Gezondheid
alle pijlers
galwegkanker
zondag 11 september 2011 om 16:29
woensdag 25 januari 2012 om 22:34
Ik wil jullie even heel veel sterkte wensen. Ik weet hoe het is, 4 jaar geleden verloor ik mijn vader aan alvleesklierkanker. Ik was 25 en hij 55. En het verdriet blijft, altijd. Elke dag die je leeft is een dag dat je verder van elkaar verwijderd raakt. Toch kan ik zeggen dat de tijd slijt. Ik zal niet zeggen dat wonden helen want dat is niet zo. Het doet nog steeds ongelooflijk veel pijn. Maar het wordt hanteerbaar.
Ik wens jullie nogmaals heel veel sterkte want het is loodzwaar!
Ik wens jullie nogmaals heel veel sterkte want het is loodzwaar!
vrijdag 27 januari 2012 om 21:26
quote:ikbenevelyn schreef op 27 januari 2012 @ 17:45:
@geraldine
dat ligt ingewikkeld maar ik heb wel mensen met wie ik gelukkig goed kan praten.
@pyridine dat vind ik heel heel erg voor je
mama gaat hard achteruit nu
Ik denk aan je meid.Zo ging het ook met mijn schoonvader.Ik wil je
laten weten dat je niet alleen bent.Veel sterkte!
@geraldine
dat ligt ingewikkeld maar ik heb wel mensen met wie ik gelukkig goed kan praten.
@pyridine dat vind ik heel heel erg voor je
mama gaat hard achteruit nu
Ik denk aan je meid.Zo ging het ook met mijn schoonvader.Ik wil je
laten weten dat je niet alleen bent.Veel sterkte!
maandag 20 februari 2012 om 09:22
en ze gaat maar door,
hoe dan ook,
ik heb er heel veel respect voor hoe ze het doet,
maar toch denk ik soms, mam laat het maar los het is goed zo..
ik bedoel,
dood gaat ze toch en nu is ze alleen maar aan het lijden
ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel
het is fijn om hier mijn gedachten kwijt te kunnen
hoe dan ook,
ik heb er heel veel respect voor hoe ze het doet,
maar toch denk ik soms, mam laat het maar los het is goed zo..
ik bedoel,
dood gaat ze toch en nu is ze alleen maar aan het lijden
ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel
het is fijn om hier mijn gedachten kwijt te kunnen
maandag 20 februari 2012 om 10:22
Zwaar hoor als iemand het leven nog niet wil loslaten, maar eigenlijk ook geen leven meer heeft. Ik kan me voorstellen dat je hart breekt als je dat ziet. Sterkte! Hopelijk hoeft ze niet veel meer te lijden. Heeft ze wel goede pijnstilling?
En krijgt ze genoeg lucht? Mijn vader zei op het laatst dat de pijn die hij had wel te hanteren was, en bijna niets meer eten vond hij ook niet zo erg. Maar de benauwdheid die hij kreeg ervaarde hij wel als vreselijk. Hij kreeg door vocht in de longen het gevoel dat hij stikte. Toen dat opkwam hoefde het van hem niet meer. Aan de buitenkant was het niet echt te zien dat hij benauwd was, maar hij voelde het wel zo.
Hij had trouwens alvleesklierkanker.
En krijgt ze genoeg lucht? Mijn vader zei op het laatst dat de pijn die hij had wel te hanteren was, en bijna niets meer eten vond hij ook niet zo erg. Maar de benauwdheid die hij kreeg ervaarde hij wel als vreselijk. Hij kreeg door vocht in de longen het gevoel dat hij stikte. Toen dat opkwam hoefde het van hem niet meer. Aan de buitenkant was het niet echt te zien dat hij benauwd was, maar hij voelde het wel zo.
Hij had trouwens alvleesklierkanker.
maandag 20 februari 2012 om 14:11
hee pyridine, nee dat heeft ze inderdaad,
vanmorgen had ik haar aan de telefoon en ze was zo aan het hijgen dat we maar hebben opgehangen.
nu noem je iets waar ik nog niet aan dacht,
vocht,
ik dacht eerst dat het misschien in haar longen terecht was gekomen, daar was het ookal naar uitgezaaid hoor,
maar het word steeds erger, benauwd en kortademig steeds vaker hoesten
ze heeft morfine,
ik vind dat een beetje verwarrend want nu zegt ze dat ze geen pijn heeft , en dat is natuurlijk ook de bedoeling ,
maar ik juich vervolgens vanbinnen omdat het "goed" gaat
ik kan het niet goed uitleggen het is zo dubbel,
snap je wat ik bedoel?
de stress vreet geloof ik letterlijk aan me,
ik heb eigenlijk 24u per dag honger , na het eten heb ik een halfuur later alweer honger bijvoorbeeld.
het vreemde is weer wel dat ik ook afval,
168cm bij 43 kilo het voelt niet fijn
vanmorgen had ik haar aan de telefoon en ze was zo aan het hijgen dat we maar hebben opgehangen.
nu noem je iets waar ik nog niet aan dacht,
vocht,
ik dacht eerst dat het misschien in haar longen terecht was gekomen, daar was het ookal naar uitgezaaid hoor,
maar het word steeds erger, benauwd en kortademig steeds vaker hoesten
ze heeft morfine,
ik vind dat een beetje verwarrend want nu zegt ze dat ze geen pijn heeft , en dat is natuurlijk ook de bedoeling ,
maar ik juich vervolgens vanbinnen omdat het "goed" gaat
ik kan het niet goed uitleggen het is zo dubbel,
snap je wat ik bedoel?
de stress vreet geloof ik letterlijk aan me,
ik heb eigenlijk 24u per dag honger , na het eten heb ik een halfuur later alweer honger bijvoorbeeld.
het vreemde is weer wel dat ik ook afval,
168cm bij 43 kilo het voelt niet fijn
maandag 20 februari 2012 om 19:27
Ja die stress is vreselijk, je weet gewoon dat het nooit meer goed kan komen. Het beste nieuws dat je kunt krijgen is nog steeds slecht. Nu houd je het eigenlijk niet vol maar het blijft zo tot ze er niet meer is en toch is dat het laatste wat je wilt.
De huisarts kan wel luisteren of er vocht zit en dat kan ook in het ziekenhuis worden weggehaald. Maar mijn vader wilde dat niet omdat hij bang was dat er complicaties zouden zijn waardoor hij dan in het ziekenhuis zou moeten blijven om er niet meer uit te komen. Dat gebeurt vaker. Hij is daarna vrij snel rustig thuis overleden. Dat gelukkig wel.
Met behandeling had hij waarschijnlijk hooguit 2 weken langer geleefd. Maar dat is voor iedereen natuurlijk anders.
Hij kreeg trouwens wel medicijnen om het gevoel van benauwdheid tegen te gaan.
Veel sterkte nog maar een keer!
De huisarts kan wel luisteren of er vocht zit en dat kan ook in het ziekenhuis worden weggehaald. Maar mijn vader wilde dat niet omdat hij bang was dat er complicaties zouden zijn waardoor hij dan in het ziekenhuis zou moeten blijven om er niet meer uit te komen. Dat gebeurt vaker. Hij is daarna vrij snel rustig thuis overleden. Dat gelukkig wel.
Met behandeling had hij waarschijnlijk hooguit 2 weken langer geleefd. Maar dat is voor iedereen natuurlijk anders.
Hij kreeg trouwens wel medicijnen om het gevoel van benauwdheid tegen te gaan.
Veel sterkte nog maar een keer!
vrijdag 24 februari 2012 om 20:24
woensdag 29 februari 2012 om 10:59
donderdag 8 maart 2012 om 16:46
woensdag 14 maart 2012 om 09:46
ik zou graag eens willen weten of jullie weten of mensen het aanvoelen bij zichzelf dat ze gaan zegmaar,
ik had het gisteren met mijn moeder over de verjaardag van mijn vader,
die is over 2 maanden jarig,
en mijn moeder zei,
maar dan ben ik er misschien al wel niet meer..
zoiets heeft ze nog nooit gezegd!
als je aan haar vraagt hoe het gaat zegt ze altijd , gaat wel , of, woah redelijk.
zou ze het voelen aankomen?
kan dat?
vraag het me gewoon af.
ik had het gisteren met mijn moeder over de verjaardag van mijn vader,
die is over 2 maanden jarig,
en mijn moeder zei,
maar dan ben ik er misschien al wel niet meer..
zoiets heeft ze nog nooit gezegd!
als je aan haar vraagt hoe het gaat zegt ze altijd , gaat wel , of, woah redelijk.
zou ze het voelen aankomen?
kan dat?
vraag het me gewoon af.
