Cheers!
zondag 30 december 2007 om 00:30
zondag 30 december 2007 om 00:35
Heb je geen laptopaansluiting in de tuin Bambi?
enneh
als je je nou uitkleed (binnen weer, zo koud anders) en de stofzuigerslang om je heen drapeert, zou dát Bambiman nog geïnteresseerd maken, denk je?
"De nieuwe Stofzuigerlook" (zonder zakken)
Ik heb schoonfamiliebijeenkomst op 1 januari, is ook heel gezamenlijk, maar niet met jullie, toch jammer.
enneh
als je je nou uitkleed (binnen weer, zo koud anders) en de stofzuigerslang om je heen drapeert, zou dát Bambiman nog geïnteresseerd maken, denk je?
"De nieuwe Stofzuigerlook" (zonder zakken)
Ik heb schoonfamiliebijeenkomst op 1 januari, is ook heel gezamenlijk, maar niet met jullie, toch jammer.
Later is nu
zondag 30 december 2007 om 00:44
zondag 30 december 2007 om 00:50
Hee Pimp, lekker dier van plezier!
Over die stofzuigers nog even.. verkoper zei nog dat gemiddelde stofzuiger inderdaad na een jaar of 3 wel aan eind van latijn is. Miele's doen wel langer mee maar alle andere kun je na 3 jaar bij grof vuil zetten. Behalve die Dyson dus. Die heult over 10 jaar nog net zo krachtig. Zegt de verkoper. Grinnik.
Kijk geen idols meer. Ben afgehaakt na audities. Ken het trucje nu wel en vind het jammer dat je na idols nooit meer wat hoort van zo'n finalist.
John Ewbank is wel heel lekker trouwens!
Over die stofzuigers nog even.. verkoper zei nog dat gemiddelde stofzuiger inderdaad na een jaar of 3 wel aan eind van latijn is. Miele's doen wel langer mee maar alle andere kun je na 3 jaar bij grof vuil zetten. Behalve die Dyson dus. Die heult over 10 jaar nog net zo krachtig. Zegt de verkoper. Grinnik.
Kijk geen idols meer. Ben afgehaakt na audities. Ken het trucje nu wel en vind het jammer dat je na idols nooit meer wat hoort van zo'n finalist.
John Ewbank is wel heel lekker trouwens!
zondag 30 december 2007 om 01:03
quote:dreamer schreef op 30 december 2007 @ 00:56:
ah, lekker eten, altijd leuk!
Maareh.. Jerney.. Káágman??
ik heb nooit Idols enzovoorts gekeken
truste
(en nu écht écht échtwel)Ja, die ja. Ik weet dat bijna iedereen daar anders over denkt, maar ik vind haar zo ontzettend grappig! Zooooo droog.. en ondertussen, zonder dat je het merkt haast, de meest rake opmerkingen en grove grappen tussendoor. Ik pies echt vaak in mijn broek door haar.
ah, lekker eten, altijd leuk!
Maareh.. Jerney.. Káágman??
ik heb nooit Idols enzovoorts gekeken
truste
(en nu écht écht échtwel)Ja, die ja. Ik weet dat bijna iedereen daar anders over denkt, maar ik vind haar zo ontzettend grappig! Zooooo droog.. en ondertussen, zonder dat je het merkt haast, de meest rake opmerkingen en grove grappen tussendoor. Ik pies echt vaak in mijn broek door haar.
zondag 30 december 2007 om 01:06
Ik voel me een beetje suffe muts vandaag. Zou naar jullie en zou hoeren en sloeren vandaag. Maar door besluiteloosheid beide niet gedaan (vriendinnen gisteren al afgebeld, omdat ik dacht geen zin te hebben... wát is er in mij gevaren???? Vertel me ajb dat het aan het ontzwangeren ligt en níét aan mijn leeftijd...) maar nu had ik toch wel graag in een kroeg gestaan, ipv in joggingbroek op bank soppend op John Ewbank.
zondag 30 december 2007 om 01:20
Ben het ook al eens over Jerney. Fucking briljant die vrouw.
En ik heb net mijn kindje ontdekt, op de site van mijn favoriete vakantieboer. Heb ik ingestuurd omdat ik het zo'n prachtig stralend vakantiekiekje vind. Jammerdebammer dat je daar niets voor krijgt. Wel als ze je foto gebruiken voor de catalogus. En daar staat een andere foto van het moppie in maar die is ingestuurd door de VL.
Ach. Ik zit dus gewoon heel trots te wezen.
En ik heb net mijn kindje ontdekt, op de site van mijn favoriete vakantieboer. Heb ik ingestuurd omdat ik het zo'n prachtig stralend vakantiekiekje vind. Jammerdebammer dat je daar niets voor krijgt. Wel als ze je foto gebruiken voor de catalogus. En daar staat een andere foto van het moppie in maar die is ingestuurd door de VL.
Ach. Ik zit dus gewoon heel trots te wezen.
zondag 30 december 2007 om 02:01
Avatar
Ik was 7 maanden zwanger.
En ik ging naar mijn meneer.
Eventjes voor 3 nachtjes. (En een hoop bureaucratisch geneuzel.)
Istanbul, waar oost en west samenkomt.
Met niemand anders, wij samen een paar dagen weg.
Verwennerij.
Daar hadden we een luxe kamer in een luxe hotel in het Sultanahmet-gedeelte. Onze buur was het Topkapi-paleis. We keken uit op de Bosporus.
's Nachts blerde de voorzanger van de minaret van de Haya Sofia zijn gebed rechtstreeks onze kamer binnen. Hij stond in de kerk dat een moskee was geworden. Europe meets Asia. Wat een plek!
Decadent.
De kamer was in oosterse sferen ingericht.
Donkerrood. Gouden franjes. Donkerbruin leer. Diep paars. Creme.
Dikke beddensprei. Een echte lits jumeau. Sigaretkussen. Badkamer van goud, marmer en glas.
Een fles rode wijn met een goed omschreven welkom van de manager.
Verwennerij.
Er was 1 schilderij.
Een kopie welliswaar, maar een intrigerende.
Een man met een tulband, op sloffen, met een stok.
Om hem heen een hoop schildpadden en wat slablaadjes gedrappeerd.
Op zijn rug een raar bultig tasje.
Al met al een gek plaatje.
Ik lig in Kman zijn armen. Op mijn zij. Een kussen tussen mijn knieen. Mijn bult van een buik tussen ons in.
Ik wijs. En hij verteld me van het schilderij.
De man met de stok is een schilpaddentrainer uit de tijd van de sultans. Wat gelijk de blaadjes sla en de schildpadden verklaard.
De bult op de rug is een namaak schildpad. Die voor eerste schaap over de dam speelt als dat nodig is.
Maar, een schildpaddentrainer?? Dat is echt het gekste dat ik ooit gehoord heb. Vlooiencircussen daar gelaten. Waar werden die schildpadden dan voor getraind?
Voor lantaarn.
De schildpadden kregen een kaars op hun rug en verlichtte zo de weg waar men wezen moest.
En ik dacht dat wij decadent lagen te wezen.
Stel je eens voor. Dat je een schilpaddentrainer hebt.
Nee. Écht. Stel je eens voor.
Je huurt zo'n man in. Je bestelt een kostuum. Je raapt wat schilpadden bij elkaar. Je gooit wat sla naar binnen. En als je 's avonds door de tuin wilt flaneren, dan moeten ze je vergezellen.
Of een stiekum schouwspelletje wilt voor een feestje, en wel daar in die hoek.
Maar alleen als je daar zin in hebt.
Want personeel en verlichting heb je genoeg. Kaarsen die je achter glas kan plaatsen. Olielampen gaan ook al eeuwen mee. Fakkels. Haarden. Vuren.
En toch al die tijd voelde je dat je wat miste.
Een lopend vuurtje dat op z'n dooie akkertje toch nog precies deed wat jij wilde. Gewoon omdat jij dat wilde. Op dat moment.
En je een man kon inhuren voor jaren en jaren, die vervolgens geheel opging in het leven des schildpads. Gewoon omdat jij dat wilde.
Dát is pas decadent.
Stel je toch eens voor, begonnen we met mijmeren.
Stel je toch eens voor dat je zó rijk bent.
En op dat moment schopte Chipita tegen haar vader.
Rijk zijn was ineens niks meer.
Niets in vergelijking met de liefde in zijn stem die mooie woordjes vertelde tegen mijn navel.
Ik voelde me de koningin. Ik voelde me rijk. En verwend.
(Maar die schildpaddentrainer hè? Die wil ik eigenlijk nog steeds. En daarom draag ik hem een klein stukje mee in mijn virtuele leven.)
Ik was 7 maanden zwanger.
En ik ging naar mijn meneer.
Eventjes voor 3 nachtjes. (En een hoop bureaucratisch geneuzel.)
Istanbul, waar oost en west samenkomt.
Met niemand anders, wij samen een paar dagen weg.
Verwennerij.
Daar hadden we een luxe kamer in een luxe hotel in het Sultanahmet-gedeelte. Onze buur was het Topkapi-paleis. We keken uit op de Bosporus.
's Nachts blerde de voorzanger van de minaret van de Haya Sofia zijn gebed rechtstreeks onze kamer binnen. Hij stond in de kerk dat een moskee was geworden. Europe meets Asia. Wat een plek!
Decadent.
De kamer was in oosterse sferen ingericht.
Donkerrood. Gouden franjes. Donkerbruin leer. Diep paars. Creme.
Dikke beddensprei. Een echte lits jumeau. Sigaretkussen. Badkamer van goud, marmer en glas.
Een fles rode wijn met een goed omschreven welkom van de manager.
Verwennerij.
Er was 1 schilderij.
Een kopie welliswaar, maar een intrigerende.
Een man met een tulband, op sloffen, met een stok.
Om hem heen een hoop schildpadden en wat slablaadjes gedrappeerd.
Op zijn rug een raar bultig tasje.
Al met al een gek plaatje.
Ik lig in Kman zijn armen. Op mijn zij. Een kussen tussen mijn knieen. Mijn bult van een buik tussen ons in.
Ik wijs. En hij verteld me van het schilderij.
De man met de stok is een schilpaddentrainer uit de tijd van de sultans. Wat gelijk de blaadjes sla en de schildpadden verklaard.
De bult op de rug is een namaak schildpad. Die voor eerste schaap over de dam speelt als dat nodig is.
Maar, een schildpaddentrainer?? Dat is echt het gekste dat ik ooit gehoord heb. Vlooiencircussen daar gelaten. Waar werden die schildpadden dan voor getraind?
Voor lantaarn.
De schildpadden kregen een kaars op hun rug en verlichtte zo de weg waar men wezen moest.
En ik dacht dat wij decadent lagen te wezen.
Stel je eens voor. Dat je een schilpaddentrainer hebt.
Nee. Écht. Stel je eens voor.
Je huurt zo'n man in. Je bestelt een kostuum. Je raapt wat schilpadden bij elkaar. Je gooit wat sla naar binnen. En als je 's avonds door de tuin wilt flaneren, dan moeten ze je vergezellen.
Of een stiekum schouwspelletje wilt voor een feestje, en wel daar in die hoek.
Maar alleen als je daar zin in hebt.
Want personeel en verlichting heb je genoeg. Kaarsen die je achter glas kan plaatsen. Olielampen gaan ook al eeuwen mee. Fakkels. Haarden. Vuren.
En toch al die tijd voelde je dat je wat miste.
Een lopend vuurtje dat op z'n dooie akkertje toch nog precies deed wat jij wilde. Gewoon omdat jij dat wilde. Op dat moment.
En je een man kon inhuren voor jaren en jaren, die vervolgens geheel opging in het leven des schildpads. Gewoon omdat jij dat wilde.
Dát is pas decadent.
Stel je toch eens voor, begonnen we met mijmeren.
Stel je toch eens voor dat je zó rijk bent.
En op dat moment schopte Chipita tegen haar vader.
Rijk zijn was ineens niks meer.
Niets in vergelijking met de liefde in zijn stem die mooie woordjes vertelde tegen mijn navel.
Ik voelde me de koningin. Ik voelde me rijk. En verwend.
(Maar die schildpaddentrainer hè? Die wil ik eigenlijk nog steeds. En daarom draag ik hem een klein stukje mee in mijn virtuele leven.)
anoniem_6508c736c41ff wijzigde dit bericht op 30-12-2007 02:11
Reden: foutje in de regie
Reden: foutje in de regie
% gewijzigd
zondag 30 december 2007 om 02:18
Gaaf Kjong! Mooi.
Ik wil dat ook wel...
Tja, nu de kroeg nog in? Neuh.. laat maar..
(Ik was in bad geweest met Loentje en Leentje vroeg in de avond en had toen mijn make-up er al af.. en dan ben ik te lui om het er nogmaals op te doen, dus.. dan maar niet.)
Maar goed, gezien het tijdstip had ik het net zo goed wel kunnen doen.
Truste lieve meisjes.
Ik wil dat ook wel...
Tja, nu de kroeg nog in? Neuh.. laat maar..
(Ik was in bad geweest met Loentje en Leentje vroeg in de avond en had toen mijn make-up er al af.. en dan ben ik te lui om het er nogmaals op te doen, dus.. dan maar niet.)
Maar goed, gezien het tijdstip had ik het net zo goed wel kunnen doen.
Truste lieve meisjes.
zondag 30 december 2007 om 10:00
Sjongejonge, ik dacht na dat middernachtelijk bijbeppen met Bloes nog even aan forummen, besloot ertegen en merk nu dat er intussen3 of 4 pagina's bij zijn gekomen. Gaat gewoon eens iemand neuken mensen, op dat tijdstip! (Sorry Bloes, sorry.)
Iemand nu goeie koffie? Heb ook nog ovenbroodjes en stinkkaas. En een Dot die hier een bak pap heeft gegeten, 2 kontjes van het brood, en nu een half ovenbroodje. En ze gebaart dat er nog wel wat bij mag. Zelfs in de wetenschap dat het een kind van mij is: da's niet normaal. Maar ze kijkt er heel blij bij (tot het moment dat we niet meer geven).
Gisteren was precies zo lekker als Toet beschreef. Een heerlijke totaalchaos van spelend kindervolk, bergen speelgoed, overal eten en drinken en lachende kletsende mooie vrouwen. Wat wil een mens nog meer? O ja: de dvds van Gooische Vrouwen! Damn, Toet, helemaal vergeten...
En trouwens he, die kleren van Zoon... We waren laatst door zijn kast gegaan en hadden deze spullen al gevonden, heb ze alleen toen niet apart gelegd (deels wel, op bovenste plank, wel goed opletten Toet!). Dus niksniet missen van favoriete spullen, dit kon ie allemaal al een tijdje niet meer aan. Dus. Van dat ik nét een tikje minder ongeorganiseerd ben dan je denkt! Echt.
Nu aankleden en sporten en naar de demente mama en ergens tussendoor Q bellen dat we komen Qrummelen morgen
GG wil trouwens inspraak in welke man voor Dot. Sja, ouderwets soort van idee, ik weet het, maar ja. Dus allemaal terugkomen en die jongens nog eens langs laten paraderen, er zit niks anders op.
Ah, krijg koffie. Later!
Iemand nu goeie koffie? Heb ook nog ovenbroodjes en stinkkaas. En een Dot die hier een bak pap heeft gegeten, 2 kontjes van het brood, en nu een half ovenbroodje. En ze gebaart dat er nog wel wat bij mag. Zelfs in de wetenschap dat het een kind van mij is: da's niet normaal. Maar ze kijkt er heel blij bij (tot het moment dat we niet meer geven).
Gisteren was precies zo lekker als Toet beschreef. Een heerlijke totaalchaos van spelend kindervolk, bergen speelgoed, overal eten en drinken en lachende kletsende mooie vrouwen. Wat wil een mens nog meer? O ja: de dvds van Gooische Vrouwen! Damn, Toet, helemaal vergeten...
En trouwens he, die kleren van Zoon... We waren laatst door zijn kast gegaan en hadden deze spullen al gevonden, heb ze alleen toen niet apart gelegd (deels wel, op bovenste plank, wel goed opletten Toet!). Dus niksniet missen van favoriete spullen, dit kon ie allemaal al een tijdje niet meer aan. Dus. Van dat ik nét een tikje minder ongeorganiseerd ben dan je denkt! Echt.
Nu aankleden en sporten en naar de demente mama en ergens tussendoor Q bellen dat we komen Qrummelen morgen
GG wil trouwens inspraak in welke man voor Dot. Sja, ouderwets soort van idee, ik weet het, maar ja. Dus allemaal terugkomen en die jongens nog eens langs laten paraderen, er zit niks anders op.
Ah, krijg koffie. Later!
zondag 30 december 2007 om 10:27