Kinderen
alle pijlers
Meedenkerij puberzoon
vrijdag 14 augustus 2026 om 10:41
Ha, graag zou ik wat invalshoeken of meedenkerij willen, voor we komend schooljaar instarten. Het gaat over mijn puberzoon. Korte schets:
- heeft met hakken over de sloot havo 1 en 2 gedaan. Steeds op het randje.
- gestrand nu in havo 3. Halverwege het jaar had hij zoveel tekortpunten dat we huiswerkbegeleiding hebben ingeschakeld. Niet perse om hoger te scoren, maar om beter te leren leren. Dat lukt nu wel, maar enkel onder toeziend oog (en zeker niet de mijne, want we clashen daarin)
- motivatie voor school ontzettend laag. Vindt geen enkel vak interessant.
- thuis bezig met oneindig scrollen, lethargisch bijna, maar daarnaast ook technisch bezig: sleutelt en zet zelfstandig voertuigen in elkaar. Sport niet, heeft wel wat vrienden, (wil) geen baantje.
- bij leren van toetsen heeft hij de stof niet /soms net onder de knie, maar reproduceren op een toets lukt niet voldoende.
- citoscores afgelopen halfjaar kwamen veelal op VWO niveau, behalve wiskunde.
- komend schooljaar wordt mavo 4. Dat vindt hij vreselijk, hij wilde blijven zitten op de havo maar dat mocht niet van school: teveel tekortpunten.
- hij is zeer ongemotiveerd in de les, maar zeker geen wangedrag. Gewoon afgehaakt en niet 'aanwezig '. Daarnaast zeer eigenwijs: neemt niet echt wat van leraren aan.
Komend jaar gaat hij dus mavo 4 in. Ik maak me best veel zorgen: hoe kan hij nu wél toetsen voldoende maken? Hoe maken we een goede vervolgstudie keuze? (Ben trouwens zeer blij met de Mavo -uitstroom nu, want een stip op de horizon veel dichterbij, maar vraag me af hoe hij dit wel gaat halen, aangezien zijn motivatie zeer laag is)
Hij wil niks, en zeker niet 'opnieuw' Havo doen. MBO Techniek? (Mijn favoriet voor hem), tssss, hij wil gewoon digitaal werken en geld verdienen zonder effort.
Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie? Wel meteen/ niet huiswerkbegeleiding inschakelen? Hoe dit samen met school goed oppakken? Aan welke knop draaien voor zijn interne motivatie?
- heeft met hakken over de sloot havo 1 en 2 gedaan. Steeds op het randje.
- gestrand nu in havo 3. Halverwege het jaar had hij zoveel tekortpunten dat we huiswerkbegeleiding hebben ingeschakeld. Niet perse om hoger te scoren, maar om beter te leren leren. Dat lukt nu wel, maar enkel onder toeziend oog (en zeker niet de mijne, want we clashen daarin)
- motivatie voor school ontzettend laag. Vindt geen enkel vak interessant.
- thuis bezig met oneindig scrollen, lethargisch bijna, maar daarnaast ook technisch bezig: sleutelt en zet zelfstandig voertuigen in elkaar. Sport niet, heeft wel wat vrienden, (wil) geen baantje.
- bij leren van toetsen heeft hij de stof niet /soms net onder de knie, maar reproduceren op een toets lukt niet voldoende.
- citoscores afgelopen halfjaar kwamen veelal op VWO niveau, behalve wiskunde.
- komend schooljaar wordt mavo 4. Dat vindt hij vreselijk, hij wilde blijven zitten op de havo maar dat mocht niet van school: teveel tekortpunten.
- hij is zeer ongemotiveerd in de les, maar zeker geen wangedrag. Gewoon afgehaakt en niet 'aanwezig '. Daarnaast zeer eigenwijs: neemt niet echt wat van leraren aan.
Komend jaar gaat hij dus mavo 4 in. Ik maak me best veel zorgen: hoe kan hij nu wél toetsen voldoende maken? Hoe maken we een goede vervolgstudie keuze? (Ben trouwens zeer blij met de Mavo -uitstroom nu, want een stip op de horizon veel dichterbij, maar vraag me af hoe hij dit wel gaat halen, aangezien zijn motivatie zeer laag is)
Hij wil niks, en zeker niet 'opnieuw' Havo doen. MBO Techniek? (Mijn favoriet voor hem), tssss, hij wil gewoon digitaal werken en geld verdienen zonder effort.
Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie? Wel meteen/ niet huiswerkbegeleiding inschakelen? Hoe dit samen met school goed oppakken? Aan welke knop draaien voor zijn interne motivatie?
vrijdag 14 augustus 2026 om 17:19
Rabarbara, en tegelijkertijd zou ik dus niet op (intrinsieke) motivatie voor school gaan zitten wachten. Want het is een illusie dat ieder kind dat uiteindelijk bereikt. Ook zonder motivatie kun je een diploma halen (gewoon, omdat je niet wilt falen - ook een soort motivatie) en ook zonder (veel) motivatie kun je een vervolgopleiding doorlopen. Het is fijner als er ergens wél motivatie voor is - bijvoorbeeld voor een bepaald vak of voor het werkveld waarin je met die opleiding terecht kunt komen. Maar de werkelijkheid is natuurlijk ook dat een opleiding halen (en daarmee een startkwalificatie) en aan het werk gaan feitelijk verplicht is (nou ja, of in ieder geval maatschappelijk gezien wenselijk). Dus tsja, je kunt wel roepen dat je geen motivatie hebt of zeggen dat je kind nergens voor gemotiveerd is, maar je kunt daar óók gewoon overheen stappen en samen het minst erge uitkiezen om te gaan doen 
Als je dan tóch iets moet….
Heel interessant leesvoer hiervoor is de motivatietheorie van Ryan en Deci, die het hebben over een motivatiecontinuum. Zie bijvoorbeeld het plaatje in deze link:
[url/]https://progressiegerichtwerken.nl/het- ... -1-plaatje[/url]
Als je dan tóch iets moet…. Heel interessant leesvoer hiervoor is de motivatietheorie van Ryan en Deci, die het hebben over een motivatiecontinuum. Zie bijvoorbeeld het plaatje in deze link:
[url/]https://progressiegerichtwerken.nl/het- ... -1-plaatje[/url]
vrijdag 14 augustus 2026 om 17:24
Hoho ... iets niet meer faciliteren (kamer opruimen, geld) is niet hetzelfde als verplichten. Mijn puber weet inmiddels heel goed dat wat niet in de was ligt, niet gewassen wordt. Dan heeft ze maar "niets" om aan te trekken. Ik zeur niet over die kamer. Kom er zelden. Haar schone was ligt in een wasmand en kan ze zelf opruimen (of niet).Dát is autonomie.Zeemeermin84 schreef: ↑14-08-2026 16:51Geldkraan dichtdraaien? Verplichten een bijbaan te namen? Verplichten z'n kamer zo op te ruimen zoals z'n moeder het wil?
Zulke adviezen begrijp ik niet. Al helemaal niet als deze jongen al vindt dat hij al zoveel moet en het juist op zijn eigen manier wil.
Oh, en CITO-toetsen (of vergelijkbare toetsen) zijn niet heel uitzonderlijk in het vo.
vrijdag 14 augustus 2026 om 17:36
vrijdag 14 augustus 2026 om 17:36
Mijn ervaring: meer laissez-faire. Ik zal je het hele verhaal over mijn 15-jarige besparen maar niet naar school willen was al vanaf groep 1 een ding (understatement). Het klinkt wat zweverig maar loslaten en er ‘naast gaan staan’, tips en adviezen geven als erom gevraagd wordt.
Als dit past bij jouw zoon. Jij kent hem het beste. Ik heb 20+ jaar gewerkt als VO-docent dus ik weet ook dat die aanpak echt niet werkt voor allemaal. De een doet het goed op coaching, een ander vindt het stiekem toch fijner als er een ‘stok achter de deur’ is, een derde gedijt weer prima op alles zelf ondervinden en uitzoeken. Vraag hem eens wat hij het fijnste zou vinden op een geschikt moment.
Als dit past bij jouw zoon. Jij kent hem het beste. Ik heb 20+ jaar gewerkt als VO-docent dus ik weet ook dat die aanpak echt niet werkt voor allemaal. De een doet het goed op coaching, een ander vindt het stiekem toch fijner als er een ‘stok achter de deur’ is, een derde gedijt weer prima op alles zelf ondervinden en uitzoeken. Vraag hem eens wat hij het fijnste zou vinden op een geschikt moment.
Grant every woman the confidence of a mediocre middle aged white man
vrijdag 14 augustus 2026 om 17:41
Dit, uiteindelijk moet hij zelf iets vinden waarom hij doet wat hij doet. Sommige gaan harder lopen wanneer ze een leuke vervolgopleiding in het vooruitzicht hebben, maar mijn 15-jarige loopt daar echt niet warm voor.LemoosGaatDoor schreef: ↑14-08-2026 17:36Mijn ervaring: meer laissez-faire. Ik zal je het hele verhaal over mijn 15-jarige besparen maar niet naar school willen was al vanaf groep 1 een ding (understatement). Het klinkt wat zweverig maar loslaten en er ‘naast gaan staan’, tips en adviezen geven als erom gevraagd wordt.
Als dit past bij jouw zoon. Jij kent hem het beste. Ik heb 20+ jaar gewerkt als VO-docent dus ik weet ook dat die aanpak echt niet werkt voor allemaal. De een doet het goed op coaching, een ander vindt het stiekem toch fijner als er een ‘stok achter de deur’ is, een derde gedijt weer prima op alles zelf ondervinden en uitzoeken. Vraag hem eens wat hij het fijnste zou vinden op een geschikt moment.
Daarmee zijn we vooral bezig; hoe kun je enigszins normaal de komende twee jaar volbrengen.
Wat ik hier lees heeft ook niet op alle kinderen effect; niet wassen wat niet in de mand ligt, daar trekt hij zich niks van aan. Dan maar met iets vies naar school.
Ik ben gestopt me daar druk over te maken. Ik probeer zoveel mogelijk het gesprek open te houden, hem de ruimte te geven en zelf oplossingen te laten zoeken. Dat kan altijd met hulp van ons of van school, maar hij zal het uiteindelijk moeten doen.
vrijdag 14 augustus 2026 om 17:46
Ik kan me voorstellen Jubelien, dat je moederinstinct zegt dat je er alles aan moet doen om je zoon de goede kant op te duwen. Zijn puberbrein is nog erg onrealistisch. Ik was in die tijd net zo, en ben ook blijven zitten. Uiteindelijk viel het kwartje bij mij en kwam het vanzelf goed. Maar voor jou is het even afwachten, en dat is niet gemakkelijk. (Jammer dat ik mijn moeder nooit gevraagd heb hoe zij dit beleefd heeft).
Ik probeer even mee te denken hoe hem te motiveren om toch de technische kant te kiezen waar zijn interesse duidelijk naar uitgaat. Heb je misschien een technische buurman of een kennis die bereid is zijn “hulp in te roepen” bij een technisch klusje?
Of eens langswippen bij een technische school die bezig is met robotjes?
Heb je misschien iets aan deze argumenten?
Je werk maken van iets wat je leuk vindt is vele malen bevredigender dan rijk worden door niets te doen. Bovendien is het een utopie dat geld vanzelf naar je toekomt. Zelfs Elon Musk de rijkste man ter wereld werkt 14 tot 16 uur per dag, met pieken tot 22 uur per dag. Grappig, hij schijnt niet eens voor het geld te gaan, hij heeft zich technische doelen gesteld.
In de techniek is een schreeuwend tekort aan personeel. Daar kun je, in loondienst, bakken met geld verdienen. Echt waar. Een ervaren MBO technicus met specialistisch werk verdient net zoveel als een mid-level jurist. Technisch inzicht is een talent! De krapte op de arbeidsmarkt houdt zeker nog 30 jaar aan. De verwachting is dat AI een bedreiging zal worden voor juristen, maar niet voor handige harrys.
Je bent ermee bezig en dat siert je Jubelien. Hou vol, het komt vanzelf goed.
Ik probeer even mee te denken hoe hem te motiveren om toch de technische kant te kiezen waar zijn interesse duidelijk naar uitgaat. Heb je misschien een technische buurman of een kennis die bereid is zijn “hulp in te roepen” bij een technisch klusje?
Of eens langswippen bij een technische school die bezig is met robotjes?
Heb je misschien iets aan deze argumenten?
Je werk maken van iets wat je leuk vindt is vele malen bevredigender dan rijk worden door niets te doen. Bovendien is het een utopie dat geld vanzelf naar je toekomt. Zelfs Elon Musk de rijkste man ter wereld werkt 14 tot 16 uur per dag, met pieken tot 22 uur per dag. Grappig, hij schijnt niet eens voor het geld te gaan, hij heeft zich technische doelen gesteld.
In de techniek is een schreeuwend tekort aan personeel. Daar kun je, in loondienst, bakken met geld verdienen. Echt waar. Een ervaren MBO technicus met specialistisch werk verdient net zoveel als een mid-level jurist. Technisch inzicht is een talent! De krapte op de arbeidsmarkt houdt zeker nog 30 jaar aan. De verwachting is dat AI een bedreiging zal worden voor juristen, maar niet voor handige harrys.
Je bent ermee bezig en dat siert je Jubelien. Hou vol, het komt vanzelf goed.
- ik ben zacht, maar ik breek niet -
vrijdag 14 augustus 2026 om 18:34
Ja, ik zal mijn kinderen op een van de scholen hebben die dat niet doet en mijn eigen school maakt ook gebruik van een ander systeem. Ik neem aan dat dan die 2f/3f-dingen zijn? Die kun je niet per se verbinden met een bepaald schooltype, al zou ik een leerling met 3f niet op de mavo verwachten, het kan natuurlijk wel.
Si abra la puerta hay lobos.
vrijdag 14 augustus 2026 om 18:37
Oh, ik ben het helemaal met je eens. Maar motivatie maakt het makkelijker. Helaas is dat niet voor iedereen op elke leeftijd haalbaar en dan moet je met je kind goed bespreken wat wel en niet wenselijk is voor de toekomst. Er het beste van maken en hopen dat de motivatie volgt. Ik noemde motivatie meer als tegenhanger van de 'pak dingen af, geef straf'-opmerkingen die ik hier las, want dat lijkt me helemaal geen goed idee.-Nienke- schreef: ↑14-08-2026 17:19Rabarbara, en tegelijkertijd zou ik dus niet op (intrinsieke) motivatie voor school gaan zitten wachten. Want het is een illusie dat ieder kind dat uiteindelijk bereikt. Ook zonder motivatie kun je een diploma halen (gewoon, omdat je niet wilt falen - ook een soort motivatie) en ook zonder (veel) motivatie kun je een vervolgopleiding doorlopen. Het is fijner als er ergens wél motivatie voor is - bijvoorbeeld voor een bepaald vak of voor het werkveld waarin je met die opleiding terecht kunt komen. Maar de werkelijkheid is natuurlijk ook dat een opleiding halen (en daarmee een startkwalificatie) en aan het werk gaan feitelijk verplicht is (nou ja, of in ieder geval maatschappelijk gezien wenselijk). Dus tsja, je kunt wel roepen dat je geen motivatie hebt of zeggen dat je kind nergens voor gemotiveerd is, maar je kunt daar óók gewoon overheen stappen en samen het minst erge uitkiezen om te gaan doen
Heel interessant leesvoer hiervoor is de motivatietheorie van Ryan en Deci, die het hebben over een motivatiecontinuum. Zie bijvoorbeeld het plaatje in deze link:
[url/]https://progressiegerichtwerken.nl/het- ... -1-plaatje[/url]
Si abra la puerta hay lobos.
vrijdag 14 augustus 2026 om 19:08
Als ik me goed herinner stond in de resultaten hoe iemand scoorde t.o.v. de gemiddelde vwo-leerling en t.o.v. de gemiddelde havo-leerling en t.o.v. de gemiddelde vmbo-t-leerling.Rabarbara schreef: ↑14-08-2026 18:34Ja, ik zal mijn kinderen op een van de scholen hebben die dat niet doet en mijn eigen school maakt ook gebruik van een ander systeem. Ik neem aan dat dan die 2f/3f-dingen zijn? Die kun je niet per se verbinden met een bepaald schooltype, al zou ik een leerling met 3f niet op de mavo verwachten, het kan natuurlijk wel.
Waren 3 kolommen.
Maar..... is wel een poosje geleden inmiddels.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 14 augustus 2026 om 19:23
Klopt hoor, maar de uitslag wordt wel zo weergegeven. Heel slecht eigenlijk want de vwo-ers krijgen niet dezelfde toets als de mavo leerlingen dus goed scoren op de mavo toets is niet hetzelfde als oke scoren op de vwo toets, maar dat lijkt wel zoRabarbara schreef: ↑14-08-2026 18:34Ja, ik zal mijn kinderen op een van de scholen hebben die dat niet doet en mijn eigen school maakt ook gebruik van een ander systeem. Ik neem aan dat dan die 2f/3f-dingen zijn? Die kun je niet per se verbinden met een bepaald schooltype, al zou ik een leerling met 3f niet op de mavo verwachten, het kan natuurlijk wel.
Het is zoals het is
vrijdag 14 augustus 2026 om 22:37
Loslaten, ervaar nu bij.mijn eigen kinderen dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan, maar je zoon is een eigen persoon met een eigen leven wat hij zelf.moet en gaat invullen.
Zelf heb ik vertrouwen in dit proces omdat ik ooit hetzelfde was als jouw zoon. Toen we op de Mavo verplicht naar een mbo-infobeurs moesten, vond ik het allemaal zo verschrikkelijk dat ik gemotiveerd raakte om toch havo te doen. En op de havo zette ik mijn zinnen oo de universiteit, waar ik via hbo-propedeuse ben gekomen. Daarna zelfs nog gepromoveerd. Tussendoor veel gewerkt om alles te kunnen bekostigen. Allemaal zelf uitgedacht en uitgevoerd, zonder hulp van mijn ouders. Dus ja ik geloof wel dat er een punt komt dat kind beseft dat hij op ooit eigen benen moet gaan staan en daarbij zelf het voortouw moet nemen, want niks doen en op de bank van je irritante ouders blijven zitten, is sowieso geen optie.
Zelf heb ik vertrouwen in dit proces omdat ik ooit hetzelfde was als jouw zoon. Toen we op de Mavo verplicht naar een mbo-infobeurs moesten, vond ik het allemaal zo verschrikkelijk dat ik gemotiveerd raakte om toch havo te doen. En op de havo zette ik mijn zinnen oo de universiteit, waar ik via hbo-propedeuse ben gekomen. Daarna zelfs nog gepromoveerd. Tussendoor veel gewerkt om alles te kunnen bekostigen. Allemaal zelf uitgedacht en uitgevoerd, zonder hulp van mijn ouders. Dus ja ik geloof wel dat er een punt komt dat kind beseft dat hij op ooit eigen benen moet gaan staan en daarbij zelf het voortouw moet nemen, want niks doen en op de bank van je irritante ouders blijven zitten, is sowieso geen optie.
zaterdag 15 augustus 2026 om 08:10
Het lijkt mij heel lastig. Een vriendin van mij heeft dit ook meegemaakt met haar zoon, inmiddels 21. Afgestroomt van VWO naar MAVO. Vanaf de bovenbouw had hij al steeds de vragen wat is het nut hiervan. Geen motivatie. Uiteindelijk wel de mavo gehaald. Gewerkt bij haar neef in het bedrijf en inmiddels is hij ondernemer. Een vervolgopleiding heeft hij tot nu toe niet gedaan.
Mijn partner heeft tot op de dag van vandaag gruwelingen aan zn middelbare school omdat het altijd negatief was. Ook afgestroomt naar mavo. Hij heeft uiteindelijk de vavo gedaan en is na de mavo in fabrieken gaan werken. Pas op zn 30e heeft hij zn hbo afgerond, toen toch wel bleek dat die fabrieken ook niks waren voor de langere termijn.
Volgens mij heeft het niks met 'moeilijk leren' te maken. Veel mensen, vooral jongens, leren gewoon anders dan wat er wordt aangeboden in het voortgezet onderwijs.
Ik zou denk ik kijken of er opties zijn waarin hij lekker bezig kan zijn. Wat hier ook al wat genoemd. Sleutelen aan auto's of mee met een installateur. Wel met de afspraak dat de mavo wordt afgerond, maar niet over vervolgopleidingen beginnen. En vanuit daar maar weer verder kijken. Eerst uit de negativiteit, maar wel bezig blijven.
Je hoort genoeg mooie verhalen over mensen die niet de 'normale' route volgen. Ik ken een hoogleraar die zn middelbare schooldiploma niet heeft gehaald. Zelf ben ik via de mavo, verschillende niet afgemaakte mbo-opleidingen en een tijdje werken, pas op mn 19e serieus met school geworden. Uiteindelijk op mn 28e de uni afgerond met dubbele master. Het is allemaal niet onoverkomelijk. Werken moeten we tot ons 70e, dus wat langer de tijd nemen als je jong bent, lijkt mij prima. Je ontdekt toch vaak pas met de jaren wat je echt leuk vindt
Mijn partner heeft tot op de dag van vandaag gruwelingen aan zn middelbare school omdat het altijd negatief was. Ook afgestroomt naar mavo. Hij heeft uiteindelijk de vavo gedaan en is na de mavo in fabrieken gaan werken. Pas op zn 30e heeft hij zn hbo afgerond, toen toch wel bleek dat die fabrieken ook niks waren voor de langere termijn.
Volgens mij heeft het niks met 'moeilijk leren' te maken. Veel mensen, vooral jongens, leren gewoon anders dan wat er wordt aangeboden in het voortgezet onderwijs.
Ik zou denk ik kijken of er opties zijn waarin hij lekker bezig kan zijn. Wat hier ook al wat genoemd. Sleutelen aan auto's of mee met een installateur. Wel met de afspraak dat de mavo wordt afgerond, maar niet over vervolgopleidingen beginnen. En vanuit daar maar weer verder kijken. Eerst uit de negativiteit, maar wel bezig blijven.
Je hoort genoeg mooie verhalen over mensen die niet de 'normale' route volgen. Ik ken een hoogleraar die zn middelbare schooldiploma niet heeft gehaald. Zelf ben ik via de mavo, verschillende niet afgemaakte mbo-opleidingen en een tijdje werken, pas op mn 19e serieus met school geworden. Uiteindelijk op mn 28e de uni afgerond met dubbele master. Het is allemaal niet onoverkomelijk. Werken moeten we tot ons 70e, dus wat langer de tijd nemen als je jong bent, lijkt mij prima. Je ontdekt toch vaak pas met de jaren wat je echt leuk vindt
zaterdag 15 augustus 2026 om 13:28
Ik zou wel gaan voor huiswerkbegeleiding vanaf het begin. Dan hou je de strijd buiten huis en is vrije tijd ook echt vrije tijd. Je kan het altijd later nog los laten als het heel goed gaat. Makkelijker om wat strakker beginnen.
Intrinsieke motivatie zou ik niet op wachten. Dat komt vast ooit wel maar dat kan nog jaren duren.
Dit jaar even doorzetten en de mavo halen en daarna kan hij verder zien. Ik zou niet van hem verwachten dat hij zichzelf hiervoor perse motiveert dus ik zou het wel sturen en er meer boven op zetten. Maar niet zelf met hem aan de slag gaan want dat levert alleen maar ruzie op. Dus professionele begeleiding.
Als hij een materiele wens heeft dan zou ik hem een beloning geven bij een goed rapport. Dan kan hij op die manier duurdere spullen krijgen. Ik zou hem verder geen extra's geven maar ook niet stoppen met een bescheiden bijdrage van zakgeld. Maar geld als beloning voor een goed rapport kan ook motiveren.
Kamer opruimen en zo staat hier verder los van. Als ze tot nog toe nooit taken hadden en hij zijn eigen kamer niet op hoefde te ruimen dan zou ik dat nu niet invoeren. Het heeft uiteindelijk weinig met school te maken.
Ik geef zelf mijn kinderen alleen zakgeld als ze hun kamer opruimen en taken in huis doen maar die regel staat los van schoolprestaties. Ik zou dat niet op eens invoeren nu.
Intrinsieke motivatie zou ik niet op wachten. Dat komt vast ooit wel maar dat kan nog jaren duren.
Dit jaar even doorzetten en de mavo halen en daarna kan hij verder zien. Ik zou niet van hem verwachten dat hij zichzelf hiervoor perse motiveert dus ik zou het wel sturen en er meer boven op zetten. Maar niet zelf met hem aan de slag gaan want dat levert alleen maar ruzie op. Dus professionele begeleiding.
Als hij een materiele wens heeft dan zou ik hem een beloning geven bij een goed rapport. Dan kan hij op die manier duurdere spullen krijgen. Ik zou hem verder geen extra's geven maar ook niet stoppen met een bescheiden bijdrage van zakgeld. Maar geld als beloning voor een goed rapport kan ook motiveren.
Kamer opruimen en zo staat hier verder los van. Als ze tot nog toe nooit taken hadden en hij zijn eigen kamer niet op hoefde te ruimen dan zou ik dat nu niet invoeren. Het heeft uiteindelijk weinig met school te maken.
Ik geef zelf mijn kinderen alleen zakgeld als ze hun kamer opruimen en taken in huis doen maar die regel staat los van schoolprestaties. Ik zou dat niet op eens invoeren nu.
zaterdag 15 augustus 2026 om 14:54
En wat doe je als kind geen huiswerkbegeleiding wil?Saelle1 schreef: ↑15-08-2026 13:28Ik zou wel gaan voor huiswerkbegeleiding vanaf het begin. Dan hou je de strijd buiten huis en is vrije tijd ook echt vrije tijd. Je kan het altijd later nog los laten als het heel goed gaat. Makkelijker om wat strakker beginnen.
Intrinsieke motivatie zou ik niet op wachten. Dat komt vast ooit wel maar dat kan nog jaren duren.
Dit jaar even doorzetten en de mavo halen en daarna kan hij verder zien. Ik zou niet van hem verwachten dat hij zichzelf hiervoor perse motiveert dus ik zou het wel sturen en er meer boven op zetten. Maar niet zelf met hem aan de slag gaan want dat levert alleen maar ruzie op. Dus professionele begeleiding.
Als hij een materiele wens heeft dan zou ik hem een beloning geven bij een goed rapport. Dan kan hij op die manier duurdere spullen krijgen. Ik zou hem verder geen extra's geven maar ook niet stoppen met een bescheiden bijdrage van zakgeld. Maar geld als beloning voor een goed rapport kan ook motiveren.
Kamer opruimen en zo staat hier verder los van. Als ze tot nog toe nooit taken hadden en hij zijn eigen kamer niet op hoefde te ruimen dan zou ik dat nu niet invoeren. Het heeft uiteindelijk weinig met school te maken.
Ik geef zelf mijn kinderen alleen zakgeld als ze hun kamer opruimen en taken in huis doen maar die regel staat los van schoolprestaties. Ik zou dat niet op eens invoeren nu.
zaterdag 15 augustus 2026 om 19:33
Het is net een puber 
. Onze oudste is ook zeer niet geïnteresseerd in school. Nooit geweest. Wel graag met zijn handen bezig, net als die van jou. Doet nu BBL-timmerman, dat heeft volgens hem 1 nadeel. Je moet 1 dag in de week naar school, maar verder lekker aan het werk.
Misschien is uitzicht op een BBL-opleiding precies de motivatie om met allemaal 5,5 te slagen.
Op het gebied van school laten wij de kinderen redelijk vrij. Ze moeten zelf uitvinden wat ze leuk vinden en welke kant ze op willen. Wij helpen daarbij afwegingen te maken en eenmaal ergens aan beginnen is ook afmaken.
Vakantie (bij)baan is bij ons in huis geen vraag maar een opdracht. Voor de vakantie ga je gewoon op zoek naar werk. Einde discussie, dikke punt. Op die manier kom je erachter wat je wel en niet leuk vind. De oudste niet geschikt voor elektricien na zijn vakantiebaan en is timmeren gaan doen. De jongste niet geschikt als hovenier, zit nu in de horeca. Wat ze op school leren heb je als ouder betrekkelijk weinig invloed op denk ik. Maar wat je ze verder leert aan verantwoordelijkheid nemen in het leven is zeker iets wat je mee kan geven.
Nog een laatste tip, ga er niet vanuit dat je zoon direct kant en klare antwoorden geeft en alles duidelijk heb. Ga een kort gesprek aan als je iets aan het doen bent (bijvoorbeeld samen sleutelen). Benoem wat je van zijn gedrag vindt, geef aan wat je denkt dat handig kan zijn voor hem om te gaan ondernemen EN geef aan dat je er, volgende week, of over 2 weken, eens bij hem op terug komt.
Een tussendoor gesprek van 5-10 minuten levert vaak meer info op dan een gespek aan tafel van een uur.
Veel succes en geduld in ieder geval.
. Onze oudste is ook zeer niet geïnteresseerd in school. Nooit geweest. Wel graag met zijn handen bezig, net als die van jou. Doet nu BBL-timmerman, dat heeft volgens hem 1 nadeel. Je moet 1 dag in de week naar school, maar verder lekker aan het werk.Misschien is uitzicht op een BBL-opleiding precies de motivatie om met allemaal 5,5 te slagen.
Op het gebied van school laten wij de kinderen redelijk vrij. Ze moeten zelf uitvinden wat ze leuk vinden en welke kant ze op willen. Wij helpen daarbij afwegingen te maken en eenmaal ergens aan beginnen is ook afmaken.
Vakantie (bij)baan is bij ons in huis geen vraag maar een opdracht. Voor de vakantie ga je gewoon op zoek naar werk. Einde discussie, dikke punt. Op die manier kom je erachter wat je wel en niet leuk vind. De oudste niet geschikt voor elektricien na zijn vakantiebaan en is timmeren gaan doen. De jongste niet geschikt als hovenier, zit nu in de horeca. Wat ze op school leren heb je als ouder betrekkelijk weinig invloed op denk ik. Maar wat je ze verder leert aan verantwoordelijkheid nemen in het leven is zeker iets wat je mee kan geven.
Nog een laatste tip, ga er niet vanuit dat je zoon direct kant en klare antwoorden geeft en alles duidelijk heb. Ga een kort gesprek aan als je iets aan het doen bent (bijvoorbeeld samen sleutelen). Benoem wat je van zijn gedrag vindt, geef aan wat je denkt dat handig kan zijn voor hem om te gaan ondernemen EN geef aan dat je er, volgende week, of over 2 weken, eens bij hem op terug komt.
Een tussendoor gesprek van 5-10 minuten levert vaak meer info op dan een gespek aan tafel van een uur.
Veel succes en geduld in ieder geval.
zondag 16 augustus 2026 om 10:22
Oh, dank allemaal! Het is zó fijn om al die invalshoeken te lezen, helpt me echt verder én stelt wat meer gerust.
De helft van de tijd besef ik: het is een bijna 16 jarige, komt goed, hij mag de tijd nemen. Natuurljjk weet ie niet wat ie wil en waarvoor en waarom, logisch!
En de andere helft van de tijd vliegt het me aan: wat als zijn motivatie nóg lager wordt? Dan zie ik mijn lieve leuke kind al onder de brug hangen, of erger nog: alleen maar letjargisch gamen voor de rest van zijn leven op een klein kamertje
Maar ik ga inzetten op een kort gesprek, even laten weken en sudderen, en meer vertrouwen. Hij is namelijk gewoon echt een leukerd, het komt wel. En normaal houd ik van omwegen en niet-,rechte lijnen, maar als het dan ineens om mijn eigen kind gaat, wil ik NU alvast zeker weten dat het straks wel goed komt..
Geld inzetten als (de)motivatie doen we niet. Staat ook los van school vind ik. Wel hoopte ik, dat een bijbaan hem inzichten zou brengen, maar zelfs nu met een spaar-doel in zijn hoofd, werkt dat nog niet echt...
Huiswerkbegeleiding: afgelopen half jaar heeft ie dat gehad. Hij vond vooral het moeten: 3 middagen na schooltijd, vreselijk. Kind is al vanaf de kleuterschool wars van dingen 'moeten', en ik heb het altijd weten om te draaien zodat hij eigen regie houdt, maar dit was even een moetje. De begeleidster daar vond ie wel heel fijn. Het leverde ons tweetjes een betere verstandhouding op: ik kon weer gewoon moederen ipv politie en juf spelen, waar ik ook nog eens ontzettend slecht in ben. Dus voor onze relatie was het top! Dat merkte hij zelf ook.
Huiswerkbegeleiding nu: hij geeft aan dat ie denkt dat ie het nodig heeft (!!) maar hij wil het niet. Haha, heel eerlijk dus! Hij wil liever online Huiswerkbegeleiding, maar ik sta daar nogal sceptisch tegenover (hij zit al de hele dag op een scherm en kan zich totaal niet focussen op huiswerk zelfstandig, gaf de huiswerkbegeleidster ook aan, dat ze er echt naast moest zitten, dat ie dat ook aan haar vroeg.)
Dus hier denken we nog even over.
Ook dit jaar vliegt me aan: hoe ziet mavo 4 eruit? Welke vervolgopleiding zijn er eigenlijk? Open dagen? Hij wil niet eens een vervolgopleiding doen, denkt dat ie met een mavo diploma klaar is
Ik hoop zo dat school ons hierin verder helpt want ik krijg echt stress bij het idee dat hij moet leren voor toetsen, tentamens en examens én we ook nog naar open dagen moeten... iets wat hij allemaal maar heel stom vindt...
Het is gewoon even heel lastig, ook voor mij nu: we hoorden een paar dagen voor de schoolvakantie pas dat het ineens Mavo 4 werd, (wat ik dus qua stip op de horizon heel prima vindt voor hem!) en verder geen info meer. Ik vind het gewoon lastig om.om te gaan met de onzekerheid, en de zomer is zo'n gekke tussenfase hierdoor geworden... maar misschien heb ik hier wel meer last van dan hij...
De helft van de tijd besef ik: het is een bijna 16 jarige, komt goed, hij mag de tijd nemen. Natuurljjk weet ie niet wat ie wil en waarvoor en waarom, logisch!
En de andere helft van de tijd vliegt het me aan: wat als zijn motivatie nóg lager wordt? Dan zie ik mijn lieve leuke kind al onder de brug hangen, of erger nog: alleen maar letjargisch gamen voor de rest van zijn leven op een klein kamertje
Maar ik ga inzetten op een kort gesprek, even laten weken en sudderen, en meer vertrouwen. Hij is namelijk gewoon echt een leukerd, het komt wel. En normaal houd ik van omwegen en niet-,rechte lijnen, maar als het dan ineens om mijn eigen kind gaat, wil ik NU alvast zeker weten dat het straks wel goed komt..
Geld inzetten als (de)motivatie doen we niet. Staat ook los van school vind ik. Wel hoopte ik, dat een bijbaan hem inzichten zou brengen, maar zelfs nu met een spaar-doel in zijn hoofd, werkt dat nog niet echt...
Huiswerkbegeleiding: afgelopen half jaar heeft ie dat gehad. Hij vond vooral het moeten: 3 middagen na schooltijd, vreselijk. Kind is al vanaf de kleuterschool wars van dingen 'moeten', en ik heb het altijd weten om te draaien zodat hij eigen regie houdt, maar dit was even een moetje. De begeleidster daar vond ie wel heel fijn. Het leverde ons tweetjes een betere verstandhouding op: ik kon weer gewoon moederen ipv politie en juf spelen, waar ik ook nog eens ontzettend slecht in ben. Dus voor onze relatie was het top! Dat merkte hij zelf ook.
Huiswerkbegeleiding nu: hij geeft aan dat ie denkt dat ie het nodig heeft (!!) maar hij wil het niet. Haha, heel eerlijk dus! Hij wil liever online Huiswerkbegeleiding, maar ik sta daar nogal sceptisch tegenover (hij zit al de hele dag op een scherm en kan zich totaal niet focussen op huiswerk zelfstandig, gaf de huiswerkbegeleidster ook aan, dat ze er echt naast moest zitten, dat ie dat ook aan haar vroeg.)
Dus hier denken we nog even over.
Ook dit jaar vliegt me aan: hoe ziet mavo 4 eruit? Welke vervolgopleiding zijn er eigenlijk? Open dagen? Hij wil niet eens een vervolgopleiding doen, denkt dat ie met een mavo diploma klaar is
Ik hoop zo dat school ons hierin verder helpt want ik krijg echt stress bij het idee dat hij moet leren voor toetsen, tentamens en examens én we ook nog naar open dagen moeten... iets wat hij allemaal maar heel stom vindt...
Het is gewoon even heel lastig, ook voor mij nu: we hoorden een paar dagen voor de schoolvakantie pas dat het ineens Mavo 4 werd, (wat ik dus qua stip op de horizon heel prima vindt voor hem!) en verder geen info meer. Ik vind het gewoon lastig om.om te gaan met de onzekerheid, en de zomer is zo'n gekke tussenfase hierdoor geworden... maar misschien heb ik hier wel meer last van dan hij...
zondag 16 augustus 2026 om 10:32
Nu ik hierover schrijf, merk ik dat het me enorm raakt, word er zo verdrietig van. De onzekerheid, maar ook dat ik het soms zo lastig vind om te zien hoe anders hij dingen (niet) aanpakt dan ik graag zou willen: hij sport niet, geen bijbaan, maar heel soms vriendendingen maar geen activiteiten ondernemen, geen schoolmotivatie. Terwijl ik dit schrijf denk ik: best des pubers. Maar om het zo te zien en hem eigenlijk iets anders toe te wensen vind ik zwaar. Maar dat is dealen met mijn eigen verwachtingen, en vooral dat meer loslaten. Zwaar vind ik het.
Ik gun hem meer lol, meer leuke dingen ondernemen (hij mag van mij alles, wil ook van alles wel voor hem regelen/ brengen/ halen, etc), maar ook meer mensen leren kennen en zijn eigen geld verdienen en daarvan veel leren. Gewoon meer actie en plezier. Maar hij doet dat allemaal niet.
En blijkbaar heb ik daar echt wel moeite mee. En nu heb ik weer moeite, dat ik dat zo moeilijk vind...
Ik gun hem meer lol, meer leuke dingen ondernemen (hij mag van mij alles, wil ook van alles wel voor hem regelen/ brengen/ halen, etc), maar ook meer mensen leren kennen en zijn eigen geld verdienen en daarvan veel leren. Gewoon meer actie en plezier. Maar hij doet dat allemaal niet.
En blijkbaar heb ik daar echt wel moeite mee. En nu heb ik weer moeite, dat ik dat zo moeilijk vind...
zondag 16 augustus 2026 om 10:51
Dat hangt van het kind af: een goed gesprek, omkopen, straffen.... het kan allemaal zijn plaats hebben maar een en ander hangt natuurlijk erg af van kind en de verhouding daarmee.
Natuurlijk als dat allemaal geen zin heeft en kind totaal niet reageert op wat dan ook dan word het heel lastig; zeker als er nog bijkomende problematiek is.
Maar je kan het in elk geval proberen als het nut heeft.
zondag 16 augustus 2026 om 11:52
Dat klinkt niet als de gemiddelde puber hoor.Jubelien schreef: ↑16-08-2026 10:32
Ik gun hem meer lol, meer leuke dingen ondernemen (hij mag van mij alles, wil ook van alles wel voor hem regelen/ brengen/ halen, etc), maar ook meer mensen leren kennen en zijn eigen geld verdienen en daarvan veel leren. Gewoon meer actie en plezier. Maar hij doet dat allemaal niet.
Dat huiswerk en cijfers niet interessant zijn wel, maar veel pubers lopen juist over van energie voor wat ze wel leuk vinden.
Als je denkt dat hij ongelukkig is met alles, zou ik wel hulp voor hem zoeken
zondag 16 augustus 2026 om 12:01
Toch zijn er legio pubers die wel sporten en wel motivatie voor school kunnen opbrengen.Jubelien schreef: ↑16-08-2026 10:32Nu ik hierover schrijf, merk ik dat het me enorm raakt, word er zo verdrietig van. De onzekerheid, maar ook dat ik het soms zo lastig vind om te zien hoe anders hij dingen (niet) aanpakt dan ik graag zou willen: hij sport niet, geen bijbaan, maar heel soms vriendendingen maar geen activiteiten ondernemen, geen schoolmotivatie. Terwijl ik dit schrijf denk ik: best des pubers. Maar om het zo te zien en hem eigenlijk iets anders toe te wensen vind ik zwaar. Maar dat is dealen met mijn eigen verwachtingen, en vooral dat meer loslaten. Zwaar vind ik het.
Ik gun hem meer lol, meer leuke dingen ondernemen (hij mag van mij alles, wil ook van alles wel voor hem regelen/ brengen/ halen, etc), maar ook meer mensen leren kennen en zijn eigen geld verdienen en daarvan veel leren. Gewoon meer actie en plezier. Maar hij doet dat allemaal niet.
En blijkbaar heb ik daar echt wel moeite mee. En nu heb ik weer moeite, dat ik dat zo moeilijk vind...
Dus of het echt 'des pubers' is?
In dit soort topics wordt mijn ervaring nogal eens onderuitgehaald, want mijn kinderen zijn autistisch, dus dan is de ervaring niet van toepassing op andere kinderen.
Maar, mijn ervaring: mijn kinderen zijn allebei uitgevallen op de middelbare school, zonder diploma.
Mijn oudste (bijna 28) ontdekte rond haar 20e wat ze wilde gaan doen: een universitaire studie.
Gelukkig kon ze de studie gaan doen met 3 vwo-certificaten, zodat ze niet alsnog een heel vwo-diploma hoefde te halen.
Over die 3 certificaten heeft ze 3 jaar gedaan, vanwege zeer lage belastbaarheid.
Ook haar studie gaat in half tempo, en nu zelfs een heel jaar niets.
Maar ze vindt het leuk en aankomende september gaat ze weer verder.
Mijn jongste (25) is jouw schrikbeeld: lethargisch gamen en lezen op zijn mobiel.
Komt alleen buiten voor boodschappen en doktersbezoek.
Ik heb al jaren geleden alle ideeën over zijn ontwikkeling losgelaten. Dit is wat nu haalbaar is.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 16 augustus 2026 om 12:07
Zolang hij wel vrienden heeft, soms afspreekt (om samen te sleutelen of gewoon te hangen hier thuis of elders) plus zijn sleutel-hobby, gaat gewoon rlke dag naar school, dacht ik op te maken uit alle reacties dat het nog wel binnen de puber-perken viel, ondanks mijn eigen moeite ermee (ik ben zelf actief en ondernemend).
Hij is niet down en draait redelijk mee in het gezin met alle gewone samen-momenten (we eten alle maaltijden samen, gaat mee naar familie of hond uitlaten).
Maar nu twijfel ik weer... wat valt nog binnen de gewone-puber-perken?
Hij is niet down en draait redelijk mee in het gezin met alle gewone samen-momenten (we eten alle maaltijden samen, gaat mee naar familie of hond uitlaten).
Maar nu twijfel ik weer... wat valt nog binnen de gewone-puber-perken?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in