Eten
alle pijlers
Vriend is moeilijke eter
maandag 9 januari 2012 om 14:23
Beste,
Ik heb een probleem. Mijn vriend is een zeer zeer moeilijke eter.
Rijst, pasta e.d. lust hij niet. Waar het op neer komt is dat hij eigenlijk alleen aardappelen, groenten en vlees eet. Tomaten, uien, prei e.d. gaan er dan weer niet in.
Ik word gek van het elke dag bedenken wat te eten want er is weinig variatie mogelijk.
Wie heeft er een tip voor een recept wat misschien mijn vriend ook lekker vind?
Alvast bedankt.
Groetjes,
Anouk
Ik heb een probleem. Mijn vriend is een zeer zeer moeilijke eter.
Rijst, pasta e.d. lust hij niet. Waar het op neer komt is dat hij eigenlijk alleen aardappelen, groenten en vlees eet. Tomaten, uien, prei e.d. gaan er dan weer niet in.
Ik word gek van het elke dag bedenken wat te eten want er is weinig variatie mogelijk.
Wie heeft er een tip voor een recept wat misschien mijn vriend ook lekker vind?
Alvast bedankt.
Groetjes,
Anouk
woensdag 11 januari 2012 om 17:28
quote:Sssenta schreef op 11 januari 2012 @ 13:37:
[...]
Typefoutje neem ik aan.
Oke oke ik had het anders moeten omschrijven. Mannen die zich met eten gedragen als kinderen
En nee, mijn deel van de saus ging natuurlijk niet in de blender, dus ex zat precies hetzelfde te eten maar zonder stukjes en had het niet in de gaten.
[...]
Typefoutje neem ik aan.
Oke oke ik had het anders moeten omschrijven. Mannen die zich met eten gedragen als kinderen
En nee, mijn deel van de saus ging natuurlijk niet in de blender, dus ex zat precies hetzelfde te eten maar zonder stukjes en had het niet in de gaten.
woensdag 11 januari 2012 om 21:55
quote:dubiootje schreef op 11 januari 2012 @ 08:53:
Niet erg leuk voor je collega dat het door hem/haar samengestelde menu op die manier werd afgewezen. Maar jij vond het zo te horen wel grappig?
Het is natuurlijk erg fijn voor je dat mensen rekening met jou houden. Wel lastig voor je gastheer/vrouw, die erg beperkt zijn in wat ze kunnen koken. Sta jij daar wel bij stil? Hoe is dat gekomen eigenlijk? Wat doe/deed jij als je voor het eerst bij iemand gaat eten?
Nou dat menu was niet samengesteld door mijn collega hoor. Hij heeft daar niks aangedaan, dat hebben de mensen van het restaurant gedaan. En die collega ken ik inmiddels bijna 23 jaar en hij weet precies hoe ik ben en hij wilde mij er graag bij hebben en zo was het goed opgelost. Ik was er bij en mijn collega's hebben lekker gegeten en ik ook.
En wij eten eigenlijk weinig bij mensen, eigenlijk alleen bij familie en goede vrienden en die weten precies hoe ik ben en (voor zover ik weet natuurlijk) maken zij er geen probleem van. Ik heb een Indische vriendin die altijd zeer uitgebreid kookt en zorg dat er altijd iets bij zit wat ik lekker vind, stukje vlees en witte rijst bijvoorbeeld. Bij vreemden eten we eigenlijk nooit. Gelukkig heeft mijn vriend er geen problemen mee, als hij een keer macaroni of spaghetti wil eten dan maakt hij dat gewoon apart klaar, het maakt hem niet zoveel uit. Gelukkig!
Niet erg leuk voor je collega dat het door hem/haar samengestelde menu op die manier werd afgewezen. Maar jij vond het zo te horen wel grappig?
Het is natuurlijk erg fijn voor je dat mensen rekening met jou houden. Wel lastig voor je gastheer/vrouw, die erg beperkt zijn in wat ze kunnen koken. Sta jij daar wel bij stil? Hoe is dat gekomen eigenlijk? Wat doe/deed jij als je voor het eerst bij iemand gaat eten?
Nou dat menu was niet samengesteld door mijn collega hoor. Hij heeft daar niks aangedaan, dat hebben de mensen van het restaurant gedaan. En die collega ken ik inmiddels bijna 23 jaar en hij weet precies hoe ik ben en hij wilde mij er graag bij hebben en zo was het goed opgelost. Ik was er bij en mijn collega's hebben lekker gegeten en ik ook.
En wij eten eigenlijk weinig bij mensen, eigenlijk alleen bij familie en goede vrienden en die weten precies hoe ik ben en (voor zover ik weet natuurlijk) maken zij er geen probleem van. Ik heb een Indische vriendin die altijd zeer uitgebreid kookt en zorg dat er altijd iets bij zit wat ik lekker vind, stukje vlees en witte rijst bijvoorbeeld. Bij vreemden eten we eigenlijk nooit. Gelukkig heeft mijn vriend er geen problemen mee, als hij een keer macaroni of spaghetti wil eten dan maakt hij dat gewoon apart klaar, het maakt hem niet zoveel uit. Gelukkig!
woensdag 11 januari 2012 om 21:57
quote:Sssenta schreef op 11 januari 2012 @ 09:15:
[...]
Ik begrijp dat je dus gewoon een kindermenu hebt gekregen? Met appelmoes ook?
Sorry, maar ik vind dit op zijn aardigst gezegd kinderlijk...
Vooral omdat je het nog erg grappig lijkt te vinden ook.Dan is het maar kinderlijk, de biefstuk was overheerlijk!! En het was een hele gezellige en geslaagde avond,
[...]
Ik begrijp dat je dus gewoon een kindermenu hebt gekregen? Met appelmoes ook?
Sorry, maar ik vind dit op zijn aardigst gezegd kinderlijk...
Vooral omdat je het nog erg grappig lijkt te vinden ook.Dan is het maar kinderlijk, de biefstuk was overheerlijk!! En het was een hele gezellige en geslaagde avond,
woensdag 11 januari 2012 om 22:00
quote:hipslala schreef op 11 januari 2012 @ 09:41:Dat verhaal over het diner en contact opnemen met het restaurant. Ik vind dat behoorlijk gênant.
Een enorme belediging voor de persoon die je uitnodigt. Waarom pas je je niet aan?
Aanpassen? En dus niks eten of zitten kokhalzen? Alsof mijn collega dat leuk had gevonden. Hij wilde mij er graag bij, weet hoe ik ben en vond dit zelf ook een goede oplossing. Hij wist het van te voren want hij kent mij langer dan vandaag en vond het uiteindelijk fijn dat ik er wel bij was en ook lekker gegeten heb.
Weet je wat het is: echte vrienden en familie die van je houdt accepteren je zoals je bent, dus ook als je een moeilijke eter bent. En mijn vrienden, familie en mijn vriend accepteren dat gelukkig.
Een enorme belediging voor de persoon die je uitnodigt. Waarom pas je je niet aan?
Aanpassen? En dus niks eten of zitten kokhalzen? Alsof mijn collega dat leuk had gevonden. Hij wilde mij er graag bij, weet hoe ik ben en vond dit zelf ook een goede oplossing. Hij wist het van te voren want hij kent mij langer dan vandaag en vond het uiteindelijk fijn dat ik er wel bij was en ook lekker gegeten heb.
Weet je wat het is: echte vrienden en familie die van je houdt accepteren je zoals je bent, dus ook als je een moeilijke eter bent. En mijn vrienden, familie en mijn vriend accepteren dat gelukkig.
woensdag 11 januari 2012 om 22:06
quote:Starshine schreef op 11 januari 2012 @ 12:48:
nee, zeuren en zaniken over 'datlussiknie' is ondankbaar en ongezellig. Je hele bord uitpluizen op een verdwaald stukje ui ook. Net als standaard biefstuk bestellen omdat je niks anders durft te proberen. Verder zal het me een zorg wezen.
Maar dat is mijn persoonlijke mening.Ik weet niet of je het over mij hebt, maar ik bestel niet altijd biefstuk hoor. Mijn favoriet is varkenshaassaté en als ik ergens eet waar ik weet dat die lekker is, dan bestel ik dat. Maar ik neem ook wel eens anders vlees. Biefstuk, kip, varkenshaas, ossenhaas. Ik ben een vleeseter en vind een stukje vlees gewoon lekker. En daarbij frietjes, aardappeltjes of rijst. En ja...die dingen kan je thuis ook eten. Ik ga uit eten voor de gezelligheid. Ik ga ook naar de bioscoop omdat ik dat leuk vind, terwijl ik die film een tijdje later ook kan kopen op dvd.
nee, zeuren en zaniken over 'datlussiknie' is ondankbaar en ongezellig. Je hele bord uitpluizen op een verdwaald stukje ui ook. Net als standaard biefstuk bestellen omdat je niks anders durft te proberen. Verder zal het me een zorg wezen.
Maar dat is mijn persoonlijke mening.Ik weet niet of je het over mij hebt, maar ik bestel niet altijd biefstuk hoor. Mijn favoriet is varkenshaassaté en als ik ergens eet waar ik weet dat die lekker is, dan bestel ik dat. Maar ik neem ook wel eens anders vlees. Biefstuk, kip, varkenshaas, ossenhaas. Ik ben een vleeseter en vind een stukje vlees gewoon lekker. En daarbij frietjes, aardappeltjes of rijst. En ja...die dingen kan je thuis ook eten. Ik ga uit eten voor de gezelligheid. Ik ga ook naar de bioscoop omdat ik dat leuk vind, terwijl ik die film een tijdje later ook kan kopen op dvd.
woensdag 11 januari 2012 om 22:22
Natuurlijk heeft je collega het menu zelf uitgekozen. Dat doet het restaurant niet voor je: dat doet suggesties en de klant zegt wat hij wil. Het feit dat hij iedereen trakteerde op een 7-gangenmenu doet niet vermoeden dat hij het eten niet belangrijk vond.
Misschien is je collega gewoon heel beleefd en tactvol en heeft hij er niets van gezegd. Ik zou het echt niet leuk vinden als mensen tijdens het etentje dat ik organiseerde allemaal rond een kindermenu zouden samenscholen.
Misschien is je collega gewoon heel beleefd en tactvol en heeft hij er niets van gezegd. Ik zou het echt niet leuk vinden als mensen tijdens het etentje dat ik organiseerde allemaal rond een kindermenu zouden samenscholen.
Ga in therapie!
woensdag 11 januari 2012 om 22:53
quote:hipslala schreef op 11 januari 2012 @ 22:14:
Kokhalzen?
Sjonge, stel je niet aan. Je bent over de 40?!
Wat een triestigheid om op deze leeftijd van eten te gaan kokhalzen. Wat een gebrek aan beschaving. De wereld moet dus om jou draaien en jij weigert je aan te passen?
Lekker sociaal.
Nee hoor de wereld hoeft niet om mij te draaien, gelukkig niet. En ja...kokhalzen. Ik krijg het gewoon niet weg. En ja...dat zit misschien tussen de oren, maar zolang ik mij goed kan redden en zeker mijn vriend er geen problemen mee heeft (hij gaat bijvoorbeeld niet graag op vakantie en ik wel, hebben we ook prima opgelost, zo werkt het in relaties je geeft en je neem wat) ga ik het niet veranderen.
quote:dubiootje schreef op 11 januari 2012 @ 22:22:
Natuurlijk heeft je collega het menu zelf uitgekozen. Dat doet het restaurant niet voor je: dat doet suggesties en de klant zegt wat hij wil. Het feit dat hij iedereen trakteerde op een 7-gangenmenu doet niet vermoeden dat hij het eten niet belangrijk vond.
Misschien is je collega gewoon heel beleefd en tactvol en heeft hij er niets van gezegd. Ik zou het echt niet leuk vinden als mensen tijdens het etentje dat ik organiseerde allemaal rond een kindermenu zouden samenscholen.
Nee....mijn collega heeft het menu niet uitgekozen, het is iets wat standaard daar gedaan wordt. En hij heeft niemand getrakteerd, dat werd allemaal betaald door de zaak. Als je 25 jaar in dienst bent krijg je een budget waar je iets mee mag doen en je mag zelf bepalen wie je ervoor uitnodigt. Het is een collega die ik al bijna 23 jaar ken en waar ik ook buiten het werk mee om ben gegaan en iemand die mij heel goed kent.
quote:hipslala schreef op 11 januari 2012 @ 22:36:
Ik vraag me af of er aan de collega gevraagd is of het ok was om te bellen naar het restaurant.
Het zou wel onbeschoft zijn dit zelf te doen zonder overleg. Dan val je echt in de categorie Tokkie.
Ja natuurlijk!! Ik heb aangegeven bij mijn collega dat ik graag wilde komen, maar (en hij vulde dat eigenlijk direct zelf al aan) dat het met eten lastig zou worden. En in overleg hebben we besloten dat ik contact op zou nemen met het restaurant om te kijken of er een oplossing was. En die was er gelukkig, tot ieders tevredenheid.
Pfff...waar maken jullie je druk om zeg.
Enne...het was mijn collega die zijn jubileum vierde zelf die als eerste bij de frietjes stond!!
Kokhalzen?
Sjonge, stel je niet aan. Je bent over de 40?!
Wat een triestigheid om op deze leeftijd van eten te gaan kokhalzen. Wat een gebrek aan beschaving. De wereld moet dus om jou draaien en jij weigert je aan te passen?
Lekker sociaal.
Nee hoor de wereld hoeft niet om mij te draaien, gelukkig niet. En ja...kokhalzen. Ik krijg het gewoon niet weg. En ja...dat zit misschien tussen de oren, maar zolang ik mij goed kan redden en zeker mijn vriend er geen problemen mee heeft (hij gaat bijvoorbeeld niet graag op vakantie en ik wel, hebben we ook prima opgelost, zo werkt het in relaties je geeft en je neem wat) ga ik het niet veranderen.
quote:dubiootje schreef op 11 januari 2012 @ 22:22:
Natuurlijk heeft je collega het menu zelf uitgekozen. Dat doet het restaurant niet voor je: dat doet suggesties en de klant zegt wat hij wil. Het feit dat hij iedereen trakteerde op een 7-gangenmenu doet niet vermoeden dat hij het eten niet belangrijk vond.
Misschien is je collega gewoon heel beleefd en tactvol en heeft hij er niets van gezegd. Ik zou het echt niet leuk vinden als mensen tijdens het etentje dat ik organiseerde allemaal rond een kindermenu zouden samenscholen.
Nee....mijn collega heeft het menu niet uitgekozen, het is iets wat standaard daar gedaan wordt. En hij heeft niemand getrakteerd, dat werd allemaal betaald door de zaak. Als je 25 jaar in dienst bent krijg je een budget waar je iets mee mag doen en je mag zelf bepalen wie je ervoor uitnodigt. Het is een collega die ik al bijna 23 jaar ken en waar ik ook buiten het werk mee om ben gegaan en iemand die mij heel goed kent.
quote:hipslala schreef op 11 januari 2012 @ 22:36:
Ik vraag me af of er aan de collega gevraagd is of het ok was om te bellen naar het restaurant.
Het zou wel onbeschoft zijn dit zelf te doen zonder overleg. Dan val je echt in de categorie Tokkie.
Ja natuurlijk!! Ik heb aangegeven bij mijn collega dat ik graag wilde komen, maar (en hij vulde dat eigenlijk direct zelf al aan) dat het met eten lastig zou worden. En in overleg hebben we besloten dat ik contact op zou nemen met het restaurant om te kijken of er een oplossing was. En die was er gelukkig, tot ieders tevredenheid.
Pfff...waar maken jullie je druk om zeg.
Enne...het was mijn collega die zijn jubileum vierde zelf die als eerste bij de frietjes stond!!
woensdag 11 januari 2012 om 23:00
quote:dubiootje schreef op 11 januari 2012 @ 22:22:
Natuurlijk heeft je collega het menu zelf uitgekozen. Dat doet het restaurant niet voor je: dat doet suggesties en de klant zegt wat hij wil. Het feit dat hij iedereen trakteerde op een 7-gangenmenu doet niet vermoeden dat hij het eten niet belangrijk vond.
Misschien is je collega gewoon heel beleefd en tactvol en heeft hij er niets van gezegd. Ik zou het echt niet leuk vinden als mensen tijdens het etentje dat ik organiseerde allemaal rond een kindermenu zouden samenscholen.
Idd, daar zal veel zorg aan zijn besteed. Ik vind het ook niet gepast om een kindermenu te bestellen (achter de rug om) van de collega. Gelukkig dat je familie en partner het normaal vinden. Ik zou het als partner niet leuk vinden en mij in een restaurant denk ik voor schamen. En dan bedoel ik echt niet dat je alles moet lusten hoor. Maar iets meer dan alleen patat en biefstuk zou ik wel prettig vinden.
Heeft iemand nog een leuke vrijgezelle bourgondier in de aanbieding?
Natuurlijk heeft je collega het menu zelf uitgekozen. Dat doet het restaurant niet voor je: dat doet suggesties en de klant zegt wat hij wil. Het feit dat hij iedereen trakteerde op een 7-gangenmenu doet niet vermoeden dat hij het eten niet belangrijk vond.
Misschien is je collega gewoon heel beleefd en tactvol en heeft hij er niets van gezegd. Ik zou het echt niet leuk vinden als mensen tijdens het etentje dat ik organiseerde allemaal rond een kindermenu zouden samenscholen.
Idd, daar zal veel zorg aan zijn besteed. Ik vind het ook niet gepast om een kindermenu te bestellen (achter de rug om) van de collega. Gelukkig dat je familie en partner het normaal vinden. Ik zou het als partner niet leuk vinden en mij in een restaurant denk ik voor schamen. En dan bedoel ik echt niet dat je alles moet lusten hoor. Maar iets meer dan alleen patat en biefstuk zou ik wel prettig vinden.
Heeft iemand nog een leuke vrijgezelle bourgondier in de aanbieding?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 11 januari 2012 om 23:05
quote:yoshe schreef op 09 januari 2012 @ 14:36:
Ik zou trouwens zeggen, je eet maar wat de pot schaft. Lus je het niet, jammer dan. Als je honger hebt eet hij vanzelf wel weer wat. (en dan ook geen chips en dat soort dingen in huis halen)
want hij is je kind en jij beslist wel even wat hij wel/niet mag eten?
Verder dan deze bijdrage ben ik trouwens niet gekomen, dus ik ben mogelijk/waarschijnlijk mosterd. Ben er ook van overtuigd dat alle adviezen al wel gegeven zijn en vooral alle negatieve reacties, zoals voor deze ook al dat hij 'van z'n moeders pappot naar die van jou gerold is'. Echt.. mijn man heeft een tijd alleen gewoond en lust ook gewoon een aantal dingen niet. Hij eet juist liever niet aardappelen/vlees/groente, dat wat hij juist bij z'n moeder kreeg
Gewoon een modus in vinden en niet vergeten wel met regelmaat dingen voor jezelf te maken die je écht lekker vindt en anders zou missen.
Hij staat in elk geval deels open, want die rijst had hij wel geprobeerd, toch? Misschien hemzelf met ideeën laten komen.. en .. nouja.. verder weet ik er ook te weinig van nog. Wie doet de boodschappen, wie kookt, wat eet ie vooral wel, dat soort dingen.
Ik zou trouwens zeggen, je eet maar wat de pot schaft. Lus je het niet, jammer dan. Als je honger hebt eet hij vanzelf wel weer wat. (en dan ook geen chips en dat soort dingen in huis halen)
want hij is je kind en jij beslist wel even wat hij wel/niet mag eten?
Verder dan deze bijdrage ben ik trouwens niet gekomen, dus ik ben mogelijk/waarschijnlijk mosterd. Ben er ook van overtuigd dat alle adviezen al wel gegeven zijn en vooral alle negatieve reacties, zoals voor deze ook al dat hij 'van z'n moeders pappot naar die van jou gerold is'. Echt.. mijn man heeft een tijd alleen gewoond en lust ook gewoon een aantal dingen niet. Hij eet juist liever niet aardappelen/vlees/groente, dat wat hij juist bij z'n moeder kreeg
Gewoon een modus in vinden en niet vergeten wel met regelmaat dingen voor jezelf te maken die je écht lekker vindt en anders zou missen.
Hij staat in elk geval deels open, want die rijst had hij wel geprobeerd, toch? Misschien hemzelf met ideeën laten komen.. en .. nouja.. verder weet ik er ook te weinig van nog. Wie doet de boodschappen, wie kookt, wat eet ie vooral wel, dat soort dingen.
Later is nu
woensdag 11 januari 2012 om 23:10
Ik zienu dat hij voornamelijk kook(te) Dan zie ik het probleem helemaal niet. HIJ kookt toch (dus al die reacties van "laat hem lekker zelf koken", kunnen weer geschrapt
Ik kook trouwens ook 2x, want ik eet vegetarisch en man + kinderen niet. Maar ik heof gelukkig geen aardappelen te schillen
Ik kook trouwens ook 2x, want ik eet vegetarisch en man + kinderen niet. Maar ik heof gelukkig geen aardappelen te schillen
Later is nu
woensdag 11 januari 2012 om 23:13
quote:dreamer schreef op 11 januari 2012 @ 23:10:
Ik zienu dat hij voornamelijk kook(te) Dan zie ik het probleem helemaal niet. HIJ kookt toch (dus al die reacties van "laat hem lekker zelf koken", kunnen weer geschraptWaar lees je dat? Ik las juist dat TO kookte en dat hij na 1 hap al naar de snackbar rende.
Ik zienu dat hij voornamelijk kook(te) Dan zie ik het probleem helemaal niet. HIJ kookt toch (dus al die reacties van "laat hem lekker zelf koken", kunnen weer geschraptWaar lees je dat? Ik las juist dat TO kookte en dat hij na 1 hap al naar de snackbar rende.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 11 januari 2012 om 23:27
Je geeft en neemt wat met je partner, natuurlijk. Met anderen is het toch een ander verhaal. Jouw collega kon je met goed fatsoen niet uitnodigen als hij niet met jouw eisen akkoord ging. Want niks eten of kokhalzen aan tafel zijn niet echt gezellige alternatieven. Dus voor een ander is het eigenlijk slikken of stikken, niks geven en nemen.
Je bedoelt het vast helemaal niet arrogant, maar feitelijk is het gewoon divagedrag.
Je bedoelt het vast helemaal niet arrogant, maar feitelijk is het gewoon divagedrag.
Ga in therapie!
donderdag 12 januari 2012 om 08:30
Hoezo eisen??? Hij weet hoe ik ben, dat heb ik nu al een paar keer geschreven. Als hij het niet oké had gevonden, dan was ik niet meegegaan en dat had mij niks uitgemaakt en dat weet hij ook. Als je iemand bijna 23 jaar kent en vroeger als vrienden buiten het werk omging met elkaar, dan ken je elkaar best wel hoor.
Mijn collega wilde mij er graag bij hebben en in goed overleg hebben we het zo opgelost. Hij was blij dat ik erbij was en ik ook, iedereen heeft lekker gegeten en het was een hele gezellige avond. Heeft niks met divagedrag te maken. Als er eentje geen divagedrag toont dan ben ik het wel, want ik voel me altijd bezwaard en zeg juist dat mensen geen moeite hoeven te doen. Gelukkig heb ik lieve familie en vrienden die juist wel de moeite willen doen voor mij. En andersom uiteraard ook!
Mijn collega wilde mij er graag bij hebben en in goed overleg hebben we het zo opgelost. Hij was blij dat ik erbij was en ik ook, iedereen heeft lekker gegeten en het was een hele gezellige avond. Heeft niks met divagedrag te maken. Als er eentje geen divagedrag toont dan ben ik het wel, want ik voel me altijd bezwaard en zeg juist dat mensen geen moeite hoeven te doen. Gelukkig heb ik lieve familie en vrienden die juist wel de moeite willen doen voor mij. En andersom uiteraard ook!
donderdag 12 januari 2012 om 08:35
Daantje, het is duidelijk hoor wat je bedoelt. Iedereen, je partner, familie, collega's houden altijd maar rekening met jou omdat je anders niet komt of kokhalsend zit te eten. Dat alles om jou draait hoe het moet met eten dat is een soort `divagedrag` wat Dubiootje bedoelt volgens mij. Snap je, het moet altijd precies gaan hoe jij het wilt.
Nu moet ik oppassen want Dubiootje verwoord het altijd beter dan ik doe maar zo vat ik het op.
Nu moet ik oppassen want Dubiootje verwoord het altijd beter dan ik doe maar zo vat ik het op.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 12 januari 2012 om 09:17
quote:Daantje1970 schreef op 12 januari 2012 @ 08:30:
Hoezo eisen??? Hij weet hoe ik ben, dat heb ik nu al een paar keer geschreven. Als hij het niet oké had gevonden, dan was ik niet meegegaan en dat had mij niks uitgemaakt en dat weet hij ook.
Dat vind ik echt belachelijk! Als mijn beste vriendin mij op 'n olijvenbuffet uitnodigt dan gá ik, terwijl ik geen olijf door m'n strot kan krijgen. Dan zorg ik dat ik vooraf goed gegeten heb en ga gezellig bij haar borrelen. Niet gaan omdat het soort eten je niet aanstaat zou niet in me opkomen.
En ja, mijn vriendin zou idd ook zorgen dat er dingen in huis zijn die ik lust, maar het gaat in de eerste plaats om die vriendin niet om het eten, dus niet gaan zou niet in m'n opkomen
Hoezo eisen??? Hij weet hoe ik ben, dat heb ik nu al een paar keer geschreven. Als hij het niet oké had gevonden, dan was ik niet meegegaan en dat had mij niks uitgemaakt en dat weet hij ook.
Dat vind ik echt belachelijk! Als mijn beste vriendin mij op 'n olijvenbuffet uitnodigt dan gá ik, terwijl ik geen olijf door m'n strot kan krijgen. Dan zorg ik dat ik vooraf goed gegeten heb en ga gezellig bij haar borrelen. Niet gaan omdat het soort eten je niet aanstaat zou niet in me opkomen.
En ja, mijn vriendin zou idd ook zorgen dat er dingen in huis zijn die ik lust, maar het gaat in de eerste plaats om die vriendin niet om het eten, dus niet gaan zou niet in m'n opkomen
donderdag 12 januari 2012 om 10:03
Ik zou een enorme hoeveelheid Hollandse pot koken, dat in portiebakjes invriezen en voor mezelf gewoon koken waar ik zin in had. Als hij dan nog iets anders wil moet hij dat maar regeken, als hij het maar uit eigen zak betaalt en niet van de gezamenlijke pot.
Ik vind het ook echt kinderachtig gedrag en inderdaad erg onbeschoft om onder de neus van degene die voor je gekookt heeft een pizza te bestellen.
Ik vind het ook echt kinderachtig gedrag en inderdaad erg onbeschoft om onder de neus van degene die voor je gekookt heeft een pizza te bestellen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 12 januari 2012 om 13:08
quote:Mylene_Valerie schreef op 12 januari 2012 @ 08:35:
Daantje, het is duidelijk hoor wat je bedoelt. Iedereen, je partner, familie, collega's houden altijd maar rekening met jou omdat je anders niet komt of kokhalsend zit te eten. Dat alles om jou draait hoe het moet met eten dat is een soort `divagedrag` wat Dubiootje bedoelt volgens mij. Snap je, het moet altijd precies gaan hoe jij het wilt.
Nu moet ik oppassen want Dubiootje verwoord het altijd beter dan ik doe maar zo vat ik het op.Als jullie dat divagedrag noemen dan doen jullie dat maar. Gelukkig kennen mijn vriend, mijn familie en mijn vriend mij beter en weten dat het geen divagedrag is. Wat een onzin zeg!
Daantje, het is duidelijk hoor wat je bedoelt. Iedereen, je partner, familie, collega's houden altijd maar rekening met jou omdat je anders niet komt of kokhalsend zit te eten. Dat alles om jou draait hoe het moet met eten dat is een soort `divagedrag` wat Dubiootje bedoelt volgens mij. Snap je, het moet altijd precies gaan hoe jij het wilt.
Nu moet ik oppassen want Dubiootje verwoord het altijd beter dan ik doe maar zo vat ik het op.Als jullie dat divagedrag noemen dan doen jullie dat maar. Gelukkig kennen mijn vriend, mijn familie en mijn vriend mij beter en weten dat het geen divagedrag is. Wat een onzin zeg!
donderdag 12 januari 2012 om 13:10
quote:elninjoo schreef op 12 januari 2012 @ 09:17:
[...]
Dat vind ik echt belachelijk! Als mijn beste vriendin mij op 'n olijvenbuffet uitnodigt dan gá ik, terwijl ik geen olijf door m'n strot kan krijgen. Dan zorg ik dat ik vooraf goed gegeten heb en ga gezellig bij haar borrelen. Niet gaan omdat het soort eten je niet aanstaat zou niet in me opkomen.
En ja, mijn vriendin zou idd ook zorgen dat er dingen in huis zijn die ik lust, maar het gaat in de eerste plaats om die vriendin niet om het eten, dus niet gaan zou niet in m'n opkomenEn ik wilde wel gaan en mijn collega wilde graag dat ik zou komen. En omdat niet eten terwijl je met z'n allen aan een tafel zit ook zo lullig staat (voor mijn collega natuurlijk, maar ook voor mij) hebben we het zo op kunnen lossen. Iedereen blij.
[...]
Dat vind ik echt belachelijk! Als mijn beste vriendin mij op 'n olijvenbuffet uitnodigt dan gá ik, terwijl ik geen olijf door m'n strot kan krijgen. Dan zorg ik dat ik vooraf goed gegeten heb en ga gezellig bij haar borrelen. Niet gaan omdat het soort eten je niet aanstaat zou niet in me opkomen.
En ja, mijn vriendin zou idd ook zorgen dat er dingen in huis zijn die ik lust, maar het gaat in de eerste plaats om die vriendin niet om het eten, dus niet gaan zou niet in m'n opkomenEn ik wilde wel gaan en mijn collega wilde graag dat ik zou komen. En omdat niet eten terwijl je met z'n allen aan een tafel zit ook zo lullig staat (voor mijn collega natuurlijk, maar ook voor mij) hebben we het zo op kunnen lossen. Iedereen blij.
donderdag 12 januari 2012 om 14:00
Iedereen blij... dat geloof ik best hoor. Je collega kent je al langer dan vandaag en weet dat hier niet met jou over te onderhandelen valt. Dus het was zoals ik al zei "slikken of stikken". Als je het lijstje met de keuzes die je collega had bekijkt (ik heb wegblijven er niet op gezet), wat vind je daar dan van?
Kijk, het maakt mij niet uit hoe je het noemt, divagedrag of anders. Ik ken jou inderdaad niet maar je komt op me over als een vriendelijk en inschikkelijk iemand. Maar op het punt van eten ben je heel moeilijk. Nu is eten heel vaak een sociaal gebeuren en dan is het dus letterlijk a-sociaal als je niet meedoet. Je bedoelt het niet aandachtvragerig maar dat is het wel. Omdat je zo'n aardig mens bent vinden anderen het waarschijnlijk niet zo erg om het je naar de zin te maken.
Of het leuk voor ze is, is een andere vraag en ik vraag me af of jij daarbij stilstaat. Of je je serieus afvraagt of er iets op het menu staat dat je best eens zou kunnen proberen, of dat je het menu scant op vlees en friet, aardappels of rijst en al het andere meteen afwijst. Ik kan het me gewoon niet voorstellen dat je een lieve vriendin hebt die een hele rijsttafel kookt met de heerlijkste en bewerkelijkste gerechten en dat jij haar vraagt om een stukje vlees en wat witte rijst. Zij accepteert dat blijkbaar, maar ook zij heeft geen keus. Reken maar dat ze het geweldig zou vinden als je, al was het maar een hapje, van haar gerechtjes zou proeven.
Het is voor jou nog wel vol te houden zo omdat je een vrij beperkt sociaal leven hebt waarbij je alleen gaat eten bij mensen die jou kennen en rekening met je houden. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat je je sociale netwerk (bewust of onbewust) zo klein houdt omdat je als de dood bent dat je in een situatie komt waarin je echt iets moet eten wat je niet lust.
Wel gaan en niet eten is nogal lullig, dat besef je zelf ook. Ik weet niet of je doorhebt dat een biefstuk met friet bestellen terwijl iedereen aan een 7-gangenmenu zit net zo lullig is. Het is alleen minder lullig voor jou.
Kijk, het maakt mij niet uit hoe je het noemt, divagedrag of anders. Ik ken jou inderdaad niet maar je komt op me over als een vriendelijk en inschikkelijk iemand. Maar op het punt van eten ben je heel moeilijk. Nu is eten heel vaak een sociaal gebeuren en dan is het dus letterlijk a-sociaal als je niet meedoet. Je bedoelt het niet aandachtvragerig maar dat is het wel. Omdat je zo'n aardig mens bent vinden anderen het waarschijnlijk niet zo erg om het je naar de zin te maken.
Of het leuk voor ze is, is een andere vraag en ik vraag me af of jij daarbij stilstaat. Of je je serieus afvraagt of er iets op het menu staat dat je best eens zou kunnen proberen, of dat je het menu scant op vlees en friet, aardappels of rijst en al het andere meteen afwijst. Ik kan het me gewoon niet voorstellen dat je een lieve vriendin hebt die een hele rijsttafel kookt met de heerlijkste en bewerkelijkste gerechten en dat jij haar vraagt om een stukje vlees en wat witte rijst. Zij accepteert dat blijkbaar, maar ook zij heeft geen keus. Reken maar dat ze het geweldig zou vinden als je, al was het maar een hapje, van haar gerechtjes zou proeven.
Het is voor jou nog wel vol te houden zo omdat je een vrij beperkt sociaal leven hebt waarbij je alleen gaat eten bij mensen die jou kennen en rekening met je houden. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat je je sociale netwerk (bewust of onbewust) zo klein houdt omdat je als de dood bent dat je in een situatie komt waarin je echt iets moet eten wat je niet lust.
Wel gaan en niet eten is nogal lullig, dat besef je zelf ook. Ik weet niet of je doorhebt dat een biefstuk met friet bestellen terwijl iedereen aan een 7-gangenmenu zit net zo lullig is. Het is alleen minder lullig voor jou.
Ga in therapie!