Geld & Recht
alle pijlers
Testamentvragen
zaterdag 9 april 2016 om 11:23
Mijn vriend en ik wonen pas samen en willen een samenlevingscontract en testament afsluiten. Hij heeft kinderen en ik niet. Ik zou mijn geld en bezittingen aan hem willen nalaten en nadat hij overlijdt zou ik willen dat dat vervolgens naar een goed doel gaat. Maar is zoiets mogelijk, of is het een kwestie van dat dan alles naar zijn kinderen gaat?
Voor de duidelijkheid, ik heb geen mot met zijn kinderen, maar heb niet de behoefte om hun alles te schenken, aangezien zij al een flink deel van hun vader zullen erven. Weet iemand hoe zoiets zit en of dit kan?
Voor de duidelijkheid, ik heb geen mot met zijn kinderen, maar heb niet de behoefte om hun alles te schenken, aangezien zij al een flink deel van hun vader zullen erven. Weet iemand hoe zoiets zit en of dit kan?
zaterdag 9 april 2016 om 12:56
Dus eigenlijk is het niet zozeer je wens dat jij (een deel van) je vermaken nalaat aan een goed doel maar zou je het op prijs stellen dat hij dat wel doet? Zoiets?
Die tweetrapsmaking begrijp ik inderdaad nog wel in geval van erfenis nalaten aan je kinderen en dan voorkomen dat in geval van een scheiding dit bedrag dan voor de helft naar een ex gaat, zeker wanneer het om behoorlijke bedragen gaat. Hoe dat helemaal precies werkt weet ik ook niet precies en zal al wel ingewikkeld genoeg zijn maar dit kan ik nog wel begrijpen. In jouw geval TO, snap ik het geloof ik niet goed waarom je voorkeur naar deze constructie uitgaat.
Die tweetrapsmaking begrijp ik inderdaad nog wel in geval van erfenis nalaten aan je kinderen en dan voorkomen dat in geval van een scheiding dit bedrag dan voor de helft naar een ex gaat, zeker wanneer het om behoorlijke bedragen gaat. Hoe dat helemaal precies werkt weet ik ook niet precies en zal al wel ingewikkeld genoeg zijn maar dit kan ik nog wel begrijpen. In jouw geval TO, snap ik het geloof ik niet goed waarom je voorkeur naar deze constructie uitgaat.
zaterdag 9 april 2016 om 13:03
quote:reizende schreef op 09 april 2016 @ 12:41:
[...]
Zou kunnen, maar ik gun het mijn vriend als eerste. En hij kan er mee doen wat hij wil, uiteraard. Laat hem dan maar lekker op reis gaan, het verbrassen aan luxe zaken, maakt mij niet uit.
Trouwens, ik weet op dit moment niet aan welk goed doel ik het zou willen schenken, dat moet ik nog bedenken.Ik snap gevoelsmatig wel wat je wil haar, maar het lijkt mij praktisch gewoon zo een gedoe dat je volgens mij beter gewoon vraagt aan je man om ook een goed doel in zijn testament op te nemen. Als hij ook achter zo een idee staat, dan doet hij dat. Is hij iemand die liever aan zijn kinderen geeft dan aan een goed doel, dan doet hij dat heus ook wel met het geld dat hij origineel van jouw krijgt.
[...]
Zou kunnen, maar ik gun het mijn vriend als eerste. En hij kan er mee doen wat hij wil, uiteraard. Laat hem dan maar lekker op reis gaan, het verbrassen aan luxe zaken, maakt mij niet uit.
Trouwens, ik weet op dit moment niet aan welk goed doel ik het zou willen schenken, dat moet ik nog bedenken.Ik snap gevoelsmatig wel wat je wil haar, maar het lijkt mij praktisch gewoon zo een gedoe dat je volgens mij beter gewoon vraagt aan je man om ook een goed doel in zijn testament op te nemen. Als hij ook achter zo een idee staat, dan doet hij dat. Is hij iemand die liever aan zijn kinderen geeft dan aan een goed doel, dan doet hij dat heus ook wel met het geld dat hij origineel van jouw krijgt.
zaterdag 9 april 2016 om 13:11
Het gaat mij er ook niet om dat het zozeer naar een goed doel gaat, misschien bedenk ik te zijner tijd dat ik het mijn neefjes en nichtjes wil schenken, kan ook. Ik wil dat het als eerste naar hem gaat. Maar net zo min als ik het logisch zou vinden dat mijn evt kinderen zijn erfenis zouden krijgen, vind ik dit andersom ook niet logisch.
zaterdag 9 april 2016 om 13:13
quote:reizende schreef op 09 april 2016 @ 13:11:
Het gaat mij er ook niet om dat het zozeer naar een goed doel gaat, misschien bedenk ik te zijner tijd dat ik het mijn neefjes en nichtjes wil schenken, kan ook. Ik wil dat het als eerste naar hem gaat. Maar net zo min als ik het logisch zou vinden dat mijn evt kinderen zijn erfenis zouden krijgen, vind ik dit andersom ook niet logisch.Hoe bedoel je "te zijner tijd"? Als je nu een testament gaat afsluiten, moet je dat nu bedenken.
Het gaat mij er ook niet om dat het zozeer naar een goed doel gaat, misschien bedenk ik te zijner tijd dat ik het mijn neefjes en nichtjes wil schenken, kan ook. Ik wil dat het als eerste naar hem gaat. Maar net zo min als ik het logisch zou vinden dat mijn evt kinderen zijn erfenis zouden krijgen, vind ik dit andersom ook niet logisch.Hoe bedoel je "te zijner tijd"? Als je nu een testament gaat afsluiten, moet je dat nu bedenken.
zaterdag 9 april 2016 om 13:16
quote:nephthys schreef op 09 april 2016 @ 13:03:
[...]
Ik snap gevoelsmatig wel wat je wil haar, maar het lijkt mij praktisch gewoon zo een gedoe dat je volgens mij beter gewoon vraagt aan je man om ook een goed doel in zijn testament op te nemen. Als hij ook achter zo een idee staat, dan doet hij dat. Is hij iemand die liever aan zijn kinderen geeft dan aan een goed doel, dan doet hij dat heus ook wel met het geld dat hij origineel van jouw krijgt.Misschien is het wel veel gedoe, daarom vraag ik het ook hier. Ik weet nu dat het kan, maar hoe dit in de praktijk werkt weet ik ook niet.
[...]
Ik snap gevoelsmatig wel wat je wil haar, maar het lijkt mij praktisch gewoon zo een gedoe dat je volgens mij beter gewoon vraagt aan je man om ook een goed doel in zijn testament op te nemen. Als hij ook achter zo een idee staat, dan doet hij dat. Is hij iemand die liever aan zijn kinderen geeft dan aan een goed doel, dan doet hij dat heus ook wel met het geld dat hij origineel van jouw krijgt.Misschien is het wel veel gedoe, daarom vraag ik het ook hier. Ik weet nu dat het kan, maar hoe dit in de praktijk werkt weet ik ook niet.
zaterdag 9 april 2016 om 13:19
zaterdag 9 april 2016 om 13:30
quote:NYC schreef op 09 april 2016 @ 12:56:
Dus eigenlijk is het niet zozeer je wens dat jij (een deel van) je vermaken nalaat aan een goed doel maar zou je het op prijs stellen dat hij dat wel doet? Zoiets?
Die tweetrapsmaking begrijp ik inderdaad nog wel in geval van erfenis nalaten aan je kinderen en dan voorkomen dat in geval van een scheiding dit bedrag dan voor de helft naar een ex gaat, zeker wanneer het om behoorlijke bedragen gaat. Hoe dat helemaal precies werkt weet ik ook niet precies en zal al wel ingewikkeld genoeg zijn maar dit kan ik nog wel begrijpen. In jouw geval TO, snap ik het geloof ik niet goed waarom je voorkeur naar deze constructie uitgaat.
Ik wel. Ik denk dat TO het in allereerste instantie aan haar vriend gunt, dat is tenslotte haar levenspartner. Maar in tweede instantie aan haar neefjes en nichtjes of aan het behoud van de korenwolf of aan stichting AAP of aan het buurjongetje voor mijn part, in ieder geval dat ze wel zelf bepaalt na wie haar geld dan gaat en niet dat het per definitie toekomt aan zíjn kinderen. Die kinderen erven immers van rechtswege al van pa en ma, hun ouders dus.
En even los van geld, wie weet zijn er wel erfstukken in de zin van, ik noem maar wat, een antieke kast die al tig generaties in de familie is, of een mooie klok of het horloge van overgrootopa. Bijvoorbeeld. Dan wil ze waarschijnlijk niet dat na haar overlijden haar familie bij vriendlief op de stoep staat om die tafel en die klok mee te nemen, maar ook niet dat na haar vriends overlijden die klok en die tafel vrolijk haar familie uitkachelen omdat de kinderen van haar vriend deze in handen krijgen. Waarom zou dat een rare wens zijn van TO? Of zij die kinderen nou aardig vindt of niet, zij heeft er niet een dusdanig emotionele band mee dat het gevoelsmatig okee is dat zij automatisch -met vriend als tussenstap- van haar erven.
TO, hebben jij en je vriend een kinderwens? Als je zelf een kind krijgt met je vriend kan je dat kind laten erven en je vriend het vruchtgebruik geven, is je hele probleem opgelost. Maar om nou alleen daarom een kind te krijgen is ook zo'n gedoe
Dus eigenlijk is het niet zozeer je wens dat jij (een deel van) je vermaken nalaat aan een goed doel maar zou je het op prijs stellen dat hij dat wel doet? Zoiets?
Die tweetrapsmaking begrijp ik inderdaad nog wel in geval van erfenis nalaten aan je kinderen en dan voorkomen dat in geval van een scheiding dit bedrag dan voor de helft naar een ex gaat, zeker wanneer het om behoorlijke bedragen gaat. Hoe dat helemaal precies werkt weet ik ook niet precies en zal al wel ingewikkeld genoeg zijn maar dit kan ik nog wel begrijpen. In jouw geval TO, snap ik het geloof ik niet goed waarom je voorkeur naar deze constructie uitgaat.
Ik wel. Ik denk dat TO het in allereerste instantie aan haar vriend gunt, dat is tenslotte haar levenspartner. Maar in tweede instantie aan haar neefjes en nichtjes of aan het behoud van de korenwolf of aan stichting AAP of aan het buurjongetje voor mijn part, in ieder geval dat ze wel zelf bepaalt na wie haar geld dan gaat en niet dat het per definitie toekomt aan zíjn kinderen. Die kinderen erven immers van rechtswege al van pa en ma, hun ouders dus.
En even los van geld, wie weet zijn er wel erfstukken in de zin van, ik noem maar wat, een antieke kast die al tig generaties in de familie is, of een mooie klok of het horloge van overgrootopa. Bijvoorbeeld. Dan wil ze waarschijnlijk niet dat na haar overlijden haar familie bij vriendlief op de stoep staat om die tafel en die klok mee te nemen, maar ook niet dat na haar vriends overlijden die klok en die tafel vrolijk haar familie uitkachelen omdat de kinderen van haar vriend deze in handen krijgen. Waarom zou dat een rare wens zijn van TO? Of zij die kinderen nou aardig vindt of niet, zij heeft er niet een dusdanig emotionele band mee dat het gevoelsmatig okee is dat zij automatisch -met vriend als tussenstap- van haar erven.
TO, hebben jij en je vriend een kinderwens? Als je zelf een kind krijgt met je vriend kan je dat kind laten erven en je vriend het vruchtgebruik geven, is je hele probleem opgelost. Maar om nou alleen daarom een kind te krijgen is ook zo'n gedoe
zaterdag 9 april 2016 om 13:35
Volgens onze notaris is wat jij wil ingewikkeld, onlogisch en duur. Om redenen die sommigen al aangeven: jij laat iemand iets erven, maar eigenlijk is het geen erfenis omdat je ook nog wil bepalen wat op een later moment ermee moet gebeuren. Op het moment van overlijden is jouw vermogen te bepalen. En jij mag bepalen wat daarmee moet gebeuren. Jaren later is de situatie helemaal anders. Een fonds is een mogelijkheid, maar dat is niet goedkoop.
zaterdag 9 april 2016 om 13:38
quote:parbleumondieu schreef op 09 april 2016 @ 13:35:
Volgens onze notaris is wat jij wil ingewikkeld, onlogisch en duur. Om redenen die sommigen al aangeven: jij laat iemand iets erven, maar eigenlijk is het geen erfenis omdat je ook nog wil bepalen wat op een later moment ermee moet gebeuren. Op het moment van overlijden is jouw vermogen te bepalen. En jij mag bepalen wat daarmee moet gebeuren. Jaren later is de situatie helemaal anders. Een fonds is een mogelijkheid, maar dat is niet goedkoop.Nee, dat zie je verkeerd. Ik heb al vaak in dit topic aangegeven dat hij lekker van het geld moet leven. Daarom wil ik dit zo. Maar om mijn deel, mocht er iets van over zijn, naar zijn kinderen te laten gaan vind ik apart. We hebben geen bloedband, nooit in 1 huis gewoond, dus waarom zou ik dit doen? Heb overigens een goede band met hen, maar ze hebben ouders waar ze van gaan erven, dus waarom dan nog van mij?
Volgens onze notaris is wat jij wil ingewikkeld, onlogisch en duur. Om redenen die sommigen al aangeven: jij laat iemand iets erven, maar eigenlijk is het geen erfenis omdat je ook nog wil bepalen wat op een later moment ermee moet gebeuren. Op het moment van overlijden is jouw vermogen te bepalen. En jij mag bepalen wat daarmee moet gebeuren. Jaren later is de situatie helemaal anders. Een fonds is een mogelijkheid, maar dat is niet goedkoop.Nee, dat zie je verkeerd. Ik heb al vaak in dit topic aangegeven dat hij lekker van het geld moet leven. Daarom wil ik dit zo. Maar om mijn deel, mocht er iets van over zijn, naar zijn kinderen te laten gaan vind ik apart. We hebben geen bloedband, nooit in 1 huis gewoond, dus waarom zou ik dit doen? Heb overigens een goede band met hen, maar ze hebben ouders waar ze van gaan erven, dus waarom dan nog van mij?
zaterdag 9 april 2016 om 13:39
quote:mater_matuta schreef op 09 april 2016 @ 13:30:
[...]
Ik wel. Ik denk dat TO het in allereerste instantie aan haar vriend gunt, dat is tenslotte haar levenspartner. Maar in tweede instantie aan haar neefjes en nichtjes of aan het behoud van de korenwolf of aan stichting AAP of aan het buurjongetje voor mijn part, in ieder geval dat ze wel zelf bepaalt na wie haar geld dan gaat en niet dat het per definitie toekomt aan zíjn kinderen. Die kinderen erven immers van rechtswege al van pa en ma, hun ouders dus.
En even los van geld, wie weet zijn er wel erfstukken in de zin van, ik noem maar wat, een antieke kast die al tig generaties in de familie is, of een mooie klok of het horloge van overgrootopa. Bijvoorbeeld. Dan wil ze waarschijnlijk niet dat na haar overlijden haar familie bij vriendlief op de stoep staat om die tafel en die klok mee te nemen, maar ook niet dat na haar vriends overlijden die klok en die tafel vrolijk haar familie uitkachelen omdat de kinderen van haar vriend deze in handen krijgen. Waarom zou dat een rare wens zijn van TO? Of zij die kinderen nou aardig vindt of niet, zij heeft er niet een dusdanig emotionele band mee dat het gevoelsmatig okee is dat zij automatisch -met vriend als tussenstap- van haar erven.
TO, hebben jij en je vriend een kinderwens? Als je zelf een kind krijgt met je vriend kan je dat kind laten erven en je vriend het vruchtgebruik geven, is je hele probleem opgelost. Maar om nou alleen daarom een kind te krijgen is ook zo'n gedoe
Haha, er zullen best mensen zijn die het serieus overwegen: 'We vonden de notaris zo duur, dus hebben we maar een kind genomen'.
Overigens kun je je partner het vruchtgebruik geven over jouw erfenis. Daarmee erft hij niet echt, maar mag het wel gebruiken (tenminste, daar moet je dan ook expliciet toestemming voor geven). En als hij dan overlijdt, gaat de erfenis naar de oorspronkelijke erfgenaam die jij hebt aangewezen en niet naar zijn erven (het was immers niet van hem). Dit heeft wel gevolgen voor de erfbelasting, de oorspronkelijke erfgenamen zullen bij jouw overlijden al een deel moeten betalen, terwijl ze dan nog niets krijgen, en mogelijk zelfs nooit iets. Dat is wel iets om je goed over voor te laten lichten.
[...]
Ik wel. Ik denk dat TO het in allereerste instantie aan haar vriend gunt, dat is tenslotte haar levenspartner. Maar in tweede instantie aan haar neefjes en nichtjes of aan het behoud van de korenwolf of aan stichting AAP of aan het buurjongetje voor mijn part, in ieder geval dat ze wel zelf bepaalt na wie haar geld dan gaat en niet dat het per definitie toekomt aan zíjn kinderen. Die kinderen erven immers van rechtswege al van pa en ma, hun ouders dus.
En even los van geld, wie weet zijn er wel erfstukken in de zin van, ik noem maar wat, een antieke kast die al tig generaties in de familie is, of een mooie klok of het horloge van overgrootopa. Bijvoorbeeld. Dan wil ze waarschijnlijk niet dat na haar overlijden haar familie bij vriendlief op de stoep staat om die tafel en die klok mee te nemen, maar ook niet dat na haar vriends overlijden die klok en die tafel vrolijk haar familie uitkachelen omdat de kinderen van haar vriend deze in handen krijgen. Waarom zou dat een rare wens zijn van TO? Of zij die kinderen nou aardig vindt of niet, zij heeft er niet een dusdanig emotionele band mee dat het gevoelsmatig okee is dat zij automatisch -met vriend als tussenstap- van haar erven.
TO, hebben jij en je vriend een kinderwens? Als je zelf een kind krijgt met je vriend kan je dat kind laten erven en je vriend het vruchtgebruik geven, is je hele probleem opgelost. Maar om nou alleen daarom een kind te krijgen is ook zo'n gedoe
Haha, er zullen best mensen zijn die het serieus overwegen: 'We vonden de notaris zo duur, dus hebben we maar een kind genomen'.
Overigens kun je je partner het vruchtgebruik geven over jouw erfenis. Daarmee erft hij niet echt, maar mag het wel gebruiken (tenminste, daar moet je dan ook expliciet toestemming voor geven). En als hij dan overlijdt, gaat de erfenis naar de oorspronkelijke erfgenaam die jij hebt aangewezen en niet naar zijn erven (het was immers niet van hem). Dit heeft wel gevolgen voor de erfbelasting, de oorspronkelijke erfgenamen zullen bij jouw overlijden al een deel moeten betalen, terwijl ze dan nog niets krijgen, en mogelijk zelfs nooit iets. Dat is wel iets om je goed over voor te laten lichten.
zaterdag 9 april 2016 om 13:40
quote:suzyqfive schreef op 09 april 2016 @ 12:17:
Mijn vader en zijn vrouw (zij heeft ook kinderen) hebben een dergelijk testament maar hoe en wat weet ik niet precies. Zij hebben, voor zover ik begreep, geregeld dat wanneer mijn vader overlijdt wij gewoon ons kindsdeel krijgen (van wat mijn vader en moeder hadden, mijn moeder is overleden) en haar kinderen niets en wanneer zij overlijdt haar kinderen hun deel krijgen (van haar) en niet wij.
Zo heeft zij bijvoorbeeld een huis wat van haar en haar ex was (inmiddels overleden) en waar haar zoon in woont. En mijn vader het huis wat mijn ouders destijds gekocht hebben en waar ze nu samen in wonen, zij mag daar dan na zijn overlijden gebruik van blijven maken maar het is ons huis. Zoiets... Maar goed, ze zijn begin zestig dus ik hoop dat het nog wel even duurt voor we ons daar druk over hoeven te maken
Dit is dus wat ik bedoel. Het enige verschil is dat ik geen kinderen heb.
Hoe doen andere mensen dit waarvan de ene wel kinderen heeft en de ander niet? Nu kan ik mij voorstellen dat als je heel lang als gezin samen hebt geleefd en andermans kinderen mede hebt opgevoed, anders voelt.
Mijn vader en zijn vrouw (zij heeft ook kinderen) hebben een dergelijk testament maar hoe en wat weet ik niet precies. Zij hebben, voor zover ik begreep, geregeld dat wanneer mijn vader overlijdt wij gewoon ons kindsdeel krijgen (van wat mijn vader en moeder hadden, mijn moeder is overleden) en haar kinderen niets en wanneer zij overlijdt haar kinderen hun deel krijgen (van haar) en niet wij.
Zo heeft zij bijvoorbeeld een huis wat van haar en haar ex was (inmiddels overleden) en waar haar zoon in woont. En mijn vader het huis wat mijn ouders destijds gekocht hebben en waar ze nu samen in wonen, zij mag daar dan na zijn overlijden gebruik van blijven maken maar het is ons huis. Zoiets... Maar goed, ze zijn begin zestig dus ik hoop dat het nog wel even duurt voor we ons daar druk over hoeven te maken
Dit is dus wat ik bedoel. Het enige verschil is dat ik geen kinderen heb.
Hoe doen andere mensen dit waarvan de ene wel kinderen heeft en de ander niet? Nu kan ik mij voorstellen dat als je heel lang als gezin samen hebt geleefd en andermans kinderen mede hebt opgevoed, anders voelt.
zaterdag 9 april 2016 om 13:43
quote:reizende schreef op 09 april 2016 @ 13:38:
[...]
Nee, dat zie je verkeerd. Ik heb al vaak in dit topic aangegeven dat hij lekker van het geld moet leven. Daarom wil ik dit zo. Maar om mijn deel, mocht er iets van over zijn, naar zijn kinderen te laten gaan vind ik apart. We hebben geen bloedband, nooit in 1 huis gewoond, dus waarom zou ik dit doen? Heb overigens een goede band met hen, maar ze hebben ouders waar ze van gaan erven, dus waarom dan nog van mij?Daarmee dwing je hem een aparte administratie bij te houden van dat geld en waar het naartoe gaat.
[...]
Nee, dat zie je verkeerd. Ik heb al vaak in dit topic aangegeven dat hij lekker van het geld moet leven. Daarom wil ik dit zo. Maar om mijn deel, mocht er iets van over zijn, naar zijn kinderen te laten gaan vind ik apart. We hebben geen bloedband, nooit in 1 huis gewoond, dus waarom zou ik dit doen? Heb overigens een goede band met hen, maar ze hebben ouders waar ze van gaan erven, dus waarom dan nog van mij?Daarmee dwing je hem een aparte administratie bij te houden van dat geld en waar het naartoe gaat.
zaterdag 9 april 2016 om 13:43
quote:reizende schreef op 09 april 2016 @ 13:38:
[...]
Nee, dat zie je verkeerd. Ik heb al vaak in dit topic aangegeven dat hij lekker van het geld moet leven. Daarom wil ik dit zo. Maar om mijn deel, mocht er iets van over zijn, naar zijn kinderen te laten gaan vind ik apart. We hebben geen bloedband, nooit in 1 huis gewoond, dus waarom zou ik dit doen? Heb overigens een goede band met hen, maar ze hebben ouders waar ze van gaan erven, dus waarom dan nog van mij?Nogmaals, ik snap het hoor, maar ze erven niet van jou, ze erven van hun vader.
[...]
Nee, dat zie je verkeerd. Ik heb al vaak in dit topic aangegeven dat hij lekker van het geld moet leven. Daarom wil ik dit zo. Maar om mijn deel, mocht er iets van over zijn, naar zijn kinderen te laten gaan vind ik apart. We hebben geen bloedband, nooit in 1 huis gewoond, dus waarom zou ik dit doen? Heb overigens een goede band met hen, maar ze hebben ouders waar ze van gaan erven, dus waarom dan nog van mij?Nogmaals, ik snap het hoor, maar ze erven niet van jou, ze erven van hun vader.
zaterdag 9 april 2016 om 13:44
Hier het antwoord van een gerenommeerd notaris:
Ten eerste. Het kan zeker wel. Er zijn wel een paar mitsen en maren die iedereen anders ervaart. Het is niet zo dat er 1 goede oplossing is. Of dat 2 de beste is. Het administratie probleem(hoeveel geld van je erfenis al is verbruikt) is er zeker maar er zijn praktische oplossingen. Ik kan helaas niet anders adviseren dan dat je hiervoor naar een notaris moet gaan en daarbij echt moet letten op de kwaliteit van die notaris. Bij dit soort advisering is goedkoop uiteindelijk duurkoop.
Eerlijk waar. Er komen stellen uit Eindhoven Dordrecht en den bosch naar mij toe omdat ze het bij hun plaatselijke notaris niet bevredigend voor elkaar kregen. Het is dus wel echt een klusje.
Ten eerste. Het kan zeker wel. Er zijn wel een paar mitsen en maren die iedereen anders ervaart. Het is niet zo dat er 1 goede oplossing is. Of dat 2 de beste is. Het administratie probleem(hoeveel geld van je erfenis al is verbruikt) is er zeker maar er zijn praktische oplossingen. Ik kan helaas niet anders adviseren dan dat je hiervoor naar een notaris moet gaan en daarbij echt moet letten op de kwaliteit van die notaris. Bij dit soort advisering is goedkoop uiteindelijk duurkoop.
Eerlijk waar. Er komen stellen uit Eindhoven Dordrecht en den bosch naar mij toe omdat ze het bij hun plaatselijke notaris niet bevredigend voor elkaar kregen. Het is dus wel echt een klusje.
zaterdag 9 april 2016 om 13:55
quote:nausicaa schreef op 09 april 2016 @ 13:39:
[...]
Haha, er zullen best mensen zijn die het serieus overwegen: 'We vonden de notaris zo duur, dus hebben we maar een kind genomen'.
Overigens kun je je partner het vruchtgebruik geven over jouw erfenis. Daarmee erft hij niet echt, maar mag het wel gebruiken (tenminste, daar moet je dan ook expliciet toestemming voor geven). En als hij dan overlijdt, gaat de erfenis naar de oorspronkelijke erfgenaam die jij hebt aangewezen en niet naar zijn erven (het was immers niet van hem). Dit heeft wel gevolgen voor de erfbelasting, de oorspronkelijke erfgenamen zullen bij jouw overlijden al een deel moeten betalen, terwijl ze dan nog niets krijgen, en mogelijk zelfs nooit iets. Dat is wel iets om je goed over voor te laten lichten.
Je kan laten vastleggen dat de vruchtgebruiker het successierecht moet betalen. Dan krijgen de uiteindelijke erfgenamen niet alvast een rekening in hun mik terwijl er nog niets te erven valt voor hen. Dus stel, je nichtje Sofie is je erfgenaam en je partner de vruchtgebruiker. Dan krijgt na je dood je partner de erfenis het eerst (althans het vruchtgebruik ervan) maar moet hij wel het successierecht betalen voor Sofie. Je partner is dan wel geld kwijt dat hij anders niet kwijt was geweest omdat partners een hogere vrijstelling krijgen, maar zijn kinderen erven dan niet van jou.
Maarre, moet dat van dat vruchtgebruik niet bijgehouden worden dan? Anders weet je toch ook niet wat er na het overlijden van TO's vriend overgebleven is van de erfenis van TO?
[...]
Haha, er zullen best mensen zijn die het serieus overwegen: 'We vonden de notaris zo duur, dus hebben we maar een kind genomen'.
Overigens kun je je partner het vruchtgebruik geven over jouw erfenis. Daarmee erft hij niet echt, maar mag het wel gebruiken (tenminste, daar moet je dan ook expliciet toestemming voor geven). En als hij dan overlijdt, gaat de erfenis naar de oorspronkelijke erfgenaam die jij hebt aangewezen en niet naar zijn erven (het was immers niet van hem). Dit heeft wel gevolgen voor de erfbelasting, de oorspronkelijke erfgenamen zullen bij jouw overlijden al een deel moeten betalen, terwijl ze dan nog niets krijgen, en mogelijk zelfs nooit iets. Dat is wel iets om je goed over voor te laten lichten.
Je kan laten vastleggen dat de vruchtgebruiker het successierecht moet betalen. Dan krijgen de uiteindelijke erfgenamen niet alvast een rekening in hun mik terwijl er nog niets te erven valt voor hen. Dus stel, je nichtje Sofie is je erfgenaam en je partner de vruchtgebruiker. Dan krijgt na je dood je partner de erfenis het eerst (althans het vruchtgebruik ervan) maar moet hij wel het successierecht betalen voor Sofie. Je partner is dan wel geld kwijt dat hij anders niet kwijt was geweest omdat partners een hogere vrijstelling krijgen, maar zijn kinderen erven dan niet van jou.
Maarre, moet dat van dat vruchtgebruik niet bijgehouden worden dan? Anders weet je toch ook niet wat er na het overlijden van TO's vriend overgebleven is van de erfenis van TO?
zaterdag 9 april 2016 om 13:58
Bedankt Zanahoria. Fijn te horen dat er praktische oplossingen voor zijn. We gaan rondvraag doen bij notarissen wie ons kan helpen.
Al lijkt het mij nu bijna makkelijker om 'het maar te laten gaan'.
En voor de mensen over het schriftje. Nee, ik verlang zoiets zeker niet. Maar dat heb ik nu wel vaak genoeg uitgelegd denk ik zo.
Al lijkt het mij nu bijna makkelijker om 'het maar te laten gaan'.
En voor de mensen over het schriftje. Nee, ik verlang zoiets zeker niet. Maar dat heb ik nu wel vaak genoeg uitgelegd denk ik zo.
zaterdag 9 april 2016 om 14:01
quote:reizende schreef op 09 april 2016 @ 13:58:
Bedankt Zanahoria. Fijn te horen dat er praktische oplossingen voor zijn. We gaan rondvraag doen bij notarissen wie ons kan helpen.
Al lijkt het mij nu bijna makkelijker om 'het maar te laten gaan'.
En voor de mensen over het schriftje. Nee, ik verlang zoiets zeker niet. Maar dat heb ik nu wel vaak genoeg uitgelegd denk ik zo.Ik denk dat we begrijpen dat je dat niet wenst dat het zo gaat, maar de vraag is of je een beeld hebt van hoe je denkt dat het dan wél praktisch moet? En dan bedoel ik echt in het dagdagelijkse leven. Hoe wil jij dat het praktisch werkt?
Bedankt Zanahoria. Fijn te horen dat er praktische oplossingen voor zijn. We gaan rondvraag doen bij notarissen wie ons kan helpen.
Al lijkt het mij nu bijna makkelijker om 'het maar te laten gaan'.
En voor de mensen over het schriftje. Nee, ik verlang zoiets zeker niet. Maar dat heb ik nu wel vaak genoeg uitgelegd denk ik zo.Ik denk dat we begrijpen dat je dat niet wenst dat het zo gaat, maar de vraag is of je een beeld hebt van hoe je denkt dat het dan wél praktisch moet? En dan bedoel ik echt in het dagdagelijkse leven. Hoe wil jij dat het praktisch werkt?
zaterdag 9 april 2016 om 14:16
quote:mater_matuta schreef op 09 april 2016 @ 14:01:
Laten gaan zou ik niet doen, uiteindelijk gaat het je niet lekker zitten. Gewoon even rondje notarissen doen en er wat tijd en geld voor uittrekken.
Nee, doe ik ook niet hoor, want ik wil het toch geregeld hebben. En aangezien we ook een samenlevingscontract moeten hebben, gaan we ook alles in 1 x goed regelen.
Je hebt bericht (pb) terug.
Laten gaan zou ik niet doen, uiteindelijk gaat het je niet lekker zitten. Gewoon even rondje notarissen doen en er wat tijd en geld voor uittrekken.
Nee, doe ik ook niet hoor, want ik wil het toch geregeld hebben. En aangezien we ook een samenlevingscontract moeten hebben, gaan we ook alles in 1 x goed regelen.
Je hebt bericht (pb) terug.
