Kinderen
alle pijlers
Kletstopic voor thuisblijfmoeders/vaders
donderdag 26 maart 2026 om 15:22
Hi allemaal,
Het laatste topic hierover komt uit 2019 dus ik ben benieuwd of hier nog animo voor is
.
Zelf ben ik eind 2024 moeder geworden en heb ik er voor gekozen om thuis te blijven. Zijn er meer moeders die thuis zijn voor de kinderen (om welke reden dan ook) en die hierover willen vertellen/ventileren?
Vaders zijn uiteraard ook welkom om mee te praten.
Ik zou zelf af en toe wel eens willen sparren met mensen die in hetzelfde schuitje zitten maar die heb ik niet in mijn omgeving. Ik ben ook gewoon nieuwsgierig over hoe het bij anderen thuis gaat en wil lekker kletsen over het moederschap an sich.
Het laatste topic hierover komt uit 2019 dus ik ben benieuwd of hier nog animo voor is
. Zelf ben ik eind 2024 moeder geworden en heb ik er voor gekozen om thuis te blijven. Zijn er meer moeders die thuis zijn voor de kinderen (om welke reden dan ook) en die hierover willen vertellen/ventileren?
Vaders zijn uiteraard ook welkom om mee te praten.
Ik zou zelf af en toe wel eens willen sparren met mensen die in hetzelfde schuitje zitten maar die heb ik niet in mijn omgeving. Ik ben ook gewoon nieuwsgierig over hoe het bij anderen thuis gaat en wil lekker kletsen over het moederschap an sich.
vrijdag 27 maart 2026 om 21:03
Joh, ik vind dat iedere ouder gewoon moet doen waar hij of zij zich prettig bij voelt. Zelf was ik het liefst thuisblijfmoeder gebleven tot ze naar de middelbare konden, maar ik kwam er alleen voor te staan, ik kreeg geen alimentatie en ik kwam in de bijstand terecht omdat er in die tijd enorme wachtlijsten waren voor kinderopvang, creche en BSO. Om te kunnen werken ben ik uiteindelijk naar het westen verhuisd, daar was de kinderopvang goed geregeld en zo kon ik meteen aan de slag. Maar wat een hel zeg: het werk was leuk hoor, maar ik kon de combi totaal niet aan, ik kende in de Randstad ook geen mensen die me konden helpen als de kinderen ziek werden.
Met weemoed dacht ik terug aan mijn bijstandsmoedertijd. Dat was voor mij en zeker ook voor de kinderen zoveel rustiger en fijner.
Zo kan het gaan in het leven, niet iedereen is perfect. Maar naarmate de kinderen groter werden lukte het mij om steeds meer te gaan werken, soms werkte ik binnen verschillende onderwijsinstellingen tegelijkertijd omdat er een enorme vraag was, en nog steeds is, naar capabele docenten. Ik geniet nu echt van mijn werk, ik word continu gevraagd om bij te springen, te begeleiden, achterstanden in te halen, examens in goede banen te leiden en noem maar op.
De belastingcenten die zes jaren aan mij zijn besteed heb ik al lang en breed terugverdiend. Ik vind het geweldig dat een deel ervan naar mensen gaat die niet in staat zijn om te werken om wat voor reden dan ook. Of die er misschien wel enigszins toe in staat zijn, maar er tijdelijk voor kiezen er te zijn voor hun kinderen als alleenstaande ouder. Omdat ze anders misschien volledig doordraaien.
Ik ben erop tegen dat vrouwen, en ook mannen, zich verplicht dienen te voelen om alle ballen hoog te houden: werken, kinderen opvoeden, een goede partner te zijn, een flink inkomen te vergaren, status te verwerven. Voor mij was dat geen haalbare kaart.
Als dat op een leefbare manier te realiseren is, is dat alleen maar fijn, maar ik vind dat niemand, werkelijk niemand zich schuldig dient te voelen als dat allemaal niet lukt.
Zo vind ik de tradwife-trend (niet) stiekem hartstikke gaaf. Het is een keuze en als iemand zich daar prettig in voelt is daar niets mis mee vind ik. Het zou niets voor mij zijn, maar ik bewonder het dat mensen tegen de hedendaagse mores in durven te roeien.
Met weemoed dacht ik terug aan mijn bijstandsmoedertijd. Dat was voor mij en zeker ook voor de kinderen zoveel rustiger en fijner.
Zo kan het gaan in het leven, niet iedereen is perfect. Maar naarmate de kinderen groter werden lukte het mij om steeds meer te gaan werken, soms werkte ik binnen verschillende onderwijsinstellingen tegelijkertijd omdat er een enorme vraag was, en nog steeds is, naar capabele docenten. Ik geniet nu echt van mijn werk, ik word continu gevraagd om bij te springen, te begeleiden, achterstanden in te halen, examens in goede banen te leiden en noem maar op.
De belastingcenten die zes jaren aan mij zijn besteed heb ik al lang en breed terugverdiend. Ik vind het geweldig dat een deel ervan naar mensen gaat die niet in staat zijn om te werken om wat voor reden dan ook. Of die er misschien wel enigszins toe in staat zijn, maar er tijdelijk voor kiezen er te zijn voor hun kinderen als alleenstaande ouder. Omdat ze anders misschien volledig doordraaien.
Ik ben erop tegen dat vrouwen, en ook mannen, zich verplicht dienen te voelen om alle ballen hoog te houden: werken, kinderen opvoeden, een goede partner te zijn, een flink inkomen te vergaren, status te verwerven. Voor mij was dat geen haalbare kaart.
Als dat op een leefbare manier te realiseren is, is dat alleen maar fijn, maar ik vind dat niemand, werkelijk niemand zich schuldig dient te voelen als dat allemaal niet lukt.
Zo vind ik de tradwife-trend (niet) stiekem hartstikke gaaf. Het is een keuze en als iemand zich daar prettig in voelt is daar niets mis mee vind ik. Het zou niets voor mij zijn, maar ik bewonder het dat mensen tegen de hedendaagse mores in durven te roeien.
vrijdag 27 maart 2026 om 23:05
Het ding met het tradewife is wel dat die vrouwen gewoon een vaste baan hebben. Ze maken content en verkopen lifestyle spullen/cursussen. Zeker die Amerikanen met miljoenen volgers laten hun kinderen opvoeden door nannies en hebben een leger aan schoonmakers. Dat zijn gewoon zakenvrouwen die het image van het huismoederschap verkopen.
zaterdag 28 maart 2026 om 07:16
Ja, dan is de echte lol voor mij er alweer af. 
Maar zijn er daarnaast ook niet gewoon vrouwen die er bewust voor kiezen het gezin te dienen omdat ze zich daar het prettigst bij voelen?
In beide gevallen vind ik: doe wat bij je past. Ik vind vooral het ingaan tegen wat goed gevonden wordt wel stoer.
Vrouwen moeten teveel, vind ik. En dat past niet bij iedereen.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mannen, maar van vrouwen wordt nu vooral verwacht dat ze carriere maken en status verwerven.
En dat doen vrouwen tegenwoordig ook, maar het is niet voor iedereen weggelegd.
Maar zijn er daarnaast ook niet gewoon vrouwen die er bewust voor kiezen het gezin te dienen omdat ze zich daar het prettigst bij voelen?
In beide gevallen vind ik: doe wat bij je past. Ik vind vooral het ingaan tegen wat goed gevonden wordt wel stoer.
Vrouwen moeten teveel, vind ik. En dat past niet bij iedereen.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mannen, maar van vrouwen wordt nu vooral verwacht dat ze carriere maken en status verwerven.
En dat doen vrouwen tegenwoordig ook, maar het is niet voor iedereen weggelegd.
zaterdag 28 maart 2026 om 07:51
Maar ik denk dat de meeste vrouwen het financieel niet redden om zowel een thuisblijfmoeder te zijn zelfs met een partner en een bepaalde levensstandaard op na te houden. Kinderen kunnen dan niet met merkkleren naar school gaan en jij kan dan niet de nieuwe I-Phone meer hebben of wekelijks ergens gaan lunchen.Lieneke schreef: ↑28-03-2026 07:16Ja, dan is de echte lol voor mij er alweer af.
Maar zijn er daarnaast ook niet gewoon vrouwen die er bewust voor kiezen het gezin te dienen omdat ze zich daar het prettigst bij voelen?
In beide gevallen vind ik: doe wat bij je past. Ik vind vooral het ingaan tegen wat goed gevonden wordt wel stoer.
Vrouwen moeten teveel, vind ik. En dat past niet bij iedereen.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mannen, maar van vrouwen wordt nu vooral verwacht dat ze carriere maken en status verwerven.
En dat doen vrouwen tegenwoordig ook, maar het is niet voor iedereen weggelegd.
Het lijkt wel of het vandaag de dag een luxe is om huismoeder te zijn.
zaterdag 28 maart 2026 om 08:55
Waar slaat dit op? Wie verwacht het van wie? Want ik herken het totaal niet dat dat niet de norm is.Lieneke schreef: ↑28-03-2026 07:16Ja, dan is de echte lol voor mij er alweer af.
Maar zijn er daarnaast ook niet gewoon vrouwen die er bewust voor kiezen het gezin te dienen omdat ze zich daar het prettigst bij voelen?
In beide gevallen vind ik: doe wat bij je past. Ik vind vooral het ingaan tegen wat goed gevonden wordt wel stoer.
Vrouwen moeten teveel, vind ik. En dat past niet bij iedereen.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mannen, maar van vrouwen wordt nu vooral verwacht dat ze carriere maken en status verwerven.
En dat doen vrouwen tegenwoordig ook, maar het is niet voor iedereen weggelegd.
zaterdag 28 maart 2026 om 09:25
Waarom zou je kind met merkkleren naar school moeten dan?Queenie_70 schreef: ↑28-03-2026 07:51Maar ik denk dat de meeste vrouwen het financieel niet redden om zowel een thuisblijfmoeder te zijn zelfs met een partner en een bepaalde levensstandaard op na te houden. Kinderen kunnen dan niet met merkkleren naar school gaan en jij kan dan niet de nieuwe I-Phone meer hebben of wekelijks ergens gaan lunchen.
zaterdag 28 maart 2026 om 09:41
zaterdag 28 maart 2026 om 10:19
Zo zijn niet alle scholen. Merkkleding was geen ding bij mijn kinderen op school.Queenie_70 schreef: ↑28-03-2026 10:09Was wel een ding bij mijn dochter op school tig jaar geleden. Werden er kindjes gepest als hun kleren van de Zeeman kwamen.
Maar dan nog. Het zou toch echt stupide zijn om dingen te gaan kopen die je eigenlijk te duur vindt omdat er wat domme mensen op school rondlopen?
zaterdag 28 maart 2026 om 10:30
Dit was gelukkig bij ons niet zo. Al had mijn jongste een vriendje die speciale kleding had om bij ons te spelen. Hij kwam uit een gezin met merkkleding, tegeltuinen en luxe inrichting en die van ons hield van het maken van giftige soep met modder enzo. Onze kids kregen echt geen merkkleding. Ons inkomen liet dat sowieso niet toe, maar het was ook zonde geweest om giftige soep te maken in kleding van Ralph Lauren.Queenie_70 schreef: ↑28-03-2026 10:09Was wel een ding bij mijn dochter op school tig jaar geleden. Werden er kindjes gepest als hun kleren van de Zeeman kwamen.
Iedereen moet zijn eigen keuzes maken. Mijn tbm vriendin heeft ons echt wel eens uit de brand geholpen, maar dat deed ik bij haar ook toen haar ouders ziek werden.
zaterdag 28 maart 2026 om 10:45
Maar we oordelen beide kanten op. Dat is met dit soort topics vaak zo.Ushuaia schreef: ↑28-03-2026 09:41Bah, wat een oordelen weer. Alsof alle werkende ouders vooral mooie spullen willen hebben, status en carriere. Ik ben zo'n fulltime werkende. Amehoela dat het me zou gaan om mooie spullen (ik doe makkelijk 15 jaar over kleren), status (ja, wat is dat eigenlijk?) en carriere (idem, wat is dat?).
Ik ben echt wel jaloers geweest als ik zag hoe relaxed mijn vriendin het had. Altijd thuis, ruimte voor spelen etc. Ze was echter ook wel eens jaloers op mij en mijn werk.
zaterdag 28 maart 2026 om 10:53
Totdat zo een man zijn trad wife beu is een de wife in kwestie niks heeft opgebouwd... Wat dat betreft ( en een aantal andere dingen) ben ik heel blij dat ik geen dochter heb...
zaterdag 28 maart 2026 om 11:10
Ik lees hier best veel gekaffer op werkende ouders ( meestal moeders) . Als ze het ronduit vragen of je hun kind kan opvangen vanwege werk is het ' ongegeneerd' ( dat betekent onbeschaamd, waarom zou je je moeten schamen om een andere ouder om hulp te vragen??)en als ze het verborgen houden en het op een andere manier regelen ( kind wordt om twaalf uur opgehaald door vader en naar een ander adres gebracht) is het ' bijzonder'. Je hebt je grenzen aangegeven, daar wordt naar gehandeld en dan is het nog niet goed... Op de basisschool ondersteunde ik andere ouders waar ik kon met het opvangen van hun ( leuke!!!) kinderen. Ik werkte tijdens schooltijd, dus daarna had ik alle tijd... Omdat ik die vriendjes van mijn zoon goed kende, vroeg ik andere ouders ook weleens om mijn zoon op te vangen als ik even een dagje met alleen man op pad wilde ofzo... Of als man moest werken en ik met een vriendin naar de sauna wilde... Hij had drie vriendjes met een ' kind aan huis' relatie en nu op de middelbare weer...
zaterdag 28 maart 2026 om 11:11
Had ik ook niet hoor, helemaal niks. Toen kwam ik in de bijstand en ik vond dat een heel fijne tijd. En nu heb ik al decennia een prima functie en een deel van mijn belastingcenten doneer ik graag aan mensen die er ook zo voor komen te staan.
En ik begrijp het wel, dat dit weerstand op kan roepen, maar dit is mijn ervaring en mijn mening.
Anderen doen het weer anders en ik weet niet wat het beste is. Alles heeft z'n voors en tegens.
We zijn trouwens offtopic door mij.
zaterdag 28 maart 2026 om 11:26
Het ging er om dat ze in eerste instantie niet eerlijk was. Of mijn kind het leuk zou vinden als haar kind eens kwam spelen? Ja, vast wel. Maar speelafspraken waren op hun school een uur of twee. Dat ze dan pas toen wij 'ja' hadden gezegd op de proppen kwam met brengen om 8.30 en ophalen aan het einde van de dag vond ik echt niet netjes. Gewoon presenteren als feit, zeg maar: ik breng hem om 8.30. Niet van: komt dat uit?Ceester schreef: ↑28-03-2026 11:10Ik lees hier best veel gekaffer op werkende ouders ( meestal moeders) . Als ze het ronduit vragen of je hun kind kan opvangen vanwege werk is het ' ongegeneerd' ( dat betekent onbeschaamd, waarom zou je je moeten schamen om een andere ouder om hulp te vragen??)en als ze het verborgen houden en het op een andere manier regelen ( kind wordt om twaalf uur opgehaald door vader en naar een ander adres gebracht) is het ' bijzonder'.
Als je een hele dag opvang nodig hebt, moet je daar eerlijk over zijn en het niet aankleden als gewone speelafspraak. En er niet van uitgaan dat wij toch wel thuis blijven en dús zin hebben in jouw kind. Meestal gingen we wel even zwemmen namelijk
Ze regelde het pas met zichtbare tegenzin anders toen ik aangaf dat een hele dag hier mij niet uitkwam. En die tegenzin vind ik nog steeds bijzonder. Alsof het mijn verantwoordelijkheid was om haar kind te vermaken omdat ik toch flexibel vanuit huis werkte (zij dacht dat ik niks deed waarschijnlijk).
zaterdag 28 maart 2026 om 11:43
zaterdag 28 maart 2026 om 11:48
zaterdag 28 maart 2026 om 13:09
Kidneybean schreef: ↑28-03-2026 11:48Ik ben momenteel thuisblijfmoeder tot ik weer in staat ben om te werken. Maar zelfs dan ga ik max 2 dagen werken. Zo houd ik genoeg tijd/energie vrij voor ons huishouden. We zullen dan geen huis kunnen kopen, maar ik vind ons welzijn net wat belangrijker.
ik ben het met je eens. Als dat voor jullie het fijnste voelt is dat een prima keuze vind ik. Toen mijn kinderen nog jong waren werkte ik ook niet fulltime, ik kon dat niet. We woonden toen ook in een sociale huurwoning, een heel fijn huis trouwens in een mooie. groene wijk.
Ik zeg niet dat het de beste keuze is voor alle ouders he, als ik het had aangekund en het had geen problemen gegeven, fulltime werken en de kinderen opvoeden, dan had ik dat misschien wel gedaan.
Ieder leven is anders, eigenlijk vind ik niet dat hierover gediscussieerd zou moeten worden. Het ene is niet persé beter dan het andere. We doen wat we kunnen in dit leven, zeker als we kinderen hebben.
zaterdag 28 maart 2026 om 17:14
Ik weet niet anders dan dat je dit met ouders onderling regelt als dit nodig was, of iemand thuisblijfouder was deed er niet toe. Mij is ook weleens gevraagd of iemand de hele dag kon komen spelen, nooit bedacht dat dit vast kwam omdat ik 32 ipv 36 uur werkteCeester schreef: ↑28-03-2026 11:10Ik lees hier best veel gekaffer op werkende ouders ( meestal moeders) . Als ze het ronduit vragen of je hun kind kan opvangen vanwege werk is het ' ongegeneerd' ( dat betekent onbeschaamd, waarom zou je je moeten schamen om een andere ouder om hulp te vragen??)en als ze het verborgen houden en het op een andere manier regelen ( kind wordt om twaalf uur opgehaald door vader en naar een ander adres gebracht) is het ' bijzonder'. Je hebt je grenzen aangegeven, daar wordt naar gehandeld en dan is het nog niet goed... Op de basisschool ondersteunde ik andere ouders waar ik kon met het opvangen van hun ( leuke!!!) kinderen. Ik werkte tijdens schooltijd, dus daarna had ik alle tijd... Omdat ik die vriendjes van mijn zoon goed kende, vroeg ik andere ouders ook weleens om mijn zoon op te vangen als ik even een dagje met alleen man op pad wilde ofzo... Of als man moest werken en ik met een vriendin naar de sauna wilde... Hij had drie vriendjes met een ' kind aan huis' relatie en nu op de middelbare weer...
Ivm studiedagen oid werd er gewoon over en weer overlegd als dat nodig was.
zaterdag 28 maart 2026 om 20:21
Misschien was dat bij jullie mij zo of zag je het niet omdat je werkte. Maar helaas is mijn ervaring dat je te pas en te onpas gevraagd wordt omdat je toch thuis bent. Ik ben op een gegeven moment opgehouden de kinderen van een vriendin op te vangen toen ze vertelde dat ze mooi wat extra uren kon werken omdat de kinderen bij mij waren. Ze had financieel veel meer te besteden dan ik. Ik kreeg niks voor het oppassen. Ben er toen mee opgehouden (uiteraard wel in geval van nood). Ik ben/was met een reden thuis. Dus dubbelop asociaal om mij gratis op te laten passen zodat zij extra geld had.Renske schreef: ↑28-03-2026 17:14Ik weet niet anders dan dat je dit met ouders onderling regelt als dit nodig was, of iemand thuisblijfouder was deed er niet toe. Mij is ook weleens gevraagd of iemand de hele dag kon komen spelen, nooit bedacht dat dit vast kwam omdat ik 32 ipv 36 uur werkte
zaterdag 28 maart 2026 om 21:00
Dit was ook mijn ervaring. Het heeft best wat jaren geduurd en ik vind het nog steeds lastig maar ik kan het nu best goed loslaten.Lieneke schreef: ↑28-03-2026 07:16Ja, dan is de echte lol voor mij er alweer af.
Maar zijn er daarnaast ook niet gewoon vrouwen die er bewust voor kiezen het gezin te dienen omdat ze zich daar het prettigst bij voelen?
In beide gevallen vind ik: doe wat bij je past. Ik vind vooral het ingaan tegen wat goed gevonden wordt wel stoer.
Vrouwen moeten teveel, vind ik. En dat past niet bij iedereen.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mannen, maar van vrouwen wordt nu vooral verwacht dat ze carriere maken en status verwerven.
En dat doen vrouwen tegenwoordig ook, maar het is niet voor iedereen weggelegd.
Ik heb bijvoorbeeld een hele goede band met mijn moeder en ze zal het nooit hardop zeggen maar ik weet (en hoor tussen de zinnen door) dat ze liever zou hebben dat ik ook een baan had. Terwijl we het financieel goed hebben. Ik snap dat van haar: zij heeft alles grotendeels alleen moeten doen met 2 kinderen en zonder diploma's waardoor ze qua werk regelmatig opnieuw moest beginnen. En ik waardeer dat ze het dus nooit hardop zegt. Ik heb veel geleerd van hoe ik ben opgegroeid en ik heb deze keuze als volwassene weloverwogen gemaakt.
zaterdag 28 maart 2026 om 21:02
Hier bijna precies dezelfde ervaring. Ze hadden ook opeens de bso opgezegd en dachten dat ik wel alles kon opvangen. En boos worden als ik zei dat het die dag niet uitkwam. Mensen met goede banen met prachtig salaris. En dan mij vertellen over hun luxe vakanties. Echt, sommige mensen… verreweg de meeste mensen zijn natuurlijk niet zo overigens. Maar ik heb meerdere van dit soort dingen meegemaakt.apiejapie schreef: ↑28-03-2026 20:21Misschien was dat bij jullie mij zo of zag je het niet omdat je werkte. Maar helaas is mijn ervaring dat je te pas en te onpas gevraagd wordt omdat je toch thuis bent. Ik ben op een gegeven moment opgehouden de kinderen van een vriendin op te vangen toen ze vertelde dat ze mooi wat extra uren kon werken omdat de kinderen bij mij waren. Ze had financieel veel meer te besteden dan ik. Ik kreeg niks voor het oppassen. Ben er toen mee opgehouden (uiteraard wel in geval van nood). Ik ben/was met een reden thuis. Dus dubbelop asociaal om mij gratis op te laten passen zodat zij extra geld had.
zaterdag 28 maart 2026 om 21:10
Zijn er meer mensen die de fase tussen 1 en 1,5 jaar lastig vinden? Ondanks dat het natuurlijk heel leuk is om te zien dat hij zich ontwikkelt, vind ik het stiekem best saai en zwaar af en toe. Ik ben echt nog mijn draai aan het vinden in hoe vaak/wanneer ik de deur uit kan met hem. Op de fiets weg is nog niet handig want hij kan nog niet lopen als we ergens zijn dus een kinderwagen is een must. Ik kwakkel zelf ook nog altijd met mijn gezondheid dus dat helpt ook niet mee, helaas.
Ik maak het mezelf ook vaak moeilijk hoor maar ben even op zoek naar herkenning/bruikbare tips.
Ik maak het mezelf ook vaak moeilijk hoor maar ben even op zoek naar herkenning/bruikbare tips.
zaterdag 28 maart 2026 om 21:12
Als ik zou moeten werken om het hoofd boven water te houden, tuurlijk! Ik heb werken altijd leuk gevonden. Ook als (afkloppen) mijn man om wat voor reden dan ook niet kan werken, dan zou ik dat zeker doen. Óf als ik in de toekomst van gedachten verander, ga ik ook aan het werk. Al is die kans niet heel groot.
Vanwaar de vraag?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
