Filmpje uithuisplaatsing deel 4
maandag 23 juni 2014 om 15:21
quote:Julus schreef op 23 juni 2014 @ 15:17:
Ach, ik had slechter kunnen eindigen Con.
En jij hebt op jouw manier kunnen dealen met je achtergrond, maar het gevecht (in je hoofd) blijft helaas..
Kom, we geven onszelf een schouderklopje, want het IS ook gewoon kut!
Ik had het ook veel slechter kunnen doen en slechter kunnen eindigen idd.
Ik heb ook geluk met lieve mensen om mij heen, en mijn ouders zijn ondanks die verkeerde tijd wel lieve en steunende ouders.
Het blijft wel altijd vechten, ik heb er flinke klappen aan overgehouden.
Ik had het graag beter willen doen in mijn leven.
Beter voor mijzelf zorgen.
Ach, ik had slechter kunnen eindigen Con.
En jij hebt op jouw manier kunnen dealen met je achtergrond, maar het gevecht (in je hoofd) blijft helaas..
Kom, we geven onszelf een schouderklopje, want het IS ook gewoon kut!
Ik had het ook veel slechter kunnen doen en slechter kunnen eindigen idd.
Ik heb ook geluk met lieve mensen om mij heen, en mijn ouders zijn ondanks die verkeerde tijd wel lieve en steunende ouders.
Het blijft wel altijd vechten, ik heb er flinke klappen aan overgehouden.
Ik had het graag beter willen doen in mijn leven.
Beter voor mijzelf zorgen.
maandag 23 juni 2014 om 15:24
Ik heb hier toevallig deze week over gesproken met een maatschappelijk werker, (uit hoofde van mijn beroep, heb ik ook regelmatig overleg met bv maatschappelijk werk, zij het dan op een geheel ander vlak) en die zei ook al, mbt dit hele gebeuren, dat het niet zomaar gebeurt, dat een kind uit huis geplaatst wordt. Daar is heel wat aan vooraf gegaan. Zelf heb ik het ook meegemaakt, dat een heel gezin uit huis gehaald werd, vanwege complete verwaarlozing en psychiatrische klachten, waardoor er wel ingegrepen moest worden, in het belang van deze mensen en hun omgeving. Wat hier allemaal aan vooraf gaat, is niet zo 1,2,3 geregeld, en meerdere instanties zijn hierbij betrokken. Het beeld wat op die fb-pagina geschetst wordt, door deze en gene is verre van de waarheid. In mijn gehele carriere heb ik het slechts 2x meegemaakt, dat mensen voor hun eigen welbevinden (gedwongen) werden opgenomen, en wat je vervolgens in zo'n huis aantreft is met geen pen te beschrijven. Ik ken zelfs een maatschappelijk werker, die bedreigd werd met een jachtgeweer door de bewoner, en zij was blij dat ze heelhuids huiswaarts kon. Als vervolgens deze hulpverleners ook nog eens aan de schandpaal genageld worden, bedreigd of voor verotte vis uitgemaakt worden, is dat gewoon te erg voor woorden. Ga er maar aan staan. Moet eerlijk zeggen, dat ik ook regelmatig te maken krijg met scheldkannonades en ben al vaak voor van alles en nog wat uitgemaakt, maar zolang het niet dreigend wordt, vind ik dat zelf persoonlijk nog wel meevallen, maar het is ook wel al voorgekomen, dat iemand onder politiebegeleiding de afdeling afgevoerd werd, richting de politiecel omdat de situatie dermate dreigend werd, dat ingrijpen bittere noodzaak was.(en dit was dan nog familie van een client, dus kun je nagaan..)
maandag 23 juni 2014 om 15:24
Klopt, kom ik ook nooit meer vanaf. En helaas is het nemen van verantwoordelijkheid nooit hun sterkste kant geweest. BJZ was kind aan huis, in meerdere gezinnen. Maar het lag altijd aan BJZ!
Als kind kun je dat niet zo goed plaatsen, pas later begrijp je wat er misging en kun je er genuanceerd over nadenken.
Wat iemand hier eerder al schreef, het blijft doorgaan, omdat tante X haar kinderen niet goed kon opvoeden. Vervolgens krijgt kind van X ook weer kinderen die ze niet kan opvoeden. En zo blijft dat cirkeltje maar rondgaan en zitten er hele families in het bestand van BJZ. Valt weinig aan te doen. Dat is echt pappen en nathouden. De schade beperken.
Als kind kun je dat niet zo goed plaatsen, pas later begrijp je wat er misging en kun je er genuanceerd over nadenken.
Wat iemand hier eerder al schreef, het blijft doorgaan, omdat tante X haar kinderen niet goed kon opvoeden. Vervolgens krijgt kind van X ook weer kinderen die ze niet kan opvoeden. En zo blijft dat cirkeltje maar rondgaan en zitten er hele families in het bestand van BJZ. Valt weinig aan te doen. Dat is echt pappen en nathouden. De schade beperken.
maandag 23 juni 2014 om 15:27
Belle, dat is de realiteit, die jij daar omschrijft.. Ik als kind heb daar ook tussen gezeten. Heel fijn allemaal.
Con, je doet je best, en moet het helaas doen met de bagage die je met je meedraagt. De rugzak zit misschien vol, maar het mooiste is als jij er stukje bij beetje iets uit weet te gooien..niet makkelijk. I know.
Con, je doet je best, en moet het helaas doen met de bagage die je met je meedraagt. De rugzak zit misschien vol, maar het mooiste is als jij er stukje bij beetje iets uit weet te gooien..niet makkelijk. I know.
maandag 23 juni 2014 om 15:28
maandag 23 juni 2014 om 15:30
quote:Julus schreef op 23 juni 2014 @ 15:27:
Belle, dat is de realiteit, die jij daar omschrijft.. Ik als kind heb daar ook tussen gezeten. Heel fijn allemaal.
Con, je doet je best, en moet het helaas doen met de bagage die je met je meedraagt. De rugzak zit misschien vol, maar het mooiste is als jij er stukje bij beetje iets uit weet te gooien..niet makkelijk. I know.
Het is ook je verwachtingen bijstellen .
"Normaal" zijn kost zoveel energie dat er weinig overblijft voor wat je eigenlijk had willen worden .
Nee niet makkelijk, maar ik ken alleen maar moeilijk.
Als iets makkelijk gaat worden dan raak ik van de leg denk ik
Belle, dat is de realiteit, die jij daar omschrijft.. Ik als kind heb daar ook tussen gezeten. Heel fijn allemaal.
Con, je doet je best, en moet het helaas doen met de bagage die je met je meedraagt. De rugzak zit misschien vol, maar het mooiste is als jij er stukje bij beetje iets uit weet te gooien..niet makkelijk. I know.
Het is ook je verwachtingen bijstellen .
"Normaal" zijn kost zoveel energie dat er weinig overblijft voor wat je eigenlijk had willen worden .
Nee niet makkelijk, maar ik ken alleen maar moeilijk.
Als iets makkelijk gaat worden dan raak ik van de leg denk ik
maandag 23 juni 2014 om 15:30
Voor de geinteresseerden, mijn laatste blog (letterlijk, dit was de laatste die ik zal schrijven over deze kwestie)
http://mariejuli.wordpres ... enzijdige-oorlogsvoering/
http://mariejuli.wordpres ... enzijdige-oorlogsvoering/
maandag 23 juni 2014 om 15:31
Con, nou inderdaad!! Dat onrustig worden als het rustig is en normaal...bah. Dat is ook niet gezond, maar ja, zie het je geest maar eens wijs te maken. Geheel eigen willetje, die stomme geest. Ik koester de psychische hulpverlening. En ik kan dan weer anderen helpen binnen mijn vakgebied. Zo is het cirkeltje weer rond.
maandag 23 juni 2014 om 15:35
quote:jippie55 schreef op 23 juni 2014 @ 15:31:
Julus, vraagje: realiseerde jij je al snel dat dit voor jou de beste oplossing was? Of later toen je de dingen in perspectief kon plaatsen?
Ik denk (want ik antwoord nu vrij snel, niet heel goed over nagedacht), dat ik daar de eerste jaren niet zo mee bezig was. Ik was een tiener, en onderging het. Ik was murw geslagen, vond het wel best. Zit ook een hele voorgeschiedenis aan vast, dus trauma's etc.
Pas na jaren bij mijn laatste gezin ervoer ik hoe het ook anders kon en had ik al besloten dat ik alle kansen ging pakken die ik kreeg. Was een bewuste keuze om niet zo te willen zijn als mijn bio ouders en familie, want ik zag dus betere mogelijkheden.
Mijn geluk was denk ik, mijn denkvermogen. Het enige goede wat ik van mijn bio ouders heb meegekregen is mijn verstand:)
Julus, vraagje: realiseerde jij je al snel dat dit voor jou de beste oplossing was? Of later toen je de dingen in perspectief kon plaatsen?
Ik denk (want ik antwoord nu vrij snel, niet heel goed over nagedacht), dat ik daar de eerste jaren niet zo mee bezig was. Ik was een tiener, en onderging het. Ik was murw geslagen, vond het wel best. Zit ook een hele voorgeschiedenis aan vast, dus trauma's etc.
Pas na jaren bij mijn laatste gezin ervoer ik hoe het ook anders kon en had ik al besloten dat ik alle kansen ging pakken die ik kreeg. Was een bewuste keuze om niet zo te willen zijn als mijn bio ouders en familie, want ik zag dus betere mogelijkheden.
Mijn geluk was denk ik, mijn denkvermogen. Het enige goede wat ik van mijn bio ouders heb meegekregen is mijn verstand:)
maandag 23 juni 2014 om 15:38
http://mariejuli.wordpres ... 5/03/ode-aan-mijn-moeder/
Deze schreef ik speciaal voor mijn moeder (pleeg). Dat schetst een beetje een beeld. Voor mij is dit ook een stuk therapie, dit schrijven.
Deze schreef ik speciaal voor mijn moeder (pleeg). Dat schetst een beetje een beeld. Voor mij is dit ook een stuk therapie, dit schrijven.
maandag 23 juni 2014 om 15:43
Thanx!
Jammer dan als men mij afrekent op het tonen van een stukje kwetsbaarheid. Ik vind dat iedereen dat moet doen. Het hoort bij het mens-zijn. En het nodigt tevens anderen uit, om hun verhaal te doen. Ik heb degenen die met modder gingen gooien op mijn I. blogs, dan ook verwezen naar die ode. Niks meer gehoord.
Jammer dan als men mij afrekent op het tonen van een stukje kwetsbaarheid. Ik vind dat iedereen dat moet doen. Het hoort bij het mens-zijn. En het nodigt tevens anderen uit, om hun verhaal te doen. Ik heb degenen die met modder gingen gooien op mijn I. blogs, dan ook verwezen naar die ode. Niks meer gehoord.
maandag 23 juni 2014 om 15:44
quote:Julus schreef op 23 juni 2014 @ 15:38:
http://mariejuli.wordpres ... 5/03/ode-aan-mijn-moeder/
Deze schreef ik speciaal voor mijn moeder (pleeg). Dat schetst een beetje een beeld. Voor mij is dit ook een stuk therapie, dit schrijven.Geeft inderdaad een heel mooi en liefdevol beeld van beide kanten
http://mariejuli.wordpres ... 5/03/ode-aan-mijn-moeder/
Deze schreef ik speciaal voor mijn moeder (pleeg). Dat schetst een beetje een beeld. Voor mij is dit ook een stuk therapie, dit schrijven.Geeft inderdaad een heel mooi en liefdevol beeld van beide kanten
maandag 23 juni 2014 om 15:55
quote:Julus schreef op 23 juni 2014 @ 15:38:
http://mariejuli.wordpres ... 5/03/ode-aan-mijn-moeder/
Deze schreef ik speciaal voor mijn moeder (pleeg). Dat schetst een beetje een beeld. Voor mij is dit ook een stuk therapie, dit schrijven.Mooi
http://mariejuli.wordpres ... 5/03/ode-aan-mijn-moeder/
Deze schreef ik speciaal voor mijn moeder (pleeg). Dat schetst een beetje een beeld. Voor mij is dit ook een stuk therapie, dit schrijven.Mooi