Kinderen
alle pijlers
Beploetermoederen
donderdag 15 april 2010 om 10:45
Ik moet even mijn baalmoment kwijt. Kind, half jaar oud, is ziek. Alweer. Buikgriep. En natuurlijk ben ik weer het bokje, en natuurlijk kan ik weeeeer niet naar mijn werk. Ik raak er zo langzamerhand behoorlijk gefrustreerd van. Ik krijg m'n werk gewoon niet af zo. Man is natuurlijk weg, en pas om 00u thuis vannacht, zoals ook maandag en dinsdag. Ik ben het zo zat dat ik alles alleen moet doen.
Ik begrijp nu waarom vrouwen met kinderen bij bosjes depressies krijgen en beploetermoederd worden. Dat is niet omdat die vrouwen hyperperfectionistisch zijn, maar omdat hun mannen net zo doorleven als voor ze zich voortplantten en die vrouwen dus opdraaien voor hun baan, het huishouden en het kind.
Mannen gaan er 's nachts niet uit als het kind ziek is, want ze slapen met oordopjes in en horen het jong niet, en al zouden ze het horen, dat is het nog niet hun pakkie an, want zij moeten werken de volgende dag. Ja, hun vrouw moet ook werken, maar dat is niet relevant. Mannen houden gewoon al hun hobby's aan, want verdorie zeg, hij verdient toch wel wat ontspanning? Mannen vinden dat een dag extra kinderopvang niet kan, want dan heeft hij geen geld meer voor diezelfde hobby's. Mannen douwen de fles gewoon in het kind bij buikgriep, want het moet niet zeuren, en worden dan chagrijnig als het kind over hun heen kotst.
Goed. Natuurlijk meen ik dit niet zo sterk als ik het opschrijf, zeker niet die generalisatie. Maar ik vraag me wel serieus af of dit de reden is waarom werkende moeders het zoveel zwaarder lijken te hebben dan werkende vaders. Is het bij anderen ook wat onevenwichtig verdeeld?
(En ja, ik kan natuurlijk stoppen met werken, maar dat doe ik niet. En ja, ik kan natuurlijk bij mijn man weg, maar dat doe ik niet. En ja, ik kan natuurlijk met hem praten, en ja, dat doe ik ook - het is een proces . En ja, ik zal natuurlijk uit mijn slachtofferrol komen, meteen zodra ik uitgemopperd ben )
Ik begrijp nu waarom vrouwen met kinderen bij bosjes depressies krijgen en beploetermoederd worden. Dat is niet omdat die vrouwen hyperperfectionistisch zijn, maar omdat hun mannen net zo doorleven als voor ze zich voortplantten en die vrouwen dus opdraaien voor hun baan, het huishouden en het kind.
Mannen gaan er 's nachts niet uit als het kind ziek is, want ze slapen met oordopjes in en horen het jong niet, en al zouden ze het horen, dat is het nog niet hun pakkie an, want zij moeten werken de volgende dag. Ja, hun vrouw moet ook werken, maar dat is niet relevant. Mannen houden gewoon al hun hobby's aan, want verdorie zeg, hij verdient toch wel wat ontspanning? Mannen vinden dat een dag extra kinderopvang niet kan, want dan heeft hij geen geld meer voor diezelfde hobby's. Mannen douwen de fles gewoon in het kind bij buikgriep, want het moet niet zeuren, en worden dan chagrijnig als het kind over hun heen kotst.
Goed. Natuurlijk meen ik dit niet zo sterk als ik het opschrijf, zeker niet die generalisatie. Maar ik vraag me wel serieus af of dit de reden is waarom werkende moeders het zoveel zwaarder lijken te hebben dan werkende vaders. Is het bij anderen ook wat onevenwichtig verdeeld?
(En ja, ik kan natuurlijk stoppen met werken, maar dat doe ik niet. En ja, ik kan natuurlijk bij mijn man weg, maar dat doe ik niet. En ja, ik kan natuurlijk met hem praten, en ja, dat doe ik ook - het is een proces . En ja, ik zal natuurlijk uit mijn slachtofferrol komen, meteen zodra ik uitgemopperd ben )
donderdag 15 april 2010 om 13:49
quote:njb schreef op 15 april 2010 @ 13:45:
[...]
Bij mij geeft het allebei ergernis. En pas nu komt ik tot inzicht dat we daar beiden niet vrolijker van worden. Ik merk dat het heel lang goed ging, dat ik man even hielp herinneren aan de vuilnis, of de was or whatever.
Nu wij er 2 kinderen bij hebben gekregen, merk ik dat het gewoonweg allemaal niet meer in mn hoofd past, of beter nog, ik WIL niet dat het er allemaal in past. Nee, hier werkt het ook beter; hij heeft zijn vernatwoordelijkheden waar ik me steeds minder mee ga bemoeien, en ik de mijne. En mocht ik eraan denken, herinner ik hem eraan. Maar waar ik voorheen ook mn best deed, om het uberhaupt te herinneren, laat ik dat nu ook (eindelijk) los. Het is zijn verantwoordelijkheid.Jij formuleert het nog preciezer dan ik.
[...]
Bij mij geeft het allebei ergernis. En pas nu komt ik tot inzicht dat we daar beiden niet vrolijker van worden. Ik merk dat het heel lang goed ging, dat ik man even hielp herinneren aan de vuilnis, of de was or whatever.
Nu wij er 2 kinderen bij hebben gekregen, merk ik dat het gewoonweg allemaal niet meer in mn hoofd past, of beter nog, ik WIL niet dat het er allemaal in past. Nee, hier werkt het ook beter; hij heeft zijn vernatwoordelijkheden waar ik me steeds minder mee ga bemoeien, en ik de mijne. En mocht ik eraan denken, herinner ik hem eraan. Maar waar ik voorheen ook mn best deed, om het uberhaupt te herinneren, laat ik dat nu ook (eindelijk) los. Het is zijn verantwoordelijkheid.Jij formuleert het nog preciezer dan ik.
donderdag 15 april 2010 om 14:06
Trouwens, even back on track; TO, je bent pas een paar maanden bezig in je nieuwe rol als moeder, en je man als vader.
Je zult zien het tweede half jaar gaat al beter. Al doende leert men.
Gun jezelf en je man ook even de tijd. Ik ben moeder van twee kinderen en heb gemerkt dat bij beiden het eerste jaar/anderhalf jaar in teken stond van een hernieuwde balans vinden. Het moet allemaal weer routine worden, en dat vergt tijd.
En ja, net als je in je verlof een soort van ritme hebt gevonden, ga je weer werken. En moet er opnieuw een balans gevonden worden. ZO blijft het iedere keer weer even puzzelen. Blijven praten met je man, dan zul je zien, gaat het steeds een beetje beter. Blijf alert voor patronen die je niet wilt, en praat erover.
Je zult zien het tweede half jaar gaat al beter. Al doende leert men.
Gun jezelf en je man ook even de tijd. Ik ben moeder van twee kinderen en heb gemerkt dat bij beiden het eerste jaar/anderhalf jaar in teken stond van een hernieuwde balans vinden. Het moet allemaal weer routine worden, en dat vergt tijd.
En ja, net als je in je verlof een soort van ritme hebt gevonden, ga je weer werken. En moet er opnieuw een balans gevonden worden. ZO blijft het iedere keer weer even puzzelen. Blijven praten met je man, dan zul je zien, gaat het steeds een beetje beter. Blijf alert voor patronen die je niet wilt, en praat erover.
donderdag 15 april 2010 om 14:09
Inderdaad Q, ik val ook bijna van mijn stoel. Bij mij krijg je echt geen opgestapelde geurende was hoor. Toen ik nog een wasmachine had, dan ging ik pas wassen als alle handdoeken enzo helemaal op waren... daarvoor dacht ik er echt niet aan. Dan kwamen ze zwaar naar wasmiddel-ruikend de machine uit: ik wist nooit hoeveel ik precies erin moest gooien, dus ik flikkerde er maar een hele fles in. Dan vergat ik de was weer, dus haalde ik het pas op als mijn huisgenoot het eruit had gehaald omdat hij moest wassen. Ff drogen en dan onopgevouwen, half verfrummeld de kast in gooien.
En ik werd er altijd weer droog mee na het douchen.
Maar goed, ik ga dus nu maar de dokter bellen dat ik een piemel nodig heb, want als vrouw is dat natuurlijk verschrikkelijk. Kan ik als man tenminste een personal assistent zoeken die het voor me doet.
En ik werd er altijd weer droog mee na het douchen.
Maar goed, ik ga dus nu maar de dokter bellen dat ik een piemel nodig heb, want als vrouw is dat natuurlijk verschrikkelijk. Kan ik als man tenminste een personal assistent zoeken die het voor me doet.
Liever elitair dan een pauper!
donderdag 15 april 2010 om 14:12
quote:qwertu schreef op 15 april 2010 @ 13:00:
[...]
Waar haal je dat tandenknarsen vandaan? Dat is louter jouw interpretatie hoor. Ik houd me met die luiers niet bezig, dus als ze op zijn... nou ja, dan zijn ze op. Dat vind ik wel stom van hem, maar dat vind hij zelf ook. In 95% van de gevallen interesseert het me eerlijk gezegd geen biet en in de andere 5% van de gevallen is het voor mij een mooi lesje loslaten. Ook niks mis mee. Maar passief-agressief en "dat zal hem leren"? Dat maak JIJ ervan hoor. Feit is dát hij ervan leert, want hij zit er steeds meer bovenop.
En duhuh, als ik zie dat de luiers bijna op zijn, dan herinner ik hem daaraan als hij boodschappen gaat doen. Ik ga niet geforceerd mijn mond zitten houden onder het mom van "zal hem leren". Ik weet niet hoe je het verzonnen krijgt, maar zó gaan wij niet met elkaar om nee. Ik dacht dat ik toch net uitvoerig had verteld dat ik liever met mijn man omga als volwassene in plaats van hem als kind te behandelen.
[...]
Q, zo komt het op mij over. Dat schrijf ik ook letterlijk.
En ik snap niet waarom je wel de 'verantwoordelijkheid' neemt om hem te helpen herinneren dat de luiers op zijn en nìet dat het vuilnis naar buiten moet. Als je het ene kan zonder hem als een klein kind te behandelen, dan kan je het andere ook, toch? Ik snap waarlijk niet waar dat verschil nou in zit.
Ik zie ook niet in waarom 'helpen herinneren' maakt dat je iemand als een klein kind behandelt.
[...]
Waar haal je dat tandenknarsen vandaan? Dat is louter jouw interpretatie hoor. Ik houd me met die luiers niet bezig, dus als ze op zijn... nou ja, dan zijn ze op. Dat vind ik wel stom van hem, maar dat vind hij zelf ook. In 95% van de gevallen interesseert het me eerlijk gezegd geen biet en in de andere 5% van de gevallen is het voor mij een mooi lesje loslaten. Ook niks mis mee. Maar passief-agressief en "dat zal hem leren"? Dat maak JIJ ervan hoor. Feit is dát hij ervan leert, want hij zit er steeds meer bovenop.
En duhuh, als ik zie dat de luiers bijna op zijn, dan herinner ik hem daaraan als hij boodschappen gaat doen. Ik ga niet geforceerd mijn mond zitten houden onder het mom van "zal hem leren". Ik weet niet hoe je het verzonnen krijgt, maar zó gaan wij niet met elkaar om nee. Ik dacht dat ik toch net uitvoerig had verteld dat ik liever met mijn man omga als volwassene in plaats van hem als kind te behandelen.
[...]
Q, zo komt het op mij over. Dat schrijf ik ook letterlijk.
En ik snap niet waarom je wel de 'verantwoordelijkheid' neemt om hem te helpen herinneren dat de luiers op zijn en nìet dat het vuilnis naar buiten moet. Als je het ene kan zonder hem als een klein kind te behandelen, dan kan je het andere ook, toch? Ik snap waarlijk niet waar dat verschil nou in zit.
Ik zie ook niet in waarom 'helpen herinneren' maakt dat je iemand als een klein kind behandelt.
donderdag 15 april 2010 om 14:15
quote:qwertu schreef op 15 april 2010 @ 13:04:
[...]
En als het dan een keertje wel boeit, dan zeg ik daar wat van en dan krijg ik terug dat als ik denk dat ik het beter kan, ik het maar gewoon zelf moet doen. .Als dit over luiers of vuilnis buiten zetten gaat, krijg ik heel sterk de indruk dat jullie samen kleine kinderen zijn. Als je bij helpen herinneren al te horen krijgt dat je iets lekker zelf moet doen als je het beter kan...
[...]
En als het dan een keertje wel boeit, dan zeg ik daar wat van en dan krijg ik terug dat als ik denk dat ik het beter kan, ik het maar gewoon zelf moet doen. .Als dit over luiers of vuilnis buiten zetten gaat, krijg ik heel sterk de indruk dat jullie samen kleine kinderen zijn. Als je bij helpen herinneren al te horen krijgt dat je iets lekker zelf moet doen als je het beter kan...
donderdag 15 april 2010 om 14:15
Heb alleen je openingspost gelezen. Maar herken er gelukkig nul komma nul in.
Ik geloof je trouwens helemaal hoor en vind dan ook dat je met je man moet gaan praten. Maar kan het niet ook zo zijn dat je wat kan leren van je man? Ik bedoel, kennelijk neemt hij het niet zo nauw met dingen en zegt/denkt hij dat het kind niet moet zeuren. Nu ken ik de situatie niet, maar wellicht voel je je bezorgder dan nodig en doe je daarom ook meer dan nodig?
Ik geloof je trouwens helemaal hoor en vind dan ook dat je met je man moet gaan praten. Maar kan het niet ook zo zijn dat je wat kan leren van je man? Ik bedoel, kennelijk neemt hij het niet zo nauw met dingen en zegt/denkt hij dat het kind niet moet zeuren. Nu ken ik de situatie niet, maar wellicht voel je je bezorgder dan nodig en doe je daarom ook meer dan nodig?
donderdag 15 april 2010 om 14:21
wat een OP ...
ik stond gister nog te foeteren en te tieren tegen mn man ...
hoe komt het dat ik het moet vragen om eens tijd voor mezelf te verwerven, hoe komt het dat hij als vanzelfsprekend 4 avonden per week lekker voor zichzelf heeft. hoe komt het dat ik op de dag dat oma oppast alleen maar achterstallig huishouden aan het doen ben "terwijl iedereen de illusie heeft dat ik die dag even lekker voor mezelf heb"
ik wil een baan, maar dat kan niet door de BI, ik wil ook wel weer eens stappen, maar dat kan niet door de BI, ik wil tijd voor mezelf , maar het enige wat ik dag avond en nacht hoor is mama mama mama mama mama mama
mamma wil even pauze af en toe ! en waar is pappa? oh die is weer zaalvoetballen
ik stond gister nog te foeteren en te tieren tegen mn man ...
hoe komt het dat ik het moet vragen om eens tijd voor mezelf te verwerven, hoe komt het dat hij als vanzelfsprekend 4 avonden per week lekker voor zichzelf heeft. hoe komt het dat ik op de dag dat oma oppast alleen maar achterstallig huishouden aan het doen ben "terwijl iedereen de illusie heeft dat ik die dag even lekker voor mezelf heb"
ik wil een baan, maar dat kan niet door de BI, ik wil ook wel weer eens stappen, maar dat kan niet door de BI, ik wil tijd voor mezelf , maar het enige wat ik dag avond en nacht hoor is mama mama mama mama mama mama
mamma wil even pauze af en toe ! en waar is pappa? oh die is weer zaalvoetballen
donderdag 15 april 2010 om 15:18
quote:Yamuna schreef op 15 april 2010 @ 14:21:
mama mama mama mama mama mama
mamma wil even pauze af en toe ! en waar is pappa? oh die is weer zaalvoetballen
Ja, precies! Dat heb ik vandaag ook! Heb net met mijn dochter gedouched omdat het arme wurm zichzelf en mij helemaal onder had gespuugd, en waar is papa? Oh die is weer volleyballen
Maar goed, ze ligt nu lekker te slapen, en ze heeft al met al tenminste iets binnen gehouden. Ze heeft wel wat blauwe handjes en voetjes, iemand enig idee of dat erg is?
@Schouderklopje en Perel: ik vind mezelf niet extreem bezorgd of extreem verwaarlozend, ik zit gewoon ergens in het midden, net zoals de meeste ouders
mama mama mama mama mama mama
mamma wil even pauze af en toe ! en waar is pappa? oh die is weer zaalvoetballen
Ja, precies! Dat heb ik vandaag ook! Heb net met mijn dochter gedouched omdat het arme wurm zichzelf en mij helemaal onder had gespuugd, en waar is papa? Oh die is weer volleyballen
Maar goed, ze ligt nu lekker te slapen, en ze heeft al met al tenminste iets binnen gehouden. Ze heeft wel wat blauwe handjes en voetjes, iemand enig idee of dat erg is?
@Schouderklopje en Perel: ik vind mezelf niet extreem bezorgd of extreem verwaarlozend, ik zit gewoon ergens in het midden, net zoals de meeste ouders
donderdag 15 april 2010 om 15:19
quote:qwertu schreef op 15 april 2010 @ 13:35:
Ik bedoel: kom op zeg, er zijn homostellen die óók gewoon hun huishouden draaiende houden. En kom nou niet aan met dat homo's geen èchte mannen zijn o.i.d. Nee hoor, daar kom ik niet mee aan. En je moet niet elke keer zo bovenop de kast zitten. Neem het niet te persoonlijk. Het was een grapje.
Ik bedoel: kom op zeg, er zijn homostellen die óók gewoon hun huishouden draaiende houden. En kom nou niet aan met dat homo's geen èchte mannen zijn o.i.d. Nee hoor, daar kom ik niet mee aan. En je moet niet elke keer zo bovenop de kast zitten. Neem het niet te persoonlijk. Het was een grapje.
donderdag 15 april 2010 om 15:19
quote:Sophia12 schreef op 15 april 2010 @ 15:18:
Maar goed, ze ligt nu lekker te slapen, en ze heeft al met al tenminste iets binnen gehouden. Ze heeft wel wat blauwe handjes en voetjes, iemand enig idee of dat erg is?
De huisarts?
Als het van de kou is, moet je haar opwarmen. Als ze niet koud aanvoelt: even de huisarts bellen.
Maar goed, ze ligt nu lekker te slapen, en ze heeft al met al tenminste iets binnen gehouden. Ze heeft wel wat blauwe handjes en voetjes, iemand enig idee of dat erg is?
De huisarts?
Als het van de kou is, moet je haar opwarmen. Als ze niet koud aanvoelt: even de huisarts bellen.
donderdag 15 april 2010 om 15:23
quote:qwertu schreef op 15 april 2010 @ 13:48:
En verder val ik even van mijn stoel van verbazing dat er werkelijk nog vrouwen zijn die denken dat het kunnen strijken en het kunnen organiseren van het huishouden iets is wat exclusief is voorbehouden aan vrouwen...
Ik denk dat vrouwen het belangrijker vinden. Met name dat dat dan op hun manier gedaan wordt.
Als mijn man de was vouwt dan komt dat heel anders in de kast terecht dan als ik het zou doen.
Dat is een kwestie van loslaten, en niet gaan gillen dat hij het niet goed doet.
En verder val ik even van mijn stoel van verbazing dat er werkelijk nog vrouwen zijn die denken dat het kunnen strijken en het kunnen organiseren van het huishouden iets is wat exclusief is voorbehouden aan vrouwen...
Ik denk dat vrouwen het belangrijker vinden. Met name dat dat dan op hun manier gedaan wordt.
Als mijn man de was vouwt dan komt dat heel anders in de kast terecht dan als ik het zou doen.
Dat is een kwestie van loslaten, en niet gaan gillen dat hij het niet goed doet.
donderdag 15 april 2010 om 15:23
donderdag 15 april 2010 om 15:25
quote:whopper schreef op 15 april 2010 @ 15:23:
[...]
Ik denk dat vrouwen het belangrijker vinden. Met name dat dat dan op hun manier gedaan wordt.
Maar is dat niet júist omdat we altijd aangeleerd hebben dat vrouwen het huishouden nu eenmaal beter kunnen dan mannen? En dat mannen er nu eenmaal ongeschikt voor zijn? En dat je mannen nu eenmaal achter de vodden aan moet zitten en opdrachten moet geven?
[...]
Ik denk dat vrouwen het belangrijker vinden. Met name dat dat dan op hun manier gedaan wordt.
Maar is dat niet júist omdat we altijd aangeleerd hebben dat vrouwen het huishouden nu eenmaal beter kunnen dan mannen? En dat mannen er nu eenmaal ongeschikt voor zijn? En dat je mannen nu eenmaal achter de vodden aan moet zitten en opdrachten moet geven?
donderdag 15 april 2010 om 15:28
quote:qwertu schreef op 15 april 2010 @ 15:25:
[...]
Maar is dat niet júist omdat we altijd aangeleerd hebben dat vrouwen het huishouden nu eenmaal beter kunnen dan mannen? En dat mannen er nu eenmaal ongeschikt voor zijn? En dat je mannen nu eenmaal achter de vodden aan moet zitten en opdrachten moet geven?
Ik weet niet hoe het met de rest is, maar ik heb dat niet geleerd nee. Jij wel dan?
Wel weet ik dat ik graag mijn was gestreken in de kast heb, en dat mijn man dat geen drol interesseert (als zijn overhemden maar gestreken zijn en dat kan hij zelf)
Als ik dus gestreken was in de kast wil, dan kan ik dat maar beter zelf doen.
[...]
Maar is dat niet júist omdat we altijd aangeleerd hebben dat vrouwen het huishouden nu eenmaal beter kunnen dan mannen? En dat mannen er nu eenmaal ongeschikt voor zijn? En dat je mannen nu eenmaal achter de vodden aan moet zitten en opdrachten moet geven?
Ik weet niet hoe het met de rest is, maar ik heb dat niet geleerd nee. Jij wel dan?
Wel weet ik dat ik graag mijn was gestreken in de kast heb, en dat mijn man dat geen drol interesseert (als zijn overhemden maar gestreken zijn en dat kan hij zelf)
Als ik dus gestreken was in de kast wil, dan kan ik dat maar beter zelf doen.
donderdag 15 april 2010 om 15:29
quote:qwertu schreef op 15 april 2010 @ 15:23:
[...]
Alle persoonlijke en ongeëmancipeerde opmerkingen die gemaakt zijn waren een grapje? Nee, dát praat lekker.
Nee hoor, alleen die van 'maar jij bent een vrouw'.
De rest was mijn persoonlijke mening. En dus hoef je je dat ook niet persoonlijk aan te trekken.
Ik ben een ouderwets meisje, jij niet. Prima toch?
[...]
Alle persoonlijke en ongeëmancipeerde opmerkingen die gemaakt zijn waren een grapje? Nee, dát praat lekker.
Nee hoor, alleen die van 'maar jij bent een vrouw'.
De rest was mijn persoonlijke mening. En dus hoef je je dat ook niet persoonlijk aan te trekken.
Ik ben een ouderwets meisje, jij niet. Prima toch?
donderdag 15 april 2010 om 15:31
Qua huishouden doet mijn man juist onwijs veel voor iemand die fulltime werkt en een vrouw heeft die slechts twee dagen werkt.
Hij strijkt (kan ik niet), stofzuigt, dweilt en ragt het onkruid uit de voortuin. Hij kookt in het weekend, doet af en toe boodschappen...
Ik had het meer over de dingen als: kinderne moeten nieuwe kleren/schoenen/kapper, boeken naar de bieb, cadeau voor een feestje etc. Dat zijn de dingen die ik manage.
Hij strijkt (kan ik niet), stofzuigt, dweilt en ragt het onkruid uit de voortuin. Hij kookt in het weekend, doet af en toe boodschappen...
Ik had het meer over de dingen als: kinderne moeten nieuwe kleren/schoenen/kapper, boeken naar de bieb, cadeau voor een feestje etc. Dat zijn de dingen die ik manage.
donderdag 15 april 2010 om 15:31
quote:whopper schreef op 15 april 2010 @ 13:29:
[...]
Ik heb gekozen voor een man. Als ik had gewild dat de was op tijd gedaan was, gestreken en naadloos in de kast had gelegen, op kleur en type gerangschikt, en dat die ook nog eens naar lavendel rook, dan had ik voor een vrouw gekozen.
Oh jee. Mijn man is met een man getrouwd. Of in elk geval: niet met een vrouw.
Ik geloof er echt helemaal niks van dat affiniteit met gestreken was aangeboren is: als er nou iets aangeleerd gedrag is, dan lijken het me juist zulke dingen.
[...]
Ik heb gekozen voor een man. Als ik had gewild dat de was op tijd gedaan was, gestreken en naadloos in de kast had gelegen, op kleur en type gerangschikt, en dat die ook nog eens naar lavendel rook, dan had ik voor een vrouw gekozen.
Oh jee. Mijn man is met een man getrouwd. Of in elk geval: niet met een vrouw.
Ik geloof er echt helemaal niks van dat affiniteit met gestreken was aangeboren is: als er nou iets aangeleerd gedrag is, dan lijken het me juist zulke dingen.
donderdag 15 april 2010 om 15:35
quote:whopper schreef op 15 april 2010 @ 15:28:
[...]
Ik weet niet hoe het met de rest is, maar ik heb dat niet geleerd nee. Jij wel dan?
Wel weet ik dat ik graag mijn was gestreken in de kast heb, en dat mijn man dat geen drol interesseert (als zijn overhemden maar gestreken zijn en dat kan hij zelf)
Als ik dus gestreken was in de kast wil, dan kan ik dat maar beter zelf doen.In dat geval lijkt het me zinvoller dat je praat over jóuw voorkeuren en over jóuw mans gebrek eraan. Want grappig genoeg deel ik die voorkeuren níet (en strijkt mijn man als de beste ).
[...]
Ik weet niet hoe het met de rest is, maar ik heb dat niet geleerd nee. Jij wel dan?
Wel weet ik dat ik graag mijn was gestreken in de kast heb, en dat mijn man dat geen drol interesseert (als zijn overhemden maar gestreken zijn en dat kan hij zelf)
Als ik dus gestreken was in de kast wil, dan kan ik dat maar beter zelf doen.In dat geval lijkt het me zinvoller dat je praat over jóuw voorkeuren en over jóuw mans gebrek eraan. Want grappig genoeg deel ik die voorkeuren níet (en strijkt mijn man als de beste ).
