Kinderen
alle pijlers
curretage levend kindje
maandag 25 januari 2010 om 14:12
Hoi allemaal,
Vorige week heb ik een termijnecho gehad met 8 weken.Alles leek goed totdat de mevrouw stil werd en een collega erbij ging roepen.Mijn man en ik voelden dat er wat mis was.Ze kwam terug met een arts en vertelden dat er waarschijnlijk iets mis was met ons kindje.Een afwijking die bijna nooit voorkomt. Het hartje klopt goed en het zal het waarschijnlijk gewoon volhouden tot de geboorte maar direct daarna geopereerd moeten worden en dan overlijden waarschijnlijk.Nu moeten we over twee weken terugkomen omdat het kindje dan weer groter is en dan kunnen ze erweer naar kijken en dan een afspraak maken om het te verwijderen.Ik voel me zo rot..ben elke morgen misselijk kleren passen niet meer.maar ik weet dat het over drie weken weg gehaald wordt dmv curretage met een roesje..het id om een levend kindjeweg te halen en dat het gewoon nog groeit die weken..vind het erg moeilijk. Wie heeft er ervaring? Curretage met een roes valt het mee? Ik weet het niet..wil het gewoon van me afschrijven.Bedankt!
Vorige week heb ik een termijnecho gehad met 8 weken.Alles leek goed totdat de mevrouw stil werd en een collega erbij ging roepen.Mijn man en ik voelden dat er wat mis was.Ze kwam terug met een arts en vertelden dat er waarschijnlijk iets mis was met ons kindje.Een afwijking die bijna nooit voorkomt. Het hartje klopt goed en het zal het waarschijnlijk gewoon volhouden tot de geboorte maar direct daarna geopereerd moeten worden en dan overlijden waarschijnlijk.Nu moeten we over twee weken terugkomen omdat het kindje dan weer groter is en dan kunnen ze erweer naar kijken en dan een afspraak maken om het te verwijderen.Ik voel me zo rot..ben elke morgen misselijk kleren passen niet meer.maar ik weet dat het over drie weken weg gehaald wordt dmv curretage met een roesje..het id om een levend kindjeweg te halen en dat het gewoon nog groeit die weken..vind het erg moeilijk. Wie heeft er ervaring? Curretage met een roes valt het mee? Ik weet het niet..wil het gewoon van me afschrijven.Bedankt!
maandag 25 januari 2010 om 20:09
quote:Loesje108 schreef op 25 januari 2010 @ 19:01:
@ TO,
als ik in jouw situatie zat, zou ik het kindje niet weg laten halen (als je die keuze hebt tenminste...) het klinkt misschien raar wat ik zeg hoor... Maar misschien gaat het na de operatie na de geboorte wel beter dan verwacht.. Misschien kun je het een kans geven? Dit is precies wat ik dacht. Veel sterkte .
@ TO,
als ik in jouw situatie zat, zou ik het kindje niet weg laten halen (als je die keuze hebt tenminste...) het klinkt misschien raar wat ik zeg hoor... Maar misschien gaat het na de operatie na de geboorte wel beter dan verwacht.. Misschien kun je het een kans geven? Dit is precies wat ik dacht. Veel sterkte .
maandag 25 januari 2010 om 20:31
quote:chocoladereep schreef op 25 januari 2010 @ 14:44:
Ik heb ergens het gevoel dat ze zo lang wachten omdat ze dan een mooier kweekje in een potje hebben.Ze hadden het al over het vu etc..ik heb geen zin in een circus eromheen. Ben bang dat er de volgende keer een heel peleton staat die het wil zien. Maar dat is slecht gedacht.
Lieve Chocoladereep, dat is helemaal niet slecht gedacht. Je gedachten mogen er zijn hoor, dat is heel normaal. Misschien zou ik zelf ook wel zo denken.
Doe vooral wat jullie goed dunkt, en als dat iets anders is dan het ziekenhuis aangeeft, dan is dat zo.
Ik wens jullie ontzettend veel kracht en sterkte!
Ik heb ergens het gevoel dat ze zo lang wachten omdat ze dan een mooier kweekje in een potje hebben.Ze hadden het al over het vu etc..ik heb geen zin in een circus eromheen. Ben bang dat er de volgende keer een heel peleton staat die het wil zien. Maar dat is slecht gedacht.
Lieve Chocoladereep, dat is helemaal niet slecht gedacht. Je gedachten mogen er zijn hoor, dat is heel normaal. Misschien zou ik zelf ook wel zo denken.
Doe vooral wat jullie goed dunkt, en als dat iets anders is dan het ziekenhuis aangeeft, dan is dat zo.
Ik wens jullie ontzettend veel kracht en sterkte!
maandag 25 januari 2010 om 20:32
Hi Chocoladereep.
Allereerst verschrikkelijk om je verhaal te lezen.
Ik heb zoiets begin December meegemaakt. Was 14 weken zwanger van een jongetje maar we wisten wanneer hij geboren zou worden dat hij zou overlijden. We hebben er voor gekozen om de zwangerschap af te breken.
Ik zou "natuurlijk" bevallen omdat het kindje al te groot was voor een curretage maar ik verloor teveel bloed dus ben uiteindelijk gecurreteerd.
Tsja.... qua ingreep. Lichamelijk gezien is het allemaal te doen. Ik weet niet goed hoe je er emotioneel in staat.... Ik heb het wel zwaar met het verlies van ons zoontje. Het is nu 8 weken geleden en gaat wel veel beter maar af en toe diepe dalen....
Sterkte voor de komende tijd! En mocht je meer willen weten, laat maar weten.
Allereerst verschrikkelijk om je verhaal te lezen.
Ik heb zoiets begin December meegemaakt. Was 14 weken zwanger van een jongetje maar we wisten wanneer hij geboren zou worden dat hij zou overlijden. We hebben er voor gekozen om de zwangerschap af te breken.
Ik zou "natuurlijk" bevallen omdat het kindje al te groot was voor een curretage maar ik verloor teveel bloed dus ben uiteindelijk gecurreteerd.
Tsja.... qua ingreep. Lichamelijk gezien is het allemaal te doen. Ik weet niet goed hoe je er emotioneel in staat.... Ik heb het wel zwaar met het verlies van ons zoontje. Het is nu 8 weken geleden en gaat wel veel beter maar af en toe diepe dalen....
Sterkte voor de komende tijd! En mocht je meer willen weten, laat maar weten.
maandag 25 januari 2010 om 20:33
quote:LovelyRebel schreef op 25 januari 2010 @ 14:48:
Je kan zelf zeggen dat je daar geen behoefte aan hebt. Het is jouw lijf, jullie kindje. De wetenschap heeft daar geen recht op als jij dat niet wilt. Dat lijkt mij tenminste?Dat is zo denk ik. Je hebt zelf de zeggenschap over wat ermee moet gebeuren. Wil je niet dat het verder onderzocht wordt, dan gebeurt dat niet.
Je kan zelf zeggen dat je daar geen behoefte aan hebt. Het is jouw lijf, jullie kindje. De wetenschap heeft daar geen recht op als jij dat niet wilt. Dat lijkt mij tenminste?Dat is zo denk ik. Je hebt zelf de zeggenschap over wat ermee moet gebeuren. Wil je niet dat het verder onderzocht wordt, dan gebeurt dat niet.
maandag 25 januari 2010 om 20:46
quote:Mamasaar schreef op 25 januari 2010 @ 19:24:
Beste Loesje, alhoewel je advies vast goed bedoelt is kun je het niet maken dit naar TO te uiten. Je hebt geen idee (net als de rest van ons) in hoeverre dit kindje levensvatbaar is na de geboorte.
Je kunt deze situatie absoluut niet vergelijken met de situatie waar je ouders ooit in hebben gezeten. Al helemaal niet omdat de echo technologie na een x-aantal jaar helemaal niet meer te vergelijken is.
Lieve Chocoladereep, je bent de hele dag al in mijn hoofd. Denk aan jullie Absoluut eens met jou Mamasaar! Dat was een gevaarlijke post van Loesje.
Beste Loesje, alhoewel je advies vast goed bedoelt is kun je het niet maken dit naar TO te uiten. Je hebt geen idee (net als de rest van ons) in hoeverre dit kindje levensvatbaar is na de geboorte.
Je kunt deze situatie absoluut niet vergelijken met de situatie waar je ouders ooit in hebben gezeten. Al helemaal niet omdat de echo technologie na een x-aantal jaar helemaal niet meer te vergelijken is.
Lieve Chocoladereep, je bent de hele dag al in mijn hoofd. Denk aan jullie Absoluut eens met jou Mamasaar! Dat was een gevaarlijke post van Loesje.
maandag 25 januari 2010 om 20:47
Chololadereep, wat rot voor jou en je man. Dit verwacht je toch helemaal niet, een siameese tweeling.
Ik begrijp dat ze op de echo al goed konden zien dat er twee hoofdjes waren maar het lijkt me met acht weken nog best vroeg om te zien hoe alles precies aangelegt is. Hoe waarschijnlijk is het dat jullie kindje niet levensvatbaar is?
Er zijn al veel vrouwen geweest die de optie van second opinion hebben gegeven. Het lijkt me wel iets om over na te denken. Je moet over 3 weken weer terug, je bent dan 11 weken. Als je daarna pas naar een academisch ziekenhuis gaat ben je nog weer langer zwanger. Ik weet natuurlijk helemaal niet wat je daarin wilt. Lijkt me ook moeilijk om dat nu te beslissen. Maar het is wel een hele bijzondere situatie waar denk ik niet veel dokters verstand van hebben. Het zou mij fijn lijken om zo snel mogelijk de beste informatie te krijgen en bij de juiste dokter onder behandeling te zijn.
Het is denk ik heel belangrijk dat jullie doen wat jullie goed vinden. Zeker ook voor de verwerking van alles.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel.
Ik begrijp dat ze op de echo al goed konden zien dat er twee hoofdjes waren maar het lijkt me met acht weken nog best vroeg om te zien hoe alles precies aangelegt is. Hoe waarschijnlijk is het dat jullie kindje niet levensvatbaar is?
Er zijn al veel vrouwen geweest die de optie van second opinion hebben gegeven. Het lijkt me wel iets om over na te denken. Je moet over 3 weken weer terug, je bent dan 11 weken. Als je daarna pas naar een academisch ziekenhuis gaat ben je nog weer langer zwanger. Ik weet natuurlijk helemaal niet wat je daarin wilt. Lijkt me ook moeilijk om dat nu te beslissen. Maar het is wel een hele bijzondere situatie waar denk ik niet veel dokters verstand van hebben. Het zou mij fijn lijken om zo snel mogelijk de beste informatie te krijgen en bij de juiste dokter onder behandeling te zijn.
Het is denk ik heel belangrijk dat jullie doen wat jullie goed vinden. Zeker ook voor de verwerking van alles.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel.
maandag 25 januari 2010 om 20:59
maandag 25 januari 2010 om 21:17
quote:Loesje108 schreef op 25 januari 2010 @ 19:01:
@ TO,
als ik in jouw situatie zat, zou ik het kindje niet weg laten halen (als je die keuze hebt tenminste...) het klinkt misschien raar wat ik zeg hoor... Maar misschien gaat het na de operatie na de geboorte wel beter dan verwacht.. Misschien kun je het een kans geven? Er zijn meer gevalleen waarbij van het ergste uit is gegaan en dat het dan toch nog goedkomt...
Toen mijn moeder zwanger was van mijn zusje adviseerden ze haar ook een abortus omdat ze heel veel mankeerde. Mijn ouders hebben dat niet gedaan en het is inderdaad een zorgenkindje, maar ze kunnen haar niet meer missen. We hebben ook zo vaak lol om haar,
Meisje, heel veel sterkte met alles!Loesje, je bedoelt het waarschijnlijk heel goed en natuurlijk moet men zaken afwegen in deze situatie, maar het zijn van een siamese tweeling is heel ernstig (sorry voor de kromme zin, ik weet domweg de wetenschappelijke naam niet). Natuurlijk wil niemand haar kindje missen als het geboren is (zelfs voor de geboorte wil niemand het missen), maar men kijkt ook naar het belang van een kind. Het is voor TO al zo moeilijk te accepteren dat ze haar kindje vroegtijdig moet afstaan en dan bagataliseren met een verhaal dat je heel persoonlijk iemand kent waarbij het advies om de zwangerschap af te breken, niet juist was 'omdat het allemaal wel mee viel', is geen goed advies. Daarbij waren de technieken vroeger heel anders, nu kan men risico's en levensverwachtingen beter inschatten.
@ TO,
als ik in jouw situatie zat, zou ik het kindje niet weg laten halen (als je die keuze hebt tenminste...) het klinkt misschien raar wat ik zeg hoor... Maar misschien gaat het na de operatie na de geboorte wel beter dan verwacht.. Misschien kun je het een kans geven? Er zijn meer gevalleen waarbij van het ergste uit is gegaan en dat het dan toch nog goedkomt...
Toen mijn moeder zwanger was van mijn zusje adviseerden ze haar ook een abortus omdat ze heel veel mankeerde. Mijn ouders hebben dat niet gedaan en het is inderdaad een zorgenkindje, maar ze kunnen haar niet meer missen. We hebben ook zo vaak lol om haar,
Meisje, heel veel sterkte met alles!Loesje, je bedoelt het waarschijnlijk heel goed en natuurlijk moet men zaken afwegen in deze situatie, maar het zijn van een siamese tweeling is heel ernstig (sorry voor de kromme zin, ik weet domweg de wetenschappelijke naam niet). Natuurlijk wil niemand haar kindje missen als het geboren is (zelfs voor de geboorte wil niemand het missen), maar men kijkt ook naar het belang van een kind. Het is voor TO al zo moeilijk te accepteren dat ze haar kindje vroegtijdig moet afstaan en dan bagataliseren met een verhaal dat je heel persoonlijk iemand kent waarbij het advies om de zwangerschap af te breken, niet juist was 'omdat het allemaal wel mee viel', is geen goed advies. Daarbij waren de technieken vroeger heel anders, nu kan men risico's en levensverwachtingen beter inschatten.
maandag 25 januari 2010 om 21:44
maandag 25 januari 2010 om 22:07
Chocoladereep, eerder op dit topic kreeg je de vraag waarom je zo vroeg een echo had gehad. Dat was als degene die 'm stelde al een paar jaar niet zwanger geweest is ook weer niet zo'n hele gekke vraag, want het is pas een paar jaar (sinds iedereen een combinatietest krijgt aangeboden) zo dat termijnecho's vaak rond een week of 9 worden gemaakt. Daarvoor gebeurde het meestal pas bij een week of 12. Dat betekent ook, dat er nog niet zo heel veel ervaring is met sterk afwijkende echo's bij een week of negen: men weet gewoon nog niet hoe in zo'n situatie de zwangerschap zich verder zal ontwikkelen. Ik heb zelf dit voorjaar ook een termijnecho gehad waarbij duidelijke afwijkingen zichtbaar waren (niet zo duidelijk als bij jou. Het ging niet om een siamese tweeling), en kreeg toen ook het advies twee weken te wachten: twee weken later zou er veel beter te zien zijn hoe het nou echt zat. Dat is op zich geen heel raar beleid van de arts die jij gezien hebt, ook al is er vermoedelijk in jouw situatie veel minder twijfel dan toen bij mij. Die twee weken wachten zijn heel rottig, maar ze gaan voorbij.
Ik heb geen ervaring met het afbreken van een zwangerschap waarbij de vrucht nog leeft, omdat ik uiteindelijk een miskraam heb gehad, dus daar kan ik je niks over vertellen. Omdat je je zorgen maakte dat je in het ziekenhuis alleen nog gezien werd als een interessant geval wilde ik toch maar even opschrijven dat het ook weer niet heel raar is wat er nu gebeurt.
Sterkte!
Ik heb geen ervaring met het afbreken van een zwangerschap waarbij de vrucht nog leeft, omdat ik uiteindelijk een miskraam heb gehad, dus daar kan ik je niks over vertellen. Omdat je je zorgen maakte dat je in het ziekenhuis alleen nog gezien werd als een interessant geval wilde ik toch maar even opschrijven dat het ook weer niet heel raar is wat er nu gebeurt.
Sterkte!
maandag 25 januari 2010 om 22:10
He Chocoladereep, ik moet de hele avond al aan je denken...
2,5 jaar geleden stond ik in jou schoenen. Bij een echo met 14 weken bleek dat het hoofdje van ons kind gevuld was met water ipv met hersentjes. Vruchtwaterpunctie gehad: kindje had chromosoomafwijking die niet met het leven verenigbaar is. Met 16 weken is de zwschap afgebroken dmv een curretage.
De moeilijkste beslissing die ik ooit heb hoeven nemen, twijfel, hoop, vrees. Angst, pure angst. En toch ook het gevoel dat het goed was zo. Ik heb niet getwijfeld aan onze beslissing al weet ik dat er mensen zijn die onze keuze niet snappen.
Wat me houvast gegeven heeft is het grijpen van de regie. Ik wilde alles weten en zelf beslissen hoe het verder zou gaan. Misschien werkt voor jou iets heel anders. Je wanhoop op dit moment zal enorm zijn en je verdriet zo groot. Ik denk aan je en als je vragen hebt stel ze dan, misschien heb je iets aan mijn antwoord.
Nogmaals heel veel sterkte
2,5 jaar geleden stond ik in jou schoenen. Bij een echo met 14 weken bleek dat het hoofdje van ons kind gevuld was met water ipv met hersentjes. Vruchtwaterpunctie gehad: kindje had chromosoomafwijking die niet met het leven verenigbaar is. Met 16 weken is de zwschap afgebroken dmv een curretage.
De moeilijkste beslissing die ik ooit heb hoeven nemen, twijfel, hoop, vrees. Angst, pure angst. En toch ook het gevoel dat het goed was zo. Ik heb niet getwijfeld aan onze beslissing al weet ik dat er mensen zijn die onze keuze niet snappen.
Wat me houvast gegeven heeft is het grijpen van de regie. Ik wilde alles weten en zelf beslissen hoe het verder zou gaan. Misschien werkt voor jou iets heel anders. Je wanhoop op dit moment zal enorm zijn en je verdriet zo groot. Ik denk aan je en als je vragen hebt stel ze dan, misschien heb je iets aan mijn antwoord.
Nogmaals heel veel sterkte
maandag 25 januari 2010 om 22:13
Wat een rot nieuws voor jou.
Het zal ook zeker al een grote afwijking zijn wat ze gezien hebben met deze termijn,want anders laten ze zich echt bij zo een vroege zwangerschaps termijn hier nog niet over uit.
gelukkig kan het met de huidige echo apparatuur al zo vroeg opgespoord worden en mocht het dan toch geen kans op een menswaardig bestaan hebben dat je het in iedergeval vroeg in de zwangerschap alsnog kan afbreken,hoe moeilijk dat ook zal zijn.
Ik heb van heel erg dichtbij meegemaakt dat ze dat niet hebben gezien ,geloof me een nachtmerrie wat ik van dichtbij heb meegemaakt.
Ik wens je veel sterkte!
Het zal ook zeker al een grote afwijking zijn wat ze gezien hebben met deze termijn,want anders laten ze zich echt bij zo een vroege zwangerschaps termijn hier nog niet over uit.
gelukkig kan het met de huidige echo apparatuur al zo vroeg opgespoord worden en mocht het dan toch geen kans op een menswaardig bestaan hebben dat je het in iedergeval vroeg in de zwangerschap alsnog kan afbreken,hoe moeilijk dat ook zal zijn.
Ik heb van heel erg dichtbij meegemaakt dat ze dat niet hebben gezien ,geloof me een nachtmerrie wat ik van dichtbij heb meegemaakt.
Ik wens je veel sterkte!
dinsdag 26 januari 2010 om 08:01
quote:Joma schreef op 25 januari 2010 @ 20:59:
Chocoladereep - Zag je opmerking over doorsturen naar het VU... ik liep in het VU, ontzettend goede ervaring gehad daar. Had in deze situatie niets anders gewild dan de artsen daar. Zij zijn erg kundig en maken deze situaties helaas veel mee waardoor ze je echt goed kunnen helpen.
xLaten we het VU niet al te erg ophemelen, ik heb er ook slechte ervaringen helaas. Ze zijn er administratief een grote mess.. Maar ze doen aboluut hun best.
Chocoladereep - Zag je opmerking over doorsturen naar het VU... ik liep in het VU, ontzettend goede ervaring gehad daar. Had in deze situatie niets anders gewild dan de artsen daar. Zij zijn erg kundig en maken deze situaties helaas veel mee waardoor ze je echt goed kunnen helpen.
xLaten we het VU niet al te erg ophemelen, ik heb er ook slechte ervaringen helaas. Ze zijn er administratief een grote mess.. Maar ze doen aboluut hun best.
dinsdag 26 januari 2010 om 08:02
Goedemorgen. Wat veel reacties! Met tranen lees ik jullie lieve woorden..heel stom maar het voelt toch als een bevestiging dat ik zo verdrietig mag zijn. Mijn man en ik kunnen er heel goed over praten en voelen hetzelfde. Ik moet nu gaan werken en ben vanavond weer terug..net weer boven de wc gehangen..zo rot. Bedankt allemaal, echt!
dinsdag 26 januari 2010 om 09:12
He Chocoladereep,
Natuurlijk mag je verdrietig zijn! Het is een volkomen onnatuurlijke beslissing die je nu moet nemen want je moet iets doen dat je helemaal niet wil. Je hart jankt, je hoofd weet dat het waarschijnlijk niet anders kan.
En als werken niet gaat (wel stoer dat je uberhaupt gaat!) denk je dan aan jezelf?
Natuurlijk mag je verdrietig zijn! Het is een volkomen onnatuurlijke beslissing die je nu moet nemen want je moet iets doen dat je helemaal niet wil. Je hart jankt, je hoofd weet dat het waarschijnlijk niet anders kan.
En als werken niet gaat (wel stoer dat je uberhaupt gaat!) denk je dan aan jezelf?