Ex heeft kind geslagen

05-07-2017 18:29 444 berichten
Het is eigenlijk precies zoals de topic titel zegt, maar ik zal even wat meer informatie geven.

Kind is 9, over het algemeen een lief en gevoelig mannetje wat af en toe ontploft als hij boos is. Ik weet ondertussen hoe ik daar het beste mee om kan gaan en eigenlijk gaat dat heel goed. (Kan het ook vaak voor zijn).

Ik hoorde de laatste tijd al dat hij veel ruzie had met zijn vader. Ik heb een aantal keer geprobeerd om daar over te praten, maar ex is heel snel van de schuld afschuiven, in dit geval ligt het dan dus aan kind.

In deze situatie is het dus helemaal uit de hand gelopen. Kind dacht een leuk, maar misplaatst, grapje te maken. Vader werd boos, waarop kind ook boos werd. Vader stuurde hem naar zijn kamer en heeft hem daar met geweld in geduwd. Vervolgens gaat kind helemaal over de rooie. Vader pakt kind op en gooit hem op bed, waardoor hij met zijn hoofd tegen de lamp komt. Kind maait met zijn armen in het rond en raakt hierbij vader in zijn gezicht. Vader reageert daarop door kind behoorlijk hard een stomp te geven in zijn ribben (er is nu een blauwe plek te zien).

Ik weet nu even niet zo goed wat ik hiermee moet. Ik heb ex heel duidelijk laten weten dat dit echt niet kan. Ex heeft wel meteen zijn excuses aangeboden en zegt zich echt rot te voelen. Maar hij heeft ook een agressief verleden (huiselijk geweld tegen mij) en kind haalt blijkbaar echt het bloed onder zijn nagels vandaan en dan kan hij zich niet inhouden. Ik moet het sowieso even laten bezinken. Maar ik weet nu gewoon niet goed wat het beste is.
Alle reacties Link kopieren
Zoon van To heeft PTSS dan kan je niet zeggen nu niet meer moeilijk doen hoor en gewoon in je eigen bed gaan slapen.

To je schrijft dat hij na 2 minuten alweer uit bed was en in de kamer stond.

Ik denk dat het goed is om weer te wennen aan zijn eigen bed. Ik zou s avonds gewoon bij zijn bed gaan zitten tot hij slaapt.

Van te voren afspreken dat jij weg gaat als hij slaapt en dat als hij wakker wordt dan kom je weer ij hem zitten. Als dat op de tijd is dat jij al in bed ligt mag hij bij jou in bed komen.

Kan wel flink wat avonden kosten maar dan werk je wel weer toe naar normaal.
Alle reacties Link kopieren
overigens ben ik als kind uit eigen beweging op een vechtsport gegaan, deed twee dingen; me afleiden en uit mijn schulp trekken

ik was natuurlijk nog steeds niet in staat mezelf fatsoenlijk te verdedigen tegen alles maar het zorgde er wel voor dat ik meer kon hebben eigenlijk, je gaat de fysieke pijn van een vechtpartij minder eng vinden en het vechten zien als wat het is, een weinig zinvolle manier van een conflict oplossen
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Frizz schreef:
26-07-2017 09:22
Ik ben het niet eens met de vorige berichten en wel hierom:
Het ene kind is het andere niet. Niet iedereen of elk kind gaat op dezelfde manier met (traumatische) gebeurtenissen om. Valt dus niet te vergelijken met ervaringsverhalen.
Kind is nog niet gezien/beoordeeld door een deskundige. Als er daadwerkelijk sprake is van trauma en/of PTSS is de aanpak wellicht anders dan 'gewoon' heel erg geschrokken. En sowieso kan een deskundige hier beter over adviseren.
Dit jongetje is bovendien eerder gediagnosticeerd. Als er sprake is van PTSS is die angst er gewoon, hem dwingen het alleen aan te gaan maakt het er vast niet beter op. Hoogstens rustiger voor de ouder. Ik kan me er niet in vinden dat er door andere forummers wordt gesuggereerd dat Kromo de angst voedt of in stand houdt. Dan valt echt niet te beoordelen vanaf ons scherm.

Daarnaast... stel je partner krijgt PTSS. Is hartstikke angstig in de nachten (wat niet ondenkbaar is na trauma). Moet hij dan ook apart slapen? Waarom een kind dan wel?
Dat denk ik ook. Het lijkt mij juist dat kind zich weer veilig moet voelen en vertrouwen opbouwen. En van daar uit weer zelf in zijn eigen bed gaat slapen, misschien met vallen en opstaan.

Sterkte met alles. Je pakt een zeer lastige en zware situatie heel goed aan, vind ik.
Alle reacties Link kopieren
turquasi schreef:
26-07-2017 09:59
Een partner is niet te vergelijken... overigens; als ik uiensoep heb gegeten of een half uur hoestaanvallen heb ga ik soms ook even in de woonkamer liggen zodat partner zijn slaap krijgt. Mijn partner is geen kind alleen heeft hij nog regelmatig echt heftige nachtmerries maar veel meer dan een 'je droomt, niks aan de hand ga slapen' krijgt hij ook niet meer van mij. (Eerst gaf ik het meer aandacht, werkte verwarrend)

Natuurlijk kind kan angstiger zijn na wat er gebeurd is en mag het aandacht en bevestiging krijgen maar er is zich nu wel ongezond gedrag aan het ontwikkelen en daar moet je ook iets mee. Niemand zegt dat kind gedwongen alleen moet slapen. Er is nogal verschil tussen duidelijk zijn en dwingen zoon op zijn kamer te slapen. Nu doet To maar wat terwijl er eigenlijk best weer wat regelmaat en structuur mag komen.
Het zal opgelost moeten worden en therapie is over het algemeen een langzaam op gang komend tijdrovend proces, TO heeft nu baat bij helder denken en slaaptekort door toegeeflijkheid is dan gewoon niet handig.
Een volwassene met een nare droom kun je natuurlijk niet vergelijken met een kind met een trauma he.
Zoon is gisteravond de hele avond in zijn eigen kamer geweest. Maar heeft geen oog dicht gedaan. In eerste instantie ben ik er bij gaan liggen. Vervolgens afgesproken dat ik elk kwartier kwam kijken. Heeft hij de hele avond naar de wekker zitten kijken totdat ik weer kwam. Toen ik naar bed ging, kroop hij dus al heel snel bij mij erbij. Zoon zegt zelf dat hij gewoon bang is.

Ook nog even de wijkagent gebeld. Er is gisteren een brief naar ex verstuurd dat hij zich op het bureau moet melden. Het duurt allemaal erg lang.
Alle reacties Link kopieren
Heb je hem ook gevraagd waar hij specifiek bang voor is? Misschien helpt het om daar over te praten?
Lentemorgen99 schreef:
27-07-2017 14:21
Heb je hem ook gevraagd waar hij specifiek bang voor is? Misschien helpt het om daar over te praten?
Heb ik gevraagd en daar kan hij geen antwoord op geven. Hij is 'gewoon' bang. Ook uit proberen te leggen dat hem niks kan gebeuren, maar hij blijft angstig. Ik weet ook niet zo goed hoe ik zijn angst weg kan nemen. Ik weet dat (toen) 1 van de kenmerken van zijn ptss was, dat hij de hele situatie steeds herbeleefde. Als hij dat nu weer heeft, dan snap ik waarom hij bang is. Maar hoe neem ik dat dan weg?
Alle reacties Link kopieren
Heeft je huisarts ook een telefonisch spreekuur?
Misschien dat Veilig Thuis een telefonische hulplijn heeft voor dit soort nasleep-vragen?

Ik dat het helpt om te blijven praten over de angst, en proberen te relativeren. Als het een auto-ongeluk was geweest zou hij ook weer de straat op moeten...
(en jaaa, ik weet dat dat niet vergelijkbaar is net als de rest van de voorbeelden.... het is nu eenmaal een moeilijke situatie)
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Kromo19 schreef:
27-07-2017 15:29
Heb ik gevraagd en daar kan hij geen antwoord op geven. Hij is 'gewoon' bang. Ook uit proberen te leggen dat hem niks kan gebeuren, maar hij blijft angstig. Ik weet ook niet zo goed hoe ik zijn angst weg kan nemen. Ik weet dat (toen) 1 van de kenmerken van zijn ptss was, dat hij de hele situatie steeds herbeleefde. Als hij dat nu weer heeft, dan snap ik waarom hij bang is. Maar hoe neem ik dat dan weg?
Als er sprake is van PTSS dan kun jij die angst niet wegnemen. En daarom vind ik dat je je kind kan/mag volgen zolang dat voor jou ook haalbaar is. Tot een professional hierbij kan ondersteunen.
Alle reacties Link kopieren
Kromo, ik heb voor mijn oudste een CD met ontspanningsoefeningen voor kinderen. Hoort bij het boek Stil zitten als een kikker.
Zelfs als hij er niet van in slaap valt helpt het hem misschien om te ontspannen.

En anders zou ik hem toch maar beneden op de bank houden. Gewoon dat doen wat het beste werkt, maar ik zou wel elke avond hetzelfde doen. Nu wissel je denk ik wat veel, waardoor hij ook niet echt went. Ik zou dat kiezen wat zeker werkt en dat voorlopig zo houden.

Sterkte!
Het is zoals het is
Kromo19 schreef:
25-07-2017 23:09
Gisteren de politie gebeld. Ik kon met het dossiernummer vragen hoe de stand van zaken was. Krijg ik een vrouw aan de telefoon die eigenlijk niks mag zeggen, want ja iedereen kan zomaar bellen natuurlijk. Ze kon me alleen zeggen dat er 'volop' aan gewerkt wordt.

En vandaag dan toch eindelijk teruggebeld door het CJG. Ik stond op het punt om weer terug te gaan naar de huisarts. Zoon is ontzettend bang als hij moet gaan slapen. Moet veel huilen en vraagt heel veel nabijheid. Ik hoopte dat dan de huisarts wat vaart achter de hele boel kon zetten. Helaas heeft het CJG pas komende maandag tijd, dus misschien toch langs de huisarts.

En vandaag toch ook wat bezig geweest met het veranderen van kamer van zoon. Hij had zelf al bijna alle posters van de muur gehaald. Dus wat leuke plankjes gehaald waar hij zijn spullen van het sporten op kan zetten. Een andere lamp opgehangen. Er hing zo'n ouderwetse glazen bol, die zal inderdaad wel hard zijn aan gekomen. Zijn halfhoogslaper hebben we een stuk van de poten onderuit gehaald zodat het een normaal bed is. Nu nog een ander kleurtje op de muur en nog een leuke poster oid.

Hij is vanavond iig in zijn eigen bed begonnen. Na 2 minuten was hij weer beneden, vond hij toch echt nog te eng. Nu maar weer in mijn bed.
Het is toch gebeurd toen zoon bij zijn vader was?
eva-luna schreef:
27-07-2017 20:07
Het is toch gebeurd toen zoon bij zijn vader was?
Door omstandigheden was vader bij mij in huis. Het is dus in zijn eigen slaapkamer gebeurd.
Vandaag nog even overleg gehad met de huisarts. Zoon heeft de afgelopen nachten echt ontzettend slecht geslapen. En ik merk dat ik ook erg moe ben en daardoor een stuk prikkelbaarder.

Huisarts stelde voor om zoon de komende 5 dagen oxazepam te geven. Helpt om in te gaan slapen en wellicht helpt het ook tegen de angst.

Ik ben normaal niet zo snel van de medicatie. Ben zelfs met paracetamol altijd erg voorzichtig. Maar het slaapgebrek begint me een beetje op te breken. En wellicht voelt zoon zich een stuk beter als hij een paar goede nachten kan maken.
Alle reacties Link kopieren
Je hoeft je niet perse aan de 5 dagen te houden toch... misschien anders gewoon even kijken of hij na 1 keertje een nacht doorslapen op de slaappil al rustiger is. Lijkt me wel fijn om in het weekend uit te proberen.
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Echt? Ik vind het een raar advies. Hij kan je beter met spoed doorverwijzen naar een therapeut voor kinderen.
Frizz schreef:
28-07-2017 21:23
Echt? Ik vind het een raar advies. Hij kan je beter met spoed doorverwijzen naar een therapeut voor kinderen.
Redenatie van de huisarts was: zo vlak voor het weekend kan er niks meer. Maandag komt het CJG. Dus waar zoon nu meteen mee geholpen kon worden was de oxazepam.

En godzijdank heeft het vanavond al zijn werk gedaan. Ik heb zoon in bed gelegd, ben na een kwartiertje gaan kijken en toen sliep hij al bijna. Nog even een knuffel en toen is hij helemaal in slaap gevallen.
Alle reacties Link kopieren
Maar of hij nou doorverwijst of het CJG, er is sowieso specialistische hulp nodig. Waarom moet de verwijzing op zich laten wachten?

Fijn dat zoon kon slapen.
Fijn dat je zoon kon slapen maar ik vind oxazepam echt veel te heftig voor een kind en zeker 5 dagen....
Het is heel heftig, maar angst is ook heel heftig (en ongezond), dus kiezen tussen twee kwaden. Sterkte TO. Hopelijk komt er snel meer hulp voor je zoon.
Alle reacties Link kopieren
Zou het hem helpen om met een door hem uitgekozen pak wierookstokjes/patchouli whatever die samen met hem in zijn kamer te branden tot ie blauw staat dan raam open en dan op een manier die bij je zoon past heel duidelijk zegt zo die negativiteit hoepelt op (in wat voor woorden je zoon ook wil)

Daarmee die kamer dus de lucht te zuiveren? En kun je dingen verzinnen die hij hartstikke leuk vindt? En die juist in zijn kamer gaan doen, zodat er zeg maar meer leuke herinneringen aan die kamer terugkomen ?

Zijn kamer op zijn manier weer terugveroveren zeg maar, want ik kan me zelf ook niks ergers voorstellen als geweld aangedaan worden in je eigen slaapkamer, je eigen plekje waar je je volledig veilig en geborgen voelde.

Als hij trouwens zegt de gedachtes komen in de nacht terug, lavendelolie en sinaasappelolie (ene helpt hoofd "vrij" te krijgen, sinaasappel is goed voor algemene stemming)
Even een update:

CJG is nu een aantal keer hier geweest. Eerst voor de intake en daarna om te kijken wat zoon nodig heeft. Ze gaan nu heel snel een orthopedagoog zoeken die gespecialiseerd is in traumaverwerking. Zij zouden evt ook zoon kunnen helpen, maar we denken dat hij hier het meeste baat bij heeft. Een wat langer traject met een specialist.
Verder gaat het CJG wel met mij kijken hoe het nu verder moet met de praktische zaken. En daar dus het belangrijkste: hoe gaat de omgang nu vorm krijgen. Tot nu toe was ik gedeeltelijk afhankelijk van ex ivm mijn werkdagen. Dus die afhankelijkheid gaan we er sowieso uit halen. En dan kijken wat haalbaar is, en wat het beste is voor zoon.

Van ex heb ik niks meer gehoord. Alleen via via dat hij bang is om zoon nooit meer te mogen zien.

Ik heb ondertussen ook contact gehad met mijn advocaat. Aangezien ik de omgang eenzijdig heb stop gezet. Zij heeft vooral gezegd dat ik rustig moest doen. Zo lang ik niks van ex hoor, of van zijn advocaat, is het goed. Het enige wat ik nu kon doen was een mail sturen met waarom ik de omgang heb stop gezet en dat ik eerst de hulpverlening af wil wachten. Dus op dat gebied hoef ik me nu even niet druk te maken.
Alle reacties Link kopieren
Fijn dat de zaken eindelijk lopen. Hopelijk houd ex zich koest en kan je kind in alle rust verwerken wat er gebeurd is.

Nogmaals sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Wat een goede stappen. Fijn dat je de juiste professionals aan je zijde hebt. Sterkte voor jullie.
Alle reacties Link kopieren
Fijn dat het de goede kant lijkt op te gaan en dat er naar je geluisterd wordt en zoon hulp gaat krijgen.
Vandaag weer een bezoekje gehad van het CJG. Waar zoon zich bij de vorige bezoeken nog verstopte onder een deken en niks wilde zeggen, heeft de hulpverlener nu een gesprek met hem kunnen hebben.

Zoon vertelde dat hij de hele dag bang is, niet alleen in de avonden. De angst zit diep op dit moment. Waarschijnlijk heeft die angst al langer op de achtergrond gezeten en is nu, door de gebeurtenis, getriggerd.

Verder vertelde de hulpverlener dat zoon had verteld dat hij papa wel weer een keer wilde zien. Maar dan een kort moment en ik moest daar ook bij blijven. Zoon is bang dat vader boos op hem zou zijn. Hulpverlener kon er nog niet echt de vinger op leggen of zoon vader wel echt wilde zien. Hij liet daar verder ook weinig over los.

Na het weekend heb ik een afspraak en dan gaan we kijken hoe en of we dit vorm gaan geven.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven