Kinderen
alle pijlers
Dochter heeft liefdesverdriet.
vrijdag 27 november 2009 om 13:16
Dochter komt net thuis (13 jaar) en huilt en huilt.
Met moeite krijg ik eruit wat er is.
Het is uit.
Vanmorgen heeft hij het uit gemaakt.
Ze is 2 weken in de hemel geweest, compleet met een ellenlange telefoonrekening en nu is het plotsklaps over.
Ze weet niet waarom, dat vertelde die lummel niet.
En ik?
Ik zeg volgens mij alleen maar verkeerde dingen.
"Ach schat, je krijgt wel weer een ander vriendje".
( Ik hoor het mezelf zeggen en ik weet: fout!)
Het vreemde is dat ik er zo mee zit.
Ik wil het verdriet zo graag weg halen, beetje zoals het ooit ging.
Kusje erop en weg was de pijn.
Kennen jullie dit?
Liefdesverdriet van je kind?
Met moeite krijg ik eruit wat er is.
Het is uit.
Vanmorgen heeft hij het uit gemaakt.
Ze is 2 weken in de hemel geweest, compleet met een ellenlange telefoonrekening en nu is het plotsklaps over.
Ze weet niet waarom, dat vertelde die lummel niet.
En ik?
Ik zeg volgens mij alleen maar verkeerde dingen.
"Ach schat, je krijgt wel weer een ander vriendje".
( Ik hoor het mezelf zeggen en ik weet: fout!)
Het vreemde is dat ik er zo mee zit.
Ik wil het verdriet zo graag weg halen, beetje zoals het ooit ging.
Kusje erop en weg was de pijn.
Kennen jullie dit?
Liefdesverdriet van je kind?
vrijdag 27 november 2009 om 13:57
quote:iry schreef op 27 november 2009 @ 13:49:
Oh maar dat werkt bij dochter juist goed om de ergste grappen te maken over die oetlul .
Maarja, andere leeftijd.
Klopt, mijn dochter is nu bijna 18 en ik herken wel dat je er op een gegeven moment anders mee omgaat. Als ze nu weer eens in een liefdes-dipje zit scheld ik gerust met haar mee dat 'mannen honden zijn' en dat soort uitspraken.
Oh Koko, ga je nou niet rot voelen omdat je je niet aan 'mijn' tips hebt gehouden. Overal leer je van, dus ook van deze ervaring
Oh maar dat werkt bij dochter juist goed om de ergste grappen te maken over die oetlul .
Maarja, andere leeftijd.
Klopt, mijn dochter is nu bijna 18 en ik herken wel dat je er op een gegeven moment anders mee omgaat. Als ze nu weer eens in een liefdes-dipje zit scheld ik gerust met haar mee dat 'mannen honden zijn' en dat soort uitspraken.
Oh Koko, ga je nou niet rot voelen omdat je je niet aan 'mijn' tips hebt gehouden. Overal leer je van, dus ook van deze ervaring
vrijdag 27 november 2009 om 13:59
quote:koko67 schreef op 27 november 2009 @ 13:55:
Heb het net geprobeerd.( Wat een lamlul eigenlijk he?)
FOUT!
Hoe haal ik het in mijn hoofd om dit van hem te zeggen.
Compleet met stamppartij naar boven, "jij snapt er toch niks van".
Zucht.
Laat haar maar even, dat is nu het beste denk ik.
Wat ik ook wel eens tegen mijn dochter gezegd heb toen ik ergens niet goed op reageerde:
'Ik ben voor de eerste keer moeder en jij bent mijn eerste kindje. Ik weet het dus ook allemaal niet hoe ik het precies moet doen maar ik probeer het wel zo goed mogelijk te doen.'
Dat vond ze toen wel erg fijn om te horen. En ik vond het fijn om gezegd te hebben.
Misschien heb je daar wat aan?
Heb het net geprobeerd.( Wat een lamlul eigenlijk he?)
FOUT!
Hoe haal ik het in mijn hoofd om dit van hem te zeggen.
Compleet met stamppartij naar boven, "jij snapt er toch niks van".
Zucht.
Laat haar maar even, dat is nu het beste denk ik.
Wat ik ook wel eens tegen mijn dochter gezegd heb toen ik ergens niet goed op reageerde:
'Ik ben voor de eerste keer moeder en jij bent mijn eerste kindje. Ik weet het dus ook allemaal niet hoe ik het precies moet doen maar ik probeer het wel zo goed mogelijk te doen.'
Dat vond ze toen wel erg fijn om te horen. En ik vond het fijn om gezegd te hebben.
Misschien heb je daar wat aan?
vrijdag 27 november 2009 om 14:01
quote:koko67 schreef op 27 november 2009 @ 13:55:
Heb het net geprobeerd.( Wat een lamlul eigenlijk he?)
FOUT!
Hoe haal ik het in mijn hoofd om dit van hem te zeggen.
Compleet met stamppartij naar boven, "jij snapt er toch niks van".
Zucht.
Nee, alsof je het nooit zelf hebt mee gemaakt . Mijn moeder presteerde het des tijds om tegen mij te zeggen: ''ach meisje, voordat ik jouw vader ontmoette heb ik zo veel vriendjes gehad en ook zo vaak liefdes verdriet mee gemaakt, jij komt de ware echt nog wel tegen''.
Daar zit je als kind zijnde helemaal nie top te wachten op zulke opmerkingen!!
**is nog steeds blij dat haar kind geen dochter is**
Heb het net geprobeerd.( Wat een lamlul eigenlijk he?)
FOUT!
Hoe haal ik het in mijn hoofd om dit van hem te zeggen.
Compleet met stamppartij naar boven, "jij snapt er toch niks van".
Zucht.
Nee, alsof je het nooit zelf hebt mee gemaakt . Mijn moeder presteerde het des tijds om tegen mij te zeggen: ''ach meisje, voordat ik jouw vader ontmoette heb ik zo veel vriendjes gehad en ook zo vaak liefdes verdriet mee gemaakt, jij komt de ware echt nog wel tegen''.
Daar zit je als kind zijnde helemaal nie top te wachten op zulke opmerkingen!!
**is nog steeds blij dat haar kind geen dochter is**
vrijdag 27 november 2009 om 14:04
vrijdag 27 november 2009 om 14:10
Ow ja dat denk ik ook wel(hoop ik voor hem tenminste) en als hij ook maar íets op zijn papa lijkt, gaan er in zijn pubertijd héél veel schoondochters to be passeren.
Maar jongens scheinen iets sneller en makkelijker over gebroken harten heen te stappen dan meisjes. Als ik naar mij zelf en mijn broer kijk dan. En naar manlief en zus en al mijn neven/nichten vrienden en vriendinnen.
Maar jongens scheinen iets sneller en makkelijker over gebroken harten heen te stappen dan meisjes. Als ik naar mij zelf en mijn broer kijk dan. En naar manlief en zus en al mijn neven/nichten vrienden en vriendinnen.
vrijdag 27 november 2009 om 15:33
Misschien ben ik een uitzondering hoor, ik zou dit "drama queen gedrag" niet aanmoedigen met een avondje vol met huilfilms en chocolade.
Het is niet het einde van de wereld en ik zou er dan ook geen drama van maken. Dat heeft mijn moeder ook niet bij mij gedaan en dat relativeert de boel ook gelijk een beetje....
Het is niet het einde van de wereld en ik zou er dan ook geen drama van maken. Dat heeft mijn moeder ook niet bij mij gedaan en dat relativeert de boel ook gelijk een beetje....
vrijdag 27 november 2009 om 15:36
quote:koko67 schreef op 27 november 2009 @ 15:33:
Nee kan niet, ze wil niemand zien.
Haar hart is nl. gebroken. Zegt ze.Daarom zou ik dus wat gaan relativeren, want haar hart zal nog wel vaker "gebroken" worden en heel wat pijnlijk dan nu het geval is. Ze kunnen zichzelf ook wel heel erg zielig gaan vinden en dan blijven ze er onnodig lang in hangen en zwelgen.
Nee kan niet, ze wil niemand zien.
Haar hart is nl. gebroken. Zegt ze.Daarom zou ik dus wat gaan relativeren, want haar hart zal nog wel vaker "gebroken" worden en heel wat pijnlijk dan nu het geval is. Ze kunnen zichzelf ook wel heel erg zielig gaan vinden en dan blijven ze er onnodig lang in hangen en zwelgen.
vrijdag 27 november 2009 om 15:41
Gewoon lekker laten doen wat ze zelf wil. Ik vind je eerste gebroken hart geen 'drama queen' gedrag hoor, en een beetje zwelgen mag best!
( En misschien alvast een strategie voor maandagochtend bedenken, want ze wil geheid niet naar school want daar is hij en ze heeft gehuild dus ze ziet er niet uit en je begrijpt ook niks )
( En misschien alvast een strategie voor maandagochtend bedenken, want ze wil geheid niet naar school want daar is hij en ze heeft gehuild dus ze ziet er niet uit en je begrijpt ook niks )
vrijdag 27 november 2009 om 15:57
Misschien ben ik hier iets te nuchter voor en zelf had ik ook geen last van heftig liefdesverdriet als puber, maar ik vind haar gedrag dus wel wat overdreven, ook al denk ze nu vast zelf dat ze oprecht een gebroken hart heeft.
Het is dan volgens mij ook wel een beetje je taak als volwassenen om te relativeren en hier niet helemaal in mee te gaan. Maar ja, ik ben dan ook wat "ouderwets" in mijn ideeën over opvoeden .
Het is dan volgens mij ook wel een beetje je taak als volwassenen om te relativeren en hier niet helemaal in mee te gaan. Maar ja, ik ben dan ook wat "ouderwets" in mijn ideeën over opvoeden .
vrijdag 27 november 2009 om 16:02
quote:koko67 schreef op 27 november 2009 @ 15:38:
Ik weet niet of ze aan het zwelgen is, ze is volgens mij serieus verdrietig.
Ja natuurlijk is ze serieus verdrietig. Ik weet niet of dit haar 1e ''echte'' vriendje was. Maar voor haar gevoel was het zoals het op mij overkomt wel serieus.
Kijk voor ons volwassene is 2 weken peace of cake. Maar voor een meisje van 13 is dat heel anders.
Ik weet niet of ze aan het zwelgen is, ze is volgens mij serieus verdrietig.
Ja natuurlijk is ze serieus verdrietig. Ik weet niet of dit haar 1e ''echte'' vriendje was. Maar voor haar gevoel was het zoals het op mij overkomt wel serieus.
Kijk voor ons volwassene is 2 weken peace of cake. Maar voor een meisje van 13 is dat heel anders.
vrijdag 27 november 2009 om 16:05
quote:iris1969 schreef op 27 november 2009 @ 15:57:
Misschien ben ik hier iets te nuchter voor en zelf had ik ook geen last van heftig liefdesverdriet als puber, maar ik vind haar gedrag dus wel wat overdreven, ook al denk ze nu vast zelf dat ze oprecht een gebroken hart heeft.
Iedereen is hier anders in. Voor de 1ne puber is 2 weken niks, maar voor de ander kan het dan al heel serieus aanvoelen.
ook staat iedere puber anders tegenover vriendjes/vriendinnentjes.
Misschien ben ik hier iets te nuchter voor en zelf had ik ook geen last van heftig liefdesverdriet als puber, maar ik vind haar gedrag dus wel wat overdreven, ook al denk ze nu vast zelf dat ze oprecht een gebroken hart heeft.
Iedereen is hier anders in. Voor de 1ne puber is 2 weken niks, maar voor de ander kan het dan al heel serieus aanvoelen.
ook staat iedere puber anders tegenover vriendjes/vriendinnentjes.
vrijdag 27 november 2009 om 16:09
Ik twijfel er ook niet aan dat ze oprecht verdrietig is, maar moet je als ouder je kind ook niet een beetje weerbaar maken tegen tegenslag en verdriet, aangezien ze hier nog wel vaker tegenaan zal gaan lopen? Als dit nu al een drama is, hoe moet dat dan met echt liefdesverdriet?
Ik zou dus zeggen hoe naar ik het voor haar vind en het daar bij laten. Je zal zien dat ze hier zo weer overheen is als het dagelijkse leven weer gewoon begint....
Ik zou dus zeggen hoe naar ik het voor haar vind en het daar bij laten. Je zal zien dat ze hier zo weer overheen is als het dagelijkse leven weer gewoon begint....
vrijdag 27 november 2009 om 17:27
quote:Goldielocks schreef op 27 november 2009 @ 13:57:
[...]
Klopt, mijn dochter is nu bijna 18 en ik herken wel dat je er op een gegeven moment anders mee omgaat. Als ze nu weer eens in een liefdes-dipje zit scheld ik gerust met haar mee dat 'mannen honden zijn' en dat soort uitspraken.
Oh Koko, ga je nou niet rot voelen omdat je je niet aan 'mijn' tips hebt gehouden. Overal leer je van, dus ook van deze ervaring Haha!! idd, bokkelullen zijn het dan.
[...]
Klopt, mijn dochter is nu bijna 18 en ik herken wel dat je er op een gegeven moment anders mee omgaat. Als ze nu weer eens in een liefdes-dipje zit scheld ik gerust met haar mee dat 'mannen honden zijn' en dat soort uitspraken.
Oh Koko, ga je nou niet rot voelen omdat je je niet aan 'mijn' tips hebt gehouden. Overal leer je van, dus ook van deze ervaring Haha!! idd, bokkelullen zijn het dan.
vrijdag 27 november 2009 om 17:50
quote:iris1969 schreef op 27 november 2009 @ 16:09:
Als dit nu al een drama is, hoe moet dat dan met echt liefdesverdriet?Dit ìs toch echt liefdesverdriet? Als ik me nu gevoelens van die eerste keer toen ik 13 was, en die van latere 'echte' relaties indenk, doet de eerste echt niet voor die latere onder, al duurde het minder lang (Volgens mij was ik er met een paar dagen tot een weekje echt wel weer overheen). Ik denk dat kinderen met verdriet leren omgaan (dus gewoon laten gebeuren) beter is dan ze te 'wapenen'. Ik ben zelf ook erg nuchter, en zou ook niet tot in den treuren 'agutteguttegutten', maar ik vind het een beetje krom om dit af te doen als 'goh, vervelend, nou ophouden' omdat er in de toekomst misschien ergere dingen op haar pad komen.
Als dit nu al een drama is, hoe moet dat dan met echt liefdesverdriet?Dit ìs toch echt liefdesverdriet? Als ik me nu gevoelens van die eerste keer toen ik 13 was, en die van latere 'echte' relaties indenk, doet de eerste echt niet voor die latere onder, al duurde het minder lang (Volgens mij was ik er met een paar dagen tot een weekje echt wel weer overheen). Ik denk dat kinderen met verdriet leren omgaan (dus gewoon laten gebeuren) beter is dan ze te 'wapenen'. Ik ben zelf ook erg nuchter, en zou ook niet tot in den treuren 'agutteguttegutten', maar ik vind het een beetje krom om dit af te doen als 'goh, vervelend, nou ophouden' omdat er in de toekomst misschien ergere dingen op haar pad komen.