Gezondheid
alle pijlers
baarmoederverwijdering
maandag 27 juli 2009 om 20:00
Omdat ik al jaren erg veel last heb tijdens menstruatie en dit ook gemiddeld zo'n 2,5 week in de 4 weken ben,wil de gynaecoloog nu mijn baarmoeder verwijderen.
Ik heb natuurlijk een folder met de nodige informatie meegekregen maar hoor liever verhalen van vrouwen die dit ook hebben laten doen.Gynaecoloog weet nog niet of mijn eierstokken kunnen blijven zitten,dit ligt aan de endometriose.Als eierstokken er ook uit moeten zal ik dus tot aan de overgang medicijnen moeten slikken of ik kom gelijk in de overgang.Ik ben 34 jaar.Heb 3 kinderen dus geen kinderwens meer.
Iemand hier die me wat meer kan vertellen??
Liefs Coebergh
Ik heb natuurlijk een folder met de nodige informatie meegekregen maar hoor liever verhalen van vrouwen die dit ook hebben laten doen.Gynaecoloog weet nog niet of mijn eierstokken kunnen blijven zitten,dit ligt aan de endometriose.Als eierstokken er ook uit moeten zal ik dus tot aan de overgang medicijnen moeten slikken of ik kom gelijk in de overgang.Ik ben 34 jaar.Heb 3 kinderen dus geen kinderwens meer.
Iemand hier die me wat meer kan vertellen??
Liefs Coebergh
woensdag 25 november 2009 om 19:16
Hoi hoi Coebergh,
leuk om al die reacties te krijgen ben gelukkig al wat aan het idee gewend en door jullie wat gerustgesteld we wachten het maar allemaal af het gebeurt toch pas eind januari dus heb nog ff tijd om aan idee te wennen dat ik straks zes weken niks mag doen zal ze ff laten werken hier in huis.
Ik blijf jullie forum lezen en wens alle dames sterkte die nog moeten en alle dames beterschap die al geweest zijn.
groetjes Maupi
leuk om al die reacties te krijgen ben gelukkig al wat aan het idee gewend en door jullie wat gerustgesteld we wachten het maar allemaal af het gebeurt toch pas eind januari dus heb nog ff tijd om aan idee te wennen dat ik straks zes weken niks mag doen zal ze ff laten werken hier in huis.
Ik blijf jullie forum lezen en wens alle dames sterkte die nog moeten en alle dames beterschap die al geweest zijn.
groetjes Maupi
donderdag 26 november 2009 om 12:55
Hey dames, hier ook alles goed, al lijkt het dat mijn buik niet meer zo 'hangt'. Ik denk dat dat komt doordat ik mijn kleintje - dat ondertussen 8 kg weegt - regelmatig opneem. Zijn ergens toch ook 'buikspieroefeningen' hé 
. Morgen 4 weken geleden, en ik heb nog steeds niet met de wagen gereden. Mag niet van vriend, die blijkt iets te overbeschermend te zijn naar mijn zin, maar ja. Komt wel goed
Ik bedacht me onlangs nog dat ik geen postnatale oefeningen gehad heb, ik denk dat ik die nu wel zal krijgen, dus er is hoop voor mijn buikje denk ik?
. Morgen 4 weken geleden, en ik heb nog steeds niet met de wagen gereden. Mag niet van vriend, die blijkt iets te overbeschermend te zijn naar mijn zin, maar ja. Komt wel goed Ik bedacht me onlangs nog dat ik geen postnatale oefeningen gehad heb, ik denk dat ik die nu wel zal krijgen, dus er is hoop voor mijn buikje denk ik?
zaterdag 28 november 2009 om 09:23
Coebergh, jij had dat ook he, dat je buik na een tijdje terug dikker werd, ging dat dan weg door te rusten? En wat houdt dat rusten dan in: neerliggen en slapen of gewoon op de bank zitten met je benen omhoog, is dat ook goed?
Mijn buik is serieus verdikt, ik heb last van mijn darmen en mijn onderrug. Hebben/hadden jullie dat ook? Van zodra ik op mijn zij ga liggen, is de pijn in mijn onderrug bijna niet te houden. Slapen op mijn buik moet ik ook al niet doen, dan kan ik me bijna niet meer terugdraaien omwille van de pijn in mijn rug. Ik denk dat ik een beetje teveel mijn kleintje opneem, dat dat er wel wat mee te maken heeft.
Hebben/hadden jullie dat ook dat - als je gaat neerzitten op een stoel - dat je je darmen naar boven voelt schuiven?
Mijn buik is serieus verdikt, ik heb last van mijn darmen en mijn onderrug. Hebben/hadden jullie dat ook? Van zodra ik op mijn zij ga liggen, is de pijn in mijn onderrug bijna niet te houden. Slapen op mijn buik moet ik ook al niet doen, dan kan ik me bijna niet meer terugdraaien omwille van de pijn in mijn rug. Ik denk dat ik een beetje teveel mijn kleintje opneem, dat dat er wel wat mee te maken heeft.
Hebben/hadden jullie dat ook dat - als je gaat neerzitten op een stoel - dat je je darmen naar boven voelt schuiven?
zaterdag 28 november 2009 om 12:34
He Fien,ik merk zelfs nu nog verschil aan mijn buik,als ik hele dag van alles heb gedaan is ie s'avonds behoorlijk opgezet.
Het advies voor mij was rust,rust,rust!Denk dat jij onbewust dan toch teveel doet.wat begrijpelijk is met zo'n kleintje!Misschien haar wat minder optillen?
Ik ging s'middags gelijk met ukkie naar bed,boekje lezen en soms viel ik dan in slaap.
Als je zoveel pijn hebt waarom bel je dan niet even met de gynaecoloog?
Succes en beterschap!!
Het advies voor mij was rust,rust,rust!Denk dat jij onbewust dan toch teveel doet.wat begrijpelijk is met zo'n kleintje!Misschien haar wat minder optillen?
Ik ging s'middags gelijk met ukkie naar bed,boekje lezen en soms viel ik dan in slaap.
Als je zoveel pijn hebt waarom bel je dan niet even met de gynaecoloog?
Succes en beterschap!!
donderdag 3 december 2009 om 15:17
Daar ben ik weer!
Met mij gaat het nu weer goed.
Vorige week heb ik best veel pijn gehad. Ik woonde net in mijn nieuwe huis, en ik deed veel te veel. Met als gevolg dus veel meer pijn. Het leek wel of ik weer in de eerste week na de operatie zat.
Op een gegeven moment had ik 's nachts zo'n pijn (allemaal steken door een spier in mijn onderbuik), dat ik bijna de dokterspost had gebeld. Toch gewacht tot de volgende ochtend, en 's ochtends was de pijn minder.
Toen heb ik besloten eerst een paar dagen heel goed rust te nemen, en dit heeft gewerkt!
Inmiddels is de pijn veel minder, en voel ik me stukken beter. Nu moet ik dus wel weer oppassen dat ik niet weer teveel ga doen.
Ik heb inmiddels wel in de gaten dat rust zo ontzettend belangrijk is. Dus nu ga ik nadat ik iets heb gedaan, even een half uurtje tot een uur zitten.
Ik ben tevreden over hoe het nu op dit moment gaat. Nog wel wat pijn, maar niet meer de hele tijd. Ik moet er gewoon voor zorgen dat ik mijn buik niet teveel belast!
Met mij gaat het nu weer goed.
Vorige week heb ik best veel pijn gehad. Ik woonde net in mijn nieuwe huis, en ik deed veel te veel. Met als gevolg dus veel meer pijn. Het leek wel of ik weer in de eerste week na de operatie zat.
Op een gegeven moment had ik 's nachts zo'n pijn (allemaal steken door een spier in mijn onderbuik), dat ik bijna de dokterspost had gebeld. Toch gewacht tot de volgende ochtend, en 's ochtends was de pijn minder.
Toen heb ik besloten eerst een paar dagen heel goed rust te nemen, en dit heeft gewerkt!
Inmiddels is de pijn veel minder, en voel ik me stukken beter. Nu moet ik dus wel weer oppassen dat ik niet weer teveel ga doen.
Ik heb inmiddels wel in de gaten dat rust zo ontzettend belangrijk is. Dus nu ga ik nadat ik iets heb gedaan, even een half uurtje tot een uur zitten.
Ik ben tevreden over hoe het nu op dit moment gaat. Nog wel wat pijn, maar niet meer de hele tijd. Ik moet er gewoon voor zorgen dat ik mijn buik niet teveel belast!
donderdag 3 december 2009 om 15:22
@ Fien:
Hoe gaat het nu met je buik? En met je rug?
Dat van die opgezette buik herken ik. Ik heb 's avonds meestal ook een opgezette buik, en soms in de loop van de middag al. Ik heb me er ook al een beetje zorgen over gemaakt. Maar omdat de pijn steeds minder wordt, denk ik toch dat er niet echt iets aan de hand is.
Over anderhalve week heb ik controle in het ziekenhuis, dus dan vraag ik er wel even naar.
Ik heb niet dat ik mijn darmen naar boven voel gaan als ik ga zitten. Wel zijn mijn darmen af en toe nog steeds van slag. Heb ik weer krampen en diarree.
Rugpijn heb ik wel erg gehad, maar dit heb ik inmiddels niet meer.
Ik hoop dat je je inmiddels beter voelt, en anders is het misschien een goed idee even met je gynaecoloog te bellen!
Hoe gaat het nu met je buik? En met je rug?
Dat van die opgezette buik herken ik. Ik heb 's avonds meestal ook een opgezette buik, en soms in de loop van de middag al. Ik heb me er ook al een beetje zorgen over gemaakt. Maar omdat de pijn steeds minder wordt, denk ik toch dat er niet echt iets aan de hand is.
Over anderhalve week heb ik controle in het ziekenhuis, dus dan vraag ik er wel even naar.
Ik heb niet dat ik mijn darmen naar boven voel gaan als ik ga zitten. Wel zijn mijn darmen af en toe nog steeds van slag. Heb ik weer krampen en diarree.
Rugpijn heb ik wel erg gehad, maar dit heb ik inmiddels niet meer.
Ik hoop dat je je inmiddels beter voelt, en anders is het misschien een goed idee even met je gynaecoloog te bellen!
maandag 7 december 2009 om 21:28
Hallo allemaal,
Een poosje geleden heb ik mijn vraag over een ruggeprik bij baarmoederverwijdering op dit forum geplaatst. Vorige week ben ik geopereerd en heb een ruggeprik gehad en een slaapmiddel. Af en toe was ik wakker. Ik had al vaker een ruggeprik gehad bij operaties aan mijn been dus ik wist wat dat betreft wat mij te wachten stond. Dat is best meegevallen. Alleen de pijnstilling via het slangetje wat in je rug blijft zitten heeft voor veel misselijkheid gezorgd. Ik heb anderhalve dag overgegeven waarna de pomp is stilgezet en ik verder ben gegaan met paracetamol. Dit was goed te doen.
En nu.... rustig aan. Dat vind ik best wel moeilijk. Maar uiteindelijk ben ik snel moe wanneer ik iets heb gedaan,
Wanneer gingen jullie weer voor het eerst naar buiten om een stukje te lopen?
Groetjes,
Summerland
Een poosje geleden heb ik mijn vraag over een ruggeprik bij baarmoederverwijdering op dit forum geplaatst. Vorige week ben ik geopereerd en heb een ruggeprik gehad en een slaapmiddel. Af en toe was ik wakker. Ik had al vaker een ruggeprik gehad bij operaties aan mijn been dus ik wist wat dat betreft wat mij te wachten stond. Dat is best meegevallen. Alleen de pijnstilling via het slangetje wat in je rug blijft zitten heeft voor veel misselijkheid gezorgd. Ik heb anderhalve dag overgegeven waarna de pomp is stilgezet en ik verder ben gegaan met paracetamol. Dit was goed te doen.
En nu.... rustig aan. Dat vind ik best wel moeilijk. Maar uiteindelijk ben ik snel moe wanneer ik iets heb gedaan,
Wanneer gingen jullie weer voor het eerst naar buiten om een stukje te lopen?
Groetjes,
Summerland
maandag 7 december 2009 om 22:03
Hoi Summerland,
Ik ben aan het eind van de tweede week (na de operatie) voor het eerst een stukje buiten wezen lopen. Was echt maar 10 minuten hoor, en heel langzaam lopen. En daarna was ik moe
Terwijl ik normaal lange-afstandswandelingen doe van tegen de 20 km. En dit was maar een rondje van 100 meter of zo.
Rustig aan doen is echt belangrijk, hoe lastig dit soms ook is! Als je te weinig rust neemt, duurt het herstel ook langer. Ik ben ook wel over mijn grenzen gegaan, waarna de pijn weer toenam. Nu ik activiteit en rust weer goed afwissel, gaat het weer prima en kan ik elke dag meer (ik ben 5 weken geleden geopereerd).
Als ik het goed begrijp, ben je dus niet helemaal onder narcose geweest? Vond je het geen eng idee dat je buik helemaal open lag, terwijl je af en toe wakker was?
Ik ben aan het eind van de tweede week (na de operatie) voor het eerst een stukje buiten wezen lopen. Was echt maar 10 minuten hoor, en heel langzaam lopen. En daarna was ik moe
Terwijl ik normaal lange-afstandswandelingen doe van tegen de 20 km. En dit was maar een rondje van 100 meter of zo.
Rustig aan doen is echt belangrijk, hoe lastig dit soms ook is! Als je te weinig rust neemt, duurt het herstel ook langer. Ik ben ook wel over mijn grenzen gegaan, waarna de pijn weer toenam. Nu ik activiteit en rust weer goed afwissel, gaat het weer prima en kan ik elke dag meer (ik ben 5 weken geleden geopereerd).
Als ik het goed begrijp, ben je dus niet helemaal onder narcose geweest? Vond je het geen eng idee dat je buik helemaal open lag, terwijl je af en toe wakker was?
dinsdag 8 december 2009 om 09:29
Hoi Verana,
Mijn baarmoeder is vaginaal verwijderd. Het is me achteraf wel meegevallen die ruggeprik, je maakt het niet helemaal mee en voor je het weet zijn ze klaar omdat je een poosje slaapt.
Ik hou mij nog wel even rustig, Sinds vanochtend heb ik wat helderrood bloedverlies, niet veel. Volgens de folder van het ziekenhuis kan dit komen omdat vanaf de tweede week de hechtingen oplossen. Toch zal ik blij zijn als dit weg is.
Ik zal je advies opvolgen om activiteit en rust zo goed mogelijk te verdelen.
Groetjes!
Mijn baarmoeder is vaginaal verwijderd. Het is me achteraf wel meegevallen die ruggeprik, je maakt het niet helemaal mee en voor je het weet zijn ze klaar omdat je een poosje slaapt.
Ik hou mij nog wel even rustig, Sinds vanochtend heb ik wat helderrood bloedverlies, niet veel. Volgens de folder van het ziekenhuis kan dit komen omdat vanaf de tweede week de hechtingen oplossen. Toch zal ik blij zijn als dit weg is.
Ik zal je advies opvolgen om activiteit en rust zo goed mogelijk te verdelen.
Groetjes!
dinsdag 8 december 2009 om 11:37
Hallo allemaal,
De afgelopen weken heb ik dit draadje helemaal gelezen en nu is het tijd om me even voor te stellen.
Ik ben 42 jaar en heb al mijn hele leven heftige menstruaties. De laatste jaren werd het alleen maar erger en erger en na veel gedoe bij de gyn belandt die me een thermo-abblatie aanbood, dus baarmoederslijmvlies "kapot" maken door verhitting. Omdat ik ook vleesbomen bleek te hebben, kreeg ik eerst een paar maanden hormonen om me kunstmatig in de overgang te brengen. Na de behandeling (die reuze meeviel) werd ik na een paar maanden weer ongesteld (toen de hormonen uitgewerkt waren) en in de loop van het jaar bleek dat de behandeling niet geholpen heeft, menstruaties waren weer heftig en werden steeds pijnlijker.
Vanochtend ben ik terug geweest bij de gyn en de conclusie is dat het baarmonster (mooie term, ik jat 'm maar) eruit moet. Wat mij betreft geen punt, graag zelfs. Maar nu komt het: hij wilde nog wel even een echo en inwendig onderzoek doen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Bij het inbrengen van het speculum deed het al zeer, bij het "voelen" ook en toen hij een echo maakte zag hij cysten in de eierstokken en een onregelmatig gevormde baarmoeder. Hij zei eerst alleen maar : "oh, wat ik hier zie verandert de zaak", en rasoptimist die ik ben, was ik in gedachten al mijn begrafenis aan het plannen (tante met eierstokkanker), maar hij legde me later uit dat het hoogstwaarschijnlijk endometriose is, die die cysten veroorzaakt. Moet nu eerst bloedonderzoek en een MRI en daarna weer een afspraak bij hem om te bespreken hoe of wat verder. Hij vertelde me al wel dat vaginaal verwijderen dus niet kan, ivm die endometriose.
Hier iemand die dit herkent? En hoe ging dat bij jullie verder?
De afgelopen weken heb ik dit draadje helemaal gelezen en nu is het tijd om me even voor te stellen.
Ik ben 42 jaar en heb al mijn hele leven heftige menstruaties. De laatste jaren werd het alleen maar erger en erger en na veel gedoe bij de gyn belandt die me een thermo-abblatie aanbood, dus baarmoederslijmvlies "kapot" maken door verhitting. Omdat ik ook vleesbomen bleek te hebben, kreeg ik eerst een paar maanden hormonen om me kunstmatig in de overgang te brengen. Na de behandeling (die reuze meeviel) werd ik na een paar maanden weer ongesteld (toen de hormonen uitgewerkt waren) en in de loop van het jaar bleek dat de behandeling niet geholpen heeft, menstruaties waren weer heftig en werden steeds pijnlijker.
Vanochtend ben ik terug geweest bij de gyn en de conclusie is dat het baarmonster (mooie term, ik jat 'm maar) eruit moet. Wat mij betreft geen punt, graag zelfs. Maar nu komt het: hij wilde nog wel even een echo en inwendig onderzoek doen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Bij het inbrengen van het speculum deed het al zeer, bij het "voelen" ook en toen hij een echo maakte zag hij cysten in de eierstokken en een onregelmatig gevormde baarmoeder. Hij zei eerst alleen maar : "oh, wat ik hier zie verandert de zaak", en rasoptimist die ik ben, was ik in gedachten al mijn begrafenis aan het plannen (tante met eierstokkanker), maar hij legde me later uit dat het hoogstwaarschijnlijk endometriose is, die die cysten veroorzaakt. Moet nu eerst bloedonderzoek en een MRI en daarna weer een afspraak bij hem om te bespreken hoe of wat verder. Hij vertelde me al wel dat vaginaal verwijderen dus niet kan, ivm die endometriose.
Hier iemand die dit herkent? En hoe ging dat bij jullie verder?
anoniem_59773 wijzigde dit bericht op 08-12-2009 11:42
Reden: d's en t's, het blijft moeilijk
Reden: d's en t's, het blijft moeilijk
% gewijzigd
woensdag 9 december 2009 om 16:05
Sassafras, sorry, ik kan je daarbij niet helpen.
Hier nog altijd een dikke buik. Geen opgezette buik, maar een 'zwanger' buikje als was ik 2 à 3 maanden ver. Heel erg balen, hopelijk krijg ik maandag beter nieuws als ik op controle ga (vochtophoping of zo, of goede buikspieroefeningen waarmee het verbetert...). In ieder geval, ik ben er alles behalve gelukkig mee dat ik nog steeds gelukwensen krijg met mijn 'zwangerschap'. Hatelijk gewoon. Ik heb ook helemaal geen 'hangbuik', waardoor het echt wel als een zwangere buik lijkt. Heb gyn vorige week gebeld, en die denkt dat het komt doordat ik ofwel teveel 'lucht' ophou, ofwel omdat ik geen buikspieren heb (wegens mijn zwangerschap ed). Ik kan mijn buik - als ik neerlig - ook niet helemaal induwen. Ik hoop echt dat het 'opgelost' kan worden. Ik ben serieus aan het aftellen naar maandagmiddag...
Hier nog altijd een dikke buik. Geen opgezette buik, maar een 'zwanger' buikje als was ik 2 à 3 maanden ver. Heel erg balen, hopelijk krijg ik maandag beter nieuws als ik op controle ga (vochtophoping of zo, of goede buikspieroefeningen waarmee het verbetert...). In ieder geval, ik ben er alles behalve gelukkig mee dat ik nog steeds gelukwensen krijg met mijn 'zwangerschap'. Hatelijk gewoon. Ik heb ook helemaal geen 'hangbuik', waardoor het echt wel als een zwangere buik lijkt. Heb gyn vorige week gebeld, en die denkt dat het komt doordat ik ofwel teveel 'lucht' ophou, ofwel omdat ik geen buikspieren heb (wegens mijn zwangerschap ed). Ik kan mijn buik - als ik neerlig - ook niet helemaal induwen. Ik hoop echt dat het 'opgelost' kan worden. Ik ben serieus aan het aftellen naar maandagmiddag...
donderdag 10 december 2009 om 09:24
He bah Fien!Dat is helemaal niet leuk,gefeliciteerd worden met je zwangerschap.Hopelijk weet je maandag wat meer!
Met mij gaat het wel oke,al merk ik nog steeds dat ik niet teveel kan doen ivm pijn.Als ik teveel gedaan heb lijkt het wel of mijn buik aan de binnenkant scheurt.Dan moet ik echt even gaan liggen en dan trekt het weer weg.
Sassefras:bij mij zat er ook flink wat endometriose,toch heb ik geen mri gehad.Het "probleem"was alleen maar dat het baarmonster dan niet via de vagina verwijderd kon worden.
Wanneer weet je nu meer?
Met mij gaat het wel oke,al merk ik nog steeds dat ik niet teveel kan doen ivm pijn.Als ik teveel gedaan heb lijkt het wel of mijn buik aan de binnenkant scheurt.Dan moet ik echt even gaan liggen en dan trekt het weer weg.
Sassefras:bij mij zat er ook flink wat endometriose,toch heb ik geen mri gehad.Het "probleem"was alleen maar dat het baarmonster dan niet via de vagina verwijderd kon worden.
Wanneer weet je nu meer?
donderdag 10 december 2009 om 13:59
@ Sassafras:
Ik herken het ook niet. Ik had geen endometriose namelijk. Ik heb ook geen MRI gehad, wel een CT-scan. Op een MRI zie je wel meer dan op een CT-scan, dus het is in die zin is het "positief" dat je die scan krijgt.
@ Coebergh:
Ik heb ook nog steeds dat ik bij teveel inspanning weer pijn krijg. Na wat rust te hebben genomen, is het bij mij dan ook weer over.
Het stelt me wel gerust te lezen dat jij dit ook nog steeds hebt, terwijl jouw operatie langer geleden is dan die van mij. Ik dacht namelijk dat het niet "normaal" was dat ik nu nog steeds pijn heb, maar blijkbaar hoort dit er toch gewoon bij.
@ Fien:
Ik had vorige week ook nogal een dikke buik waar ik mij een beetje zorgen over maakte.
Deze week is mijn buik wat geslonken, maar vraag me soms ook af of er wat vocht in zit. Dus ik ben ook blij dat ik maandag naar de controle mag en het kan vragen.
Ik herken het ook niet. Ik had geen endometriose namelijk. Ik heb ook geen MRI gehad, wel een CT-scan. Op een MRI zie je wel meer dan op een CT-scan, dus het is in die zin is het "positief" dat je die scan krijgt.
@ Coebergh:
Ik heb ook nog steeds dat ik bij teveel inspanning weer pijn krijg. Na wat rust te hebben genomen, is het bij mij dan ook weer over.
Het stelt me wel gerust te lezen dat jij dit ook nog steeds hebt, terwijl jouw operatie langer geleden is dan die van mij. Ik dacht namelijk dat het niet "normaal" was dat ik nu nog steeds pijn heb, maar blijkbaar hoort dit er toch gewoon bij.
@ Fien:
Ik had vorige week ook nogal een dikke buik waar ik mij een beetje zorgen over maakte.
Deze week is mijn buik wat geslonken, maar vraag me soms ook af of er wat vocht in zit. Dus ik ben ook blij dat ik maandag naar de controle mag en het kan vragen.
vrijdag 11 december 2009 om 10:49
Hallo allemaal,
Gisteren was mijn "bevrijdingsdag" !
Ik zou geholpen worden mbv een kijkoperatie en mocht dit niet lukken door mijn dikke buik dan zou er een snee gemaakt worden.Groot was mijn verbazing toen ik wakker werd dat de ingreep toch vaginaal was gebeurd.Ik heb dus GEEN buiksnee! Ik ben er wel blij mee hoor.Ik denk dat ik dan veel sneller kan herstellen.Er was mij verteld dat een vaginale ingreep niet kon omdat ik geen kinderen heb en dan blijkt je baarmoeder hoger in je buik te liggen dan wanneer je zwanger bent geweest.Ik voel me erg goed.Mocht net even uit bed en op een stoel zitten.Ik heb wel 2 dagen lang een catheter in en tot vanmiddag een tampon.Ik heb wel een beetje een raar gevoel in mijn buik,een beetje zo'n gevoel vlak voordat je ongesteld moet worden maar ik krijg uit voorzorg paracetamol om ergere pijn te voorkomen.
Ik heb ook nog foto's laten maken van mijn baarmoeder en het is toch wel erg interessant,vind ik, hoe het eruit ziet.
Er zaten meer vleesbomen dan de gynaecologe had verwacht en daar had ze wat moeite mee gehad om weg te halen maar ook de vleesbomen staan op de foto.Erg leuk om die gezien te hebben en ze zijn in verhouding tot de baarmoeder nog groot ook!
Ik ben ZOOOO blij dat de ingreep op deze manier is gegaan en dat ik nu van mijn baarmonster af ben!
Groetjes,
Pekaboo
Gisteren was mijn "bevrijdingsdag" !
Ik zou geholpen worden mbv een kijkoperatie en mocht dit niet lukken door mijn dikke buik dan zou er een snee gemaakt worden.Groot was mijn verbazing toen ik wakker werd dat de ingreep toch vaginaal was gebeurd.Ik heb dus GEEN buiksnee! Ik ben er wel blij mee hoor.Ik denk dat ik dan veel sneller kan herstellen.Er was mij verteld dat een vaginale ingreep niet kon omdat ik geen kinderen heb en dan blijkt je baarmoeder hoger in je buik te liggen dan wanneer je zwanger bent geweest.Ik voel me erg goed.Mocht net even uit bed en op een stoel zitten.Ik heb wel 2 dagen lang een catheter in en tot vanmiddag een tampon.Ik heb wel een beetje een raar gevoel in mijn buik,een beetje zo'n gevoel vlak voordat je ongesteld moet worden maar ik krijg uit voorzorg paracetamol om ergere pijn te voorkomen.
Ik heb ook nog foto's laten maken van mijn baarmoeder en het is toch wel erg interessant,vind ik, hoe het eruit ziet.
Er zaten meer vleesbomen dan de gynaecologe had verwacht en daar had ze wat moeite mee gehad om weg te halen maar ook de vleesbomen staan op de foto.Erg leuk om die gezien te hebben en ze zijn in verhouding tot de baarmoeder nog groot ook!
Ik ben ZOOOO blij dat de ingreep op deze manier is gegaan en dat ik nu van mijn baarmonster af ben!
Groetjes,
Pekaboo
vrijdag 11 december 2009 om 10:59
vrijdag 11 december 2009 om 15:02
Fijn Peekaboo dat het toch vaginaal gelukt is!Volgens mij gaat het herstel dan toch sneller,je hebt immers geen buikwond.
Succes met je herstel!
@ Verana,bij mij is het nu bijna 9 weken geleden.Voel me lichamelijk en geestelijk echt goed,maar ik merk dat ik op moet letten.Ik heb natuurlijk een heel huishouden met 3 kinderen dat ik nu weer zelf draaiende moet zien te houden en dan doe je al snel teveel.Maar ik blijf tegen iedereen roepen,had het veeeel eerder moeten laten doen!!Wat een verlossing
Succes met je herstel!
@ Verana,bij mij is het nu bijna 9 weken geleden.Voel me lichamelijk en geestelijk echt goed,maar ik merk dat ik op moet letten.Ik heb natuurlijk een heel huishouden met 3 kinderen dat ik nu weer zelf draaiende moet zien te houden en dan doe je al snel teveel.Maar ik blijf tegen iedereen roepen,had het veeeel eerder moeten laten doen!!Wat een verlossing
zondag 13 december 2009 om 17:48
Jij ook veel succes morgen Fien!
Ik heb mijn afspraak om 10.45 uur, maar ik moet meestal ook langer wachten tot ik aan de beurt ben.
's Middags blijven mijn ouders (die meegaan naar het ziekenhuis) nog om wat klusjes te doen. Ik zal dus ook pas aan het eind van de middag of 's avonds kunnen posten hoe het is gegaan!
Ik heb vanmiddag voor het eerst een iets langere afstand gewandeld. Ik schat zo'n 1 à 1,5 km. Het ging best goed!
Toen ik thuis kwam heb ik een was aangezet en mijn woonkamer opgeruimd. Nu voel ik het wel! Toch weer wat pijn. Dus nu ben ik even rustig aan het computeren.
Straks nog even was ophangen, en vanavond verder maar rustig aan doen. Ik ga denk ik kerstkaarten schrijven, daar kan ik ook bij zitten
Ik heb mijn afspraak om 10.45 uur, maar ik moet meestal ook langer wachten tot ik aan de beurt ben.
's Middags blijven mijn ouders (die meegaan naar het ziekenhuis) nog om wat klusjes te doen. Ik zal dus ook pas aan het eind van de middag of 's avonds kunnen posten hoe het is gegaan!
Ik heb vanmiddag voor het eerst een iets langere afstand gewandeld. Ik schat zo'n 1 à 1,5 km. Het ging best goed!
Toen ik thuis kwam heb ik een was aangezet en mijn woonkamer opgeruimd. Nu voel ik het wel! Toch weer wat pijn. Dus nu ben ik even rustig aan het computeren.
Straks nog even was ophangen, en vanavond verder maar rustig aan doen. Ik ga denk ik kerstkaarten schrijven, daar kan ik ook bij zitten
maandag 14 december 2009 om 13:14
Hier helemaal 'goedgekeurd'. Moet alleen nog vitamienen nemen (wel grappig, zijn vitamienen die normaal moeten genomen worden als je zwanger wilt worden - LOL), omdat ik vlug moe ben, die zouden moeten helpen. Maar voor de rest mag alles weer. Met snowboarden wacht ik beter nog wel anderhalve maand (hehe), maar voor de rest mag alles. Super .
Hoe ging het bij jou Verana?
Hoe ging het bij jou Verana?
maandag 14 december 2009 om 18:03
Hier ook "goedgekeurd"! De gyn was erg tevreden.
Ik moet er nu 6 tot 8 weken voor nemen om alles weer geleidelijk op te bouwen.
Omdat ik op mijn werk veel moet staan en lopen, moet ik op arbeidstherapeutische basis beginnen met 2 uur werken per dag. En dit dan langzaam opbouwen.
Al met al ben ik er wel tevreden mee! Ik vind het vooral fijn om te weten dat alles goed geheeld is!
Ik moet er nu 6 tot 8 weken voor nemen om alles weer geleidelijk op te bouwen.
Omdat ik op mijn werk veel moet staan en lopen, moet ik op arbeidstherapeutische basis beginnen met 2 uur werken per dag. En dit dan langzaam opbouwen.
Al met al ben ik er wel tevreden mee! Ik vind het vooral fijn om te weten dat alles goed geheeld is!
dinsdag 15 december 2009 om 08:53
2u per dag? Ik ga sinds vorige week al halve dagen werken en dat bevalt me wel, maar sinds vandaar werk ik terug volledige dagen. Ik heb wel een zittend werk, dus dat scheelt wel.
Vanavond contract voor het huis gaan tekenen en overdracht van de sleutels en volgende week maandag(avond) mijn eerste postnatale kiné... eindelijk
Vanavond contract voor het huis gaan tekenen en overdracht van de sleutels en volgende week maandag(avond) mijn eerste postnatale kiné... eindelijk
dinsdag 5 januari 2010 om 15:57
vrijdag 8 januari 2010 om 08:11
hallo allemaal,
Ik heb van de week alle blz van deze topic gelezen en eigenlijk hebben jullie mij nu al geholpen complimenten hoe jullie op een positive manier elkaar door deze vervelende tijd heen slepen.
ik worstel ook met vragen en twijfels en wilde daarom hier ook mijn verhaal neer zetten in de hoop ook wat antwoorden te vinden.
goed ik ben Lianne een vrouw van 38 en moeder van 2 dochters 11 en bijna 14 jaar.
Was al op zeer jonge leeftijd (10) ongesteld en eigenlijk heeft dit alles mij op 2 prachtige dochters na niet veel fijns gebracht.
ik ben al op 13 jarige leeftijd op advies van de huisarts aan de pil gegaan omdat ik heel ernstig vloeide ik heb deze dus geslikt tot ik op 23/24 jarige leeftijd een kinderwens kreeg was redelijk snel zwanger maar dit ging mis na 13 weken zwangerschap gelukkig werd ik kort daarna weer zwanger en heb dus gelukkig in 2/5 jaar tijd 2 prachtige dochters gehad.
omdat je in de periode van kinderen krijgen natuurlijk niet aan de pil bent kwam ik er toen pas achter wat die pil eigenlijk met je doet hij ontneemt mij alle intresse in een man op sexueel gebied van alles geprobeerd maar de pil is dus voor mij geen optie.
er komt nu een behoorlijke sprong in mijn verhaal na heel veel aanmodderen maar de menstruatie klachten zijn in de loop der jaren alleen maar toegenomen.
kreeg het advies mirena spiraal ( 8 jaar geleden) geweldig geen bloedverlies meer zeggen ze maar mijn resultaat was een jaar lang niet schoon spiraal geen optie,
ik heb jaren echt wat aangemoddert als ik nu dus de jaren terug tel denk ik wat een tijd.
2 jaar geleden terug naar de gyn hij heeft me toen nova sure geadviseerd hiermee word je slijmvlies vernietigd 60% van de vrouwen vloeit nooit meer oke de eerste maanden geweldig geen bloedverlies meer maar na 4 maanden kwam dit terug .
we zijn dus nu 2 jaar verder en op dit moment is mijn situatie zo:
om de 2 weken menstrueer ik dit is wel minder geworden dus dat is niet echt mijn probleem maar in de periode heb ik 7a8 dagen veel last van heftige hoofdpijn en ik voel me vreselijk heeeeeel moe en beroerd, dit past niet bij mij en ik voel me dan ook heel vaak vreselijk 14 dagen niks en dan 8 dagen afzien deze periode komt dus heel snel terug.
nu ben ik dus 3 weken terug weer bij de gyn geweest hij vertelde mij dat hij dit alles eens goed wilde onderzoeken eerst bloedprikken en anderhalve week terug heb ik een hystroscopie gehad hiermee kijk je in de baarmoeder tijdens dit onderzoek bleek de gyn niet in mijn baarmoeder te kunnen omdat alles waarschijnlijk door de nova sure vernouwd is.
na het onderzoek vertelde de gyn je hebt 2 opties of leven met de klachten die je nu hebt of je baarmoeder eruit.
boem dit is je keus ik vond dit best behoorlijk.
ik was schijnbaar erg geschokt want hij heeft me een boekje meegegeven en verteld lees dit maar eens goed door en praat erover met anderen en je man natuurlijk en dan kom je over twee weken terug 14 jan.
hij vertelde me op dat moment nog wel dat hij niet kon garanderen dat de klachten zoals hoofdpijn ed na de ingreep over zouden zijn.
nou dan ga je naar huis eerst boeje lezen en internet en praten met lotgenoten.
allereerst ben ik iemand van wat moet dat moet maar ik weet dat het een zware ingreep is als het nu het gewenste resultaat geeft dan is de keus niet moeilijk maar.
stel dat je dit alles hebt ondergaan en je hebt nog steeds klachten?
nu heb ik natuurlijk niet stilgezeten en al behoorlijk wat ervaringen gehoord en gelukkig ook al veel mensen waarbij dezelfde klachten als die van mijn wel weg waren dus eigenlijk zou ik het risico wel durven nemen maar dan het volgende in het boekje staat dat er ook op gebied van de sex behoorlijk wat kan veranderen veranderd orgasme of zelfs helemaal niet meer pfff weer een dillema.
ik weet dat sex niet het belangrijkste is in een relatie maar ik vind het wel een belangrijk onderdeel en zou het niet willen kwijtraken.
ik zou zo graag jullie ervaringen willen weten.
ik ben er namelijk achter gekomen dat er in orgasmes ook een behoorlijk verschil zit.
ik beleef het zo dat tijdens dit orgasme ( waarbij de clitoris word gertimuleert) mijn schede een knijpende beweging maakt in de penis van mijn man wij ervaren dit als zeer aangenaam.
zijn er vrouwen die dit ook herkennen? en is dit nadien verandert?
misschien allemaal wel erge intieme vragen maar ik zou zo graag willen dat ik opknap na de ingreep en stel in het nadeligste geval ik ben mijn baarmoeder kwijt en vloei nooit meer jippie maar heb nog wel steeds hoofdpijn ed en mijn orgasme is anders of helemaal weg nou ja dan ben ik dus niet echt opgeknapt.
ik hoop dat jullie me kunnen helpen.
in ieder geval succes iedereen met alles en ik ben blij een forum te hebben gevonden waar ze elkaar zo helpen heb ook al ergens gezeten waar het allemaal ellende en negatief was pff dan doe je het nooit hoor.
groetjes Lianne
Ik heb van de week alle blz van deze topic gelezen en eigenlijk hebben jullie mij nu al geholpen complimenten hoe jullie op een positive manier elkaar door deze vervelende tijd heen slepen.
ik worstel ook met vragen en twijfels en wilde daarom hier ook mijn verhaal neer zetten in de hoop ook wat antwoorden te vinden.
goed ik ben Lianne een vrouw van 38 en moeder van 2 dochters 11 en bijna 14 jaar.
Was al op zeer jonge leeftijd (10) ongesteld en eigenlijk heeft dit alles mij op 2 prachtige dochters na niet veel fijns gebracht.
ik ben al op 13 jarige leeftijd op advies van de huisarts aan de pil gegaan omdat ik heel ernstig vloeide ik heb deze dus geslikt tot ik op 23/24 jarige leeftijd een kinderwens kreeg was redelijk snel zwanger maar dit ging mis na 13 weken zwangerschap gelukkig werd ik kort daarna weer zwanger en heb dus gelukkig in 2/5 jaar tijd 2 prachtige dochters gehad.
omdat je in de periode van kinderen krijgen natuurlijk niet aan de pil bent kwam ik er toen pas achter wat die pil eigenlijk met je doet hij ontneemt mij alle intresse in een man op sexueel gebied van alles geprobeerd maar de pil is dus voor mij geen optie.
er komt nu een behoorlijke sprong in mijn verhaal na heel veel aanmodderen maar de menstruatie klachten zijn in de loop der jaren alleen maar toegenomen.
kreeg het advies mirena spiraal ( 8 jaar geleden) geweldig geen bloedverlies meer zeggen ze maar mijn resultaat was een jaar lang niet schoon spiraal geen optie,
ik heb jaren echt wat aangemoddert als ik nu dus de jaren terug tel denk ik wat een tijd.
2 jaar geleden terug naar de gyn hij heeft me toen nova sure geadviseerd hiermee word je slijmvlies vernietigd 60% van de vrouwen vloeit nooit meer oke de eerste maanden geweldig geen bloedverlies meer maar na 4 maanden kwam dit terug .
we zijn dus nu 2 jaar verder en op dit moment is mijn situatie zo:
om de 2 weken menstrueer ik dit is wel minder geworden dus dat is niet echt mijn probleem maar in de periode heb ik 7a8 dagen veel last van heftige hoofdpijn en ik voel me vreselijk heeeeeel moe en beroerd, dit past niet bij mij en ik voel me dan ook heel vaak vreselijk 14 dagen niks en dan 8 dagen afzien deze periode komt dus heel snel terug.
nu ben ik dus 3 weken terug weer bij de gyn geweest hij vertelde mij dat hij dit alles eens goed wilde onderzoeken eerst bloedprikken en anderhalve week terug heb ik een hystroscopie gehad hiermee kijk je in de baarmoeder tijdens dit onderzoek bleek de gyn niet in mijn baarmoeder te kunnen omdat alles waarschijnlijk door de nova sure vernouwd is.
na het onderzoek vertelde de gyn je hebt 2 opties of leven met de klachten die je nu hebt of je baarmoeder eruit.
boem dit is je keus ik vond dit best behoorlijk.
ik was schijnbaar erg geschokt want hij heeft me een boekje meegegeven en verteld lees dit maar eens goed door en praat erover met anderen en je man natuurlijk en dan kom je over twee weken terug 14 jan.
hij vertelde me op dat moment nog wel dat hij niet kon garanderen dat de klachten zoals hoofdpijn ed na de ingreep over zouden zijn.
nou dan ga je naar huis eerst boeje lezen en internet en praten met lotgenoten.
allereerst ben ik iemand van wat moet dat moet maar ik weet dat het een zware ingreep is als het nu het gewenste resultaat geeft dan is de keus niet moeilijk maar.
stel dat je dit alles hebt ondergaan en je hebt nog steeds klachten?
nu heb ik natuurlijk niet stilgezeten en al behoorlijk wat ervaringen gehoord en gelukkig ook al veel mensen waarbij dezelfde klachten als die van mijn wel weg waren dus eigenlijk zou ik het risico wel durven nemen maar dan het volgende in het boekje staat dat er ook op gebied van de sex behoorlijk wat kan veranderen veranderd orgasme of zelfs helemaal niet meer pfff weer een dillema.
ik weet dat sex niet het belangrijkste is in een relatie maar ik vind het wel een belangrijk onderdeel en zou het niet willen kwijtraken.
ik zou zo graag jullie ervaringen willen weten.
ik ben er namelijk achter gekomen dat er in orgasmes ook een behoorlijk verschil zit.
ik beleef het zo dat tijdens dit orgasme ( waarbij de clitoris word gertimuleert) mijn schede een knijpende beweging maakt in de penis van mijn man wij ervaren dit als zeer aangenaam.
zijn er vrouwen die dit ook herkennen? en is dit nadien verandert?
misschien allemaal wel erge intieme vragen maar ik zou zo graag willen dat ik opknap na de ingreep en stel in het nadeligste geval ik ben mijn baarmoeder kwijt en vloei nooit meer jippie maar heb nog wel steeds hoofdpijn ed en mijn orgasme is anders of helemaal weg nou ja dan ben ik dus niet echt opgeknapt.
ik hoop dat jullie me kunnen helpen.
in ieder geval succes iedereen met alles en ik ben blij een forum te hebben gevonden waar ze elkaar zo helpen heb ook al ergens gezeten waar het allemaal ellende en negatief was pff dan doe je het nooit hoor.
groetjes Lianne
