Geld & Recht
alle pijlers
geadopteerd
zondag 18 augustus 2013 om 11:43
Beste allemaal,
Ik ben geadopteerd en voel me hier niet meer thuis bij m’n adoptie ouders. Ik merk veel verschillen in hoe hun zijn en in hoe ik ben en dat word steeds erger maar als je er met hun over praat tja, dan valt er eigenlijk niet over te praten. Als ik zeg ik voel me hier niet thuis is hun reactie ‘dat hoeft toch helemaal niet’. Kort om ze begrijpen het gewoon niet. Ik heb dit gevoel al een paar jaar en sinds vorig jaar ben ik op zoek gegaan naar een woning na een jaar zoeken had ik er 1 gevonden, maar daar was een garant steller voor nodig. Toen ik dat met hun besproken had was hun reactie nee dat doen we niet en je zorgt eerst maar is dat je goed spaart (terwel ze helemaal niet weten hoe ik er financieel voor sta) Daarna heb ik het nog een keer gevraagd aan mij adoptie vader zijn reactie was we hebben je al veel gegeven we krijgen nu een schop na terwel ik hun nog nooit om 1 cent heb gevraagd . Hij heeft een eigen zaak en daar steekt die al zijn geld in prima maar als zijn zoon 1 x om garant stelling vraagt is het te veel voor hem. Daarbij zeiden ze ook van je gaat uit het huis door je vriendin soort van het is haar schuld, terwel ik het gewoon uit me eigen wil. Toen een paar dagen later wilde mijn vriendin praten met m’n adoptie ouders want het komt bij haar over als of ze een soort van afgestoten word door hun op een gegeven moment vroeg zij (mijn vriendin) aan mijn adoptie moeder van waarom is het allemaal zo mis gelopen en heb ik wat fout gedaan ? en ze gaven er geen gehoor aan mijn dus mijn vriendin vroeg weer waarom, waarop mijn adoptie vader zei. ZO HOEFT HET VAN MIJ NIET MEER. Ze verwachten veel van mij maar ik mag niks van hun verwachten.
Ze beloven van alles en het doet bij hun pijn om een cent uit te geven. En dan zeggen ze we willen alles voor je doe…
Wat moet ik hier mee..
Ik ben geadopteerd en voel me hier niet meer thuis bij m’n adoptie ouders. Ik merk veel verschillen in hoe hun zijn en in hoe ik ben en dat word steeds erger maar als je er met hun over praat tja, dan valt er eigenlijk niet over te praten. Als ik zeg ik voel me hier niet thuis is hun reactie ‘dat hoeft toch helemaal niet’. Kort om ze begrijpen het gewoon niet. Ik heb dit gevoel al een paar jaar en sinds vorig jaar ben ik op zoek gegaan naar een woning na een jaar zoeken had ik er 1 gevonden, maar daar was een garant steller voor nodig. Toen ik dat met hun besproken had was hun reactie nee dat doen we niet en je zorgt eerst maar is dat je goed spaart (terwel ze helemaal niet weten hoe ik er financieel voor sta) Daarna heb ik het nog een keer gevraagd aan mij adoptie vader zijn reactie was we hebben je al veel gegeven we krijgen nu een schop na terwel ik hun nog nooit om 1 cent heb gevraagd . Hij heeft een eigen zaak en daar steekt die al zijn geld in prima maar als zijn zoon 1 x om garant stelling vraagt is het te veel voor hem. Daarbij zeiden ze ook van je gaat uit het huis door je vriendin soort van het is haar schuld, terwel ik het gewoon uit me eigen wil. Toen een paar dagen later wilde mijn vriendin praten met m’n adoptie ouders want het komt bij haar over als of ze een soort van afgestoten word door hun op een gegeven moment vroeg zij (mijn vriendin) aan mijn adoptie moeder van waarom is het allemaal zo mis gelopen en heb ik wat fout gedaan ? en ze gaven er geen gehoor aan mijn dus mijn vriendin vroeg weer waarom, waarop mijn adoptie vader zei. ZO HOEFT HET VAN MIJ NIET MEER. Ze verwachten veel van mij maar ik mag niks van hun verwachten.
Ze beloven van alles en het doet bij hun pijn om een cent uit te geven. En dan zeggen ze we willen alles voor je doe…
Wat moet ik hier mee..
zondag 18 augustus 2013 om 14:41
ik heb er al vaak over gepraat maar ze laten het links liggen... mijn een jaar geleden ging ik op zoek naar mij moeder.. sinds toen is het eigenlijk fout gegaanquote:Swinta schreef op 18 augustus 2013 @ 14:34:
X sur, je berichtjes zijn zo onduidelijk en krom geschreven, dat je hierdoor overkomt als een heel jong persoon. (hun zeggen = zij zeggen. Gebruik punten en hoofdletters, etc.)
Daarnaast hebben al veel forummers gezegd dat heel veel ouders niet garant staan voor hun kind. Ik weet niet waar jij je informatie vandaan haalt, maar in mijn omgeving wordt dit bijna nooit gedaan. Alleen, jij neemt deze informatie niet aan, zodat je door blijft gaan met schrijven waarom je ouders niet garant voor je willen zijn.
Een ander punt is het praten met je ouders over je adoptie. Ik denk dat je ouders geen praters zijn. Of zij vinden het heel moeilijk om over het onderwerp adoptie te praten. Misschien dat zij bang zijn om je kwijt raken?
X sur, je berichtjes zijn zo onduidelijk en krom geschreven, dat je hierdoor overkomt als een heel jong persoon. (hun zeggen = zij zeggen. Gebruik punten en hoofdletters, etc.)
Daarnaast hebben al veel forummers gezegd dat heel veel ouders niet garant staan voor hun kind. Ik weet niet waar jij je informatie vandaan haalt, maar in mijn omgeving wordt dit bijna nooit gedaan. Alleen, jij neemt deze informatie niet aan, zodat je door blijft gaan met schrijven waarom je ouders niet garant voor je willen zijn.
Een ander punt is het praten met je ouders over je adoptie. Ik denk dat je ouders geen praters zijn. Of zij vinden het heel moeilijk om over het onderwerp adoptie te praten. Misschien dat zij bang zijn om je kwijt raken?
zondag 18 augustus 2013 om 14:43
Ik zou zeggen, als het zo slecht bevalt bij je (adoptie)ouders: zoek een andere baan, een andere woonruimte en blijf ondertussen communiceren. Nee, het is niet gek als ouders niet garant willen staan. En wie weet hoe pijnlijk ze het wel niet vinden als jij aan blijft geven dat je je niet thuis voelt. Een gesprek daarover zou goed zijn, maar leef je ook een beetje in hun in.
zondag 18 augustus 2013 om 14:43
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 14:35:
ik werk voor hem... dus hoe kan ik de uren die ik werk. aan mij zelf moet betalen?
[...]
OMG. echt waar. En dan zo hard gaan zitten klagen, je werkt voor hem, hij betaalt je dus salaris, maar je wil OOK nog dat hij garant gaat staan voor jouw huis? Joh je bent 23. Ga gewoon lekker op kamers. Oh en als je het echt zuiver wilt houden zoek je ander werk.
ik werk voor hem... dus hoe kan ik de uren die ik werk. aan mij zelf moet betalen?
[...]
OMG. echt waar. En dan zo hard gaan zitten klagen, je werkt voor hem, hij betaalt je dus salaris, maar je wil OOK nog dat hij garant gaat staan voor jouw huis? Joh je bent 23. Ga gewoon lekker op kamers. Oh en als je het echt zuiver wilt houden zoek je ander werk.
zondag 18 augustus 2013 om 14:46
dus dan weet hij ook dat hij geen problemen oplooptquote:rastan schreef op 18 augustus 2013 @ 14:43:
[...]
OMG. echt waar. En dan zo hard gaan zitten klagen, je werkt voor hem, hij betaalt je dus salaris, maar je wil OOK nog dat hij garant gaat staan voor jouw huis? Joh je bent 23. Ga gewoon lekker op kamers. Oh en als je het echt zuiver wilt houden zoek je ander werk.
[...]
OMG. echt waar. En dan zo hard gaan zitten klagen, je werkt voor hem, hij betaalt je dus salaris, maar je wil OOK nog dat hij garant gaat staan voor jouw huis? Joh je bent 23. Ga gewoon lekker op kamers. Oh en als je het echt zuiver wilt houden zoek je ander werk.
zondag 18 augustus 2013 om 14:48
het hoeft allemaal niet pijnlijk. juist daar op ben ik tegen...quote:flatverkopen schreef op 18 augustus 2013 @ 14:43:
Ik zou zeggen, als het zo slecht bevalt bij je (adoptie)ouders: zoek een andere baan, een andere woonruimte en blijf ondertussen communiceren. Nee, het is niet gek als ouders niet garant willen staan. En wie weet hoe pijnlijk ze het wel niet vinden als jij aan blijft geven dat je je niet thuis voelt. Een gesprek daarover zou goed zijn, maar leef je ook een beetje in hun in.
Ik zou zeggen, als het zo slecht bevalt bij je (adoptie)ouders: zoek een andere baan, een andere woonruimte en blijf ondertussen communiceren. Nee, het is niet gek als ouders niet garant willen staan. En wie weet hoe pijnlijk ze het wel niet vinden als jij aan blijft geven dat je je niet thuis voelt. Een gesprek daarover zou goed zijn, maar leef je ook een beetje in hun in.
zondag 18 augustus 2013 om 14:52
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 14:48:
het hoeft allemaal niet pijnlijk. juist daar op ben ik tegen...
[...]
Joh, het is al pijnlijk om te lezen hoe jij over je ouders praat. Laat staan om dat van je kind te horen dat je hebt grootgebracht. Je bent een verwende puber van 23 die nog niet in staat is om vanuit het gevoel van een ander te denken, je eigen ikke-ikke staat volledig centraal in je niet-kloppende redeneringen.
het hoeft allemaal niet pijnlijk. juist daar op ben ik tegen...
[...]
Joh, het is al pijnlijk om te lezen hoe jij over je ouders praat. Laat staan om dat van je kind te horen dat je hebt grootgebracht. Je bent een verwende puber van 23 die nog niet in staat is om vanuit het gevoel van een ander te denken, je eigen ikke-ikke staat volledig centraal in je niet-kloppende redeneringen.
zondag 18 augustus 2013 om 14:58
quote:kerol schreef op 18 augustus 2013 @ 14:52:
[...]
Joh, het is al pijnlijk om te lezen hoe jij over je ouders praat. Laat staan om dat van je kind te horen dat je hebt grootgebracht. Je bent een verwende puber van 23 die nog niet in staat is om vanuit het gevoel van een ander te denken, je eigen ikke-ikke staat volledig centraal in je niet-kloppende redeneringen.Volgens mijzijn er wel tweekanten hier hoor. Ja TO is onrealistisch over garantstellingen,maar het feit dat er geen gesprek af kan over de adoptie en het vanaf de zoektocht naar de biologische moeder allemaal bergafwaarts gaat geeft mij ook niet het idee dat er in dit hele gezin wel goed is nagedacht over wat adoptie nog meer allemaal betekent en wat er dan dus op een gegeven moment komt (het wel of niet willen zoeken van biologische ouders). Daarnaast gaan kinderen nu eenmaal op een gegeven moment het huis uit, dus die vader kan daar wel mee zitten dat mag, maar dat kan ook op een normale manier besproken worden.
[...]
Joh, het is al pijnlijk om te lezen hoe jij over je ouders praat. Laat staan om dat van je kind te horen dat je hebt grootgebracht. Je bent een verwende puber van 23 die nog niet in staat is om vanuit het gevoel van een ander te denken, je eigen ikke-ikke staat volledig centraal in je niet-kloppende redeneringen.Volgens mijzijn er wel tweekanten hier hoor. Ja TO is onrealistisch over garantstellingen,maar het feit dat er geen gesprek af kan over de adoptie en het vanaf de zoektocht naar de biologische moeder allemaal bergafwaarts gaat geeft mij ook niet het idee dat er in dit hele gezin wel goed is nagedacht over wat adoptie nog meer allemaal betekent en wat er dan dus op een gegeven moment komt (het wel of niet willen zoeken van biologische ouders). Daarnaast gaan kinderen nu eenmaal op een gegeven moment het huis uit, dus die vader kan daar wel mee zitten dat mag, maar dat kan ook op een normale manier besproken worden.
zondag 18 augustus 2013 om 15:00
blijkbaar weet jij totaal niet wat het is om geadopteerd te zijn.. en je spreekt over inleven doe je dat nee? blijkbaar weet jij ook niet dat als je niet van 2 kanten je gevoel bespreekt dat je er nooit goed uit zal komen en wat denk je? dat het niet pijnlijk is dat je weet dat je moeder nog leeft en dat je daar nog 2 zusjes heb zitten die barste van armoede...quote:kerol schreef op 18 augustus 2013 @ 14:52:
[...]
Joh, het is al pijnlijk om te lezen hoe jij over je ouders praat. Laat staan om dat van je kind te horen dat je hebt grootgebracht. Je bent een verwende puber van 23 die nog niet in staat is om vanuit het gevoel van een ander te denken, je eigen ikke-ikke staat volledig centraal in je niet-kloppende redeneringen.
[...]
Joh, het is al pijnlijk om te lezen hoe jij over je ouders praat. Laat staan om dat van je kind te horen dat je hebt grootgebracht. Je bent een verwende puber van 23 die nog niet in staat is om vanuit het gevoel van een ander te denken, je eigen ikke-ikke staat volledig centraal in je niet-kloppende redeneringen.
zondag 18 augustus 2013 om 15:12
zondag 18 augustus 2013 om 15:22
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 14:46:
dus dan weet hij ook dat hij geen problemen oploopt
[...]
TO, sorry maar ik kan je niet echt meer volgen. En vind dat je je ontzettend slachtofferig opstelt. Er zijn een heleboel geadopteerde kinderen op deze wereld en een heleboel meer mensen die om wat voor reden dan ook een minder makkelijke jeugd hebben. Maar je hebt zelf de keuze om hierin te bljven hangen of niet. Daarbij vind ik het echt walgelijk dat jij vindt dat je (adoptie)vader behalve je salaris ook nog een borg voor je nieuwe huis zou moeten betalen. Je hebt echt geen greintje zelfrespect. Bah.
dus dan weet hij ook dat hij geen problemen oploopt
[...]
TO, sorry maar ik kan je niet echt meer volgen. En vind dat je je ontzettend slachtofferig opstelt. Er zijn een heleboel geadopteerde kinderen op deze wereld en een heleboel meer mensen die om wat voor reden dan ook een minder makkelijke jeugd hebben. Maar je hebt zelf de keuze om hierin te bljven hangen of niet. Daarbij vind ik het echt walgelijk dat jij vindt dat je (adoptie)vader behalve je salaris ook nog een borg voor je nieuwe huis zou moeten betalen. Je hebt echt geen greintje zelfrespect. Bah.
zondag 18 augustus 2013 om 15:28
Lieve TO,
Volgens mij heb je een probleem. En dat is niet dat je geadopteerd bent! Maar het feit dat je geadopteerd bent speelt blijkbaar heel erg mee (vooral in je hoofd) in de relatie die jij met je ouders hebt.
Iedereen zal zeggen dat dit onterecht is, omdat dit soort problemen net zo goed voor komen bij niet-geadopteerde kinderen, maar dat doet niets aan jouw probleem af.
Ik denk dat het heel belangrijk is dat jij kunt gaan inzien dat je bezig bent je los te maken van je ouders, maar dat jullie daar blijkbaar allebei heel veel moeite mee hebben.
Jouw ouders zijn blijkbaar mensen die van aanpakken weten en in hun enthousiasme 'verwennen' ze jou veel te veel. Daar tegenover staat dat ze ook heel van je verwachten, juist omdat ze zoveel voor je doen.
"Verwennen" zeg ik omdat je volgens mij nog helemaal niet zo zelfstandig bent als je jezelf wilt doen geloven. Je krijgt een heel groot deel van je inkomen via je vader, je woont nog thuis en krijgt een uitkering... Zolang je ouders dit blijven faciliteren kun je je nooit echt losmaken van ze. En met losmaken bedoel ik niet 'helemaal geen contact', maar gewoon als volwassen kind losmaken. Het kind dat nog regelmatig bij zijn ouders komt, omdat het nu eenmaal zijn ouders zijn die het beste met hem voor hebben!
Natuurlijk staan je ouders niet garant. Dat snap je zelf ook wel als je heel eerlijk bent. Zonder je ouders heb je alleen een uitkering... daar willen ze toch niet voor garant staan? Als jij ergens anders woont, kan je vader waarschijnlijk ook niet belastingvrij geld aan je overmaken...
Heb je gestudeerd? Heb je een vakopleiding? Zorg dat je zelf financieel je broek kan ophouden en dat je je ouders als ouders blijft zien, niet ook nog eens als zakenpartners. (met familie moet je wandelen, niet handelen...)
En ik kan je ouders niet, maar het kan natuurlijk best dat het geen praters zijn. Dat kan lastig zijn, maar niet onoverkomelijk. Jij bent nu 23 en aan jou de schone taak om je ouders te gaan waarderen om wie ze zijn!! En niet meer om wat ze nog wel of niet voor je doen! Ze hebben al heel veel voor je gedaan (en nee daarvoor hoef je niet op je blote knietjes, daar hebben ze zelf voor gekozen).
Maar nogmaals stap 1; zakelijk losmaken. Het kan best dat je vader daar heel bot op gaat reageren natuurlijk. Maar probeer hem daarin ook te begrijpen. Hij doet zijn best voor jou en nu zeg je eigenlijk opeens ' laat maar '. Hopelijk kun je hem dan rustig uitleggen dat je dit juist doen voor een betere relatie op de lange termijn. Mocht dat toch escaleren kun je altijd nog een familielid meevragen of maatschappelijk werk oid. Zo niet, toch je eigen plan trekken zou ik zeggen, maar probeer het niet te laten escaleren!! Zorg dat jij de volwassene in dit verhaal wordt als je ouders daar volgens jou tekort schieten! Nu kom je namelijk wel een beetje over als een verwende puber, dus ik snap alle reacties wel.
Succes.
Oja, en als je nu voldoende voor jezelf hebt opgebouwd kun je misschien je biologische moeder en zusjes ook ooit gaan 'helpen'.
Hoe eerder jij je zaakjes op order brengt, hoe eerder je wat voor hun kunt betekenen als je dat zo graag wilt!
Volgens mij heb je een probleem. En dat is niet dat je geadopteerd bent! Maar het feit dat je geadopteerd bent speelt blijkbaar heel erg mee (vooral in je hoofd) in de relatie die jij met je ouders hebt.
Iedereen zal zeggen dat dit onterecht is, omdat dit soort problemen net zo goed voor komen bij niet-geadopteerde kinderen, maar dat doet niets aan jouw probleem af.
Ik denk dat het heel belangrijk is dat jij kunt gaan inzien dat je bezig bent je los te maken van je ouders, maar dat jullie daar blijkbaar allebei heel veel moeite mee hebben.
Jouw ouders zijn blijkbaar mensen die van aanpakken weten en in hun enthousiasme 'verwennen' ze jou veel te veel. Daar tegenover staat dat ze ook heel van je verwachten, juist omdat ze zoveel voor je doen.
"Verwennen" zeg ik omdat je volgens mij nog helemaal niet zo zelfstandig bent als je jezelf wilt doen geloven. Je krijgt een heel groot deel van je inkomen via je vader, je woont nog thuis en krijgt een uitkering... Zolang je ouders dit blijven faciliteren kun je je nooit echt losmaken van ze. En met losmaken bedoel ik niet 'helemaal geen contact', maar gewoon als volwassen kind losmaken. Het kind dat nog regelmatig bij zijn ouders komt, omdat het nu eenmaal zijn ouders zijn die het beste met hem voor hebben!
Natuurlijk staan je ouders niet garant. Dat snap je zelf ook wel als je heel eerlijk bent. Zonder je ouders heb je alleen een uitkering... daar willen ze toch niet voor garant staan? Als jij ergens anders woont, kan je vader waarschijnlijk ook niet belastingvrij geld aan je overmaken...
Heb je gestudeerd? Heb je een vakopleiding? Zorg dat je zelf financieel je broek kan ophouden en dat je je ouders als ouders blijft zien, niet ook nog eens als zakenpartners. (met familie moet je wandelen, niet handelen...)
En ik kan je ouders niet, maar het kan natuurlijk best dat het geen praters zijn. Dat kan lastig zijn, maar niet onoverkomelijk. Jij bent nu 23 en aan jou de schone taak om je ouders te gaan waarderen om wie ze zijn!! En niet meer om wat ze nog wel of niet voor je doen! Ze hebben al heel veel voor je gedaan (en nee daarvoor hoef je niet op je blote knietjes, daar hebben ze zelf voor gekozen).
Maar nogmaals stap 1; zakelijk losmaken. Het kan best dat je vader daar heel bot op gaat reageren natuurlijk. Maar probeer hem daarin ook te begrijpen. Hij doet zijn best voor jou en nu zeg je eigenlijk opeens ' laat maar '. Hopelijk kun je hem dan rustig uitleggen dat je dit juist doen voor een betere relatie op de lange termijn. Mocht dat toch escaleren kun je altijd nog een familielid meevragen of maatschappelijk werk oid. Zo niet, toch je eigen plan trekken zou ik zeggen, maar probeer het niet te laten escaleren!! Zorg dat jij de volwassene in dit verhaal wordt als je ouders daar volgens jou tekort schieten! Nu kom je namelijk wel een beetje over als een verwende puber, dus ik snap alle reacties wel.
Succes.
Oja, en als je nu voldoende voor jezelf hebt opgebouwd kun je misschien je biologische moeder en zusjes ook ooit gaan 'helpen'.
Hoe eerder jij je zaakjes op order brengt, hoe eerder je wat voor hun kunt betekenen als je dat zo graag wilt!
zondag 18 augustus 2013 om 15:42
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 14:33:
nee hij heeft het echt gezegd wat denk je? dat ik dat dan hier anders zou gaan vertelle?
[...]
Gezien de manier waarop je schrijft heb je nog heel wat te leren als zzp-er. Dus is het niet gek dat je vader nog een beetje de boel in de gaten wil houden. Zo te lezen ben je nog sterk aan het puberen ook al heb je een eigen zaak. Je zet jezelf erg in de slachtoffer rol. Alles is de schuld van je vader, of je ouders.
Je kunt het ook zien als betrokkenheid. Zolang jij nog niet volwassen bent in je gedrag houden je ouders nog een vinger aan de pols, zakelijk en zien ze het ook nog niet zitten dat je het huis uit gaat.
En als je biologische moeder het financieel moeilijk heeft houdt niets je tegen om van je riante salaris van 4000 euro (en uitkering?) wat af te staan.
nee hij heeft het echt gezegd wat denk je? dat ik dat dan hier anders zou gaan vertelle?
[...]
Gezien de manier waarop je schrijft heb je nog heel wat te leren als zzp-er. Dus is het niet gek dat je vader nog een beetje de boel in de gaten wil houden. Zo te lezen ben je nog sterk aan het puberen ook al heb je een eigen zaak. Je zet jezelf erg in de slachtoffer rol. Alles is de schuld van je vader, of je ouders.
Je kunt het ook zien als betrokkenheid. Zolang jij nog niet volwassen bent in je gedrag houden je ouders nog een vinger aan de pols, zakelijk en zien ze het ook nog niet zitten dat je het huis uit gaat.
En als je biologische moeder het financieel moeilijk heeft houdt niets je tegen om van je riante salaris van 4000 euro (en uitkering?) wat af te staan.
zondag 18 augustus 2013 om 15:59
ik geef hun de schuld niet maar ik heb hun nog nooit wat gevraagd
dat is het probleem.. quote:single-lady schreef op 18 augustus 2013 @ 15:42:
[...]
Gezien de manier waarop je schrijft heb je nog heel wat te leren als zzp-er. Dus is het niet gek dat je vader nog een beetje de boel in de gaten wil houden. Zo te lezen ben je nog sterk aan het puberen ook al heb je een eigen zaak. Je zet jezelf erg in de slachtoffer rol. Alles is de schuld van je vader, of je ouders.
Je kunt het ook zien als betrokkenheid. Zolang jij nog niet volwassen bent in je gedrag houden je ouders nog een vinger aan de pols, zakelijk en zien ze het ook nog niet zitten dat je het huis uit gaat.
En als je biologische moeder het financieel moeilijk heeft houdt niets je tegen om van je riante salaris van 4000 euro (en uitkering?) wat af te staan.
dat is het probleem.. quote:single-lady schreef op 18 augustus 2013 @ 15:42:
[...]
Gezien de manier waarop je schrijft heb je nog heel wat te leren als zzp-er. Dus is het niet gek dat je vader nog een beetje de boel in de gaten wil houden. Zo te lezen ben je nog sterk aan het puberen ook al heb je een eigen zaak. Je zet jezelf erg in de slachtoffer rol. Alles is de schuld van je vader, of je ouders.
Je kunt het ook zien als betrokkenheid. Zolang jij nog niet volwassen bent in je gedrag houden je ouders nog een vinger aan de pols, zakelijk en zien ze het ook nog niet zitten dat je het huis uit gaat.
En als je biologische moeder het financieel moeilijk heeft houdt niets je tegen om van je riante salaris van 4000 euro (en uitkering?) wat af te staan.
zondag 18 augustus 2013 om 16:09
quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 15:59:
ik geef hun de schuld niet maar ik heb hun nog nooit wat gevraagd
dat is het probleem..
[...]
Dat is maar een manier van kijken. Zo te lezen heeft je vader je geholpen met je bedrijf en ze hebben natuurlijk al jaren voor je klaar gestaan.
Het feit dat ze nu niet garant willen staan is toch niet zo erg? Er zijn andere manieren om aan een zelfstandige woning te komen.
En misschien zijn ze ook niet zo weg van je vriendin, dat kan ook meespelen.
Bovendien kun je als je nog thuis woont sparen en volwassener worden. En je kunt je biologische moeder fijn wat geld geven want 4000 euro geef je toch niet uit neem ik aan.
ik geef hun de schuld niet maar ik heb hun nog nooit wat gevraagd
dat is het probleem..
[...]
Dat is maar een manier van kijken. Zo te lezen heeft je vader je geholpen met je bedrijf en ze hebben natuurlijk al jaren voor je klaar gestaan.
Het feit dat ze nu niet garant willen staan is toch niet zo erg? Er zijn andere manieren om aan een zelfstandige woning te komen.
En misschien zijn ze ook niet zo weg van je vriendin, dat kan ook meespelen.
Bovendien kun je als je nog thuis woont sparen en volwassener worden. En je kunt je biologische moeder fijn wat geld geven want 4000 euro geef je toch niet uit neem ik aan.
zondag 18 augustus 2013 om 16:20
ze hebben me juist niet geholpen... en als ik er over praat.. met mijn oma... ja wij hebben je vader wel geholpen we hebben het huis gekocht voor hem opa heeft zijn bedrijfspanden voor een schijntje gebouwd. we hebben garant gestaan voor alles wat hij wou.. en ik wilde starte. was het ga maar kijke wat je kan enzo.. niks geen steun of iets dan ook.. hij heeft een miljoenen bedrijf. maar wat mijn collega al zij ook al kunnen ze kaviaar eten eten ze toch liever hun eige strondquote:single-lady schreef op 18 augustus 2013 @ 16:09:
[...]
Dat is maar een manier van kijken. Zo te lezen heeft je vader je geholpen met je bedrijf en ze hebben natuurlijk al jaren voor je klaar gestaan.
Het feit dat ze nu niet garant willen staan is toch niet zo erg? Er zijn andere manieren om aan een zelfstandige woning te komen. Bovendien kun je als je nog thuis woont sparen en volwassener worden. En je kunt je biologische moeder fijn wat geld geven want 4000 euro geef je toch niet uit neem ik aan.
[...]
Dat is maar een manier van kijken. Zo te lezen heeft je vader je geholpen met je bedrijf en ze hebben natuurlijk al jaren voor je klaar gestaan.
Het feit dat ze nu niet garant willen staan is toch niet zo erg? Er zijn andere manieren om aan een zelfstandige woning te komen. Bovendien kun je als je nog thuis woont sparen en volwassener worden. En je kunt je biologische moeder fijn wat geld geven want 4000 euro geef je toch niet uit neem ik aan.
zondag 18 augustus 2013 om 16:23
en nog wat. mijn buurman werknemer van mn vader.. diew oonde eerst best ver van het bedrijf.. me oude buurman ging verhuizen. me vader koopt zijn huis voor een miljoen en geeft het aan de werknemer die verweg woont...quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 16:20:
ze hebben me juist niet geholpen... en als ik er over praat.. met mijn oma... ja wij hebben je vader wel geholpen we hebben het huis gekocht voor hem opa heeft zijn bedrijfspanden voor een schijntje gebouwd. we hebben garant gestaan voor alles wat hij wou.. en ik wilde starte. was het ga maar kijke wat je kan enzo.. niks geen steun of iets dan ook.. hij heeft een miljoenen bedrijf. maar wat mijn collega al zij ook al kunnen ze kaviaar eten eten ze toch liever hun eige strond
[...]
ze hebben me juist niet geholpen... en als ik er over praat.. met mijn oma... ja wij hebben je vader wel geholpen we hebben het huis gekocht voor hem opa heeft zijn bedrijfspanden voor een schijntje gebouwd. we hebben garant gestaan voor alles wat hij wou.. en ik wilde starte. was het ga maar kijke wat je kan enzo.. niks geen steun of iets dan ook.. hij heeft een miljoenen bedrijf. maar wat mijn collega al zij ook al kunnen ze kaviaar eten eten ze toch liever hun eige strond
[...]
zondag 18 augustus 2013 om 16:23
en nog wat. mijn buurman werknemer van mn vader.. diew oonde eerst best ver van het bedrijf.. me oude buurman ging verhuizen. me vader koopt zijn huis voor een miljoen en geeft het aan de werknemer die verweg woont...quote:x_sur schreef op 18 augustus 2013 @ 16:20:
ze hebben me juist niet geholpen... en als ik er over praat.. met mijn oma... ja wij hebben je vader wel geholpen we hebben het huis gekocht voor hem opa heeft zijn bedrijfspanden voor een schijntje gebouwd. we hebben garant gestaan voor alles wat hij wou.. en ik wilde starte. was het ga maar kijke wat je kan enzo.. niks geen steun of iets dan ook.. hij heeft een miljoenen bedrijf. maar wat mijn collega al zij ook al kunnen ze kaviaar eten eten ze toch liever hun eige strond
[...]
ze hebben me juist niet geholpen... en als ik er over praat.. met mijn oma... ja wij hebben je vader wel geholpen we hebben het huis gekocht voor hem opa heeft zijn bedrijfspanden voor een schijntje gebouwd. we hebben garant gestaan voor alles wat hij wou.. en ik wilde starte. was het ga maar kijke wat je kan enzo.. niks geen steun of iets dan ook.. hij heeft een miljoenen bedrijf. maar wat mijn collega al zij ook al kunnen ze kaviaar eten eten ze toch liever hun eige strond
[...]
