Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
maandag 29 juni 2020 om 12:21
Dank je wel allemaal, vanmorgen weer de pech gehad dat ik via een infuus geprikt moest worden in mijn linker arm kan ik niet geprikt worden door een operatie die ik twee jaar geleden heb gehad en doordat mijn picclijn niet wilde meewerken moest het met een infuus.
Ik heb de oncoloog gesproken en een goed gesprek met haar gehad en ze erkend ook dat mijn vertrouwen gewoon terug moet komen.
En nu ben ik tot 16.00/16.30 zoet met de chemo
Ik heb de oncoloog gesproken en een goed gesprek met haar gehad en ze erkend ook dat mijn vertrouwen gewoon terug moet komen.
En nu ben ik tot 16.00/16.30 zoet met de chemo
maandag 29 juni 2020 om 23:44
Vanavond hebben we een verdrietig maar wel noodzakelijk besluit genomen.
En onze poes Gizmo, Gizzy is inmiddels 17 en ze word erg mager, ze is duidelijk niet gezond meer, ze zorgt daarbij slecht voor haar vacht, ze is duidelijk dement, ze slaapt veel, ze spint heel hard zo hard dat het duidelijk is dat het niet goed is.
Morgen bellen we de dierenarts of we woensdag middag rond 15.30 kunnen komen om haar in te laten slapen.
Woensdag middag tussen 14.00 & 14.30 word ik van de chemo afgekoppeld en ik wil mee en haar vast houden tot haar laatste moment. Ze zal weer mee naar huis gaan waar ze bij haar zusjes, moeder en onze Bob komt te liggen
En onze poes Gizmo, Gizzy is inmiddels 17 en ze word erg mager, ze is duidelijk niet gezond meer, ze zorgt daarbij slecht voor haar vacht, ze is duidelijk dement, ze slaapt veel, ze spint heel hard zo hard dat het duidelijk is dat het niet goed is.
Morgen bellen we de dierenarts of we woensdag middag rond 15.30 kunnen komen om haar in te laten slapen.
Woensdag middag tussen 14.00 & 14.30 word ik van de chemo afgekoppeld en ik wil mee en haar vast houden tot haar laatste moment. Ze zal weer mee naar huis gaan waar ze bij haar zusjes, moeder en onze Bob komt te liggen
maandag 29 juni 2020 om 23:51
Oh wat naar, veel sterkte gewenst alvast. Het klinkt wel als de juiste beslissing voor jullie Gizmo.
Hopelijk kun je rustig slapen en heb je niet al teveel last van de ticks. Heb je nu ook minder pijn met de chemo? Kennis had op de dag van de chemo als enige dag geen pijn en leek de wereld aan te kunnen, vandaar dat ik het vraag. Je hoeft er natuurlijk geen antwoord op te geven.
Hopelijk kun je rustig slapen en heb je niet al teveel last van de ticks. Heb je nu ook minder pijn met de chemo? Kennis had op de dag van de chemo als enige dag geen pijn en leek de wereld aan te kunnen, vandaar dat ik het vraag. Je hoeft er natuurlijk geen antwoord op te geven.
dinsdag 30 juni 2020 om 00:25
Ik heb op de dag van de chemo wel pijn en ik vind het ook moeilijk om hier antwoord op te geven. Ik heb vooral na de laatste chemo heel veel geslapen en heel veel klachten gehad maar tegelijkertijd had ik ook koorts doordat de Portacab ontstoken was. Wat ik wel merkte nadat ik uit het ziekenhuis was is dat ik minder pijn had en er meer tijd tussen de pijnstillers zat.defyinggravity schreef: ↑29-06-2020 23:51Oh wat naar, veel sterkte gewenst alvast. Het klinkt wel als de juiste beslissing voor jullie Gizmo.
Hopelijk kun je rustig slapen en heb je niet al teveel last van de ticks. Heb je nu ook minder pijn met de chemo? Kennis had op de dag van de chemo als enige dag geen pijn en leek de wereld aan te kunnen, vandaar dat ik het vraag. Je hoeft er natuurlijk geen antwoord op te geven.
Het is voor iedereen ook heel verschillend het ene lichaam reageerd anders dan de ander en je hebt zoveel soorten chemo natuurlijk.
Het warme weer was ook wel fijn ik had door de warmte in de afgelopen dagen geen neuropathie klachten, dat word nu ook weer afwachten
Voor Gizzy is het inderdaad beter ze eet goed en dat zien we aan haar poep die ze tegenwoordig voor de bak en op andere plekken legt, dat doet ze gewoon waar we bij staan. Maar ze is zo mager.
Beter nu dan dat we te lang wachten.
dinsdag 30 juni 2020 om 08:55
Heel erg bedankt voor je antwoord lieve Vlinder 
Ik deed je een bericht, omdat ik hoopte dat het voor jou ook zo zou werken, maar je hebt inderdaad gelijk dat het voor iedereen anders is. Daar had ik wat beter over na moeten denken, excuses. Hopelijk heb je dit keer minder gedoe met de Portacab en daardoor ook minder klachten. Dat zou fijn zijn denk ik. Fijn in ieder geval dat je door het warme weer minder neuropathie klachten had. Ik hoop voor je dat het weer daarom nog even aan zal houden 
Sterkte de komende tijd
Ik deed je een bericht, omdat ik hoopte dat het voor jou ook zo zou werken, maar je hebt inderdaad gelijk dat het voor iedereen anders is. Daar had ik wat beter over na moeten denken, excuses. Hopelijk heb je dit keer minder gedoe met de Portacab en daardoor ook minder klachten. Dat zou fijn zijn denk ik. Fijn in ieder geval dat je door het warme weer minder neuropathie klachten had. Ik hoop voor je dat het weer daarom nog even aan zal houden Sterkte de komende tijd
dinsdag 30 juni 2020 om 09:33
Ach lieve vlinder. Ik kom ineens even binnen vallen hier, las af en toe mee. Wat een moeilijke tijd maak je door, geen woorden voor.
Over de poes: is het misschien mogelijk dat de dierenarts bij jullie thuis komt? Dat lijkt me nu in jouw situatie fijner dan daar naar toe moeten. Ik heb dat een keer gedaan vanwege weekend (Spoed dus) en ik vond het veel rustiger. Poes bleef ook op mijn schoot liggen en dierenarts nam meer tijd.
Over de poes: is het misschien mogelijk dat de dierenarts bij jullie thuis komt? Dat lijkt me nu in jouw situatie fijner dan daar naar toe moeten. Ik heb dat een keer gedaan vanwege weekend (Spoed dus) en ik vond het veel rustiger. Poes bleef ook op mijn schoot liggen en dierenarts nam meer tijd.
dinsdag 30 juni 2020 om 13:07
Waarom je excuus, je mag toch vragen geen probleem hoor.defyinggravity schreef: ↑30-06-2020 08:55Heel erg bedankt voor je antwoord lieve Vlinder
Sterkte de komende tijd
De portocab hebben ze in de nacht van 9 op 10 juni eruit gesneden enheb daar een week in het ziekenhuis gelegen, en daarna nog een week thuis met antibiotica gelopen die door de highcare werd aangekoppeld aan de picc lijn die ik in de plaats van een Portacab heb gekregen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
