Vriend is moeilijke eter

09-01-2012 14:23 469 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste,



Ik heb een probleem. Mijn vriend is een zeer zeer moeilijke eter.

Rijst, pasta e.d. lust hij niet. Waar het op neer komt is dat hij eigenlijk alleen aardappelen, groenten en vlees eet. Tomaten, uien, prei e.d. gaan er dan weer niet in.



Ik word gek van het elke dag bedenken wat te eten want er is weinig variatie mogelijk.

Wie heeft er een tip voor een recept wat misschien mijn vriend ook lekker vind?

Alvast bedankt.



Groetjes,

Anouk
Alle reacties Link kopieren
quote:jeppa123 schreef op 29 januari 2012 @ 08:32:

Alleen broccoli en asperges kan ik niet eten want dan hang ik echt boven het toilet



Mijn vriend heeft dat dus bij bijna alle groente en fruit, zegt hij. Maar ja, dan vraag ik me af hoe hij dat kan weten, aangezien hij het al 40 jaar niet gegeten heeft!
Alle reacties Link kopieren
quote:flip123456789 schreef op 30 januari 2012 @ 14:35:

Naar aanleiding van dit topic had ik besloten mijn vriend ook maar eens te laten eten wat de pot schaft, ik was het echt zat om elke keer voor hem wat anders te moeten koken en bovendien ook om voor hem steeds aardappelschijfjes etc. te bakken terwijl de kinderen gewoon gekookte aardappels moesten eten (wat ze ook minder lekker vinden dan gebakken).



Ik had dus boerenkool gemaakt, voor hem speciaal rookworst en spekjes gekocht om het lekkerder te maken (de kinderen en ik aten het vegetarisch, maar daar hoeft hij geen last van te hebben, dacht ik nog). Vervolgens weigerde hij er ook maar een hap van te eten, behalve de worst natuurlijk. Hij lust het écht niet, zei hij. Vervolgens vroeg ik of hij het uberhaupt wel eens had gegeten. Ja, voor het laatst toen hij een jaar of 5 was. Ik kan daar zo pissed om worden! Vind het zelfs echt een domper op onze relatie, zijn eetgedrag.



Ik snap er echt niets van. Wie weet met een lekkere jus en kruiden en die spekjes en rookworst dat het heerlijk was.



Eet hij dan alleen vlees? Wat doet hij als je voortaan niets meer apart voor hem maakt? Dus iig een paar happen geproefd hebben. Je hebt nog mazzel dat je kinderen zijn verwende gedrag niet hebben overgenomen (kiezen je kinderen er zelf voor om vega te eten?). Ik zou gebakken aardappeltjes ook lekkerder vinden dan gekookte aardappels. Maar je vriend mag het wel en je kinderen niet, dat vind ik niet kloppen.



Wat ga je nu verder doen? Hou je je poot stijf?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
quote:flip123456789 schreef op 30 januari 2012 @ 14:35:

Naar aanleiding van dit topic had ik besloten mijn vriend ook maar eens te laten eten wat de pot schaft, ik was het echt zat om elke keer voor hem wat anders te moeten koken en bovendien ook om voor hem steeds aardappelschijfjes etc. te bakken terwijl de kinderen gewoon gekookte aardappels moesten eten (wat ze ook minder lekker vinden dan gebakken).



Ik had dus boerenkool gemaakt, voor hem speciaal rookworst en spekjes gekocht om het lekkerder te maken (de kinderen en ik aten het vegetarisch, maar daar hoeft hij geen last van te hebben, dacht ik nog). Vervolgens weigerde hij er ook maar een hap van te eten, behalve de worst natuurlijk. Hij lust het écht niet, zei hij. Vervolgens vroeg ik of hij het uberhaupt wel eens had gegeten. Ja, voor het laatst toen hij een jaar of 5 was. Ik kan daar zo pissed om worden! Vind het zelfs echt een domper op onze relatie, zijn eetgedrag.Wat frustrerend moet dit zijn! En ik vind het een heel slecht voorbeeld voor jullie kinderen.
quote:flip123456789 schreef op 30 januari 2012 @ 14:35:

Vervolgens vroeg ik of hij het uberhaupt wel eens had gegeten. Ja, voor het laatst toen hij een jaar of 5 was. dan zou ik hem als vijfjarige behandelen.Lekker bordje lammetjespap in de ochtend, brood met de korstjes ervan af. Kindermenuutje in een restaurant. Koffie? Nee zeg, dat lust een kleuter niet, neem maar chocomelk.
Alle reacties Link kopieren
quote:Mylene_Valerie schreef op 30 januari 2012 @ 14:43:

[...]





Ik snap er echt niets van. Wie weet met een lekkere jus en kruiden en die spekjes en rookworst dat het heerlijk was.



Eet hij dan alleen vlees? Wat doet hij als je voortaan niets meer apart voor hem maakt? Dus iig een paar happen geproefd hebben. Je hebt nog mazzel dat je kinderen zijn verwende gedrag niet hebben overgenomen (kiezen je kinderen er zelf voor om vega te eten?). Ik zou gebakken aardappeltjes ook lekkerder vinden dan gekookte aardappels. Maar je vriend mag het wel en je kinderen niet, dat vind ik niet kloppen.



Wat ga je nu verder doen? Hou je je poot stijf?



Ik wissel het af. Rijst en pasta maak ik klaar op mijn manier, dus vegetarisch met veel groente erin (en die niet zo klein gesneden, maar gewoon flinke stukken), zo min mogelijk uit een pakje. En als wij gekookte aardappelen en verse groente eten, bak ik er voor hem een paar en warm ik een potje sperziebonen of worteltjes en doperwten op (echt het enige wat hij lust, te erg voor woorden eigenlijk). Op dit moment werk ik niet en hij meer dan 60 uur per week, dus ik vind ook weer niet dat hij na zijn werk nog voor zichzelf moet gaan koken. Als ik weer werk heb en ik heb minder tijd om te koken, dan zal hij toch echt gewoon met ons mee moeten eten of voor zijn eigen maaltijd zorgen.



Mijn oudste dochter eet uit zichzelf geen vlees (wel vis) en de jongste is pas 2,5 en die eet de ene keer vegetarisch en de andere keer vlees. Ze zijn wel gewend dat papa iets anders eet en de oudste van 7 vindt het zelfs belachelijk dat hij zo weinig lust en nooit gezonde dingen wil. Ze krijgen trouwens ook best wel eens gebakken aardappels hoor, maar ik wil niet dat ze die te vaak eten. De kinderen zijn makkelijke eters en het helpt ook dat hun vader vaak pas later thuis is en wij gewoon met zijn drietjes eten. Wat ik trouwens ook helemaal niet erg vind, want hij zit de krant te lezen tijdens het eten (een nóg grotere frustratie van mij). He, ik kan al kwaad worden als ik er alleen maar aan denk.
jeetje...groente uit blik..ieeuw

en de krant lezen tijdens het eten? Dat doet hij als jullie met het hele gezin aan tafel zitten? Over respectloos gesproken
Alle reacties Link kopieren
quote:Starshine schreef op 30 januari 2012 @ 14:52:

[...]



dan zou ik hem als vijfjarige behandelen.Lekker bordje lammetjespap in de ochtend, brood met de korstjes ervan af. Kindermenuutje in een restaurant. Koffie? Nee zeg, dat lust een kleuter niet, neem maar chocomelk. Ik zou hier heel hard om lachen als het niet zo triest was.
Alle reacties Link kopieren
quote:Starshine schreef op 30 januari 2012 @ 15:04:

jeetje...groente uit blik..ieeuw

en de krant lezen tijdens het eten? Dat doet hij als jullie met het hele gezin aan tafel zitten? Over respectloos gesproken Ja, ik vind het echt heel erg aso. Maar goed, ik heb dan ook niet voor niks een keer een topic geopend op de relatiepijler. Ik ben eigenlijk enorm op hem afgeknapt door dit soort dingen.
Alle reacties Link kopieren
quote:flip123456789 schreef op 30 januari 2012 @ 15:05:

[...]





Ja, ik vind het echt heel erg aso. Maar goed, ik heb dan ook niet voor niks een keer een topic geopend op de relatiepijler. Ik ben eigenlijk enorm op hem afgeknapt door dit soort dingen.Kan ik mij goed voorstellen. Is toch fijn die weinige uurtjes die je hebt even onder het eten bij te kletsen, dat je oudste kan vertellen wat te hebben meegemaakt enz. Moeilijk hoor iemand die gewoon niet wil. Dit kan je niet scharen onder ` het proberen` .
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
quote:dubiootje schreef op 13 januari 2012 @ 11:20:

Ja, dat vind ik anders. Erg lastig wordt het wel als mijn vegetarische en mijn lastig etende vrienden tegelijk komen eten Veganistisch zou ik wel erg lastig vinden. Ik denk dat ik in het algemeen vind dat het onbeleefd is om hoge eisen te stellen aan een aangeboden maaltijd.Dat vind ik ook. Ik was laatst bijvoorbeeld bij een vriendin die heel toevallig nét allemaal dingen had gekookt die ik echt niet te eten vind. Maar ze had er ook een lekkere saus bij gemaakt en ik had een groot glas drinken. Ik zorgde er dus gewoon voor dat ik bij elke hap wat saus had en regelmatig wat te drinken nam. Het was voor mij geen prettige maaltijd maar ik denk dat zij niet door heeft gehad dat dit voor mij echt niet lekker was. Zo hoort het ook vind ik.
Ik heb ook een geweldig leuke vriend met verschrikkelijke eet gewoontes....



Hij eet geen rijst, fruit en geen groenten op boerenkool, spinazie, rode kool en worteltjes uit blik na.



Hoe vaak ik ook mijn best heb gedaan het wordt echt niets dus die hoop heb ik ook maar op gegeven. We eten dan ook vaak apart, koken vind ik erg leuk om te doen en ik bereid elke dag iets lekkers voor mezelf. Als het me lukt maak ik ook versie voor mijn vriend en anders moet hij zelf maar wat regelen.



Ben er echt niet blij mee maar helaas is het zo...



We hebben nu nog geen kinderen maar in de toekomst zal het nog wel een groter probleem worden.
Alle reacties Link kopieren
Flip, ik zou hem serieus een potje olvarit voorschotelen. Oh, wat zou ik dit gedrag een afknapper vinden zeg. Enorm.
Flip, wat een bizarre reactie van je vriend. Ik kan me voorstellen dat je niet alleen kwaad en teleurgesteld, maar ook gewoon verdrietig bent! Dat jij je best doet om jullie gezinsleven te normaliseren en hij proeft het niet eens omdat hij het op zijn vijfde niet lustte... Ik kan me gewoon bijna niet voorstellen dat je partner verder geen issues heeft want ik vind het echt niet normaal...
Alle reacties Link kopieren
Issues kan ik niet zeggen, maar hij is wel enorm recalcitrant, op het extreme af. En ik kan daar steeds minder goed tegen.
Tis volledig off topic, maar wat zegt hij als jullie hierover praten? Snapt hij dat jij het niet leuk vindt, en een slecht voorbeeld voor je kinderen enzo? Of is hij zo recalcitrant dat hij zoiets heeft van 'je zoekt het maar uit, ik doe het op mijn manier'.
Alle reacties Link kopieren
Wat betreft de krant: hij vindt niet dat het slecht is voor de kinderen. En hij zegt dat hij na een dag werken even bij moet komen en geen geklets aan zijn hoofd wil. Valt echt verder niet mee te praten. En wat betreft het eten: hij zegt dat hij al van de geur over zijn nek gaat en het absoluut niet eet. Dan ben je uitgeluld.
Pffff Flip



Ik zou er nog veel meer over kunnen zeggen, maar daar zit je vast niet op te wachten. Sterkte ermee!
Alle reacties Link kopieren
Mijn man at bar weinig toen we elkaar 10 jaar geleden leerden kennen.. in het begin kon hij daar echt over zeuren, maar nu kan ik hem zelfs een bord quinoa met tofu voorzetten;) Er zijn nog steeds een aantal dingen waar ik echt niet mee aan moet komen wanneer ik kook, maar hij probeert wel bijna alles. Moet zeggen dat ik 10 jaar terug niet had gedacht dat hij zo bij zou draaien, dus er is nog hoop dames!;) Al moet ik zeggen dat in veel 'gevallen' die ik hier lees de omgang met het probleem 'ik lust niets' me meer stoort dan het feit dat men weinig lust.



Bedenk me nu dat ik als kind ook weinig at, mijn vader stimuleerde dat nog eens door me de pot appelmoes te reiken wanneer ik weer eens een vies gezicht trok, zo ging dat vroeger bij hem ook. Toen ik ging studeren vond ik het echt jammer dat ik veel dingen niet lustte en heb bepaalde zaken leren eten. Vind dat er ook een groot verschil zit tussen iets niet lekker vinden of iets niet kunnen eten en denk dat veel mensen te snel roepen iets echt niet te kunnen eten. Ik zal mijn man nooit dwingen stukjes ui te eten, dat vindt hij echt heel goor. Maar veel dingen dacht hij niet te 'lusten' omdat hij het thuis op een bepaalde manier voorgeschoteld kreeg.
quote:flip123456789 schreef op 30 januari 2012 @ 14:35:

Naar aanleiding van dit topic had ik besloten mijn vriend ook maar eens te laten eten wat de pot schaft, ik was het echt zat om elke keer voor hem wat anders te moeten koken en bovendien ook om voor hem steeds aardappelschijfjes etc. te bakken terwijl de kinderen gewoon gekookte aardappels moesten eten (wat ze ook minder lekker vinden dan gebakken).



Ik had dus boerenkool gemaakt, voor hem speciaal rookworst en spekjes gekocht om het lekkerder te maken (de kinderen en ik aten het vegetarisch, maar daar hoeft hij geen last van te hebben, dacht ik nog). Vervolgens weigerde hij er ook maar een hap van te eten, behalve de worst natuurlijk. Hij lust het écht niet, zei hij. Vervolgens vroeg ik of hij het uberhaupt wel eens had gegeten. Ja, voor het laatst toen hij een jaar of 5 was. Ik kan daar zo pissed om worden! Vind het zelfs echt een domper op onze relatie, zijn eetgedrag.Maar wat vindt jij dan 't verschil? Jij eet het vlees niet, hij de stamppot niet. Beide eet je dus niet alles. En waarom is het jouw probleem als ie niet alles wil eten? Je kan hem toch gewoon z'n eigen maaltijd laten klaarmaken/bestellen?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven