Kinderen
alle pijlers
Dochter heeft liefdesverdriet.
vrijdag 27 november 2009 om 13:16
Dochter komt net thuis (13 jaar) en huilt en huilt.
Met moeite krijg ik eruit wat er is.
Het is uit.
Vanmorgen heeft hij het uit gemaakt.
Ze is 2 weken in de hemel geweest, compleet met een ellenlange telefoonrekening en nu is het plotsklaps over.
Ze weet niet waarom, dat vertelde die lummel niet.
En ik?
Ik zeg volgens mij alleen maar verkeerde dingen.
"Ach schat, je krijgt wel weer een ander vriendje".
( Ik hoor het mezelf zeggen en ik weet: fout!)
Het vreemde is dat ik er zo mee zit.
Ik wil het verdriet zo graag weg halen, beetje zoals het ooit ging.
Kusje erop en weg was de pijn.
Kennen jullie dit?
Liefdesverdriet van je kind?
Met moeite krijg ik eruit wat er is.
Het is uit.
Vanmorgen heeft hij het uit gemaakt.
Ze is 2 weken in de hemel geweest, compleet met een ellenlange telefoonrekening en nu is het plotsklaps over.
Ze weet niet waarom, dat vertelde die lummel niet.
En ik?
Ik zeg volgens mij alleen maar verkeerde dingen.
"Ach schat, je krijgt wel weer een ander vriendje".
( Ik hoor het mezelf zeggen en ik weet: fout!)
Het vreemde is dat ik er zo mee zit.
Ik wil het verdriet zo graag weg halen, beetje zoals het ooit ging.
Kusje erop en weg was de pijn.
Kennen jullie dit?
Liefdesverdriet van je kind?
vrijdag 27 november 2009 om 13:23
Zooow herkenbaar...
Ik weet nog dat bij de eerste keer toen mijn dochter liefdesverdriet had, ik wanhopig probeerde te reageren zoals ik had gewild dat mijn moeder had gedaan toen ik liefdesverdriet had.
(volg je nog?)
Dus niet doen:
Haar verdriet wegwuiven
Dooddoeners zoals:
'Ach je bent nog zo jong'
Er zijn meer jongens dan kerktorens
hij was je niet waard
Stel je niet aan
Het was maar kalverliefde
Wat stellen die twee weken nou voor, je bent hem zo weer vergeten'
Dat wil ze niet horen!!
Wel doen:
Neem haar verdriet serieus, laat haar praten en laat haar weten dat ze verdrietig mag zijn.
Laat haar weten dat je er voor haar bent als ze je nodig heeft.
Meer hoef je mi niet te doen.
Succes.
Ik weet nog dat bij de eerste keer toen mijn dochter liefdesverdriet had, ik wanhopig probeerde te reageren zoals ik had gewild dat mijn moeder had gedaan toen ik liefdesverdriet had.
(volg je nog?)
Dus niet doen:
Haar verdriet wegwuiven
Dooddoeners zoals:
'Ach je bent nog zo jong'
Er zijn meer jongens dan kerktorens
hij was je niet waard
Stel je niet aan
Het was maar kalverliefde
Wat stellen die twee weken nou voor, je bent hem zo weer vergeten'
Dat wil ze niet horen!!
Wel doen:
Neem haar verdriet serieus, laat haar praten en laat haar weten dat ze verdrietig mag zijn.
Laat haar weten dat je er voor haar bent als ze je nodig heeft.
Meer hoef je mi niet te doen.
Succes.
vrijdag 27 november 2009 om 13:23
Aggos.. Ik heb geen kinderen, maar kan me nog goed herinneren dat m'n eerste grote liefde het uitmaakte zonder reden toen ik 13 was!
Ik zou haar gewoon veel knuffelen, uit laten huilen, en misschien - als zij dit wil - een vrouwenavond op de bank met veel chocola en een chickflick op dvd? Een beetje zoals je met vriendinnen zou doen (maar dan zonder de wijn)
Sterkte jullie beiden!
Ik zou haar gewoon veel knuffelen, uit laten huilen, en misschien - als zij dit wil - een vrouwenavond op de bank met veel chocola en een chickflick op dvd? Een beetje zoals je met vriendinnen zou doen (maar dan zonder de wijn)
Sterkte jullie beiden!
vrijdag 27 november 2009 om 13:24
is het niet meer een soort volwassenwording dit? Natuurlijk wil jij dat het over ging zoals dat bij basisschoolleerlingen gaat. Maar nu is ze "groot". Het enige wat je kunt doen is reageren zoals je hoopte dat jouw moeder / vriendinnen zouden reageren in zo'n situatie. En "geen hand vol maar een land vol" is dan inderdaad niet de juiste opmerking
Veel sterkte. Geef haar een reep chocola, een jankfilm, tissues en een dekentje en het is maandag weer een stuk beter.
Veel sterkte. Geef haar een reep chocola, een jankfilm, tissues en een dekentje en het is maandag weer een stuk beter.
vrijdag 27 november 2009 om 13:27
vrijdag 27 november 2009 om 13:27
quote:Nysse schreef op 27 november 2009 @ 13:23:
Aggos.. Ik heb geen kinderen, maar kan me nog goed herinneren dat m'n eerste grote liefde het uitmaakte zonder reden toen ik 13 was!
Ik zou haar gewoon veel knuffelen, uit laten huilen, en misschien - als zij dit wil - een vrouwenavond op de bank met veel chocola en een chickflick op dvd? Een beetje zoals je met vriendinnen zou doen (maar dan zonder de wijn)
Sterkte jullie beiden!Wou dit net gaan voorstellen.
Aggos.. Ik heb geen kinderen, maar kan me nog goed herinneren dat m'n eerste grote liefde het uitmaakte zonder reden toen ik 13 was!
Ik zou haar gewoon veel knuffelen, uit laten huilen, en misschien - als zij dit wil - een vrouwenavond op de bank met veel chocola en een chickflick op dvd? Een beetje zoals je met vriendinnen zou doen (maar dan zonder de wijn)
Sterkte jullie beiden!Wou dit net gaan voorstellen.
vrijdag 27 november 2009 om 13:28
Het verdriet van je kind snijdt dwars door je ziel. En verder! Mijn dochter is hier nog niet aan toe (7) maar oh, ik denk te kunnen voelen wat jij voelt!
Ik vind een super leuk idee om haar af te leiden met een meidenavond op de bank of lekker een middagje de stad in morgen en haar lekker vertroetelen en verwennen met aandacht en je liefde. Ik zou dat heel leuk gevonden hebben (mijn moeder was van de praktische hulp: zakdoek om je tranen te drogen, boodschappen doen om wat te doen te hebben etc).
Heel veel sterkte! Je arme meisje...
Ik vind een super leuk idee om haar af te leiden met een meidenavond op de bank of lekker een middagje de stad in morgen en haar lekker vertroetelen en verwennen met aandacht en je liefde. Ik zou dat heel leuk gevonden hebben (mijn moeder was van de praktische hulp: zakdoek om je tranen te drogen, boodschappen doen om wat te doen te hebben etc).
Heel veel sterkte! Je arme meisje...
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 27 november 2009 om 13:28
Koko, ik kan mij mijn 1e liefdesverdriet nog erg goed herinneren. Ik was 16 en hij was "vreemd gegaan". Ik was er helemaal kapot van. M'n moeder kwam op mijn kamer toen ik net kaartjes e.d. wat ik van hem had gekregen op een grote hoop gegooid en aan het verscheuren was. Mijn lieve moeder heeft samen met mij een potje zitten janken, ze nam mijn verdriet heel serieus. Dat is nu bijna 20 jaar geleden, maar haar begrip op dat moment staat nog in mij geheugen gegrift.
vrijdag 27 november 2009 om 13:33
Het is ook logisch hoor dat je haar verdriet/zorgen weg wil nemen met wat jij aan kennis in huis hebt, want dat doe je bij alles. Altijd al. Logisch toch?
Het verschil is dat wij weten dat dit de eerste van vele kikkers was, maar dat zij verder nog geen referentiekader heeft. Hij is niet een van vele jongens, hij is DE jongen. De Enige, HIJ is het.
Het verschil is dat wij weten dat dit de eerste van vele kikkers was, maar dat zij verder nog geen referentiekader heeft. Hij is niet een van vele jongens, hij is DE jongen. De Enige, HIJ is het.
vrijdag 27 november 2009 om 13:34
Ah wat sneu.
En lastig als ze nog zo jong is om de juiste dingen te zeggen,omdat je het zelf in een heel ander perspectief ziet.
Als mijn Dochter mannenperikkelen heeft, kom ik nu wel weg door de manspersoon uit te maken voor een piemelhoofd, zakken wasser, of een eencellige amoebe.
Dan schelden we samen wat,maken foute mannengrapjes (waar we vreselijk in doordraven) en zetten bakken met thee.
Bij echte liefdesverdriet komt ze meestal pas aan zetten als de scherpe randjes eraf zijn.
Maar goed, mijn dochter is bijna 20.
Gewoon lekker laten snotteren, thee zetten, en verhaal laten doen en laat haar weten hoe rot je het voor haar vindt.
Wegnemen kan je haar verdriet niet,dus die poging kan je overslaan.
Knuffel voor je dochter.
En lastig als ze nog zo jong is om de juiste dingen te zeggen,omdat je het zelf in een heel ander perspectief ziet.
Als mijn Dochter mannenperikkelen heeft, kom ik nu wel weg door de manspersoon uit te maken voor een piemelhoofd, zakken wasser, of een eencellige amoebe.
Dan schelden we samen wat,maken foute mannengrapjes (waar we vreselijk in doordraven) en zetten bakken met thee.
Bij echte liefdesverdriet komt ze meestal pas aan zetten als de scherpe randjes eraf zijn.
Maar goed, mijn dochter is bijna 20.
Gewoon lekker laten snotteren, thee zetten, en verhaal laten doen en laat haar weten hoe rot je het voor haar vindt.
Wegnemen kan je haar verdriet niet,dus die poging kan je overslaan.
Knuffel voor je dochter.
vrijdag 27 november 2009 om 13:38
ach gossie de arme meid. Op dit moment wilt ze helemaal niet horen dat ze vast wel weer een ander (véél leuker) vriendje krijgt, of geen hand vol maar een land vol.
Ze heeft liefdesverdriet en ze wilt maar 1 ding horen: haar ex-vriendje die haar opbeld om te vragen of ze alsjeblieft weer verkering met hem wilt, want hij heeft zo'n spijt.
Leg haar maar lekker in de watten koko.
Ze heeft liefdesverdriet en ze wilt maar 1 ding horen: haar ex-vriendje die haar opbeld om te vragen of ze alsjeblieft weer verkering met hem wilt, want hij heeft zo'n spijt.
Leg haar maar lekker in de watten koko.
vrijdag 27 november 2009 om 13:38
De eerste keren liefdesverdriet komt enorm hard aan, vooral als het onverwacht is. En wat Nysse schrijft is ook enorm waar.
Zoals anderen al schreven, neem haar verdriet serieus en laat haar haar verhaal doen (als ze wil). Proberen haar af te leiden als ze daar behoefte aan heeft en zeggen wat jij erbij voelt (dus dat je dingen hebt gezegd die je niet zo bedoelde). Misschien vanavond haar lievelingseten koken?
Zoals anderen al schreven, neem haar verdriet serieus en laat haar haar verhaal doen (als ze wil). Proberen haar af te leiden als ze daar behoefte aan heeft en zeggen wat jij erbij voelt (dus dat je dingen hebt gezegd die je niet zo bedoelde). Misschien vanavond haar lievelingseten koken?
vrijdag 27 november 2009 om 13:39
quote:koko67 schreef op 27 november 2009 @ 13:35:
Fij dat jullie je het zo goed kunnen voorstellen.
Ik was al bang dat ik als kinderachtig bestempeld zou worden.
Belde net de papa van dochter op en die reageerde zo laconiek.
"Tja, dat gaat ze wel vaker voelen". dat zei mijn vader des tijds ook maar dat wil je dan helemaal niet horen!
Fij dat jullie je het zo goed kunnen voorstellen.
Ik was al bang dat ik als kinderachtig bestempeld zou worden.
Belde net de papa van dochter op en die reageerde zo laconiek.
"Tja, dat gaat ze wel vaker voelen". dat zei mijn vader des tijds ook maar dat wil je dan helemaal niet horen!
vrijdag 27 november 2009 om 13:40
vrijdag 27 november 2009 om 13:43
Ach wat sneu... Liefdesverdriet is liefdesverdriet, en ook als je 13 bent kan het hééél naar zijn. Had zelf een "vriendje" op m'n 12e, die het uitgemaakt had omdat hij een of andere domme blonde doos leuker vond als mij ! grrr (en nu ben ik 27 en ik kan me dat nog precies herinneren, stom hè?)
M'n moeder zei toen ook : "geen hand vol, maar een land vol". ja idd, is ook zo, maar dat wil je niet horen op dat moment.
M'n broertje was wel heel lief, samen stomme grapjes over die jongen gemaakt en er later nog om gelachen.
Helaas kan je er niet zoveel aan doen. Je dochter moet er zelf over heen komen. Gewoon er voor haar zijn. Stomme mannegrapjes maken, chocolade repen kanen, lekker avondeten maken en huilfilms bekijken samen. (En als ze een paar jaartjes ouder was, dan zouden jullie nog een fles wijn samen op kunnen zuipen )
Oh ja, het zou beter zijn als de papa die opmerking voor zich houdt (I know, mijn vader is precies hetzelfde hihi)
M'n moeder zei toen ook : "geen hand vol, maar een land vol". ja idd, is ook zo, maar dat wil je niet horen op dat moment.
M'n broertje was wel heel lief, samen stomme grapjes over die jongen gemaakt en er later nog om gelachen.
Helaas kan je er niet zoveel aan doen. Je dochter moet er zelf over heen komen. Gewoon er voor haar zijn. Stomme mannegrapjes maken, chocolade repen kanen, lekker avondeten maken en huilfilms bekijken samen. (En als ze een paar jaartjes ouder was, dan zouden jullie nog een fles wijn samen op kunnen zuipen )
Oh ja, het zou beter zijn als de papa die opmerking voor zich houdt (I know, mijn vader is precies hetzelfde hihi)
vrijdag 27 november 2009 om 13:44
Ik herken dat gevoel wel,dat je gewoon "kusje over" wil geven.
Maar er gaan nu steeds meer momenten komen waarbij dat niet meer toegepast kan worden.
Zelfs zo groot dat een dvdtje met chocola niet meer helpt.
Zo frustrerend als je zelf de oplossing ook niet meer weet.
Maarja, het ouderschap wordt alleen maar ingewikkelder als ze groter worden.
Maar er gaan nu steeds meer momenten komen waarbij dat niet meer toegepast kan worden.
Zelfs zo groot dat een dvdtje met chocola niet meer helpt.
Zo frustrerend als je zelf de oplossing ook niet meer weet.
Maarja, het ouderschap wordt alleen maar ingewikkelder als ze groter worden.
vrijdag 27 november 2009 om 13:47
arme koko
Misschien nog even slim om te beseffen dat er een reeel risico is dat niets wat je zegt het goede antwoord is.
Positief denken: 'Het komt wel weer goed' = natuurlijk komt het niet goed want Hij heeft het uitgemaakt.
Andere boeg: 'Wat een stomme l*l is die jongen zeg' = niet waar! hij is juist zo liehiehiehie...
Misschien nog even slim om te beseffen dat er een reeel risico is dat niets wat je zegt het goede antwoord is.
Positief denken: 'Het komt wel weer goed' = natuurlijk komt het niet goed want Hij heeft het uitgemaakt.
Andere boeg: 'Wat een stomme l*l is die jongen zeg' = niet waar! hij is juist zo liehiehiehie...
