Gezondheid
alle pijlers
Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
donderdag 31 december 2020 om 12:05
Lief Vlindertje. Wat hoop ik dat het een beetje beter met je gaat. En dat je dit rotjaar vanavond fijn af kunt sluiten met je dierbaren. Hopelijk wordt het nieuwe jaar een pak beter, stel je voor dat je mee mag doen met die trial.
In ieder geval, heel veel liefs en ik steek een extra kaarsje voor je aan vanavond.
In ieder geval, heel veel liefs en ik steek een extra kaarsje voor je aan vanavond.
.
woensdag 6 januari 2021 om 06:10
Hier ben ik weer, de Magnesium die ik van de oncoloog gekregen had werken goed waardoor il velemalen minder pijn heb en in eindelijk normaal naar de toilet naar bed kan.
Er was een pijnstiller verdubbeld in de hoop dat de zenuwpijn verminderd zou worden.
De bijwerkingen van dit middel zijn niet zo fantastisch dus gaan we kijken of we de morfine iets kunnen ophogen want nu laat ik dingen uit mijn handen vallen.kan ik niet normaal appen want mijn vingers schieten alle kanten op,ik heb last van spastische trekken in mijn benen,armen en handen en normaal lopen gaat ook niet ik kieper zo om ( ik loop op platte schoenen ) maar het is net of ik dronken ben zo loop ik sinds ik deze medicatie gebruik en ik slaap belachelijk veel als ik een uur op ben voel ik me zo moe dat ik weer ga slapen,savonds rond een uur of negen dan zit ik te knikkebollen als een vrouw van in de tachtig. Ik heb met behulp van mijn man even een mailtje naar mijn huisarts geschreven.
Maandag a.s komt de huisarts hier maar om zo lang te wachten is zonde van de tijd, en het is voor onze relatie niet bevordelijk ik die altijd onafhankelijk was word hier niet vrolijker van
Er was een pijnstiller verdubbeld in de hoop dat de zenuwpijn verminderd zou worden.
De bijwerkingen van dit middel zijn niet zo fantastisch dus gaan we kijken of we de morfine iets kunnen ophogen want nu laat ik dingen uit mijn handen vallen.kan ik niet normaal appen want mijn vingers schieten alle kanten op,ik heb last van spastische trekken in mijn benen,armen en handen en normaal lopen gaat ook niet ik kieper zo om ( ik loop op platte schoenen ) maar het is net of ik dronken ben zo loop ik sinds ik deze medicatie gebruik en ik slaap belachelijk veel als ik een uur op ben voel ik me zo moe dat ik weer ga slapen,savonds rond een uur of negen dan zit ik te knikkebollen als een vrouw van in de tachtig. Ik heb met behulp van mijn man even een mailtje naar mijn huisarts geschreven.
Maandag a.s komt de huisarts hier maar om zo lang te wachten is zonde van de tijd, en het is voor onze relatie niet bevordelijk ik die altijd onafhankelijk was word hier niet vrolijker van
woensdag 6 januari 2021 om 07:17
Ik heb van Rotterdam nog niks gehoordIn_Tenebris schreef: ↑06-01-2021 06:13Dat valt vast wel snel te regelen! Fijn dat de pijn minder is. Heb je nog iets van Rotterdam gehoord?
Zal vast niet lang duren de secretaresse van mijn oncoloog zit ze achter hun broek aan.
zondag 10 januari 2021 om 23:44
Lieve allemaal,
Ik ben thuis,ik mocht naar huis omdat ik naar huis wilde,ik heb eerst mijn oudste dochter gebeld en mijn schoonouders laten komen,mijn jongste kon ik niet bereiken die lijkt erg veel op mij als het om de telefoon gaat (het geluid staat meer uit dan aan) ik heb slecht nieuws gehad,er zit erg veel vocht in een long en de bloedwaardes van een lever zijn van 300 naar 1000 gegaan. Ik word morgen gebeld door de oncoloog,de scan word vervroegd ( zou begin februari gedaan worden) er word dan gekeken wat er gegroeid is en hoe groot het is. Voor de pijn hebben we het erover gehad dat er met een pijn team gekeken word om een pijnblokade toe te passen en we moeten er rekening mee houden dat ik niet lang meer heb.
Als ik morgen meer weet zal ik weer een berichtje hier schrijven.
Ik ben thuis,ik mocht naar huis omdat ik naar huis wilde,ik heb eerst mijn oudste dochter gebeld en mijn schoonouders laten komen,mijn jongste kon ik niet bereiken die lijkt erg veel op mij als het om de telefoon gaat (het geluid staat meer uit dan aan) ik heb slecht nieuws gehad,er zit erg veel vocht in een long en de bloedwaardes van een lever zijn van 300 naar 1000 gegaan. Ik word morgen gebeld door de oncoloog,de scan word vervroegd ( zou begin februari gedaan worden) er word dan gekeken wat er gegroeid is en hoe groot het is. Voor de pijn hebben we het erover gehad dat er met een pijn team gekeken word om een pijnblokade toe te passen en we moeten er rekening mee houden dat ik niet lang meer heb.
Als ik morgen meer weet zal ik weer een berichtje hier schrijven.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
