Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
zaterdag 23 april 2016 om 22:28
Hoi fijne mensen allemaal,
Vervelend Stokstaartje dat oude pijn zo naar boven kan komen. Lukt het om het met psy of andere mensen om erover te praten?
Jammer dat je huidige job stopt. Al is het nu wel zeker: je kan het! En er gaat vast weer een leuke baan voor je komen.
He Beel! Dat is lang geleden. Fijn om weer iets van je te lezen. Ik herken het gevoel van wat is BO? Wat is normaal? Waar zitten mijn grenzen en hoe kan ik mijn prive en sociale leven toch een beetje op pijl houden naast een baan? Super dat 32u werkt en dat het goed gaat. x
Dag Bloem: Je hebt echt wel een goede dagstructuur. Aan boeken lezen kom ik op dit moment niet echt toe, dus geen bijdrage van mij voor de BO boekenclub. De moestuintjes doen het goed hier. Morgen gaan de eerste plantjes de volle grond in Ben je aan het verpotten?
Oh lief dat je mijn eerdere avatar nog kent. Dat is al even geleden. Voel mij soms wel nog zo'n klein dwergkonijntje, toch wel heel kwetsbaar en soms net heel sterk.
Wauw Jade 5 boeken per week lezen, respect! Wil je mijn dagrooster ook? Zo zag mijn dag er ongeveer uit toen ik nog thuis was:
8u opstaan
8:15 ontbijt, daarna internetten en beetje opruimen in huis
9:00 kippen en konijnen verzorgen en dan weer half uur rusten
10:00 naar paard (slechte dag alleen een knuffel geven, goede dag longeren, borstelen, rijden deed ik toen ik nog thuis was helemaal niet)
Daarna rusten tot middageten
13:30 kleine wandeling
14:00 rusten, lezen, internetten, relaxatie-oefeningen
17:00 beginnen met koken
Eten met manlief
Als ik nog energie had met manlief wandelingetje of spel spelen, anders tv kijken.
Probeerde wel altijd op tijd te gaan slapen, zo rond 22u
Mijn dagschema nu is geen aanrader, ik mis mijn rustmomenten en merk dat ik echt herlaadmomenten nodig heb,
Dag Femke: goed dat je, je werkgever een signaal gegeven hebt dat het zo niet meer langer kan.
Een hele hele dikke knuffel Naoko! Die grenzen tegenkomen is pittig en denk dat je psy een hele zware boodschap gegeven heeft, maar wel een belangrijke. Denk dat deze voor ons allemaal geldt. Wel ben ik van mening dat we met onze max 70% batterij wel heel veel kunnen, alleen dan anders ingevuld. Je vriend steunt je en dat is heel belangrijk. Had ook vaak medelijden met manlief en we hebben vaak gehad over hoe hij omgaat met mijn BO. Denk dat communiceren hierbij echt super belangrijk is. Geef aan dat je heel veel steun aan hem hebt. Fijn dat je weer de moet gevonden hebt om aan structuur te werken. xxx
Dag rondborstje: fijn dat je huisarts mee wil denken en ook aan je vraagt wat jij wil (al is die vraag niet altijd makkelijk te beantwoorden). Klinkt goed om naar een coach te gaan om je weerbaarder te maken. Grenzen aangeven is heel belangrijk.
Hier zit de schrik om weer in de 'echte'BO te vallen er dik in. Vooral aandachtig zijn is heel moeilijk en voel mij heel moe. Maandag heb ik gesprek met mijn baas. Ga hem vragen om de werkdruk tussen mij en collega's beter te verdelen (heb collega's die heel de namiddag niets te doen hebben en ik zwem in het werk).
Fijn weekend allemaal!
Vervelend Stokstaartje dat oude pijn zo naar boven kan komen. Lukt het om het met psy of andere mensen om erover te praten?
Jammer dat je huidige job stopt. Al is het nu wel zeker: je kan het! En er gaat vast weer een leuke baan voor je komen.
He Beel! Dat is lang geleden. Fijn om weer iets van je te lezen. Ik herken het gevoel van wat is BO? Wat is normaal? Waar zitten mijn grenzen en hoe kan ik mijn prive en sociale leven toch een beetje op pijl houden naast een baan? Super dat 32u werkt en dat het goed gaat. x
Dag Bloem: Je hebt echt wel een goede dagstructuur. Aan boeken lezen kom ik op dit moment niet echt toe, dus geen bijdrage van mij voor de BO boekenclub. De moestuintjes doen het goed hier. Morgen gaan de eerste plantjes de volle grond in Ben je aan het verpotten?
Oh lief dat je mijn eerdere avatar nog kent. Dat is al even geleden. Voel mij soms wel nog zo'n klein dwergkonijntje, toch wel heel kwetsbaar en soms net heel sterk.
Wauw Jade 5 boeken per week lezen, respect! Wil je mijn dagrooster ook? Zo zag mijn dag er ongeveer uit toen ik nog thuis was:
8u opstaan
8:15 ontbijt, daarna internetten en beetje opruimen in huis
9:00 kippen en konijnen verzorgen en dan weer half uur rusten
10:00 naar paard (slechte dag alleen een knuffel geven, goede dag longeren, borstelen, rijden deed ik toen ik nog thuis was helemaal niet)
Daarna rusten tot middageten
13:30 kleine wandeling
14:00 rusten, lezen, internetten, relaxatie-oefeningen
17:00 beginnen met koken
Eten met manlief
Als ik nog energie had met manlief wandelingetje of spel spelen, anders tv kijken.
Probeerde wel altijd op tijd te gaan slapen, zo rond 22u
Mijn dagschema nu is geen aanrader, ik mis mijn rustmomenten en merk dat ik echt herlaadmomenten nodig heb,
Dag Femke: goed dat je, je werkgever een signaal gegeven hebt dat het zo niet meer langer kan.
Een hele hele dikke knuffel Naoko! Die grenzen tegenkomen is pittig en denk dat je psy een hele zware boodschap gegeven heeft, maar wel een belangrijke. Denk dat deze voor ons allemaal geldt. Wel ben ik van mening dat we met onze max 70% batterij wel heel veel kunnen, alleen dan anders ingevuld. Je vriend steunt je en dat is heel belangrijk. Had ook vaak medelijden met manlief en we hebben vaak gehad over hoe hij omgaat met mijn BO. Denk dat communiceren hierbij echt super belangrijk is. Geef aan dat je heel veel steun aan hem hebt. Fijn dat je weer de moet gevonden hebt om aan structuur te werken. xxx
Dag rondborstje: fijn dat je huisarts mee wil denken en ook aan je vraagt wat jij wil (al is die vraag niet altijd makkelijk te beantwoorden). Klinkt goed om naar een coach te gaan om je weerbaarder te maken. Grenzen aangeven is heel belangrijk.
Hier zit de schrik om weer in de 'echte'BO te vallen er dik in. Vooral aandachtig zijn is heel moeilijk en voel mij heel moe. Maandag heb ik gesprek met mijn baas. Ga hem vragen om de werkdruk tussen mij en collega's beter te verdelen (heb collega's die heel de namiddag niets te doen hebben en ik zwem in het werk).
Fijn weekend allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 24 april 2016 om 12:13
Hallo iedereen,
Hier ook weer een teken van leven van mij! Voor alle nieuwe mensen welkom!
Ik merk dat ik wel mee lees, maar de afgelopen weken niet zoveel puf heb gehad om te schrijven, maar dat herkennen jullie vast als geen ander
Ik zit in een erg intensief EMDR traject. Krijg nu elke dinsdag een sessie, heb er nu drie achter de rug. Lijkt wel of ik in een soort rollercoaster zit van emoties.
Al 1 onderwerp kunnen afsluiten dus dat is super fijn!
Beel, jij schreef over het roeren met een stok in een modderpoel en er weer oude angsten/verdriet naar boven komen. Ik vond het zo toevallig, want die middag had ik datzelfde zinnetje tegen mijn vriend gezegd. Dat er door de EMDR extra hard en snel in mijn modderpoel geroerd wordt.
Nu bezig met mijn burn out van tien jaar geleden. Merk dat ik eigenlijk niet ben toegekomen aan het verwerken van de heftigheid van het instorten; jezelf totaal kwijt zijn, tijdelijk bij je ouders moeten wonen, mijn baan verliezen, afgekeurd worden, alles weer opnieuw moet uitvinden en opbouwen.... Alles is er toch op gericht, op zo snel mogelijk weer wat op de been te zijn....
Ook oude angsten die ik toen had, in mijn geval bang zijn om geestelijk de controle te verliezen komen weer naar boven.
Vorige week dit stuk behandeld tijdens de EMDR heb me toch zitten brullen, het snot liep uit mijn neus (volgens de therapeut had hij wel erger meegemaakt en viel het nog mee )
Merk ook nu dat er veel verdriet naar boven komt, fijn maar het verbaasd me ook nog wel! Heb wel het gevoel nu echt de bagage in mijn rugzak aan het opruimen te zijn, maar vind het wel pittig!
Dinsdag dus weer verder....
Tja wat betreft boeken, hier mijn 5 lievelingsboeken:
1. Hendrik Groen, Pogingen iets van het leven te maken,
2. Vloed, Susan Smit,
3. Vrouw in de schaduw, Dorinde van Oort
4. En dan de liefde, Douglas Kennedy
5. Gebroken licht, Kim Edwards.
Net een boek uit met korte verhalen van Simon Carmiggelt, ook leuk!
De volgende keer reageer ik weer op jullie verhalen! Nu wens ik iedereen weer sterkte met alles!
Liefs Paddestoel
Hier ook weer een teken van leven van mij! Voor alle nieuwe mensen welkom!
Ik merk dat ik wel mee lees, maar de afgelopen weken niet zoveel puf heb gehad om te schrijven, maar dat herkennen jullie vast als geen ander
Ik zit in een erg intensief EMDR traject. Krijg nu elke dinsdag een sessie, heb er nu drie achter de rug. Lijkt wel of ik in een soort rollercoaster zit van emoties.
Al 1 onderwerp kunnen afsluiten dus dat is super fijn!
Beel, jij schreef over het roeren met een stok in een modderpoel en er weer oude angsten/verdriet naar boven komen. Ik vond het zo toevallig, want die middag had ik datzelfde zinnetje tegen mijn vriend gezegd. Dat er door de EMDR extra hard en snel in mijn modderpoel geroerd wordt.
Nu bezig met mijn burn out van tien jaar geleden. Merk dat ik eigenlijk niet ben toegekomen aan het verwerken van de heftigheid van het instorten; jezelf totaal kwijt zijn, tijdelijk bij je ouders moeten wonen, mijn baan verliezen, afgekeurd worden, alles weer opnieuw moet uitvinden en opbouwen.... Alles is er toch op gericht, op zo snel mogelijk weer wat op de been te zijn....
Ook oude angsten die ik toen had, in mijn geval bang zijn om geestelijk de controle te verliezen komen weer naar boven.
Vorige week dit stuk behandeld tijdens de EMDR heb me toch zitten brullen, het snot liep uit mijn neus (volgens de therapeut had hij wel erger meegemaakt en viel het nog mee )
Merk ook nu dat er veel verdriet naar boven komt, fijn maar het verbaasd me ook nog wel! Heb wel het gevoel nu echt de bagage in mijn rugzak aan het opruimen te zijn, maar vind het wel pittig!
Dinsdag dus weer verder....
Tja wat betreft boeken, hier mijn 5 lievelingsboeken:
1. Hendrik Groen, Pogingen iets van het leven te maken,
2. Vloed, Susan Smit,
3. Vrouw in de schaduw, Dorinde van Oort
4. En dan de liefde, Douglas Kennedy
5. Gebroken licht, Kim Edwards.
Net een boek uit met korte verhalen van Simon Carmiggelt, ook leuk!
De volgende keer reageer ik weer op jullie verhalen! Nu wens ik iedereen weer sterkte met alles!
Liefs Paddestoel
zondag 24 april 2016 om 15:13
Femke, dat vind ik inderdaad wat beperkt, dat je dokter zich ervan af maakt met een antidepressivum… Hoe was je telefonische evaluatie?
Vienna, goed dat je een duidelijke vraag gaat stellen aan je baas, dat is goed voor jezelf zorgen, lijkt me!
En bedankt voor je woorden en de knuffel
Paddestoel, stevig zeg, je rugzak uitladen, maar ik ga ervan uit dat dat op termijn echt wel voor een lichter gevoel zal zorgen, hoe zwaar het nu ook is…
Ik heb me ondertussen dan toch ook maar eens gewaagd aan een dagschema. Nu een dag of drie aan het proberen me eraan te houden, en ik moet zeggen dat ik het gevoel heb dat het me houvast geeft om dat op papier te hebben staan. Voor mij is vooral het eten op vaste tijdstippen belangrijk denk ik, daar heb ik namelijk echt een push voor nodig. Toen ik nog werkte overkwam het me regelmatig dat ik ’s avonds besefte dat ik de hele dag nog niets gegeten had. Ondertussen gaat me dat al wel een pak beter af, maar ik merk dat het moeilijk wordt als ik alleen thuis ben en er dus niemand is die me erop wijst dat het etenstijd is.
Mijn schema:
9:30 wekker
10:00 mini-ontbijt, koffie en internet
11:00 ontbijt en keuken en woonkamer opruimen
13:00 lunch
13:30 winkel indien nodig
14:30 leuke dingen (boek, tekenen, tuin zitten of tuinieren, …) en/of huishouddingen en/of dutje / evt. fietsen
17:30 koken
18:00 eten
19:00 leuke dingen / evt. zwemmen
22:30 zeker zetel + internet/boek
23:30 bedtijd (evt. +muziek) (dan slaap ik tegen 0:30, ik blijk toch wel 9u slaap nodig te hebben)
Vienna, goed dat je een duidelijke vraag gaat stellen aan je baas, dat is goed voor jezelf zorgen, lijkt me!
En bedankt voor je woorden en de knuffel
Paddestoel, stevig zeg, je rugzak uitladen, maar ik ga ervan uit dat dat op termijn echt wel voor een lichter gevoel zal zorgen, hoe zwaar het nu ook is…
Ik heb me ondertussen dan toch ook maar eens gewaagd aan een dagschema. Nu een dag of drie aan het proberen me eraan te houden, en ik moet zeggen dat ik het gevoel heb dat het me houvast geeft om dat op papier te hebben staan. Voor mij is vooral het eten op vaste tijdstippen belangrijk denk ik, daar heb ik namelijk echt een push voor nodig. Toen ik nog werkte overkwam het me regelmatig dat ik ’s avonds besefte dat ik de hele dag nog niets gegeten had. Ondertussen gaat me dat al wel een pak beter af, maar ik merk dat het moeilijk wordt als ik alleen thuis ben en er dus niemand is die me erop wijst dat het etenstijd is.
Mijn schema:
9:30 wekker
10:00 mini-ontbijt, koffie en internet
11:00 ontbijt en keuken en woonkamer opruimen
13:00 lunch
13:30 winkel indien nodig
14:30 leuke dingen (boek, tekenen, tuin zitten of tuinieren, …) en/of huishouddingen en/of dutje / evt. fietsen
17:30 koken
18:00 eten
19:00 leuke dingen / evt. zwemmen
22:30 zeker zetel + internet/boek
23:30 bedtijd (evt. +muziek) (dan slaap ik tegen 0:30, ik blijk toch wel 9u slaap nodig te hebben)
zondag 24 april 2016 om 22:03
Dank nog voor de lieve reacties op mijn vorige post. Wat is er intussen veel geschreven. Het is ook alweer twee weken geleden dat ik hier was, ik had het niet door. Ben dan ook aardig bezig gehouden door die oude pijn waar ik de vorige keer over schreef. Heb er hard aan gewerkt (oa fysiek afreageren, praten, schrijven) en het is nu een heel stuk rustiger. Maar ik ben er nog wel bek- en bekaf van. Ik kreeg zelfs migraine, wat ik al heel lang niet meer heb gehad, en die duurde 4 dagen! Wel af en aan, maar vervelend genoeg om er lichtelijk gek van te worden. Nog even volhouden en dan heb ik weer ‘vrij’ en kan ik goed gaan uitrusten.
Hadden jullie laatst dat topic hier op het forum gezien over iemand die onderzoek ging doen naar BO? Topic was snel weg want niet volgens de regels. Maar diegene wilde gaan onderzoeken hoe iemand met een BO sneller kan terugkeren in het arbeidsproces. Grrrr wat een foute insteek: sneller. Gelukkig waren er meer van dat soort reacties.
Beel, goed weer eens iets van je te horen. En een positief bericht nog wel. Fijn!
Hee Naoko, ook welkom terug. Maar wat klote dat het niet goed gaat. Dat bericht van die psych, ik snap dat dat hard aankomt. Steeds weer die stappen terug accepteren is ook verdomde moeilijk.
Femke: goed dat je zelf aan gaat geven dat je met de praktijkondersteuner wilt praten. Medicijnen kunnen helpen, maar het zou niet de enige behandeling moeten zijn.
Vienna, wat een scheve werkverdeling is er nu, goed dat je het morgen met je baas gaat bespreken. Hopelijk voel je je dan snel weer wat beter en val je niet verder terug.
Wow Paddestoel, elke week EMDR? Heftig. Wel fijn dat je nu al het gevoel/idee hebt dat je je rugzak aan het leegmaken bent. Het is een pittig proces maar het eindresultaat is het het helemaal waard.
Rondbontje: welkom!
Interessant om jullie dagstructuren te zien. Ik moet er binnenkort ook weer een gaan maken. Ik ben nu door het werken zo gewend aan structuur, dat wil ik vast zien te houden.
Had graag boekentips gedeeld, maar de boeken die ik erg leuk vind en al uit heb, heb ik te goed opgeruimd. Kan ze zo gauw niet meer vinden Maar veel chicklits in ieder geval, heerlijk burnout-leesvoer.
Hadden jullie laatst dat topic hier op het forum gezien over iemand die onderzoek ging doen naar BO? Topic was snel weg want niet volgens de regels. Maar diegene wilde gaan onderzoeken hoe iemand met een BO sneller kan terugkeren in het arbeidsproces. Grrrr wat een foute insteek: sneller. Gelukkig waren er meer van dat soort reacties.
Beel, goed weer eens iets van je te horen. En een positief bericht nog wel. Fijn!
Hee Naoko, ook welkom terug. Maar wat klote dat het niet goed gaat. Dat bericht van die psych, ik snap dat dat hard aankomt. Steeds weer die stappen terug accepteren is ook verdomde moeilijk.
Femke: goed dat je zelf aan gaat geven dat je met de praktijkondersteuner wilt praten. Medicijnen kunnen helpen, maar het zou niet de enige behandeling moeten zijn.
Vienna, wat een scheve werkverdeling is er nu, goed dat je het morgen met je baas gaat bespreken. Hopelijk voel je je dan snel weer wat beter en val je niet verder terug.
Wow Paddestoel, elke week EMDR? Heftig. Wel fijn dat je nu al het gevoel/idee hebt dat je je rugzak aan het leegmaken bent. Het is een pittig proces maar het eindresultaat is het het helemaal waard.
Rondbontje: welkom!
Interessant om jullie dagstructuren te zien. Ik moet er binnenkort ook weer een gaan maken. Ik ben nu door het werken zo gewend aan structuur, dat wil ik vast zien te houden.
Had graag boekentips gedeeld, maar de boeken die ik erg leuk vind en al uit heb, heb ik te goed opgeruimd. Kan ze zo gauw niet meer vinden Maar veel chicklits in ieder geval, heerlijk burnout-leesvoer.
maandag 25 april 2016 om 14:22
zo rondborstig ben ik niet.
@Vienna, wat vervelend dat je weer bang bent om terug te vallen, let goed op jezelf! Hoe is het gesprek met je baas gegaan?
@Paddenstoel, dat klinkt heel heftig allemaal, veel succes gewenst!
Op dit moment , ik weet 't niet, ik heb al 3 dagen geen reet gedaan, vanmorgen een kwartier gelopen buiten, rustig aan, daarna super duizelig en misselijk. Nu net zitten eten en de ander praatte nogal veel en daar lijk ik dan wel gewoon moe van... pfff, herkenbaar?
@Vienna, wat vervelend dat je weer bang bent om terug te vallen, let goed op jezelf! Hoe is het gesprek met je baas gegaan?
@Paddenstoel, dat klinkt heel heftig allemaal, veel succes gewenst!
Op dit moment , ik weet 't niet, ik heb al 3 dagen geen reet gedaan, vanmorgen een kwartier gelopen buiten, rustig aan, daarna super duizelig en misselijk. Nu net zitten eten en de ander praatte nogal veel en daar lijk ik dan wel gewoon moe van... pfff, herkenbaar?
maandag 25 april 2016 om 15:45
Eigenlijk moet ik altijd aan roodborstje denken ipv rondbontje (mooie vogels, dus echt geen belediging hoor, alleen maak ik daar blijkbaar nog mooie combi's van). Heb je een verhaal achter je nick?
Vervelend dat je zo duizelig en misselijk bent na het lopen. Heb je de mogelijkheid om daarna echt even te gaan rusten?
He Paddestoel: het heeft wel heel veel nut om in je modderpoel te laten roeren. Ik heb een paar jaar geleden EMDR gehad, dat is zo pittig. Moest na iedere sessie telkens gaan slapen en voelde het dagen nadien nog. Maar het werk wel! De gebeurtenissen die we behandeld hebben kan ik nog terughalen, alleen is de emotionele lading die ik eerder voelde er niet meer bij aanwezig. Zeker blijven volhouden, je gaat er echt de vruchten van plukken.
Fijn Naoko dat je houvast hebt aan een dagschema en structuur. Zeker regelmatig eten, daar haalt je lichaam veel energie uit.
Dag Stokstaartje: Migraine, ai jakkes! Nu wel weer helemaal over? Goed voor jezelf blijven zorgen he? Ook tijdens de laatste loodjes op je werk. xxx
Vandaag gesprek met mijn baas gehad en dat ging goed Meteen namiddag verlof mogen nemen om wat bij te tanken en ook voor volgende week staan er een paar vrije dagen in de planning. Tevens geeft hij aan dat ik goed werk lever en dat hij de collega's die zo graag werk afschuiven, gaat aanspreken (en daarbij niet mijn naam benoemen). Schouderklopje voor mezelf
Deze middag eerst een stuk gaan fietsen en nu met boek over puppy's op de bank. Over twee weken loopt hier een kleine pup rond .
Vervelend dat je zo duizelig en misselijk bent na het lopen. Heb je de mogelijkheid om daarna echt even te gaan rusten?
He Paddestoel: het heeft wel heel veel nut om in je modderpoel te laten roeren. Ik heb een paar jaar geleden EMDR gehad, dat is zo pittig. Moest na iedere sessie telkens gaan slapen en voelde het dagen nadien nog. Maar het werk wel! De gebeurtenissen die we behandeld hebben kan ik nog terughalen, alleen is de emotionele lading die ik eerder voelde er niet meer bij aanwezig. Zeker blijven volhouden, je gaat er echt de vruchten van plukken.
Fijn Naoko dat je houvast hebt aan een dagschema en structuur. Zeker regelmatig eten, daar haalt je lichaam veel energie uit.
Dag Stokstaartje: Migraine, ai jakkes! Nu wel weer helemaal over? Goed voor jezelf blijven zorgen he? Ook tijdens de laatste loodjes op je werk. xxx
Vandaag gesprek met mijn baas gehad en dat ging goed Meteen namiddag verlof mogen nemen om wat bij te tanken en ook voor volgende week staan er een paar vrije dagen in de planning. Tevens geeft hij aan dat ik goed werk lever en dat hij de collega's die zo graag werk afschuiven, gaat aanspreken (en daarbij niet mijn naam benoemen). Schouderklopje voor mezelf
Deze middag eerst een stuk gaan fietsen en nu met boek over puppy's op de bank. Over twee weken loopt hier een kleine pup rond .
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 26 april 2016 om 09:18
Vienna, fijn dat het gesprek zo goed gegaan is, klinkt prima!
Telefonisch consult huisarts: over 4 weken afspraak maken, en aan de hand daarvan gaat ze bepalen of ik nog langs zo'n praktijkondersteuner moet. Weet je, vorig jaar heeft ze volledig de plank misgeslagen en dat heb ik afgelopen keer verteld, maar dat kwam nog steeds niet aan. In haar dossier staat inmiddels pms als hoofdreden (en dan mag je nog blij zijn dat ze pms erkent), maar jemig, om daar dan antidepressiva voor te gaan voorschrijven Maar goed.
Vorig jaar heeft ze me een keer naar een psycholoog gestuurd, maar daar heb ik niet zoveel mee, en deze muts zeker niet, niks aan gehad, na drie sessies (oh, ik hoef jou niets uit te leggen, je weet alles al! En je doet het al goed!) hebben we maar afscheid genomen. Nog wel een aantal keer naar een psychologische fysiotherapeut geweest, daar had ik wel wat meer aan, maar die mag niet alleen als praatpaal functioneren, dan moet je ook fysieke vage klachten hebben en die heb ik niet meer zo (behoudens moe, maar ja, duhuh).
Ik wil dus gewoon een doorverwijzing naar, weet ik het, iemand die luistert en wat verder nadenkt? Genoeg argumenten om het psychisch allemaal wat 'zwaarder' te schetsen. Mijn man is namelijk een alcoholist (niet dat ik er last van heb gelukkig, maar minstens een fles wijn per avond, vrijwel 7 dagen per week, is natuurlijk wel wat gortig) en dat ik af en toe flink uit m'n slof schiet richting de kinderen (gelukkig al veel minder) kan natuurlijk ook niet goed zijn.
Enige die me op dit moment toch soort van helpt is werkgever, die houdt me voor dat ik kan klagen, maar dat ik er ook iets aan kan doen. Niet dat ie het helemaal begrijpt, mijn planning zit overvol en dan kiepert hij er nog wat extra's bij, maar ik kom nergens aan toe omdat het te druk is, met als gevolg dat de mensen de dingen niet aanleveren zoals ik dat wil, maar ik heb geen tijd om het uit te leggen, dus gaat het de volgende keer weer fout etc. Ja, klaag klaag. Ik heb er vorige week m'n schouders onder gezet en wat mensen op het juiste spoor gezet. Inderdaad, doen, niet klagen, maar doen. Zo.
Pf, lekker egoïstisch weer hier, sorry dat ik nu niet reageer op de rest, heb het wel doorgelezen, moet daar even voor gaan zitten. Nu eerst even opladen en aan een klus beginnen die ik steeds voor me uit schoof, hands on, gaan met die banaan. (mag ik gillen?)
Telefonisch consult huisarts: over 4 weken afspraak maken, en aan de hand daarvan gaat ze bepalen of ik nog langs zo'n praktijkondersteuner moet. Weet je, vorig jaar heeft ze volledig de plank misgeslagen en dat heb ik afgelopen keer verteld, maar dat kwam nog steeds niet aan. In haar dossier staat inmiddels pms als hoofdreden (en dan mag je nog blij zijn dat ze pms erkent), maar jemig, om daar dan antidepressiva voor te gaan voorschrijven Maar goed.
Vorig jaar heeft ze me een keer naar een psycholoog gestuurd, maar daar heb ik niet zoveel mee, en deze muts zeker niet, niks aan gehad, na drie sessies (oh, ik hoef jou niets uit te leggen, je weet alles al! En je doet het al goed!) hebben we maar afscheid genomen. Nog wel een aantal keer naar een psychologische fysiotherapeut geweest, daar had ik wel wat meer aan, maar die mag niet alleen als praatpaal functioneren, dan moet je ook fysieke vage klachten hebben en die heb ik niet meer zo (behoudens moe, maar ja, duhuh).
Ik wil dus gewoon een doorverwijzing naar, weet ik het, iemand die luistert en wat verder nadenkt? Genoeg argumenten om het psychisch allemaal wat 'zwaarder' te schetsen. Mijn man is namelijk een alcoholist (niet dat ik er last van heb gelukkig, maar minstens een fles wijn per avond, vrijwel 7 dagen per week, is natuurlijk wel wat gortig) en dat ik af en toe flink uit m'n slof schiet richting de kinderen (gelukkig al veel minder) kan natuurlijk ook niet goed zijn.
Enige die me op dit moment toch soort van helpt is werkgever, die houdt me voor dat ik kan klagen, maar dat ik er ook iets aan kan doen. Niet dat ie het helemaal begrijpt, mijn planning zit overvol en dan kiepert hij er nog wat extra's bij, maar ik kom nergens aan toe omdat het te druk is, met als gevolg dat de mensen de dingen niet aanleveren zoals ik dat wil, maar ik heb geen tijd om het uit te leggen, dus gaat het de volgende keer weer fout etc. Ja, klaag klaag. Ik heb er vorige week m'n schouders onder gezet en wat mensen op het juiste spoor gezet. Inderdaad, doen, niet klagen, maar doen. Zo.
Pf, lekker egoïstisch weer hier, sorry dat ik nu niet reageer op de rest, heb het wel doorgelezen, moet daar even voor gaan zitten. Nu eerst even opladen en aan een klus beginnen die ik steeds voor me uit schoof, hands on, gaan met die banaan. (mag ik gillen?)
dinsdag 26 april 2016 om 12:08
dinsdag 26 april 2016 om 22:51
Een kort bericht van mijn kant! Ik heb hier een tijdje meegeschreven, maar mijn laatste bericht is alweer een tijdje geleden. Het gaat hier heel goed. Ik heb eigenlijk geen of heel weinig last nog van mijn bijna BO. Ik besef door alle berichten hier te lezen hoe dankbaar ik daarvoor mag zijn.
@Femke: Ik zou een andere huisarts nemen als dat kan. Iemand die niet eens de moeite wil doen om iemand met psychische klachten serieus te nemen hoort geen huisarts te zijn. Niet klagen, maar doen helpt heel erg voor iemand die alleen maar klaagt en nooit iets doet omdat diegene daar te beroerd voor is. Ik denk niet dat jij zo in elkaar steekt. Jouw gevoel is belangrijk! Zoek de steun die je zo hard nodig hebt!!! Je zegt nu wel makkelijk dat je geen last hebt van het alcoholisme van je man, maar kan hij je nog wel zo goed steunen (wat je zo ontzettend nodig hebt) als hij zo met zijn eigen problemen zit??
@De andere dames: Heel veel sterkte!
@Femke: Ik zou een andere huisarts nemen als dat kan. Iemand die niet eens de moeite wil doen om iemand met psychische klachten serieus te nemen hoort geen huisarts te zijn. Niet klagen, maar doen helpt heel erg voor iemand die alleen maar klaagt en nooit iets doet omdat diegene daar te beroerd voor is. Ik denk niet dat jij zo in elkaar steekt. Jouw gevoel is belangrijk! Zoek de steun die je zo hard nodig hebt!!! Je zegt nu wel makkelijk dat je geen last hebt van het alcoholisme van je man, maar kan hij je nog wel zo goed steunen (wat je zo ontzettend nodig hebt) als hij zo met zijn eigen problemen zit??
@De andere dames: Heel veel sterkte!
donderdag 28 april 2016 om 21:38
Ook ik Vienna heb mn eerst EMDR gehad. Zo hee.. dat was pittig. Al tollend naar huis vergat alles. Een heel onwerkelijk gevoel, ik droomde enorm heftig. Nu ben ik 2 dagen verder en word het wat minder. Wonderbaarlijk genoeg. Geen paniek of angst gehad. Ik pieker er niet eens meer over. Geen hartkloppingen meer. Ik heb nog zo om de 2/3 dagen een flink uur fixe depressie en nare destructieve gedachten. Daarna is het aardig weg. Is dit de ver edelde paniek aanval? Heel vreemd en lastig om mee om te gaan. Dit gebeurt vooral als ik (over) vermoeid raak. Pff.
Ja. Ja ook ik ben een egoist. Heb de rest wel gelezen tis indd rotweer word zaterdag beter!
Voor de rest sterkte dames
:hug:
Ja. Ja ook ik ben een egoist. Heb de rest wel gelezen tis indd rotweer word zaterdag beter!
Voor de rest sterkte dames
:hug:
dont be afraid to build youre own path
vrijdag 29 april 2016 om 09:29
Grappig dat EMDR zoveel effect bij jullie lijkt te hebben, ik heb het ook eens gehad vorig jaar, maar merkte alleen tijdens het gebeuren wat, niks daarna. Maar fijn dat het bij jullie wat doet, ookal is het niet even makkelijk!
Jade, die buien klinken meer als moodswings dan als paniekaanval. Wel heel naar. Had het deze winter ook, van die buien dat ik lag te denken aan een poppetje (ik) die van de allerhoogste gebouwen naar beneden sprong. Fiiiiiiiiieeeeew BOEM. Fiiiiiiieeeeuw BOEM. Niet ok natuurlijk, maar ja, beste om het maar over te laten waaien.... Ik vond het boek toen erg fijn, wat ik laatst al noemde , 'Reasons to stay alive'. Maar ik zal even 2 wijze lesjes daaruit hier neerzetten (ook voor de andere depri's )
'Don't worry about the time you lose to despair. The time you will have afterwards has just doubled its value.'
'Be brave. Be strong. Breathe, and keep going. You will thank yourself later.'
Nou moe, mijn computer zit allemaal errors te geven de hele tijd dus hou het even kort. Het gaat hier beter, eindelijk! MInder moe, kan meer doen. Mijn nieuwe therapie is ook erg prettig, tip ook wel, het is cognitieve gedragstherapie specifiek voor chronische vermoeidheidsklachten naar het protocol van het Nijmeegs Kenniscentrum voor Chnonische Vermoeidheid, maar ze bieden dat ook aan op PsyQ.. Heel lekker doelgericht en rationeel, voor mij in ieder geval fijner dan het 'je visualiseert nu een kristal in je handen en je voelt al je boosheid en verdriet er in vloeien, en je zet hem neer op de grond. Maar daar in de verte, daar zie je iets! Wat zie je daar?' Ugh, blij dat ik daar vanaf ben haha
Jade, die buien klinken meer als moodswings dan als paniekaanval. Wel heel naar. Had het deze winter ook, van die buien dat ik lag te denken aan een poppetje (ik) die van de allerhoogste gebouwen naar beneden sprong. Fiiiiiiiiieeeeew BOEM. Fiiiiiiieeeeuw BOEM. Niet ok natuurlijk, maar ja, beste om het maar over te laten waaien.... Ik vond het boek toen erg fijn, wat ik laatst al noemde , 'Reasons to stay alive'. Maar ik zal even 2 wijze lesjes daaruit hier neerzetten (ook voor de andere depri's )
'Don't worry about the time you lose to despair. The time you will have afterwards has just doubled its value.'
'Be brave. Be strong. Breathe, and keep going. You will thank yourself later.'
Nou moe, mijn computer zit allemaal errors te geven de hele tijd dus hou het even kort. Het gaat hier beter, eindelijk! MInder moe, kan meer doen. Mijn nieuwe therapie is ook erg prettig, tip ook wel, het is cognitieve gedragstherapie specifiek voor chronische vermoeidheidsklachten naar het protocol van het Nijmeegs Kenniscentrum voor Chnonische Vermoeidheid, maar ze bieden dat ook aan op PsyQ.. Heel lekker doelgericht en rationeel, voor mij in ieder geval fijner dan het 'je visualiseert nu een kristal in je handen en je voelt al je boosheid en verdriet er in vloeien, en je zet hem neer op de grond. Maar daar in de verte, daar zie je iets! Wat zie je daar?' Ugh, blij dat ik daar vanaf ben haha
vrijdag 29 april 2016 om 19:03
quote:*bloem schreef op 29 april 2016 @ 09:29:
Heel lekker doelgericht en rationeel, voor mij in ieder geval fijner dan het 'je visualiseert nu een kristal in je handen en je voelt al je boosheid en verdriet er in vloeien, en je zet hem neer op de grond. Maar daar in de verte, daar zie je iets! Wat zie je daar?' Ugh, blij dat ik daar vanaf ben haha Dit klinkt wel heel erg!
Heel lekker doelgericht en rationeel, voor mij in ieder geval fijner dan het 'je visualiseert nu een kristal in je handen en je voelt al je boosheid en verdriet er in vloeien, en je zet hem neer op de grond. Maar daar in de verte, daar zie je iets! Wat zie je daar?' Ugh, blij dat ik daar vanaf ben haha Dit klinkt wel heel erg!
woensdag 4 mei 2016 om 09:41
Bootjes, ben er even een tijdje uitgeweest vanwege mijn intensieve therapie waar ik midden inzit. Behoorlijk pittig maar ik heb wel het idee dat het eindelijk wat beter gaat en dat de minder goede momenten minder lang en minder heftig zijn. Ik zal later deze week nog even wat boeken tips posten en wat uitgebreider reageren. Hopelijk doet het zonnige weer jullie net zoveel goed als mij. Knuffel voor iedereen!
vrijdag 6 mei 2016 om 08:41
Klinkt goed Pussywillow!! Bij mij zorgt de lente idd ook weer voor nieuwe energie en goede (/betere) moed.
Unpocoloco, gisteren je post gelezen maar nu weer beetje vergeten wat er stond... iig dat het beter met je gaat en dat is fijn!
Ik stap zo de auto in naar het vliegtuig, weekje weg naar Italie, heb er zin in en niet te nerveus, al heb ik vannacht wel slecht geslapen hee... Rotkatten ook af en toe, de lente zit vast in hun hoofd, ieder uur rennen/ met luxaflex spelen.... Dus een tikkeltje gaar en grumphy maar komt vast goed. Jullie veel plezier in tropisch Nederland en Belgie!
Unpocoloco, gisteren je post gelezen maar nu weer beetje vergeten wat er stond... iig dat het beter met je gaat en dat is fijn!
Ik stap zo de auto in naar het vliegtuig, weekje weg naar Italie, heb er zin in en niet te nerveus, al heb ik vannacht wel slecht geslapen hee... Rotkatten ook af en toe, de lente zit vast in hun hoofd, ieder uur rennen/ met luxaflex spelen.... Dus een tikkeltje gaar en grumphy maar komt vast goed. Jullie veel plezier in tropisch Nederland en Belgie!
vrijdag 6 mei 2016 om 10:51
Welkom unpocoloco, heb je nog begeleiding?
Vandaag weer een warme dag, ik kan er nu een beetje van genieten. Een jaar geleden was dat wel anders. Ik lees nu een boek hoe je in 30 dagen van je burn out af komt. Was het maar zo simpel. De oefeningen in het boek kloppen wel aardig maar kosten veel tijd en oefening om het ook in de praktijk te veranderen.
Fijne vakantie in Italie Bloem, klinkt heerlijk.
Vandaag weer een warme dag, ik kan er nu een beetje van genieten. Een jaar geleden was dat wel anders. Ik lees nu een boek hoe je in 30 dagen van je burn out af komt. Was het maar zo simpel. De oefeningen in het boek kloppen wel aardig maar kosten veel tijd en oefening om het ook in de praktijk te veranderen.
Fijne vakantie in Italie Bloem, klinkt heerlijk.
vrijdag 6 mei 2016 om 11:12
Thanks! Ik heb nog begeleiding maar niet meer zo frequent als toen ik nog middenin mijn BO zat. Jij? Ik doe ook aan zelfhulp met boeken. Ik kan nu wel genieten van het warme weer en ondanks dat ik helaas vandaag 8 uur moet werken, ben ik toch positief. Alles beter dan apatisch op de bank liggen.
Mijn burn out boek is "burn out, de kans van je leven" door Maaike Meeuwis. Geeft mij veel inzichten en handvatten. Kennen jullie dit boek al? Ook heb ik een mindfulnessbox van Flow besteld.
Fijne vakantie Bloem!!
Mijn burn out boek is "burn out, de kans van je leven" door Maaike Meeuwis. Geeft mij veel inzichten en handvatten. Kennen jullie dit boek al? Ook heb ik een mindfulnessbox van Flow besteld.
Fijne vakantie Bloem!!
maandag 9 mei 2016 om 19:11
@Bloem shit ik ben ernstig jaloers op je! hoop dat je poepie bruin terug komt
@pussywillow, goede boekentips zal ze eens gaan opzoeken, fijn dat het wat minder heftig word
Unpocoloco, ik moest eerst even 10 keer kijken hoe ik dit schreef haha, Ik ga ook zeker jou boekentips bekijken, kon de rest niet meer lezen;)
Ik ben zo vreselijk chagerijnig NIET NORMAAL. gewoon boos op iedereen, tot het punt dat ik ze echt een dreun wil verkopen, ik hou me in en kom weer tot mezelf, maar loop de hele dag als een gespannen veer rond. Ik ben nu veel bezig met mijn paniek aanvallen, en dingen doen die ik eng vind, dat roept zoveel gespannenheid op pfffff.. Ook door de shit die ik op werk heb meegemaakt is er veel boosheid opgekomen, en mijn angsten zijn vrij heftig, bah ik baal er zo van. schijt burnout, stomme paniekstoornis, ik wil gewoon weer normaal zijn
Zo nu ga ik online shoppen
@pussywillow, goede boekentips zal ze eens gaan opzoeken, fijn dat het wat minder heftig word
Unpocoloco, ik moest eerst even 10 keer kijken hoe ik dit schreef haha, Ik ga ook zeker jou boekentips bekijken, kon de rest niet meer lezen;)
Ik ben zo vreselijk chagerijnig NIET NORMAAL. gewoon boos op iedereen, tot het punt dat ik ze echt een dreun wil verkopen, ik hou me in en kom weer tot mezelf, maar loop de hele dag als een gespannen veer rond. Ik ben nu veel bezig met mijn paniek aanvallen, en dingen doen die ik eng vind, dat roept zoveel gespannenheid op pfffff.. Ook door de shit die ik op werk heb meegemaakt is er veel boosheid opgekomen, en mijn angsten zijn vrij heftig, bah ik baal er zo van. schijt burnout, stomme paniekstoornis, ik wil gewoon weer normaal zijn
Zo nu ga ik online shoppen
dont be afraid to build youre own path
