Kinderen
alle pijlers
Cheers!
dinsdag 11 december 2007 om 16:17
die nugget! Gefeliciteerd!!
Xop, ik weet toch echt wel zeker dat ik het goede plaatje bij de goede nick heb, malle!
Heb ik de hele dag geen internet, net nog niet, start ik mijn computer opnieuw op en inenesn doet hij het weer. Had ik wellicht zomaar de hele middag hier kenne komme.
Die bam, ben benieuwd wat voor sollicitatie het is.....
Xop, ik weet toch echt wel zeker dat ik het goede plaatje bij de goede nick heb, malle!
Heb ik de hele dag geen internet, net nog niet, start ik mijn computer opnieuw op en inenesn doet hij het weer. Had ik wellicht zomaar de hele middag hier kenne komme.
Die bam, ben benieuwd wat voor sollicitatie het is.....
dinsdag 11 december 2007 om 16:41
we leven een jaar geleden:
ik lig in bed en ben ziek. Niet zomaar een beetje ziek, maar echt ziek. Had gisteren een heerlijke fijne familiedag en ging met een blij en gelukkig gevoel naar bed. Had het koud en kroop lekker een boek onder de wol. Ik kreeg het alsmaar kouder en tegen de tijd dat ik het lekker had zag je me haast niet meer onder de enorme berg dekens. Toch maar eens temperaturen dacht ik: shit, 39.8. Bah, zeker griep, raar, ik heb nooit griep. Gelukkig is bentos morgenochtend vrij schiet er nog even door me heen. Een dag later ben ik nog zieker, de koorts komt met paracetamol niet meer onder de 40 graden en ik slaap. Beter gezegd: ik ben van de wereld, ik dobber in een aangenaam diep zwart gat. Als iemand me aanspreekt schrik ik ervan en worstel me naar het echte leven, maar daar zak ik al even snel weer uit weg. Bentos vertrouwt het van geen kant en belt de huisarts, veel drinken en aankijken is het advies. Die nacht donder ik haast van de trap als ik zwabberend naar de wc moet omdat ik enorme diarree heb gekregen. Ik heb inmense buikpijn en de koorts is opgelopen tot 41 graden. Ik ben alleen maar wakker als ik naar de wc moet, de rest van de dag dobber ik in mijn eigen zwarte oceaan. Ik hoor niets, weet niets en zie niets. Het boeit me niet, zolang ze me maar laten liggen. Als bentos `s avonds uit zijn werk komt schrikt hij zich het leplazarus van mijn afwezige en gelaten toestand, hij belt de dokterspost. Die willen mij vragen welk huisnummer ik woon en hoe ik me voel. Wat een onzin denk ik nog. Dan zegt de aardige stem in de verte dat ik door een arts gezien moet worden en dat er gauw iemand aankomt. Prima, als ik maar wegdrijven mag. Dat mag niet, er wordt gevoeld, geduwd, betast en zorgen gemaakt. Niet door mij, ik zak weg zodra men me loslaat. Er wordt een ambulance gebeld en ik strompel naar beneden voor het toilet en zak op de bank ineen. Dan lig ik in eens in de ambulance en doen ze hun best om me een infuus te geven, het lukt niet, opschieten maar zeggen ze. Ik denk: mooi, opschieten, dan slaap ik gauw weer. In het ziekenhuis begint de pijnlijke ellende van duwen, betasten, vragen en prikken opnieuw. Ik ben moe en wil alleen maar slapen. Inmiddels heb ik 41.5. Weken later realiseer ik me dat dat slechts een enkele tiende van de dood af is. Ik wordt opgenomen, best denk ik, dan kan ik slapen en merk weer niets van alles ok me heen.Ik heb pijn, veel pijn in mijn buik en rug en schrik iedere keer wakker van een arts ,met zorgelijke blikken en er wordt ontelbaar vaak bloed geprikt. ergens die dag zijn mijn ouders en broer er, sorry ik kan niet wakker zijn schiet er door me heen en zak weer weg.
Dan komt er ineesn een andere arts: ik ga je opereren zegt hij en je krijgt een stoma. Dat maakt me wakker. WAT! Ik wil geen stoma en ik huil, er zijn geen tranen, de koorts en diarree hebben al het vocht uit mijn lijf geperst. Bentos komt en koestert, knuffelt en troost me. Ik ben bang en wil niet, maar de arts zegt dat er iets moet gebeuren omdat ik anders er misschien wel tussenuit piep. Dan moet die operatie maar, berust ik.
Mijn volgende gedachte is dat ik op een grote zandvlakte vol met kapotte flessen sta en niemand hoort me schreeuwen. Ik roep en roep, maar niemand helpt me. Tot ik bentos hoor en hij mijn hoofd kust. Ga maar slapen zegt hij, je hebt geen stoma. Ik lig op de IC en in ieder oorspronkelijk of bedacht gaatje in mijn lijf zit een slang. Zo voelen mijn patienten zich dus, schiet er door me heen.De volgende dag zie ik in een waas mijn vader met tranen in zijn ogen naar de monitor naast mijn bed kijken. Ik snap het niet, waarom huilt hij? de sterkste man die ik ken? Ze komen een onderzoek doen zegt een verpleegkundige en ik wordt op mijn zij gedraaid, dat doet enorme zeer met die jaap in mijn buik. De volgende 10 minuten heb ik zo`n enorme pijn dat ik er echt van lig te gillen, ik weet niet waar ik het zoeken moet. Uiteindelijk is dat wel het moment waarop duidelijk wordt wat er aan de hand is. Ik krijg prednison, een voedingsinfuus en in de dagen erna kom ik weer een beetje tot rust. 5 dagen boven de 40 graden koorts maakt dat je uitgeput bent, ik weet veel niet en probeer alle lege plekjes in mijn hoofd te vullen door de verhalen van anderen.een ,aand in het zieknhuis, weg van mijjn gezin en mijn gewone leven. Moeilijk.Maanden heeft me bezig gehouden dat het toch wel dondersgoed anders af had kunnen lopen. Dan had bentos met onze 2 prachtige kinderen in ons nieuwe huis zonder mij verder gemoeten. Mijn leven wordt nog geleefd en gekoesterd. Ik geniet en ben af en toe even verdrietig. Vervolgens alleen maar blij dat ik deze maand december wèl gezond ben, deze kerst wel thuis mag doorbengen en dit nieuwjaar op passende wijze ingeluid gaat worden. Het is een jaar verder en mijn leven is weer op de rit.
ik lig in bed en ben ziek. Niet zomaar een beetje ziek, maar echt ziek. Had gisteren een heerlijke fijne familiedag en ging met een blij en gelukkig gevoel naar bed. Had het koud en kroop lekker een boek onder de wol. Ik kreeg het alsmaar kouder en tegen de tijd dat ik het lekker had zag je me haast niet meer onder de enorme berg dekens. Toch maar eens temperaturen dacht ik: shit, 39.8. Bah, zeker griep, raar, ik heb nooit griep. Gelukkig is bentos morgenochtend vrij schiet er nog even door me heen. Een dag later ben ik nog zieker, de koorts komt met paracetamol niet meer onder de 40 graden en ik slaap. Beter gezegd: ik ben van de wereld, ik dobber in een aangenaam diep zwart gat. Als iemand me aanspreekt schrik ik ervan en worstel me naar het echte leven, maar daar zak ik al even snel weer uit weg. Bentos vertrouwt het van geen kant en belt de huisarts, veel drinken en aankijken is het advies. Die nacht donder ik haast van de trap als ik zwabberend naar de wc moet omdat ik enorme diarree heb gekregen. Ik heb inmense buikpijn en de koorts is opgelopen tot 41 graden. Ik ben alleen maar wakker als ik naar de wc moet, de rest van de dag dobber ik in mijn eigen zwarte oceaan. Ik hoor niets, weet niets en zie niets. Het boeit me niet, zolang ze me maar laten liggen. Als bentos `s avonds uit zijn werk komt schrikt hij zich het leplazarus van mijn afwezige en gelaten toestand, hij belt de dokterspost. Die willen mij vragen welk huisnummer ik woon en hoe ik me voel. Wat een onzin denk ik nog. Dan zegt de aardige stem in de verte dat ik door een arts gezien moet worden en dat er gauw iemand aankomt. Prima, als ik maar wegdrijven mag. Dat mag niet, er wordt gevoeld, geduwd, betast en zorgen gemaakt. Niet door mij, ik zak weg zodra men me loslaat. Er wordt een ambulance gebeld en ik strompel naar beneden voor het toilet en zak op de bank ineen. Dan lig ik in eens in de ambulance en doen ze hun best om me een infuus te geven, het lukt niet, opschieten maar zeggen ze. Ik denk: mooi, opschieten, dan slaap ik gauw weer. In het ziekenhuis begint de pijnlijke ellende van duwen, betasten, vragen en prikken opnieuw. Ik ben moe en wil alleen maar slapen. Inmiddels heb ik 41.5. Weken later realiseer ik me dat dat slechts een enkele tiende van de dood af is. Ik wordt opgenomen, best denk ik, dan kan ik slapen en merk weer niets van alles ok me heen.Ik heb pijn, veel pijn in mijn buik en rug en schrik iedere keer wakker van een arts ,met zorgelijke blikken en er wordt ontelbaar vaak bloed geprikt. ergens die dag zijn mijn ouders en broer er, sorry ik kan niet wakker zijn schiet er door me heen en zak weer weg.
Dan komt er ineesn een andere arts: ik ga je opereren zegt hij en je krijgt een stoma. Dat maakt me wakker. WAT! Ik wil geen stoma en ik huil, er zijn geen tranen, de koorts en diarree hebben al het vocht uit mijn lijf geperst. Bentos komt en koestert, knuffelt en troost me. Ik ben bang en wil niet, maar de arts zegt dat er iets moet gebeuren omdat ik anders er misschien wel tussenuit piep. Dan moet die operatie maar, berust ik.
Mijn volgende gedachte is dat ik op een grote zandvlakte vol met kapotte flessen sta en niemand hoort me schreeuwen. Ik roep en roep, maar niemand helpt me. Tot ik bentos hoor en hij mijn hoofd kust. Ga maar slapen zegt hij, je hebt geen stoma. Ik lig op de IC en in ieder oorspronkelijk of bedacht gaatje in mijn lijf zit een slang. Zo voelen mijn patienten zich dus, schiet er door me heen.De volgende dag zie ik in een waas mijn vader met tranen in zijn ogen naar de monitor naast mijn bed kijken. Ik snap het niet, waarom huilt hij? de sterkste man die ik ken? Ze komen een onderzoek doen zegt een verpleegkundige en ik wordt op mijn zij gedraaid, dat doet enorme zeer met die jaap in mijn buik. De volgende 10 minuten heb ik zo`n enorme pijn dat ik er echt van lig te gillen, ik weet niet waar ik het zoeken moet. Uiteindelijk is dat wel het moment waarop duidelijk wordt wat er aan de hand is. Ik krijg prednison, een voedingsinfuus en in de dagen erna kom ik weer een beetje tot rust. 5 dagen boven de 40 graden koorts maakt dat je uitgeput bent, ik weet veel niet en probeer alle lege plekjes in mijn hoofd te vullen door de verhalen van anderen.een ,aand in het zieknhuis, weg van mijjn gezin en mijn gewone leven. Moeilijk.Maanden heeft me bezig gehouden dat het toch wel dondersgoed anders af had kunnen lopen. Dan had bentos met onze 2 prachtige kinderen in ons nieuwe huis zonder mij verder gemoeten. Mijn leven wordt nog geleefd en gekoesterd. Ik geniet en ben af en toe even verdrietig. Vervolgens alleen maar blij dat ik deze maand december wèl gezond ben, deze kerst wel thuis mag doorbengen en dit nieuwjaar op passende wijze ingeluid gaat worden. Het is een jaar verder en mijn leven is weer op de rit.
dinsdag 11 december 2007 om 16:45
Ach jee Bentetje toch. Ik ben zo blij dat je er nog bent. En dat ik je dit jaar ontmoet heb. Toen je ziek was kende ik je alleen nog maar online, nu ik weet wie je bent heb ik een veel beter beeld bij toen. En heb ik met terugwerkende kracht nog meer met jou en de jouwen te doen. Ik wens je de leukste kerst die je maar kunt verzinnen. Zoen!
dinsdag 11 december 2007 om 19:14
Oooh Bentetje, wow
~snif~
meid, wij zijn ook zo blij dat jij er nog bent!
Sjemig Toet, heb je al een oplossing voor die schoolkrant?
Dat is lastig!
Hoevaak hebben jullie trouwens schoolkrant? Hier maar 4x per jaar ofzo..
(is best wel weinig, eigenlijk)
Ik heb vanmiddag een giraffe getekend
Ben d'r blij van. Met inkleuren werd het wel lastiger, maar op afstand lijkt het heel wat
En altijd weer grappig: de kinderen verveelden zich enz enz.. ik ga tekenen, gelijk zijn zij ook enthousiast bezig! LD was trouwens eerst gewoon aan 't knutselen. LE heeft groente en fruit getekend (nog naar aanleiding van mijn appel) door ze gewoon op het papier te leggen, over te trekken en in te kleuren
Ze hebben ook beide een weg van bovenaf getekend en wat ik dan zo grappig vindt: ze doen de strepen, die normaliter dus wit zijn, in het zwart. De weg zelf is grijs.
~veegt de laatste tranen, door Bentetje opgewekt, nog even weg en gaat verder surfen~
~snif~
meid, wij zijn ook zo blij dat jij er nog bent!
Sjemig Toet, heb je al een oplossing voor die schoolkrant?
Dat is lastig!
Hoevaak hebben jullie trouwens schoolkrant? Hier maar 4x per jaar ofzo..
(is best wel weinig, eigenlijk)
Ik heb vanmiddag een giraffe getekend
Ben d'r blij van. Met inkleuren werd het wel lastiger, maar op afstand lijkt het heel wat
En altijd weer grappig: de kinderen verveelden zich enz enz.. ik ga tekenen, gelijk zijn zij ook enthousiast bezig! LD was trouwens eerst gewoon aan 't knutselen. LE heeft groente en fruit getekend (nog naar aanleiding van mijn appel) door ze gewoon op het papier te leggen, over te trekken en in te kleuren
Ze hebben ook beide een weg van bovenaf getekend en wat ik dan zo grappig vindt: ze doen de strepen, die normaliter dus wit zijn, in het zwart. De weg zelf is grijs.
~veegt de laatste tranen, door Bentetje opgewekt, nog even weg en gaat verder surfen~
Later is nu
dinsdag 11 december 2007 om 21:04
Oh, lieve, lieve Bent, natuurlijk moest dat even.
Meid, logisch dat je gedachten en verdriet teruggaan naar de dag dat die ellende begon. En net als de rest ben ik blij dat je niet weggezwommen bent, maar nog lekker in ons midden kan zitten stralen met die geweldige droge humor van je!
Whop, gefeliciteerd met jouw jongste kanjer!!!
Toet, aangereden? Meid, wat een schrik ook...hoe voel je je?
(en oh, wat baalde ik toen ik net dat ene telefoontje door mijn collega liet oppakken en haar hoorde doorverbinden; "Meisje Toet voor je..". Jammerrrrr!)
Meid, logisch dat je gedachten en verdriet teruggaan naar de dag dat die ellende begon. En net als de rest ben ik blij dat je niet weggezwommen bent, maar nog lekker in ons midden kan zitten stralen met die geweldige droge humor van je!
Whop, gefeliciteerd met jouw jongste kanjer!!!
Toet, aangereden? Meid, wat een schrik ook...hoe voel je je?
(en oh, wat baalde ik toen ik net dat ene telefoontje door mijn collega liet oppakken en haar hoorde doorverbinden; "Meisje Toet voor je..". Jammerrrrr!)
Wat wilde ik nou toch typen?
woensdag 12 december 2007 om 00:14
woensdag 12 december 2007 om 00:35
Oooh goed zo Kjong!!! Nu! Geniet er van!
Toet aangereden... huh?? Lees ik daar dan overheen?
Bentetje, wat een héftig verhaal zeg... en net als iedereen ben ik ook zooo blij dat je er gewoon bent! En dat je je ook weer goed voelt!
Whop, Mac en Nugget, van harte gefeliciteerd!!
Hier ook de hele middag aan het knutselen geweest (gistermiddag ook al) kerstballen geverfd, mandala's (??) gemaakt, kerstkaarten geknutseld etc. Leuk man! Die Mandala's zijn trouwens superleuk. Is echt rustgevend (zei Dreamer ook al eens toch?) maar als je ze uitknipt en dan de achterkant instrijkt met olijolie is het "net" glas in lood. Ons hele raam hangt er nu mee voel, staat erg leuk. (En de komende jaren hebben wij dus vieze vette ramen, want ik doe niet aan lappen en ze zitten onder de olijolie)
Vanavond lekker uit eten geweest met vriendin, was supergezellig, uitgebreid bijgekletst en ik ben niet verkracht op de terugweg. Hihi.
Morgen begint mijn werkweek weer... pfff.... geen zin, wil bij de kindjes blijven... snif.
Slaap lekker!
Toet aangereden... huh?? Lees ik daar dan overheen?
Bentetje, wat een héftig verhaal zeg... en net als iedereen ben ik ook zooo blij dat je er gewoon bent! En dat je je ook weer goed voelt!
Whop, Mac en Nugget, van harte gefeliciteerd!!
Hier ook de hele middag aan het knutselen geweest (gistermiddag ook al) kerstballen geverfd, mandala's (??) gemaakt, kerstkaarten geknutseld etc. Leuk man! Die Mandala's zijn trouwens superleuk. Is echt rustgevend (zei Dreamer ook al eens toch?) maar als je ze uitknipt en dan de achterkant instrijkt met olijolie is het "net" glas in lood. Ons hele raam hangt er nu mee voel, staat erg leuk. (En de komende jaren hebben wij dus vieze vette ramen, want ik doe niet aan lappen en ze zitten onder de olijolie)
Vanavond lekker uit eten geweest met vriendin, was supergezellig, uitgebreid bijgekletst en ik ben niet verkracht op de terugweg. Hihi.
Morgen begint mijn werkweek weer... pfff.... geen zin, wil bij de kindjes blijven... snif.
Slaap lekker!
woensdag 12 december 2007 om 00:41
Nee? Dan zelf maar aan de strijk. Net terug van schoolkrantredactievergadering, nu spullen voor morgen klaarzetten. Moet om 6.45 uur in de trein zitten. gaaaaaaaaap.
Ik ben al weer uitgedeukt hoor Pimpelmeis (had er oevr geschreven bij Gspottopic van Mims), had alleen een meningvreschil met een bestuurder die dacht dat ie voorrang had en de vaart van Toet op een aanhangfiets ook nog eens verkeerd inschatte. En toen zat ik door hulp en autovervor van een stel bezorgde omstanders opeens op de EHBO ipv in trein naar werk. Au en oeps. Maar ik heb geloof ik toch geen hersenschudding, natuurlijk wel weer een zere enkel. En een lijf dat nog wat strak staat van de schrik.
Strijken, tas inpakken en proberen nog een paar uur slaap in te halen.
Moet werken morgen in Dreamertown!
Ik ben al weer uitgedeukt hoor Pimpelmeis (had er oevr geschreven bij Gspottopic van Mims), had alleen een meningvreschil met een bestuurder die dacht dat ie voorrang had en de vaart van Toet op een aanhangfiets ook nog eens verkeerd inschatte. En toen zat ik door hulp en autovervor van een stel bezorgde omstanders opeens op de EHBO ipv in trein naar werk. Au en oeps. Maar ik heb geloof ik toch geen hersenschudding, natuurlijk wel weer een zere enkel. En een lijf dat nog wat strak staat van de schrik.
Strijken, tas inpakken en proberen nog een paar uur slaap in te halen.
Moet werken morgen in Dreamertown!
woensdag 12 december 2007 om 08:09
Oh Wow, Toet in Dreamertown! (en natuurlijk geen tijd voor Dreamer, want werken, da's balen.. ook nog in de buurt van Dreamer?? Please?? Dreamer is vrij, tenslotte... oh.. shoet, Toet is natuurlijk al in de trein.
IK heb trouwens al een jaar niet gestreken, wil best vanalles voor je doen, maar dát dus niet!
Goedenmorgen allen!!
Pimpel, fijn dat je leuk had en veilig thuis kwam
En leuk dat knutselen! Op wat voor papier maak je de mandalas dan, voor je ze met olie insmeert? Ik heb nog van dat spul liggen, trouwens, waar je soort van glas-in-lood mee maakt en op het raam kunt plakken, zonder vlekken te verwijderen..
Kjong, geniet en geniet! Heerlijk joh, je man hier!
(maar we missen je wel een beetje, natuurlijk)
Toedels!
IK heb trouwens al een jaar niet gestreken, wil best vanalles voor je doen, maar dát dus niet!
Goedenmorgen allen!!
Pimpel, fijn dat je leuk had en veilig thuis kwam
En leuk dat knutselen! Op wat voor papier maak je de mandalas dan, voor je ze met olie insmeert? Ik heb nog van dat spul liggen, trouwens, waar je soort van glas-in-lood mee maakt en op het raam kunt plakken, zonder vlekken te verwijderen..
Kjong, geniet en geniet! Heerlijk joh, je man hier!
(maar we missen je wel een beetje, natuurlijk)
Toedels!
Later is nu
woensdag 12 december 2007 om 09:18
Morguh!
Ooooh Bent, ik sluit me ontzettend aan; wat een waardeloze, angstige periode was dat en wat heb je goed beschreven hoe dat voor jou was!
Een virtuele proost op jouw gezondheid!!!
Lief dat er met me meegeleefd werd, gisteren! Maar het stelt niet zoveel voor, hoor. Op een verkoopafdeling voor slechts een paar maanden ter vervanging van iemand. Maar ik heb 2e gesprek (eigenlijk vandaag maar ik was vergeten dat ik naar ziekenhuis moet straks) en al telefoontje gehad dat ze me willen. Heb er wel zin in, even andere omgeving en mensen enzo.
Even verven met Levi.. Later!
Ooooh Bent, ik sluit me ontzettend aan; wat een waardeloze, angstige periode was dat en wat heb je goed beschreven hoe dat voor jou was!
Een virtuele proost op jouw gezondheid!!!
Lief dat er met me meegeleefd werd, gisteren! Maar het stelt niet zoveel voor, hoor. Op een verkoopafdeling voor slechts een paar maanden ter vervanging van iemand. Maar ik heb 2e gesprek (eigenlijk vandaag maar ik was vergeten dat ik naar ziekenhuis moet straks) en al telefoontje gehad dat ze me willen. Heb er wel zin in, even andere omgeving en mensen enzo.
Even verven met Levi.. Later!
woensdag 12 december 2007 om 09:44
verven met Levi.. weetje, daar stel ik me ineens hele aparte dingen bij voor
(ziet Bambi Levi bij z'n voetjes pakken, met z'n haartjes in een bus verf dopen en hoppa, rondzwaaien tegen 't doek )
érgens moet ik toch een hersenkronkel hebben
koffie-ochtend was gezellig
ha, dat was weer interessant nieuws, of niet?
(ziet Bambi Levi bij z'n voetjes pakken, met z'n haartjes in een bus verf dopen en hoppa, rondzwaaien tegen 't doek )
érgens moet ik toch een hersenkronkel hebben
koffie-ochtend was gezellig
ha, dat was weer interessant nieuws, of niet?
Later is nu
woensdag 12 december 2007 om 12:22
Bentetje, dikke, dikke kus. Geloof al te zeer dat dit soort dingen rustige verwerking nodig hebben en dan zo'n jaar na dato nog even komen buurten. Het is ook verbijsterend dat je lijf (je eigen lijf!) zo'n rare truuk kan uithalen en omdat je vervolgens al je kracht en energie nodig hebt om lichamelijk te herstellen, blijft er nog wel eens een voorraadje emotie liggen. Althans, lijkt me zo. Heel fijn dat je het hier wilde opschrijven, je bent mooi.
Pimpel, wat een goed geknutsel! Hulde, hulde (ik ben daar zo niet van, mijn kinderen komen in dat opzicht echt tekort, ik leun zwaar op creche & school in deze zaken *schaam*.)
O trouwens, Pimpel; is Pompel al Voorgoed Onvrucghtbaar verklaard? GG moest potje-met-inhoud inleveren, alleen dat was pal na ons kindloze weekend waarin we ons helemaal ongans hebben gesexd op diverse momenten van de dag & nacht, dus nu was het waarschijnlijk niet genoeg om te kunnen checken *bulder*. God straft meteen.
Pimpel, wat een goed geknutsel! Hulde, hulde (ik ben daar zo niet van, mijn kinderen komen in dat opzicht echt tekort, ik leun zwaar op creche & school in deze zaken *schaam*.)
O trouwens, Pimpel; is Pompel al Voorgoed Onvrucghtbaar verklaard? GG moest potje-met-inhoud inleveren, alleen dat was pal na ons kindloze weekend waarin we ons helemaal ongans hebben gesexd op diverse momenten van de dag & nacht, dus nu was het waarschijnlijk niet genoeg om te kunnen checken *bulder*. God straft meteen.
woensdag 12 december 2007 om 18:36
Ehm... hallo??
Halloooo..
HALLOOOOOO
hoest?
hier wel goed hoor
heb 'afscheid' gehad van baas.
Morgen werkt hij weer, daar niet van, maar alsnog, afscheid.
Ik wilde daar eerst geen afscheid nemen, omdat hij morgen dus al gewoon weer werkt, maar bedacht me toen, dat ik 'm maar zo mis kan lopen, de komende week, aangezien IK zoveel weg ben (elders, wel aan 't werk)
Dus.. hoewel ik niet altijd blij met 'm was, vind ik het wel jammer dat hij weggaat. Ik vond het altijd wel leuk dat hij mij als een soort dochter behandelde. Hij heeft nl. 2 dochters van mijn leeftijd, kleinkinderen net iets ouder dan mijn kinderen, kortom, hoop herkenning van zijn kant. En dat was ook wel eens fijn en leuk en makkelijk.
Nu heeft m'n nieuwe 'baas' (jaja, leidinggevende) 6 kinderen, net allemaal het huis uit, maar ik heb toch minder gevoel van herkenning en begrip. Vrouw die altijd thuis was (dus in geval van ziekte niet vrij hoefde te nemen, zoals ik wel) en een kleinkind van net een jaar, geloof ik. Verder.. nahja, gewoon anders.
Dus..
ik ben weer thuis
Halloooo..
HALLOOOOOO
hoest?
hier wel goed hoor
heb 'afscheid' gehad van baas.
Morgen werkt hij weer, daar niet van, maar alsnog, afscheid.
Ik wilde daar eerst geen afscheid nemen, omdat hij morgen dus al gewoon weer werkt, maar bedacht me toen, dat ik 'm maar zo mis kan lopen, de komende week, aangezien IK zoveel weg ben (elders, wel aan 't werk)
Dus.. hoewel ik niet altijd blij met 'm was, vind ik het wel jammer dat hij weggaat. Ik vond het altijd wel leuk dat hij mij als een soort dochter behandelde. Hij heeft nl. 2 dochters van mijn leeftijd, kleinkinderen net iets ouder dan mijn kinderen, kortom, hoop herkenning van zijn kant. En dat was ook wel eens fijn en leuk en makkelijk.
Nu heeft m'n nieuwe 'baas' (jaja, leidinggevende) 6 kinderen, net allemaal het huis uit, maar ik heb toch minder gevoel van herkenning en begrip. Vrouw die altijd thuis was (dus in geval van ziekte niet vrij hoefde te nemen, zoals ik wel) en een kleinkind van net een jaar, geloof ik. Verder.. nahja, gewoon anders.
Dus..
ik ben weer thuis
Later is nu
