Gezondheid
alle pijlers
cursus prikangst?
donderdag 28 juli 2011 om 10:07
Of ik het in de goed peiler plaats weet ik niet. Waarschijnlijk is misschien in Psyche nog beter omdat het volgens mij puur psychisch is denk ik maar ben nu al bezig haha.
Vanochtend was het weer raak. Ik "mocht"weer bloedprikken (30 wkn zwanger) en dan begint de dag ervoor de riedel alweer. Zenuwachtig,heb ik geen smoesje om niet te hoeven? enz..tja heb een afspraak gemaakt omdat ik dan niet in de wachtkamer hoef te wachten een uur en dan weer weg kan lopen omdat het zogenaamd te druk is. (duhh kulsmoes weet ik).
Uitleggen dat ik meestal bijna onderuit ga (ben nog nooit helemaal gegaan omdat ik altijd op tijd ga liggen ) (misschien is het ook wel de angst daarvoor hoor,om de controle te verliezen).Dus in een ligstoel prikken,praatje van een superaardige prikster om mij af te leiden. Maar dan...dan gaat het mis. Ik wil opstaan, zweet mij een ongeluk, oren suizen enz. en zo een half uur lang. Daarna gaat het wel weer..en kan ik weg en denk ik weer..sjeeez waarom moet dat nu altijd.....krijg altijd erg geduldige priksters hoor, maar voel mijzelf altijd zo stom,in de wegzitten en een watje...
en nee het gaat niet om de pijn..want dat voel je niet ,heb een hoge pijngrens..het gaat om de reactie van mijn lichaam erna (ik moest bloedprikken omdat ik acuut naar het ziekenhuis moest tijdens laatste bevalling,zat al bijna in de persweeën, maar als je aankomt in het ziekenhuis willen ze prikken, hoe heftig de weeën ook waren, ik maakt mij daar nog druk om).
Weet iemand of er een cursus bestaat hiervoor? Heb uiteraard al gegoogled maar kom er niet uit. Wellicht zoek ik verkeerd? Ik vind het zelf hinderlijk,kan er ook niet naar kijken als mijn kinderen moeten maar goed dat moet dan wel. Ik zou heel graag omscholen naar werk in de zorg/ziekenhuis/kraamzorg,maar dit houdt mij dus tegen.
Iemand misschien tips? ja doorademen,suiker/zout nemen,liggen tijdens prikken,nat doekje...dat doe ik al.....wordt er gewoon niet goed van en wil het niet meer. Bij een eerdere keer prikken gaf de prikster al aan dat het wellicht komt omdat mijn bloeddruk zo laag is (zelf nu is onderdruk 55 tijdens zwangerschap).
Zucht...(ik weet het ,een probleem van niets in vergelijking met veel andere ziektes enz.)
Vanochtend was het weer raak. Ik "mocht"weer bloedprikken (30 wkn zwanger) en dan begint de dag ervoor de riedel alweer. Zenuwachtig,heb ik geen smoesje om niet te hoeven? enz..tja heb een afspraak gemaakt omdat ik dan niet in de wachtkamer hoef te wachten een uur en dan weer weg kan lopen omdat het zogenaamd te druk is. (duhh kulsmoes weet ik).
Uitleggen dat ik meestal bijna onderuit ga (ben nog nooit helemaal gegaan omdat ik altijd op tijd ga liggen ) (misschien is het ook wel de angst daarvoor hoor,om de controle te verliezen).Dus in een ligstoel prikken,praatje van een superaardige prikster om mij af te leiden. Maar dan...dan gaat het mis. Ik wil opstaan, zweet mij een ongeluk, oren suizen enz. en zo een half uur lang. Daarna gaat het wel weer..en kan ik weg en denk ik weer..sjeeez waarom moet dat nu altijd.....krijg altijd erg geduldige priksters hoor, maar voel mijzelf altijd zo stom,in de wegzitten en een watje...
en nee het gaat niet om de pijn..want dat voel je niet ,heb een hoge pijngrens..het gaat om de reactie van mijn lichaam erna (ik moest bloedprikken omdat ik acuut naar het ziekenhuis moest tijdens laatste bevalling,zat al bijna in de persweeën, maar als je aankomt in het ziekenhuis willen ze prikken, hoe heftig de weeën ook waren, ik maakt mij daar nog druk om).
Weet iemand of er een cursus bestaat hiervoor? Heb uiteraard al gegoogled maar kom er niet uit. Wellicht zoek ik verkeerd? Ik vind het zelf hinderlijk,kan er ook niet naar kijken als mijn kinderen moeten maar goed dat moet dan wel. Ik zou heel graag omscholen naar werk in de zorg/ziekenhuis/kraamzorg,maar dit houdt mij dus tegen.
Iemand misschien tips? ja doorademen,suiker/zout nemen,liggen tijdens prikken,nat doekje...dat doe ik al.....wordt er gewoon niet goed van en wil het niet meer. Bij een eerdere keer prikken gaf de prikster al aan dat het wellicht komt omdat mijn bloeddruk zo laag is (zelf nu is onderdruk 55 tijdens zwangerschap).
Zucht...(ik weet het ,een probleem van niets in vergelijking met veel andere ziektes enz.)
Puck
vrijdag 29 juli 2011 om 09:23
Bedankt voor het reageren allemaal.Ja daar kan ik mij ook druk over maken hoor...dat ik een infuus zou moeten/keizersnee..de horror (voor mij dan)...
triaspolitica: dat van die billensamenknijpen zal ik de volgende keer eens proberen. Het prikken zelf is het denk ik niet..alhoewel ik niet kijk en het ook vrijwel niet voel. gewone vaccinaties heb ik niet meer gehad sinds 2000 denk ik (tropenvaccinaties) en dezelfde reactie toen. Laatste keer anti-D (bij de vorige) ging wonderbaarlijk goed. En wat was ik trots op mijzelf (kinderachting he?) . Nu moet ik dinsdag anti-d en daar zie ik dus (mede door ervaring) vorige keer minder tegenop.
Ik kreeg ook al te horen van de prikster dat ik de volgende keer ook niet te snel omhoog moet komen maar gewoon een kwartier moet liggen en dan pas proberen. (ik geef het altijd aan) en dat ik niemand in de weg lig volgens haar (dat denk ik dan he!).. kreeg gisteren ook ranja en zelfs een beschuit met muisjes omdat het weer slechter ging ineens. Toen ik buiten was ging het goed..ook de rit naar huis. eenmaal thuis ging ik opruimen en na 2 minuten weer hetzelfde en kon weer gaan liggen(raaarrr).. nou ja..als ik vragen heb weet ik in ieder geval waar ik moet zijn.
heb de bloedbank al gemaild maar die wisten niet zo 123 waar zoiets kon en gaven aan dat ik het bloedgeven maar ene keer moet ondergaan..(kan nu niet maar als ik niet meer zwanger ben).. dat gaat mij dan weer te ver he...om dat dan ineens te proberen...helaas.
triaspolitica: dat van die billensamenknijpen zal ik de volgende keer eens proberen. Het prikken zelf is het denk ik niet..alhoewel ik niet kijk en het ook vrijwel niet voel. gewone vaccinaties heb ik niet meer gehad sinds 2000 denk ik (tropenvaccinaties) en dezelfde reactie toen. Laatste keer anti-D (bij de vorige) ging wonderbaarlijk goed. En wat was ik trots op mijzelf (kinderachting he?) . Nu moet ik dinsdag anti-d en daar zie ik dus (mede door ervaring) vorige keer minder tegenop.
Ik kreeg ook al te horen van de prikster dat ik de volgende keer ook niet te snel omhoog moet komen maar gewoon een kwartier moet liggen en dan pas proberen. (ik geef het altijd aan) en dat ik niemand in de weg lig volgens haar (dat denk ik dan he!).. kreeg gisteren ook ranja en zelfs een beschuit met muisjes omdat het weer slechter ging ineens. Toen ik buiten was ging het goed..ook de rit naar huis. eenmaal thuis ging ik opruimen en na 2 minuten weer hetzelfde en kon weer gaan liggen(raaarrr).. nou ja..als ik vragen heb weet ik in ieder geval waar ik moet zijn.
heb de bloedbank al gemaild maar die wisten niet zo 123 waar zoiets kon en gaven aan dat ik het bloedgeven maar ene keer moet ondergaan..(kan nu niet maar als ik niet meer zwanger ben).. dat gaat mij dan weer te ver he...om dat dan ineens te proberen...helaas.
Puck
vrijdag 29 juli 2011 om 13:34
Hoi Sofi,
Ik heb een serie sessies (stuk of 6) cognitieve gedragstherapie gedaan voor hetzelfde probleem. Dat was in Amsterdam, bij een onderdeel van de Valeriuskliniek waar ze volgens mij gespecialiseerd zijn in angst. Ik heb gewoon een verwijzing van de huisarts gekregen en een deel werd vergoed door mijn (aanvullende) verzekering.
Het heeft heel goed geholpen en was vooral heel praktisch. Er wordt niet gekeken naar trauma's oid, daar heb je niet zoveel aan. Er wordt boven tafel gehaald wát je er nou precies eng aan vindt en die onderliggende angst wordt aangepakt door hem uit te dagen: is je angst wel reëel? Je krijgt opdrachten mee om info te zoeken, denkpatronen te oefenen en jezelf bloot te stellen aan plaatjes van naalden, plaatjes van prikken, etc.
Nou ja, lang verhaal, maar er is dus iets aan te doen. Ik ben nog niet zolang geleden bevallen. Heb veel bloed moeten prikken en ook een infuus gehad. Ik vind het nog steeds niet lekker, maar het is echt geen probleem meer.
Sterkte!
Ik heb een serie sessies (stuk of 6) cognitieve gedragstherapie gedaan voor hetzelfde probleem. Dat was in Amsterdam, bij een onderdeel van de Valeriuskliniek waar ze volgens mij gespecialiseerd zijn in angst. Ik heb gewoon een verwijzing van de huisarts gekregen en een deel werd vergoed door mijn (aanvullende) verzekering.
Het heeft heel goed geholpen en was vooral heel praktisch. Er wordt niet gekeken naar trauma's oid, daar heb je niet zoveel aan. Er wordt boven tafel gehaald wát je er nou precies eng aan vindt en die onderliggende angst wordt aangepakt door hem uit te dagen: is je angst wel reëel? Je krijgt opdrachten mee om info te zoeken, denkpatronen te oefenen en jezelf bloot te stellen aan plaatjes van naalden, plaatjes van prikken, etc.
Nou ja, lang verhaal, maar er is dus iets aan te doen. Ik ben nog niet zolang geleden bevallen. Heb veel bloed moeten prikken en ook een infuus gehad. Ik vind het nog steeds niet lekker, maar het is echt geen probleem meer.
Sterkte!
vrijdag 29 juli 2011 om 13:41
ps: Het is ook zinnig om alvast zelf na te denken wáár je precies bang voor bent. Je zegt dat je bang bent controle te verliezen. Wat denk je dan dat er voor verschrikkelijks gebeurt? Denk je dat je doodgaat of dat je geen adem meer kunt halen? Of dat je in je broek plast en voor schut staat? (Ik noem maar wat ) En de belangrijke vraag: is dat echt reëel?
Die gedachtegang boven tafel halen, kan al helpen. Want uiteindelijk is de onderliggende, echte angst eigenlijk niet reëel.
Die gedachtegang boven tafel halen, kan al helpen. Want uiteindelijk is de onderliggende, echte angst eigenlijk niet reëel.
vrijdag 29 juli 2011 om 20:46
Ik denk dat het inderdaad de angst voor de angst is.
Helpt het door het probleem te 'omarmen' als het ware en te denken "Dan ga ik dus zo meteen maar flauwvallen." Lekker liggen op zo'n brancard-geval en wachten tot je wegzakt (wat dan niet gebeurt).
Ik heb zelf 1 keer een angstaanval gehad tijdens het prikken en de zeer nuchtere arts zei: "Ga maar liggen en val maar flauw. Er kan niets gebeuren, want je ligt toch al." Tja, toen snapte ik dat er eigenlijk niets gebeurde en dat mijn angst om de nagst van het prikken ging.
Beetje wazige tekst, misschien heb je er wat aan.
Zoek zeker hulp/therapie!
Helpt het door het probleem te 'omarmen' als het ware en te denken "Dan ga ik dus zo meteen maar flauwvallen." Lekker liggen op zo'n brancard-geval en wachten tot je wegzakt (wat dan niet gebeurt).
Ik heb zelf 1 keer een angstaanval gehad tijdens het prikken en de zeer nuchtere arts zei: "Ga maar liggen en val maar flauw. Er kan niets gebeuren, want je ligt toch al." Tja, toen snapte ik dat er eigenlijk niets gebeurde en dat mijn angst om de nagst van het prikken ging.
Beetje wazige tekst, misschien heb je er wat aan.
Zoek zeker hulp/therapie!
Je hoeft niet altijd te geloven wat je denkt.
woensdag 3 augustus 2011 om 19:07
haha ben heel benieuwd wat het nu is en op de tips gaan helpen.
"Mag"nml weer omdat de glucose te hoog was dus nu zelfs nuchter prikken. Dat wordt wat.
Ben er al wel achter dat het puur het bloedprikken is want vandaag heb ik anti-d gehad bij de verloskundige in de bil en dan heb ik totaal geen last. heel vreemd.....
dus ga morgen billen bij elkaar knijpen (had ik gelezen) en blijf gewoon een tijd liggen...
"Mag"nml weer omdat de glucose te hoog was dus nu zelfs nuchter prikken. Dat wordt wat.
Ben er al wel achter dat het puur het bloedprikken is want vandaag heb ik anti-d gehad bij de verloskundige in de bil en dan heb ik totaal geen last. heel vreemd.....
dus ga morgen billen bij elkaar knijpen (had ik gelezen) en blijf gewoon een tijd liggen...
Puck
dinsdag 6 september 2011 om 20:02
even een update:
wel grappig ineens zo snel...Ik heb nog steeds mijn glucose te hoog en heb ik de laatste maand vaak geprikt. In de arm en bij de dagcurves die ik 3x moest prikken mocht het gelukkig in de vinger.
De laatste keer vorige week was ik er vanuit gegaan dat het in vinger mocht en daar heb ik dus geen last van gehad van die rare buien. Dus ik zonder spanning oid naar het lab. Ja hoor de eerste moet toch echt uit de arm ivm 3 buisjes omdat er nog wat nagekeken werd. Ik zonder spanning eigenlijk gaan zitten..en ja hoor.......daar gingen we weer achteraf.........echt zooo stom.......die vrouw die prikte had het over een lezing die ze had gehad en dat bij mensen met een lage bloeddruk (ik dus) de druk op de anderen zo snel verandert door het prikken dat de reactie vanzelf ontstaat... maar ja wat het nu is?
het grappige is dat ik sinds vandaag een prikpen heb en mijn vandaag dus voor het eerst zelf getest heb 4x over......wat vroeger mijn nachtmerrie leek (dit dus ) gaat wonderwel nu goed. (nog geen insuline oid) maar dit is een begin..
mss kom ik er zo wel vanaf en gaat het gewone prikken ook een keer goe.d
wel grappig ineens zo snel...Ik heb nog steeds mijn glucose te hoog en heb ik de laatste maand vaak geprikt. In de arm en bij de dagcurves die ik 3x moest prikken mocht het gelukkig in de vinger.
De laatste keer vorige week was ik er vanuit gegaan dat het in vinger mocht en daar heb ik dus geen last van gehad van die rare buien. Dus ik zonder spanning oid naar het lab. Ja hoor de eerste moet toch echt uit de arm ivm 3 buisjes omdat er nog wat nagekeken werd. Ik zonder spanning eigenlijk gaan zitten..en ja hoor.......daar gingen we weer achteraf.........echt zooo stom.......die vrouw die prikte had het over een lezing die ze had gehad en dat bij mensen met een lage bloeddruk (ik dus) de druk op de anderen zo snel verandert door het prikken dat de reactie vanzelf ontstaat... maar ja wat het nu is?
het grappige is dat ik sinds vandaag een prikpen heb en mijn vandaag dus voor het eerst zelf getest heb 4x over......wat vroeger mijn nachtmerrie leek (dit dus ) gaat wonderwel nu goed. (nog geen insuline oid) maar dit is een begin..
mss kom ik er zo wel vanaf en gaat het gewone prikken ook een keer goe.d
Puck
dinsdag 6 september 2011 om 22:48
Herken het ook hoor, terwijl ik absoluut niet bang voor prikken ben, kan uitstekend operatie's kijken, heb zelf eerste hulp gegeven aan mijn kind wat ernstig gewond raakte (open beenbreuk waarbij ik botten en pezen e.d. zag zitten) mijn man draaide weg.. Echter ook ik heb een zeer lage bloeddruk, ben vorige week geopereerd en had daarna een bloeddruk van 80-43, waarna ik zes zakken glucose en nog wat via mijn infuus heb gehad, ook tijdens mijn zwangerschappen hele lage bloeddruk dieptepunt was toen 90-45, en ja tijdens mijn eerste zwangerschap moest ik vijf buisjes bloed afgeven, en kon mijn man me dus vangen in de gang, ook in mijn tienerjaren veel flauwgevallen, voel het nu zelf goed aankomen en ga alvast zitten zodat het niet zo ver komt.. Vermoedelijk dus gewoon een zeer lage bloeddruk die parten speelt. Blij dat ik niet de enige ben, blijf nu dus ook een tijd extra liggen als ik bloed moet laten prikken. Het weerhoudt me er wel van om donor te worden, ook al weet ik dat ze mij graag willen hebben met mijn O negatief.
woensdag 7 september 2011 om 12:51
Ik lees ondertussen mee, want ik heb het ook. Althans ik ben heel lastig te prikken. Dat is op een bepaald moment begonnen. Prikken in de ene arm, dan weer in de andere arm en weer opnieuw in de eerste arm. Ik geef het altijd van te voren aan, maar dan zegt iedereen dat ik mooie aders heb om in te prikken en mislukt het dus weer. En als eigenlijk is het bij mij daardoor ook steeds erger geworden. Ik ben op een gegeven moment bloed gaan geven om me er een soort van overheen te zetten. Dat ging een tijdje goed, totdat het prikken daar ook niet meer lekker ging. En als ik nu moet brrrrr... En ik herken inderdaad ook het ritueel wat eraan vooraf gaat. Toen ik in verwachting wad van mijn tweede zoontje heb ik aangegeven dat ik geen bloed wilde prikken. Dat ik toch geen rare dingen had. Maar de verloskundige stond erop en heeft me toen uiteindelijk zelf geprikt.
woensdag 7 september 2011 om 15:08