Filmpje uithuisplaatsing deel 4
maandag 23 juni 2014 om 15:03
quote:jippie55 schreef op 23 juni 2014 @ 14:48:
[...]
Zoals ik al eerder schreef is het goede niet verplaatst naar gisteren maar wat het is mag nig niet verteld worden. Wel dat er geholpen wordt van hogerop. Denk dus toch dat Lex en Max hiervoor zijn teruggekeerdTja...als er in de top wordt gevochten, zoals iemand daar zegt, dan kan dat ook betekenen dat ze hiermee bijv. Patty Brard bedoelen..alsof je daar iets aan hebt! Dus, definieer de TOP, zou ik zeggen tegen I.
[...]
Zoals ik al eerder schreef is het goede niet verplaatst naar gisteren maar wat het is mag nig niet verteld worden. Wel dat er geholpen wordt van hogerop. Denk dus toch dat Lex en Max hiervoor zijn teruggekeerdTja...als er in de top wordt gevochten, zoals iemand daar zegt, dan kan dat ook betekenen dat ze hiermee bijv. Patty Brard bedoelen..alsof je daar iets aan hebt! Dus, definieer de TOP, zou ik zeggen tegen I.
maandag 23 juni 2014 om 15:04
quote:fryskhynder schreef op 23 juni 2014 @ 14:32:
[...]
Ik kijk nu deel 2 even weer, Wat een onmacht voor de hulpverleners , Zeker ook van de ouders is een zeer lastige verdrietige kwestie, Maar ik snap gewoon niet dat als de eerste kinderen in UHP zijn , Maak je dan maar "gewoon" een nieuwe!?
En je kan als hulpverlener niks, Je mag ze niet aan de anti conceptie
"zetten" , Maar luisteren doen ze ook niet.
Triest
Poeh hey, heftig.
Ik vind deze "gevallen" niet vergelijkbaar met Irme, zeker niet qua niveau.
Ik weet zeker dat Irme álles voor haar zoon zou willen doen, maar gewoon niet beseft dat ze hem zelf de grootste schade toebrengt. Ze zal wel beseffen dat zij die reacties zoals op de video uitlokt, maar zij zal denken dat ze dat voor zijn bestwil doet. Dat ze hem alleen zo kan beschermen tegen de grote boze vader.
Wat dat op lange termijn met Hansje en zijn identiteit doet heeft ze echt geen idee van. Want als iedereen hun maar met rust laat, dan zijn zij en Hansje gelukkig samen en is er niets aan de hand.
Aan liefde zal het hem inderdaad niet ontbreken. In de vorming van zijn persoonlijkheid en zelfbeeld zal het alleen erg fout gaan.
Ook zal hij altijd midden in alle drama's van moeder blijven staan, omdat hij overal in betrokken wordt.
[...]
Ik kijk nu deel 2 even weer, Wat een onmacht voor de hulpverleners , Zeker ook van de ouders is een zeer lastige verdrietige kwestie, Maar ik snap gewoon niet dat als de eerste kinderen in UHP zijn , Maak je dan maar "gewoon" een nieuwe!?
En je kan als hulpverlener niks, Je mag ze niet aan de anti conceptie
"zetten" , Maar luisteren doen ze ook niet.
Triest
Poeh hey, heftig.
Ik vind deze "gevallen" niet vergelijkbaar met Irme, zeker niet qua niveau.
Ik weet zeker dat Irme álles voor haar zoon zou willen doen, maar gewoon niet beseft dat ze hem zelf de grootste schade toebrengt. Ze zal wel beseffen dat zij die reacties zoals op de video uitlokt, maar zij zal denken dat ze dat voor zijn bestwil doet. Dat ze hem alleen zo kan beschermen tegen de grote boze vader.
Wat dat op lange termijn met Hansje en zijn identiteit doet heeft ze echt geen idee van. Want als iedereen hun maar met rust laat, dan zijn zij en Hansje gelukkig samen en is er niets aan de hand.
Aan liefde zal het hem inderdaad niet ontbreken. In de vorming van zijn persoonlijkheid en zelfbeeld zal het alleen erg fout gaan.
Ook zal hij altijd midden in alle drama's van moeder blijven staan, omdat hij overal in betrokken wordt.
maandag 23 juni 2014 om 15:04
quote:amarna schreef op 23 juni 2014 @ 15:01:
Een neef van mij heeft zijn baan bij JZ niet vol kunnen houden en is na een jaar bij JZ een andere studie gaan volgen.
De schrijnende problemen als verwaarlozing en mishandeling kon hij niet naast zich neerleggen. En iedere beslissing t.a.v. een gezin, het was nooit goed, altijd kritiek óf van de ene of van de andere kant van de familie.
Heel zwaar om bij JZ te werken. Ik neem mijn petje er voor af.Ik ook hoor het lijkt mij een van de zwaarste beroepen die er zijn, Ik zou het ook niet kunnen.
Een neef van mij heeft zijn baan bij JZ niet vol kunnen houden en is na een jaar bij JZ een andere studie gaan volgen.
De schrijnende problemen als verwaarlozing en mishandeling kon hij niet naast zich neerleggen. En iedere beslissing t.a.v. een gezin, het was nooit goed, altijd kritiek óf van de ene of van de andere kant van de familie.
Heel zwaar om bij JZ te werken. Ik neem mijn petje er voor af.Ik ook hoor het lijkt mij een van de zwaarste beroepen die er zijn, Ik zou het ook niet kunnen.
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
maandag 23 juni 2014 om 15:05
quote:Julus schreef op 23 juni 2014 @ 14:58:
Leed kan niet met elkaar worden vergeleken. Ieder mens maakt shit mee in zijn of haar leven, maar sommigen wel heel erg hard geraakt door het leven..
Zeker niet, en ook niet waarom het de 1 wel lukt om beter uit de strijd te komen dan de ander.
Echter is een hoop shit en een moeilijke start in het leven niet altijd direct de reden dat iemand respectloos wordt.
Wat ik op de facebooks heb voorbij zien komen, daar val ik echt van van mijn stoel.
Leed kan niet met elkaar worden vergeleken. Ieder mens maakt shit mee in zijn of haar leven, maar sommigen wel heel erg hard geraakt door het leven..
Zeker niet, en ook niet waarom het de 1 wel lukt om beter uit de strijd te komen dan de ander.
Echter is een hoop shit en een moeilijke start in het leven niet altijd direct de reden dat iemand respectloos wordt.
Wat ik op de facebooks heb voorbij zien komen, daar val ik echt van van mijn stoel.
maandag 23 juni 2014 om 15:05
quote:carla69 schreef op 23 juni 2014 @ 15:04:
[...]
Poeh hey, heftig.
Ik vind deze "gevallen" niet vergelijkbaar met Irme, zeker niet qua niveau.
Ik weet zeker dat Irme álles voor haar zoon zou willen doen, maar gewoon niet beseft dat ze hem zelf de grootste schade toebrengt. Ze zal wel beseffen dat zij die reacties zoals op de video uitlokt, maar zij zal denken dat ze dat voor zijn bestwil doet. Dat ze hem alleen zo kan beschermen tegen de grote boze vader.
Wat dat op lange termijn met Hansje en zijn identiteit doet heeft ze echt geen idee van. Want als iedereen hun maar met rust laat, dan zijn zij en Hansje gelukkig samen en is er niets aan de hand.
Aan liefde zal het hem inderdaad niet ontbreken. In de vorming van zijn persoonlijkheid en zelfbeeld zal het alleen erg fout gaan.Nee heeft niks van doen met I, Alleen laat wel zien hoe veel er aan vooraf gaat voor men komt tot UHP en wat deze hulpverleners allemaal gedaan hebben voor..
[...]
Poeh hey, heftig.
Ik vind deze "gevallen" niet vergelijkbaar met Irme, zeker niet qua niveau.
Ik weet zeker dat Irme álles voor haar zoon zou willen doen, maar gewoon niet beseft dat ze hem zelf de grootste schade toebrengt. Ze zal wel beseffen dat zij die reacties zoals op de video uitlokt, maar zij zal denken dat ze dat voor zijn bestwil doet. Dat ze hem alleen zo kan beschermen tegen de grote boze vader.
Wat dat op lange termijn met Hansje en zijn identiteit doet heeft ze echt geen idee van. Want als iedereen hun maar met rust laat, dan zijn zij en Hansje gelukkig samen en is er niets aan de hand.
Aan liefde zal het hem inderdaad niet ontbreken. In de vorming van zijn persoonlijkheid en zelfbeeld zal het alleen erg fout gaan.Nee heeft niks van doen met I, Alleen laat wel zien hoe veel er aan vooraf gaat voor men komt tot UHP en wat deze hulpverleners allemaal gedaan hebben voor..
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
maandag 23 juni 2014 om 15:06
quote:Toeps schreef op 23 juni 2014 @ 15:05:
Mijn hemel die docu. "Ik ga niet naar therapie voor huiselijk geweld, want daar is geen sprake van! En nu de deur uit, als je er over vijf minuten nog zit dan trap ik je er zo uit!"
Ik heb nu wel een beeld bij die Facebook-reageerders. Ja
Mijn hemel die docu. "Ik ga niet naar therapie voor huiselijk geweld, want daar is geen sprake van! En nu de deur uit, als je er over vijf minuten nog zit dan trap ik je er zo uit!"
Ik heb nu wel een beeld bij die Facebook-reageerders. Ja
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
maandag 23 juni 2014 om 15:08
Mijn god....deze docu vinden de reageerders een bewijs van de wanpraktijken van jeugdzorg http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1107192
maandag 23 juni 2014 om 15:11
Dit wordt wel heel persoonlijk, maar aan de andere kant..ik heb hier al zoveel geschreven in de afgelopen jaren. En in mijn blogs valt ook e.e.a. te lezen.
Maar ik ken beide kanten; ik kom helaas van origine uit een Tokkie familie. Mensen die schelden, allemaal in de bijstand, allerlei psychiatrische problematiek, schulden, etc. Schelden was schering en inslag, en de gezinsvoogden van BJZ werden uit huis getrapt.
In mijn derde pleeggezin werd ik een soort van (her)opgevoed. En ben ik verworden tot degene die ik nu ben. Maar wat erg complex is...is dat ik natuurlijk wel loyaal wilde blijven aan mijn echte familie. Dat veroorzaakt enerzijds schaamte, want inmiddels zat ik in een beter milieu. En kon ik steeds minder begrijpen waarom mijn echte familie zo deed. En anderzijds was het wel wat ik altijd gekend had. Verwijten van echte familie naar pleeggezin en naar mij. Ik kon niks meer goed doen, maar men vergat dat ik nooit een keuze heb gehad. Ik werd als minderjarige uit huis geplaatst. Ondertussen richt dat dus schade aan, dat loyaliteitsconflict.
Maar ik ken beide kanten; ik kom helaas van origine uit een Tokkie familie. Mensen die schelden, allemaal in de bijstand, allerlei psychiatrische problematiek, schulden, etc. Schelden was schering en inslag, en de gezinsvoogden van BJZ werden uit huis getrapt.
In mijn derde pleeggezin werd ik een soort van (her)opgevoed. En ben ik verworden tot degene die ik nu ben. Maar wat erg complex is...is dat ik natuurlijk wel loyaal wilde blijven aan mijn echte familie. Dat veroorzaakt enerzijds schaamte, want inmiddels zat ik in een beter milieu. En kon ik steeds minder begrijpen waarom mijn echte familie zo deed. En anderzijds was het wel wat ik altijd gekend had. Verwijten van echte familie naar pleeggezin en naar mij. Ik kon niks meer goed doen, maar men vergat dat ik nooit een keuze heb gehad. Ik werd als minderjarige uit huis geplaatst. Ondertussen richt dat dus schade aan, dat loyaliteitsconflict.
maandag 23 juni 2014 om 15:11
maandag 23 juni 2014 om 15:14
quote:matroesjka_ schreef op 23 juni 2014 @ 15:13:
Oh nee...nu al 3 vrienden die de HANS pagina geliked hebben...en van een van die drie valt dat me best een beetje tegen. Die postte net ook al iets op FB over de criminele jz.Ik heb tot noch toe weinig gezien van mijn Facebook , Ik heb er verleden week 1 verwijderd ( haatdragende taal)
Oh nee...nu al 3 vrienden die de HANS pagina geliked hebben...en van een van die drie valt dat me best een beetje tegen. Die postte net ook al iets op FB over de criminele jz.Ik heb tot noch toe weinig gezien van mijn Facebook , Ik heb er verleden week 1 verwijderd ( haatdragende taal)
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
maandag 23 juni 2014 om 15:16
quote:fryskhynder schreef op 23 juni 2014 @ 15:03:
[...]
Ik ga heel cynisch worden, "Ze weten toch heus wel dat ze kinderen krijgen als ze sex hebben?!" , Maar ben wel met je eens dat er genoeg mensen zijn die vinden dat ze RECHT hebben , Meer dan een ander.Dat weten ze ook wel en dat willen ze juist, tenminste degene in die documentaire. Maar ze hebben niet het geestelijk vermogen om in te zien waarom ze niet goed genoeg voor een kind kunnen zorgen. Het is voor alle betrokkenen daarom ook zo moeilijk, het is van alle kanten geen onwil maar onmacht. Goede titel dus, Machteloos.
[...]
Ik ga heel cynisch worden, "Ze weten toch heus wel dat ze kinderen krijgen als ze sex hebben?!" , Maar ben wel met je eens dat er genoeg mensen zijn die vinden dat ze RECHT hebben , Meer dan een ander.Dat weten ze ook wel en dat willen ze juist, tenminste degene in die documentaire. Maar ze hebben niet het geestelijk vermogen om in te zien waarom ze niet goed genoeg voor een kind kunnen zorgen. Het is voor alle betrokkenen daarom ook zo moeilijk, het is van alle kanten geen onwil maar onmacht. Goede titel dus, Machteloos.
maandag 23 juni 2014 om 15:17
quote:matroesjka_ schreef op 23 juni 2014 @ 15:08:
Mijn god....deze docu vinden de reageerders een bewijs van de wanpraktijken van jeugdzorg http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1107192Ik zeg maar even niks geloof ik
Mijn god....deze docu vinden de reageerders een bewijs van de wanpraktijken van jeugdzorg http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1107192Ik zeg maar even niks geloof ik
" de Fungus Rapides, Inbrekers strooien dat op je matras en koelkast, Binnen 2 minuten zit Uw matras en koelkast er vol mee, U Bent gewaarschuwd! "
maandag 23 juni 2014 om 15:17
quote:Julus schreef op 23 juni 2014 @ 15:11:
Dit wordt wel heel persoonlijk, maar aan de andere kant..ik heb hier al zoveel geschreven in de afgelopen jaren. En in mijn blogs valt ook e.e.a. te lezen.
Maar ik ken beide kanten; ik kom helaas van origine uit een Tokkie familie. Mensen die schelden, allemaal in de bijstand, allerlei psychiatrische problematiek, schulden, etc. Schelden was schering en inslag, en de gezinsvoogden van BJZ werden uit huis getrapt.
In mijn derde pleeggezin werd ik een soort van (her)opgevoed. En ben ik verworden tot degene die ik nu ben. Maar wat erg complex is...is dat ik natuurlijk wel loyaal wilde blijven aan mijn echte familie. Dat veroorzaakt enerzijds schaamte, want inmiddels zat ik in een beter milieu. En kon ik steeds minder begrijpen waarom mijn echte familie zo deed. En anderzijds was het wel wat ik altijd gekend had. Verwijten van echte familie naar pleeggezin en naar mij. Ik kon niks meer goed doen, maar men vergat dat ik nooit een keuze heb gehad. Ik werd als minderjarige uit huis geplaatst. Ondertussen richt dat dus schade aan, dat loyaliteitsconflict.
Dit lijkt me heel zwaar dat loyaliteitsconflict en ook heel hard werken om daarvan af te komen(wat waarschijnlijk nooit helemaal gebeurt).
Ook het niet erkennen van het feit dat jij geen keuze had, en dus weer geen verantwoordelijkheid nemen, vind ik erg.
Dit wordt wel heel persoonlijk, maar aan de andere kant..ik heb hier al zoveel geschreven in de afgelopen jaren. En in mijn blogs valt ook e.e.a. te lezen.
Maar ik ken beide kanten; ik kom helaas van origine uit een Tokkie familie. Mensen die schelden, allemaal in de bijstand, allerlei psychiatrische problematiek, schulden, etc. Schelden was schering en inslag, en de gezinsvoogden van BJZ werden uit huis getrapt.
In mijn derde pleeggezin werd ik een soort van (her)opgevoed. En ben ik verworden tot degene die ik nu ben. Maar wat erg complex is...is dat ik natuurlijk wel loyaal wilde blijven aan mijn echte familie. Dat veroorzaakt enerzijds schaamte, want inmiddels zat ik in een beter milieu. En kon ik steeds minder begrijpen waarom mijn echte familie zo deed. En anderzijds was het wel wat ik altijd gekend had. Verwijten van echte familie naar pleeggezin en naar mij. Ik kon niks meer goed doen, maar men vergat dat ik nooit een keuze heb gehad. Ik werd als minderjarige uit huis geplaatst. Ondertussen richt dat dus schade aan, dat loyaliteitsconflict.
Dit lijkt me heel zwaar dat loyaliteitsconflict en ook heel hard werken om daarvan af te komen(wat waarschijnlijk nooit helemaal gebeurt).
Ook het niet erkennen van het feit dat jij geen keuze had, en dus weer geen verantwoordelijkheid nemen, vind ik erg.
maandag 23 juni 2014 om 15:20
quote:Thordis schreef op 23 juni 2014 @ 10:56:
Gek genoeg went agressie. Dat is wel ongezond, van schelden word ik niet meer warm of koud inmiddels. Eigenlijk raar. Je drempel van wat 'normaal' is gaat echt anders liggen.
Zo werkt het wel, maar dat geldt ook voor allerlei dramatische toestanden. Het went en je handelt professioneel. Alleen kimt er af en toe een situatie die wel raakt.
Denk eens aan kinderartsen of oncologisch verpleegkundigen. Dat is bakken vol ellende. Of verzorgenden bij dementerenden etc. Het went. Anders kun je je werk niet doen. Plus uitlaatklep bij collega's! Dat is onontbeerlijk.
Gek genoeg went agressie. Dat is wel ongezond, van schelden word ik niet meer warm of koud inmiddels. Eigenlijk raar. Je drempel van wat 'normaal' is gaat echt anders liggen.
Zo werkt het wel, maar dat geldt ook voor allerlei dramatische toestanden. Het went en je handelt professioneel. Alleen kimt er af en toe een situatie die wel raakt.
Denk eens aan kinderartsen of oncologisch verpleegkundigen. Dat is bakken vol ellende. Of verzorgenden bij dementerenden etc. Het went. Anders kun je je werk niet doen. Plus uitlaatklep bij collega's! Dat is onontbeerlijk.