Kinderen
alle pijlers
Bedankt voor het spelen!
woensdag 8 augustus 2012 om 17:09
Zoon, 5,5 jr, speelt regelmatig bij vriendjes.
Hij is van nature erg onzeker, wil niet in belangstelling staan, en durft vooral niks hardop te zeggen bij 'vreemden'. En iemand is in zijn idee al snel vreemd, buiten zijn eigen vader moeder, opa en oma.
Nu wil ik dat hij gewoon bedankt voor het spelen, wanneer ik hem ergens ophaal. Hij heeft er nu echt wel de leeftijd voor dat ik dat niet meer voor hem kan doen, want hij heeft een eigen mond en eigen stem en hij kan tenslotte praten!
Alleen hij vertikt het. Wordt boos op me, verstopt zich achter me. Roept 'stomme mama' en steekt tong naar me uit. Ik kan op mijn kop gaan staan, en daarna volgt er dan meestal toch een heel zacht gefluister. 'Bedankt voor het spelen'. Of, ik vond het gezellig, of... allemaal prima, als er maar even gedag wordt gezegd en bedankt. Wel zo netjes.
Ben niet boos geworden oid, heb het er wel met hem over gehad, waarom hij het niet wil zeggen. Hij vindt het eng zegt hij.
En laat ik hem nou helemaal begrijpen. Ik herken het zooo van mezelf. Heb ik hem ook gezegd, dat ik hem snap, alleen dat het wel zo netjes is om te doen, dat dat erbij hoort.
En hoe vaker hij het doet, hoe makkelijker het wordt. En dat hij vanzelf een keer helemaal uit zichzelf 'bedankt' roept, zonder dat hij het doorheeft of raar voelt om te doen.
Herkent iemand dit en hoe heb jij dit aangepakt? Of kwam het vanzelf goed?
Hij is van nature erg onzeker, wil niet in belangstelling staan, en durft vooral niks hardop te zeggen bij 'vreemden'. En iemand is in zijn idee al snel vreemd, buiten zijn eigen vader moeder, opa en oma.
Nu wil ik dat hij gewoon bedankt voor het spelen, wanneer ik hem ergens ophaal. Hij heeft er nu echt wel de leeftijd voor dat ik dat niet meer voor hem kan doen, want hij heeft een eigen mond en eigen stem en hij kan tenslotte praten!
Alleen hij vertikt het. Wordt boos op me, verstopt zich achter me. Roept 'stomme mama' en steekt tong naar me uit. Ik kan op mijn kop gaan staan, en daarna volgt er dan meestal toch een heel zacht gefluister. 'Bedankt voor het spelen'. Of, ik vond het gezellig, of... allemaal prima, als er maar even gedag wordt gezegd en bedankt. Wel zo netjes.
Ben niet boos geworden oid, heb het er wel met hem over gehad, waarom hij het niet wil zeggen. Hij vindt het eng zegt hij.
En laat ik hem nou helemaal begrijpen. Ik herken het zooo van mezelf. Heb ik hem ook gezegd, dat ik hem snap, alleen dat het wel zo netjes is om te doen, dat dat erbij hoort.
En hoe vaker hij het doet, hoe makkelijker het wordt. En dat hij vanzelf een keer helemaal uit zichzelf 'bedankt' roept, zonder dat hij het doorheeft of raar voelt om te doen.
Herkent iemand dit en hoe heb jij dit aangepakt? Of kwam het vanzelf goed?
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
woensdag 8 augustus 2012 om 19:25
quote:suuzepuus schreef op 08 augustus 2012 @ 19:21:
Ik denk dat andere zinnetjes met hem bespreken een goed plan is.
- tot de volgende keer
- volgende keer bij mij
- bedankt
- het was gezellig
- ik vond het leuk
(noem maar wat hoor) en dat in een rollenspelletje met hem oefenen!! en hem ook iets proberen te laten zeggen als zijn vriendje weggaat bij jullie na het spelen.
Ga ik ook doen!
Niet gelijk morgen, (vanwege de druk erop anders).
Maar 1 van de volgende keren wanneer het weer speelt.
Dankje.
Ik denk dat andere zinnetjes met hem bespreken een goed plan is.
- tot de volgende keer
- volgende keer bij mij
- bedankt
- het was gezellig
- ik vond het leuk
(noem maar wat hoor) en dat in een rollenspelletje met hem oefenen!! en hem ook iets proberen te laten zeggen als zijn vriendje weggaat bij jullie na het spelen.
Ga ik ook doen!
Niet gelijk morgen, (vanwege de druk erop anders).
Maar 1 van de volgende keren wanneer het weer speelt.
Dankje.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
vrijdag 10 augustus 2012 om 22:04
quote:Spininhoek schreef op 08 augustus 2012 @ 17:29:
Ja, het is echt angst. Ik herken het ook zo van mezelf.
En ik probeer nu een soort middenweg te vinden, wat jij ook al zegt, Ishetdanechtzomoeilijk, door er niet teveel de nadruk op te leggen, maar ook die ouders tegemoet te komen, want die staan dus echt met een afwachtende houding zovan 'komop dan, zeg het dan'. Ik help hem dan nog vaak uit de brand, want ik vind het zooo zielig om hem zo te zien. Dan steek ik zijn hand op, zwaai ermee en roep daaaaag, bedankt! Maar goed, hij is 5,5, ik kan dat niet blijven doen voor hem.
Ook omdat ik zelf altijd uit de brand ben geholpen door mijn eigen moeder, heb ik zelf tot tegen de 20, niks zelf durven ondernemen, want alles werd voor me gedaan, tot en met bioscoop kaartjes reserveren aan toe. Want dat vond ik eng... En dat wil ik bij mn oudste voorkomen.
Dus ik wil niet alles voor hem opknappen. Het is alleen verdomt lastig, dat hij qua karakter hetzelfde in elkaar zit als ik. (Verlegen, geen eigenwaarde / zelfvertrouwen).
@ Tataa, woordkeuze is een goeie, ga ik aan hem vragen!!Ik was ook zo'n kind (jij dus ook), en mijn moeder heeft me vaak 'gedwongen', maar ook vaak uit de brand geholpen met zulke situaties. Wel heeft ze heel vaak gezegd dat zij vroeger ook zo was, en dat het wel over ging. Dat ik het gewoon moest proberen en dat het echt wel goed kwam met mij Ik heb er geen trauma's aan overgehouden en ben ook geen verlegen miepje meer
Ja, het is echt angst. Ik herken het ook zo van mezelf.
En ik probeer nu een soort middenweg te vinden, wat jij ook al zegt, Ishetdanechtzomoeilijk, door er niet teveel de nadruk op te leggen, maar ook die ouders tegemoet te komen, want die staan dus echt met een afwachtende houding zovan 'komop dan, zeg het dan'. Ik help hem dan nog vaak uit de brand, want ik vind het zooo zielig om hem zo te zien. Dan steek ik zijn hand op, zwaai ermee en roep daaaaag, bedankt! Maar goed, hij is 5,5, ik kan dat niet blijven doen voor hem.
Ook omdat ik zelf altijd uit de brand ben geholpen door mijn eigen moeder, heb ik zelf tot tegen de 20, niks zelf durven ondernemen, want alles werd voor me gedaan, tot en met bioscoop kaartjes reserveren aan toe. Want dat vond ik eng... En dat wil ik bij mn oudste voorkomen.
Dus ik wil niet alles voor hem opknappen. Het is alleen verdomt lastig, dat hij qua karakter hetzelfde in elkaar zit als ik. (Verlegen, geen eigenwaarde / zelfvertrouwen).
@ Tataa, woordkeuze is een goeie, ga ik aan hem vragen!!Ik was ook zo'n kind (jij dus ook), en mijn moeder heeft me vaak 'gedwongen', maar ook vaak uit de brand geholpen met zulke situaties. Wel heeft ze heel vaak gezegd dat zij vroeger ook zo was, en dat het wel over ging. Dat ik het gewoon moest proberen en dat het echt wel goed kwam met mij Ik heb er geen trauma's aan overgehouden en ben ook geen verlegen miepje meer
zaterdag 11 augustus 2012 om 21:27
Ik heb me druk gemaakt om niets denk ik.
Hij mocht vandaag bbq-en bij de buurjongen.
Toen ik hem opkwam halen, zag ik zijn radartjes gewoon werken in zijn hoofd en terwijl ik nog stond te praten over hoe t was gegaan enzo, zei hij uit zichzelf 'bedankt voor het eten'!
Zo gaaf!
Met naar bed brengen heb ik nog verteld dat ik onwijs trots op hem was... toen was hij even stil en daarna 'maar ik vond het wel eng om te zeggen...'
Ja, en daarom vind ik het nou zo knap! zei ik, nu wordt de volgende keer nog makkelijker!!
Hij mocht vandaag bbq-en bij de buurjongen.
Toen ik hem opkwam halen, zag ik zijn radartjes gewoon werken in zijn hoofd en terwijl ik nog stond te praten over hoe t was gegaan enzo, zei hij uit zichzelf 'bedankt voor het eten'!
Zo gaaf!
Met naar bed brengen heb ik nog verteld dat ik onwijs trots op hem was... toen was hij even stil en daarna 'maar ik vond het wel eng om te zeggen...'
Ja, en daarom vind ik het nou zo knap! zei ik, nu wordt de volgende keer nog makkelijker!!
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
zaterdag 11 augustus 2012 om 23:00
Ik heb zelf ook kinderen en natuurlijk voeden wij ze op met bepaalde normen en waarden, maar heb het zinnetje "bedankt voor het spelen" altijd verschrikkelijk gevonden!! Wat een onzin, zeg!! Kom op, het zijn kinderen! Natuurlijk wel netjes gedag zeggen, maar verder .... wat moeten ze dan doen daar? Ramen lappen ofzo? Beetje doorgeslagen beleefdheid vind ik! Lekker spelen en ravotten en ik hoef echt niet voor elk wissewasje bedankt te worden.
zondag 12 augustus 2012 om 06:34
quote:catootje68 schreef op 11 augustus 2012 @ 23:00:
Ik heb zelf ook kinderen en natuurlijk voeden wij ze op met bepaalde normen en waarden, maar heb het zinnetje "bedankt voor het spelen" altijd verschrikkelijk gevonden!! Wat een onzin, zeg!! Kom op, het zijn kinderen! Natuurlijk wel netjes gedag zeggen, maar verder .... wat moeten ze dan doen daar? Ramen lappen ofzo? Beetje doorgeslagen beleefdheid vind ik! Lekker spelen en ravotten en ik hoef echt niet voor elk wissewasje bedankt te worden.
Ohh gelukkig ben blij dat er iemand ook zo over denkt, zat alles al vol verbazing te lezen!
Om eerlijk te zijn schrik ik altijd een beetje als kinderen hier bedankt voor het spelen zeggen, vind het zo een ingestuurdeerde zin opgelegd door hun ouders.
Niks kinderlijks of natuurlijks aan. Vind een gewone doeiiiiiiiiiii, veel gezelliger, en kind eigen.
En als een kindje hier te verlegen is om gedag te zeggen nou so be it, heb dan echt niet direct een idee dat het onbeschofte ouders zijn hoor, kindje is verlegen en dat zal best goed komen, en zolang ze leuk gespeeld hebben is het toch hartstikke prima!
Ik heb zelf ook kinderen en natuurlijk voeden wij ze op met bepaalde normen en waarden, maar heb het zinnetje "bedankt voor het spelen" altijd verschrikkelijk gevonden!! Wat een onzin, zeg!! Kom op, het zijn kinderen! Natuurlijk wel netjes gedag zeggen, maar verder .... wat moeten ze dan doen daar? Ramen lappen ofzo? Beetje doorgeslagen beleefdheid vind ik! Lekker spelen en ravotten en ik hoef echt niet voor elk wissewasje bedankt te worden.
Ohh gelukkig ben blij dat er iemand ook zo over denkt, zat alles al vol verbazing te lezen!
Om eerlijk te zijn schrik ik altijd een beetje als kinderen hier bedankt voor het spelen zeggen, vind het zo een ingestuurdeerde zin opgelegd door hun ouders.
Niks kinderlijks of natuurlijks aan. Vind een gewone doeiiiiiiiiiii, veel gezelliger, en kind eigen.
En als een kindje hier te verlegen is om gedag te zeggen nou so be it, heb dan echt niet direct een idee dat het onbeschofte ouders zijn hoor, kindje is verlegen en dat zal best goed komen, en zolang ze leuk gespeeld hebben is het toch hartstikke prima!
zondag 12 augustus 2012 om 08:11
Tja, ik vind dat bepaalde beleefdheid gewoon hoort.
En aangezien hij met een blik op onweer de tuin uitrent zonder wat te zeggen vaak, vond ik dat ik er even wat aandacht aan moest schenken. En inderdaad, het zinnetje 'bedankt voor het spelen' hoeft natuurlijk niet letterlijk. Zoon weet ook dat hij gewoon 'dag' mag zeggen. Maar dat had ik hierboven ook al beschreven.
En aangezien hij met een blik op onweer de tuin uitrent zonder wat te zeggen vaak, vond ik dat ik er even wat aandacht aan moest schenken. En inderdaad, het zinnetje 'bedankt voor het spelen' hoeft natuurlijk niet letterlijk. Zoon weet ook dat hij gewoon 'dag' mag zeggen. Maar dat had ik hierboven ook al beschreven.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe