Kinderen
alle pijlers
Inleiden hoe werkt dat? bevalling
zondag 3 april 2011 om 09:28
Hoi dames,
Ik ben al 4 dagen overtijd en heb met de vk besloten om met 41 weken ingeleid te worden. Woensdag dus. Ik ben erg bang en hoop dat het nog zelf op gang komt.
Maar goed, hoe gaat dit in zijn werkt, direct aan een infuus of eerst gel?
Hoe gaat dat met een ruggenprik(die ik graag wil) kan je die direct krijgen of pas later?Hoorde nl dat deze weleens kan stoppen met werken als de bevalling lang duurt.
Tot slot, wanneer had je je kleintje in je armen?
Groetjes
Ik ben al 4 dagen overtijd en heb met de vk besloten om met 41 weken ingeleid te worden. Woensdag dus. Ik ben erg bang en hoop dat het nog zelf op gang komt.
Maar goed, hoe gaat dit in zijn werkt, direct aan een infuus of eerst gel?
Hoe gaat dat met een ruggenprik(die ik graag wil) kan je die direct krijgen of pas later?Hoorde nl dat deze weleens kan stoppen met werken als de bevalling lang duurt.
Tot slot, wanneer had je je kleintje in je armen?
Groetjes
zondag 3 april 2011 om 10:03
quote:luna1 schreef op 03 april 2011 @ 09:52:
Ik ben ingeleid met weeënopwekkers. Ik had vanaf de 30ste week al een paar cm ontsluiting, dus een veter hoefde niet.
Ze hebben eerst de vliezen doorgeprikt, elektrode op zoons' hoofdje aangebracht en toen het infuus aangezet. Binnen 10 minuten kreeg ik een ontzettende weeënstorm die met geen mogelijkheid weg te puffen was. Ze hadden de weeënopwekkers stop moeten zetten als de weeën goed doorzetten, maar dat deden ze dus niet. Door alle toeters en bellen lag ik vast op het bed. Ik heb gesmeekt om pijnbestrijding, maar die kreeg ik niet, want slecht voor de baby en het zou toch zo voorbij zijn. Dat was het inderdaad, vanaf de eerste wee tot zoon er was duurde 3 uur, waarvan ik een uur geperst heb.
Ik vond het vreselijk. Bij de volgende bevallingen liep ik dan ook liever 2 weken over tijd(mits het verantwoord was) dan dat ik me weer liet inleiden.
En hoeveel eeuwen is deze bevalling geleden??
Sinds een tijdje moet elk ziekenhuis een anesthesist op afroep hebben. Ze weigeren echt niet meer zomaar een ruggeprik.
Ik ben ingeleid met weeënopwekkers. Ik had vanaf de 30ste week al een paar cm ontsluiting, dus een veter hoefde niet.
Ze hebben eerst de vliezen doorgeprikt, elektrode op zoons' hoofdje aangebracht en toen het infuus aangezet. Binnen 10 minuten kreeg ik een ontzettende weeënstorm die met geen mogelijkheid weg te puffen was. Ze hadden de weeënopwekkers stop moeten zetten als de weeën goed doorzetten, maar dat deden ze dus niet. Door alle toeters en bellen lag ik vast op het bed. Ik heb gesmeekt om pijnbestrijding, maar die kreeg ik niet, want slecht voor de baby en het zou toch zo voorbij zijn. Dat was het inderdaad, vanaf de eerste wee tot zoon er was duurde 3 uur, waarvan ik een uur geperst heb.
Ik vond het vreselijk. Bij de volgende bevallingen liep ik dan ook liever 2 weken over tijd(mits het verantwoord was) dan dat ik me weer liet inleiden.
En hoeveel eeuwen is deze bevalling geleden??
Sinds een tijdje moet elk ziekenhuis een anesthesist op afroep hebben. Ze weigeren echt niet meer zomaar een ruggeprik.
Ja, dat vind ik echt.
zondag 3 april 2011 om 10:06
Mal, zkh bevragen over hun pijnstilling. Als dat goed geregeld is ga je er al een stuk relaxter in vermoed ik. Als je weet dat het kan, die ruggenprik. Maar ik vermoed dat jullie allebei (jij en TO) echt niet ingeleid gaan worden. Bioeties van babies worden er dinsdag (TO) en vrijdag (jij) gebaart. Komt goed, komt goed!!!
zondag 3 april 2011 om 10:07
Niet vervelend bedoeld, maar als iemand naar ervaringen vraagt mogen dat dus alleen positieve ervaringen zijn?
Goed, ben twee keer ingeleid, en ik zal er niks over vertellen. Beide meer dan twee weken overtijd, maar nog niks verweekt of open.
Twee andere bevallingen waren rond de uitgerekende datum, en die twee ingeleide bevallingen had ik liever natuurlijk gedaan.
Eerlijk genoeg doch toch de gevoelens van de naar ervaringen vragende TO sparend?
Goed, ben twee keer ingeleid, en ik zal er niks over vertellen. Beide meer dan twee weken overtijd, maar nog niks verweekt of open.
Twee andere bevallingen waren rond de uitgerekende datum, en die twee ingeleide bevallingen had ik liever natuurlijk gedaan.
Eerlijk genoeg doch toch de gevoelens van de naar ervaringen vragende TO sparend?
zondag 3 april 2011 om 10:07
zondag 3 april 2011 om 10:07
quote:luna1 schreef op 03 april 2011 @ 10:06:
[...]
Zoon is 11. Ze weigerden niet alleen een ruggenprik maar elke vorm van pijnbestrijding. Het zal nu vast anders zijn.
Maar goed, ik begrijp dat je recent bevallen moet zijn om mee te kunnen praten.Wel over pijnbestrijding ja. Ik kreeg gewoon pijnstilling hoor.
[...]
Zoon is 11. Ze weigerden niet alleen een ruggenprik maar elke vorm van pijnbestrijding. Het zal nu vast anders zijn.
Maar goed, ik begrijp dat je recent bevallen moet zijn om mee te kunnen praten.Wel over pijnbestrijding ja. Ik kreeg gewoon pijnstilling hoor.
zondag 3 april 2011 om 10:09
quote:luna1 schreef op 03 april 2011 @ 10:06:
[...]
Zoon is 11. Ze weigerden niet alleen een ruggenprik maar elke vorm van pijnbestrijding. Het zal nu vast anders zijn.
Maar goed, ik begrijp dat je recent bevallen moet zijn om mee te kunnen praten.Ik vraag toch ook geen ervaringsverhalen over autorijden aan iemand die 80 jaar geleden de laatste keer in een auto heeft gezeten.
[...]
Zoon is 11. Ze weigerden niet alleen een ruggenprik maar elke vorm van pijnbestrijding. Het zal nu vast anders zijn.
Maar goed, ik begrijp dat je recent bevallen moet zijn om mee te kunnen praten.Ik vraag toch ook geen ervaringsverhalen over autorijden aan iemand die 80 jaar geleden de laatste keer in een auto heeft gezeten.
Ja, dat vind ik echt.
zondag 3 april 2011 om 10:12
quote:pop9000 schreef op 03 april 2011 @ 09:28:
Hoe gaat dat met een ruggenprik(die ik graag wil) kan je die direct krijgen of pas later?Hoorde nl dat deze weleens kan stoppen met werken als de bevalling lang duurt.
Een ruggenprik is een infuus. Dus die kan niet "stoppen met werken als de bevalling lang duurt". Alleen als ze 'm uitzetten stopt het langzamerhand met werken.
Verder hoef je echt niet bang te zijn voor het inleiden. De weeën van mijn ingeleide bevalling waren minder pijnlijk dan de weeën van mijn spontane bevalling.
En met pijnbestrijding erbij is het sowieso heel goed te doen.
Kom op meid, probeer een beetje vertrouwen in jezelf te krijgen. Jij gaat dit klusje gewoon klaren, en na afloop zal je heel trots op jezelf zijn!
Hoe gaat dat met een ruggenprik(die ik graag wil) kan je die direct krijgen of pas later?Hoorde nl dat deze weleens kan stoppen met werken als de bevalling lang duurt.
Een ruggenprik is een infuus. Dus die kan niet "stoppen met werken als de bevalling lang duurt". Alleen als ze 'm uitzetten stopt het langzamerhand met werken.
Verder hoef je echt niet bang te zijn voor het inleiden. De weeën van mijn ingeleide bevalling waren minder pijnlijk dan de weeën van mijn spontane bevalling.
En met pijnbestrijding erbij is het sowieso heel goed te doen.
Kom op meid, probeer een beetje vertrouwen in jezelf te krijgen. Jij gaat dit klusje gewoon klaren, en na afloop zal je heel trots op jezelf zijn!
zondag 3 april 2011 om 10:17
Oke. Mag ik wel vertellen (aangezien ik toch wel ervaringsdeskundige ben) dat het psychisch voorbereiden op een ingeleide bevalling van GROOT belang is? Bij een natuurlijke bevalling geven je eigen hormonen daar het zetje toe, bij een ingeleide bevalling werkt dat op de één of andere manier minder. Vooral de pijnbeleving is anders doordat je hormonen niet de kans krijgen hun werk te doen. Je kan daar zelf invloed op hebben (heb ik bij de tweede ingeleide bevalling gemerkt, omdat ik voorbereid was) door ontspanningsoefeningen te doen, maar daarnaast ook een gezonde spanning in je lichaam laten opbouwen (ik noemde het voor mezelf verwachtingsspanning, probeer je daarbij je te herinneren hoe je je als kind voelde als je op Sinterklaas zat te wachten ofzo, klinkt als een stomme vergelijking, maar je kent dat soort spanning wel). Die spanning zorgde er in mijn geval voor dat ik me veel beter voelde tijdens de bevalling.
Bij de natuurlijke bevallingen bouwde deze gezonde spanning zich vanzelf op, hoefde het daarbij dus niet zelf te beinvloeden.
Weet niet of ik het helemaal goed duidelijk maak, hoop dat anderen dezelfde ervaring hebben zodat zij het kunnen verduidelijken.
Bij de natuurlijke bevallingen bouwde deze gezonde spanning zich vanzelf op, hoefde het daarbij dus niet zelf te beinvloeden.
Weet niet of ik het helemaal goed duidelijk maak, hoop dat anderen dezelfde ervaring hebben zodat zij het kunnen verduidelijken.
zondag 3 april 2011 om 10:22
Wat Hex schrijft herken ik wel. Maar ik ben van mening dat mijn eerste inleiding me voorbereidde op de 2e. Als in je weet wat er komt. Ook wist ik de 2e keer eerder wanneer ik ingeleid zou worden en dat gaf me wel rust. Om opvang te regelen, om tassen te pakken, om mensen in te lichten etc. En ik ben er van overtuigd dat rust in je hoofd rust in je lijf brengt waardoor alles anders kan zijn.
TO, gaat tie?
TO, gaat tie?
zondag 3 april 2011 om 10:23
quote:Tanneketoverhex schreef op 03 april 2011 @ 10:17:
Oke. Mag ik wel vertellen (aangezien ik toch wel ervaringsdeskundige ben) dat het psychisch voorbereiden op een ingeleide bevalling van GROOT belang is? Bij een natuurlijke bevalling geven je eigen hormonen daar het zetje toe, bij een ingeleide bevalling werkt dat op de één of andere manier minder. Vooral de pijnbeleving is anders doordat je hormonen niet de kans krijgen hun werk te doen. Je kan daar zelf invloed op hebben (heb ik bij de tweede ingeleide bevalling gemerkt, omdat ik voorbereid was) door ontspanningsoefeningen te doen, maar daarnaast ook een gezonde spanning in je lichaam laten opbouwen (ik noemde het voor mezelf verwachtingsspanning, probeer je daarbij je te herinneren hoe je je als kind voelde als je op Sinterklaas zat te wachten ofzo, klinkt als een stomme vergelijking, maar je kent dat soort spanning wel). Die spanning zorgde er in mijn geval voor dat ik me veel beter voelde tijdens de bevalling.
Bij de natuurlijke bevallingen bouwde deze gezonde spanning zich vanzelf op, hoefde het daarbij dus niet zelf te beinvloeden.
Weet niet of ik het helemaal goed duidelijk maak, hoop dat anderen dezelfde ervaring hebben zodat zij het kunnen verduidelijken.
Die 'gezonde' spanning noem je adrenaline en die kan normaal gesproken je bevalling ook 'tegenwerken'.
Die tackelt als het ware die weeen opwekkende hormonen.
Mentaal zal het je vast geholpen hebben, maar lichamelijk kun je beter een ruggeprik hebben
Oke. Mag ik wel vertellen (aangezien ik toch wel ervaringsdeskundige ben) dat het psychisch voorbereiden op een ingeleide bevalling van GROOT belang is? Bij een natuurlijke bevalling geven je eigen hormonen daar het zetje toe, bij een ingeleide bevalling werkt dat op de één of andere manier minder. Vooral de pijnbeleving is anders doordat je hormonen niet de kans krijgen hun werk te doen. Je kan daar zelf invloed op hebben (heb ik bij de tweede ingeleide bevalling gemerkt, omdat ik voorbereid was) door ontspanningsoefeningen te doen, maar daarnaast ook een gezonde spanning in je lichaam laten opbouwen (ik noemde het voor mezelf verwachtingsspanning, probeer je daarbij je te herinneren hoe je je als kind voelde als je op Sinterklaas zat te wachten ofzo, klinkt als een stomme vergelijking, maar je kent dat soort spanning wel). Die spanning zorgde er in mijn geval voor dat ik me veel beter voelde tijdens de bevalling.
Bij de natuurlijke bevallingen bouwde deze gezonde spanning zich vanzelf op, hoefde het daarbij dus niet zelf te beinvloeden.
Weet niet of ik het helemaal goed duidelijk maak, hoop dat anderen dezelfde ervaring hebben zodat zij het kunnen verduidelijken.
Die 'gezonde' spanning noem je adrenaline en die kan normaal gesproken je bevalling ook 'tegenwerken'.
Die tackelt als het ware die weeen opwekkende hormonen.
Mentaal zal het je vast geholpen hebben, maar lichamelijk kun je beter een ruggeprik hebben
Ja, dat vind ik echt.
zondag 3 april 2011 om 10:23
3 bevallingen, waarvan er 1 ingeleid is, met infuus.
(dit omdat ik al 24 uur vruchtwater aan het druppelen was)
Ik vond het heftiger, snellere weeën achter elkaar dan bij mijn eerste bevalling. Dacht dat dit kwam door het infuus, maar bij de 3e bevalling (zonder infuus of id.) was de weeenstorm nog heftiger, dus dit is waarschijnlijk mijn manier van bevallen.
Heb geen pijnstilling gehad, maar om daar achter te komen hoe dat geregeld is bij jou in het ziekenhuis is een kwestie van vragen.
Sterkte met je bevalling.
(dit omdat ik al 24 uur vruchtwater aan het druppelen was)
Ik vond het heftiger, snellere weeën achter elkaar dan bij mijn eerste bevalling. Dacht dat dit kwam door het infuus, maar bij de 3e bevalling (zonder infuus of id.) was de weeenstorm nog heftiger, dus dit is waarschijnlijk mijn manier van bevallen.
Heb geen pijnstilling gehad, maar om daar achter te komen hoe dat geregeld is bij jou in het ziekenhuis is een kwestie van vragen.
Sterkte met je bevalling.
zondag 3 april 2011 om 10:25
quote:Tanneketoverhex schreef op 03 april 2011 @ 10:17:
(...)
Weet niet of ik het helemaal goed duidelijk maak, hoop dat anderen dezelfde ervaring hebben zodat zij het kunnen verduidelijken.
Ehm nee, die ervaring heb ik niet Tanneke. Ik heb me weinig psychisch voorbereid en ik heb er geen nare psychische klachten aan overgehouden omdat ik dat niet gedaan heb. En ik ben ingeleid met 37 +3. Dus Uk is nog te vroeg geboren ook. Ik had er net een week verlof op zitten.
Dus sorry, maar ik herken dat niet zo.
(...)
Weet niet of ik het helemaal goed duidelijk maak, hoop dat anderen dezelfde ervaring hebben zodat zij het kunnen verduidelijken.
Ehm nee, die ervaring heb ik niet Tanneke. Ik heb me weinig psychisch voorbereid en ik heb er geen nare psychische klachten aan overgehouden omdat ik dat niet gedaan heb. En ik ben ingeleid met 37 +3. Dus Uk is nog te vroeg geboren ook. Ik had er net een week verlof op zitten.
Dus sorry, maar ik herken dat niet zo.
zondag 3 april 2011 om 10:25
Male (en TO): Ik weet niet of het door de hormonen kwam of doordat ik gewoon het mooiste kind op aarde gebaard heb maar ik wilde serieus de dag na mijn bevalling al weer een tweede. (Dat die er ook nog in moest, daar moest ik niet aan denken maar zo'n bevalling wilde ik nog wel een keer meemaken dus eruit was geen probleem!) Echt hoor, ik vond de bevalling geweldig en heel goed te doen.
Ik had al vrij vroeg in de zwangerschap gevraagd wat voor pijnstilling mogelijk was omdat ik het gewoon wilde weten, voor het geval dat het nodig was. Toen het nodig was hebben 3 dames (verpleegkundige, vlos en gyn) me over moeten halen om toch maar wel voor het pompje te gaan. Ineens had ik het idee dat ik het wel zelf moest kunnen hoewel het gewoon écht pijn deed en geen centimeter op schoot. Ze doen dus zeker niet overal heel moeilijk over pijnbestrijding.
Ik had al vrij vroeg in de zwangerschap gevraagd wat voor pijnstilling mogelijk was omdat ik het gewoon wilde weten, voor het geval dat het nodig was. Toen het nodig was hebben 3 dames (verpleegkundige, vlos en gyn) me over moeten halen om toch maar wel voor het pompje te gaan. Ineens had ik het idee dat ik het wel zelf moest kunnen hoewel het gewoon écht pijn deed en geen centimeter op schoot. Ze doen dus zeker niet overal heel moeilijk over pijnbestrijding.
zondag 3 april 2011 om 10:27
Feit bij inleiden is dat je niet de regie hebt, maar dat die van je overgenomen wordt. Dat kan een heel hulpeloos gevoel geven waardoor je alles (incl. pijn) veel intenser ervaart. Als je probeert dat hulpeloze gevoel aan de kant te zetten (want daar heb je geen tot weinig invloed op) en je concentreert op datgene waar je wél invloed op hebt (jezelf vooral) scheelt dat een hoop. Als je weet, ook als het je eerste is, dat je je moet overleveren aan de deskundigen (om het zo maar te noemen), en je niet hopeloos probeert die regie terug te krijgen wat niet lukt (wat voor mij erg tegenviel), dan is het een stuk minder.
Ik denk zelf dat als ik bij de eerste inleiding had geweten hoe zeer ik afhankelijk zou zijn van de gyn, de verpleegkundigen, en vast zou zitten aan al die draadjes, ik het minder ingrijpend had gevonden dan toen, té onvoorbereid.
Ik denk zelf dat als ik bij de eerste inleiding had geweten hoe zeer ik afhankelijk zou zijn van de gyn, de verpleegkundigen, en vast zou zitten aan al die draadjes, ik het minder ingrijpend had gevonden dan toen, té onvoorbereid.
zondag 3 april 2011 om 10:28
Wat Tanneke beschrijft, heb ik niet ervaren. Ik vond het vooral verlossend, die inleiding. Dus eigenlijk geen spanning. Ik heb eerst nog wat gepraat, wat gelezen en lekker met mijn ogen dicht gelegen. Vooral die eerste periode heb ik ook heel erg genoten van de laatste trappen, de laatste bewegingen in mijn buik.
