertussen. Dat is het denk ik.
maandag 2 april 2018 om 09:59
Joh, acht weken is nog zo pril! Gun jezelf de tijd om eraan te wennen. Ik had het geluk dat zowel mijn moeder als mijn zus ervaren tweelingmoeders waren, dat scheelde.
Afgezien van dat het meer werk is dan met één kind (ik had bij de geboorte van de twee jongsten al een dreumes van net een jaar rondkruipen dus het kan altijd erger
), is het ook erg leuk. Mijn tip: schrijf alles op, want je vergeet heel veel. Grappige dingen die gebeuren, mijlpalen. En maak veel foto's, ze veranderen zo snel! En zet vanaf het begin gelijk erbij wie wie is, destijds dacht ik: o dat weet ik later nog wel, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb (eeneiige tweeling).
Handige tip die ik toen van mijn zus kreeg: wie het hardst krijst, krijgt het eerst de fles/borst. Ik vond het fijn om één kind tegelijk te voeden, om ze om de beurt op schoot te hebben. De ander moest maar even wachten. En weet je? Ze zijn allemaal groot en volwassen geworden, hele fijne knullen waar ik trots op ben. Ook de oudste moest heel vroeg leren om op zijn beurt te wachten, daar gaat ie niet dood van. Later als ze groot zijn weten ze er niets meer van (uitspraak van een bevriende tweelingmoeder die me ook vaak heeft geholpen).
Laat je niet gek maken, geef jezelf tijd om aan het idee te wennen. Ja, de zwangerschap kan zwaar zijn, dat was ie bij mij absoluut. Maar ook dat hebben we allemaal ruimschoots overleefd. Ik snap dat je schrikt, maar het is te doen, echt. De praktische dingen waar je nu over piekert, die zullen zich oplossen. Misschien niet 1-2-3, maar je vindt er wel een weg in. Bij mij was het probleem 'hoe krijg ik mijn dreumes die nog niet kan lopen mee naar buiten?' Oplossing: een baby in de draagzak, dreumes en andere baby in de tweelingwagen. Ging ook.
Heb je familie/vrienden in de buurt die af en toe een handje kunnen helpen? Even mee naar buiten, of helpen bij een flessenronde? Ik plande de kraamvisite altijd rond flessentijd, dat was ook best handig. Veel mensen vinden het leuk om een fles te geven. Zo komt er echt voor elke beer op de weg een oplossing.
Afgezien van dat het meer werk is dan met één kind (ik had bij de geboorte van de twee jongsten al een dreumes van net een jaar rondkruipen dus het kan altijd erger
), is het ook erg leuk. Mijn tip: schrijf alles op, want je vergeet heel veel. Grappige dingen die gebeuren, mijlpalen. En maak veel foto's, ze veranderen zo snel! En zet vanaf het begin gelijk erbij wie wie is, destijds dacht ik: o dat weet ik later nog wel, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb (eeneiige tweeling). Handige tip die ik toen van mijn zus kreeg: wie het hardst krijst, krijgt het eerst de fles/borst. Ik vond het fijn om één kind tegelijk te voeden, om ze om de beurt op schoot te hebben. De ander moest maar even wachten. En weet je? Ze zijn allemaal groot en volwassen geworden, hele fijne knullen waar ik trots op ben. Ook de oudste moest heel vroeg leren om op zijn beurt te wachten, daar gaat ie niet dood van. Later als ze groot zijn weten ze er niets meer van (uitspraak van een bevriende tweelingmoeder die me ook vaak heeft geholpen).
Laat je niet gek maken, geef jezelf tijd om aan het idee te wennen. Ja, de zwangerschap kan zwaar zijn, dat was ie bij mij absoluut. Maar ook dat hebben we allemaal ruimschoots overleefd. Ik snap dat je schrikt, maar het is te doen, echt. De praktische dingen waar je nu over piekert, die zullen zich oplossen. Misschien niet 1-2-3, maar je vindt er wel een weg in. Bij mij was het probleem 'hoe krijg ik mijn dreumes die nog niet kan lopen mee naar buiten?' Oplossing: een baby in de draagzak, dreumes en andere baby in de tweelingwagen. Ging ook.
Heb je familie/vrienden in de buurt die af en toe een handje kunnen helpen? Even mee naar buiten, of helpen bij een flessenronde? Ik plande de kraamvisite altijd rond flessentijd, dat was ook best handig. Veel mensen vinden het leuk om een fles te geven. Zo komt er echt voor elke beer op de weg een oplossing.
maandag 2 april 2018 om 10:09
Die heb ik ook veel gehoord. Ik was 27 toen ik zwanger raakte. Dat was gepland.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑02-04-2018 09:53Echt meer dan de helft. Ook op social media zetten: dat was zeker wel een verrassing
Iemand zei achteraf: ik dacht dat het niet gepland was. Heb toen geantwoord: heb me meer dan een jaar helemaal sufgeneukt.
Ik voldoe niet aan standaard plaatje 2 kinderen met 2 jaar ertussen. Dat is het denk ik.
Vijf jaar samen met mijn man, getrouwd, huis gekocht, allebei een goede, vaste baan, maar kennelijk is het zo gek om als hoogopgeleid persoon in de stad voor je 30e zwanger te raken, dat er opmerkingen over gemaakt moeten worden.
maandag 2 april 2018 om 15:51
Ik vond het een onnodige opmerking in ieder geval.SallySpectra schreef: ↑02-04-2018 09:40Vanuit medisch oogpunt begrijp ik zo’n opmerking heel goed. En natuurlijk zitten er hartstikke leuke kanten aan een tweeling, maar een tweelingzwangerschap komt wel degelijk met aardige risico’s.
maandag 2 april 2018 om 16:04
Kijk eens wat videos(vlogs) op youtube van mensen met een tweeling. Dan kun je zien hoe anderen het doen, welke dingen handig zijn om in huis te hebben etc. Een paar voorbeelden: stellig(2 jonge ouders met een tweeling, vader werkt, moeder doet vooral youtube maar ze doen alles heel relaxed en kunnen hun sociale leven goed combineren met de tweeling) of Tripletsbytasandvil(die hebben een drieling en regelen het ook goed)
donderdag 5 april 2018 om 10:09
Ik kan me de schrik wel voorstellen. Hopelijk helpen de positieve verhalen van tweelingmoeders jou om uit te gaan zien naar jouw kindjes.
Mijn oma kreeg onverwacht een tweeling. In haar tijd werd daar eigenlijk niet moeilijk over gedaan. Ze gaf de ene week de ene baby de borst en de ander de fles en draaide het de week daarna om. Tegenwoordig is er gelukkig meer info etc. beschikbaar waardoor jij keuzes kunt maken die bij jou passen.
Overigens was mijn oma een jaar later weer zwanger. Toen ze de arts vertelde dat ze dacht dat het weer een tweeling was, was dit uitgesloten volgens de arts. Een paar maanden later bleek mijn oma gelijk te hebben
Mijn oma kreeg onverwacht een tweeling. In haar tijd werd daar eigenlijk niet moeilijk over gedaan. Ze gaf de ene week de ene baby de borst en de ander de fles en draaide het de week daarna om. Tegenwoordig is er gelukkig meer info etc. beschikbaar waardoor jij keuzes kunt maken die bij jou passen.
Overigens was mijn oma een jaar later weer zwanger. Toen ze de arts vertelde dat ze dacht dat het weer een tweeling was, was dit uitgesloten volgens de arts. Een paar maanden later bleek mijn oma gelijk te hebben
donderdag 5 april 2018 om 10:17
TO, ik heb niet alles gelezen, maar een tweeling dragen is écht mogelijk! Zeker als het nog kleine frummels zijn.
(Bijvoorbeeld: http://www.hechteband.nl/tweeling-draagzak-of-doek/ )
(Bijvoorbeeld: http://www.hechteband.nl/tweeling-draagzak-of-doek/ )
donderdag 5 april 2018 om 10:32
Het is allemaal wel te doen, maar die eerste 18 maanden vond ik echt heel erg zwaar. Daar moet je wel even doorheen.
En waar je je je ook vast op kunt gaan voorbereiden zijn hele lange wandeltochten, want iedereen houdt je tegen op straat. Vooral vrouwen vanaf middelbare leeftijd en hoger willen continu in de wagen kijken. Weten of je borstvoeding geeft (!?). Of ze een of twee eiig zijn. Of het een jongen en meisje is. En inderdaad heel vaak: 'Je bent wel mooi in één keer klaar' of 'Zeg maar nee, dan krijg je er twee' WTF?
Vooral die laatste is verschrikkelijk. Die wordt me zelfs wel eens vanaf de overkant van de straat toegeschreeuwd door compleet vreemden.
Ik heb zelfs een keer gehad dat de meiden allebei onophoudelijk lagen te krijsen in de wandelwagen, de regen naar beneden begon te vallen en ik bij liep te janken van frustratie en op dat moment houdt een vrouw me staande om uitgebreid te gaan vertellen dat ze ook wel een tweeling zou willen, want zo schattig en dat ik maar geluk heb. Bla bla bla
Dat vond ik misschien nog wel het allerergste aan dat eerste jaar
En waar je je je ook vast op kunt gaan voorbereiden zijn hele lange wandeltochten, want iedereen houdt je tegen op straat. Vooral vrouwen vanaf middelbare leeftijd en hoger willen continu in de wagen kijken. Weten of je borstvoeding geeft (!?). Of ze een of twee eiig zijn. Of het een jongen en meisje is. En inderdaad heel vaak: 'Je bent wel mooi in één keer klaar' of 'Zeg maar nee, dan krijg je er twee' WTF?
Vooral die laatste is verschrikkelijk. Die wordt me zelfs wel eens vanaf de overkant van de straat toegeschreeuwd door compleet vreemden.
Ik heb zelfs een keer gehad dat de meiden allebei onophoudelijk lagen te krijsen in de wandelwagen, de regen naar beneden begon te vallen en ik bij liep te janken van frustratie en op dat moment houdt een vrouw me staande om uitgebreid te gaan vertellen dat ze ook wel een tweeling zou willen, want zo schattig en dat ik maar geluk heb. Bla bla bla
Dat vond ik misschien nog wel het allerergste aan dat eerste jaar
donderdag 5 april 2018 om 10:34
Ik schrok ontzettend toen wij hoorden dat we een tweeling zouden krijgen. Paniek. Hoe zouden we dat doen?
Ze zijn nu kleuters en ik ga niet zeggen dat het makkelijk was. Ik vond het oprecht zwaar. Vooral ook omdat mijn man extreem hard werkt en bijna alles op mij neer kwam. En het niet echt goede slapers waren.
Maar het is ook zo vreselijk leuk! Ze spelen echt ontzettend veel met elkaar. Doen alle spannende dingen samen (voor het eerst naar de opvang, peuterspeelzaal, school, zwemles). Ze zijn ook echt heel erg gek op elkaar. Het is nog steeds wel eens zwaar, maar geloof me: je kan dit en het is echt bijzonder en een heel mooi geluk, echt! Komt goed!
Ze zijn nu kleuters en ik ga niet zeggen dat het makkelijk was. Ik vond het oprecht zwaar. Vooral ook omdat mijn man extreem hard werkt en bijna alles op mij neer kwam. En het niet echt goede slapers waren.
Maar het is ook zo vreselijk leuk! Ze spelen echt ontzettend veel met elkaar. Doen alle spannende dingen samen (voor het eerst naar de opvang, peuterspeelzaal, school, zwemles). Ze zijn ook echt heel erg gek op elkaar. Het is nog steeds wel eens zwaar, maar geloof me: je kan dit en het is echt bijzonder en een heel mooi geluk, echt! Komt goed!