Kinderen
alle pijlers
Heeft mijn kind ADHD?
donderdag 25 september 2008 om 11:30
Hoi hoi,
Mijn man en ik hebben momenteel heel veel moeite met ons 6 jarige zoontje. Hij luistert niet, doet waar ie zin in heeft en moet alles op zijn moment doen. Dit werkt dus niet als hij naar bed moet of als hij eruit moet of als hij moet eten of als hij binnen moet komen en ga zo maar door. Het is een constante strijd waarin wij aardig moedeloos beginnen te worden. Wie heeft er goeie tips want ik begin me zo zachtjes aan een politieagent te voelen die alleen maar orders geeft en constant achter zijn broek aanzit. Vanmorgen weer met broodje eten moet ik constant zeggen "kai ga eten" het kind wordt volgens mij ook flink gek van ons maar soms moet ie gewoon luisteren. Ook blijven zitten aan de eettafel is op dit moment een crime. Tevens worden wij helemaal gek van het gespring en geval en gedweil en geren wat hij binnen doet. We hebben er nog een kleintje van één jaar rondlopen dus dat geeft gewoon onveilige situaties. Mensen zeggen vaak dat ik er niet zo op moet letten maar ik loop me echt groen geel en paars te ergeren en begin zelfs te denken dat ie ADHD heeft of zo. Ik heb het idee dat het erger is geworden sinds mijn jongste is geboren en als hij er niet is lijkt het ook minder erg.
Ik zou graag met lotgenoten of mensen die dit kennen wat informatie wisselen.
Bedankt alvast.
Mijn man en ik hebben momenteel heel veel moeite met ons 6 jarige zoontje. Hij luistert niet, doet waar ie zin in heeft en moet alles op zijn moment doen. Dit werkt dus niet als hij naar bed moet of als hij eruit moet of als hij moet eten of als hij binnen moet komen en ga zo maar door. Het is een constante strijd waarin wij aardig moedeloos beginnen te worden. Wie heeft er goeie tips want ik begin me zo zachtjes aan een politieagent te voelen die alleen maar orders geeft en constant achter zijn broek aanzit. Vanmorgen weer met broodje eten moet ik constant zeggen "kai ga eten" het kind wordt volgens mij ook flink gek van ons maar soms moet ie gewoon luisteren. Ook blijven zitten aan de eettafel is op dit moment een crime. Tevens worden wij helemaal gek van het gespring en geval en gedweil en geren wat hij binnen doet. We hebben er nog een kleintje van één jaar rondlopen dus dat geeft gewoon onveilige situaties. Mensen zeggen vaak dat ik er niet zo op moet letten maar ik loop me echt groen geel en paars te ergeren en begin zelfs te denken dat ie ADHD heeft of zo. Ik heb het idee dat het erger is geworden sinds mijn jongste is geboren en als hij er niet is lijkt het ook minder erg.
Ik zou graag met lotgenoten of mensen die dit kennen wat informatie wisselen.
Bedankt alvast.
donderdag 25 september 2008 om 19:58
quote:fluffychuzzle schreef op 25 september 2008 @ 19:52:
[...]
Ben ik met je eens, het vereist een andere aanpak. Maar als ik reactie van TO lees dat haar hart breekt omdat ze streng is terwijl hij er misschien niets aan kan doen, bekruipt mij het gevoel dat het wel een situatie wordt waarin men denkt ach gossie, hij kan het niet helpen. Daarom schreef ik dus dat ADHD niet betekent dat je niet meer op hoeft te voeden. Je hebt engelengeduld nodig, maar ook regels. Voorbeeld: hier in huis is het binnenkomen, schoenen uit en opruimen, jas ophangen en tas opruimen. Moet je ze veertig keer aan herinneren, maar de 41ste tot de 50ste keer doen ze het wel. En dan moet je ze weer helpen herinneren en dan gaat het weer een tijdje goed.Mijn hart brak ook. Ik vond het vreselijk dat ik Mootje al die jaren zo enorm achter zijn vodden aan heb gezeten en gemopperd heb omdat niks vanzelf ging...
[...]
Ben ik met je eens, het vereist een andere aanpak. Maar als ik reactie van TO lees dat haar hart breekt omdat ze streng is terwijl hij er misschien niets aan kan doen, bekruipt mij het gevoel dat het wel een situatie wordt waarin men denkt ach gossie, hij kan het niet helpen. Daarom schreef ik dus dat ADHD niet betekent dat je niet meer op hoeft te voeden. Je hebt engelengeduld nodig, maar ook regels. Voorbeeld: hier in huis is het binnenkomen, schoenen uit en opruimen, jas ophangen en tas opruimen. Moet je ze veertig keer aan herinneren, maar de 41ste tot de 50ste keer doen ze het wel. En dan moet je ze weer helpen herinneren en dan gaat het weer een tijdje goed.Mijn hart brak ook. Ik vond het vreselijk dat ik Mootje al die jaren zo enorm achter zijn vodden aan heb gezeten en gemopperd heb omdat niks vanzelf ging...
donderdag 25 september 2008 om 19:59
quote:fluffychuzzle schreef op 25 september 2008 @ 19:54:
[...]
Hier dus echt niet. Ik heb het geprobeerd en zowel huisarts (drie verschillende), school en andere instellingen dan bijvoorbeeld Riagg of GGZ, verwezen allemaal eerst naar BJZ. We wonen in regio Eindhoven.Hm, zou niet moeten. De instelling waar wij zitten, ziet kinderen uit het hele land bijvoorbeeld.
[...]
Hier dus echt niet. Ik heb het geprobeerd en zowel huisarts (drie verschillende), school en andere instellingen dan bijvoorbeeld Riagg of GGZ, verwezen allemaal eerst naar BJZ. We wonen in regio Eindhoven.Hm, zou niet moeten. De instelling waar wij zitten, ziet kinderen uit het hele land bijvoorbeeld.
donderdag 25 september 2008 om 19:59
Welke instelling zitten jullie als ik vragen mag. Of als je het niet hier wilt vermelden, kun je me het doormailen dan? fluffychuzzle@hotmail.com
donderdag 25 september 2008 om 20:00
quote:fluffychuzzle schreef op 25 september 2008 @ 19:58:
[...]
Mijn heren wel. Minder tv/Xbox/PC heeft een gunstig effect. Maar ik denk dat dat ook voor kinderen geldt zonder diagnose. Ik word ook drukker als de tv aanstaat of als ik teveel achter de pc zit.Maar ik bedoelde juist dat dit ook op kon gaan voor kinderen zonder diagnose.
[...]
Mijn heren wel. Minder tv/Xbox/PC heeft een gunstig effect. Maar ik denk dat dat ook voor kinderen geldt zonder diagnose. Ik word ook drukker als de tv aanstaat of als ik teveel achter de pc zit.Maar ik bedoelde juist dat dit ook op kon gaan voor kinderen zonder diagnose.
donderdag 25 september 2008 om 20:03
quote:meave schreef op 25 september 2008 @ 19:58:
[...]
Mijn hart brak ook. Ik vond het vreselijk dat ik Mootje al die jaren zo enorm achter zijn vodden aan heb gezeten en gemopperd heb omdat niks vanzelf ging...Mijn hart brak niet eigenlijk. Ik was opgelucht om te weten dat een en ander een naam had en dat het niet kwam uit `veel meegemaakt` wat jaaaaaaaaren als excuus is gebruikt door BJZ en school en huisarts. Terwijl ik al die tijd heb gevraagd, gesmeekt bijna om naar ze te kijken en te testen. Er bleek dat qua opvoedstijl weinig echt aangepast hoefde te worden. Schijnbaar deed ik het van nature al zoals het het beste werkt voor mijn jongens. Gelukkig maar. Het enige dat wel echt wennen is en dat we echt niet wisten is dat een van de twee gefragmenteert ziet. Dat vereist wel een iets andere aanpak merk ik.
[...]
Mijn hart brak ook. Ik vond het vreselijk dat ik Mootje al die jaren zo enorm achter zijn vodden aan heb gezeten en gemopperd heb omdat niks vanzelf ging...Mijn hart brak niet eigenlijk. Ik was opgelucht om te weten dat een en ander een naam had en dat het niet kwam uit `veel meegemaakt` wat jaaaaaaaaren als excuus is gebruikt door BJZ en school en huisarts. Terwijl ik al die tijd heb gevraagd, gesmeekt bijna om naar ze te kijken en te testen. Er bleek dat qua opvoedstijl weinig echt aangepast hoefde te worden. Schijnbaar deed ik het van nature al zoals het het beste werkt voor mijn jongens. Gelukkig maar. Het enige dat wel echt wennen is en dat we echt niet wisten is dat een van de twee gefragmenteert ziet. Dat vereist wel een iets andere aanpak merk ik.
donderdag 25 september 2008 om 20:04
donderdag 25 september 2008 om 20:05
quote:meave schreef op 25 september 2008 @ 20:03:
Zwieber, bij ons heb je het korte termijneffect (heerlijk rustig TV kijken) en het langere termijneffect (nastuiteren).Ja??? Die van mij spelen het hele programma al kijkende na. Bij de Avatar heb ik ineens twee luchtmeesters op mijn bank zitten (nou ja, zitten is een groot woord).
Zwieber, bij ons heb je het korte termijneffect (heerlijk rustig TV kijken) en het langere termijneffect (nastuiteren).Ja??? Die van mij spelen het hele programma al kijkende na. Bij de Avatar heb ik ineens twee luchtmeesters op mijn bank zitten (nou ja, zitten is een groot woord).
donderdag 25 september 2008 om 20:07
donderdag 25 september 2008 om 20:11
quote:fluffychuzzle schreef op 25 september 2008 @ 20:05:
Gaan die van jullie trouwens ook stuiteren zodra het reclame is? En vinden jullie ook dat er veel te veel reclames zijn op tv?
Ja bij de reclames zeker. Alhoewel...er zijn twee opties: Of hij vind de reclame zo boeiend dat hij gefascineerd blijft kijken "ja mama, die wil ik OOK!!!!!!!!!!!!!" of hij gaat tegen het plafond. Dit laatste is in 90 procent van de gevallen zo. Vandaar dat we bijna alleen maar op dvd of de publieke omroep kijken naar kinderprogramma's.
Teveel reclames: die dingen duren EINDOLOOS! Vroeger was het gewoon een plaspauze, nu kan een familie van 10 in die tussentijd naar de wc....
Gaan die van jullie trouwens ook stuiteren zodra het reclame is? En vinden jullie ook dat er veel te veel reclames zijn op tv?
Ja bij de reclames zeker. Alhoewel...er zijn twee opties: Of hij vind de reclame zo boeiend dat hij gefascineerd blijft kijken "ja mama, die wil ik OOK!!!!!!!!!!!!!" of hij gaat tegen het plafond. Dit laatste is in 90 procent van de gevallen zo. Vandaar dat we bijna alleen maar op dvd of de publieke omroep kijken naar kinderprogramma's.
Teveel reclames: die dingen duren EINDOLOOS! Vroeger was het gewoon een plaspauze, nu kan een familie van 10 in die tussentijd naar de wc....
donderdag 25 september 2008 om 20:37
quote:fluffychuzzle schreef op 25 september 2008 @ 20:05:
[...]
Ja??? Die van mij spelen het hele programma al kijkende na. Bij de Avatar heb ik ineens twee luchtmeesters op mijn bank zitten (nou ja, zitten is een groot woord).Oh ja, soms ook wel hoor. Maar vaak kijken ze ook gewoon een tijd wel. En met de DS kan echt uren gespeeld worden.
[...]
Ja??? Die van mij spelen het hele programma al kijkende na. Bij de Avatar heb ik ineens twee luchtmeesters op mijn bank zitten (nou ja, zitten is een groot woord).Oh ja, soms ook wel hoor. Maar vaak kijken ze ook gewoon een tijd wel. En met de DS kan echt uren gespeeld worden.
donderdag 25 september 2008 om 20:38
quote:fluffychuzzle schreef op 25 september 2008 @ 20:07:
Meave, mag ik vragen wat Mootje precie svoor diagnose heeft gekregen? Hier een ADHDer met ASS en een Aspergerklant met ADHD. Dus eentje die heel veel prikkels uitzend en eentje die juist overgevoelig is voor prikkels. Leuke combinatie.ADHD, met de nadruk op een aandachtsprobleem. In eerste instantie was de diagnose dan ook ADD, maar die is later bijgesteld.
Meave, mag ik vragen wat Mootje precie svoor diagnose heeft gekregen? Hier een ADHDer met ASS en een Aspergerklant met ADHD. Dus eentje die heel veel prikkels uitzend en eentje die juist overgevoelig is voor prikkels. Leuke combinatie.ADHD, met de nadruk op een aandachtsprobleem. In eerste instantie was de diagnose dan ook ADD, maar die is later bijgesteld.
donderdag 25 september 2008 om 20:58
quote:meave schreef op 25 september 2008 @ 20:37:
[...]
Oh ja, soms ook wel hoor. Maar vaak kijken ze ook gewoon een tijd wel. En met de DS kan echt uren gespeeld worden.Hier kunnen ze niet kijken zonder bewegen. Ze leven zich helemaal in en doen vol overgave mee. Om het vervolgens nog even dunnetjes na te doen in hun kamers, de gang en huiskamer. We hebben een Xbox, maar ook dan leven ze zich helemaal in, met bijbehorende acties. Altijd grappig om ineens zwerkbal te gaan spelen, zonder echt te kunnen vliegen uiteraard. Ik heb soms medelijden met mijn buren eerlijk gezegd.
[...]
Oh ja, soms ook wel hoor. Maar vaak kijken ze ook gewoon een tijd wel. En met de DS kan echt uren gespeeld worden.Hier kunnen ze niet kijken zonder bewegen. Ze leven zich helemaal in en doen vol overgave mee. Om het vervolgens nog even dunnetjes na te doen in hun kamers, de gang en huiskamer. We hebben een Xbox, maar ook dan leven ze zich helemaal in, met bijbehorende acties. Altijd grappig om ineens zwerkbal te gaan spelen, zonder echt te kunnen vliegen uiteraard. Ik heb soms medelijden met mijn buren eerlijk gezegd.
donderdag 25 september 2008 om 22:01
Ik leer echt weer veel hier zeg! Goed om ook eens reacties van ouders te lezen/horen ipv alleen maar droge stof uit mijn boeken. Wat vinden jullie van het filmpje dat ik eerder heb neergezet? Ik weet niet of jullie kinderen medicatie krijgen natuurlijk, maar zouden jullie hierin geinteresseerd zijn?
donderdag 25 september 2008 om 22:50
Nageltje, ik denk dat er al veel goede tips gegeven zijn. Vooral de tips van blijfgewoonbianca zou ik ter harte nemen.
Nog wat tips die je misschien kunnen helpen.
-vanuit het positieve werken, dus zoveel mogelijk gewenst gedrag benoemen ipv ongewenst gedrag.
-probeer rustmomentjes in te bouwen als dat mogelijk is. Na wat druks even wat rustigs. Voor het eten (druk moment) even iets rustigs spelen, lego of op eigen kamer bijv.
-Let qua structuur ook eens op de omgeving. 100 soorten speelgoed om uit te kiezen geven ook behoorlijk wat prikkels, hierin ordenen sorteren en misschien zelfs een gedeelte weghalen houdt de omgeving ook overzichtelijk en geeft dus rust.
-probeer bij straffen niet te gaan dreigen (wat ook al genoemd is), twee keer waarschuwen en anders even op het Nanny-krukje bijv.
Kijk maar of je er wat aan hebt nageltje, ik wil evt. nog wel even verder met je meedenken, laat het maar weten!
Trouwens, als jij graag hulp bij de opvoeding wil, er zijn genoeg laagdrempelige opvoedingsondersteunings instanties. Die kun je gerust bellen met je vragen.
Nog wat tips die je misschien kunnen helpen.
-vanuit het positieve werken, dus zoveel mogelijk gewenst gedrag benoemen ipv ongewenst gedrag.
-probeer rustmomentjes in te bouwen als dat mogelijk is. Na wat druks even wat rustigs. Voor het eten (druk moment) even iets rustigs spelen, lego of op eigen kamer bijv.
-Let qua structuur ook eens op de omgeving. 100 soorten speelgoed om uit te kiezen geven ook behoorlijk wat prikkels, hierin ordenen sorteren en misschien zelfs een gedeelte weghalen houdt de omgeving ook overzichtelijk en geeft dus rust.
-probeer bij straffen niet te gaan dreigen (wat ook al genoemd is), twee keer waarschuwen en anders even op het Nanny-krukje bijv.
Kijk maar of je er wat aan hebt nageltje, ik wil evt. nog wel even verder met je meedenken, laat het maar weten!
Trouwens, als jij graag hulp bij de opvoeding wil, er zijn genoeg laagdrempelige opvoedingsondersteunings instanties. Die kun je gerust bellen met je vragen.
vrijdag 26 september 2008 om 12:29
vrijdag 26 september 2008 om 12:37
quote:Zwieber schreef op 25 september 2008 @ 19:49:
[...]
Oh maar dat werd wel aan ons gegeven als argument. Hij heeft het niet hoor, dat weet ik ook wel (als nieuwbakken moeder weet je het gewoon niet en vraag je je af of er wat is, zeker als IEDEREEN om je heen maar blijft zeggen dat hij wel heeeeeeel druk is en vraag of hij misschien adhd heeft). Ik vertel alleen mijn ervaring en aan mij werd het kunnen concentreren dus als reden gegeven dat het geen adhd kon zijn.Verkeerd begrepen, sorry. Dacht dat jij dat zelf had gezegd.
[...]
Oh maar dat werd wel aan ons gegeven als argument. Hij heeft het niet hoor, dat weet ik ook wel (als nieuwbakken moeder weet je het gewoon niet en vraag je je af of er wat is, zeker als IEDEREEN om je heen maar blijft zeggen dat hij wel heeeeeeel druk is en vraag of hij misschien adhd heeft). Ik vertel alleen mijn ervaring en aan mij werd het kunnen concentreren dus als reden gegeven dat het geen adhd kon zijn.Verkeerd begrepen, sorry. Dacht dat jij dat zelf had gezegd.
vrijdag 26 september 2008 om 12:43
Bij mijn zoon is er sinds hij medicatie gebruikt, heel veel verbetering te zien. Hij is zeer veel bewuster van zijn omgeving, reageert niet altijd meer impulsief maar kan zelf bedenken wat hij het beste kan doen. Ook kun je hem duidelijk aanspreken waar hij dus naar luistert, hij is gewoon veel leerbaarder. En hij is ineens zich heel bewust van wie hij zelf in (ik-ander differentiatie). Voor de medicatie lukte dat allemaal niet.
Ik ben niet zo voor medicatie, maar het liep uit de hand. Schorsingen op school, agressiviteit, daar moesten we iets aan doen. Maar bovenal is het voor hem zoveel prettiger, omdat hij nu ook positiever wordt benaderd. Kinderen willen met hem spelen en dat is goed voor zijn zelfvertrouwen.
Dat had hij echt nodig, veel positiviteit, omdat hij altijd te horen kreeg wat hij niet goed deed, moest constant gecorrigeerd worden. Nu krijgt hij veel complimenten, wordt beloond. Dus die medicatie is echt een uitkomst gebleken voor hem/ons.
Ik ben niet zo voor medicatie, maar het liep uit de hand. Schorsingen op school, agressiviteit, daar moesten we iets aan doen. Maar bovenal is het voor hem zoveel prettiger, omdat hij nu ook positiever wordt benaderd. Kinderen willen met hem spelen en dat is goed voor zijn zelfvertrouwen.
Dat had hij echt nodig, veel positiviteit, omdat hij altijd te horen kreeg wat hij niet goed deed, moest constant gecorrigeerd worden. Nu krijgt hij veel complimenten, wordt beloond. Dus die medicatie is echt een uitkomst gebleken voor hem/ons.
vrijdag 26 september 2008 om 12:48
Onze zoon heeft dezelfde dingen die jij opnoemt wat jouw zoon allemaal doet. Wij gaven ook de schuld aan zijn leeftijd.
Door leerachterstand ging hij naar speciaal onderwijs. Toen hij daar een week op school zat werd gevraagd of we langs wilde komen voor een gesprekje, Hieruit kwam dat de leerachterstand er was maar dat zij dachten aan adhd.
Afspraak gemaakt bij kinderarts en door testen e.d. kreeg hij medicijnen (eerst ritalin, later concerta) voorgeschreven.
O, wat knapte die jongen op en wat werd het rustig voor ons.
Soms vergeten wij weleens zijn pil 's morgens te geven en als hij dan uit school komt weer hetzelfde als voorheen. Inmiddels zit hij weer op het regulier onderwijs, met medicijn, en het gaat nog steeds goed met hem.
Mijn advies ga eens met een deskundige praten, kinderarts ofzo.
Door leerachterstand ging hij naar speciaal onderwijs. Toen hij daar een week op school zat werd gevraagd of we langs wilde komen voor een gesprekje, Hieruit kwam dat de leerachterstand er was maar dat zij dachten aan adhd.
Afspraak gemaakt bij kinderarts en door testen e.d. kreeg hij medicijnen (eerst ritalin, later concerta) voorgeschreven.
O, wat knapte die jongen op en wat werd het rustig voor ons.
Soms vergeten wij weleens zijn pil 's morgens te geven en als hij dan uit school komt weer hetzelfde als voorheen. Inmiddels zit hij weer op het regulier onderwijs, met medicijn, en het gaat nog steeds goed met hem.
Mijn advies ga eens met een deskundige praten, kinderarts ofzo.
zaterdag 27 september 2008 om 11:42
