Gezondheid
alle pijlers
MS, Meervoudig Speciaal!
dinsdag 22 januari 2013 om 22:24
Na al een flinke poos allerlei vage klachten en vorig jaar een oogzenuwontsteking waarna een MRI, blijkt dat ik MS heb.
Ben benieuwd of er meer MS'ers zijn hier op het forum.
Ik ben dus Fant (das korter dan de hele riedel), heb een man en vier grotere kids, woon in West Canada en ben een echte levensgenieter.
Dat blijf ik ook gewoon doen met wat aanpassingen en, hiep hiep hoera, drie keer per week prikken.
Ben heel benieuwd naar wie nog meer lid is vh MS clubje, kom't erbij, MS staat ook voor Mega Spectaculair en Meervoudig Speciaal!!
Ben benieuwd of er meer MS'ers zijn hier op het forum.
Ik ben dus Fant (das korter dan de hele riedel), heb een man en vier grotere kids, woon in West Canada en ben een echte levensgenieter.
Dat blijf ik ook gewoon doen met wat aanpassingen en, hiep hiep hoera, drie keer per week prikken.
Ben heel benieuwd naar wie nog meer lid is vh MS clubje, kom't erbij, MS staat ook voor Mega Spectaculair en Meervoudig Speciaal!!
Optimist tot in de kist!
dinsdag 26 maart 2013 om 14:05
Hoi,
Kentricken, dat klinkt erg leuk die band! Ben je een fan van metal?
Olifant, wat super dat het revalidatieprogramma zo goed bevalt
En ook heerlijk dat je zelf zovaak mag komen als nodig is. Wat heerlijk dat je een eetclubje hebt. Is koken ook hobby van jou? Van mij is het één van mn grote hobby's Ook een hele geruststelling dat t met je uitkering goed komt
Hier gaat het weer goed hoor, ik geniet nu weer van mn dagen, de rust doet goed, alleen branderige benen. Gister naar HA geweest, hij vertelde me dat ik niet zo snel meer moet melden dat ik MS heb aan een werkgever. Hij zei gewoon ziek melden als nodig is en ze hoeven niet te weten welke klachten je hebt als je verwacht na een week weer aan de slag te kunnen.
Hoe gaan jullie familie met de MS om? Houden ze rekening met je of juist niet?
Hebben jullie trouwens ook altijd extra last van MS klachten voor de ongesteldheid? Ik heb het 2 weken tevoren, dan krijg ik altijd een wattige voetzool en een zeer been. De huisarts zei dat ik er maar mee moet leren leren en dat t n soort minischub is. Tevens ben ik dan zeeer moe (ook tijdens).
Groetjes
Kentricken, dat klinkt erg leuk die band! Ben je een fan van metal?
Olifant, wat super dat het revalidatieprogramma zo goed bevalt
En ook heerlijk dat je zelf zovaak mag komen als nodig is. Wat heerlijk dat je een eetclubje hebt. Is koken ook hobby van jou? Van mij is het één van mn grote hobby's Ook een hele geruststelling dat t met je uitkering goed komt Hier gaat het weer goed hoor, ik geniet nu weer van mn dagen, de rust doet goed, alleen branderige benen. Gister naar HA geweest, hij vertelde me dat ik niet zo snel meer moet melden dat ik MS heb aan een werkgever. Hij zei gewoon ziek melden als nodig is en ze hoeven niet te weten welke klachten je hebt als je verwacht na een week weer aan de slag te kunnen.
Hoe gaan jullie familie met de MS om? Houden ze rekening met je of juist niet?
Hebben jullie trouwens ook altijd extra last van MS klachten voor de ongesteldheid? Ik heb het 2 weken tevoren, dan krijg ik altijd een wattige voetzool en een zeer been. De huisarts zei dat ik er maar mee moet leren leren en dat t n soort minischub is. Tevens ben ik dan zeeer moe (ook tijdens).
Groetjes
dinsdag 26 maart 2013 om 20:00
Ik ben trouwens niet meer regelmatig ongesteld, gevalletje overgang
Ik denk dat de HA gelijk heeft, hoewel het eigenlijk niet zo zou moeten zijn, in een perfect world. Het is toch te gek dat we moeten verbergen dat we MS hebben omdat werkgevers er niet mee kunnen omgaan. Ipv blij zijn dat je eerlijk bent. Waardeloos trouwens dat je die minischubs hebt. Telt toch flink op zo, elke maand.
Mijn man en kids zijn schatten. Manlief doet alles voor mij soms teveel. Verder hebben we met z'n allen een geweldig gevoel voor humor en dat is mijn beste medicijn. Wel lastig om soms uit te leggen als manlief voor de grap mij loopt te haasten "hurry up, you're soo slow!" in de winkel en dan al die meewarige blikken en wij in een deuk, tsja, zo dealen wij er nou eenmaal mee.
Helaas wil het niet echt lekker. Ik ben kapot. Weet gewoon niet hoe ik de dag meer door moet komen. Ik slaap vaak 's middags even maar komt ook mijn bed niet uit voor 10 uur 's ochtends. Hopeloos. Ik slaap 's nachts best rommelig, vaak wakker door pijn en als man weggaat naar werk, slaap ik nog in tot een uur of 10. Dan zombie ik een beetje totdat ik om een uur of 3 mijn ogen voel dichtvallen. Bah, bah, bah. Ik zit te wachten op een telefoontje vd neuro's kantoor om te zien hoe ik hiermee verder moet (meds veranderen?). Ben er een beetje vervelend van, heel stom, schiet je niks mee op, dus huppekee slurf omhoog en ogen op steeltjes
Ik denk dat de HA gelijk heeft, hoewel het eigenlijk niet zo zou moeten zijn, in een perfect world. Het is toch te gek dat we moeten verbergen dat we MS hebben omdat werkgevers er niet mee kunnen omgaan. Ipv blij zijn dat je eerlijk bent. Waardeloos trouwens dat je die minischubs hebt. Telt toch flink op zo, elke maand.
Mijn man en kids zijn schatten. Manlief doet alles voor mij soms teveel. Verder hebben we met z'n allen een geweldig gevoel voor humor en dat is mijn beste medicijn. Wel lastig om soms uit te leggen als manlief voor de grap mij loopt te haasten "hurry up, you're soo slow!" in de winkel en dan al die meewarige blikken en wij in een deuk, tsja, zo dealen wij er nou eenmaal mee.
Helaas wil het niet echt lekker. Ik ben kapot. Weet gewoon niet hoe ik de dag meer door moet komen. Ik slaap vaak 's middags even maar komt ook mijn bed niet uit voor 10 uur 's ochtends. Hopeloos. Ik slaap 's nachts best rommelig, vaak wakker door pijn en als man weggaat naar werk, slaap ik nog in tot een uur of 10. Dan zombie ik een beetje totdat ik om een uur of 3 mijn ogen voel dichtvallen. Bah, bah, bah. Ik zit te wachten op een telefoontje vd neuro's kantoor om te zien hoe ik hiermee verder moet (meds veranderen?). Ben er een beetje vervelend van, heel stom, schiet je niks mee op, dus huppekee slurf omhoog en ogen op steeltjes
Optimist tot in de kist!
woensdag 27 maart 2013 om 09:19
Hey Olifant en Kentricken,
Fant, wat rot dat je je zo moe voelt! Wordt daar tijdens je revalidatie ook tijd aan besteed, slaapproblemen en vermoeidheid? Heb weleens gelezen dat L-carnithine kan helpen bij vermoeidheid bij MS (bij de drogist verkrijgbaar). Wellicht dat t helpt om vaste tijdstippen voor slapen aan te houden zodat je lichaam zich daarop instellen?
Gelukkig heb je het getroffen met je man En ook grappig dat hij er zo goed mee gaat.Mijn vriend is ook meer dan super voor me en probeert me met alles te helpen. Voel me daar soms weleens schuldig over want hij werkt van 6.00-19.00 om dit huis te kunnen betalen enz.. Mijn ouders daarentegen bezorgen mij soms een schub, Ik ben erg bang voor hun omdat ze mijn controleren en hier in de huis alles willen regelen, onverwachts langskomen. Als ik wakker word maak ik dan ok eerst mn huis netjes voor hun eventuele onverwachtse controle. Ook vinden ze dat zij mee moeten naar de neuro ipv vriend en mn vriend maar moet doorwerken en zij de rest regelen.
Heb je alweer wat mooier weer daar? Hier schijnt de zon, maar waait hard.
Fant, wat rot dat je je zo moe voelt! Wordt daar tijdens je revalidatie ook tijd aan besteed, slaapproblemen en vermoeidheid? Heb weleens gelezen dat L-carnithine kan helpen bij vermoeidheid bij MS (bij de drogist verkrijgbaar). Wellicht dat t helpt om vaste tijdstippen voor slapen aan te houden zodat je lichaam zich daarop instellen?
Gelukkig heb je het getroffen met je man
En ook grappig dat hij er zo goed mee gaat.Mijn vriend is ook meer dan super voor me en probeert me met alles te helpen. Voel me daar soms weleens schuldig over want hij werkt van 6.00-19.00 om dit huis te kunnen betalen enz.. Mijn ouders daarentegen bezorgen mij soms een schub, Ik ben erg bang voor hun omdat ze mijn controleren en hier in de huis alles willen regelen, onverwachts langskomen. Als ik wakker word maak ik dan ok eerst mn huis netjes voor hun eventuele onverwachtse controle. Ook vinden ze dat zij mee moeten naar de neuro ipv vriend en mn vriend maar moet doorwerken en zij de rest regelen.Heb je alweer wat mooier weer daar? Hier schijnt de zon, maar waait hard.
woensdag 27 maart 2013 om 10:18
Jipje, en snappen je ouders dan niet dat ze het voor jou dan veel erger maken allemaal? Sjeetje, ik zit er hier gewoon een beetje boos om te worden zeg. Controle van je huis, echt waar?! Heb je het er wel eens met ze over gehad? Natuurlijk gaat je vriend mee naar de neuroloog, hij is toch ook degene met wie je je leven deelt en dus ook je MS.
Wel fijn dat je je nu beter voelt, rust doet ook altijd een hoop goed. Ben je nog wat wijzer geworden wat betreft uitkeringen? Voor die branderige benen gebruik ik amitryptiline. Bij mij werkt dat wel redelijk goed, misschien een ideetje? Bovendien is het voordeel dat je er heel goed van gaat slapen (ik tenminste, misschien is dat niet voor iedereen zo?)
Ik heb trouwens geen extra klachten als ik ongesteld moet worden, maar zoals alles bij MS zal dat ook weer per persoon verschillen.
En ja, ik ben een ook metal-fan, maar ik hou van heel erg veel verschillende soorten muziek.
Fant wat waardeloos dat je zo slecht slaapt. Wel te hopen dat de neuroloog daar wat op weet te verzinnen. Ik snap dat dat voor je humeur geen goed doet.
Mijn gezin gaat er ook prima mee om. Net als bij jou Fant, lachen we er vaak maar om. Ik krijg ook opmerkingen als: " nou oma, loop s ff door". Mijn moeder is altijd helemaal in shock als mijn man of kinderen zulk soort dingen zeggen, want " dat menen ze toch niet he?" en " hij zorgt toch wel goed voor je?"....
Het is gewoon onze manier om met dingen om te gaan en dat bevalt mij prima.
Verder nemen ze me gelukkig veel uit handen. Ik heb sowieso al een hulp in huis, maar man doet vaak de boodschappen, hij kookt, doet de was indien nodig etc. Fijn hoor. maar nu ik me momenteel goed voel, probeer ik wel zoveel mogelijk zelf te doen hoor, dat hij ook s uit zijn werk kan komen en lekker niks meer hoeft.
Wel fijn dat je je nu beter voelt, rust doet ook altijd een hoop goed. Ben je nog wat wijzer geworden wat betreft uitkeringen? Voor die branderige benen gebruik ik amitryptiline. Bij mij werkt dat wel redelijk goed, misschien een ideetje? Bovendien is het voordeel dat je er heel goed van gaat slapen (ik tenminste, misschien is dat niet voor iedereen zo?)
Ik heb trouwens geen extra klachten als ik ongesteld moet worden, maar zoals alles bij MS zal dat ook weer per persoon verschillen.
En ja, ik ben een ook metal-fan, maar ik hou van heel erg veel verschillende soorten muziek.
Fant wat waardeloos dat je zo slecht slaapt. Wel te hopen dat de neuroloog daar wat op weet te verzinnen. Ik snap dat dat voor je humeur geen goed doet.
Mijn gezin gaat er ook prima mee om. Net als bij jou Fant, lachen we er vaak maar om. Ik krijg ook opmerkingen als: " nou oma, loop s ff door". Mijn moeder is altijd helemaal in shock als mijn man of kinderen zulk soort dingen zeggen, want " dat menen ze toch niet he?" en " hij zorgt toch wel goed voor je?"....
Het is gewoon onze manier om met dingen om te gaan en dat bevalt mij prima.
Verder nemen ze me gelukkig veel uit handen. Ik heb sowieso al een hulp in huis, maar man doet vaak de boodschappen, hij kookt, doet de was indien nodig etc. Fijn hoor. maar nu ik me momenteel goed voel, probeer ik wel zoveel mogelijk zelf te doen hoor, dat hij ook s uit zijn werk kan komen en lekker niks meer hoeft.
woensdag 27 maart 2013 om 12:51
Heej
Leuk dat je van muziek houdt! Ik namelijk ook en heb altijd in bandjes gezongen. Merkte vorig jaar dat t me toch zwaarder viel, ook omdat ik dan overdag werkte en s avonds repeteren/zingen. Wellicht dat ik t ooit wel weer oppak. Heb je verder nog specifieke artiesten waar je graag naar luistert? Bedankt voor je tip voor de branderige benen. Moet binnenkort toch weer naar neuroloog, eens even met haar over hebben..Ja ik zit nu in de ziektewet. Kword vast opgeroepen voor een keuring en dan maar even zien hoe het verder gaat daarna.
Ja mijn huisarts weet ook wel van mn ouders maar die zegt ook gewoon dat ik volwassen ben en dat mn vriend in feite belangrijker is dan mn familie. Dat vind ik zelf ook. Toen ik de diagnose MS kreeg was mn eerste gedachte: oh en nu willen mn ouders mn leven gaan regelen'. Ik heb al een paar jaar ruzie met ze gehad, maar ze dringen zich altijd op (ook voor de buitenwereld dat die denkt dat wij een goede band hebben). Ze zeiden letterlijk dat t belangrijker was dat wij ons erf inrichtte/opruimden (na verhuizing) dan mijn ziekte...Heb soms ook t idee dat mn ma t wel leuk vindt dat zij een kind met MS heeft (en dus aand8 krijgt van de buitenwereld). Vind het heel erg, Andere familieleden hebben al eens tegen mn ouders gezegd dat ze niks om me geven, daar hebben ze nu ruzie mee. Heb dagelijks stress en angst door hun en ze zien mij niet als 30-jarige maar als 8-jarige oid (ik ben 1.60). Zij zijn ook de reden dat ik altijd veel werk en veel van huis ben/vlucht. Ik ga dit jaar sinds jaren weer een keer op vakantie naar n warmer land. Als me dit bevalt gaan vriend en ik misschien in de toekomst emigreren...(ook voor mijn ouders).
Fijn dat je man en jij t ook goed kunnen regelen. Hebben we alle drie wel mazzel mee, zulke mannen Ik ben wel altijd degene die kookt en de huishouding meestal doet, hij doet de zware klussen en helpt mee met ramen wassen, vitrage wassen e.d. en uitgebreid stofzuigen. Meestal kook ik voor een paar dagen, dat scheelt weer.
Gaan/hebben jullie nog wat leuks doen vandaag/gedaan? Kga zo ff lekker naar buiten van t zonnetje genieten...
Groetjes, fijne dag!!
Leuk dat je van muziek houdt! Ik namelijk ook en heb altijd in bandjes gezongen. Merkte vorig jaar dat t me toch zwaarder viel, ook omdat ik dan overdag werkte en s avonds repeteren/zingen. Wellicht dat ik t ooit wel weer oppak. Heb je verder nog specifieke artiesten waar je graag naar luistert? Bedankt voor je tip voor de branderige benen. Moet binnenkort toch weer naar neuroloog, eens even met haar over hebben..Ja ik zit nu in de ziektewet. Kword vast opgeroepen voor een keuring en dan maar even zien hoe het verder gaat daarna.
Ja mijn huisarts weet ook wel van mn ouders maar die zegt ook gewoon dat ik volwassen ben en dat mn vriend in feite belangrijker is dan mn familie. Dat vind ik zelf ook. Toen ik de diagnose MS kreeg was mn eerste gedachte: oh en nu willen mn ouders mn leven gaan regelen'. Ik heb al een paar jaar ruzie met ze gehad, maar ze dringen zich altijd op (ook voor de buitenwereld dat die denkt dat wij een goede band hebben). Ze zeiden letterlijk dat t belangrijker was dat wij ons erf inrichtte/opruimden (na verhuizing) dan mijn ziekte...Heb soms ook t idee dat mn ma t wel leuk vindt dat zij een kind met MS heeft (en dus aand8 krijgt van de buitenwereld). Vind het heel erg, Andere familieleden hebben al eens tegen mn ouders gezegd dat ze niks om me geven, daar hebben ze nu ruzie mee. Heb dagelijks stress en angst door hun en ze zien mij niet als 30-jarige maar als 8-jarige oid (ik ben 1.60). Zij zijn ook de reden dat ik altijd veel werk en veel van huis ben/vlucht. Ik ga dit jaar sinds jaren weer een keer op vakantie naar n warmer land. Als me dit bevalt gaan vriend en ik misschien in de toekomst emigreren...(ook voor mijn ouders).
Fijn dat je man en jij t ook goed kunnen regelen. Hebben we alle drie wel mazzel mee, zulke mannen
Ik ben wel altijd degene die kookt en de huishouding meestal doet, hij doet de zware klussen en helpt mee met ramen wassen, vitrage wassen e.d. en uitgebreid stofzuigen. Meestal kook ik voor een paar dagen, dat scheelt weer. Gaan/hebben jullie nog wat leuks doen vandaag/gedaan? Kga zo ff lekker naar buiten van t zonnetje genieten...
Groetjes, fijne dag!!
woensdag 27 maart 2013 om 14:28
Jipje wat leuk in een band zingen. Wat voor soort muziek was dat?
Welke artiesten ik graag luister. Ligt erg aan mijn stemming.
In ieder geval female fronted metal.
Laatst kocht ik de cd van de Dijk met Solomon Burke en dat is dan weer rock/soul en dat vind ik ook supermuziek.
En als ik wel eens erg gestresssst ben zet ik Enya op met een wierookje erbij en dan word ik weer helemaal rustig. En uiteraard jaren 80 muziek, wat volgens mijn man nooit echte muziek is maar alleen maar een "achtergrond behangetje"
(u2, madonna, cindy lauper en noem maar op, ik word er helemaal vrolijk van)
En in juni komt Neill Young optreden en ga ik daar heen. Dus zo luister ik vanalles en nog wat.
Welke artiesten ik graag luister. Ligt erg aan mijn stemming.
In ieder geval female fronted metal.
Laatst kocht ik de cd van de Dijk met Solomon Burke en dat is dan weer rock/soul en dat vind ik ook supermuziek.
En als ik wel eens erg gestresssst ben zet ik Enya op met een wierookje erbij en dan word ik weer helemaal rustig. En uiteraard jaren 80 muziek, wat volgens mijn man nooit echte muziek is maar alleen maar een "achtergrond behangetje"
(u2, madonna, cindy lauper en noem maar op, ik word er helemaal vrolijk van)
En in juni komt Neill Young optreden en ga ik daar heen. Dus zo luister ik vanalles en nog wat.
woensdag 27 maart 2013 om 19:22
Ik ben een grote Genesis fan maar ook afstammelingen zoals Peter Gabriel en Phil Collins. Heerlijke muziek. Maar ik ben een redelijke alleseter op het gebied v muziek.
Jemig Jipje, wat een gedoe met je ouders!! Ben perplex, ik ben ook klein 1.58, maar dit zou ik echt niet waarderen, 't is toch vd gekke dat dit je aanzet tot emigreren! Niks mis met emigreren hoor maar de reden is wel heel erg vind ik! Het lijkt haast alsof je ouders je wegpesten uit je eigen leven. Pfff, echt heel belachelijk. Ik snap (heeeeel goed zelfs) dat loslaten moeilijk is, ik heb 4 kids in de uitvlieg leeftijd maar ik zou ze nooit zo onder druk zetten. Vind het echt rot voor je
Heb je goed contact met je schoonouders?
Ik heb ook amytriptiline, merk er weinig van helaas. Ik heb (al jaren ivm mijn zenuwbeschadiging in li.arm) een heel scala aan pillen: codeïne contin, zopiclone, hoge bloeddruk pillen, B12 injecties, nu dus de amytriptiline en Rebif en verder gewone pijnstillers voor doorbreekpijn. Baal flink van mijn nachtkastje
Wow zingen, in een band nog wel, ik zing graag maar denk niet dan anderen mij graag horen. Zong vroeger altijd in een koortje, dan kon ik toch nog zingen zonder een ander tot last te zijn (hoop ik).
Nu is koken en alles eromheen echt mijn grote hobby. Ik ben druk met de organisatie v een boekpresentatie a.s. dinsdag. Leuk om te doen.
Jemig Jipje, wat een gedoe met je ouders!! Ben perplex, ik ben ook klein 1.58, maar dit zou ik echt niet waarderen, 't is toch vd gekke dat dit je aanzet tot emigreren! Niks mis met emigreren hoor maar de reden is wel heel erg vind ik! Het lijkt haast alsof je ouders je wegpesten uit je eigen leven. Pfff, echt heel belachelijk. Ik snap (heeeeel goed zelfs) dat loslaten moeilijk is, ik heb 4 kids in de uitvlieg leeftijd maar ik zou ze nooit zo onder druk zetten. Vind het echt rot voor je
Heb je goed contact met je schoonouders?
Ik heb ook amytriptiline, merk er weinig van helaas. Ik heb (al jaren ivm mijn zenuwbeschadiging in li.arm) een heel scala aan pillen: codeïne contin, zopiclone, hoge bloeddruk pillen, B12 injecties, nu dus de amytriptiline en Rebif en verder gewone pijnstillers voor doorbreekpijn. Baal flink van mijn nachtkastje
Wow zingen, in een band nog wel, ik zing graag maar denk niet dan anderen mij graag horen. Zong vroeger altijd in een koortje, dan kon ik toch nog zingen zonder een ander tot last te zijn (hoop ik).
Nu is koken en alles eromheen echt mijn grote hobby. Ik ben druk met de organisatie v een boekpresentatie a.s. dinsdag. Leuk om te doen.
Optimist tot in de kist!
woensdag 27 maart 2013 om 20:17
Oh ja, Genesis en Phil Collins vind ik ook erg goed.
Het is ook wel een zoektocht hoor, met die medicijnen. Ook voor neurologen. Het is een kwestie van uitproberen wat werkt en wat niet. Ik heb inmiddels ook 5 verschillende medicijnen, waar ik wel van baal trouwens want liever stop ik mijn lijf niet vol met rotzooi. Maar goed, ik functioneer er wel goed door.
Goh ja, emigreren voor je ouders is echt wel heel erg. Geen idee hoe je daar mee om moet gaan. Je kan het wel tegen ze zeggen, maar ik denk vast niet dat ze daarnaar zullen luisteren.
Fant, wat leuk een boekpresentatie. Is het een kookboek? Hoe is het met je andere project, hoe heet het ook alweer: family diner (?)
Het is ook wel een zoektocht hoor, met die medicijnen. Ook voor neurologen. Het is een kwestie van uitproberen wat werkt en wat niet. Ik heb inmiddels ook 5 verschillende medicijnen, waar ik wel van baal trouwens want liever stop ik mijn lijf niet vol met rotzooi. Maar goed, ik functioneer er wel goed door.
Goh ja, emigreren voor je ouders is echt wel heel erg. Geen idee hoe je daar mee om moet gaan. Je kan het wel tegen ze zeggen, maar ik denk vast niet dat ze daarnaar zullen luisteren.
Fant, wat leuk een boekpresentatie. Is het een kookboek? Hoe is het met je andere project, hoe heet het ook alweer: family diner (?)
woensdag 27 maart 2013 om 20:22
Meaningful Meals, over twee weken een vergadering, hoop dan de bestuurstaken te kunnen verdelen en een begin te maken met de "bylaws" (hoe heet zoiets ook alweer in NL? clausules?)
De bookpresentatie is van een man die in Oost Canada een soort community centrums heeft opgezet met keukens, tuin, markt, etc. Heel leuk. Ben hierin zelf erg geïnteresseerd!
De bookpresentatie is van een man die in Oost Canada een soort community centrums heeft opgezet met keukens, tuin, markt, etc. Heel leuk. Ben hierin zelf erg geïnteresseerd!
Optimist tot in de kist!
dinsdag 2 april 2013 om 10:34
Hoihoi
Hoe gaat het met jullie? Leuke paasdagen gehad? Wij heel rustig, partner moest werken en ik lekker rustig thuis gebleven. Fant, hoe gaat het met de voorbereiding van je boekpresentatie? En hoe was het bij de neuro?? Is er nog iets veranderd in je medicatie oid? Hopelijk gaat t gauw weer wat beter met je..
Kentricken, Phil collins en peter gabriel vind ik ook goede artiesten. De band waarin ik zat speelde (blues)rockmuziek. Mijn vriend is ook gitarist en ik speel toetsen en deed de zang.
Hier verder lekker rustig dagje, overmorgen naar de neuro. Mijn doofheidsklachten zijn overigens weer verdwenen, maar alleen nog wel erg moe. Slik visolie en teunisbloemolie en vit d3 en dat helpt wel tegen de vermoeidheid.
Rustig aan jullie beide! Fijne dag, groetjes
Hoe gaat het met jullie? Leuke paasdagen gehad? Wij heel rustig, partner moest werken en ik lekker rustig thuis gebleven. Fant, hoe gaat het met de voorbereiding van je boekpresentatie? En hoe was het bij de neuro?? Is er nog iets veranderd in je medicatie oid? Hopelijk gaat t gauw weer wat beter met je..
Kentricken, Phil collins en peter gabriel vind ik ook goede artiesten. De band waarin ik zat speelde (blues)rockmuziek. Mijn vriend is ook gitarist en ik speel toetsen en deed de zang.
Hier verder lekker rustig dagje, overmorgen naar de neuro. Mijn doofheidsklachten zijn overigens weer verdwenen, maar alleen nog wel erg moe. Slik visolie en teunisbloemolie en vit d3 en dat helpt wel tegen de vermoeidheid.
Rustig aan jullie beide! Fijne dag, groetjes
dinsdag 2 april 2013 om 19:36
De dok heeft mijn Amitriptyline verdubbeld en na twee weken moet ik het opnieuw verdubbelen. Ik slaap erg slecht door de pijn (neuropathische pijn) en hij denkt dat mijn moeheid en depressie hierdoor komt. Ik weet het niet zo goed, eerlijk gezegd slaap ik al zoo enorm lang slecht ook door mijn li.arm die gaat pijn doen als ik hij lang in een houding ligt dus dan wordt ik wakker, draai mij om en slaap weer in, en dat zo'n 6-10 keer per nacht. er is al eens een slaaponderzoek gedaan en hieruit bleek al dat ik heel veel wakker word. Maar daar ben ik nog niet eerder zo suf en zo depri van geweest. Maar ik probeer dit even en als de depressiviteit erger wordt of andere klachten dan moet ik bellen met de kliniek.
Wat leuk lijkt mij dat om zo muzikaal te zijn Jipje. Ik zing graag maar mensen luisteren er niet graag naar, heeel vreemd
Vanavond de boekpresentatie, spannend. Ik moet nog hapjes bij de caterer langshalen en er op tijd zijn vanavond. Nu maar hopen dat ik een beetje fit de dag doorkom
Ben benieuwd wat de neuro zegt overmorgen Jipje. Heb je zelf veel vragen voor hem?
Ketricken, hoe gaat het met jou? Heb jij trouwens ook amitriptilyne (dacht van wel toch?). Ik zit nu op 25 (was 10) en ga over twee weken naar de 50.
Wat leuk lijkt mij dat om zo muzikaal te zijn Jipje. Ik zing graag maar mensen luisteren er niet graag naar, heeel vreemd
Vanavond de boekpresentatie, spannend. Ik moet nog hapjes bij de caterer langshalen en er op tijd zijn vanavond. Nu maar hopen dat ik een beetje fit de dag doorkom
Ben benieuwd wat de neuro zegt overmorgen Jipje. Heb je zelf veel vragen voor hem?
Ketricken, hoe gaat het met jou? Heb jij trouwens ook amitriptilyne (dacht van wel toch?). Ik zit nu op 25 (was 10) en ga over twee weken naar de 50.
Optimist tot in de kist!
woensdag 3 april 2013 om 08:21
Leuk Fant, de boekpresentatie. Ik vind wel dat jij heel veel leuke activiteiten hebt. En dat ondanks je vermoeidheid. Even langs de cateraar dus en verder lekker rustig aandoen vandaag. Dan kun je er vanavond zelf ook van genieten. Veel plezier!
Die amitriptyline gebruik ik inderdaad ook, vanwege pijn in mijn benen. Ik slik nu 25 mg en voor mij werkt dat goed. Het is op zich een anti-depressivum, dus misschien dat hij ook wel gaat helpen voor je depressie en dat je weer eens lekker kan slapen. Ik heb een poos wakker gelegen vanwege "restless-legs" en niet kunnen slapen is inderdaad wel funest voor je humeur zeg. Toen was ik ook behoorlijk depri en zag het ook allemaal niet meer zo zitten. Maar ook daar heb ik medicijnen voor en gelukkig heb ik er daardoor geen last meer van.
Ik hoop dat de medicijnen snel gaan helpen!
Heej Jipje, fijn dat het met jou wel lekker gaat. Ben benieuwd hoe het morgen bij de neuro is. Gebruik jij verder helemaal geen medicijnen? Ook geen interferon?
Ben je nog verder op onderzoek gegaan hoe het zit met uitkeringen enzo?
Met mij gaat het momenteel wel goed. Lekker aan het werk en dan ook nog energie over om thuis wat te kunnen doen. Heerlijk! Dat is drie jaar lang niet zo geweest, dus ik geniet er met volle teugen van!
Die amitriptyline gebruik ik inderdaad ook, vanwege pijn in mijn benen. Ik slik nu 25 mg en voor mij werkt dat goed. Het is op zich een anti-depressivum, dus misschien dat hij ook wel gaat helpen voor je depressie en dat je weer eens lekker kan slapen. Ik heb een poos wakker gelegen vanwege "restless-legs" en niet kunnen slapen is inderdaad wel funest voor je humeur zeg. Toen was ik ook behoorlijk depri en zag het ook allemaal niet meer zo zitten. Maar ook daar heb ik medicijnen voor en gelukkig heb ik er daardoor geen last meer van.
Ik hoop dat de medicijnen snel gaan helpen!
Heej Jipje, fijn dat het met jou wel lekker gaat. Ben benieuwd hoe het morgen bij de neuro is. Gebruik jij verder helemaal geen medicijnen? Ook geen interferon?
Ben je nog verder op onderzoek gegaan hoe het zit met uitkeringen enzo?
Met mij gaat het momenteel wel goed. Lekker aan het werk en dan ook nog energie over om thuis wat te kunnen doen. Heerlijk! Dat is drie jaar lang niet zo geweest, dus ik geniet er met volle teugen van!
vrijdag 5 april 2013 om 10:54
Hallo,
Hoe gaat het met jullie? Olifant, hoe was de boekpresentatie?
Hier gaat het wel; gister naar de neuro geweest en vanwege de vermoeidheid moet ik naar rv-arts, ergotherapeut en de maatsch werkster. Ook krijg ik telefoon van de verzekeringsarts. Ik heb er nog erg veel moeite mee om te accepteren dat ik nooit een volledige baan kan uitoefenen en dat ik mijn universitaire studie na 5 jaar moest afbreken....zal eerst wel wat tijd voor nodig zijn om dit te kunnen accepteren. Ik wil in elk geval wel weer opzoek gaan naar een doel/passie in mn leven. Ik hoefde geen medicatie van de neuro omdat ik verder geen uitval oid heb, het is alleen dat ik soms wat eerder moe ben dan een gezond iemand..Heb gister wel het appartement van een vriendin een halve dag geschilderd (muren) en daar had ik weer geen moeite mee qua vermoeidheid.
Kentricken, restless legs, hoort dat ook bij MS? Kan je daar ook branderige benen van krijgen?
Fijn te lezen dat jullie baat hebben bij de medicatie Olifant, hoe gaat het nu met jou? Ben je weer wat opgeknapt?
Hoe gaat het met jullie? Olifant, hoe was de boekpresentatie?
Hier gaat het wel; gister naar de neuro geweest en vanwege de vermoeidheid moet ik naar rv-arts, ergotherapeut en de maatsch werkster. Ook krijg ik telefoon van de verzekeringsarts. Ik heb er nog erg veel moeite mee om te accepteren dat ik nooit een volledige baan kan uitoefenen en dat ik mijn universitaire studie na 5 jaar moest afbreken....zal eerst wel wat tijd voor nodig zijn om dit te kunnen accepteren. Ik wil in elk geval wel weer opzoek gaan naar een doel/passie in mn leven. Ik hoefde geen medicatie van de neuro omdat ik verder geen uitval oid heb, het is alleen dat ik soms wat eerder moe ben dan een gezond iemand..Heb gister wel het appartement van een vriendin een halve dag geschilderd (muren) en daar had ik weer geen moeite mee qua vermoeidheid.
Kentricken, restless legs, hoort dat ook bij MS? Kan je daar ook branderige benen van krijgen?
Fijn te lezen dat jullie baat hebben bij de medicatie
Olifant, hoe gaat het nu met jou? Ben je weer wat opgeknapt?
vrijdag 5 april 2013 om 13:27
Hoi Jipje, ik heb ook het traject doorlopen met de rv arts e.d. Vooral aan de ergotherapie heb ik heel veel gehad, omdat zij goed inzichtelijk kon maken wanneer ik het meeste vermoeid was en hoe dat komt. Zij leerde me dus veel beter een week planning maken om zo je energie goed te kunnen verdelen. Erg fijn was dat.
Ik kan me wel voorstellen dat het moeilijk is te accepteren dat je nooit volledig zal werken. En dat je je studie moest afbreken. Misschien dat maatschappelijk werk je daar wel verder mee kan helpen.
Restless legs kan iedereen krijgen, maar het wordt wel veel vaker gezien bij mensen die een neurologische ziekte hebben.
Daar krijg je geen brandende benen van. Het is meer dat je je benen absoluut niet stil kan houden, je moet ze continu bewegen. En overdag gaat het nog wel, maar als je 's avonds in bed gaat liggen is dat wel echt heel erg. Dan lig je dus continu te schoppen en doet geen oog meer dicht. En de dag daarna heb je wel gigantische spierpijn. Bleeeh. Ik ben blij dat ik daar goede medicijnen voor heb gekregen.
Een doel/passie zoeken is wel nuttig denk ik, anders zit je ook maar te verpieteren thuis achter de geraniums he Heb je hobby's die je kan uitbouwen bijv?
Hoi Fant, ik ben ook benieuwd hoe het is gegaan met je boekpresentatie en hoe het verder met je gaat?
Ik kan me wel voorstellen dat het moeilijk is te accepteren dat je nooit volledig zal werken. En dat je je studie moest afbreken. Misschien dat maatschappelijk werk je daar wel verder mee kan helpen.
Restless legs kan iedereen krijgen, maar het wordt wel veel vaker gezien bij mensen die een neurologische ziekte hebben.
Daar krijg je geen brandende benen van. Het is meer dat je je benen absoluut niet stil kan houden, je moet ze continu bewegen. En overdag gaat het nog wel, maar als je 's avonds in bed gaat liggen is dat wel echt heel erg. Dan lig je dus continu te schoppen en doet geen oog meer dicht. En de dag daarna heb je wel gigantische spierpijn. Bleeeh. Ik ben blij dat ik daar goede medicijnen voor heb gekregen.
Een doel/passie zoeken is wel nuttig denk ik, anders zit je ook maar te verpieteren thuis achter de geraniums he Heb je hobby's die je kan uitbouwen bijv?
Hoi Fant, ik ben ook benieuwd hoe het is gegaan met je boekpresentatie en hoe het verder met je gaat?
vrijdag 5 april 2013 om 22:39
Ik heb zo'n 8 jaar geleden een periode gehad met restless legs, hopeloos werd ik ervan. Heel pijnlijk ook. Op dit moment geen restless legs maar branderige bovenbenen, een laken erop doet al zeer. Het is i.i.g. heel vervelend, zachtjes uitgedrukt, als je benen de hele tijd bewegen terwijl je je rust juist zo nodig hebt. Ketje, ik hoop dat de medicijnen goed blijven helpen. Hoe is het verder met jou, kom je de dagen goed door?
Jipje, meis, het is gewoon hartstikke rot dat je niet kunt doen wat je wilt doen, een studie moeten afbreken na zo veel investering qua tijd en energie, lijkt mij echt super kaa uu tee. Goed dat je hulp krijgt bij het hele proces van accepteren en mee om leren gaan.
Wat is een rv arts?
De neuro heeft mijn amitriptyline verhoogd. Ik zit nu op 30 mg en over een week ga ik over naar 50 mg. Hij hoopt dat ik hierdoor beter ga slapen en daardoor beter de dagen aankan.
De presentatie was een heel leuke ervaring. Nieuwe mensen leren kennen en wat meer geleerd over de zgn food chain en hoe het komt waarom er nog steeds mensen geen eten op tafel kunnen zetten waardoor ze bij de Foodbank terecht komen. De schrijver vh boek is bezig met het vernieuwen vd Foodbank idee. D.m.v. centra met keukens, tuintjes, kassen, marktjes, etc. Heel boeiend allemaal.
Gisteren bij de kliniek geweest voor wekelijkse revalidatie. Ik heb ook formulieren ingevuld voor de gehandicapten taxi. Ik kan slecht met het o.v. en autorijden mag ik niet meer. Ik vind het vreselijk om hier aan te moeten maar zie ook wel in dat ik iets moet veranderen waardoor ik meer onafhankelijk wordt van mijn man.
Iets waar ik ook vreselijk tegen aanloop is dat ik heel slecht lang kan staan. Met zo'n presentatie zoals laatst lopen mensen allemaal een beetje rond om anderen te ontmoeten. Ik houdt dat niet vol en moet na een minuut of 5 gaan zitten. Vreselijk vind ik dat want het staat zo vreemd en je socialiseert ook minder handig als je gaat zitten. Ik moet daar nog wat op verzinnen of i.i.g. aan wennen. Ik was woensdag helemaal kapot en heb nu nog verkrampte benen van gewoon 1 avondje. Baal ik echt van.
Maar genoeg gezeurd, 't was hartstikke leuk en het is haast weekend, joepie. Nu nog hopen op leuk weer Afgelopen maandag was het hier 20 graden en dinsdag was het -1! Typisch Calgary
Jipje, meis, het is gewoon hartstikke rot dat je niet kunt doen wat je wilt doen, een studie moeten afbreken na zo veel investering qua tijd en energie, lijkt mij echt super kaa uu tee. Goed dat je hulp krijgt bij het hele proces van accepteren en mee om leren gaan.
Wat is een rv arts?
De neuro heeft mijn amitriptyline verhoogd. Ik zit nu op 30 mg en over een week ga ik over naar 50 mg. Hij hoopt dat ik hierdoor beter ga slapen en daardoor beter de dagen aankan.
De presentatie was een heel leuke ervaring. Nieuwe mensen leren kennen en wat meer geleerd over de zgn food chain en hoe het komt waarom er nog steeds mensen geen eten op tafel kunnen zetten waardoor ze bij de Foodbank terecht komen. De schrijver vh boek is bezig met het vernieuwen vd Foodbank idee. D.m.v. centra met keukens, tuintjes, kassen, marktjes, etc. Heel boeiend allemaal.
Gisteren bij de kliniek geweest voor wekelijkse revalidatie. Ik heb ook formulieren ingevuld voor de gehandicapten taxi. Ik kan slecht met het o.v. en autorijden mag ik niet meer. Ik vind het vreselijk om hier aan te moeten maar zie ook wel in dat ik iets moet veranderen waardoor ik meer onafhankelijk wordt van mijn man.
Iets waar ik ook vreselijk tegen aanloop is dat ik heel slecht lang kan staan. Met zo'n presentatie zoals laatst lopen mensen allemaal een beetje rond om anderen te ontmoeten. Ik houdt dat niet vol en moet na een minuut of 5 gaan zitten. Vreselijk vind ik dat want het staat zo vreemd en je socialiseert ook minder handig als je gaat zitten. Ik moet daar nog wat op verzinnen of i.i.g. aan wennen. Ik was woensdag helemaal kapot en heb nu nog verkrampte benen van gewoon 1 avondje. Baal ik echt van.
Maar genoeg gezeurd, 't was hartstikke leuk en het is haast weekend, joepie. Nu nog hopen op leuk weer Afgelopen maandag was het hier 20 graden en dinsdag was het -1! Typisch Calgary
Optimist tot in de kist!
zondag 7 april 2013 om 10:48
rv arts= revalidatie arts (althans daar ging ik van uit )
Fant, denk je niet dat als je maar zo kort kan staan, je dan beter sowieso in je rolstoel kunt gaan? Dan weten anderen tenminste dat je niet voor de lol gaat zitten. Het lijkt me als mensen je niet kennen, het ongeïnteresseerd overkomt als je elke keer even erbij komt staan en dan weer op je stoel gaat zitten. Alhoewel ergens in een rolstoel heengaan (zonder dus je man en/of kinderen) mij ook wel weer erg lastig lijkt (emotioneel bedoel ik).Lastig! En de gehandicapten taxi ook nog. Wel fijn om onafhankelijker te zijn, maar dat is weer zo confronterend.
Heej, en zeuren mag hier he!
Wel fijn dat de boekpresentatie zo leuk was.
Ik kom momenteel mijn dagen best wel goed door. Ik merk alleen dat de kracht en de fijne motoriek in mijn handen en vingers steeds slechter wordt. Ik laat van alles uit mijn handen vallen, krijg verpakkingen niet meer open, knoopjes van een bloesje niet meer dicht etc. Misschien toch ook maar weer eens naar de ergotherapeut gaan, misschien heeft ze wat hulpmiddelen of trucjes voor me.
Maar verder gaat het eigenlijk wel goed gelukkig.
Oh, 20 graden...ik ben jaloers! We hadden hier vannacht een kouder record lees ik net. Het vroor vannacht op sommige plaatsen tot -7. Maar vanaf volgend weekend wordt het eindelijk een beetje lente (zeggen ze).
Fant, denk je niet dat als je maar zo kort kan staan, je dan beter sowieso in je rolstoel kunt gaan? Dan weten anderen tenminste dat je niet voor de lol gaat zitten. Het lijkt me als mensen je niet kennen, het ongeïnteresseerd overkomt als je elke keer even erbij komt staan en dan weer op je stoel gaat zitten. Alhoewel ergens in een rolstoel heengaan (zonder dus je man en/of kinderen) mij ook wel weer erg lastig lijkt (emotioneel bedoel ik).Lastig! En de gehandicapten taxi ook nog. Wel fijn om onafhankelijker te zijn, maar dat is weer zo confronterend.
Heej, en zeuren mag hier he!
Wel fijn dat de boekpresentatie zo leuk was.
Ik kom momenteel mijn dagen best wel goed door. Ik merk alleen dat de kracht en de fijne motoriek in mijn handen en vingers steeds slechter wordt. Ik laat van alles uit mijn handen vallen, krijg verpakkingen niet meer open, knoopjes van een bloesje niet meer dicht etc. Misschien toch ook maar weer eens naar de ergotherapeut gaan, misschien heeft ze wat hulpmiddelen of trucjes voor me.
Maar verder gaat het eigenlijk wel goed gelukkig.
Oh, 20 graden...ik ben jaloers! We hadden hier vannacht een kouder record lees ik net. Het vroor vannacht op sommige plaatsen tot -7. Maar vanaf volgend weekend wordt het eindelijk een beetje lente (zeggen ze).
maandag 8 april 2013 om 12:07
Hallo
Hoe gaat het met jullie? Fant, wat een goed initiatief die boekpresentatie! en ook altijd goed voor de sociale contacten natuurlijk. Maar dat je niet zolang kunt staan is vervelend, maar ik zou geen dingen 'verzinnen', volgens mij maak je het jezelf daar alleen maar lastig mee. Begrijp dat het heel lastig voor je is en confronterend. Heb het zelf ook gehad toen ik regelmatig voor mn studie een presentatie moest houden om mn onderzoek naar Alzheimer voor te dragen. Iedereen 'wist' dat ik bijna niet kon lopen en//of staan en alleen dat al gaf zo'n opluchting...Hoe gaat het nu met je kramp in je benen? Hopelijk gaat t wel weer wat beter.
Rv is inderdaad revalidatiearts. Heb momenteel geen dove plekken of tintelingen. Ben wel moe maar voel me verder erg happy en heb zin om dingen te ondernemen.
Pff zojuist contact gehad met een re-integratiemedewerker...ze vroeg wat ik allemaal had etc.Nu afwachten wanneer ik naar de keuringsarts moet.
Fijne dag!
Hoe gaat het met jullie? Fant, wat een goed initiatief die boekpresentatie! en ook altijd goed voor de sociale contacten natuurlijk. Maar dat je niet zolang kunt staan is vervelend, maar ik zou geen dingen 'verzinnen', volgens mij maak je het jezelf daar alleen maar lastig mee. Begrijp dat het heel lastig voor je is en confronterend. Heb het zelf ook gehad toen ik regelmatig voor mn studie een presentatie moest houden om mn onderzoek naar Alzheimer voor te dragen. Iedereen 'wist' dat ik bijna niet kon lopen en//of staan en alleen dat al gaf zo'n opluchting...Hoe gaat het nu met je kramp in je benen? Hopelijk gaat t wel weer wat beter.
Rv is inderdaad revalidatiearts. Heb momenteel geen dove plekken of tintelingen. Ben wel moe maar voel me verder erg happy en heb zin om dingen te ondernemen.
Pff zojuist contact gehad met een re-integratiemedewerker...ze vroeg wat ik allemaal had etc.Nu afwachten wanneer ik naar de keuringsarts moet.
Fijne dag!
vrijdag 12 april 2013 om 21:14
Wij hebben een nieuw huis gevonden. Heb er echt zin in. Leuke buurt en nog belangrijker voor mij, echt een knus huis met leuke buitenplekjes. Nu ik hele dagen thuis zit is het huis wel belangrijker geworden. Ik vind huizen hier allemaal zo leuk, heel veel ruimte, meerdere woonruimtes, heerlijk. Dit huis heeft op de begane grond een woonkamer, zitkamer, eetkamer en grote keuken plus nog een wasruimte, waar ik zelfs zittend mijn was kan doen, zoo enorm ruim dat als ik ooit definitief in een rolstoel kom me prima kan redden. Verder drie slaapkamers boven, een slaapkamer en woonkamer in de kelder en 3 badkamers. Dat is wel gewoon hier hoor, haast elk huis heeft 2 of meer badkamers en 2 of meer woonkamers. Voel me altijd nog heel "rijk" maar dat zijn we niet echt, huizen zijn hier gewoon standaard heel ruim.
We krijgen 1 juni de sleutel. Heb echt zin in de zomer in ons nieuwe huis vooral omdat het in een heel mooi deel v Calgary ligt met veel bomen en we hebben zowel voor als achter een plekje om te zitten.
Hoe is het met jullie allemaal??
We krijgen 1 juni de sleutel. Heb echt zin in de zomer in ons nieuwe huis vooral omdat het in een heel mooi deel v Calgary ligt met veel bomen en we hebben zowel voor als achter een plekje om te zitten.
Hoe is het met jullie allemaal??
Optimist tot in de kist!
vrijdag 12 april 2013 om 21:35
Fant, gefeliciteerd met je nieuwe huis! Klinkt als een heel gaaf huis! Dat is wat anders dan het standaard rijtjeshuis hier inderdaad. Heerlijk voor jullie.
Hoe is het verder met je? Doet de amitryptiline zijn werk al?
Hier gaat het even niet zo goed. Ik heb van de week bloed laten prikken bij de huisarts en daaruit bleek dat mijn schildklier niet meer goed functioneert. Dus nu aan de medicijnen en een afspraak gemaakt bij de internist. Ik ben er eventjes zo ontzettend klaar mee nu. (gaat wel weer over hoor, dat humeur duurt nooit zo heel erg lang bij mij....)
Ik ben nu lekker vakantie plannen aan het maken. Lekker weekje weg in mei en alvast op zoek voor de zomervakantie. Nog geen idee wat we willen eigenlijk, maar ik dacht me maar even te focussen op wat leuks.
Hoe is het verder met je? Doet de amitryptiline zijn werk al?
Hier gaat het even niet zo goed. Ik heb van de week bloed laten prikken bij de huisarts en daaruit bleek dat mijn schildklier niet meer goed functioneert. Dus nu aan de medicijnen en een afspraak gemaakt bij de internist. Ik ben er eventjes zo ontzettend klaar mee nu. (gaat wel weer over hoor, dat humeur duurt nooit zo heel erg lang bij mij....)
Ik ben nu lekker vakantie plannen aan het maken. Lekker weekje weg in mei en alvast op zoek voor de zomervakantie. Nog geen idee wat we willen eigenlijk, maar ik dacht me maar even te focussen op wat leuks.
vrijdag 12 april 2013 om 23:07
Oh gets, ik heb een tijdje problemen gehad met mijn schildklier (Graves) maar dat is later weer goed gekomen, zou het met MS te maken hebben, waardeloos Ket! Het is wel eens genoeg met de gezondheidstoestanden en dokters en ziekenhuizen, etc. Bah
Lekker vakantie plannen, even ook de aandacht op iets anders, iets leuks! Blijf je in Europa? Ik vond Turkije ook leuk, verder natuurlijk Frankrijk, Italie en Spanje, heerlijke vakantielanden!
Lekker vakantie plannen, even ook de aandacht op iets anders, iets leuks! Blijf je in Europa? Ik vond Turkije ook leuk, verder natuurlijk Frankrijk, Italie en Spanje, heerlijke vakantielanden!
Optimist tot in de kist!
zaterdag 13 april 2013 om 13:06
Ik hoop dat het bij mij ook weer over gaat. Er is wel een voordeel: in 4 dagen tijd ben ik 2 kilo afgevallen en dat zonder dieet
Ik wil inderdaad graag op vakantie naar Italië of Frankrijk. Heerlijke landen vind ik dat. We blijven altijd in Europa eigenlijk. Ik heb een man die niet wil vliegen, dus verder dan dat zal ik wel nooit komen, maar dat geeft niet, Europa is erg mooi.
Ik wil inderdaad graag op vakantie naar Italië of Frankrijk. Heerlijke landen vind ik dat. We blijven altijd in Europa eigenlijk. Ik heb een man die niet wil vliegen, dus verder dan dat zal ik wel nooit komen, maar dat geeft niet, Europa is erg mooi.
maandag 15 april 2013 om 02:38
Nou ja moet je maar alleen komen hoor!
Maar Frankrijk en Italie zijn prachtig! We zijn ook ooit naar Finland geweest vond ik een enorme leuke belevenis, gewoon heel anders, veel natuur. Door Finland hebben wij uiteindelijk besloten om te emigreren naar een land waar natuur nog vanzelfsprekend is ipv iets waar je naar kijkt alsof het een museumstuk is.
Maar Frankrijk en Italie zijn prachtig! We zijn ook ooit naar Finland geweest vond ik een enorme leuke belevenis, gewoon heel anders, veel natuur. Door Finland hebben wij uiteindelijk besloten om te emigreren naar een land waar natuur nog vanzelfsprekend is ipv iets waar je naar kijkt alsof het een museumstuk is.
Optimist tot in de kist!
maandag 15 april 2013 om 16:35