Gezondheid
alle pijlers
Jong en Burn-out deel 2
maandag 19 juni 2017 om 15:58
Hier schrijven we verder over onze ervaringen rond burn-out.
Deel één werd gestart door ingeb84 en kan je hier vinden:
gezondheid/jong-en-burnout/list_messages/238113
Iedereen op dit topic kent het gevoel dat je lange teksten niet kunt lezen door de 'mist' in je hoofd, door vermoeidheid of nog een andere reden. Je hoeft je dus zeker niet te excuseren als je niet alles leest of niet altijd op iedereen reageert.
Deel één werd gestart door ingeb84 en kan je hier vinden:
gezondheid/jong-en-burnout/list_messages/238113
Iedereen op dit topic kent het gevoel dat je lange teksten niet kunt lezen door de 'mist' in je hoofd, door vermoeidheid of nog een andere reden. Je hoeft je dus zeker niet te excuseren als je niet alles leest of niet altijd op iedereen reageert.
Always believe that something wonderful is about to happen.
vrijdag 25 mei 2018 om 17:17
Ik heb dit weekend niks. Lekker maar ook wel beangstigend. Geen contact met mensen. Maar zie het ook wel als lekker, vorig weekend leuk druk pinksterweekend gehad en heb ook steeds drukke weken.
Dus even in mijn eigen huis keutellen is ook wel fijn. Haha, keutellen.
Vienna, ik zou lekker alleen naar de BBQ gaan en zondag een dagje voor jezelf nemen. Bo dag kan ook voor verwarring zorgen lijkt me. Iedereen pakt het herstel anders aan en wellicht overweldigend door soorten therapieen. En mensen die niet lekker in hun vel zitten hebben ook niet altijd een fijne vibe.
Maar wellicht zijn dat verkeerde aannamens/vooroordelen van mij
Het klinkt meer als een verplichting aan jezelf als een gezellig uitje. Maar maby heb ik 't mis.
Dus even in mijn eigen huis keutellen is ook wel fijn. Haha, keutellen.
Vienna, ik zou lekker alleen naar de BBQ gaan en zondag een dagje voor jezelf nemen. Bo dag kan ook voor verwarring zorgen lijkt me. Iedereen pakt het herstel anders aan en wellicht overweldigend door soorten therapieen. En mensen die niet lekker in hun vel zitten hebben ook niet altijd een fijne vibe.
Maar wellicht zijn dat verkeerde aannamens/vooroordelen van mij
Het klinkt meer als een verplichting aan jezelf als een gezellig uitje. Maar maby heb ik 't mis.
vrijdag 25 mei 2018 om 17:21
Ja, ik vind het echt heel vervelend van mijn vader. Hij was altijd mijn "rots" in de chaos thuis met mijn moeder. Dat hij nu dan niet opstaat voor mij (en ook niet voor mijn zusjes) vind ik echt een soort klap in mijn gezicht. (Ookal hoor ik nu ik over mijn therapietraject praat met familie dat ze hem altijd al zo'n meeloper vonden die het altijd met mijn moeder eens is en nooit tegen haar durft in te gaan). Dat de rest van de familie dat zegt (los van elkaar) vind ik ook een behoorlijke shock. Het kost me echt nog veel moeite om dat beeld van mijn rots kwijt te raken, ook al weet ik verstandelijk beter.
Maar ik heb het hem nu al zo vaak geprobeerd uit te leggen op verschillende manieren dat ik bijna het gevoel heb dat hij het niet wil weten, omdat het consequenties heeft. Maargoed, wie weet lukt het mijn zusjes om tot hem door te dringen op een gegeven moment.
Voor nu ga ik het contact vooral oppervlakkig houden denk ik.
De HR dame wilde er inderdaad nog wel een gesprek over, wat gepland zou worden als ik de uitslag van de wia keuring had gekregen. Nu was zij deze week op vakantie, en heb ik die brief met de officiële uitslag nog niet gehad dus dat komt nog.
Ik hoop die brief toch volgende week wel te krijgen (want deadline was 22 mei), en anders ga ik weer even bellen. En daarna een afspraak maken met werkgever. Ik ben erg benieuwd hoe zij het nu verder voor zich zien!
Ahhh lammetjes zijn ook zo lief
. Ik houd echt van de lente, met al die kleine beestjes overal! Vandaag heeft hij leren bokken. Echt zo leuk om te zien hoe hij dat nu aan het uitproberen is, haha. De rest van de paardjes wordt wel een beetje gek van hem geloof ik, maar ik vind het schattig 
.
Dat klinkt goed, dat revalidatietraject! Lijkt me supernuttig om op die manier te leren over je grenzen, en hoe je daar het beste mee om kunt gaan. Kan je daar binnenkort al mee starten?
Leuk, een BBQ! Gezellig! Ik hoop voor je dat het je gaat lukken om naar de BO dag te gaan. Bij mij gaat het uiteindelijk niet meer lukken. Het paste niet zo goed in de agenda
. Ik ben wel heel benieuwd hoe je het vond!
Ik ga morgen naar de dierentuin met man. Voor mijn verjaardag had ik tickets gekregen, dus die gaan we eens gebruiken! We hadden het al langer op deze dag gepland en de kaartjes zijn maar geldig tot 01/06, maar nu ik de temperaturen zag voor morgen ging ik toch wat twijfelen
.
Ik hoop dat het een beetje meevalt met de warmte, want ik heb er wel superveel zin in!
Eigenlijk zouden we er een weekend van maken, en dan gaan kamperen daar. Maar dat is helaas nog even teveel van het goede voor mij.
Nu ga ik morgen goed genieten van de dierentuin en zondag uitrusten:). En misschien nog wat planten kopen voor in de potten buiten, die zien er nog zo troosteloos uit nu
. Ijsheiligen is nu echt geweest, dus nu kan ik los met de bloemen 
.
Goed weekend allemaal!
Maar ik heb het hem nu al zo vaak geprobeerd uit te leggen op verschillende manieren dat ik bijna het gevoel heb dat hij het niet wil weten, omdat het consequenties heeft. Maargoed, wie weet lukt het mijn zusjes om tot hem door te dringen op een gegeven moment
. Voor nu ga ik het contact vooral oppervlakkig houden denk ik.
De HR dame wilde er inderdaad nog wel een gesprek over, wat gepland zou worden als ik de uitslag van de wia keuring had gekregen. Nu was zij deze week op vakantie, en heb ik die brief met de officiële uitslag nog niet gehad dus dat komt nog.
Ik hoop die brief toch volgende week wel te krijgen (want deadline was 22 mei), en anders ga ik weer even bellen. En daarna een afspraak maken met werkgever. Ik ben erg benieuwd hoe zij het nu verder voor zich zien!
Ahhh lammetjes zijn ook zo lief
. Ik houd echt van de lente, met al die kleine beestjes overal! Vandaag heeft hij leren bokken. Echt zo leuk om te zien hoe hij dat nu aan het uitproberen is, haha. De rest van de paardjes wordt wel een beetje gek van hem geloof ik, maar ik vind het schattig .Dat klinkt goed, dat revalidatietraject! Lijkt me supernuttig om op die manier te leren over je grenzen, en hoe je daar het beste mee om kunt gaan. Kan je daar binnenkort al mee starten?
Leuk, een BBQ! Gezellig! Ik hoop voor je dat het je gaat lukken om naar de BO dag te gaan. Bij mij gaat het uiteindelijk niet meer lukken. Het paste niet zo goed in de agenda
. Ik ben wel heel benieuwd hoe je het vond!Ik ga morgen naar de dierentuin met man. Voor mijn verjaardag had ik tickets gekregen, dus die gaan we eens gebruiken! We hadden het al langer op deze dag gepland en de kaartjes zijn maar geldig tot 01/06, maar nu ik de temperaturen zag voor morgen ging ik toch wat twijfelen
.Ik hoop dat het een beetje meevalt met de warmte, want ik heb er wel superveel zin in!
Eigenlijk zouden we er een weekend van maken, en dan gaan kamperen daar. Maar dat is helaas nog even teveel van het goede voor mij.
Nu ga ik morgen goed genieten van de dierentuin en zondag uitrusten:). En misschien nog wat planten kopen voor in de potten buiten, die zien er nog zo troosteloos uit nu
. Ijsheiligen is nu echt geweest, dus nu kan ik los met de bloemen .Goed weekend allemaal!
vrijdag 25 mei 2018 om 17:26
Ohh, dat klinkt ook lekker Gele Suikerspin! Zo'n weekend had ik vorige week. Man was weg, en dan het hele weekend voor mijzelf. Heb de hele zaterdag doorgebracht met de royal wedding, en de zondag met een serie .
Soms is zo'n weekend even niets en alleen doen waar je zelf zin in hebt zonder afspraken echt even nodig:). Zeker als je drukke weken hebt lijkt het me erg fijn!
Haha, keuvelen is dat geloof ik?
. Soms is zo'n weekend even niets en alleen doen waar je zelf zin in hebt zonder afspraken echt even nodig:). Zeker als je drukke weken hebt lijkt het me erg fijn!
Haha, keuvelen is dat geloof ik?
maandag 28 mei 2018 om 15:47
Zalig die weekenden waar er (bijna) niets op de agenda staat. Heb twee weken geleden ook het huwelijk van Meghan en Harry gevolgd. Kan zo blij worden van verliefde mensen. Afgelopen weekend was best druk met BBQ en ben bij de Lim-Bo dag geweest. Dat was echt de moeite. Leuke lezingen, veel inspiratie opgedaan. Heb weer zin om er tegenaan te gaan. Vond de mede-BO ook goed meevallen, veel begrip voor elkaar en veel heel prettige mensen. De mensen die wat moeilijker deden express genegeerd. Heb wel alle begrip voor hun, ze zaten duidelijk nog heel diep in hun BO.
Rodelimo: Hoe was de dierentuin? Waren er wel dieren te zien, kan mij voorstellen dat die bij deze hitte een schaduwplekje zochten. Het verslag van je keuring ontvangen?
Gele Suikerspin: Hoe was je relax weekend? Heb je ervan genoten?
We hebben een nestje pimpelmezen bij ons kippenhok zitten. Zo schattig, elke keer ik er langsloop hoor je ze piepen en mama en papa de hele dag druk met lekkers brengen. Wat is de lente toch mooi
Vond de mede-BO ook goed meevallen, veel begrip voor elkaar en veel heel prettige mensen. De mensen die wat moeilijker deden express genegeerd. Heb wel alle begrip voor hun, ze zaten duidelijk nog heel diep in hun BO.Rodelimo: Hoe was de dierentuin? Waren er wel dieren te zien, kan mij voorstellen dat die bij deze hitte een schaduwplekje zochten. Het verslag van je keuring ontvangen?
Gele Suikerspin: Hoe was je relax weekend? Heb je ervan genoten?
We hebben een nestje pimpelmezen bij ons kippenhok zitten. Zo schattig, elke keer ik er langsloop hoor je ze piepen en mama en papa de hele dag druk met lekkers brengen. Wat is de lente toch mooi
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 28 mei 2018 om 16:06
dinsdag 29 mei 2018 om 09:26
dinsdag 29 mei 2018 om 10:34
Ohhh, het is inderdaad zo warm! Als het niet zo benauwd en vochtig zou zijn zou het nog goed te doen zijn, maar ik moet zeggen dat ik er nu toch een beetje chagrijnig van word zo langzamerhand 
. Maar dat heeft misschien ook te maken met het slaaptekort wat erdoor ontstaat.
Lukt het jullie wel om uit te rusten en te slapen met de warmte?
Ik hoop vanavond ook op een flinke bui ter verkoeling, dat is ook meteen goed voor de tuin.
Fijn Gele Suikerspin dat je weekend goed geslaagd was! Heerlijk!
Vienna, goed dat de burnoutdag toch leuk was! Het klinkt super interessant in ieder geval. En fijn dat je er weer motivatie van hebt gekregen:). Zo'n motivatie is af en toe echt even nodig!
En zo lief, die vogeltjes. Ik kan er altijd zo van genieten, dat soort dingen .
Hier gaat het redelijk. Inmiddels een behoorlijk slaapgebrek door de warmte, maar verder wel okee.
De dierentuin was echt tof! We gingen naar burgers' zoo, echt een aanrader! Ik vond het een supermooi park, gewoon al als natuurpark zeg maar, maar doordat de dieren ook heel veel ruimte hadden gaf het ook een goed gevoel zeg maar.
En heel veel bankjes, met uitzicht op de dieren, dus dat was ook fijn.
Alle dieren waren idd wel wat geveld door de warmte. Ze lagen allemaal te slapen of lamlendig te zijn in de schaduw. Maar daardoor waren ze goed te zien, dat was wel tof .
EN, toen we terugkwamen lag daar idd de brief van het UWV in de brievenbus. Ik krijg toch een WIA uitkering
. Uiteindelijk hadden ze het nog eens berekend en kwamen ze nu uit op 35,5%, dus dat was genoeg .
Ze gaan er vanuit dat ik 26 uur kan werken, dus op basis daarvan krijg ik een uitkering, in eerste instantie voor een half jaar.
Ik was zo verbaasd! De arbeidsdeskundige bij het UWV had vrij duidelijk gezegd dat hij niet dacht dat ik daarvoor in aanmerking zou komen, maar blijkbaar dus toch. Een mooie meevaller in ieder geval!
Nu ga ik deze week hier op het werk overleggen hoe zij het nu voor zich zien. Maar het biedt in ieder geval mogelijkheden:).
. Maar dat heeft misschien ook te maken met het slaaptekort wat erdoor ontstaat.Lukt het jullie wel om uit te rusten en te slapen met de warmte?
Ik hoop vanavond ook op een flinke bui ter verkoeling, dat is ook meteen goed voor de tuin
.Fijn Gele Suikerspin dat je weekend goed geslaagd was! Heerlijk!
Vienna, goed dat de burnoutdag toch leuk was! Het klinkt super interessant in ieder geval. En fijn dat je er weer motivatie van hebt gekregen:). Zo'n motivatie is af en toe echt even nodig!
En zo lief, die vogeltjes
. Ik kan er altijd zo van genieten, dat soort dingen .Hier gaat het redelijk. Inmiddels een behoorlijk slaapgebrek door de warmte, maar verder wel okee
.De dierentuin was echt tof! We gingen naar burgers' zoo, echt een aanrader! Ik vond het een supermooi park, gewoon al als natuurpark zeg maar, maar doordat de dieren ook heel veel ruimte hadden gaf het ook een goed gevoel zeg maar.
En heel veel bankjes, met uitzicht op de dieren, dus dat was ook fijn
.Alle dieren waren idd wel wat geveld door de warmte. Ze lagen allemaal te slapen of lamlendig te zijn in de schaduw
. Maar daardoor waren ze goed te zien, dat was wel tof .EN, toen we terugkwamen lag daar idd de brief van het UWV in de brievenbus. Ik krijg toch een WIA uitkering
. Uiteindelijk hadden ze het nog eens berekend en kwamen ze nu uit op 35,5%, dus dat was genoeg .Ze gaan er vanuit dat ik 26 uur kan werken, dus op basis daarvan krijg ik een uitkering, in eerste instantie voor een half jaar.
Ik was zo verbaasd! De arbeidsdeskundige bij het UWV had vrij duidelijk gezegd dat hij niet dacht dat ik daarvoor in aanmerking zou komen, maar blijkbaar dus toch. Een mooie meevaller in ieder geval!
Nu ga ik deze week hier op het werk overleggen hoe zij het nu voor zich zien. Maar het biedt in ieder geval mogelijkheden:).
vrijdag 1 juni 2018 om 23:20
Veel aan mijn hoofd. Heb ook weer wat meer angsten, wellicht mis ik toch echt wat uurtjes slaap. Met dit weer (en medicatie) gelukkig wel elke nacht 8 uurtjes geslapen, maar blijkbaar toch te weinig? Normaal slaap ik ook wel vaak 9 of zelfs 10, 11,12 uur. Ook zijn meer prikkels, ramen open en van de ventilatie word ik soms ook knettergek. Ik weet dat we niet mogen klagen over het weer ;>]
Misschien ligt het daar ook wel niet aan. Mijn hoofd zit in ieder geval vol van prikkels en meer last van somberheid en angst. Vaakheb ik dat als ik moeier ben.
Wat goed rodelimo. Fijn dat ze je klachten serieus hebben genomen.
Misschien ligt het daar ook wel niet aan. Mijn hoofd zit in ieder geval vol van prikkels en meer last van somberheid en angst. Vaakheb ik dat als ik moeier ben.
Wat goed rodelimo. Fijn dat ze je klachten serieus hebben genomen.
zaterdag 2 juni 2018 om 17:41
Hey Gele Suikerspin: slaap en algemeen voldoende rust krijgen heeft ook veel invloed op hoe je je voelt en om kunt gaan met prikkels. Klaag ook niet graag over het weer, maar in dit geval heeft het zeker invloed op je slaappatroon. Misschien kan je een langere siesta houden zoals in de warme landen? Krijg je misschien ook een beetje vakantiestemming in je hoofd?
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 4 juni 2018 om 08:08
Hee Gele Suikerspin, wat vervelend dat je daar zo'n last van hebt 
. Lukt het met het koudere weer nu weer om wat beter te slapen?
Zelf heb ik er ook echt veel last van gehad deze afgelopen periode. Op een gegeven moment is het gewoon overal in huis superwarm, en dan lukt slapen me echt niet.
Ik ben wel iedere dag een uur later gaan werken, om zo toch meer slaap te hebben, maar alsnog was het vermoeiend!
Ik ben erg blij met het wat koelere weer iig, heb van het weekend zo hard bijgeslapen! Doet echt wonderen voor mijn gemoedsrust en positiviteit.
Ik hoop dat het voor jou inmiddels ook weer wat beter gaat
Afgelopen vrijdag had ik weer een traumasessie bij de psycholoog. We gingen deze keer verder met dezelfde herinnering als de vorige keer. Vorige keer was de tijd op, en waren we midden in de sessie geëindigd. Deze keer hebben we de sessie wel af kunnen maken gelukkig.
Scheelt een hoop in de onrust achteraf heb ik gemerkt! Heb er nog steeds wel behoorlijk last van, maar lang niet zo erg als de vorige keer gelukkig.
In het weekend heb ik vervolgens samen met man de schuurtjes geverfd. Dit was eigenlijk de 1e keer in heel lange tijd dat we zoiets weer samen konden doen, zonder dat ik meteen instortte na 10 minuten. Zo fijn dat het weer lukte!
Uiteindelijk hebben we nu zowel zaterdag als zondag 2 uurtjes geverfd, maar toch voelt het als heel veel
.
Hebben jullie ook een leuk weekend gehad?
. Lukt het met het koudere weer nu weer om wat beter te slapen?Zelf heb ik er ook echt veel last van gehad deze afgelopen periode. Op een gegeven moment is het gewoon overal in huis superwarm, en dan lukt slapen me echt niet.
Ik ben wel iedere dag een uur later gaan werken, om zo toch meer slaap te hebben, maar alsnog was het vermoeiend!
Ik ben erg blij met het wat koelere weer iig, heb van het weekend zo hard bijgeslapen! Doet echt wonderen voor mijn gemoedsrust en positiviteit.
Ik hoop dat het voor jou inmiddels ook weer wat beter gaat
Afgelopen vrijdag had ik weer een traumasessie bij de psycholoog. We gingen deze keer verder met dezelfde herinnering als de vorige keer. Vorige keer was de tijd op, en waren we midden in de sessie geëindigd. Deze keer hebben we de sessie wel af kunnen maken gelukkig.
Scheelt een hoop in de onrust achteraf heb ik gemerkt! Heb er nog steeds wel behoorlijk last van, maar lang niet zo erg als de vorige keer gelukkig.
In het weekend heb ik vervolgens samen met man de schuurtjes geverfd. Dit was eigenlijk de 1e keer in heel lange tijd dat we zoiets weer samen konden doen, zonder dat ik meteen instortte na 10 minuten. Zo fijn dat het weer lukte!
Uiteindelijk hebben we nu zowel zaterdag als zondag 2 uurtjes geverfd, maar toch voelt het als heel veel
.Hebben jullie ook een leuk weekend gehad?
maandag 4 juni 2018 om 12:24
Hier gaat het al iets beter. Goede tip Vienna, een siësta. Ik had er tijdens de warmte behoefte aan maar dacht dat het niet handig was, omdat ik dan wellicht 's nachts niet goed zou slapen. Ik had me er waarschijnlijk toch beter aan over kunnen geven.
'gelukkig' hebben jullie er ook last van. Dacht dat ik in mijn eentje aan het flippen was door de hitte.
Ik heb het weekend weinig gedaan, binnen gebleven, voel ik mij dan best suf over maar totaal geen puf om naar buiten te gaan. Wat dingetjes in huis gedaan. En ook veel tv (terug) gekeken.
Nu is het alweer 12 uur en nog niks gedaan, zelfs niet gedoucht
Werd vanmorgen pas om 10uur wakker en gisteren om 9 uur, dus had blijkbaar toch slaaptekort.
Sowieso moet ik in de weekenden vaak wel echt bijkomen, terwijl ik dat eigenlijk niet meer wou. Liever ook nog wat energie over voor wat leuks.
Al durf ik in het weekend ook niet makkelijk naar buiten, overal druk in winkels enzo.
Hoe is het verder met iedereen?
'gelukkig' hebben jullie er ook last van. Dacht dat ik in mijn eentje aan het flippen was door de hitte.
Ik heb het weekend weinig gedaan, binnen gebleven, voel ik mij dan best suf over maar totaal geen puf om naar buiten te gaan. Wat dingetjes in huis gedaan. En ook veel tv (terug) gekeken.
Nu is het alweer 12 uur en nog niks gedaan, zelfs niet gedoucht
Werd vanmorgen pas om 10uur wakker en gisteren om 9 uur, dus had blijkbaar toch slaaptekort.
Sowieso moet ik in de weekenden vaak wel echt bijkomen, terwijl ik dat eigenlijk niet meer wou. Liever ook nog wat energie over voor wat leuks.
Al durf ik in het weekend ook niet makkelijk naar buiten, overal druk in winkels enzo.
Hoe is het verder met iedereen?
maandag 4 juni 2018 om 13:44
Ik ga hier toch maar meeschrijven want ook ik zit tegen een burn-out aan. Volgens de huisarts ben ik nu vooral overspannen, maar moet ik zeker niet verder gaan zoals het nu gaat want dan komt die burn-out er ook wel. Heel erg frustrerend.
Het begon met spanningshoofdpijn die maar aan bleef houden. En duizeligheid, toen durfde ik de auto niet meer in en ben ik dus gestopt met werken. Naar de huisarts geweest en die bevestigde de symptomen. Nu in therapie via de praktijkondersteuner. Zucht. Het goede nieuws is dat ik nog niet zo ver ben dat ik niet meer kan lachen, ik ga het huis ook uit zonder problemen, ben graag in sociaal contact.
Maar vandaag is een zware dag. Wilde weer eens wat emails proberen te doen maar vond dit zwaar, en toen ik even iets anders ging doen stroomden de tranen over mijn wangen. Ik ben erg goed in mijn emoties weg rationaliseren, maar nu kon ik er gewoon niet omheen. Ik ben zo emotioneel instabiel als wat. Het lijkt alsof ik lang heb geprobeerd om niks te voelen, zodat ik door kon met werken. Ik weet ook dat ik in het verleden regelmatig geklaagd heb dat ik me zo 'mat' voelde, niks echt binnen kwam. Is dan nu het moment aangekomen dat die emoties er wel zijn en ik ze laat zijn? Het voelt verdomde k*t.
En het voelt ontzettend tegenstrijdig om thuis te zitten en verplicht te worden leuke dingen te doen door mijn werkgever. Alsof ik nu heel erg lang op vakantie mag. Maar blijkbaar zit het bij enorm diep gebakken dat als ik ziek ben, ik ook geen plezier mag hebben. En nu ben ik niet fysiek ziek, maar psychisch - en dus heb ik continu een schuldgevoel als ik iets onderneem wat ik leuk vind, zeker tijdens werkuren. Want ik kan het fysiek wel, en ik kan ook lachen en het leuk hebben. Waarom kan ik dan niet gewoon gaan werken? Maar vandaag is wel weer gebleken dat dat nog even een slecht idee is.
Het begon met spanningshoofdpijn die maar aan bleef houden. En duizeligheid, toen durfde ik de auto niet meer in en ben ik dus gestopt met werken. Naar de huisarts geweest en die bevestigde de symptomen. Nu in therapie via de praktijkondersteuner. Zucht. Het goede nieuws is dat ik nog niet zo ver ben dat ik niet meer kan lachen, ik ga het huis ook uit zonder problemen, ben graag in sociaal contact.
Maar vandaag is een zware dag. Wilde weer eens wat emails proberen te doen maar vond dit zwaar, en toen ik even iets anders ging doen stroomden de tranen over mijn wangen. Ik ben erg goed in mijn emoties weg rationaliseren, maar nu kon ik er gewoon niet omheen. Ik ben zo emotioneel instabiel als wat. Het lijkt alsof ik lang heb geprobeerd om niks te voelen, zodat ik door kon met werken. Ik weet ook dat ik in het verleden regelmatig geklaagd heb dat ik me zo 'mat' voelde, niks echt binnen kwam. Is dan nu het moment aangekomen dat die emoties er wel zijn en ik ze laat zijn? Het voelt verdomde k*t.
En het voelt ontzettend tegenstrijdig om thuis te zitten en verplicht te worden leuke dingen te doen door mijn werkgever. Alsof ik nu heel erg lang op vakantie mag. Maar blijkbaar zit het bij enorm diep gebakken dat als ik ziek ben, ik ook geen plezier mag hebben. En nu ben ik niet fysiek ziek, maar psychisch - en dus heb ik continu een schuldgevoel als ik iets onderneem wat ik leuk vind, zeker tijdens werkuren. Want ik kan het fysiek wel, en ik kan ook lachen en het leuk hebben. Waarom kan ik dan niet gewoon gaan werken? Maar vandaag is wel weer gebleken dat dat nog even een slecht idee is.
dinsdag 5 juni 2018 om 11:38
Welkom Pijnboompitje! Heel herkenbaar dat je je schuldig voelt nu je thuis zit en 'ook' nog leuke dingen mag doen. Daar had ik in het begin van mijn BO heel veel moeite mee. Een BO of zware overspannenheid krijg je niet zomaar. Dan ben je heel veel grenzen keer op keer blijven overgaan en signalen van je lichaam genegeerd. Je draaglast was te hoog tov van je draagkracht en die moet je nog gaan verstevigen net door goed naar je lichaam te luisteren en leuke dingen te doen.
Ook je emoties reguleren heeft tijd en energie nodig. Als je alle tijd in werk hebt gestopt, was er geen plaats voor je emoties. Eén van de tekenen van iemand met heel veel stress, is dat je persoonlijkheid een beetje verandert. Je herkent jezelf niet meer. Gaat anders op andere reageren. Je noemt het mat. Het goede nieuws: het komt allemaal terug. Zorg goed voor jezelf en geef het tijd én vooral voel je niet schuldig
Rodelimo: wat tof dat je weer samen het kunnen klussen met je vriend. Toch fijn om jezelf steeds stappen voorwaarts te zien maken.
Gele Suikerspin: Een beetje bijgekomen van het slechter slapen door de warmte? In weekenden vermijdt ik ook nog steeds veel plekken. Zeker winkels, is mij echt te druk. Hoe gaat het met de dagbesteding?
Ik mis een paar mensen hier op het forum. Hoop dat het met iedereen goed gaat.
Merk dat ik nog niet goed ben in drukke periodes. Deze week staat vol afspraken, waarvan eigenlijk geen ene verzet kan worden.... Dan merk ik toch dat ik makkelijk prikkelbaar wordt en ook minder diep slaap. Dit weekend ga ik lekker veel luieren Fietsen gaat steeds beter. Fiets nu bijna dagelijks 10 km en doe ook boodschappen met de fiets. Ben stiekem heel trots dat dit mij lukt. 
Ook je emoties reguleren heeft tijd en energie nodig. Als je alle tijd in werk hebt gestopt, was er geen plaats voor je emoties. Eén van de tekenen van iemand met heel veel stress, is dat je persoonlijkheid een beetje verandert. Je herkent jezelf niet meer. Gaat anders op andere reageren. Je noemt het mat. Het goede nieuws: het komt allemaal terug. Zorg goed voor jezelf en geef het tijd én vooral voel je niet schuldig
Rodelimo: wat tof dat je weer samen het kunnen klussen met je vriend. Toch fijn om jezelf steeds stappen voorwaarts te zien maken.
Gele Suikerspin: Een beetje bijgekomen van het slechter slapen door de warmte? In weekenden vermijdt ik ook nog steeds veel plekken. Zeker winkels, is mij echt te druk. Hoe gaat het met de dagbesteding?
Ik mis een paar mensen hier op het forum. Hoop dat het met iedereen goed gaat.
Merk dat ik nog niet goed ben in drukke periodes. Deze week staat vol afspraken, waarvan eigenlijk geen ene verzet kan worden.... Dan merk ik toch dat ik makkelijk prikkelbaar wordt en ook minder diep slaap. Dit weekend ga ik lekker veel luieren
Fietsen gaat steeds beter. Fiets nu bijna dagelijks 10 km en doe ook boodschappen met de fiets. Ben stiekem heel trots dat dit mij lukt.
Always believe that something wonderful is about to happen.
vreugde dansje waard.
dinsdag 5 juni 2018 om 13:01
Hey,
Op pagina 5 had ik al wat geschreven over vermoede bo of overspannen zijn.. daarna is er veel veranderd.
Ben verhuisd na 9 weken verbouwen. Mega stressvol. Bijna hele huis gestript en opgebouwd met behulp van familie( aannemer) en een loodgieter. Tussendoor ook gewerkt. Alleen vrij geweest 1 wk voor de verhuizing en 1 wk na verhuizing. Werk onregelmatig en 28 uur pw.
Nu is dus alles echt te veel. Ging beter met me maar door alle verhuis/verbouwings stress. Gaat het nu een heel stuk minder. Huilen slecht voelen moeilijk uit woorden komen lichamelijke klachten enz. Ben dus 100% teruf bij af.
Ben niet naar een huisarts geweest( eigenwijs)
Daarnaast bedenk ik mij eigen nu dat ik mij nog moet aanmelden bij een andere huisarts... ( verhuizing andere woonplaats)
Ik probeer weinig te doen en echt nu mijn rust te pakken. Werk ga ik ook voor kijken voor iets anders. Niet meer onregelmatig werken en dus geen feest, slaap en weekenddiensten.
* dikke zucht*
Ow in vind het nu lastig om de vele verhalen bij te houden maar ga mijn best doen..
Op pagina 5 had ik al wat geschreven over vermoede bo of overspannen zijn.. daarna is er veel veranderd.
Ben verhuisd na 9 weken verbouwen. Mega stressvol. Bijna hele huis gestript en opgebouwd met behulp van familie( aannemer) en een loodgieter. Tussendoor ook gewerkt. Alleen vrij geweest 1 wk voor de verhuizing en 1 wk na verhuizing. Werk onregelmatig en 28 uur pw.
Nu is dus alles echt te veel. Ging beter met me maar door alle verhuis/verbouwings stress. Gaat het nu een heel stuk minder. Huilen slecht voelen moeilijk uit woorden komen lichamelijke klachten enz. Ben dus 100% teruf bij af.
Ben niet naar een huisarts geweest( eigenwijs)
Daarnaast bedenk ik mij eigen nu dat ik mij nog moet aanmelden bij een andere huisarts... ( verhuizing andere woonplaats)
Ik probeer weinig te doen en echt nu mijn rust te pakken. Werk ga ik ook voor kijken voor iets anders. Niet meer onregelmatig werken en dus geen feest, slaap en weekenddiensten.
* dikke zucht*
Ow in vind het nu lastig om de vele verhalen bij te houden maar ga mijn best doen..
dinsdag 5 juni 2018 om 14:23
Een hele poos geleden heb ik ook eens geschreven, maar dit hield ik toen niet vol. Ik wil toch proberen met jullie mee te schrijven de komende tijd, ik hoop op herkenning en ervaringen uitdelen.
Ik ben nu 1 jaar burn out waarvan ik een half jaar thuis gezeten heb (daar voor al twee mislukte re integratie pogingen gehad). Nu ben ik weer sinds twee maanden aan het werk en het valt mij wel zwaar! Mijn werk is super leuk en is ook niet zeker de oorzaak maar meer de laatste druppel toen in mijn drukke leven.
Ik werk nu twee keer 4 uur en zodra ik thuis kom val ik als een blok in slaap op de bank, zeker voor minimaal 2 uur. De rest van de dag doe ik niet veel meer..
Op niet werkdagen slaap ik haast niet meer tussen de middag en kom ik aardig mijn dag door als ik het rustig aan doe.
Is dat voor jullie herkenbaar?
Gele suikerspin dat onrustige en meer labiel voelen herken ik heel erg van de beginperiode.
Vooral ik te veel wil of te vermoeid ben dan komen die klachten de kop opsteken! Maar daar ben je jezelf geloof ik ook wel bewust van..
Sinds ik antidepressiva gebruikt is dit gelukkig wat verminderd, maar volgens mij was jij juist aan het afbouwen toch?
Ik ben nu 1 jaar burn out waarvan ik een half jaar thuis gezeten heb (daar voor al twee mislukte re integratie pogingen gehad). Nu ben ik weer sinds twee maanden aan het werk en het valt mij wel zwaar! Mijn werk is super leuk en is ook niet zeker de oorzaak maar meer de laatste druppel toen in mijn drukke leven.
Ik werk nu twee keer 4 uur en zodra ik thuis kom val ik als een blok in slaap op de bank, zeker voor minimaal 2 uur. De rest van de dag doe ik niet veel meer..
Op niet werkdagen slaap ik haast niet meer tussen de middag en kom ik aardig mijn dag door als ik het rustig aan doe.
Is dat voor jullie herkenbaar?
Gele suikerspin dat onrustige en meer labiel voelen herken ik heel erg van de beginperiode.
Vooral ik te veel wil of te vermoeid ben dan komen die klachten de kop opsteken! Maar daar ben je jezelf geloof ik ook wel bewust van..
Sinds ik antidepressiva gebruikt is dit gelukkig wat verminderd, maar volgens mij was jij juist aan het afbouwen toch?
dinsdag 5 juni 2018 om 16:12
Dank jullie wel!
Het doet goed om te lezen dat het herkenbaar is en ook weer over gaat.
Ik ben, ook voor de therapie, begonnen met alle positieve dingen opschrijven die gaande zijn. Minimaal 3 per dag, maar ik kom al uit op meer. Hoop dat dat op den duur ook zijn effect zal hebben en ik mijn altijd vrolijke zelf weer terugvind
Het doet goed om te lezen dat het herkenbaar is en ook weer over gaat.
Ik ben, ook voor de therapie, begonnen met alle positieve dingen opschrijven die gaande zijn. Minimaal 3 per dag, maar ik kom al uit op meer. Hoop dat dat op den duur ook zijn effect zal hebben en ik mijn altijd vrolijke zelf weer terugvind
donderdag 7 juni 2018 om 22:18
Jammer! Wilde vragen of jij nog een goede behandelaar wist voor cvs regio zuid Holland. Ik las ergens in een ander topic het een en ander daarover van jouGele_Suikerspin schreef: ↑06-06-2018 10:17Hee meissie, ik kan blijkbaar geen berichten ontvangen. Ondekte ook nog 1 in mijn post uit van weken terug. Zal binnenkort even berichtje naar viva doen of ze het kunnen maken.
Heb je bericht dus niet ontvangen.
. Over mijn huidige behandelaren ben ik totaal niet tevreden, de meeste weten geen eens wat het is
donderdag 7 juni 2018 om 22:56
Ik heb eigenlijk mijn eigen hulp mix geregeld. Ik denk dat je, helaas, met ons zorgstelsel niks uit handen kunt geven. Dat je echt je eigen regisseur moet zijn.
Ik heb dus allemaal losse hulp, zelf geregeld. En ik haal er alleen waar ik iets aan heb
Het is een zoektocht naar wat voor jiu en bij jou helpt. Er is voor geen ene ziekte, is mijn mening, een kant en klaar behandel plan. Ik heb zelfs een hekel aan dat woord. Alsof ervoor een probleem een kant en klaar plan uit de kast getrokken kan worden. Was het maar waar. Ook in op maat gemaakte behandelplannen van hulpverleners geloof ik niet
Ik geloof dus meer in het maken van je eigen behandelplan, bij verschillende hulp.
Blijf vooral bij jezelf en wat bij jou past. Luister niet te veel naar anderen en als een professional niet fijn is, er niet heen gaan.
Ik zal hier opsommen wat ik nu heb qua hulp, maar het is dus dat je voor jezelf zoiets moet creëeren. En voor jou kan bv haptonomie of accupunctuur werken. En voorde ander weer wat anders.
Ook moet je niet te veel aan cvs vast houden. Aan een diagnose heb je uiteindelijk niks. Kijk naar waar je tegen aan loopt, dat isbij iedereen anders, vandaar diagnose zegt niks.
Iedereen heeft cvs of burnout of kanker of wat dan ook anders. Dus de hulp is ook altijd anders.
Richt je op de kleine dingen die nog wel lukken. En niet op, ooowh, ik heb cvs.
Ik heb los van elkaar, fysio, therapeut, huisarts, dagbesteding, sportarts.
Sportarts wordt vergoed, verwijzing huisarts nodig, is in het ziekenhuis, afdeling sportgeneeskunde.
Bij mij helpt qua therapie goed, nlp en eft. Moet je maar even googlen.
Ik heb dus allemaal losse hulp, zelf geregeld. En ik haal er alleen waar ik iets aan heb
Het is een zoektocht naar wat voor jiu en bij jou helpt. Er is voor geen ene ziekte, is mijn mening, een kant en klaar behandel plan. Ik heb zelfs een hekel aan dat woord. Alsof ervoor een probleem een kant en klaar plan uit de kast getrokken kan worden. Was het maar waar. Ook in op maat gemaakte behandelplannen van hulpverleners geloof ik niet
Ik geloof dus meer in het maken van je eigen behandelplan, bij verschillende hulp.
Blijf vooral bij jezelf en wat bij jou past. Luister niet te veel naar anderen en als een professional niet fijn is, er niet heen gaan.
Ik zal hier opsommen wat ik nu heb qua hulp, maar het is dus dat je voor jezelf zoiets moet creëeren. En voor jou kan bv haptonomie of accupunctuur werken. En voorde ander weer wat anders.
Ook moet je niet te veel aan cvs vast houden. Aan een diagnose heb je uiteindelijk niks. Kijk naar waar je tegen aan loopt, dat isbij iedereen anders, vandaar diagnose zegt niks.
Iedereen heeft cvs of burnout of kanker of wat dan ook anders. Dus de hulp is ook altijd anders.
Richt je op de kleine dingen die nog wel lukken. En niet op, ooowh, ik heb cvs.
Ik heb los van elkaar, fysio, therapeut, huisarts, dagbesteding, sportarts.
Sportarts wordt vergoed, verwijzing huisarts nodig, is in het ziekenhuis, afdeling sportgeneeskunde.
Bij mij helpt qua therapie goed, nlp en eft. Moet je maar even googlen.
gele_suikerspin wijzigde dit bericht op 07-06-2018 23:10
8.67% gewijzigd
vrijdag 8 juni 2018 om 18:47
Hé meiden, heb hier in het begin meegeschreven, ook in deel 1. Het is allemaal een stuk verbeterd en ik heb grote stappen gezet.
Momenteel loop ik weer eens tegen een dip aan, en dat wil ik van je afschrijven als dat hier mag.
Dipjes zijn er vaker en het kost energie daar uit te komen. Maar goed da's de voorlaatste keer gelukt en ik had op mijn werkplek eindelijk ook weer eens alles op orde, opgeruimd, overzichtelijk, klaar om flink aan de slag te gaan.
Maar ik hik nog steeds overal tegenaan. Dus het duurt (te) lang voor ik mezelf er toe kan zetten om mijn taken uit te voeren. Vanmiddag kort gesproken met leidinggevende. Hij zei: eind van de maand ben je altijd druk met die en die deadlines, maar begin van de maand is dat toch niet zo? Nee, klopt. Oké, maar als ik dan om x vraag dan krijg je dat niet voor elkaar. En als ik niet om x vraag, dan kom je er ook niet mee.
Feit: mijn leidinggevende heeft hier gelijk. X is mijn corebusiness en het is te zot voor woorden dat ik dit a) niet voor elkaar krijg en er b) inderdaad steeds om gevraagd moet worden (omdat áls ik het voor elkaar krijg, ik het alsnog te laat aanlever).
Dat zegt ie dus vlak voor het weekend. Hij stuift naar huis, en vlak voor ik vertrek belt hij op om te checken of alles goed gaat, speelt er niks, sorry dat het vlak voor het weekend gezegd wordt maar zo vaak zie/spreek ik je niet (klopt, kan niet anders) en stel ik dan zulke zware eisen (nee, dat doe je niet, en je hebt ook nog eens gelijk).
Kortom, nice als je tegen een dip aan zit. En dit weekend zit bomvol met verplichtingen waar ik niet onderuit kom, echt niet (twee dagen... Gewoonlijk geef ik maximaal 1 a 2 weekenddagdeel weg aan verplichtingen).
En waarom nu dit (hele lange) verhaal? Om even tegen mezelf te praten. Ik laat me dit weekend niet gek maken! Ik onderga alle activiteiten rustig, ik heb géén haast. Ik ga vroeg naar bed en ik slaap uit. Ik ga níet zitten somberen. En maandag ga ik níet zitten piepen. Ik wéét welk werk verwacht wordt, dus daar ga ik mee aan de slag, alle ruis buiten sluiten. Ik heb de verantwoordelijkheid voor het nakomen van afspraken (nodig zodat ik mijn werk kan doen) neergelegd waar het hoort (mails eruit gedaan en heel duidelijk geweest). Schouders eronder en gáán, dit kan ik! Dinsdag naar de huisarts, afspraak staat, niet piepen maar een doorverwijzing vragen. Naar een psycholoog, helder verhaal brengen. Niks hoeft, laat het gebeuren. En je mag je minder vrolijk voelen maar laat dat gauw van je afglijden. Het voegt niks toe en je hebt er alleen zelf last van. Wees lief voor jezelf en eet gezond. Eet, überhaupt.
Momenteel loop ik weer eens tegen een dip aan, en dat wil ik van je afschrijven als dat hier mag.
Dipjes zijn er vaker en het kost energie daar uit te komen. Maar goed da's de voorlaatste keer gelukt en ik had op mijn werkplek eindelijk ook weer eens alles op orde, opgeruimd, overzichtelijk, klaar om flink aan de slag te gaan.
Maar ik hik nog steeds overal tegenaan. Dus het duurt (te) lang voor ik mezelf er toe kan zetten om mijn taken uit te voeren. Vanmiddag kort gesproken met leidinggevende. Hij zei: eind van de maand ben je altijd druk met die en die deadlines, maar begin van de maand is dat toch niet zo? Nee, klopt. Oké, maar als ik dan om x vraag dan krijg je dat niet voor elkaar. En als ik niet om x vraag, dan kom je er ook niet mee.
Feit: mijn leidinggevende heeft hier gelijk. X is mijn corebusiness en het is te zot voor woorden dat ik dit a) niet voor elkaar krijg en er b) inderdaad steeds om gevraagd moet worden (omdat áls ik het voor elkaar krijg, ik het alsnog te laat aanlever).
Dat zegt ie dus vlak voor het weekend. Hij stuift naar huis, en vlak voor ik vertrek belt hij op om te checken of alles goed gaat, speelt er niks, sorry dat het vlak voor het weekend gezegd wordt maar zo vaak zie/spreek ik je niet (klopt, kan niet anders) en stel ik dan zulke zware eisen (nee, dat doe je niet, en je hebt ook nog eens gelijk).
Kortom, nice als je tegen een dip aan zit. En dit weekend zit bomvol met verplichtingen waar ik niet onderuit kom, echt niet (twee dagen... Gewoonlijk geef ik maximaal 1 a 2 weekenddagdeel weg aan verplichtingen).
En waarom nu dit (hele lange) verhaal? Om even tegen mezelf te praten. Ik laat me dit weekend niet gek maken! Ik onderga alle activiteiten rustig, ik heb géén haast. Ik ga vroeg naar bed en ik slaap uit. Ik ga níet zitten somberen. En maandag ga ik níet zitten piepen. Ik wéét welk werk verwacht wordt, dus daar ga ik mee aan de slag, alle ruis buiten sluiten. Ik heb de verantwoordelijkheid voor het nakomen van afspraken (nodig zodat ik mijn werk kan doen) neergelegd waar het hoort (mails eruit gedaan en heel duidelijk geweest). Schouders eronder en gáán, dit kan ik! Dinsdag naar de huisarts, afspraak staat, niet piepen maar een doorverwijzing vragen. Naar een psycholoog, helder verhaal brengen. Niks hoeft, laat het gebeuren. En je mag je minder vrolijk voelen maar laat dat gauw van je afglijden. Het voegt niks toe en je hebt er alleen zelf last van. Wees lief voor jezelf en eet gezond. Eet, überhaupt.
