Vriend is moeilijke eter

09-01-2012 14:23 469 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste,



Ik heb een probleem. Mijn vriend is een zeer zeer moeilijke eter.

Rijst, pasta e.d. lust hij niet. Waar het op neer komt is dat hij eigenlijk alleen aardappelen, groenten en vlees eet. Tomaten, uien, prei e.d. gaan er dan weer niet in.



Ik word gek van het elke dag bedenken wat te eten want er is weinig variatie mogelijk.

Wie heeft er een tip voor een recept wat misschien mijn vriend ook lekker vind?

Alvast bedankt.



Groetjes,

Anouk
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie antwoord alvast, ik ga zo even terug zoeken!



Ik moet zeggen dat ik verder inderdaad eigenlijk alles lust of in elk geval gewoon eet. Ik kom vrijwel nooit iets tegen waarvan ik zeg 'dat vind ik nou écht niet lekker en ga ik niet eten'.



In het buitenland is het inderdaad wel lastiger, maar ik ben nog nooit ergens weg gegaan omdat ik er helemaal niets kon eten. Ik begrijp wel dat het minder leuk wordt als degene waarmee ik ben, die alles eet, er graag nog 2x heen wil om iets anders uit te proberen, terwijl ik dan 3x hetzelfde zit te eten. Zou mij zelf ook tegen staan trouwens.



Goed, ik ga even terug lezen!
Alle reacties Link kopieren
Jammer dat je afhaakt, Daantje. Misschien wel makkelijker om hier niet over na te hoeven denken. Het zou best kunnen dat je zonder het te weten of te willen mensen in je omgeving kwetst of tot last bent met je moeilijke eetgewoonten. mijn vraag was of je daar welbij stilstond. Nou ja, blijkbaar heb ik mijn antwoord gekregen.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb terug gelezen! Zag dat mijn eerste reactie in dit topic tussen de discussie over vegetariërs was, moet misschien toch eens aan een brilletje..



Mylene_Valerie ik zie dat jij schrijft dat je een vegetariër als partner lastig zou vinden, dat kan ik begrijpen als jij degene bent die kookt terwijl je ontzettend houdt van dingen uitproberen en uitgebreid koken.

Mijn ex at wel gewoon vlees en vis, ik was degene die kookte en maakte dat voor hem dan ook gewoon, de extra 'moeite' vond ik dan mijn eigen probleem. En dan aten we niet beiden iets anders, soms wel, maar vaak hield ik dan wat dingen apart totdat het op het bord lag



Nu heb ik vriendinnen die ook gewoon alles eten, en daar eet ik dan niet 3x per week mee, maar wel minimaal 2x per maand. Die zeggen zelf vaak dat ze het leuk vinden om voor mij te koken, omdat ze zo nieuwe dingen kunnen uitproberen (zowel bereiden als proeven) en het vaak nog erg lekker is ook. Misschien ook omdat ik verder wel eigenlijk alles eet, ik waardeer het altijd enorm wat ze maken in elk geval.



Maar deze discussie is dus al gevoerd, zal hem niet voortzetten, vond het alleen wel interessant om allemaal te lezen!
Het is ook een stuk makkelijker om 'gewoon geen vlees of vis' te koken, dan bijvoorbeeld wél gehakt, maar geen speklapjes, geen tomaat, maar wel tomatenpuree, geen paprika of champignons maar wel prei. Peper en zout mag, maar alsjeblieft geen verse kruiden. Daar zou ik helemaal gek van worden!!
Alle reacties Link kopieren
En hun vinden het leuk om te ontdekken dat ze succesvol een smakelijke maaltijd op tafel kunnen zetten zonder vis of vlees.





Mijn ex die lustte alles wel. Maar als ik dan klaar was met koken en gezellig samen wou eten. Dan schoot hij de keuken in om dit of dat er nog bij te maken, of nog aan te passen. (uit een cultuur met veel brood, knoflook, citroen etc wat natuurlijk niet in mijn hollandse gerechten zit)



Maar dat was iig ook heel irritant!
Alle reacties Link kopieren
Het gaat volgens mij ook wel om het 'waarderen' van eten. Zo vind Liz het helemaal leuk als mensen anders voor haar koken en dat waardeert ze ook omdat ze weet dat het moeite kost. Diaantje gaat er van uit dat iedereen zich aan haar aanpast en daar geen moeite mee heeft. Daar blijkt geen waardering uit voor de kok. Denk dat dat veel mensen tegen de borst stuit.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind vegetariers over het algemeen juist hele makkelijke eters. Zolang er dan geen vlees of vis in zit he, maar dan nog als het grote stukken zijn dan vissen de meeste vegetariers die ik ken het vlees er gewoon uit.



Je kunt ook heel gevarieerd vegetarisch koken, gevarieerd koken terwijl iemand bijna niets lust wordt een stuk lastiger).



Veganistisch koken dat wordt me wel wat te lastig eerlijk gezegd



Ben zelf heel lang vegetarisch geweest toen ik jonger was, heb er eigenlijk nooit last mee gehad (en ik geloof anderen ook niet echt?). In het buitenland kon ik ook altijd wel wat vinden zonder vlees of ik bestelde gewoon de rijst met kip en bonen zonder kip :p.

Men hoefde voor mij ook niet wat vervangends te koken (mocht wel natuurlijk), dan at ik gewoon aardappelen en rode kool zonder de gehaktbal. Later kwamen er wat meer vegetarische producten in de supermarkt en die werd dan meegebakken.
Alle reacties Link kopieren
quote:liz1998 schreef op 13 januari 2012 @ 12:01:

Ik heb terug gelezen! Zag dat mijn eerste reactie in dit topic tussen de discussie over vegetariërs was, moet misschien toch eens aan een brilletje..



Mylene_Valerie ik zie dat jij schrijft dat je een vegetariër als partner lastig zou vinden, dat kan ik begrijpen als jij degene bent die kookt terwijl je ontzettend houdt van dingen uitproberen en uitgebreid koken.

Mijn ex at wel gewoon vlees en vis, ik was degene die kookte en maakte dat voor hem dan ook gewoon, de extra 'moeite' vond ik dan mijn eigen probleem. En dan aten we niet beiden iets anders, soms wel, maar vaak hield ik dan wat dingen apart totdat het op het bord lag



Nu heb ik vriendinnen die ook gewoon alles eten, en daar eet ik dan niet 3x per week mee, maar wel minimaal 2x per maand. Die zeggen zelf vaak dat ze het leuk vinden om voor mij te koken, omdat ze zo nieuwe dingen kunnen uitproberen (zowel bereiden als proeven) en het vaak nog erg lekker is ook. Misschien ook omdat ik verder wel eigenlijk alles eet, ik waardeer het altijd enorm wat ze maken in elk geval.



Maar deze discussie is dus al gevoerd, zal hem niet voortzetten, vond het alleen wel interessant om allemaal te lezen!



Ik vind het helemaal geen vervelende discussie hoor.



Wilde alleen niet hetzelfde posten.



Ik heb een paar vriendinnen die bijv. een allergie hebben voor bepaalde producten. Het is leuk om dan iets te vinden wat en lekker is en wat ze mogen hebben, wel check ik vaak even omdat met een allergie je geen fout mag maken.



Vega als vriendin vind ik ook geen probleem. Maar een veganist zou ik wel heel moeilijk vinden.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Kastanjez: Daar heb je zeker een punt. Als er een aantal dingen zijn die iemand niet lust, blijven er nog genoeg dingen over om wél te kunnen maken. Maar als iemand vrijwel niets lust, wordt de keuze erg beperkt.



Slowdance: dat lijkt me inderdaad ook niet erg leuk, dan had hij beter tijdens het koken kunnen voorstellen om er nog het een en ander bij te maken en daarbij kunnen helpen.



Tristan19: Ik waardeer het absoluut, al eten we met een groepje vriendinnen aardappels, groenten en vlees, dan vind ik het al fijn dat ze voor mij bijvoorbeeld een kaasburger in huis halen, dan houden ze er toch rekening mee! Andersom wil ik in zulke gevallen uiteraard voor vleeseters best een schnitzel of speklap halen als ze bij mij AGV eten



Mylene_Valerie : dat lijkt me lastig, koken voor mensen met een allergie. Niet omdat ik het vervelend vind, maar omdat ik toch bang zou zijn dat ik iets verkeerd zou doen. Ik denk dat ik aan een vriendin met een allergie dan ook zou vragen om de eerste keer even samen te koken, of om alle ingrediënten bij voorbaat te checken.



Voor een veganist heb ik ook nog nooit gekookt dus ik zou geen idee hebben hoe of wat, kan daar niet over oordelen
Alle reacties Link kopieren
quote:liz1998 schreef op 13 januari 2012 @ 17:36:

: dat lijkt me lastig, koken voor mensen met een allergie. Niet omdat ik het vervelend vind, maar omdat ik toch bang zou zijn dat ik iets verkeerd zou doen. Ik denk dat ik aan een vriendin met een allergie dan ook zou vragen om de eerste keer even samen te koken, of om alle ingrediënten bij voorbaat te checken.



Nou de persoon die ik ken gaat gelukkig niet dood als je een foutje maakt. Ik zou bijv. het moeilijker vinden voor iemand die een pinda allergie heeft want wat ik heb gelezen zijn er legio producten die je niet kan gebruiken puur omdat ze in eenzelfde fabriek worden gemaakt of verblijven. Kwestie van leven of dood heb ik nog nooit meegemaakt gelukkig. Maar voor de rest heb ik mij goed ingelezen op internet en als ik twijfel dan vraag ik het.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
Zo, ben weer redelijk bijgelezen en vind de reacties op Daantje behoorlijk bespottelijk en spottend. Wat een (voor)oordelen, zelfs tot tokkie-gedrag toe. Doe ff normaal.



Ik lust best veel maar als je mij meeneemt naar een Italiaans restaurant met alleen verse pasta's eet ik ook niks, krijg het niet weg en ga er ook van kokhalzen, net als van gestoomde dim sum. Lasagna eet ik ook niet en ja vele malen geprobeerd van mensen die zeiden 'die van mij lust je vast wel'. Nee dus.



Ik ben dol op (gedroogde)pasta, rijst, couscous, mie, mihoen etc. maar ben en blijf ook vooral een aardappeleter in alle mogelijke vormen. Wild eet ik ook niet, niet om het zielige maar om de sterke smaak, dus je hoeft me niet uit te nodigen voor een 'overheerlijke' wildragout of stoofschotel.



Ik zou willen dat veel restaurants ook porties 'gewoon' eten in formaat kindermenu. Ik eet zelf maar heel kleine beetjes en stuur vaak de helft of meer terug. Benadruk dan wel dat het niet aan het eten ligt maar aan mijn (al 3 jaar zeer beperkte) eetlust, maar zonde vind ik dat wel. Dan heb ik bijv. liever 1 of 2 slibtongetjes ipv de vaak 3 stuks. Soms geef ik het vooraf aan (als er bijv. staat 3 spiezen sate) dat ze er maar 2 hoeven te doen en ik het geen probleem vind de volle prijs te moeten betalen maar A. vind ik het zonde en B klap ik nog meer dicht als ik zo'n bord vol krijg dat ik misschien 1 stokje eet.



Binnenkort zijn mijn ouders 50 jaar getrouwd en mijn moeder kookt al die jaren al vaak 2 soorten eten. De reden waarom mijn vader zo weinig lust/eet doen er even niet toe en zijn te herkenbaar maar zo kan het ook. Zij vind het ook niet altijd leuk en als ik er ben eten we juist vaak dingen die zij te bewerkelijk vind (ook een dagje ouder) voor zichzelf te maken en dan kook ik.



Tot heel recent had ik een relatie. Ik hou van redelijk donker gebakken (bijv) krieltjes en speklappen. ExLief wat minder. Kleine moeite toch om het in 2 kleine pannen naar smaak te bakken dan in 1 grote? Voor hem bloemkool met kaas(sausje) en voor mij zonder. Hoe simpel kan het zijn.



Zo eet ik ook geen broodje kroket als het Kwekkeboom of Van Dobben is. Die vind ik vies. Dan eet ik dat niet tegen heug en meug op maar neem ik lekker en ander lunchgerechtje.
Alle reacties Link kopieren
Gewoon de sauzen van pasta en rijst maken. Kip tandori, Kip kerrie, pastasaus etc. En dan eet hij het maar met aardappels. Kun jij het lekker over je rijst of pasta gooien.



Zo deden mijn schoonouders dat toen ik nog niets anders at dan aardappelen.

En ik ben vanzelf pasta en rijst gaan eten op den duur.
Alle reacties Link kopieren
Ik moest vroeger altijd net zoveel hapjes eten als ik jaren oud was. Misschien is dat een idee? :D



Maar er zit wel een kern van waarheid in: je moet iets vaak geproefd hebben om het te kunnen waarderen. Dus niet na 2 happen opgeven en nooit meer eten. Die maaltijd moet je iemand minstens 10 keer voorzetten en dan dus ook serieus proeven. Echt een heleboel kun je leren waarderen op die manier! Bij de meeste mensen gaat dat als kind al, met of zonder strijd, maar bij volwassenen werkt het principe hetzelfde.



Ik vind trouwens wel dat hij zich mag schamen. Dit is echt niet normaal. Ik vind dat je als je bij andere mensen gaat eten een stuk of 2 dingen mag aangeven die je echt niet lust. Zo'n waslijst gaat echt te ver. Als het zo is dan is het zo, maar schaamte en inzicht dat het echt niet normaal is, is de eerste stap naar verbetering! Als die stap zelfs al ontbreekt...
Het 'doe ff normaal' denk ik ook. Maar alleen bij mensen die zeggen 'iets niet weg te krijgen' of gaan kokhalzen van eten.

Dat is pas bespottelijk.



Dat je iets niet lekker vindt prima, maar zeggen dat je moet kokhalzen van iets vind ik niet gepast.
Alle reacties Link kopieren
Anouk, ben je er nog?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
ik heb wel alles gelezen.

waarom niet leven en laten leven?

waarom moet iemand zijn zoals anderen?
Alle reacties Link kopieren
We hebben allemaal wel dingen die we niet lusten. Leven en laten leven vind ik niet echt van toepassing aan iemand die op eetgebied zulke hoge eisen aan zijn omgeving stelt. Het gaat niet om anticonformisme maar om egoïsme.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
nee wel de verantwoording zelf nemen en houden als NIET-alles eter.sorry dat had ik er bij moeten zetten.JOU levenwijze (de nietalles-eter) hoeft geen probleem van iemand anders te worden.
Alle reacties Link kopieren
Daar ben ik het mee eens
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
ik heb altijd geleerd dat niet lusten bijna niet bestaat. Niet lusten is als je er echt van moet overgeven. Dat je iets niet zo lekker vind dat bestaat wel, maar dat moet je gewoon leren eten.



Ik ben blij dat mijn ouders dit gedaan hebben vroeger.. Ik moest altijd alles eten en heb daardoor ook leren eten. Alleen broccoli en asperges kan ik niet eten want dan hang ik echt boven het toilet



Ik kan je wel vertellen als me ouders dit niet gedaan hadden dan had ik hetzelfde gehad als jouw vriend!



en btw vaak veranderd je smaak ook.. proberen kan ook heel wat oplossen! ik denk ook wel is over iets wat ik heel lang niet heb gegeten na daar ben ik niet zo dol op en dan eet ik het weer en smaakt het best goed! en ook andersom
Alle reacties Link kopieren
quote:hipslala schreef op 13 januari 2012 @ 21:33:

Het 'doe ff normaal' denk ik ook. Maar alleen bij mensen die zeggen 'iets niet weg te krijgen' of gaan kokhalzen van eten.

Dat is pas bespottelijk.



Dat je iets niet lekker vindt prima, maar zeggen dat je moet kokhalzen van iets vind ik niet gepast.



En als het nou echt zo is? Ik ga echt kokhalzen van amandelen, dus ook van marsepein, spijs etc. Zeep met amandelgeur vind ik ook verschrikkelijk. Dus ik geef dat aan als ik ergens ga eten. Wel op een nette manier natuurlijk ('ik hou niet van amandelen', niet 'ik ga kotsen van amandelen').

Verder lust ik alles. Is dat dan bespottelijk?
Alle reacties Link kopieren
quote:anouk88 schreef op 09 januari 2012 @ 14:38:

Nee ik ben meestal niet degene die kookt, omdat hij vaak eerder thuis is.



Hij heeft nu ander werk dus zal ik vaker eerder thuis zijn en koken. Normaal als hij iets niet lust dan besteld hij pizza of inderdaad de snackbar.



Het word ook gewoon vervelend om 2 dingen te koken.



Schotels uit de oven zijn wel een goed idee.

Zit al een beetje te googlen voor lekkere receptenWat een afknapper. Ik zou die gozer echt meteen dumpen.
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt mij niet de meest spannende vent ooit...

Is hij alleen qua eten saai?
Alle reacties Link kopieren
Oh daar ben ik heel makkelijk in geworden: eten wat de pot schaft.. Hij heeft al veel meer dingen leren eten inmiddels en vindt het nog lekker ook! Ik ga echt geen 2 potjes koken, dan gaat ie zelf maar in de keuken staan
Alle reacties Link kopieren
Naar aanleiding van dit topic had ik besloten mijn vriend ook maar eens te laten eten wat de pot schaft, ik was het echt zat om elke keer voor hem wat anders te moeten koken en bovendien ook om voor hem steeds aardappelschijfjes etc. te bakken terwijl de kinderen gewoon gekookte aardappels moesten eten (wat ze ook minder lekker vinden dan gebakken).



Ik had dus boerenkool gemaakt, voor hem speciaal rookworst en spekjes gekocht om het lekkerder te maken (de kinderen en ik aten het vegetarisch, maar daar hoeft hij geen last van te hebben, dacht ik nog). Vervolgens weigerde hij er ook maar een hap van te eten, behalve de worst natuurlijk. Hij lust het écht niet, zei hij. Vervolgens vroeg ik of hij het uberhaupt wel eens had gegeten. Ja, voor het laatst toen hij een jaar of 5 was. Ik kan daar zo pissed om worden! Vind het zelfs echt een domper op onze relatie, zijn eetgedrag.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven