Knutselmoeder drama

04-11-2019 16:25 135 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn kind vroeg vandaag of ik vrijdag wilde meehelpen met knutselen voor Sint-Maarten in de klas. Vrijdag had ik niks gepland staan en ik vind het altijd wel leuk om mijn kind te helpen en hij heeft ook een leuke klas, maar waar ik tegen op zie zijn de andere moeders. Het is echt een hel om met die knutselmoeders om te gaan, omdat alles moet zoals zij het doen en als je als hulpouder afwijkt krijg je de wind van voren. Ik heb al eerder geholpen maar toen kwam ik gesloopt thuis. Die moeders vreten energie. Ik zie er echt tegen op, maar mijn zoon wil graag dat ik meehelp.
Dus nu heb ik in een dilemma: Mijn zoon blij maken om te helpen en mij mentaal laten martelen door de knutselmoeders of niet?
Alle reacties Link kopieren
Fitcross schreef:
04-11-2019 17:05
Aannames. Op de school van mijn kinderen help je je eigen kind en verder niks.
Nou hoe voelt het dat je je pleziertje hebt gehad en ook een keer aannames hebt kunnen roepen?

Alsof het echt de norm is dat er verwacht wordt dat de vader of moeder van elk kind komt.

Alsof er geen werkende moeders bestaan.

:there:
Madameei schreef:
04-11-2019 17:25
Ik heb altijd in mijn hoofd zitten dat een therapeut iets is voor mensen met echte problemen. Als ik naar mijzelf kijk zie ik dat niet echt behalve dan buitengesloten worden en genegeerd door andere meiden. Maar ik dacht altijd dat iedereen wel zoiets had en dat ik mij dan zo aanstelde als ik ervoor in therapie ging.
Ik weet natuurlijk niet in welke heftigheid jouw verleden je de das omdoet in je huidige situatie (ik heb je niet geloept maar zie dat meerdere mensen hier prof hulp adviseren)...
Je moet jezelf niet zo snel een aansteller vinden...
Madameei schreef:
04-11-2019 17:28
Ja daar heb je gelijk in. Maar zoiets is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind het altijd zo moeilijk om mij dan een houding te geven in dat soort situaties.

Snap ik als geen ander hoor, ik vond het ook erg lastig in het begin. Maar je bent daar niet om vriendinnen te maken, maar voor je zoon. Er zal altijd wel iemand wat van je vinden, maar het is voor jou niet meer de basisschool waar het belangrijk was om erbij te horen. Je hebt neem ik aan wel mensen in je omgeving nu die je waarderen toch? Probeer je te focussen op die mensen en op je zoon. Die zijn belangrijk, niet die moeders op school voor wie blijkbaar het belangrijkste is om een perfect knutselwerkje te maken.
Alle reacties Link kopieren
Marigold1986 schreef:
04-11-2019 17:30
Ik weet natuurlijk niet in welke heftigheid jouw verleden je de das omdoet in je huidige situatie (ik heb je niet geloept maar zie dat meerdere mensen hier prof hulp adviseren)...
Je moet jezelf niet zo snel een aansteller vinden...
Het waren van die situaties dat je er nooit echt als meisje bij de andere meisjes hoorde. En ik heb dus ook nooit een echte vriendin gehad. Trok meer naar de jongens toe. En meiden wilden ook niet met mee omgaan, het werkte dus twee kanten op. Nu ik volwassen ben voel ik wel dat ik in het maken van contact mij veel relaxter voel bij mannen dan vrouwen. Maar ik had altijd in mijn hoofd dat dat gewoon een voorkeur was. En dat therapie daarvoor overbodig was.
Alle reacties Link kopieren
mindervanmij schreef:
04-11-2019 17:32
Snap ik als geen ander hoor, ik vond het ook erg lastig in het begin. Maar je bent daar niet om vriendinnen te maken, maar voor je zoon. Er zal altijd wel iemand wat van je vinden, maar het is voor jou niet meer de basisschool waar het belangrijk was om erbij te horen. Je hebt neem ik aan wel mensen in je omgeving nu die je waarderen toch? Probeer je te focussen op die mensen en op je zoon. Die zijn belangrijk, niet die moeders op school voor wie blijkbaar het belangrijkste is om een perfect knutselwerkje te maken.
Dat klopt helemaal. Ik heb goed contact met de meester dus als ik het ga doen. Dan wordt hij wel mijn aanspreekpunt en uitvalbasis en niet knutsel-mamzilla
mindervanmij schreef:
04-11-2019 17:32
Snap ik als geen ander hoor, ik vond het ook erg lastig in het begin. Maar je bent daar niet om vriendinnen te maken, maar voor je zoon.
Dat laatste valt te betwijfelen. Mijn kinderen waren nooit bijzonder verheugd als ik kwam helpen knutselen of zo. Ze verboden het me niet, maar ze waren altijd wel blij als ik in een andere klas ging helpen :proud:
Alle reacties Link kopieren
Madameei schreef:
04-11-2019 17:34
Het waren van die situaties dat je er nooit echt als meisje bij de andere meisjes hoorde. En ik heb dus ook nooit een echte vriendin gehad. Trok meer naar de jongens toe. En meiden wilden ook niet met mee omgaan, het werkte dus twee kanten op. Nu ik volwassen ben voel ik wel dat ik in het maken van contact mij veel relaxter voel bij mannen dan vrouwen. Maar ik had altijd in mijn hoofd dat dat gewoon een voorkeur was. En dat therapie daarvoor overbodig was.
Maar met vrouwelijke collega's dan?
Ga je nooit bij hen zitten met de lunch??
Madameei schreef:
04-11-2019 17:34
Het waren van die situaties dat je er nooit echt als meisje bij de andere meisjes hoorde. En ik heb dus ook nooit een echte vriendin gehad. Trok meer naar de jongens toe. En meiden wilden ook niet met mee omgaan, het werkte dus twee kanten op. Nu ik volwassen ben voel ik wel dat ik in het maken van contact mij veel relaxter voel bij mannen dan vrouwen. Maar ik had altijd in mijn hoofd dat dat gewoon een voorkeur was. En dat therapie daarvoor overbodig was.
Klinkt als iets heftigs wat je hebt meegemaakt. Iets dat zéker zijn gevolgen kan hebben. Op zich is het natuurlijk niet erg om alleen maar mannelijk vrienden te hebben. Tenzij jij zelf vindt dat je er onder lijdt...

Als jij voelt dat je onder dingen lijdt die door jouw verleden zijn veroorzaakt, zou ik zéker hulp zoeken. En dan ben je nooit een aansteller...
Kan je bij die meester trouwens niet horen welke andere moeders er komen helpen?

Als het teveel drama-moeders zijn blijf je thuis.
Als hun aantal meevalt of er ook nog andere "normalere" moeders komen ga je wel.
Misschien ook nog leuk om anddermans ervaring te horen:mijn eerste hulpmoedermoment was 2 jaar geleden met Pasen. Ik ging helpen met schminken. Kwam ik daar, bleek dat de andere twee moeders die er waren een professionele cursus hadden gevolgd óf visagiste als beroep waren. Ik had echt medelijden met de kinderen die door mij werden geschminkt. :rofl:

Maar het trotse gezicht van mijn zoon, omdat zijn moeder kwam helpen, dat vergeet ik ook nooit meer en maakte het helemaal waard dat ik me onwijs niet op mijn plek voelde ;-)
Alle reacties Link kopieren
Madameei schreef:
04-11-2019 17:28
Ja daar heb je gelijk in. Maar zoiets is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind het altijd zo moeilijk om mij dan een houding te geven in dat soort situaties.

Maar hoe gaat dat dan ‘dat soort situaties’ ?

Als ik meehielp op school kwam ik op de afgesproken tijd aan. Werd er gevraagd wil je koffie? Zei ik ja of nee... Daarna vroeg ik, wat moet ik doen, dan kreeg ik uitleg van de juf meester of een andere ouder. En dan ging ik zitten aan een tafeltje en schoven de kinderen aan me voorbij als ze mij nodig hadden. Als ik klaar was of we klaar waren gingen we naar huis. Als ik zin had bleef ik nog wat kletsen met een andere ouder en als ik geen zin of tijd had hup weg weer.

Ik heb erg veel mee geknutseld, luizen bekeken, schoongemaakt, Sint en kerst dingen opgehangen en weer opgeruimd. Uiteindelijk zo vaak dat ik waarschijnlijk zo’n moeder was, domweg omdat ik precies wist waar die rommel lag, want de leerkrachten waren aan het werk, die stoorde je niet, wij waren hulpje niets meer dan dat. Ik vond het heerlijk. Gewoon doen wat je gezegd wordt. ;-)
Alle reacties Link kopieren
Schoolreisjes, juffendagen etc. heb ik allemaal overleefd en jij zult het ook overleven.

Het "ergste" dat ik heb meegemaakt was dat een hulpmoeder verwachtte dat we de opengeknipte vuilniszakken na het pompoenversierkliederijgedoe gingen afwassen.

Ik heb gezegd dat als de juf verlet had om een paar vuilniszakken dat ze dan een hele rol van me kon krijgen. Een andere hulpmoeder riep meteen dat zij óók wel een rol zou doneren.

Ik recycle/hergebruik graag, maar er zijn grenzen...

Sterkte, en maak er een gezellige dag van.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
Lady*Voldemort schreef:
04-11-2019 17:38
Dat laatste valt te betwijfelen. Mijn kinderen waren nooit bijzonder verheugd als ik kwam helpen knutselen of zo. Ze verboden het me niet, maar ze waren altijd wel blij als ik in een andere klas ging helpen :proud:

Hier begint zoon nog wel te stralen als ik kom helpen, maar hoe lang dat nog duurt valt natuurlijk ook te bezien ;-)
Alle reacties Link kopieren
Madameei schreef:
04-11-2019 16:32
Ik heb al eerder geholpen met knutselen en het is echt zo'n groepje waar je moeilijk mee kan praten. Daarnaast zeuren over alles wat je doet en geven ze overal kritiek op. Het vreet je helemaal op. Ik dacht eerst ook dat het zou meevallen, maar het viel me vies tegen. Ik vind het ook zo zwak van mijzelf dat ik me zo op mijn kop laat zitten door die vrouwen... ugh.

Lees nu deze reactie, ik heb dat niet het zelfde meegemaakt, maar natuurlijk wel eens iets soortgelijks meegemaakt, spreek van te voren even met jezelf af wat jouw antwoorden hierop zijn als je het lastig vindt om ad rem te reageren.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou gewoon zeggen: “ik doe het op mijn manier” en dan met zo’n blik van “en nu je smoel houden en je met je eigen zaken bemoeien”.

Probleem opgelost.
Alle reacties Link kopieren
mindervanmij schreef:
04-11-2019 17:50
Hier begint zoon nog wel te stralen als ik kom helpen, maar hoe lang dat nog duurt valt natuurlijk ook te bezien ;-)

Mijn zoon vond het ook wel leuk, maar ook weer niet heel speciaal of zo, ik heb ook altijd gevonden, ik kom hier om te helpen niet om jou aandacht te geven.

Wat ikzelf van het meehelpen wel fijn vond was de school even van dichtbij zien, niet om te controleren of zo maar gewoon sfeer proeven en van een afstand kijken naar eigen kind, hoe beweegt hij/zij in de groep enzo. Vond ik leuk en fijn en ben blij dat ik het heb kunnen doen.
tęssa44- wijzigde dit bericht op 05-11-2019 09:01
33.18% gewijzigd
Of je maakt zelf niet zo drama. o_o

Je gaat of niet. Zat ouders die niet willen of kunnen helpen. Die maken ook niet zo drama.

Aangezien je de hele tijd issues hebt met anderen en blijkbaar is het ook altijd andermans schuld. Misschien daar eens aan werken.

En taxi de volgende keer of vraag of je anders kan helpen, als je per se wat wil doen op school. Zat te doen zodner dat je aan de knutsel moet met andere ouders hoor.
Alle reacties Link kopieren
Tęssa44- schreef:
04-11-2019 17:43
Maar hoe gaat dat dan ‘dat soort situaties’ ?

Als ik meehielp op school kwam ik op de afgesproken tijd aan. Werd er gevraagd wil je koffie? Zei ik ja of nee... Daarna vroeg ik, wat moet ik doen, dan kreeg ik uitleg van de juf meester of een andere ouder. En dan ging ik zitten aan een tafeltje en schoven de kinderen aan me voorbij als ze mij nodig hadden. Als ik klaar was of we klaar waren gingen we naar huis. Als ik zin had bleef ik nog wat kletsen met een andere ouder en als ik geen zin of tijd had hup weg weer.

Ik heb erg veel mee geknutseld, luizen bekeken, schoongemaakt, Sint en kerst dingen opgehangen en weer opgeruimd. Uiteindelijk zo vaak dat ik waarschijnlijk zo’n moeder was, domweg omdat ik precies wist waar die rommel lag, want de leerkrachten waren aan het werk, die stoorde je niet, wij waren hulpje niets meer dan dat. Ik vond het heerlijk. Gewoon doen wat je gezegd wordt. ;-)
Ja hier hetzelfde, maar wel als bonus dat er altijd een moeder in je nekt staat te hijgen om te kijken of je het wel goed doet. En als je iets doet of zegt dat niet volgens het draaiboek is, dan hoor je gezucht achter je en zie je de ogen draaien. ugh.. Dat soort dingen.
Madameei schreef:
04-11-2019 17:59
Ja hier hetzelfde, maar wel als bonus dat er altijd een moeder in je nekt staat te hijgen om te kijken of je het wel goed doet. En als je iets doet of zegt dat niet volgens het draaiboek is, dan hoor je gezucht achter je en zie je de ogen draaien. ugh.. Dat soort dingen.

Dat lijkt me dan meer iets dat de leerkracht moet bespreken met die moeder. op die manier jaagt zo iemand mensen weg, en er zijn vaak al te weinig moeders die willen helpen. Dus dat lijkt me zeker niet de bedoeling.
mindervanmij schreef:
04-11-2019 18:03
Dat lijkt me dan meer iets dat de leerkracht moet bespreken met die moeder. op die manier jaagt zo iemand mensen weg, en er zijn vaak al te weinig moeders die willen helpen. Dus dat lijkt me zeker niet de bedoeling.
Mijn ervaring is dat dergelijke überschoolmoeders ook door de school worden beschouwd als onmisbare steunpilaren, die moeders die ik hierboven beschreef kregen tenminste nog net geen onderscheiding in de orde van Oranje-Nassau. Daar kun je als onzekere incidentele knutselmoeder echt niet tegenop hoor.
Lady*Voldemort schreef:
04-11-2019 18:08
Mijn ervaring is dat dergelijke überschoolmoeders ook door de school worden beschouwd als onmisbare steunpilaren, die moeders die ik hierboven beschreef kregen tenminste nog net geen onderscheiding in de orde van Oranje-Nassau. Daar kun je als onzekere incidentele knutselmoeder echt niet tegenop hoor.
Mijn ervaring met een zo'n echt lekkere luizenmoeder/knutsel/klassenoudermadam is dat school haar ook liever kwijt dan rijk was. :-D
Maar geloof wel dat als dat niet zo is de school zich er niet mee bemoeit idd.

Dan gewoon niet meer gaan.
Alle reacties Link kopieren
Madameei schreef:
04-11-2019 17:59
Ja hier hetzelfde, maar wel als bonus dat er altijd een moeder in je nekt staat te hijgen om te kijken of je het wel goed doet. En als je iets doet of zegt dat niet volgens het draaiboek is, dan hoor je gezucht achter je en zie je de ogen draaien. ugh.. Dat soort dingen.

Ik herken dit niet, meestal waren alle ouders wat aan het doen met knutselen dus op elkaar letten kan ik me niet herinneren. Ik zou toch een opmerking terug maken iets van: ‘Pardon hoor ik je nu zuchten? Doe ik iets niet goed? Wil je het van me overnemen? ‘ of iets dergelijks wat in je opkomt.

Maar als het echt altijd zo gaat zou ik er ook geen bal aan vinden.
MollyMalone schreef:
04-11-2019 16:31
Wat een kinderachtig gedoe zeg, daar laat je je toch niet door beïnvloeden? Doe je zoon gewoon een plezier en bemoei je niet met de andere moeders.
Het gaat er juist om dat to ook andere kinderen helpt en ze dat niet goed doet volgens de rest.
Alle reacties Link kopieren
Snoesje666 schreef:
04-11-2019 17:45
Schoolreisjes, juffendagen etc. heb ik allemaal overleefd en jij zult het ook overleven.

Het "ergste" dat ik heb meegemaakt was dat een hulpmoeder verwachtte dat we de opengeknipte vuilniszakken na het pompoenversierkliederijgedoe gingen afwassen.

Ik heb gezegd dat als de juf verlet had om een paar vuilniszakken dat ze dan een hele rol van me kon krijgen. Een andere hulpmoeder riep meteen dat zij óók wel een rol zou doneren.

Ik recycle/hergebruik graag, maar er zijn grenzen...

Sterkte, en maak er een gezellige dag van.

Inderdaad daar had ik ook wel een hekel aan hoor, al dat extreem zuinige gedoe! Soms vloog ik even weg om dan maar nieuwe kerstlichtjes te kopen of batterijen en meer van dat soort dingen.... maar goed ik denk dat leerkrachten ook zelf wel eens wat kochten van hun eigen geld.
tęssa44- wijzigde dit bericht op 04-11-2019 20:42
0.78% gewijzigd
sugarmiss schreef:
04-11-2019 16:52
Als het goed is zit to daar niet alleen voor haar eigen kind maar om de juf te helpen om alle kinderen te begeleiden.

Juf heeft als het goed is een plan gemaakt en dat wordt dan gewoon uitgevoerd.

Als to alleen voor haar eigen kind komt en zich verder niet sociaal kan gedragen naar de andere kinderen /ouders / juf dan snap ik dat ze commentaar krijgt.

In plaats van dan te smeren naar ouders die wel in staat zijn om het knutselen in goede banen te leiden kan yo het knutselen beter skiooen en iets aan haar sociale vaardigheden gaan doen /haar pest verleden verwerken
Je verzint er weer eens vanalles bij. Er staat nergens dat ze alleen haar eigen kind helpt.!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven