Kinderen
alle pijlers
curretage levend kindje
maandag 25 januari 2010 om 14:12
Hoi allemaal,
Vorige week heb ik een termijnecho gehad met 8 weken.Alles leek goed totdat de mevrouw stil werd en een collega erbij ging roepen.Mijn man en ik voelden dat er wat mis was.Ze kwam terug met een arts en vertelden dat er waarschijnlijk iets mis was met ons kindje.Een afwijking die bijna nooit voorkomt. Het hartje klopt goed en het zal het waarschijnlijk gewoon volhouden tot de geboorte maar direct daarna geopereerd moeten worden en dan overlijden waarschijnlijk.Nu moeten we over twee weken terugkomen omdat het kindje dan weer groter is en dan kunnen ze erweer naar kijken en dan een afspraak maken om het te verwijderen.Ik voel me zo rot..ben elke morgen misselijk kleren passen niet meer.maar ik weet dat het over drie weken weg gehaald wordt dmv curretage met een roesje..het id om een levend kindjeweg te halen en dat het gewoon nog groeit die weken..vind het erg moeilijk. Wie heeft er ervaring? Curretage met een roes valt het mee? Ik weet het niet..wil het gewoon van me afschrijven.Bedankt!
Vorige week heb ik een termijnecho gehad met 8 weken.Alles leek goed totdat de mevrouw stil werd en een collega erbij ging roepen.Mijn man en ik voelden dat er wat mis was.Ze kwam terug met een arts en vertelden dat er waarschijnlijk iets mis was met ons kindje.Een afwijking die bijna nooit voorkomt. Het hartje klopt goed en het zal het waarschijnlijk gewoon volhouden tot de geboorte maar direct daarna geopereerd moeten worden en dan overlijden waarschijnlijk.Nu moeten we over twee weken terugkomen omdat het kindje dan weer groter is en dan kunnen ze erweer naar kijken en dan een afspraak maken om het te verwijderen.Ik voel me zo rot..ben elke morgen misselijk kleren passen niet meer.maar ik weet dat het over drie weken weg gehaald wordt dmv curretage met een roesje..het id om een levend kindjeweg te halen en dat het gewoon nog groeit die weken..vind het erg moeilijk. Wie heeft er ervaring? Curretage met een roes valt het mee? Ik weet het niet..wil het gewoon van me afschrijven.Bedankt!
dinsdag 26 januari 2010 om 10:24
oh, chocoladereep, wat vreselijk voor je! hopelijk kunnen jij en je man veel steun bij elkaar vinden en tot een goede beslissing komen. hier is iig iemand die met jullie meeleeft. jeetje, dit is echt heel heftig zeg!
5,5 jaar geleden deden ze helemaal niet aan termijnecho's oid. ik had maar 1 echo rond 20weken omdat ik het kindje maar niet voelde, gelukkig was toen alles goed.
maar wat ik maar wil zeggen dat er in korte tijd wel zoveel veranderd is dat dit soort dingen dus al vroeg in de zwangerschap ontdekt kunnen worden en dat je dus een beslissing kan nemen of iig voorbereid bent.
5,5 jaar geleden deden ze helemaal niet aan termijnecho's oid. ik had maar 1 echo rond 20weken omdat ik het kindje maar niet voelde, gelukkig was toen alles goed.
maar wat ik maar wil zeggen dat er in korte tijd wel zoveel veranderd is dat dit soort dingen dus al vroeg in de zwangerschap ontdekt kunnen worden en dat je dus een beslissing kan nemen of iig voorbereid bent.
dinsdag 26 januari 2010 om 11:40
Hai Reep, wilde even weten hoe het met je gaat. Of je de nacht een beetje door bent gekomen.
Wat ontzettend cru dat je dan weer boven de wc hebt gehangen. Zulke tegenstrijdige gevoelens
Ik lees goede 'tips' hier. Zoals Suze zegt; neem de regie in eigen handen! Wil jij geen circus, dan komt er geen circus. Geen alo's, geen stagiaires of wat dan ook. Van tevoren goed aangeven, man instrueren zodat hij ook eventuele pottenkijkers weg kan sturen. Al verwacht ik niet dat dat gaat gebeuren hoor, maar voor je gevoel heel fijn om er van tevoren je zegje over te doen.
Ik las ook wat over de abortuspil (weet de medische term niet meer). is dat idd niet iets? Mss heb je dan toch meer het gevoel dat je lichaam het zelf doet?
Nu zijn alle emoties nog heel vers en kan je wellicht helemaal geen beslissingen nemen. Maar doe wat goed voelt voor jou. Laat je niet sturen naar een richting die jij niet wilt! Want wat er nu gebeurd wil je al sowieso niet. Laat de rest jouw besluit zijn.
Nogmaals dikke
Wat ontzettend cru dat je dan weer boven de wc hebt gehangen. Zulke tegenstrijdige gevoelens
Ik lees goede 'tips' hier. Zoals Suze zegt; neem de regie in eigen handen! Wil jij geen circus, dan komt er geen circus. Geen alo's, geen stagiaires of wat dan ook. Van tevoren goed aangeven, man instrueren zodat hij ook eventuele pottenkijkers weg kan sturen. Al verwacht ik niet dat dat gaat gebeuren hoor, maar voor je gevoel heel fijn om er van tevoren je zegje over te doen.
Ik las ook wat over de abortuspil (weet de medische term niet meer). is dat idd niet iets? Mss heb je dan toch meer het gevoel dat je lichaam het zelf doet?
Nu zijn alle emoties nog heel vers en kan je wellicht helemaal geen beslissingen nemen. Maar doe wat goed voelt voor jou. Laat je niet sturen naar een richting die jij niet wilt! Want wat er nu gebeurd wil je al sowieso niet. Laat de rest jouw besluit zijn.
Nogmaals dikke
dinsdag 26 januari 2010 om 14:52
quote:mamavanSenI schreef op 26 januari 2010 @ 14:24:
P.S. Iemand schreef (Jesse?) dat ze iets soortgelijks heeft meegemaakt omdat ze een kindje met het syndroom van down heeft laten aborteren/curreteren. Sorry, maar dat is iets totaal anders, aangezien de meeste kinderen met down syndroom gewoon levensvatbaar zijn en hartafwijkingen te opereren zijn!Wat bedoel je hier precies mee? Dat het voor ons geen onwijze k*beslissing is geweest? Ik zie de toegevoegde waarde van jouw opmerking niet zo. De vraag van TO in haar OP ging over het curreteren van een levend kindje. Dat is dus precies wat bij mij gebeurd is.
P.S. Iemand schreef (Jesse?) dat ze iets soortgelijks heeft meegemaakt omdat ze een kindje met het syndroom van down heeft laten aborteren/curreteren. Sorry, maar dat is iets totaal anders, aangezien de meeste kinderen met down syndroom gewoon levensvatbaar zijn en hartafwijkingen te opereren zijn!Wat bedoel je hier precies mee? Dat het voor ons geen onwijze k*beslissing is geweest? Ik zie de toegevoegde waarde van jouw opmerking niet zo. De vraag van TO in haar OP ging over het curreteren van een levend kindje. Dat is dus precies wat bij mij gebeurd is.
dinsdag 26 januari 2010 om 15:43
quote:mamavanSenI schreef op 26 januari 2010 @ 15:39:
Jessie75: nee dat bedoelde ik niet, ik weet dat het een enorme *** beslissing is. Het spijt me als ik je gekwetst heb.
Mijn punt was dat down syndroom niet te vergelijken is met een aandoening bij een baby waardoor het kindje niet levensvatbaar is.
Maar ik wil ook geen discussie aanzwengelen, het is allemaal verdrietig genoeg.
Suze2: jij kwetst mij met je opmerking 'verdriet is geen wedstrijd'. Nee natuurlijk is verdriet geen wedstrijd!! Het was een reactie op wat Loesje schreef, van gewoon afwachten wat er gebeurd met het kindje. Al wat ik bedoelde te zeggen is dat als je zeker weet dat het kindje geen overlevingskansen heeft, dat het dan misschien beter is om de beslissing nu te maken. Dus later het kindje verliezen is 1000x erger dan nu het nog heel klein is.
Dus NIET: mijn verdriet is 1000x erger. Heb net een miskraam en curretage achter de rug en weet daardoor ook, dat dat heel verdrietig is.
Ik hoop dat mijn uitleg goed over komt, echt ik bedoel het goed!
@Mamavansenl; ik weet dat jij zelf een kindje met Down hebt en daarom snap ik dat jij het anders ziet. Wat ik wilde zeggen is dat het zeker geen lichte beslissing is geweest destijds. Maar goed, ON TOPIC maar weer want dit is zeker niet waar TO op zit te wachten.
Chocoladereep, hoe is het nu met je? Kom je de dag een beetje door?
Jessie75: nee dat bedoelde ik niet, ik weet dat het een enorme *** beslissing is. Het spijt me als ik je gekwetst heb.
Mijn punt was dat down syndroom niet te vergelijken is met een aandoening bij een baby waardoor het kindje niet levensvatbaar is.
Maar ik wil ook geen discussie aanzwengelen, het is allemaal verdrietig genoeg.
Suze2: jij kwetst mij met je opmerking 'verdriet is geen wedstrijd'. Nee natuurlijk is verdriet geen wedstrijd!! Het was een reactie op wat Loesje schreef, van gewoon afwachten wat er gebeurd met het kindje. Al wat ik bedoelde te zeggen is dat als je zeker weet dat het kindje geen overlevingskansen heeft, dat het dan misschien beter is om de beslissing nu te maken. Dus later het kindje verliezen is 1000x erger dan nu het nog heel klein is.
Dus NIET: mijn verdriet is 1000x erger. Heb net een miskraam en curretage achter de rug en weet daardoor ook, dat dat heel verdrietig is.
Ik hoop dat mijn uitleg goed over komt, echt ik bedoel het goed!
@Mamavansenl; ik weet dat jij zelf een kindje met Down hebt en daarom snap ik dat jij het anders ziet. Wat ik wilde zeggen is dat het zeker geen lichte beslissing is geweest destijds. Maar goed, ON TOPIC maar weer want dit is zeker niet waar TO op zit te wachten.
Chocoladereep, hoe is het nu met je? Kom je de dag een beetje door?
dinsdag 26 januari 2010 om 21:40
hey chocoreep.....ook bij mij blijf je de hele dag in m'n hoofd hangen. Ik leef ontzettend met je mee.
Is er misschien een kans dat je eerder ergens terecht kan om te praten over het hoe en wat? zodat je een beter beeld kan krijgen van wat je te wachten staat. Wat Suze eerder ook gezegd heeft, dat je zelf met je man de regie in handen neemt en daar samen over kan beslissen.
Het komt misschien wat knullig m'n vingers uit....maar ik heb enorm veel bewondering voor je.
Een heel dikke knuffel van hier voor de komende nacht.
Is er misschien een kans dat je eerder ergens terecht kan om te praten over het hoe en wat? zodat je een beter beeld kan krijgen van wat je te wachten staat. Wat Suze eerder ook gezegd heeft, dat je zelf met je man de regie in handen neemt en daar samen over kan beslissen.
Het komt misschien wat knullig m'n vingers uit....maar ik heb enorm veel bewondering voor je.
Een heel dikke knuffel van hier voor de komende nacht.
