Kinderen
alle pijlers
Down Syndroom
woensdag 23 juni 2010 om 20:51
Ik ben een kersverse moeder, 31 jaar, van een zoontje met het syndroom van down.
Pas aan het eind van de zwangerschap werden er complicaties gezien die ook zouden kunnen duidden op het syndroom van down.
Ons kindje bleek inderdaad down te hebben en aan de aangeboren afwijking is hij inmiddels geopereerd.
Sinds kort is hij thuis en kunnen we eindelijk als gezin gaan genieten.
Zijn er nog meer moeders met een jong kind met het syndroom van down?
Ben ook op zoek naar ervaringen, leuke maar ook de minder leuke.
Pas aan het eind van de zwangerschap werden er complicaties gezien die ook zouden kunnen duidden op het syndroom van down.
Ons kindje bleek inderdaad down te hebben en aan de aangeboren afwijking is hij inmiddels geopereerd.
Sinds kort is hij thuis en kunnen we eindelijk als gezin gaan genieten.
Zijn er nog meer moeders met een jong kind met het syndroom van down?
Ben ook op zoek naar ervaringen, leuke maar ook de minder leuke.
donderdag 29 juli 2010 om 16:51
Hallo meiden, ik breek even kort in. Heb net jullie topic gelezen. Zelf geen ervaringen maaar ben wel in verwachting en zelf 37 dus verhoogd risico. We gaan geen nekplooi en vlokkentest e.d. doen omdat het kindje gewoon welkom is. Maar het is voor mij dus wel boeiend om te lezen hoe jullie het ervaren als het inderdaad als Down uitpakt.
Naar aanleiding van de 'botte reacties' van mensen, herinner ik mij een topic van ruim een jaar geleden op dit forum, waar iemand vroeg wat ze op het kaartje moest schrijven naar iemand die een kindje met Down had gekregen. Ze dacht zelf aan iets als 'gecondoleerd' of 'ik leef mee met jullie verdriet'. ... gelukkig waren er genoeg mensen die haar de tip gaven om gewoon 'gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje' te schijven...
Allemaal veel geluk met jullie kleintjes!
Naar aanleiding van de 'botte reacties' van mensen, herinner ik mij een topic van ruim een jaar geleden op dit forum, waar iemand vroeg wat ze op het kaartje moest schrijven naar iemand die een kindje met Down had gekregen. Ze dacht zelf aan iets als 'gecondoleerd' of 'ik leef mee met jullie verdriet'. ... gelukkig waren er genoeg mensen die haar de tip gaven om gewoon 'gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje' te schijven...
Allemaal veel geluk met jullie kleintjes!
donderdag 29 juli 2010 om 21:09
Hallo Smurf,
Wat een afschuwelijk mens van het consultatiebureau. Echt verschrikkelijk!! Kan me er helemaal kwaad om maken.
"ze" hebben altijd dit en dat.
Wij gaan trouwens niet meer naar het consultatiebureaú; alleen voor wegen/meten en de vaccinaties.
Ik was er helemaal klaar mee. Ze zagen allemaal "afwijkingen" die de kinderarts twee weken ervoor niet had gezien.
Ze vonden het erg vervelend want dan houdt niemand haar ontwikkeling in de gaten.
Wij hebben gelukkig een geweldige fysio en die kan dat erg goed.
Ik ben zelf wat tot rust gekomen. Gaat echt beter. Ik had even een flinke dip, vooral door de vermoeidheid van constant bezig zijn met twee kleintjes.
Mijn lieve kleine S. begint nu echt het lepeltje te snappen en heeft zowaar vandaag een half potje van 4 maanden gegeten.
( ze is zeven maanden) ze rolt de hele kamer door. Ziet er grappig uit.
Haar hartecho was goed en ook haar schildklierfunctie. Dus ze heeft echt gewoon niets, alleen maar Down
KaSiNi, heb je dat nog teruggekoppeld naar de verloskundige?
"Spekkie" dat is wel een hele leuke benameing voor je kleine; gaaf!!!
Smurf, naar van de gehoortest. Je maakt je dan toch zorgen hè. Kan je zelf merken of ze iets hoort? Schrikken bijv. van harde geluiden.
Over reacties; wij hebben vrienden verloren, maar er ook vrienden bijgekregen. Je leert de mensen wel kennen. Je hebt soms veel steun aan mensen die je eigenlijk niet zo goed kende.
Vandaag een hele leuke middag gehad met de meiden. Omdat het regende konden we niet wandelen/ fietsen, dus zijn we in bad gaan zitten. De meiden hadden zoveel lol met elkaar. Spetterden elkaar nat en grote zus heeft kleine zus haar haren gewassen. Echt heel gezellig. Kleine S. vond het ook wel fijn dat de voedselvoorziening zo binnen mondbereik was. Nam af en toe een slokkie. Heel leuk.
Kwikzilver; gefeliciteerd met je zwangerschap en fijn om te horen dat elk kind welkom is. Hoeveel weken ben je?
Een mooie zwangerschap toegewenst!
Wat een afschuwelijk mens van het consultatiebureau. Echt verschrikkelijk!! Kan me er helemaal kwaad om maken.
"ze" hebben altijd dit en dat.
Wij gaan trouwens niet meer naar het consultatiebureaú; alleen voor wegen/meten en de vaccinaties.
Ik was er helemaal klaar mee. Ze zagen allemaal "afwijkingen" die de kinderarts twee weken ervoor niet had gezien.
Ze vonden het erg vervelend want dan houdt niemand haar ontwikkeling in de gaten.
Wij hebben gelukkig een geweldige fysio en die kan dat erg goed.
Ik ben zelf wat tot rust gekomen. Gaat echt beter. Ik had even een flinke dip, vooral door de vermoeidheid van constant bezig zijn met twee kleintjes.
Mijn lieve kleine S. begint nu echt het lepeltje te snappen en heeft zowaar vandaag een half potje van 4 maanden gegeten.
( ze is zeven maanden) ze rolt de hele kamer door. Ziet er grappig uit.
Haar hartecho was goed en ook haar schildklierfunctie. Dus ze heeft echt gewoon niets, alleen maar Down
KaSiNi, heb je dat nog teruggekoppeld naar de verloskundige?
"Spekkie" dat is wel een hele leuke benameing voor je kleine; gaaf!!!
Smurf, naar van de gehoortest. Je maakt je dan toch zorgen hè. Kan je zelf merken of ze iets hoort? Schrikken bijv. van harde geluiden.
Over reacties; wij hebben vrienden verloren, maar er ook vrienden bijgekregen. Je leert de mensen wel kennen. Je hebt soms veel steun aan mensen die je eigenlijk niet zo goed kende.
Vandaag een hele leuke middag gehad met de meiden. Omdat het regende konden we niet wandelen/ fietsen, dus zijn we in bad gaan zitten. De meiden hadden zoveel lol met elkaar. Spetterden elkaar nat en grote zus heeft kleine zus haar haren gewassen. Echt heel gezellig. Kleine S. vond het ook wel fijn dat de voedselvoorziening zo binnen mondbereik was. Nam af en toe een slokkie. Heel leuk.
Kwikzilver; gefeliciteerd met je zwangerschap en fijn om te horen dat elk kind welkom is. Hoeveel weken ben je?
Een mooie zwangerschap toegewenst!
donderdag 29 juli 2010 om 21:10
He bah smurf daar zit je niet op te wachten!
Ik hoop dat zoals de screener al zei dat het een andere oorzaak heeft.
Het ene moment streep je een dokter van je lijstje af, het andere moment krijg je er een nieuwe bij.
Ik hoop dat het van korte duur is.
Tot nu toe reageert iedereen in onze omgeving heel erg normaal en positief. Ik hoop dan ook dat het zo blijft en dat we geen vrienden verliezen.
Ik kan best een hoop hebben en zelf zeg ik vaak josti of downie, maar meestal noem ik hem gewoon bij zijn naam
Maar het woord mongool is hier echt verboden. Heeft zo'n negatieve lading.
We maken ook vaak grapjes over onze situatie, dat houd het een beetje luchtig. Nou gaf een vriendin van de week aan dat ze dat juist lastig vind. Ze wil dan wel mee lachen maar weet niet of wij dat vervelend vinden en voelt zich dus ongemakkelijk in die situatie. Dat deed mij wel beseffen dat ik misschien met grapjes een beetje voorzichtiger moet zijn.
Kwikzilver, gefeliciteerd met je zangerschap! Ach leeftijd zegt helemaal niks, ik ben 31, 30 toen ik zwanger werd. En toch is het ons overkomen. Het zal wel een reden hebben denk ik maar.
Ben blij dat ik geen kaarten heb ontvangen met gecondoleerd of sterkte, zou dat zeer ongepast hebben gevonden. Ondanks dat hij down heeft zijn we heel erg blij met zijn komst en verdiend ook hij een feestje!
Ik hoop dat zoals de screener al zei dat het een andere oorzaak heeft.
Het ene moment streep je een dokter van je lijstje af, het andere moment krijg je er een nieuwe bij.
Ik hoop dat het van korte duur is.
Tot nu toe reageert iedereen in onze omgeving heel erg normaal en positief. Ik hoop dan ook dat het zo blijft en dat we geen vrienden verliezen.
Ik kan best een hoop hebben en zelf zeg ik vaak josti of downie, maar meestal noem ik hem gewoon bij zijn naam
Maar het woord mongool is hier echt verboden. Heeft zo'n negatieve lading.
We maken ook vaak grapjes over onze situatie, dat houd het een beetje luchtig. Nou gaf een vriendin van de week aan dat ze dat juist lastig vind. Ze wil dan wel mee lachen maar weet niet of wij dat vervelend vinden en voelt zich dus ongemakkelijk in die situatie. Dat deed mij wel beseffen dat ik misschien met grapjes een beetje voorzichtiger moet zijn.
Kwikzilver, gefeliciteerd met je zangerschap! Ach leeftijd zegt helemaal niks, ik ben 31, 30 toen ik zwanger werd. En toch is het ons overkomen. Het zal wel een reden hebben denk ik maar.
Ben blij dat ik geen kaarten heb ontvangen met gecondoleerd of sterkte, zou dat zeer ongepast hebben gevonden. Ondanks dat hij down heeft zijn we heel erg blij met zijn komst en verdiend ook hij een feestje!
donderdag 29 juli 2010 om 21:18
Via deze link kun je lezen over een man die een fantastisch boekje ('Hebben jullie dat nou ook?') heeft geschreven over zijn - inmiddels volwassen - zoon met het syndroom van Down. Hij schrijft er in dat boekje heel nuchter over, zonder valse sentimenten, maar wel met veel liefde en humor. De andere boekjes ken ik niet.
joyce48 wijzigde dit bericht op 29-07-2010 21:19
Reden: tikfoutje
Reden: tikfoutje
% gewijzigd
donderdag 29 juli 2010 om 21:22
Spookey, klopt het dat je niet verplicht bent naar het consternatie bureau te gaan? Niet dat ik dat overweeg, maar vroeg het me af naar aanleiding van jouw beslissing (een beslissing die ik overigens heel goed kan begrijpen!)
En wie vonden het dan vervelend? Het bureau zelf of de kinderarts?
Nee ik heb het niet terug gegeven aan de verloskundige. Ik heb nogal moeite met feedback geven. Misschien iets wat ik mijzelf toch maar eens moet gaan aanleren.
Het was overigens de chirurg die Q spekkie noemde, vond het wel erg grappig.
Goed dat je weer een beetje uit je dip bent! The only way is up!
En wat ontzettend goed nieuws dat ze alleen maar down heeft! Is wel een feestje waard toch?
Ben ook wel benieuwd hoe de oudste straks op Q reageert als hij wat ouder is en meer kan. Ben ook benieuwd hoe de ontwikkeling van Q gaat. En vind het vooral ook spannend. Want per slot van rekening weet je nog niet wat voor vlees je in de kuip hebt.
En wie vonden het dan vervelend? Het bureau zelf of de kinderarts?
Nee ik heb het niet terug gegeven aan de verloskundige. Ik heb nogal moeite met feedback geven. Misschien iets wat ik mijzelf toch maar eens moet gaan aanleren.
Het was overigens de chirurg die Q spekkie noemde, vond het wel erg grappig.
Goed dat je weer een beetje uit je dip bent! The only way is up!
En wat ontzettend goed nieuws dat ze alleen maar down heeft! Is wel een feestje waard toch?
Ben ook wel benieuwd hoe de oudste straks op Q reageert als hij wat ouder is en meer kan. Ben ook benieuwd hoe de ontwikkeling van Q gaat. En vind het vooral ook spannend. Want per slot van rekening weet je nog niet wat voor vlees je in de kuip hebt.
donderdag 29 juli 2010 om 22:15
KaSini, het is eigen keus of je naar het con. bureau gaat. De vp van het bureau vond het niet zo leuk.
We gaan elk half jaar naar de kinderarts, de fysio ziet haar elke maand en dan wegen/ meten op het bureau elk half jaar vanaf nu. Wij willen gewoon rust voor ons meisje. Ik ken de ontwikkelingssprongen, gebruik het kleine stapjesplan van de Downstichting. Als haar ontwikkeling erg anders wordt dan andere kinderen, kan ik altijd via onze huisarts hulp inroepen.
Ik vind Spekkie een groot compliment voor een Downkind.
Ik vind de ontwikkeling ook heel spannend. Ze verrast me elke keer weer met haar ontwikkelingssprongen.
Heb veel vriendinnen met kinderen in de zelfde leeftijd en dan is haar ontwikkeling wel anders. Soms vind ik dat heel pijnlijk, meestal is het ok. Ze doet gewoon wat ze doet.
We gaan elk half jaar naar de kinderarts, de fysio ziet haar elke maand en dan wegen/ meten op het bureau elk half jaar vanaf nu. Wij willen gewoon rust voor ons meisje. Ik ken de ontwikkelingssprongen, gebruik het kleine stapjesplan van de Downstichting. Als haar ontwikkeling erg anders wordt dan andere kinderen, kan ik altijd via onze huisarts hulp inroepen.
Ik vind Spekkie een groot compliment voor een Downkind.
Ik vind de ontwikkeling ook heel spannend. Ze verrast me elke keer weer met haar ontwikkelingssprongen.
Heb veel vriendinnen met kinderen in de zelfde leeftijd en dan is haar ontwikkeling wel anders. Soms vind ik dat heel pijnlijk, meestal is het ok. Ze doet gewoon wat ze doet.
anoniem_78115 wijzigde dit bericht op 29-07-2010 22:17
Reden: z teveel, 'tis al laat
Reden: z teveel, 'tis al laat
% gewijzigd
donderdag 29 juli 2010 om 23:20
MIsschien een beetje off-topic, maar hebben jullie maandag naar Puberruil gekeken? Het ging om twee meidentieners die een week van plek ruilden. De een woonde in Nederland en de ander in Nieuw-Zeeland en beide hadden het Down syndroom.
Wat een ge-wel-di-ge meiden waren het! Ik werd terplekke zo trots op ze! (Je kunt de herhaling vast bekijken op uitzendinggemist.nl)
Verder heb ik geen ervaring met het Down syndroom (behalve dat ik op een cytogenetisch laboratorium werk die de Down-karyotypering doet) maar als ik het zo lees doen jullie het goed!
Wat een ge-wel-di-ge meiden waren het! Ik werd terplekke zo trots op ze! (Je kunt de herhaling vast bekijken op uitzendinggemist.nl)
Verder heb ik geen ervaring met het Down syndroom (behalve dat ik op een cytogenetisch laboratorium werk die de Down-karyotypering doet) maar als ik het zo lees doen jullie het goed!
maandag 2 augustus 2010 om 12:13
Tjee, wat een activiteit hier!
Spoockey, wat fijn dat t beter gaat met je!!!
En ook met je dochter! Dat moet een fijn gevoel zijn! En wat knap dat ze t lepeltje nu snapt, heb je daar nog logopedie bij gehad, of gewoon zelf blijven proberen?
Fijn te lezen dat cb bij jullie ook alleen maar afwijkingen zag die er niet waren, misschien moeten wij er ook maar mee stoppen... Wel heel fijn om jouw ervaringen te lezen, omdat je net een half jaar verder bent dan wij.
KaSiNi, Josti, haha. Ja, wij proberen er ook maar de humor van in te zien, maar je ziet idd dat mensen dan soms niet weten of ze mee 'mogen' lachen. En ja, ik vind dat soms wel lastig, dat je niet weet hoever ze zal komen, qua ontwikkeling. Je wilt zo graag een beetje weten waar je je op voor kunt bereiden. Maar t is denk ik echt de kunst om stap voor stap te leven, met een down-kind. Live by the moment en genieten van t nu en alles wat ze wel kan!
Hebben jullie trouwens ook (gehad?) dat je t erg moeilijk hebt met andere hoogzwangeren of pasgeborenen? Dat je dan denkt 'hoe anders en ongecompliceerd had 't kunnen zijn nu...' Down heeft op de een of andere manier met terugwerkende kracht een schaduw geworpen over mijn zwangerschap. We hebben t ook zelfs al gehad over de mogelijkheid van nog een derde kindje, terwijl we dat voor L's komst nooit wilden. Deels om dat gevoel kwijt te raken denk ik. Gek he!
Spoockey, wat fijn dat t beter gaat met je!!!
En ook met je dochter! Dat moet een fijn gevoel zijn! En wat knap dat ze t lepeltje nu snapt, heb je daar nog logopedie bij gehad, of gewoon zelf blijven proberen?
Fijn te lezen dat cb bij jullie ook alleen maar afwijkingen zag die er niet waren, misschien moeten wij er ook maar mee stoppen... Wel heel fijn om jouw ervaringen te lezen, omdat je net een half jaar verder bent dan wij.
KaSiNi, Josti, haha. Ja, wij proberen er ook maar de humor van in te zien, maar je ziet idd dat mensen dan soms niet weten of ze mee 'mogen' lachen. En ja, ik vind dat soms wel lastig, dat je niet weet hoever ze zal komen, qua ontwikkeling. Je wilt zo graag een beetje weten waar je je op voor kunt bereiden. Maar t is denk ik echt de kunst om stap voor stap te leven, met een down-kind. Live by the moment en genieten van t nu en alles wat ze wel kan!
Hebben jullie trouwens ook (gehad?) dat je t erg moeilijk hebt met andere hoogzwangeren of pasgeborenen? Dat je dan denkt 'hoe anders en ongecompliceerd had 't kunnen zijn nu...' Down heeft op de een of andere manier met terugwerkende kracht een schaduw geworpen over mijn zwangerschap. We hebben t ook zelfs al gehad over de mogelijkheid van nog een derde kindje, terwijl we dat voor L's komst nooit wilden. Deels om dat gevoel kwijt te raken denk ik. Gek he!
maandag 2 augustus 2010 om 13:17
Gefeliciteerd met je zoon!
Alles wat afwijkt van je eigen ideale gezondheidsbeeld van je eigen kind erg schikken is.
Maar wat betreft de reacties. Ik geef eerlijk toe ook niet te weten hoe te reageren. Buiten het te feliciteren uiteraard.
Want, wat zeg je. Als je niets er over zegt en alleen blij voor ze bent en de baby bewonderd, is dat best raar denk ik.
Maar wat als je er wel 'iets' over wilt zeggen, hoe doe je dat dan zonder in de clichés te belanden?
Alles wat afwijkt van je eigen ideale gezondheidsbeeld van je eigen kind erg schikken is.
Maar wat betreft de reacties. Ik geef eerlijk toe ook niet te weten hoe te reageren. Buiten het te feliciteren uiteraard.
Want, wat zeg je. Als je niets er over zegt en alleen blij voor ze bent en de baby bewonderd, is dat best raar denk ik.
Maar wat als je er wel 'iets' over wilt zeggen, hoe doe je dat dan zonder in de clichés te belanden?
dinsdag 3 augustus 2010 om 16:40
Hoi!
Ik moet vrijdag weer naar het consternatiebureau, ben benieuwd
Smurf, je hebt helemaal gelijk. Leef in het hier en nu, dat zeiden het ziekenhuis ook al. En meestal lukt dat ook wel, maar soms is het zo verdomd moelijk omdat je wilt weten waar je aan toe bent
In het begin heb ik inderdaad ook moeite gehad met pasgeborenen en zwangeren. Nu heb ik dat stukken minder omdat ik besef dat een gezond kindje krijgen ook maar een relatief begrip is. Gezond en gelukkig houden is veel belangrijker. Als er een gezond kindje geboren word weet je ook niet wat de toekomst gaat brengen qua gezondheid, of andere problemen (drugs, criminaliteit enz).
Waar ik wel moeite mee heb is dat mensen die alles doen wat god verboden heeft, toch een gezond kind op de wereld zetten (mijn nichtje dus). Ik weet dat ik niet zo mag denken en veroordelen maar soms steekt het wel.
Wij hebben het altijd over een 3e kindje gehad. Ook voor dat dit allemaal aan het licht kwam. Na de bevalling zei ik: dit nooooooooit meer (2 niet zo leuke zwangerschappen gehad) en nu denk ik: ik ga mij niet tegen houden door eerdere ervaringen.
Wat we wel hebben besproken is dat als er een 3e kindje mag/kan komen, we wel een vruchtwaterpunctie willen doen.
Maar goed als het al gebeurd gaat dat nog wel even duren
Bye bye
Ik moet vrijdag weer naar het consternatiebureau, ben benieuwd
Smurf, je hebt helemaal gelijk. Leef in het hier en nu, dat zeiden het ziekenhuis ook al. En meestal lukt dat ook wel, maar soms is het zo verdomd moelijk omdat je wilt weten waar je aan toe bent
In het begin heb ik inderdaad ook moeite gehad met pasgeborenen en zwangeren. Nu heb ik dat stukken minder omdat ik besef dat een gezond kindje krijgen ook maar een relatief begrip is. Gezond en gelukkig houden is veel belangrijker. Als er een gezond kindje geboren word weet je ook niet wat de toekomst gaat brengen qua gezondheid, of andere problemen (drugs, criminaliteit enz).
Waar ik wel moeite mee heb is dat mensen die alles doen wat god verboden heeft, toch een gezond kind op de wereld zetten (mijn nichtje dus). Ik weet dat ik niet zo mag denken en veroordelen maar soms steekt het wel.
Wij hebben het altijd over een 3e kindje gehad. Ook voor dat dit allemaal aan het licht kwam. Na de bevalling zei ik: dit nooooooooit meer (2 niet zo leuke zwangerschappen gehad) en nu denk ik: ik ga mij niet tegen houden door eerdere ervaringen.
Wat we wel hebben besproken is dat als er een 3e kindje mag/kan komen, we wel een vruchtwaterpunctie willen doen.
Maar goed als het al gebeurd gaat dat nog wel even duren
Bye bye
dinsdag 3 augustus 2010 om 19:52
Ja, ik heb het regelmatig erg moeilijk met andere kinderen van S. leeftijd. Mijn buurjongetje van drie weken ouder die hele maaltijden naar binnen werkt en gezellig voor op de fiets in het fietsstoeltje zit, het zoontje van mijn beste vriendin van zes weken jonger die meer alert de wereld inkijkt en veel steviger is. Elke keer zeg ik: " S is gewoon zoals ze S" en ze doet het hartstikke goed, ze is zo leergierig en heel alert, Maar toch....
Ik heb altijd het vreemde gevoel dat S. pas bij haar geboorte pas Down kreeg, heel bizar en dat ze in mijn buik "gewoon" was. Ze was zo beweeglijk en reageerde enorm op geluiden en muziek, maar dat doet ze nu nog.
Wij wilden het ook bij twee laten. Ik ben 35 en heb twee rotzwangerschappen gehad en vind ontzwangeren echt een hel af en toe, maar we hebben allebei het gevoel nu dat het niet helemaal af is. Heel gek. Ligt op zich niet aan de Down van S. maar gewoon het idee dat je het ook nog eens een keer normaal mee wil maken.
Ik heb wel ontdekt dat fysio en logopedie goed is, maar de dingen leer je door constante herhaling. Elke keer weer helpen met dat lepeltje; haar eten in haar handjes geven, lekker laten sabbelen aan een lepeltje etc.
Ik probeer haar zoveel mogelijk dingen te laten ervaren; muziek, verschillende stofjes, op het gras liggen. Elke keer iets anders doen. In de draagdoek zodat ze op mijn hoogte de wereld in kan kijken etc.
Ze heeft een geweldige fysiotherapeut die hele goede tips geeft, helemaal gek met haar is en mij super motiveert.
En nog iets anders. Buiten alle lastige dingen om maakt mijn meisje mij zo blij en gelukkig dat ik regelmatig met tranen in mijn ogen van geluk naar haar kijk. Ze maakt zo'n bijzonder gevoel in mij los. Ik ben zo vreselijk verliefd op haar. Ze maakt me rustig en "completely in peace with the world" als ik haar dichtbij me heb.
De Down geeft haar iets extra's. Iets moois wat andere kinderen niet hebben, iets wat ik niet goed kan uitdrukken. Iets ontwapenends. Een mensje zonder muur, zonder schild. Het klinkt misschien gek, maar er zit een stukje hemel in haar.
Op haar geboortekaartje stond al; we zijn blij en gelukkig met jou en dat is altijd zo gebleven.
En ook andere mensen, zelfs de meest onrustige en sombere mensen, worden rustig en blij als ze haar op schoot hebben.
Jippertje; zeg gewoon iets vanuit je hart. Iets wat jou kenmerkt. Gewoon iets liefs, Iets wat alle vaders en moeders graag horen over hun kleintje. Dan is het al gauw goed. Goede bedoelingen herken je meteen.
Ik heb altijd het vreemde gevoel dat S. pas bij haar geboorte pas Down kreeg, heel bizar en dat ze in mijn buik "gewoon" was. Ze was zo beweeglijk en reageerde enorm op geluiden en muziek, maar dat doet ze nu nog.
Wij wilden het ook bij twee laten. Ik ben 35 en heb twee rotzwangerschappen gehad en vind ontzwangeren echt een hel af en toe, maar we hebben allebei het gevoel nu dat het niet helemaal af is. Heel gek. Ligt op zich niet aan de Down van S. maar gewoon het idee dat je het ook nog eens een keer normaal mee wil maken.
Ik heb wel ontdekt dat fysio en logopedie goed is, maar de dingen leer je door constante herhaling. Elke keer weer helpen met dat lepeltje; haar eten in haar handjes geven, lekker laten sabbelen aan een lepeltje etc.
Ik probeer haar zoveel mogelijk dingen te laten ervaren; muziek, verschillende stofjes, op het gras liggen. Elke keer iets anders doen. In de draagdoek zodat ze op mijn hoogte de wereld in kan kijken etc.
Ze heeft een geweldige fysiotherapeut die hele goede tips geeft, helemaal gek met haar is en mij super motiveert.
En nog iets anders. Buiten alle lastige dingen om maakt mijn meisje mij zo blij en gelukkig dat ik regelmatig met tranen in mijn ogen van geluk naar haar kijk. Ze maakt zo'n bijzonder gevoel in mij los. Ik ben zo vreselijk verliefd op haar. Ze maakt me rustig en "completely in peace with the world" als ik haar dichtbij me heb.
De Down geeft haar iets extra's. Iets moois wat andere kinderen niet hebben, iets wat ik niet goed kan uitdrukken. Iets ontwapenends. Een mensje zonder muur, zonder schild. Het klinkt misschien gek, maar er zit een stukje hemel in haar.
Op haar geboortekaartje stond al; we zijn blij en gelukkig met jou en dat is altijd zo gebleven.
En ook andere mensen, zelfs de meest onrustige en sombere mensen, worden rustig en blij als ze haar op schoot hebben.
Jippertje; zeg gewoon iets vanuit je hart. Iets wat jou kenmerkt. Gewoon iets liefs, Iets wat alle vaders en moeders graag horen over hun kleintje. Dan is het al gauw goed. Goede bedoelingen herken je meteen.
vrijdag 6 augustus 2010 om 20:45
Smurf, is er al iets meer duidelijk over het gehoor van kleine smurf?
Wat je zegt spoockey, als je gaat vergelijken met de ontwikkeling van leeftijdsgenoten, dan word je zo met de neus op de feiten gedrukt, dat lijkt me ook heeel moeilijk.
En zo te horen doen jullie er alles aan om haar te stimuleren. Ik denk dat dat ook een verschil kan maken, zeker wel!
Dat bijzondere gevoel wat je beschrijft dat herken ik wel. Ik ben zoooo trots op Q, het is zo'n mooi en lief mannetje. Ook de rust die hij overbrengt is erg herkenbaar. Toen ik in het ziekenhuis lag en heel verdrietig was en naar Q toe ging werd ik weer helemaal rustig. Weet niet hoe hij het deed, maar het werkte wel
Vandaag weer bij het consultatiebureau geweest, hij groeit in alle opzichten goed. En hij heeft zijn eerste prikken gehad, zo zielig. Verder hebben ze weinig gedaan, hij lag heerlijk te slapen en ze zei al: mijn bevindingen zullen niet een toegevoegde waarde hebben aangezien hij in het ziekenhuis ook goed onderzocht is. Helemaal mee eens, laat hem maar lekker!
Wel heeft Q last van obstipatie en een obstructieve ademhaling (vernauwing in de neus) waardoor hij moeite krijgt met het drinken (verslikken, proesten, spugen). Even in de gaten houden dan maar.
Groetjes!
Wat je zegt spoockey, als je gaat vergelijken met de ontwikkeling van leeftijdsgenoten, dan word je zo met de neus op de feiten gedrukt, dat lijkt me ook heeel moeilijk.
En zo te horen doen jullie er alles aan om haar te stimuleren. Ik denk dat dat ook een verschil kan maken, zeker wel!
Dat bijzondere gevoel wat je beschrijft dat herken ik wel. Ik ben zoooo trots op Q, het is zo'n mooi en lief mannetje. Ook de rust die hij overbrengt is erg herkenbaar. Toen ik in het ziekenhuis lag en heel verdrietig was en naar Q toe ging werd ik weer helemaal rustig. Weet niet hoe hij het deed, maar het werkte wel
Vandaag weer bij het consultatiebureau geweest, hij groeit in alle opzichten goed. En hij heeft zijn eerste prikken gehad, zo zielig. Verder hebben ze weinig gedaan, hij lag heerlijk te slapen en ze zei al: mijn bevindingen zullen niet een toegevoegde waarde hebben aangezien hij in het ziekenhuis ook goed onderzocht is. Helemaal mee eens, laat hem maar lekker!
Wel heeft Q last van obstipatie en een obstructieve ademhaling (vernauwing in de neus) waardoor hij moeite krijgt met het drinken (verslikken, proesten, spugen). Even in de gaten houden dan maar.
Groetjes!
zaterdag 7 augustus 2010 om 20:25
Nog even een vraagje, Q heeft sinds 1,5 week last van obstipatie. Van elke dag een poepluier heeft hij nu om de 2 a 3 dagen ontlasting. Ook heeft hij last van harde ontlasting, waardoor alles wat moeilijker gaat denk ik.
De huisarts heeft overlegd met de kinderarts en die zei niks te zullen doen. Ze noemde dit een milde vorm, ziet wel ergere gevallen voorbijkomen.
Ik maak mij natuurlijk wel zorgen. Het advies om de voeding te verdunnen met water geeft tot nu toe nog geen resultaat.
Iemand ervaring of adviezen?
De huisarts heeft overlegd met de kinderarts en die zei niks te zullen doen. Ze noemde dit een milde vorm, ziet wel ergere gevallen voorbijkomen.
Ik maak mij natuurlijk wel zorgen. Het advies om de voeding te verdunnen met water geeft tot nu toe nog geen resultaat.
Iemand ervaring of adviezen?
zondag 8 augustus 2010 om 20:10
Hallo KaSiNi,
Mijn dochtertje heeft er ook last van. Ze heeft soms dikke poep, terwijl dat bij borstvoeding niet hoort.
Ze heeft 1 à 2 keer per week ontlasting. Dat mag bij borstvoeding. Ze kan het er alleen heel moeilijk uitkrijgen; veel persen enzo.
Is vervelend voor haar, ze heeft er last van.
Geef jij flesvoeding? Beetje water extra in de fles kan helpen. Ik denk alleen dat dat voor downkindjes niet genoeg is. De spieren van de darmen zijn gewoon wat slapper.
Heel af en toe geef ik een lepeltje lactulose als ze er teveel last van heeft.
Ik denk dat je moet aandringen op iets laxerends. Het is misschien niet zo erg als de kinderarts vaak ziet, voor jou kind is het wel erg.
Waarom ongemakken voor een kind als je er iets aan kan doen.
Ik vind dat onze Downkindjes al genoeg mee moeten maken, waarom ze het niet wat makkelijker maken.
Fijn hoor, dat hij goed groeit!
Mijn dochtertje heeft er ook last van. Ze heeft soms dikke poep, terwijl dat bij borstvoeding niet hoort.
Ze heeft 1 à 2 keer per week ontlasting. Dat mag bij borstvoeding. Ze kan het er alleen heel moeilijk uitkrijgen; veel persen enzo.
Is vervelend voor haar, ze heeft er last van.
Geef jij flesvoeding? Beetje water extra in de fles kan helpen. Ik denk alleen dat dat voor downkindjes niet genoeg is. De spieren van de darmen zijn gewoon wat slapper.
Heel af en toe geef ik een lepeltje lactulose als ze er teveel last van heeft.
Ik denk dat je moet aandringen op iets laxerends. Het is misschien niet zo erg als de kinderarts vaak ziet, voor jou kind is het wel erg.
Waarom ongemakken voor een kind als je er iets aan kan doen.
Ik vind dat onze Downkindjes al genoeg mee moeten maken, waarom ze het niet wat makkelijker maken.
Fijn hoor, dat hij goed groeit!
zondag 8 augustus 2010 om 20:11
Mijn meisje is al weer ruim 1,5 jaar en ik ben ook helemaal weg van haar!
Af en toe voel je je erg verdrietig, maar meestal vooral gelukkig met zo'n schatje
We zullen veel van onze kindjes gaan leren: iets wat wij (beperkte) mensen niet kunnen: onvoorwaardelijk liefhebben!
Maar ook zullen we veel geduld leren te hebben
Ik heb het topic over dat kaartje net zitten lezen en ik heb ook een paar van die "bloemen en landschap"kaarten gekregen en dat vond ik afschuwelijk, want ik was vooral heel erg gelukkig met haar
Ze ontwikkeld zich nu goed, leeftijdsgenoten gaan nu sneller, maar ik vind het ook wel heerlijk om zo lang een baby in huis te hebben
Iedereen die in haar wagen kijkt laat ze stralen!
Over de obstipatie: die van mij krijgt Forlax, dit maakt de ontlasting dunner, als ze een dag niet poept krijgt ze echt buikpijn en ze heeft het echt niet ernstig
Soms gaat het goed en stop ik een poosje
Groetjes
Af en toe voel je je erg verdrietig, maar meestal vooral gelukkig met zo'n schatje
We zullen veel van onze kindjes gaan leren: iets wat wij (beperkte) mensen niet kunnen: onvoorwaardelijk liefhebben!
Maar ook zullen we veel geduld leren te hebben
Ik heb het topic over dat kaartje net zitten lezen en ik heb ook een paar van die "bloemen en landschap"kaarten gekregen en dat vond ik afschuwelijk, want ik was vooral heel erg gelukkig met haar
Ze ontwikkeld zich nu goed, leeftijdsgenoten gaan nu sneller, maar ik vind het ook wel heerlijk om zo lang een baby in huis te hebben
Iedereen die in haar wagen kijkt laat ze stralen!
Over de obstipatie: die van mij krijgt Forlax, dit maakt de ontlasting dunner, als ze een dag niet poept krijgt ze echt buikpijn en ze heeft het echt niet ernstig
Soms gaat het goed en stop ik een poosje
Groetjes
maandag 9 augustus 2010 om 15:03
@Jippertje: Als je iets algemeens zegt in de trant van 'Jeetje, wat een onverwacht bericht!' of 'nou, 't loopt dan allemaal zeker wat anders dan verwacht?', dan geef je mensen de opening om er zelf over te vertellen wat ze kwijt willen, en dan hoor je vanzelf hoe zij er in zitten.
@KaSiNi: fijn te horen dat de moeite met pasgeborenen & zwangeren bij jou al minder is. En je hebt helemaal gelijk dat je bij geen enkel kind weet wat de toekomst zal brengen, maar met een Down-kindje weet je dat bepaalde wegen in ieder geval afgesloten zijn, dat vind ik wel lastig.
Fijn dat Q goed groeit. Vervelend van die obstipatie en ademhalingsproblemen! Daar hebben wij geen ervaring mee.
@Spookey: grappig dat jullie ook alsnog een 3e overwegen. Hier idd hetzelfde gevoel dat je het nog graag een keer allemaal normaal wil meemaken. Er lijkt nu een soort schaduw over m'n zwangerschap, de bevalling en de eerste weken gekomen te zijn, waardoor 't allemaal anders is geweest dan ik hoopte. Maar ja, of dat voldoende is om een 3e kind te overwegen vind ik lastig. 't Lijkt dan haast of je de nare smaak van het Down-bericht wilt 'wegspoelen' met een volgend kindje (klinkt een beetje gek, maar jullie snappen hopelijk wat ik bedoel) en dat zou ik niet juist vinden.
Mooi wat je schrijft over hoe gelukkig je bent met je meisje! Dat stadium heb ik (nog?) niet bereikt, ik hoop dat ik dat ook zo ga voelen!
Over gehoor nog geen nieuws, moeten over 2 weken voor uitgebreid onderzoek. Ook is er inmiddels een hartruisje ontdekt, dat er eerst niet was, dus de hartecho (ook over 2 weken) wordt erg spannend.
@KaSiNi: fijn te horen dat de moeite met pasgeborenen & zwangeren bij jou al minder is. En je hebt helemaal gelijk dat je bij geen enkel kind weet wat de toekomst zal brengen, maar met een Down-kindje weet je dat bepaalde wegen in ieder geval afgesloten zijn, dat vind ik wel lastig.
Fijn dat Q goed groeit. Vervelend van die obstipatie en ademhalingsproblemen! Daar hebben wij geen ervaring mee.
@Spookey: grappig dat jullie ook alsnog een 3e overwegen. Hier idd hetzelfde gevoel dat je het nog graag een keer allemaal normaal wil meemaken. Er lijkt nu een soort schaduw over m'n zwangerschap, de bevalling en de eerste weken gekomen te zijn, waardoor 't allemaal anders is geweest dan ik hoopte. Maar ja, of dat voldoende is om een 3e kind te overwegen vind ik lastig. 't Lijkt dan haast of je de nare smaak van het Down-bericht wilt 'wegspoelen' met een volgend kindje (klinkt een beetje gek, maar jullie snappen hopelijk wat ik bedoel) en dat zou ik niet juist vinden.
Mooi wat je schrijft over hoe gelukkig je bent met je meisje! Dat stadium heb ik (nog?) niet bereikt, ik hoop dat ik dat ook zo ga voelen!
Over gehoor nog geen nieuws, moeten over 2 weken voor uitgebreid onderzoek. Ook is er inmiddels een hartruisje ontdekt, dat er eerst niet was, dus de hartecho (ook over 2 weken) wordt erg spannend.
woensdag 11 augustus 2010 om 14:52
Hallo Smurf,
Spannend voor jullie hoor die hartecho. En dan ook nog de uitslag van de gehoortest.
Heel veel sterkte met afwachten.
Bij mij is ook echt de tijd eroverheen gegaan qua gevoel/houden van.
Echt; "liefde op het tweede gezicht"
Eerst was het bij mij het aanpassen van de dromen voor je kind, daarna het houden van.
Ik ben steeds dieper verliefd gewordne, een hechter gevoel. Op een dag keek ik naar haar toen ze lekker aan het spelen was in de box en toen moest ik heel erg huilen. Zo groot was de liefde en de wil om voor haar te vechten.
Mijn leven is wel veranderd; want wie bepaald wat waardevol is in dit leven. Wat is echt belangrijk.
Rosa, fijn dat het goed gaat met je meisje. Jammer van de obstipatie. Lastig hè al die kleine grote ongemakken voor de kinderen. Dat gun je ze niet.
Spannend voor jullie hoor die hartecho. En dan ook nog de uitslag van de gehoortest.
Heel veel sterkte met afwachten.
Bij mij is ook echt de tijd eroverheen gegaan qua gevoel/houden van.
Echt; "liefde op het tweede gezicht"
Eerst was het bij mij het aanpassen van de dromen voor je kind, daarna het houden van.
Ik ben steeds dieper verliefd gewordne, een hechter gevoel. Op een dag keek ik naar haar toen ze lekker aan het spelen was in de box en toen moest ik heel erg huilen. Zo groot was de liefde en de wil om voor haar te vechten.
Mijn leven is wel veranderd; want wie bepaald wat waardevol is in dit leven. Wat is echt belangrijk.
Rosa, fijn dat het goed gaat met je meisje. Jammer van de obstipatie. Lastig hè al die kleine grote ongemakken voor de kinderen. Dat gun je ze niet.
vrijdag 13 augustus 2010 om 08:33
Hoi,
Jeetje smurf wat een vervelend nieuws! Was dat hetzelfde ruisje als dat het consultatiebureau constateerde?
Ik moet dan altijd denken aan wat de chirurg mij vertelde: kindjes met down kunnen zich opeens met bepaalde klachten presenteren, ze zijn erg onvoorspelbaar (nu ben ik niet zo van het hokjes denken, maar weet niet hoe ik het anders neer moet zetten). Ik hoop dat het allemaal mee zal vallen. Laat het ons even weten als er nieuws is.
Het spugen en de obstipatie van Q is redelijk onder controle. Door 4x per dag zijn neus te druppelen gaat het drinken en (niet) spugen beter.
Flesvoeding verdunnen gaf geen resultaat wat betreft ontlasting. Ik ben begonnen met druppels van vsm en hij heeft nu 1x in de 2 dagen ontlasting.
Hij begint ook wat wijzer te worden. Is meer wakker, kijkt meer om zich heen, is zich bewuster van ons. Ook is er af en toe een glimlach te ontdekken. Weer een enorme mijlpaal (omdat ik zo bang was dat Q alleen een omhulsel zou zijn, nu blijkt er wel degelijk iemand binnen in te zitten!!)
Groetjes
Jeetje smurf wat een vervelend nieuws! Was dat hetzelfde ruisje als dat het consultatiebureau constateerde?
Ik moet dan altijd denken aan wat de chirurg mij vertelde: kindjes met down kunnen zich opeens met bepaalde klachten presenteren, ze zijn erg onvoorspelbaar (nu ben ik niet zo van het hokjes denken, maar weet niet hoe ik het anders neer moet zetten). Ik hoop dat het allemaal mee zal vallen. Laat het ons even weten als er nieuws is.
Het spugen en de obstipatie van Q is redelijk onder controle. Door 4x per dag zijn neus te druppelen gaat het drinken en (niet) spugen beter.
Flesvoeding verdunnen gaf geen resultaat wat betreft ontlasting. Ik ben begonnen met druppels van vsm en hij heeft nu 1x in de 2 dagen ontlasting.
Hij begint ook wat wijzer te worden. Is meer wakker, kijkt meer om zich heen, is zich bewuster van ons. Ook is er af en toe een glimlach te ontdekken. Weer een enorme mijlpaal (omdat ik zo bang was dat Q alleen een omhulsel zou zijn, nu blijkt er wel degelijk iemand binnen in te zitten!!)
Groetjes
dinsdag 17 augustus 2010 om 09:37
KaSiNi, goede berichten van jullie, fijn! Mooi zoals je dat beschrijft, wel herkenbaar. Dat je zo bezig bent met dat hele Down-gebeuren, dat je vergeet dat het gewoon ook een persoontje is met eigen karakter etc.
Hier ook de eerste glimlach gezien pas, superlief!
Verder inderdaad nog spannend hier, in afwachting van de hart- en oren-onderzoeken van volgende week.
Naar aanleiding van wat veel in m'n omgeving gezegd wordt: wat denken jullie, gaan de eerste jaren en de opvoeding in 't algemeen nou veel zwaarder worden dan bij een kindje zonder Down? Veel mensen suggereren dat, maar ik denk dat dat eigenlijk misschien wel mee zal vallen.
Hier ook de eerste glimlach gezien pas, superlief!
Verder inderdaad nog spannend hier, in afwachting van de hart- en oren-onderzoeken van volgende week.
Naar aanleiding van wat veel in m'n omgeving gezegd wordt: wat denken jullie, gaan de eerste jaren en de opvoeding in 't algemeen nou veel zwaarder worden dan bij een kindje zonder Down? Veel mensen suggereren dat, maar ik denk dat dat eigenlijk misschien wel mee zal vallen.
vrijdag 20 augustus 2010 om 11:57
Ik ben donateur geworden van de st. Down Syndroom, die hebben een tijdschrift. Als ik de verhalen van ouders daarin mag geloven gaat het inderdaad pittig worden. Maar is dat ook niet afhankelijk van het niveau van het kind?
Ik probeer mij er nog niet te veel mee bezig te houden, ik zie wel wat de toekomst en Q brengt
Ik ben de hele week al afhankelijk van mijn familie, heb zondag mijn grote teen gebroken en zit een tijdje in het gips. Maandag ander gips en hopelijk weer wat mobieler. Vind het heel moeilijk om alles aan anderen over te laten en vooral de verzorging van Q. Hoe moet dat straks als ik weer aan het werk ben???
Ik probeer mij er nog niet te veel mee bezig te houden, ik zie wel wat de toekomst en Q brengt
Ik ben de hele week al afhankelijk van mijn familie, heb zondag mijn grote teen gebroken en zit een tijdje in het gips. Maandag ander gips en hopelijk weer wat mobieler. Vind het heel moeilijk om alles aan anderen over te laten en vooral de verzorging van Q. Hoe moet dat straks als ik weer aan het werk ben???
zondag 22 augustus 2010 om 12:30
dinsdag 24 augustus 2010 om 20:06
quote:KaSiNi schreef op 23 juni 2010 @ 20:51:
Ik ben een kersverse moeder, 31 jaar, van een zoontje met het syndroom van down.
Pas aan het eind van de zwangerschap werden er complicaties gezien die ook zouden kunnen duidden op het syndroom van down.
Ons kindje bleek inderdaad down te hebben en aan de aangeboren afwijking is hij inmiddels geopereerd.
Sinds kort is hij thuis en kunnen we eindelijk als gezin gaan genieten.
Zijn er nog meer moeders met een jong kind met het syndroom van down?
Ben ook op zoek naar ervaringen, leuke maar ook de minder leuke.
Hallo, Op 10 augustus ben ik ook bevallen van een meisje met het syndroom van down. We wisten het al van te voren. Ik ben 39 en ze is mijn 4e kindje. Ze heeft geen hart problemen en haar spijsvertering is ook in orde. Ze ligt nog in het ziekenhuis, ze moet nog aansterken en haar zuurstof in haar bloed is nog niet helemaal op peil doordat ze wat slapper is en niet helemaal goed ademt. Ook haar voedingen gaan nog niet helemaal goed, ze is nog niet sterk genoeg, dus ze heeft nog een sonde.
Aan welke afwijking is jullie zoontje geopereerd? Hoe vergaat het jou/jullie met jullie zoon. Is hij alweer thuis. Wat merk je verder aan hem? Is hij jullie 1e?
Ik heb zelf veel gehad (en nog steeds) aan de informatie van de stichting syndroom van down. Heb je daar al contact mee gezocht?
Als je meer wilt weten of wilt delen, dan hou ik me aanbevolen, want ook ik zit vol vragen en emoties.
Ik ben een kersverse moeder, 31 jaar, van een zoontje met het syndroom van down.
Pas aan het eind van de zwangerschap werden er complicaties gezien die ook zouden kunnen duidden op het syndroom van down.
Ons kindje bleek inderdaad down te hebben en aan de aangeboren afwijking is hij inmiddels geopereerd.
Sinds kort is hij thuis en kunnen we eindelijk als gezin gaan genieten.
Zijn er nog meer moeders met een jong kind met het syndroom van down?
Ben ook op zoek naar ervaringen, leuke maar ook de minder leuke.
Hallo, Op 10 augustus ben ik ook bevallen van een meisje met het syndroom van down. We wisten het al van te voren. Ik ben 39 en ze is mijn 4e kindje. Ze heeft geen hart problemen en haar spijsvertering is ook in orde. Ze ligt nog in het ziekenhuis, ze moet nog aansterken en haar zuurstof in haar bloed is nog niet helemaal op peil doordat ze wat slapper is en niet helemaal goed ademt. Ook haar voedingen gaan nog niet helemaal goed, ze is nog niet sterk genoeg, dus ze heeft nog een sonde.
Aan welke afwijking is jullie zoontje geopereerd? Hoe vergaat het jou/jullie met jullie zoon. Is hij alweer thuis. Wat merk je verder aan hem? Is hij jullie 1e?
Ik heb zelf veel gehad (en nog steeds) aan de informatie van de stichting syndroom van down. Heb je daar al contact mee gezocht?
Als je meer wilt weten of wilt delen, dan hou ik me aanbevolen, want ook ik zit vol vragen en emoties.
dinsdag 24 augustus 2010 om 20:38
quote:KaSiNi schreef op 22 augustus 2010 @ 12:30:
Spoockey, ben je er nog?
Ik zat op het topic over de draagdoeken en ik begrijp dat jij een bondolino hebt. Heb jij een draagzak of draagdoek?
Wil graag ook een aanschaffen maar twijfel tussen de bondolino babydrager en een calin blue draagdoek.
Wat zijn jouw ervaringen?
Ik had eerst een draagdoek van draagdoek.nl. Dat was geweldig. Toen ze drie maanden was, waren we op vakantie aan zee en ik heb toen elke dag met haar in de draagdoek aan het strand gewandeld. Zo lekker en gezellig die haartjes tegen me gezicht Nu is ze acht maanden en wil ze graag kijken. Ik heb een ringsling gekocht en dat vindt ze ook heerlijk. Ze valt dan ook nog in slaap.
Ze hangt heel lekker tegen me aan.
Het heeft mij geholpen een band met haar te krijgen. Veel bij me houden.
De fysio was er ook blij mee; goed voor de heupen en lichaamshouding.
Ze begint nu blij met haar armpjes te zwaaien als ze hem ziet.
Zeker doen dus.
Echt geen draagzak doen; zijn onze kindjes echt te slap voor.
Spoockey, ben je er nog?
Ik zat op het topic over de draagdoeken en ik begrijp dat jij een bondolino hebt. Heb jij een draagzak of draagdoek?
Wil graag ook een aanschaffen maar twijfel tussen de bondolino babydrager en een calin blue draagdoek.
Wat zijn jouw ervaringen?
Ik had eerst een draagdoek van draagdoek.nl. Dat was geweldig. Toen ze drie maanden was, waren we op vakantie aan zee en ik heb toen elke dag met haar in de draagdoek aan het strand gewandeld. Zo lekker en gezellig die haartjes tegen me gezicht Nu is ze acht maanden en wil ze graag kijken. Ik heb een ringsling gekocht en dat vindt ze ook heerlijk. Ze valt dan ook nog in slaap.
Ze hangt heel lekker tegen me aan.
Het heeft mij geholpen een band met haar te krijgen. Veel bij me houden.
De fysio was er ook blij mee; goed voor de heupen en lichaamshouding.
Ze begint nu blij met haar armpjes te zwaaien als ze hem ziet.
Zeker doen dus.
Echt geen draagzak doen; zijn onze kindjes echt te slap voor.
