reumatoïde artritis deel 4
dinsdag 12 juni 2007 om 10:52
Bumper: gefeliciteerd!
Roosvrouw: wat een gedonder, als ik t goed begrijp ben je nu nog meer aan huis gebonden? Verdorie, kan me voorstellen dat je
en ;( bent!
Take care!
Psychiatrisch verpleegkundige, of dat fysiek zwaar is? Tsja, over t algemeen in mijn geval wel. Ik werkte altijd op een crisisopnameafdeling, en daar heb je vaak te maken met agressie en mensen die weg willen (die je dan letterlijk tegen moet houden). Dus het is maar de vraag of ik terug kan in mijn oude functie. Ik hoop het wel!
Maar dat zien we wel, eerst maar eens wat opknappen. Ben er nog lang niet, veel moe, toch wat onrustig gevoel in mijn longen. Ws maak ikme wat dat laatste betreft gewoon wat te druk, en is er niks aan de hand, maar toch... het maakt me wat zenuwachtig.
Blablabla, ik zou alleen antwoord geven op de vraag of mijn werk wel of niet fysiek belastend was
Maar goed, ik wil ook wel reumaconsulent worden, of anders iets met epilepsie (heb ik ook). Dan kan ik mijn ervaringen ook nog es gebruiken en gewoon als verpleegkundige werkzaam blijven.
Ik bedenk wat, dat heb je als je tijd over hebt he!
Roosvrouw: wat een gedonder, als ik t goed begrijp ben je nu nog meer aan huis gebonden? Verdorie, kan me voorstellen dat je
Take care!
Psychiatrisch verpleegkundige, of dat fysiek zwaar is? Tsja, over t algemeen in mijn geval wel. Ik werkte altijd op een crisisopnameafdeling, en daar heb je vaak te maken met agressie en mensen die weg willen (die je dan letterlijk tegen moet houden). Dus het is maar de vraag of ik terug kan in mijn oude functie. Ik hoop het wel!
Maar dat zien we wel, eerst maar eens wat opknappen. Ben er nog lang niet, veel moe, toch wat onrustig gevoel in mijn longen. Ws maak ikme wat dat laatste betreft gewoon wat te druk, en is er niks aan de hand, maar toch... het maakt me wat zenuwachtig.
Blablabla, ik zou alleen antwoord geven op de vraag of mijn werk wel of niet fysiek belastend was
Maar goed, ik wil ook wel reumaconsulent worden, of anders iets met epilepsie (heb ik ook). Dan kan ik mijn ervaringen ook nog es gebruiken en gewoon als verpleegkundige werkzaam blijven.
Ik bedenk wat, dat heb je als je tijd over hebt he!
dinsdag 12 juni 2007 om 11:25
Blabla? Dat zijn dingen die voor jou spelen en dus geen blabla. Sterker nog; dit is zeker niet de eerste keer dat zoiets hier voorbij komt. Ziek worden/zijn is één ding, maar het brengt veel meer met zich mee. Dan is het niet vreemd dat je over het werk en de toekomst gaat nadenken. En laten we wel zijn; voor velen van ons blijkt werk toch wel behoorlijk belangrijk te zijn als er een stok in de spaken dreigt te komen. Het uitspreken van die gedachten, angsten, spookbeelden kan heel prettig zijn. Niet al deze dingen kun of wil je altijd kwijt aan vrienden of familie en daar is dit topic ideaal voor. Gratis therapie dus. 
Crisisopvang lijkt me inderdaad fysiek niet licht. Mentaal trouwens ook niet, maar het moet je vast goed liggen om daar ooit voor gekozen te hebben.
Ik zit inderdaad weer vast aan afhankelijkheid en huis. Een lange soap kort; sinds september ben ik bezig om een elektrische rolstoel te krijgen. Spoedaanvraag want elke beweging in de handbewogen is te zwaar en overbelasting is funest bij eds. Ik heb wel een stoel gekregen maar een verkeerde; een martelstoel. Een nieuwe komt hopelijk volgende maand. Alle mogelijke grote, kleine, normale of oerdomme fouten die er gemaakt konden worden, zijn gemaakt. Met de verkeerde kon ik nog net een keer per week even een boodschapje doen, zelf nog iets bepalen. Gelukkig heb ik mijn ouders nog zodat ik heel af en toe er uit kom, maar die afhankelijkheid zint me niet. In de tussentijd sloop ik blijvend mijn lichaam door een hoop onnodige bureaucratische fouten en ongelooflijke betweterigheid van een enkeling en ben ik dus zeer ontolerant waar het dit onderwerp of de betroffen mensen/instanties betreft. En de dames hier worden ongetwijfeld knettergek wanneer er weer een aflevering deel zoveel op het topic gegooid wordt, heb je haar weer met die eeuwige zeiksoap.
Crisisopvang lijkt me inderdaad fysiek niet licht. Mentaal trouwens ook niet, maar het moet je vast goed liggen om daar ooit voor gekozen te hebben.
Ik zit inderdaad weer vast aan afhankelijkheid en huis. Een lange soap kort; sinds september ben ik bezig om een elektrische rolstoel te krijgen. Spoedaanvraag want elke beweging in de handbewogen is te zwaar en overbelasting is funest bij eds. Ik heb wel een stoel gekregen maar een verkeerde; een martelstoel. Een nieuwe komt hopelijk volgende maand. Alle mogelijke grote, kleine, normale of oerdomme fouten die er gemaakt konden worden, zijn gemaakt. Met de verkeerde kon ik nog net een keer per week even een boodschapje doen, zelf nog iets bepalen. Gelukkig heb ik mijn ouders nog zodat ik heel af en toe er uit kom, maar die afhankelijkheid zint me niet. In de tussentijd sloop ik blijvend mijn lichaam door een hoop onnodige bureaucratische fouten en ongelooflijke betweterigheid van een enkeling en ben ik dus zeer ontolerant waar het dit onderwerp of de betroffen mensen/instanties betreft. En de dames hier worden ongetwijfeld knettergek wanneer er weer een aflevering deel zoveel op het topic gegooid wordt, heb je haar weer met die eeuwige zeiksoap.
vandaag ga ik van alles kunnen
dinsdag 12 juni 2007 om 11:43
RV: valt reuze mee hoor..daar is dit topic toch voor?
Bumper: gefeliciteerd!!
Ik werk overigens óok in de zorg (verpleeghuis) en moet er niet áan denken om mijn werk op te geven..sterker nog: ik ga een opleiding volgen om in het ziekenhuis te werken! Vind de zorg zó leuk en merk ook dat ik me méér kan verplaatsten in iemand die ziek is, dat iemand die 'gezond 'is! En dat werkt zeker mee! Maar: de opleiding die ik ga doen is niet óp de werkvloer maar meer achter de 'schermen 'zeg maar. En dat is de opleiding tot doktersassistente. Ik kan daar een hoop kanten mee op en kan me nog bedenken waar ik wil werken..kan natuurlijk ZH zijn..maar ook bij defensie ( goh, geen geleuter, gewoon dóorgaan!) of whatever! Dus dát is mijn doel! Merk ook, als ik mezelf doelen stel, ik ook minder met mezelf bezig ben..dus focus mijn gedachten en gevoel daarop (ja, nu klink ík weer vaag..);)
Zou de zon nog komen vandaag? Lekker in de tuin zitten..ben 1 dagje vrij.
Bumper: gefeliciteerd!!
Ik werk overigens óok in de zorg (verpleeghuis) en moet er niet áan denken om mijn werk op te geven..sterker nog: ik ga een opleiding volgen om in het ziekenhuis te werken! Vind de zorg zó leuk en merk ook dat ik me méér kan verplaatsten in iemand die ziek is, dat iemand die 'gezond 'is! En dat werkt zeker mee! Maar: de opleiding die ik ga doen is niet óp de werkvloer maar meer achter de 'schermen 'zeg maar. En dat is de opleiding tot doktersassistente. Ik kan daar een hoop kanten mee op en kan me nog bedenken waar ik wil werken..kan natuurlijk ZH zijn..maar ook bij defensie ( goh, geen geleuter, gewoon dóorgaan!) of whatever! Dus dát is mijn doel! Merk ook, als ik mezelf doelen stel, ik ook minder met mezelf bezig ben..dus focus mijn gedachten en gevoel daarop (ja, nu klink ík weer vaag..);)
Zou de zon nog komen vandaag? Lekker in de tuin zitten..ben 1 dagje vrij.
dinsdag 12 juni 2007 om 12:24
Taylor, je klinkt niet vaag. Ik snap t. Ik merk ook dat als ik mezelf doelen stel dat ik minder bezig ben met ziekzijn en beperkingen. Dus je klinkt logisch!
Roos, wat een gedonder zeg! Waarom moeten dat soort bureaucratische dingen altijd zo ontzettend moeilijk zijn en lang duren! Bah
Zal zo es richting het ziekenhuis, kijken hoe t met de lever ed is. Uitje van de dag
En of t zonnetje nog komt? Ik betwijfel het, het wordt alleen maar grijzer hier. Ik woon in t noorden en t scheen hier t langst mooi te blijven, maar als ik t hier zo zie moet t in de rest van t land hondeweer zijn.
Of ik heb gewoon pech he, dat kan ook!
Roos, wat een gedonder zeg! Waarom moeten dat soort bureaucratische dingen altijd zo ontzettend moeilijk zijn en lang duren! Bah
Zal zo es richting het ziekenhuis, kijken hoe t met de lever ed is. Uitje van de dag
En of t zonnetje nog komt? Ik betwijfel het, het wordt alleen maar grijzer hier. Ik woon in t noorden en t scheen hier t langst mooi te blijven, maar als ik t hier zo zie moet t in de rest van t land hondeweer zijn.
Of ik heb gewoon pech he, dat kan ook!
dinsdag 12 juni 2007 om 12:52
Wat schrijven jullie snel en veel, kan het bijna niet bijhouden.
(is ook wel logisch, was zo moe dat ik anderhalf uur geslapen heb, geen wonder dat je dan niks bij kunt houden. )
Roos, wat een hachelijke situatie was dat zeg! Toen je het zo opschreef had ik eerst het idee dat het allemaal nog redelijk goed afgelopen was maar als ik je verhaal nu zo lees jakkes zeg.
Ik hoop zo voor je dat de nieuwe stoel niet zo lang meer hoeft te duren zodat je snel je vrijheid terug hebt en ook dat het niet weer zo'n soap wordt als de vorige keer. Niet dat ik het saai vind maar puur voor jouzelf.
Hier is het ook grijs maar ik woon dan ook in het noorden. Nog steeds geen onweer gezien de afgelopen dagen en nu ook geen zon.
(is ook wel logisch, was zo moe dat ik anderhalf uur geslapen heb, geen wonder dat je dan niks bij kunt houden. )
Roos, wat een hachelijke situatie was dat zeg! Toen je het zo opschreef had ik eerst het idee dat het allemaal nog redelijk goed afgelopen was maar als ik je verhaal nu zo lees jakkes zeg.
Ik hoop zo voor je dat de nieuwe stoel niet zo lang meer hoeft te duren zodat je snel je vrijheid terug hebt en ook dat het niet weer zo'n soap wordt als de vorige keer. Niet dat ik het saai vind maar puur voor jouzelf.
Hier is het ook grijs maar ik woon dan ook in het noorden. Nog steeds geen onweer gezien de afgelopen dagen en nu ook geen zon.
Those dresses and skirts make you look so gloriously girlie, my darlings.
dinsdag 12 juni 2007 om 14:54
Hier ook nog geen zon...
Jasmine, ik ben zo vrij geweest je toe te voegen op msn, hoop dat je dat niet erg vindt, anders gewoon zeggen, dan haal ik t adres er weer uit.
Weet niet of ik t hier neer mag zetten, maar mochten er mensen zijn die es op msn willen kletsen, mijn adres is: missilja (a) hotmail
Jasmine, ik ben zo vrij geweest je toe te voegen op msn, hoop dat je dat niet erg vindt, anders gewoon zeggen, dan haal ik t adres er weer uit.
Weet niet of ik t hier neer mag zetten, maar mochten er mensen zijn die es op msn willen kletsen, mijn adres is: missilja (a) hotmail
dinsdag 12 juni 2007 om 17:01
Logisch dat je niet veel online bent Jas, je zit hier al te veel of bent aan het verfpot-worstelen.
Opvallend eigenlijk dat er hier relatief veel zorg-types zijn, leuk.
Ilja ook het ziekenhuis weer overleefd?
Het grijze weer is volgens mij in heel Nederland. Ook hier is het al de hele dag grijs, grauw en licht mistig.
De taxi was erg vroeg, dus een uur te vroeg in het ziekenhuis. Al vast even de papieren opgehaald voor Haarlem en zie daar; ik kon na 10 minuten wachten de scan al in! Al met al mag ik niet klagen. Maar een paar kleine probleempjes. Vervolgens een late taxi en dus precies op tijd om de vervangende fysio te treffen.
Soms is ziek zijn helemaal niet zo erg. Ik ben meer dan op, maar ziek zijn heeft voordelen. Die vervangende fysio, die is helemaal niet vervelend is voor de ogen noch in de omgang. Of mogen we ook zeggen; mjam!
Bijna jammer dat eigen fysio over een paar weken weer terug is van de vakantie.
Opvallend eigenlijk dat er hier relatief veel zorg-types zijn, leuk.
Ilja ook het ziekenhuis weer overleefd?
Het grijze weer is volgens mij in heel Nederland. Ook hier is het al de hele dag grijs, grauw en licht mistig.
De taxi was erg vroeg, dus een uur te vroeg in het ziekenhuis. Al vast even de papieren opgehaald voor Haarlem en zie daar; ik kon na 10 minuten wachten de scan al in! Al met al mag ik niet klagen. Maar een paar kleine probleempjes. Vervolgens een late taxi en dus precies op tijd om de vervangende fysio te treffen.
Soms is ziek zijn helemaal niet zo erg. Ik ben meer dan op, maar ziek zijn heeft voordelen. Die vervangende fysio, die is helemaal niet vervelend is voor de ogen noch in de omgang. Of mogen we ook zeggen; mjam!
vandaag ga ik van alles kunnen
dinsdag 12 juni 2007 om 17:57
Oehhh Roos! Een lekkere fysio-vervanger, bofferd!!
Je bent weer de hele dag onder de pannen geweest zie ik.
Ik doe trouwens nog veel meer dan verfpotworstelen en hier hangen. Mijn hoofd is zo aktief en wil zoveel dat ik regelmatig gek van mezelf word.
Al een tijdlang wil ik heel graag zelf allerlei lekker geurende dingen maken zoals zeep, douchegel, badzout etc. Mijn handen jeuken maar je hebt eerst zoveel dingen nodig voor je kunt beginnen. Het inlezen enzo vergt veel tijd en omdat ik mezelf al aardig ken weet ik dat ik daar tijd voor moet nemen.
En is nu ook helemaal niet handig want morgen visite en het huis is nog niet visiteklaar. Nog lang niet.
Dus ik doe er goed aan mezelf een schop onder mijn **** te geven en te gaan poetsen ipv dromen over lekkere zeepjes etc.
*schop*
Je bent weer de hele dag onder de pannen geweest zie ik.
Ik doe trouwens nog veel meer dan verfpotworstelen en hier hangen. Mijn hoofd is zo aktief en wil zoveel dat ik regelmatig gek van mezelf word.
Al een tijdlang wil ik heel graag zelf allerlei lekker geurende dingen maken zoals zeep, douchegel, badzout etc. Mijn handen jeuken maar je hebt eerst zoveel dingen nodig voor je kunt beginnen. Het inlezen enzo vergt veel tijd en omdat ik mezelf al aardig ken weet ik dat ik daar tijd voor moet nemen.
En is nu ook helemaal niet handig want morgen visite en het huis is nog niet visiteklaar. Nog lang niet.
Dus ik doe er goed aan mezelf een schop onder mijn **** te geven en te gaan poetsen ipv dromen over lekkere zeepjes etc.
*schop*
Those dresses and skirts make you look so gloriously girlie, my darlings.
dinsdag 12 juni 2007 om 18:12
Haha Roos! Leuk he vervangers, in zo'n geval dan. Had laatst ook een leuke arts-assistent, die moest infuus prikken bij me, geen probleem met zo'n uitzicht! Ach, dat maakt je dag weer goed toch! Een mooi uitzicht moet je gewoon van genieten, niet seksistisch bedoeld trouwens.
Ziekenhuis ging prima, word er wel kriebel van om er weer te zijn, weet niet wat dat is, het irriteert me op een of andere manier zodra ik binnenloop. Maar misschien komt dat ook gewoon door de hoeveelheid tijd die ik er de afgelopen maanden heb doorgebracht
Moet de komende weken elke week wel een x heen, dus ik kan me er maar beter niet te druk om maken...
Ziekenhuis ging prima, word er wel kriebel van om er weer te zijn, weet niet wat dat is, het irriteert me op een of andere manier zodra ik binnenloop. Maar misschien komt dat ook gewoon door de hoeveelheid tijd die ik er de afgelopen maanden heb doorgebracht
Moet de komende weken elke week wel een x heen, dus ik kan me er maar beter niet te druk om maken...
dinsdag 12 juni 2007 om 18:25
quote:
Logisch dat je niet veel online bent Jas, je zit hier al te veel of bent aan het verfpot-worstelen.
Opvallend eigenlijk dat er hier relatief veel zorg-types zijn, leuk. Dat viel me ook al op!!! Grappig
Ilja ook het ziekenhuis weer overleefd?
Het grijze weer is volgens mij in heel Nederland. Ook hier is het al de hele dag grijs, grauw en licht mistig.
De taxi was erg vroeg, dus een uur te vroeg in het ziekenhuis. Al vast even de papieren opgehaald voor Haarlem en zie daar; ik kon na 10 minuten wachten de scan al in! Al met al mag ik niet klagen. Maar een paar kleine probleempjes. Vervolgens een late taxi en dus precies op tijd om de vervangende fysio te treffen.
Soms is ziek zijn helemaal niet zo erg. Ik ben meer dan op, maar ziek zijn heeft voordelen. Die vervangende fysio, die is helemaal niet vervelend is voor de ogen noch in de omgang. Of mogen we ook zeggen; mjam!
Bijna jammer dat eigen fysio over een paar weken weer terug is van de vakantie.
Ik heb uiteraard ook al jaaaaren fysio, op een keer was ik dat hele fysio gebeuren zo zat!!! Dat ik ermee gestopt ben, fysioth. was zoooooooooooo saai!!! Tot mijn moeder een keer bij een andere fysio terecht kwam....leuk dat ie was (moeder is overigens al jaren gelukkig getrouwd hoor met vader). Ik dacht mmm misschien moet ik ook maar weer is beginnen met fysio, verwijsbriefje gehaald, afspraak gemaakt. Echt zo´n leuke vent, ik heb er jaren gelopen, altijd vrolijk en enthousiast en zeker heerlijk voor het oog........Hij was ook erg relaxed, hij zei als je een keer geen zin hebt, kan je dat gerust zeggen hoor en afbellen!!! Ik kan me niet herinneren dat ik ooit heb afgezegd, het was altijd zo gezellig!! En nu sport ik onder begeleiding alweer 2 jaar op een sportschool aangeraden door hem ;( .
Logisch dat je niet veel online bent Jas, je zit hier al te veel of bent aan het verfpot-worstelen.
Opvallend eigenlijk dat er hier relatief veel zorg-types zijn, leuk. Dat viel me ook al op!!! Grappig
Ilja ook het ziekenhuis weer overleefd?
Het grijze weer is volgens mij in heel Nederland. Ook hier is het al de hele dag grijs, grauw en licht mistig.
De taxi was erg vroeg, dus een uur te vroeg in het ziekenhuis. Al vast even de papieren opgehaald voor Haarlem en zie daar; ik kon na 10 minuten wachten de scan al in! Al met al mag ik niet klagen. Maar een paar kleine probleempjes. Vervolgens een late taxi en dus precies op tijd om de vervangende fysio te treffen.
Soms is ziek zijn helemaal niet zo erg. Ik ben meer dan op, maar ziek zijn heeft voordelen. Die vervangende fysio, die is helemaal niet vervelend is voor de ogen noch in de omgang. Of mogen we ook zeggen; mjam!
Ik heb uiteraard ook al jaaaaren fysio, op een keer was ik dat hele fysio gebeuren zo zat!!! Dat ik ermee gestopt ben, fysioth. was zoooooooooooo saai!!! Tot mijn moeder een keer bij een andere fysio terecht kwam....leuk dat ie was (moeder is overigens al jaren gelukkig getrouwd hoor met vader). Ik dacht mmm misschien moet ik ook maar weer is beginnen met fysio, verwijsbriefje gehaald, afspraak gemaakt. Echt zo´n leuke vent, ik heb er jaren gelopen, altijd vrolijk en enthousiast en zeker heerlijk voor het oog........Hij was ook erg relaxed, hij zei als je een keer geen zin hebt, kan je dat gerust zeggen hoor en afbellen!!! Ik kan me niet herinneren dat ik ooit heb afgezegd, het was altijd zo gezellig!! En nu sport ik onder begeleiding alweer 2 jaar op een sportschool aangeraden door hem ;( .
donderdag 14 juni 2007 om 18:11
Hoe is het in zeepjesland, Jas?
Wel herkenbaar die fysio-beu zijn, Bump. Gelukkig heb ik een fysio die ik ook al privé kende en het dus altijd wel gezellig is, dat scheelt enorm in het volhouden. Mensendieck is wat dat betreft een ander onderwerp, elk jaar neem ik wel een beu-pauze.
Je hebt me overigens geïnspireerd, Bump. Remember jouw kniebroek? Ik ben vandaag even de stad in geweest en je mag een keer raden wat er o.a. gekocht is. Inderdaad; broeken (zelfde model in 2 kleuren) tot net op/boven de knie. Ik hoop nog wat korte broeken te kunnen scoren, maar dat is vaak een crime en deze broeken zijn ook wel erg leuk. Straks met die 35 of meer graden op vakantie zie ik mezelf niet in een lange broek, dus dit is een leuk begin. Leuk extraatje; ik lijn al heel lang niet meer, maar in ene is dan na al die tijd afvallen (ben jaartje of 3,5 geleden begonnen met periodes van wel en pauze) tóch zo maar mijn broekmaat veranderd. Maakte niet uit wat ik aan mijn kont trok, 42 is te groot. Jahoe! Even de band in laten nemen van de nieuwe broeken zodat ik geen bouwvakkers-decollete heb en dan kunnen we volgende week verder met de laatste winkelronde. (duurt week om broeken te vermaken en we waren het net allebei zat, komt mooi uit!)
En of het nog niet genoeg is; weer telefoon, de rolstoel komt morgen terug. He, wat!? Blijkt dat onderhoudsbedrijf er toch aan is gaan sleutelen (mocht toch niet ivm garantie??) en alles al opgelost is. De persoon aan de telefoon kon me niets vertellen, maar ik wil morgen wel eens even meer weten. Want dat zou betekenen dat er inderdaad een duidelijk vindbaar probleem in heeft gezeten (ik was bang voor gevalletje zoals tandpijn en deurkruk van tandarts; stoel ingeleverd en dan kunnen ze niets vinden). Ik weet niet of ik nu blij ben of niet. Het is mooi dat het zo snel gedaan is, maar het voelt niet echt jofel om met diezelfde stoel weer op pad te gaan. Ik heb de gemeente al even gemeld dat ik er beveiliging tegen dit soort ongein op wil. Zal mij een zorg zijn hoe men dat doet, als ze het maar doen. Hoe dan ook, dat wordt zoals altijd teruggekoppeld naar de ggd, die naar een oplossing moet zoeken. Goede proef om te zien hoe de nieuwe medewerker op mijn dossier is.
Wel herkenbaar die fysio-beu zijn, Bump. Gelukkig heb ik een fysio die ik ook al privé kende en het dus altijd wel gezellig is, dat scheelt enorm in het volhouden. Mensendieck is wat dat betreft een ander onderwerp, elk jaar neem ik wel een beu-pauze.
Je hebt me overigens geïnspireerd, Bump. Remember jouw kniebroek? Ik ben vandaag even de stad in geweest en je mag een keer raden wat er o.a. gekocht is. Inderdaad; broeken (zelfde model in 2 kleuren) tot net op/boven de knie. Ik hoop nog wat korte broeken te kunnen scoren, maar dat is vaak een crime en deze broeken zijn ook wel erg leuk. Straks met die 35 of meer graden op vakantie zie ik mezelf niet in een lange broek, dus dit is een leuk begin. Leuk extraatje; ik lijn al heel lang niet meer, maar in ene is dan na al die tijd afvallen (ben jaartje of 3,5 geleden begonnen met periodes van wel en pauze) tóch zo maar mijn broekmaat veranderd. Maakte niet uit wat ik aan mijn kont trok, 42 is te groot. Jahoe! Even de band in laten nemen van de nieuwe broeken zodat ik geen bouwvakkers-decollete heb en dan kunnen we volgende week verder met de laatste winkelronde. (duurt week om broeken te vermaken en we waren het net allebei zat, komt mooi uit!)
En of het nog niet genoeg is; weer telefoon, de rolstoel komt morgen terug. He, wat!? Blijkt dat onderhoudsbedrijf er toch aan is gaan sleutelen (mocht toch niet ivm garantie??) en alles al opgelost is. De persoon aan de telefoon kon me niets vertellen, maar ik wil morgen wel eens even meer weten. Want dat zou betekenen dat er inderdaad een duidelijk vindbaar probleem in heeft gezeten (ik was bang voor gevalletje zoals tandpijn en deurkruk van tandarts; stoel ingeleverd en dan kunnen ze niets vinden). Ik weet niet of ik nu blij ben of niet. Het is mooi dat het zo snel gedaan is, maar het voelt niet echt jofel om met diezelfde stoel weer op pad te gaan. Ik heb de gemeente al even gemeld dat ik er beveiliging tegen dit soort ongein op wil. Zal mij een zorg zijn hoe men dat doet, als ze het maar doen. Hoe dan ook, dat wordt zoals altijd teruggekoppeld naar de ggd, die naar een oplossing moet zoeken. Goede proef om te zien hoe de nieuwe medewerker op mijn dossier is.
vandaag ga ik van alles kunnen
vrijdag 15 juni 2007 om 09:59
Nou, blij ben ik dus niet met zo'n snelle terugkomst van het martelwerktuig. Ze hebben beide achterbanden vervangen, dus de klap is behoorlijk aangekomen. En daarna? Rondje erin gereden, eenmalig doorgemeten, och we kunnen niets vinden, niets mis mee. Stelletje piepers. Ik heb er ook een rondje in gereden na de lancering (je moet immers ook nog naar huis) en toen deed ie het ook goed. Das nou net het probleem; op onverwachte momenten heeft íe kuren. Ambtenaar gebeld of dit normaal is, pislauwe reactie "nou ja, kweet ook niet wat ik hier aan kan doen". Na even wat inwrijven dat ik dus maar weer gelanceerd moet worden en niet alleen ik de komende tijd een risico loop maar deze stoel daarna het depot in gaat en weer aan een ander wordt verstrekt en er dus nog iemand een risico gaat lopen, kwam er een minimale reactie. Het probleem wordt maar bij de thuiszorgwinkel neergelegd, want tja het is hun stoel.
vandaag ga ik van alles kunnen
vrijdag 15 juni 2007 om 11:38
Roos, ik weet niet zo goed wat ik zeggen moet behalve dan dat ik t schandalig vind! Wat een gesodemieter zeg! En helpen doet t allemaal niet, het schiet niet op
Meid sterkte ermee, ik hoop zo dat t binnenkort opgelost is voor je!
Hier gaat t wel aardig, gewrichtsgewijs gaat t prima. Alleen mijn longen blijven onrustig, waar ik ook weer onrustig en prikkelbaar van wordt.
En daarbij verveel ik me te pletter met alleen maar thuis zitten. Ben nu al 4 maanden niet aan t werk en begin me zo langzamerhand toch wat nutteloos te voelen, baal ervan, het zit me dwars! En ik wil zo graag...
Bah bah bah! Ik heb even een rothumeur, komt wel weer goed, gaat wel weer over, maar vervelend is t wel. Ook voor vriendlief, die toch af en toe een punthoofd krijgt van mij.
Oh en t weer is ook niet geweldig mooi! Ik ben klaar met piepen dit was t wel... hihi allemaal een fijne dag!
Hier gaat t wel aardig, gewrichtsgewijs gaat t prima. Alleen mijn longen blijven onrustig, waar ik ook weer onrustig en prikkelbaar van wordt.
En daarbij verveel ik me te pletter met alleen maar thuis zitten. Ben nu al 4 maanden niet aan t werk en begin me zo langzamerhand toch wat nutteloos te voelen, baal ervan, het zit me dwars! En ik wil zo graag...
Bah bah bah! Ik heb even een rothumeur, komt wel weer goed, gaat wel weer over, maar vervelend is t wel. Ook voor vriendlief, die toch af en toe een punthoofd krijgt van mij.
Oh en t weer is ook niet geweldig mooi! Ik ben klaar met piepen dit was t wel... hihi allemaal een fijne dag!
vrijdag 15 juni 2007 om 16:29
Net bij de huisarts geweest, die hoorde (gelukkig) weinig bijzonders aan mijn longen. Maar kreeg wel t advies om me te melden op de eerste hulp zodra t erger zou worden, omdat ik tot nu toe altijd goed zat met mijn voorgevoel dat er iets niet klopte...
Ik hoop dat de boel gewoon rustig blijft en dat ik me wat te druk maak, dat zou fijn zijn! Zal wel goedkomen!
Ik hoop dat de boel gewoon rustig blijft en dat ik me wat te druk maak, dat zou fijn zijn! Zal wel goedkomen!
vrijdag 15 juni 2007 om 18:02
Hoi,
Ik wil even iets aan jullie voorleggen, iets waar ik al best wel een tijdje meezit!!! Ik weet niet of jullie het herkennen, maar het is iets wat voortkomt uit de handicap/ziekte. En het heet emotionele chantage......
Ik heb natuurlijk al van jongsaf aan reuma en mijn ouders staan altijd voor me klaar. Natuurlijk waardeer ik dat heel erg en ik probeer dat zoveel mogelijk te compenseren om dingen terug te doen. Dingen die ik, ondanks de ziekte, makkelijk terug kan doen. Af en toe, of eigenlijk best vaak, als ik ergens geen zin in heb of zelfs in discussies/meningsverschil, komt het er vaak op neer dat ik mij maar aan moet passen in wat zij willen omdat zij zoveel voor mij doen. Genoeg voorbeelden maar durf het niet neer te zetten hier.
Natuurlijk zeggen ze het niet zo letterlijk en hebben ze het waarschijnlijk niet eens door. Erover praten met ouders gaat niet, lang verhaal.....ben dus ook niet echt op zoek tips (misschien hoe ermee om te gaan) maar vraag me af of jullie dit herkennen?
Ik wil even iets aan jullie voorleggen, iets waar ik al best wel een tijdje meezit!!! Ik weet niet of jullie het herkennen, maar het is iets wat voortkomt uit de handicap/ziekte. En het heet emotionele chantage......
Ik heb natuurlijk al van jongsaf aan reuma en mijn ouders staan altijd voor me klaar. Natuurlijk waardeer ik dat heel erg en ik probeer dat zoveel mogelijk te compenseren om dingen terug te doen. Dingen die ik, ondanks de ziekte, makkelijk terug kan doen. Af en toe, of eigenlijk best vaak, als ik ergens geen zin in heb of zelfs in discussies/meningsverschil, komt het er vaak op neer dat ik mij maar aan moet passen in wat zij willen omdat zij zoveel voor mij doen. Genoeg voorbeelden maar durf het niet neer te zetten hier.
Natuurlijk zeggen ze het niet zo letterlijk en hebben ze het waarschijnlijk niet eens door. Erover praten met ouders gaat niet, lang verhaal.....ben dus ook niet echt op zoek tips (misschien hoe ermee om te gaan) maar vraag me af of jullie dit herkennen?
vrijdag 15 juni 2007 om 19:58
vrijdag 15 juni 2007 om 21:17
Of het vaak voor komt? Tja, mijn moeder heeft het de afgelopen jaren maar 2x gezegd: Ja, maar doen zoveel voor je...Voor mijn gevoel 2x teveel. En dat was een reactie op iets waar het totaal los van stond. Het voelt een beetje alsof ik daardoor mijn privacy op moet geven.
Het feit dat ze mijn huisje af en toe schoonmaken, lijkt wel of ze dat het recht geeft om me met mijn leven te bemoeien. En als ik daar wat van zeg, dan is het ja maar we doen zoveel voor je. Ze zeggen het niet altijd, maar ik voel het wel. En dan sta ik weer met me mond vol tanden.
Natuurlijk is het niet altijd zo, maar af en toe.
Het feit dat ze mijn huisje af en toe schoonmaken, lijkt wel of ze dat het recht geeft om me met mijn leven te bemoeien. En als ik daar wat van zeg, dan is het ja maar we doen zoveel voor je. Ze zeggen het niet altijd, maar ik voel het wel. En dan sta ik weer met me mond vol tanden.
Natuurlijk is het niet altijd zo, maar af en toe.
zaterdag 16 juni 2007 om 10:37
Ja, jij bent natuurlijk degene die het zo voort laat duren. Probeer ze duidelijk te maken dat hun bedoelingen goed zijn/ geweest, en dat je het waardeert dat ze er altijd voor je zijn..snap je wat ik bedoel? Dus gewoon jezelf blijven en niet het gevoel blijven houden dat je constant dank je wel moet zeggen. Probeer ze dat op een gewone normale manier duidelijk te maken! En niet op je tenen lopen maar zeggen waar het op staat..ik snap het: het zijn je ouders en ze hebben het beste met je voor..maar jij bent er ook nog!!
*;
*;
zaterdag 16 juni 2007 om 11:28
quote:Of het vaak voor komt? Tja, mijn moeder heeft het de afgelopen jaren maar 2x gezegd: Ja, maar doen zoveel voor je...Voor mijn gevoel 2x teveel.Misschien heel simpel gedacht van me, maar wat nou als je 'gewoon' antwoord: "ja en dat waardeer ik ook ontzettend dat jullie zoveel voor me doen" en er verder niet op in gaat?
Misschien heb je het al eens geprobeerd hoor, ik weet het niet. Ik heb een oma die altijd op mijn schuldgevoel gaat zitten, niet omdat ik ziek ben (dat zal in de toekomst ook nog wel), maar mijn oma stopt ons altijd van alles toe en claimt je daarna volledig. Omdat zij vindt dat ze dat verdient heeft omdat ze ons altijd van alles geeft. Ze zegt dat ook letterlijk: "je hebt vast niks te doen dit weekend, ik heb je nog niet gezien sinds..."
Heb er al meerdere keren ruzie om gemaakt, me er schuldig om gevoeld en weetikveelwatnogmeer. Maar t helpt weinig tot niks.
Dus nu bedank ik haar maar gewoon, zeg dat ik het waardeer en maak er verder geen woorden meer aan vuil. Zij verwacht dingen die ze niet naar me uitspreekt, dus ik ga me niet meer in allerlei bochten wringen om ergens aan te voldoen en me schuldig voelen. Is leuk geweest.
Ik doe de dingen omdat ik ze wil, niet omdat zij ze verwacht. En ik geloof dat het langzaam begint in te slijten, ze begint minder eisend te worden... of misschien maak ik me minder druk!
Hoop dat mijn verhaal wat steek houdt, het is geen vergelijking met jouw situatie Bump, maar ik ken wel t gevoel dat je bijna verplicht bent om iets te doen omdat de ander iets voor jou gedaan heeft. Voor wat hoort wat, zoiets... Erg vervelend! Succes en laat je niet gek maken! *;
Misschien heb je het al eens geprobeerd hoor, ik weet het niet. Ik heb een oma die altijd op mijn schuldgevoel gaat zitten, niet omdat ik ziek ben (dat zal in de toekomst ook nog wel), maar mijn oma stopt ons altijd van alles toe en claimt je daarna volledig. Omdat zij vindt dat ze dat verdient heeft omdat ze ons altijd van alles geeft. Ze zegt dat ook letterlijk: "je hebt vast niks te doen dit weekend, ik heb je nog niet gezien sinds..."
Heb er al meerdere keren ruzie om gemaakt, me er schuldig om gevoeld en weetikveelwatnogmeer. Maar t helpt weinig tot niks.
Dus nu bedank ik haar maar gewoon, zeg dat ik het waardeer en maak er verder geen woorden meer aan vuil. Zij verwacht dingen die ze niet naar me uitspreekt, dus ik ga me niet meer in allerlei bochten wringen om ergens aan te voldoen en me schuldig voelen. Is leuk geweest.
Ik doe de dingen omdat ik ze wil, niet omdat zij ze verwacht. En ik geloof dat het langzaam begint in te slijten, ze begint minder eisend te worden... of misschien maak ik me minder druk!
Hoop dat mijn verhaal wat steek houdt, het is geen vergelijking met jouw situatie Bump, maar ik ken wel t gevoel dat je bijna verplicht bent om iets te doen omdat de ander iets voor jou gedaan heeft. Voor wat hoort wat, zoiets... Erg vervelend! Succes en laat je niet gek maken! *;
zaterdag 16 juni 2007 om 16:00
Welkom Ilja! :)
Gefeliciteerd met je 7 Bumper, gaaf! Is het een leuke cursus?
Roosvrouw, naar verhaal van je rolstoel. Lijkt me erg eng, zo'n val. Waardeloos ook dat je hem zo weer terugkrijgt.
Zo'n fysio als jij hebt, zo'n arts had ik. Echt heel erg het type waar ik op val. Jammer dan dat het niet zo verantwoord is met je behandelaars te flirten
Taylor, leuk dat je die opleiding gaat doen! Stiekem zou ik ook heel graag geneeskunde willen gaan studeren, al is het alleen maar om eens in zo'n witte jas door het ziekenhuis te lopen ipv als patient
Bumper, geen ervaring met zulke ouders gelukkig, lijkt me een nare situatie. Het ís heel fijn dat ze je helpen maar dat betekent niet dat je op die manier "terug moet betalen" ofzo. Is er anders niet iets als een PGB te regelen voor het schoonmaken? Dan kun je je moeder gewoon betalen en heb je het daarmee als het ware afgekocht. (Of misschien heb je dat al wel geprobeerd en krijg je geen PGB, in dat geval heb je aan mijn verhaal natuurlijk ook weinig)
Gaat hier wel oke. Beetje moe wegen slaapgebrek, beetje frustratie wegens niet terugbellende ROC's en beetje boel jeukende bultjes wegens antibiotica, maar verder niets bijzonders
Gefeliciteerd met je 7 Bumper, gaaf! Is het een leuke cursus?
Roosvrouw, naar verhaal van je rolstoel. Lijkt me erg eng, zo'n val. Waardeloos ook dat je hem zo weer terugkrijgt.
Zo'n fysio als jij hebt, zo'n arts had ik. Echt heel erg het type waar ik op val. Jammer dan dat het niet zo verantwoord is met je behandelaars te flirten
Taylor, leuk dat je die opleiding gaat doen! Stiekem zou ik ook heel graag geneeskunde willen gaan studeren, al is het alleen maar om eens in zo'n witte jas door het ziekenhuis te lopen ipv als patient
Bumper, geen ervaring met zulke ouders gelukkig, lijkt me een nare situatie. Het ís heel fijn dat ze je helpen maar dat betekent niet dat je op die manier "terug moet betalen" ofzo. Is er anders niet iets als een PGB te regelen voor het schoonmaken? Dan kun je je moeder gewoon betalen en heb je het daarmee als het ware afgekocht. (Of misschien heb je dat al wel geprobeerd en krijg je geen PGB, in dat geval heb je aan mijn verhaal natuurlijk ook weinig)
Gaat hier wel oke. Beetje moe wegen slaapgebrek, beetje frustratie wegens niet terugbellende ROC's en beetje boel jeukende bultjes wegens antibiotica, maar verder niets bijzonders
zaterdag 16 juni 2007 om 20:49
Bump, hoe is het nu? Is het al wat bezonken op het ouder-front? En heb je het nog gehad over het oppassen met zus?
Taylor, hoe is het met de ontsteking?
Noem dat maar weer niets bijzonders, RC.
Hoe staat het op het weg-willen-uit-D-front?
Hier staat Shrek2 op, die Oger blijft vermakelijk. Tussendoor heeft de KLM nog even gebeld. Er staan stoelnummers vast voor mijn vluchten. Voor een binnenlandse vlucht zijn er helaas geen stoelen beschikbaar die me wat minder pijn gunnen (ja stoelen bij de nooduitgang maar dat mag natuurlijk niet ivm veiligheid). OK, jammer maar dat moet dan maar voor die 2,5 uur. De binnenlandse vlucht terug heb ik precies de stoel waar ik op hoopte, de -voor mij- beste stoel. Ik kon de KLM-dame bijna wel zoenen. :D Op de intercontinentale vlucht heeft Northwest me standaard ingedeeld op de stoelen die men speciaal vasthoudt voor gehandicapten ondanks dat we voor bulkhead stoelen hebben gevraagd. Leuk hoor zo'n wegklapbare armleuning en ze bedoelen het vast heel goed. Voor mensen die niet kunnen staan tijdens een transfer is dat immers ideaal. Ik heb echter die opklapfunctie niet nodig en sta een stuk veiliger met een muurtje voor me. Bovendien scheelt het heel wat gedonder met een stoel voor je die men naar achter gooit en ouch tegen jouw knie. En het muurtje maakt dat ik tijdens het zitten zelf zo kan zitten dat de pijn het minst is, dus geef mij maar een muurtje voor mijn snufkokertje. KLM heeft dus net nogmaals een verzoek gedaan voor de stoelen die voor mij optimaal zijn en nu met stoelnummer er bij. Eens zien of het ze lukt, dat zou toch geweldig zijn.
Taylor, hoe is het met de ontsteking?
Noem dat maar weer niets bijzonders, RC.
Hier staat Shrek2 op, die Oger blijft vermakelijk. Tussendoor heeft de KLM nog even gebeld. Er staan stoelnummers vast voor mijn vluchten. Voor een binnenlandse vlucht zijn er helaas geen stoelen beschikbaar die me wat minder pijn gunnen (ja stoelen bij de nooduitgang maar dat mag natuurlijk niet ivm veiligheid). OK, jammer maar dat moet dan maar voor die 2,5 uur. De binnenlandse vlucht terug heb ik precies de stoel waar ik op hoopte, de -voor mij- beste stoel. Ik kon de KLM-dame bijna wel zoenen. :D Op de intercontinentale vlucht heeft Northwest me standaard ingedeeld op de stoelen die men speciaal vasthoudt voor gehandicapten ondanks dat we voor bulkhead stoelen hebben gevraagd. Leuk hoor zo'n wegklapbare armleuning en ze bedoelen het vast heel goed. Voor mensen die niet kunnen staan tijdens een transfer is dat immers ideaal. Ik heb echter die opklapfunctie niet nodig en sta een stuk veiliger met een muurtje voor me. Bovendien scheelt het heel wat gedonder met een stoel voor je die men naar achter gooit en ouch tegen jouw knie. En het muurtje maakt dat ik tijdens het zitten zelf zo kan zitten dat de pijn het minst is, dus geef mij maar een muurtje voor mijn snufkokertje. KLM heeft dus net nogmaals een verzoek gedaan voor de stoelen die voor mij optimaal zijn en nu met stoelnummer er bij. Eens zien of het ze lukt, dat zou toch geweldig zijn.
vandaag ga ik van alles kunnen