Gezondheid
alle pijlers
Vitamine b12 injecties
woensdag 5 oktober 2011 om 14:16
donderdag 27 oktober 2011 om 17:45
Oh trouwens, ga anders naar het forum stichtingb12tekort, daar heb je alle informatie. Die b12 injecties zorgen er ook voor dat je foliumzuur peil snel zakt, dus let erop dat je daar geen problemen mee krijgt want het kan de klachten verergeren (denk aan tintelingen, krachtverlies, gevoelloosheid e.d.).
donderdag 27 oktober 2011 om 21:40
quote:Mylene_Valerie schreef op 27 oktober 2011 @ 11:25:
[...]
Ja ik heb er wel vaker last van gehad. Alleen vergeet ik altijd te vragen naar de waardes. Zal ik mijn huisarts bellen wat het was? Ik ga binnenkort naar een andere dokter en wil dan vragen naar die b12 injecties, misschien dan handig om die cijfers te hebben?
Helpt het jou Olifantje die B12 tegen de zenuwpijn?
Nee, helemaal niet. Maar komt ook dat de zenuwpijn een andere oorzaak heeft (zenuwletsel).
Ik zou absoluut vragen om de waardes, altijd een goed plan!
[...]
Ja ik heb er wel vaker last van gehad. Alleen vergeet ik altijd te vragen naar de waardes. Zal ik mijn huisarts bellen wat het was? Ik ga binnenkort naar een andere dokter en wil dan vragen naar die b12 injecties, misschien dan handig om die cijfers te hebben?
Helpt het jou Olifantje die B12 tegen de zenuwpijn?
Nee, helemaal niet. Maar komt ook dat de zenuwpijn een andere oorzaak heeft (zenuwletsel).
Ik zou absoluut vragen om de waardes, altijd een goed plan!
Optimist tot in de kist!
donderdag 27 oktober 2011 om 22:04
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 27 oktober 2011 @ 21:43:
Gaan jullie voor de injecties naar de dok of spuiten jullie zelf? Bij mij spuit mijn man mij (met B12). Is altijd een heel romantisch momentje
't is 'ns wat anders idd
Ik ga 1 keer per 4 weken naar de doktersassistente voor m'n shot. Toen ik net die injecties kreeg wilde ik het ook zelf leren zetten, maar dan moet je 't in je bovenbeen doen en de assistente die het bij mij voordeed prikte toen net in 'n zenuw. En omdat het heel lange naalden zijn en ze er diep in moeten dacht ik, laat maar zitten. Nu doen ze het gewoon altijd in m'n kontspier en voel ik niks.
Gaan jullie voor de injecties naar de dok of spuiten jullie zelf? Bij mij spuit mijn man mij (met B12). Is altijd een heel romantisch momentje
't is 'ns wat anders idd
Ik ga 1 keer per 4 weken naar de doktersassistente voor m'n shot. Toen ik net die injecties kreeg wilde ik het ook zelf leren zetten, maar dan moet je 't in je bovenbeen doen en de assistente die het bij mij voordeed prikte toen net in 'n zenuw. En omdat het heel lange naalden zijn en ze er diep in moeten dacht ik, laat maar zitten. Nu doen ze het gewoon altijd in m'n kontspier en voel ik niks.
zaterdag 29 oktober 2011 om 09:43
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:06
Elninjo..
Er zijn toch ook kortere naalden? Die gebruik ik nl wel.
Anderzijds..als dit jou bevalt mooi zo laten toch?
Het valt mij hier wel op dat er best lage waardes zijn.
Als ik zulke lage waarden hebt voel ik mij slecht.
Bij mij moet het echt boven de 1000 zijn.
5x5..volgens mij kunnen jou klachten dus nog steeds daarvan komen.
Uiteraard zeggen de meeste artsen dat dit goed is.
Voor een gezond persoon kan dit goed zijn, maar als jij de b12 niet goed opneemt dan is het te laag.
Ik gebruik ook foliumzuur..
Er zijn toch ook kortere naalden? Die gebruik ik nl wel.
Anderzijds..als dit jou bevalt mooi zo laten toch?
Het valt mij hier wel op dat er best lage waardes zijn.
Als ik zulke lage waarden hebt voel ik mij slecht.
Bij mij moet het echt boven de 1000 zijn.
5x5..volgens mij kunnen jou klachten dus nog steeds daarvan komen.
Uiteraard zeggen de meeste artsen dat dit goed is.
Voor een gezond persoon kan dit goed zijn, maar als jij de b12 niet goed opneemt dan is het te laag.
Ik gebruik ook foliumzuur..
zaterdag 29 oktober 2011 om 10:31
quote:wazig schreef op 26 oktober 2011 @ 18:49:
[...]
Het exacte cijfer weet ik niet, maar de waarde werd als "kleiner dan 110" weergegeven. Dus de waarde was lager dan 110.
Jammer dat de exacte waarde niet berekend is, want lager dan 110, is natuurlijk ook een breed begrip. Het kan een waarde van 60 zijn,maar ook 108. Dat maakt dan ook nog best een verschil, denk ik
Ik denk dat 108 of 60 niet echt verschil meer maakt. Je voelt je waarschijnlijk dood en doodziek (en vooral hondsmoe).
Wat ik van mijn internist begrepen heb, is dat de ondergrens veel te laag is vastgesteld. Hij had het er over dat een waarde onder de 500 al zorgt voor klachten, en dat de ideale waarde rond de 750 ligt. Dan zou je -voor wat betreft vit. B12- klachtenvrij moeten zijn.
Daarnaast vraag ik me ook af of jullie je al eens op vit. D hebben laten testen. Ik begreep van mijn internist ook weer dat vit. D en B12 (en foliumzuur) veel met elkaar te maken hebben. Heb je een B12-tekort, dan vaak ook foliumzuur en vit. D. Dat bleek bij mij perfect in het plaatje te passen, want mijn foliumzuur zat op 1 (met ref.waarden van 1-8 geloof ik) en mijn vit. D was ook dramatisch laag (waarde vergeten).
Nu ik vit. D. erbij neem, merk ik dat alles met grote sprongen vooruit ga. Ik ben ooit gediagnosticeerd met fibromyalgie, waardoor alles wat de artsen zeiden was: 'U moet er mee leren leven mevrouw'. Ik twijfel nu erg aan deze diagnose, omdat ik met de aanvulling van vitamines zo goed als klachtenvrij ben.
[...]
Het exacte cijfer weet ik niet, maar de waarde werd als "kleiner dan 110" weergegeven. Dus de waarde was lager dan 110.
Jammer dat de exacte waarde niet berekend is, want lager dan 110, is natuurlijk ook een breed begrip. Het kan een waarde van 60 zijn,maar ook 108. Dat maakt dan ook nog best een verschil, denk ik
Ik denk dat 108 of 60 niet echt verschil meer maakt. Je voelt je waarschijnlijk dood en doodziek (en vooral hondsmoe).
Wat ik van mijn internist begrepen heb, is dat de ondergrens veel te laag is vastgesteld. Hij had het er over dat een waarde onder de 500 al zorgt voor klachten, en dat de ideale waarde rond de 750 ligt. Dan zou je -voor wat betreft vit. B12- klachtenvrij moeten zijn.
Daarnaast vraag ik me ook af of jullie je al eens op vit. D hebben laten testen. Ik begreep van mijn internist ook weer dat vit. D en B12 (en foliumzuur) veel met elkaar te maken hebben. Heb je een B12-tekort, dan vaak ook foliumzuur en vit. D. Dat bleek bij mij perfect in het plaatje te passen, want mijn foliumzuur zat op 1 (met ref.waarden van 1-8 geloof ik) en mijn vit. D was ook dramatisch laag (waarde vergeten).
Nu ik vit. D. erbij neem, merk ik dat alles met grote sprongen vooruit ga. Ik ben ooit gediagnosticeerd met fibromyalgie, waardoor alles wat de artsen zeiden was: 'U moet er mee leren leven mevrouw'. Ik twijfel nu erg aan deze diagnose, omdat ik met de aanvulling van vitamines zo goed als klachtenvrij ben.
zaterdag 29 oktober 2011 om 15:59
Ik lees al even mee op dit topic, maar reageer nu ook maar eens.
Ik heb vitamine d-tekort, maar dat wordt nu goed aangevuld met een drankje. Per week neem ik 20.000 eenheden in en de waarde is nu goed. Maar mijn B12 waarde is 145. Volgens mij te laag, volgens de huisarts en de internist prima. Ik word er dus niet voor behandeld, terwijl ik wel klachten heb, vooral enorme vermoeidheid. Zowel huisarts als internist vinden injecties overbodig.
Hoe kan het toch dat er in de medische wereld zo verschillend gedacht wordt over een B12- tekort. Je moet dus blijkbaar geluk hebben bij de juiste internist terecht te komen om wel behandeld te worden. Onbegrijpelijk toch?
Ik heb vitamine d-tekort, maar dat wordt nu goed aangevuld met een drankje. Per week neem ik 20.000 eenheden in en de waarde is nu goed. Maar mijn B12 waarde is 145. Volgens mij te laag, volgens de huisarts en de internist prima. Ik word er dus niet voor behandeld, terwijl ik wel klachten heb, vooral enorme vermoeidheid. Zowel huisarts als internist vinden injecties overbodig.
Hoe kan het toch dat er in de medische wereld zo verschillend gedacht wordt over een B12- tekort. Je moet dus blijkbaar geluk hebben bij de juiste internist terecht te komen om wel behandeld te worden. Onbegrijpelijk toch?
zaterdag 29 oktober 2011 om 18:48
zondag 30 oktober 2011 om 22:46
Ik heb ook een B12 tekort. Volgens mij had ik de eerste keer dat ik gebeld werd door de assistente een waarde van 62. Ik moest de andere dag meteen komen om te spuiten. Eerste vijf weken twee spuiten per week gehad. Toen dachten ze dat alles goed was en hoefde ik niet weer te komen.
Klachten kwamen direct terug, opnieuw bloedprikken en alles was weer enorm gedaald. Nu krijg ik om de vier weken een B12 spuit van de assistente. Elninjoo schreef twee namen op van medicijnen volgens mij heb ik die tweede ook in het keukenkastje liggen. Ik krijg hem in mijn bil en moet er niet aan denken het zelf te doen. Vind die naald écht veel te lang en de dag van het spuiten ben ik vaak een beetje nuttig. Verder nooit nagedacht over eventuele bijwerkingen.
Eens in de zoveeltijd krijg ik er een potje pillen bij voor mn B11 (foliumzuur) omdat deze ook graag laag van waarde is. Ik zie altijd enorm op tegen de spuiten en probeer altijd iets om niet heen te hoeven. Op die manier heb ik er wel veel last van.
Klachten kwamen direct terug, opnieuw bloedprikken en alles was weer enorm gedaald. Nu krijg ik om de vier weken een B12 spuit van de assistente. Elninjoo schreef twee namen op van medicijnen volgens mij heb ik die tweede ook in het keukenkastje liggen. Ik krijg hem in mijn bil en moet er niet aan denken het zelf te doen. Vind die naald écht veel te lang en de dag van het spuiten ben ik vaak een beetje nuttig. Verder nooit nagedacht over eventuele bijwerkingen.
Eens in de zoveeltijd krijg ik er een potje pillen bij voor mn B11 (foliumzuur) omdat deze ook graag laag van waarde is. Ik zie altijd enorm op tegen de spuiten en probeer altijd iets om niet heen te hoeven. Op die manier heb ik er wel veel last van.
zondag 30 oktober 2011 om 22:53
zondag 30 oktober 2011 om 23:03
Ik heb één keer een spuit gehad die mij enorm zeer heeft gedaan waardoor ik voor iedere spuit enorm gespannen ben. Inmiddels heb ik er al heel veel gehad en is het niet weer gebeurt, toch blijft die angst er. Helaas!
Tekort heb ik ook last van, zoals nu moet ik even weer een afspraak maken om bloed te laten prikken omdat ik B11 pillen moet, ook dat stel ik graag uit.. Tot het allemaal weer zo laag is dat ik weer heeeeel veel moet en zo blijf ik nooit in een normaal ritme. Gelukkig ben ik mezelf er volledig van bewust
Tekort heb ik ook last van, zoals nu moet ik even weer een afspraak maken om bloed te laten prikken omdat ik B11 pillen moet, ook dat stel ik graag uit.. Tot het allemaal weer zo laag is dat ik weer heeeeel veel moet en zo blijf ik nooit in een normaal ritme. Gelukkig ben ik mezelf er volledig van bewust
uiteindelijk ga ik ook altijd wel hoor! Ben alleen altijd van alles aan het bedenken waarom het absoluut niet nodig is.. En dat is dom, want da kost me wel energie 
maandag 31 oktober 2011 om 23:12
Ja Jaimee, heb me doodmoe gevoeld en zit helaas nu weer in een periode dat ik me zo uitgeput voel.Zo balen!
Iedereen om mij heen krijgt e of heeft kinderen.Ik vraag me af of ik dat aan zou kunnen. Ik vind het nu al best zwaar om mijn energie te verdelen over mijn partner/huishouden/werk en mijzelf.
Ik heb een partner die veel van huis is en ik kan daardoor gemakkelijker mijn eigen ritme bepalen en hoef die dagen/weken geen rekening met hem te houden alleen met mijzelf. Hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel.
Nadeel is, dat ik soms ook over mijn eigen grenzen ga en dus nog sneller vermoeid raak.Mijn man probeerd me daar waar mogelijk bewust van te maken dat ik mijn energie wat beter moet verdelen.Maar ben nu eenmaal ook wat eigenwijs...en wil helemaal niet zooo ontzetted moe zijn.
Maar om weer even op mijn vraag terug te komen:
hoe gaan jullie met de vermoeidheid/klachten en het gezinsleven om?
Iedereen om mij heen krijgt e of heeft kinderen.Ik vraag me af of ik dat aan zou kunnen. Ik vind het nu al best zwaar om mijn energie te verdelen over mijn partner/huishouden/werk en mijzelf.
Ik heb een partner die veel van huis is en ik kan daardoor gemakkelijker mijn eigen ritme bepalen en hoef die dagen/weken geen rekening met hem te houden alleen met mijzelf. Hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel.
Nadeel is, dat ik soms ook over mijn eigen grenzen ga en dus nog sneller vermoeid raak.Mijn man probeerd me daar waar mogelijk bewust van te maken dat ik mijn energie wat beter moet verdelen.Maar ben nu eenmaal ook wat eigenwijs...en wil helemaal niet zooo ontzetted moe zijn.
Maar om weer even op mijn vraag terug te komen:
hoe gaan jullie met de vermoeidheid/klachten en het gezinsleven om?
maandag 31 oktober 2011 om 23:14
dinsdag 1 november 2011 om 09:28
quote:wazig schreef op 31 oktober 2011 @ 23:12:
Ja Jaimee, heb me doodmoe gevoeld en zit helaas nu weer in een periode dat ik me zo uitgeput voel.Zo balen!
Iedereen om mij heen krijgt e of heeft kinderen.Ik vraag me af of ik dat aan zou kunnen. Ik vind het nu al best zwaar om mijn energie te verdelen over mijn partner/huishouden/werk en mijzelf.
Ik heb een partner die veel van huis is en ik kan daardoor gemakkelijker mijn eigen ritme bepalen en hoef die dagen/weken geen rekening met hem te houden alleen met mijzelf. Hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel.
Nadeel is, dat ik soms ook over mijn eigen grenzen ga en dus nog sneller vermoeid raak.Mijn man probeerd me daar waar mogelijk bewust van te maken dat ik mijn energie wat beter moet verdelen.Maar ben nu eenmaal ook wat eigenwijs...en wil helemaal niet zooo ontzetted moe zijn.
Maar om weer even op mijn vraag terug te komen:
hoe gaan jullie met de vermoeidheid/klachten en het gezinsleven om?
Nou, echt een gezin heb ik niet, heb drie honden. Die zien van een kilometer afstand dat ik moe ben, en laten me dan met rust
Mijn vriend snapt er niks van, en het is vaak reden voor ruzie. Ik ben namelijk de ene dag hondsmoe, en de andere dag topfit. En natuurlijk ben ik moe wanneer we een etentje hebben, naar de film willen of iets anders leuks. Maar als er gepoetst moet worden, of gewerkt, dan kan het allemaal wel.
Dat is natuurlijk enorm dubbel, en zeker als je als partner niet weet hoe het voelt om te hebben wat ik heb.
Maar lastig is het zeker...
Ja Jaimee, heb me doodmoe gevoeld en zit helaas nu weer in een periode dat ik me zo uitgeput voel.Zo balen!
Iedereen om mij heen krijgt e of heeft kinderen.Ik vraag me af of ik dat aan zou kunnen. Ik vind het nu al best zwaar om mijn energie te verdelen over mijn partner/huishouden/werk en mijzelf.
Ik heb een partner die veel van huis is en ik kan daardoor gemakkelijker mijn eigen ritme bepalen en hoef die dagen/weken geen rekening met hem te houden alleen met mijzelf. Hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel.
Nadeel is, dat ik soms ook over mijn eigen grenzen ga en dus nog sneller vermoeid raak.Mijn man probeerd me daar waar mogelijk bewust van te maken dat ik mijn energie wat beter moet verdelen.Maar ben nu eenmaal ook wat eigenwijs...en wil helemaal niet zooo ontzetted moe zijn.
Maar om weer even op mijn vraag terug te komen:
hoe gaan jullie met de vermoeidheid/klachten en het gezinsleven om?
Nou, echt een gezin heb ik niet, heb drie honden. Die zien van een kilometer afstand dat ik moe ben, en laten me dan met rust
Mijn vriend snapt er niks van, en het is vaak reden voor ruzie. Ik ben namelijk de ene dag hondsmoe, en de andere dag topfit. En natuurlijk ben ik moe wanneer we een etentje hebben, naar de film willen of iets anders leuks. Maar als er gepoetst moet worden, of gewerkt, dan kan het allemaal wel.
Dat is natuurlijk enorm dubbel, en zeker als je als partner niet weet hoe het voelt om te hebben wat ik heb.
Maar lastig is het zeker...
dinsdag 1 november 2011 om 10:32
Hier ook geen gezin, maar daar ben ik op dit moment echt ontzettend blij mee. Ik zou niet weten waar ik de energie vandaan moet halen om dat allemaal te doen. Heb op dit moment ook geen vriend, en dat vind ik heerlijk. Ik kan helemaal zelf bepalen dat ik een weekend gewoon niet mijn bed uit wil komen en alleen maar een beetje tv wil kijken. Mijn huis hoeft niet opgeruimd te zijn en ik hoef niet gezellig te doen terwijl ik daar helemaal geen energie voor heb. Voor nu vind ik het wel even goed. Al hoop ik wel dat deze fase weer voorbij gaat en ik weer zin krijg in een man. Want het is natuurlijk wel heel leuk/fijn normaal gesproken
dinsdag 1 november 2011 om 14:49
O gelukkig jullie herkennen het gevoel!
Mijn man kan het ook niet begrijpen, ik doe me meestal ook wel wat beter voor. Omdat ik ook -zoals de laatste tijd- ma t/m vrijdag voor mij alleen heb heb ik in het weekend wat meer energie. Dat verkenend natuurlijk ook.
Hij heeft de meest heftige periodes helemaal niet meegemaakt, waarin ik mijn werk afwisselde met slapen en voor de rest niets kon.
Ik heb ook wel ruzie met hem hoor, zoals nu ben ik weer veel aan het werk en slaap ik slecht, als hij dan vanalles wil ondernemen in het weekend, is me dat voor nu eigenlijk wat teveel van het goede.
Vandaag een paar uurtjes gewerkt en er werd me zelfs gezegd dat ik er zo moe uitzag, dus nu voel ik me nog vermoeider..
Bah,bah,bah... heb even een groot baalmoment
Mijn man kan het ook niet begrijpen, ik doe me meestal ook wel wat beter voor. Omdat ik ook -zoals de laatste tijd- ma t/m vrijdag voor mij alleen heb heb ik in het weekend wat meer energie. Dat verkenend natuurlijk ook.
Hij heeft de meest heftige periodes helemaal niet meegemaakt, waarin ik mijn werk afwisselde met slapen en voor de rest niets kon.
Ik heb ook wel ruzie met hem hoor, zoals nu ben ik weer veel aan het werk en slaap ik slecht, als hij dan vanalles wil ondernemen in het weekend, is me dat voor nu eigenlijk wat teveel van het goede.
Vandaag een paar uurtjes gewerkt en er werd me zelfs gezegd dat ik er zo moe uitzag, dus nu voel ik me nog vermoeider..
Bah,bah,bah... heb even een groot baalmoment
dinsdag 1 november 2011 om 15:34
Wat naar dat hij je niet begrijpt! Maar ga voor hem alsjeblieft niet over je grenzen heen. Dat is zo zonde van je eigen lijf. Hij hoort er gewoon begrip voor op te brengen vind ik eerlijk gezegd.
Wat je zegt over de ergste periode doet me meteen weer terugdenken aan die van mij. Ik kon niks meer. Hoorde eigenlijk te studeren, maar dat ging niet. Werken was maar een uurtje of 8 per week en dat was al zwaar. De rest van de tijd sliep ik. Mijn moeder kwam met boodschappen en warme prakjes. Maakte mijn huis schoon. Anders had ik het echt niet getrokken.
Wat je zegt over de ergste periode doet me meteen weer terugdenken aan die van mij. Ik kon niks meer. Hoorde eigenlijk te studeren, maar dat ging niet. Werken was maar een uurtje of 8 per week en dat was al zwaar. De rest van de tijd sliep ik. Mijn moeder kwam met boodschappen en warme prakjes. Maakte mijn huis schoon. Anders had ik het echt niet getrokken.
