Kinderen
alle pijlers
Dochter heeft liefdesverdriet.
vrijdag 27 november 2009 om 13:16
Dochter komt net thuis (13 jaar) en huilt en huilt.
Met moeite krijg ik eruit wat er is.
Het is uit.
Vanmorgen heeft hij het uit gemaakt.
Ze is 2 weken in de hemel geweest, compleet met een ellenlange telefoonrekening en nu is het plotsklaps over.
Ze weet niet waarom, dat vertelde die lummel niet.
En ik?
Ik zeg volgens mij alleen maar verkeerde dingen.
"Ach schat, je krijgt wel weer een ander vriendje".
( Ik hoor het mezelf zeggen en ik weet: fout!)
Het vreemde is dat ik er zo mee zit.
Ik wil het verdriet zo graag weg halen, beetje zoals het ooit ging.
Kusje erop en weg was de pijn.
Kennen jullie dit?
Liefdesverdriet van je kind?
Met moeite krijg ik eruit wat er is.
Het is uit.
Vanmorgen heeft hij het uit gemaakt.
Ze is 2 weken in de hemel geweest, compleet met een ellenlange telefoonrekening en nu is het plotsklaps over.
Ze weet niet waarom, dat vertelde die lummel niet.
En ik?
Ik zeg volgens mij alleen maar verkeerde dingen.
"Ach schat, je krijgt wel weer een ander vriendje".
( Ik hoor het mezelf zeggen en ik weet: fout!)
Het vreemde is dat ik er zo mee zit.
Ik wil het verdriet zo graag weg halen, beetje zoals het ooit ging.
Kusje erop en weg was de pijn.
Kennen jullie dit?
Liefdesverdriet van je kind?
vrijdag 27 november 2009 om 21:53
quote:Nysse schreef op 27 november 2009 @ 17:50:
[...]
Dit ìs toch echt liefdesverdriet? Als ik me nu gevoelens van die eerste keer toen ik 13 was, en die van latere 'echte' relaties indenk, doet de eerste echt niet voor die latere onder, al duurde het minder lang (Volgens mij was ik er met een paar dagen tot een weekje echt wel weer overheen). Ik denk dat kinderen met verdriet leren omgaan (dus gewoon laten gebeuren) beter is dan ze te 'wapenen'. Ik ben zelf ook erg nuchter, en zou ook niet tot in den treuren 'agutteguttegutten', maar ik vind het een beetje krom om dit af te doen als 'goh, vervelend, nou ophouden' omdat er in de toekomst misschien ergere dingen op haar pad komen.
Ik was geen puber die zich snikkend op haar bed liet vallen bij liefdesverdriet, dus wellicht reageer ik daarom wat luchtiger dan de meesten op dit verdriet, maar verder vrees ik dat je me verkeerd begrepen hebt.
Ik zou namelijk nooit het verdriet van kinderen wegwuiven of onbelangrijk maken, omdat ze weerbaar tegen toekomstig leed moeten worden, maar ik gaf gewoon een relativerende kanttekening tegen de tips van een avondje met huilfilms enzo.
Ik wilde het geheel wat meer in perspectief plaatsen, omdat ik het belangrijk vind dat kinderen leren wat echt verdriet is en wat weer snel voorbij gaat.
Ik denk daarom dat TO het uitstekend heeft aangepakt met haar grapje over lamlul, zodat haar dochter weer moet lachen i.p.v. in een huilbui blijft hangen.
[...]
Dit ìs toch echt liefdesverdriet? Als ik me nu gevoelens van die eerste keer toen ik 13 was, en die van latere 'echte' relaties indenk, doet de eerste echt niet voor die latere onder, al duurde het minder lang (Volgens mij was ik er met een paar dagen tot een weekje echt wel weer overheen). Ik denk dat kinderen met verdriet leren omgaan (dus gewoon laten gebeuren) beter is dan ze te 'wapenen'. Ik ben zelf ook erg nuchter, en zou ook niet tot in den treuren 'agutteguttegutten', maar ik vind het een beetje krom om dit af te doen als 'goh, vervelend, nou ophouden' omdat er in de toekomst misschien ergere dingen op haar pad komen.
Ik was geen puber die zich snikkend op haar bed liet vallen bij liefdesverdriet, dus wellicht reageer ik daarom wat luchtiger dan de meesten op dit verdriet, maar verder vrees ik dat je me verkeerd begrepen hebt.
Ik zou namelijk nooit het verdriet van kinderen wegwuiven of onbelangrijk maken, omdat ze weerbaar tegen toekomstig leed moeten worden, maar ik gaf gewoon een relativerende kanttekening tegen de tips van een avondje met huilfilms enzo.
Ik wilde het geheel wat meer in perspectief plaatsen, omdat ik het belangrijk vind dat kinderen leren wat echt verdriet is en wat weer snel voorbij gaat.
Ik denk daarom dat TO het uitstekend heeft aangepakt met haar grapje over lamlul, zodat haar dochter weer moet lachen i.p.v. in een huilbui blijft hangen.
zaterdag 28 november 2009 om 12:15
zaterdag 28 november 2009 om 12:19
zaterdag 28 november 2009 om 12:25
Regelrechte monsters!
Toch heb ik van dit drama wel geleerd dat ik me in het vervolg niet meer zo moet meeslepen met puberverdriet.
Toen ik dit topic opende, voelde ik me echt ellendig.
Je kind heeft verdriet, dus jij dubbel zoveel.
Het komt zo heftig aan als het om je kind gaat.
Maar ik merkte 's avonds toch wel dat haar vriendinnen veel belangrijker waren dan haar moeder.
Hele avond op msn, daarna was haar verdriet een stuk minder.
De papa van dochter vond dat vooral heel gezond, ik ook wel.....
Maar toch.
Toch heb ik van dit drama wel geleerd dat ik me in het vervolg niet meer zo moet meeslepen met puberverdriet.
Toen ik dit topic opende, voelde ik me echt ellendig.
Je kind heeft verdriet, dus jij dubbel zoveel.
Het komt zo heftig aan als het om je kind gaat.
Maar ik merkte 's avonds toch wel dat haar vriendinnen veel belangrijker waren dan haar moeder.
Hele avond op msn, daarna was haar verdriet een stuk minder.
De papa van dochter vond dat vooral heel gezond, ik ook wel.....
Maar toch.
zaterdag 28 november 2009 om 13:21
voor koko!
Het is voor jou ook een 'eerste keer' dat ze mama minder nodig heeft, lijkt me best wel wennen!
Maar fijn dat je meid zich weer beter voelt. En de disco, zijn vrienden.. daar heeft ze die vriendinnen voor dus dat komt ook wel weer goed! (want 13 jarige jongens zijn best bang voor groepjes meisjes, )
Het is voor jou ook een 'eerste keer' dat ze mama minder nodig heeft, lijkt me best wel wennen!
Maar fijn dat je meid zich weer beter voelt. En de disco, zijn vrienden.. daar heeft ze die vriendinnen voor dus dat komt ook wel weer goed! (want 13 jarige jongens zijn best bang voor groepjes meisjes, )
maandag 30 november 2009 om 16:18
Ach gossie,
komt mijn zoon van bijna 8 met een sippe blik en rode wangen uit school. ' Ik vertel het thuis wel mama'
En daar komt het verdriet, want zijn vriendinnetje heeft
het ' uitgezegd'. Bijna 8 en dan al liefdesverdriet. En hij hoopt zo hard dat ze aanbelt en zegt dat ze zich heeft vergist.
Uithuilen en verder gaan, denk ik.
komt mijn zoon van bijna 8 met een sippe blik en rode wangen uit school. ' Ik vertel het thuis wel mama'
En daar komt het verdriet, want zijn vriendinnetje heeft
het ' uitgezegd'. Bijna 8 en dan al liefdesverdriet. En hij hoopt zo hard dat ze aanbelt en zegt dat ze zich heeft vergist.
Uithuilen en verder gaan, denk ik.