Kinderen
alle pijlers
Meedenkerij puberzoon
vrijdag 14 augustus 2026 om 10:41
Ha, graag zou ik wat invalshoeken of meedenkerij willen, voor we komend schooljaar instarten. Het gaat over mijn puberzoon. Korte schets:
- heeft met hakken over de sloot havo 1 en 2 gedaan. Steeds op het randje.
- gestrand nu in havo 3. Halverwege het jaar had hij zoveel tekortpunten dat we huiswerkbegeleiding hebben ingeschakeld. Niet perse om hoger te scoren, maar om beter te leren leren. Dat lukt nu wel, maar enkel onder toeziend oog (en zeker niet de mijne, want we clashen daarin)
- motivatie voor school ontzettend laag. Vindt geen enkel vak interessant.
- thuis bezig met oneindig scrollen, lethargisch bijna, maar daarnaast ook technisch bezig: sleutelt en zet zelfstandig voertuigen in elkaar. Sport niet, heeft wel wat vrienden, (wil) geen baantje.
- bij leren van toetsen heeft hij de stof niet /soms net onder de knie, maar reproduceren op een toets lukt niet voldoende.
- citoscores afgelopen halfjaar kwamen veelal op VWO niveau, behalve wiskunde.
- komend schooljaar wordt mavo 4. Dat vindt hij vreselijk, hij wilde blijven zitten op de havo maar dat mocht niet van school: teveel tekortpunten.
- hij is zeer ongemotiveerd in de les, maar zeker geen wangedrag. Gewoon afgehaakt en niet 'aanwezig '. Daarnaast zeer eigenwijs: neemt niet echt wat van leraren aan.
Komend jaar gaat hij dus mavo 4 in. Ik maak me best veel zorgen: hoe kan hij nu wél toetsen voldoende maken? Hoe maken we een goede vervolgstudie keuze? (Ben trouwens zeer blij met de Mavo -uitstroom nu, want een stip op de horizon veel dichterbij, maar vraag me af hoe hij dit wel gaat halen, aangezien zijn motivatie zeer laag is)
Hij wil niks, en zeker niet 'opnieuw' Havo doen. MBO Techniek? (Mijn favoriet voor hem), tssss, hij wil gewoon digitaal werken en geld verdienen zonder effort.
Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie? Wel meteen/ niet huiswerkbegeleiding inschakelen? Hoe dit samen met school goed oppakken? Aan welke knop draaien voor zijn interne motivatie?
- heeft met hakken over de sloot havo 1 en 2 gedaan. Steeds op het randje.
- gestrand nu in havo 3. Halverwege het jaar had hij zoveel tekortpunten dat we huiswerkbegeleiding hebben ingeschakeld. Niet perse om hoger te scoren, maar om beter te leren leren. Dat lukt nu wel, maar enkel onder toeziend oog (en zeker niet de mijne, want we clashen daarin)
- motivatie voor school ontzettend laag. Vindt geen enkel vak interessant.
- thuis bezig met oneindig scrollen, lethargisch bijna, maar daarnaast ook technisch bezig: sleutelt en zet zelfstandig voertuigen in elkaar. Sport niet, heeft wel wat vrienden, (wil) geen baantje.
- bij leren van toetsen heeft hij de stof niet /soms net onder de knie, maar reproduceren op een toets lukt niet voldoende.
- citoscores afgelopen halfjaar kwamen veelal op VWO niveau, behalve wiskunde.
- komend schooljaar wordt mavo 4. Dat vindt hij vreselijk, hij wilde blijven zitten op de havo maar dat mocht niet van school: teveel tekortpunten.
- hij is zeer ongemotiveerd in de les, maar zeker geen wangedrag. Gewoon afgehaakt en niet 'aanwezig '. Daarnaast zeer eigenwijs: neemt niet echt wat van leraren aan.
Komend jaar gaat hij dus mavo 4 in. Ik maak me best veel zorgen: hoe kan hij nu wél toetsen voldoende maken? Hoe maken we een goede vervolgstudie keuze? (Ben trouwens zeer blij met de Mavo -uitstroom nu, want een stip op de horizon veel dichterbij, maar vraag me af hoe hij dit wel gaat halen, aangezien zijn motivatie zeer laag is)
Hij wil niks, en zeker niet 'opnieuw' Havo doen. MBO Techniek? (Mijn favoriet voor hem), tssss, hij wil gewoon digitaal werken en geld verdienen zonder effort.
Heeft iemand ervaring met een soortgelijke situatie? Wel meteen/ niet huiswerkbegeleiding inschakelen? Hoe dit samen met school goed oppakken? Aan welke knop draaien voor zijn interne motivatie?
zondag 16 augustus 2026 om 12:17
Dat zou ik bijv met school opnemen.Jubelien schreef: ↑16-08-2026 12:07Zolang hij wel vrienden heeft, soms afspreekt (om samen te sleutelen of gewoon te hangen hier thuis of elders) plus zijn sleutel-hobby, gaat gewoon rlke dag naar school, dacht ik op te maken uit alle reacties dat het nog wel binnen de puber-perken viel, ondanks mijn eigen moeite ermee (ik ben zelf actief en ondernemend).
Hij is niet down en draait redelijk mee in het gezin met alle gewone samen-momenten (we eten alle maaltijden samen, gaat mee naar familie of hond uitlaten).
Maar nu twijfel ik weer... wat valt nog binnen de gewone-puber-perken?
Nu gaat ie naar een andere school (toch?), dus die moeten hem nog leren kennen.
Maar school ziet de hele dag honderden pubers, dus die kunnen mss iets zeggen over hoe zij je zoon zien.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 16 augustus 2026 om 12:23
Het heeft mij erg geholpen om mijn zorgen uit te spreken tegen de mentor. Die ziet enorm veel pubers, zowel degene die fluitend alles doorlopen als de niet gemotiveerde waarvan je je afvraagt of het ooit goed komt. Was erg geruststellendJubelien schreef: ↑16-08-2026 10:32Nu ik hierover schrijf, merk ik dat het me enorm raakt, word er zo verdrietig van. De onzekerheid, maar ook dat ik het soms zo lastig vind om te zien hoe anders hij dingen (niet) aanpakt dan ik graag zou willen: hij sport niet, geen bijbaan, maar heel soms vriendendingen maar geen activiteiten ondernemen, geen schoolmotivatie. Terwijl ik dit schrijf denk ik: best des pubers. Maar om het zo te zien en hem eigenlijk iets anders toe te wensen vind ik zwaar. Maar dat is dealen met mijn eigen verwachtingen, en vooral dat meer loslaten. Zwaar vind ik het.
Ik gun hem meer lol, meer leuke dingen ondernemen (hij mag van mij alles, wil ook van alles wel voor hem regelen/ brengen/ halen, etc), maar ook meer mensen leren kennen en zijn eigen geld verdienen en daarvan veel leren. Gewoon meer actie en plezier. Maar hij doet dat allemaal niet.
En blijkbaar heb ik daar echt wel moeite mee. En nu heb ik weer moeite, dat ik dat zo moeilijk vind...
zondag 16 augustus 2026 om 12:45
Zou het kunnen dat hij verlegen is? En dat hij moeite heeft vriendschappen te maken en te onderhouden? Zoals je het beschrijft klinkt dat voor mij zo namelijk. Ik herken daar wat van mijzelf in. Zeker als (jongen)puber en ook nog lang daarna heb ik mijn verlegenheid voor mezelf ontkent. Uiterlijk stoer en communicatief vaardig hielden mensen uit mijn omgeving mij eerder voor “ietwat op zichzelf, weinig behoefte aan gezelschap”, dan voor de verlegen jongen die ik in werkelijkheid was. Die het moeilijk vond om af te spreken met vrienden (heb ik nog), laat staan met een meisje (die gelukkig niet verlegen waren) en schroomt om te bellen om anderen niet lastig te vallen. Dat laatste heb ik nog steeds (bellen is een groot deel van mijn werk). Verbazingwekkend, ik vind het leuk vind om complexe evenementen te organiseren, heb geen moeite gesprekken gaande te houden, kreeg altijd leidinggevende functies toegewezen, maar mijn eigen vrienden durf ik niet te bellen.Jubelien schreef: ↑16-08-2026 10:32Nu ik hierover schrijf, merk ik dat het me enorm raakt, word er zo verdrietig van. …. hij sport niet, geen bijbaan, maar heel soms vriendendingen maar geen activiteiten ondernemen, geen schoolmotivatie….
Ik gun hem meer lol, meer leuke dingen ondernemen (hij mag van mij alles, wil ook van alles wel voor hem regelen/ brengen/ halen, etc), maar ook meer mensen leren kennen en zijn eigen geld verdienen en daarvan veel leren. Gewoon meer actie en plezier. Maar hij doet dat allemaal niet.
En blijkbaar heb ik daar echt wel moeite mee. En nu heb ik weer moeite, dat ik dat zo moeilijk vind...
Heel begrijpelijk dat je het moeilijk vindt om met het probleem van je zoon om te gaan. Als het verlegenheid is dat hij heeft, dan is dat vooral een gevecht van innerlijke gevoelens bij hemzelf. Een worsteling. Moeilijk voor jou om daar iets aan te doen. Verlegenheid is een “oversociaal” zijn, in mijn ogen. Iets dat alleen hijzelf kan overwinnen. Je kunt hem wel steunen door begrip te tonen, dat er niets “mis” met hem is. Zonder het teveel te benoemen of te pushen.
Wat mij goed heeft geholpen om met mijn verlegenheid en gebrek aan dadendrang (huiswerk) te dealen was iets dat nu als gamification wordt omschreven. Ik maakte overal een spelletje van waarbij ik punten kon verdienen. Als ik genoeg punten had, dan stond ik mijzelf toe iets leuks te doen. Zou zoiets werken bij hem? Geld is nooit een drijfveer bij mij geweest, dus dat werkte niet als stimulans of beloning. Kan voor jouw zoon anders zijn natuurlijk. Geld verzamelen (rijker worden) is ook een vorm van gamification uiteindelijk. Niet onwaarschijnlijk is dat het maken van een game hiervoor al een leuke bezigheid voor hem is. Gamification gaat vooral om dagelijks veel kleine stapjes over langere tijd.
Heb je hier iets aan? In ieder geval veel sterkte ermee – ik kan me voorstellen dat het best lastig is om als ouder te zien dat je kind ergens mee worstelt en tegelijkertijd niet goed te weten hoe je hem daarbij kunt helpen.
- ik ben zacht, maar ik breek niet -
zondag 16 augustus 2026 om 13:29
Ik vind je worsteling zo herkenbaar. Mijn oudste is ook apart in wat dingen en daardoor loopt zijn leven anders dan dat van anderen. De balans tussen wat is nog oké en waar moet ik wat mee vind ik echt moeilijk
Ik snap ook heel goed dat je het liefst alvast zou weten dat het goed komt. Mij helpt het om het beeld van ‘goed’ ook wat bij te stellen.
Dat jouw zoon sleutelt dan daar interesse voor heeft en ook nog af en toe afspreekt zie ik als heel positief. Niet volledig standaard puber wil natuurlijk niet meteen zeggen dat er iets verkeerd is. Hij mag ook zijn pad volgen
Mooi hoe hij meedenkt over de huiswerkbegeleiding. Als hij er enigszins mee in kan stemmen zou ik het zeker doen. Scheelt je thuis zo veel gedoe
Ik snap ook heel goed dat je het liefst alvast zou weten dat het goed komt. Mij helpt het om het beeld van ‘goed’ ook wat bij te stellen.
Dat jouw zoon sleutelt dan daar interesse voor heeft en ook nog af en toe afspreekt zie ik als heel positief. Niet volledig standaard puber wil natuurlijk niet meteen zeggen dat er iets verkeerd is. Hij mag ook zijn pad volgen
Mooi hoe hij meedenkt over de huiswerkbegeleiding. Als hij er enigszins mee in kan stemmen zou ik het zeker doen. Scheelt je thuis zo veel gedoe
Het is zoals het is
zondag 16 augustus 2026 om 16:51
Niet elke puber is het zelfde. En niet elke puber heeft dezelfde eigenschappen als vader en/of moeder.
Onze oudste onderneemt nauwelijks sociale activiteiten buiten de deur. Alleen voetbaltrainen en wedstrijden. Maar dat doet die voor de sport, niet om sociaal te doen.
De jongste is wel heel sociaal, maar ook alleen op werk en niet met leeftijdsgenoten. Is ook hier in buurt geen aansluiting voor allebei.
Ja, dat vind ik weleens lastig en jammer.
Maar zolang ze allebei blij en vrolijk zijn en meedraaien in het gezin, dan zal het wel goed komen met ze. In deze leeftijd is het opvoeden grotendeels gestopt. Je kunt nog een beetje coachen en proberen bij te sturen. Maar ze zullen echt hun eigen weg wel gaan vinden. En dat coachen/sturen doe je op de dingen die jij belangrijk vind. Bij ons thuis is dat, dat je werk/opleiding gaat doen die je leuk vind. Dus baantjes zoeken en niet op de bank blijven zitten. De rest volgt dan wel weer.
Onze oudste onderneemt nauwelijks sociale activiteiten buiten de deur. Alleen voetbaltrainen en wedstrijden. Maar dat doet die voor de sport, niet om sociaal te doen.
De jongste is wel heel sociaal, maar ook alleen op werk en niet met leeftijdsgenoten. Is ook hier in buurt geen aansluiting voor allebei.
Ja, dat vind ik weleens lastig en jammer.
Maar zolang ze allebei blij en vrolijk zijn en meedraaien in het gezin, dan zal het wel goed komen met ze. In deze leeftijd is het opvoeden grotendeels gestopt. Je kunt nog een beetje coachen en proberen bij te sturen. Maar ze zullen echt hun eigen weg wel gaan vinden. En dat coachen/sturen doe je op de dingen die jij belangrijk vind. Bij ons thuis is dat, dat je werk/opleiding gaat doen die je leuk vind. Dus baantjes zoeken en niet op de bank blijven zitten. De rest volgt dan wel weer.
maandag 17 augustus 2026 om 09:22
Mijn dochter van 16 is ook geen soicale vlinder. Uitgaan of bijbaantjes boeien haar ook niet. De Action of de lokale snackbar worden niet rijk van haar. Maar ze doet het goed op school. De docenten zien haar graag. Ze weet wat ongeveer wat ze wil qua studie en hoe ze haar school moet aanpakken. Verder heeft ze muziekles en speelt ze in 2 orkesten maar blijft zelden hangen na de repetities en trekt dan vooral naar de ouderen ipv naar haar eigen leeftijd. Het is wat het is. Ze is wel gelukkig en tevreden. Ik laat het maar even gaan. En als ze wat wil ondernemen met leeftijdsgenoten; vooral faciliteren als ze weggebracht moet worden etc. En dan is een keer extra zakgeld ook het probleem niet. Choose your battles.
maandag 17 augustus 2026 om 11:47
Bizar inderdaad.... Mijn zoon stond midden dit jaar op niet overgaan naar 3vwo, dus ik vroeg wat de opties waren. Ze begon meteen over blijven zitten want hij zou zich maar vervelen op de HAVO... Nu is hij over zonder tekorten, dus voor hem doet het niet meer terzake. Maar er zijn ook kinderen die met teveel tekorten over zijn gegaan. Geen plek in 2 VWO om te kunnen blijven zitten. Geen plek in HAVO/VWO om deze extra moeilijke VWO uit de weg te gaan. Behalve voor een jongen wiens ouder op school werkt. De lijn die mijn zoon volgt is nog meer gericht op 'zelf doen', hij heeft bijvoorbeeld maar 1 uur wiskunde in de week terwijl 'gewoon VWO' drie uur wiskunde heeft....Lila-Linda schreef: ↑14-08-2026 11:58Zonder de situatie van TO volledig te kennen, dus in het algemeen:
Scholen promoten doubleren niet. Afstroom is beter voor de cijfers. Als ouder pushen kan helpen. Kan zijn dat ze doen of het niet mogelijk is
maandag 17 augustus 2026 om 11:54
Ik denk omdat HAVO geldt als startkwalificatie voor de arbeidsmarkt?Boudica schreef: ↑14-08-2026 12:12School kijkt breder dan cijfers, ook motivatie, inzet etc. Ik denk dat mavo prima voor deze jongen is. Schreeuwend tekort aan vakmensen.
Wanneer heeft zich in ons collectief brein verankerd dat HAVO een soort minimumnorm is?
Toen mijn jongste naar het mbo ging leek iedereen te moeten zeggen: 'ze kan altijd nog door naar het hbo.' Why??
Nee hoor, ze zit op haar plek daar en als kers op de taart heeft ze ook nog eens een grotere baankans dan met HBO.
maandag 17 augustus 2026 om 12:13
maandag 17 augustus 2026 om 12:49
Ceester, daarmee zeg je precies wat Boudica bedoelde. Ik voer veel sollicitatiegesprekken (op alle niveau’s tot heel soms universitair) en kom vaak dezelfde redenering tegen. Heel jammer, want in het bedrijfsleven zitten we, zoals Boudica al zegt, te gillen om (v)mbo’ers. Praktisch geschoolde mensen. Met alleen een mavo of havo-diploma is je gereedschapskist om te werken eigenlijk nog niet af. Het is ooit ontworpen om door te stromen. Overigens is doorstromen via het (v)mbo een wat meer gestage, en juist daarom hele goede, weg. Werkgevers zien dat graag, omdat het iets zegt over de wil, de interesse en focus van de kandidaat.
(Misschien ietwat off-topic, sorry)
vlinderkracht wijzigde dit bericht op 17-08-2026 13:54
0.86% gewijzigd
- ik ben zacht, maar ik breek niet -
maandag 17 augustus 2026 om 13:36
Met VWO ben je toch ook niet klaar voor de arbeidsmarkt? Ik zou best graag zien dat als mijn zoon klaar is met VWO, hij een MBO opleiding doet...Dan heeft hij het VWO gedaan voor het academische werk (teksten doorworstelen, verbanden leggen etc) en MBO voor het praktische. Ik ken best wat mensen met VWO die later MBO zijn gaan doen...VlinderKracht schreef: ↑17-08-2026 12:49Ceester, daarmee zeg je precies wat Boudica bedoelde. Ik voer veel sollicitatiegesprekken (op alle niveau’s tot universitair) en kom vaak dezelfde redenering tegen. Heel jammer, want in het bedrijfsleven zitten we, zoals Boudica al zegt, te gillen om (v)mbo’ers. Praktisch geschoolde mensen. Met alleen een mavo of havo-diploma is je gereedschapskist om te werken eigenlijk nog niet af. Het is ooit ontworpen om door te stromen. Overigens is doorstromen via het (v)mbo een wat meer gestage, en juist daarom hele goede, weg. Werkgevers zien dat graag, omdat het iets zegt over de wil, de interesse en focus van de kandidaat.
(Misschien ietwat off-topic, sorry)
maandag 17 augustus 2026 om 13:53
VWO ook niet, daar heb je gelijk in, Ceester. Zo’n traject wordt vreemd tegenaan gekeken, maar komt inderdaad voor. Ik ken overigens veel mensen die zelfs HBO geschoold zijn, maar het liefst in een MBO baan of MBO+ baan werken. Juist omdat praktisch werken heel erg leuk is.Ceester schreef: ↑17-08-2026 13:36Met VWO ben je toch ook niet klaar voor de arbeidsmarkt? Ik zou best graag zien dat als mijn zoon klaar is met VWO, hij een MBO opleiding doet...Dan heeft hij het VWO gedaan voor het academische werk (teksten doorworstelen, verbanden leggen etc) en MBO voor het praktische. Ik ken best wat mensen met VWO die later MBO zijn gaan doen...
- ik ben zacht, maar ik breek niet -
maandag 17 augustus 2026 om 15:17
Qua hard onder de riem hier mijn ervaring:
Mijn zoon is 2x blijven zitten in 4-havo en moest dus van school af, naar het mbo.
Iets anders dan jouw situatie, want wij wisten in de zomervakantie dus nog niet dat er een vervolgopleiding gekozen moest worden (dat werd na de kerstvakantie duidelijk), maar de rest is wel herkenbaar: nauwelijks een bijbaantje, wel gezocht, maar naar onze smaak veel te weinig en erg kieskeurig. Ook qua vervolgopleiding geen idee.
Ik heb hem door een keuzetest van de lokale mbo geleid en daar kwamen een aantal richtingen uit. Binnen 1 richting kende hij andere jongens die dat deden, dus daar wilde hij dan wel een open dag van bezoeken. Toen 1 mei (de inschrijfdeadline) naderde heb ik hem gezegd dat als hij zich niet op iets anders zou oriënteren, het die ene opleiding (met breed eerste jaar, dat was wel fijn) zou worden.
Inmiddels zit het eerste jaar erop en:
- het niveau was heel makkelijk, maar hij heeft wel veel geleerd over plannen van deadlines (ze werken met een portfolio) en regelen van stage.
- hij weet beter wat hij wil: dit afmaken (het is niet heel leuk, maar hij wil geen vertraging meer) en hierna naar het hbo voor een ander richting
- door verplichte stage (die hij last minute zocht en bijna niet had) heeft hij leren werken en verantwoordelijkheid pakken
- hij heeft nu 2 bijbaantjes én zijn stage voor het tweede jaar al geregeld
- we zien hem aan alle kanten groeien én verantwoordelijker worden.
Wat ik met deze kennis in jouw geval zou doen:
- niet in de vakantie beginnen over school/ vervolgopleiding.
- laat hem eerst wennen aan 4 mavo en wat daarbij komt kijken, stimuleer na de kerstvakantie dat hij zich gaat oriënteren (als dat niet vanzelf komt).
- bijles opperen na de eerste toetsweek
- laat los dat hij dit jaar moet halen.
- stimuleer dat hij lekker blijft sleutelen en opper opleidingen die daarbij passen, zonder druk! Kijk breed met hem mee welke opties er zijn. In mijn stad kun je bijvoorbeeld ook luchtvaarttechniek doen op het mbo. Help hem met een short list van “niet al te vreselijke” opleidingen, maar laat de keuze bij hem.
Mijn zoon is 2x blijven zitten in 4-havo en moest dus van school af, naar het mbo.
Iets anders dan jouw situatie, want wij wisten in de zomervakantie dus nog niet dat er een vervolgopleiding gekozen moest worden (dat werd na de kerstvakantie duidelijk), maar de rest is wel herkenbaar: nauwelijks een bijbaantje, wel gezocht, maar naar onze smaak veel te weinig en erg kieskeurig. Ook qua vervolgopleiding geen idee.
Ik heb hem door een keuzetest van de lokale mbo geleid en daar kwamen een aantal richtingen uit. Binnen 1 richting kende hij andere jongens die dat deden, dus daar wilde hij dan wel een open dag van bezoeken. Toen 1 mei (de inschrijfdeadline) naderde heb ik hem gezegd dat als hij zich niet op iets anders zou oriënteren, het die ene opleiding (met breed eerste jaar, dat was wel fijn) zou worden.
Inmiddels zit het eerste jaar erop en:
- het niveau was heel makkelijk, maar hij heeft wel veel geleerd over plannen van deadlines (ze werken met een portfolio) en regelen van stage.
- hij weet beter wat hij wil: dit afmaken (het is niet heel leuk, maar hij wil geen vertraging meer) en hierna naar het hbo voor een ander richting
- door verplichte stage (die hij last minute zocht en bijna niet had) heeft hij leren werken en verantwoordelijkheid pakken
- hij heeft nu 2 bijbaantjes én zijn stage voor het tweede jaar al geregeld
- we zien hem aan alle kanten groeien én verantwoordelijker worden.
Wat ik met deze kennis in jouw geval zou doen:
- niet in de vakantie beginnen over school/ vervolgopleiding.
- laat hem eerst wennen aan 4 mavo en wat daarbij komt kijken, stimuleer na de kerstvakantie dat hij zich gaat oriënteren (als dat niet vanzelf komt).
- bijles opperen na de eerste toetsweek
- laat los dat hij dit jaar moet halen.
- stimuleer dat hij lekker blijft sleutelen en opper opleidingen die daarbij passen, zonder druk! Kijk breed met hem mee welke opties er zijn. In mijn stad kun je bijvoorbeeld ook luchtvaarttechniek doen op het mbo. Help hem met een short list van “niet al te vreselijke” opleidingen, maar laat de keuze bij hem.
maandag 17 augustus 2026 om 18:15
VMBO is grotendeels theoretisch. Zelfs op de lagere niveaus. En ook niet elke MBO opleiding is praktisch. Ook op MBO niveau heb je genoeg opleidingen met geringe baankansen of waarvan er een equivalent op HBO niveau is waar de werkgevers voorkeur voor hebben. En er zijn ook genoeg praktische HBO opleidingen.VlinderKracht schreef: ↑17-08-2026 12:49Ceester, daarmee zeg je precies wat Boudica bedoelde. Ik voer veel sollicitatiegesprekken (op alle niveau’s tot heel soms universitair) en kom vaak dezelfde redenering tegen. Heel jammer, want in het bedrijfsleven zitten we, zoals Boudica al zegt, te gillen om (v)mbo’ers. Praktisch geschoolde mensen. Met alleen een mavo of havo-diploma is je gereedschapskist om te werken eigenlijk nog niet af. Het is ooit ontworpen om door te stromen. Overigens is doorstromen via het (v)mbo een wat meer gestage, en juist daarom hele goede, weg. Werkgevers zien dat graag, omdat het iets zegt over de wil, de interesse en focus van de kandidaat.
(Misschien ietwat off-topic, sorry)
Niks tegen MBO verder maar het hangt meer van de precieze richting af of werkevers er echt om zitten te springen.
zaterdag 22 augustus 2026 om 20:31
Kleine update:
Van de week een paar (korte) gesprekjes gehad over komend schooljaar, vanuit hemzelf, hij kwam vertellen hoe hij er tegenop ziet ed
zo fijn om het er over te kunnen hebben.
Niks besloten nog over huiswerkbegeleiding. Willen eerst de school even starten en wat meer te weten komen. Dus dat komt wel.
En verder heeft ie ineens een baantje sinds gister! Moet nog beginnen hoor, maar dit is al een positieve ervaring: dit keer wel een sollicitatiegesprekje mét succes, ipv een afwijzing!
Kortom, ik voel zelf iets meer rust. En omdat puber praat over wat hem dwarszit, broeit het niet meer zo.
Heb zelf met veel andere puberouders gesprekjes gevoerd afgelopen weken, en het deed me goed om te horen hoeveel er geworsteld wordt, en leien dakjes niet vanzelfsprekend zijn. Geruststellend wel.
Nu die eerste nare onwennige dagen doorkomen (hij kent niemand en is enorm bang zich alleen te voelen en letterlijk alleen te zitten ook, dus daar hebben we het ook over gehad: wat is die angst? En zijn daar, behalve doorstaan, nog opties? Hoe gingen vorige jaren? Wat daarvan kun je weer proberen misschien?). En dan de info verzamelen en inschatten wat er nodig is.
Ik voel me nu ook wel iets relaxter: een plan hoeft niet vóór school begint. Dat was een leerpuntje voor mij.
Dank!
Van de week een paar (korte) gesprekjes gehad over komend schooljaar, vanuit hemzelf, hij kwam vertellen hoe hij er tegenop ziet ed
zo fijn om het er over te kunnen hebben. Niks besloten nog over huiswerkbegeleiding. Willen eerst de school even starten en wat meer te weten komen. Dus dat komt wel.
En verder heeft ie ineens een baantje sinds gister! Moet nog beginnen hoor, maar dit is al een positieve ervaring: dit keer wel een sollicitatiegesprekje mét succes, ipv een afwijzing!
Kortom, ik voel zelf iets meer rust. En omdat puber praat over wat hem dwarszit, broeit het niet meer zo.
Heb zelf met veel andere puberouders gesprekjes gevoerd afgelopen weken, en het deed me goed om te horen hoeveel er geworsteld wordt, en leien dakjes niet vanzelfsprekend zijn. Geruststellend wel.
Nu die eerste nare onwennige dagen doorkomen (hij kent niemand en is enorm bang zich alleen te voelen en letterlijk alleen te zitten ook, dus daar hebben we het ook over gehad: wat is die angst? En zijn daar, behalve doorstaan, nog opties? Hoe gingen vorige jaren? Wat daarvan kun je weer proberen misschien?). En dan de info verzamelen en inschatten wat er nodig is.
Ik voel me nu ook wel iets relaxter: een plan hoeft niet vóór school begint. Dat was een leerpuntje voor mij.
Dank!
zondag 23 augustus 2026 om 00:16
zondag 23 augustus 2026 om 08:23
En als je hem nu juist wel geld geeft, als startkapitaal voor zijn 'eigen zaak'. Voor 500 kan hij vast wel een scooter en onderdelen kopen, het ding opknappen en voor 700 weer verkopen. Ik noem maar wat bedragen, geen idee wat nodig is en wat jij kan missen. Heel leerzaam, niet alleen op technisch vlak. Over terugbetaling van jouw 'investering' kan je met een knipoog zeggen dat dat wel goed komt als hij goed geld verdient.
Geef hem vertrouwen, laat hem doen wat hij leuk vindt.
Geef hem vertrouwen, laat hem doen wat hij leuk vindt.
zondag 23 augustus 2026 om 08:26
zondag 23 augustus 2026 om 22:35
Fijn om te horen dat er een gesprek isen dat je wat meer vertrouwen hebt. En hij heeft een baantje! Wat fijn!
Mijn tweede puber (niet die uit mijn vorige post) stroomt ook af. Hij was in eerste instantie heel boos en school was niet bespreekbaar. Vorige week begon hij er ineens zelf over. Hij kent wel mensen in zijn nieuwe klas en had al een maatje geregeld voor de eerste dag “dan heb ik in ieder geval iemand”. Dus ik snap jouw puber helemaal, als hij echt niemand kent. Ik vergeet altijd dat zoiets best wel spannend is voor een puber,
Omdat hij zelf over school begon heb ik zo casual mogelijk gevraagd wat hij denkt nodig te hebben aan begeleiding. Hij zei heel oprecht dat hij het eerst aan wil kijken.
Mijn puber heeft trouwens ook een “eigen zaak” en verdient inmiddels zoveel dat hij geen bijbaantje meer nodig heeft. Ook investeert hij nu een deel van zijn verdiensten in beter “gereedschap” (hij doet iets anders dan sleutelen). Hij haalt er ook een deel van zijn sociale leven uit, want er komen verschillende jongens over de vloer voor zijn zaak. Dus mocht school niks worden, dan zie ik daar ook nog wel een route voor hem.
Mijn tweede puber (niet die uit mijn vorige post) stroomt ook af. Hij was in eerste instantie heel boos en school was niet bespreekbaar. Vorige week begon hij er ineens zelf over. Hij kent wel mensen in zijn nieuwe klas en had al een maatje geregeld voor de eerste dag “dan heb ik in ieder geval iemand”. Dus ik snap jouw puber helemaal, als hij echt niemand kent. Ik vergeet altijd dat zoiets best wel spannend is voor een puber,
Omdat hij zelf over school begon heb ik zo casual mogelijk gevraagd wat hij denkt nodig te hebben aan begeleiding. Hij zei heel oprecht dat hij het eerst aan wil kijken.
Mijn puber heeft trouwens ook een “eigen zaak” en verdient inmiddels zoveel dat hij geen bijbaantje meer nodig heeft. Ook investeert hij nu een deel van zijn verdiensten in beter “gereedschap” (hij doet iets anders dan sleutelen). Hij haalt er ook een deel van zijn sociale leven uit, want er komen verschillende jongens over de vloer voor zijn zaak. Dus mocht school niks worden, dan zie ik daar ook nog wel een route voor hem.
zondag 23 augustus 2026 om 22:46
Hee, wat leuk om te lezen, dat ondernemersschap van jouw zoon!
En idd, zo'n nieuw begin ís ontzettend spannend, zeker als onzekere puber en een onvrijwillige overstap naar een andere klas / niveau.
Hier vanavond in de auto (we gingen een nieuw kapot vervoermiddel ophalen waar hij grote plannen mee heeft) nog fijn even samen gekletst. Over hoe hij zich nu voelt, hoe hij denkt over de komende week. En hij vroeg zich af of er verschillende soorten IQ bestaan...
dus daar een heel fijn gesprek over gehad!
Hij praatte heel open en hij heeft ook wel een kleine mindsetshift gemaakt, vertelde hij uit zichzelf, over hoe hij over school denkt: hij gaat het zien als een activiteit op een dag, wat gewoon 'even moet', ipv dat het 'zijn hele dag' is, zoals hij het eerst beleefde, in het kader van moeite hebben met moeten enzo. Dat vond ik al heel knap van hem! (En een goed teken dat ie ietwat lijkt te reflecteren op zichzelf en nadenkt over wat hij graag zou willen).
En heb ook de positieve dingen benadrukt die hem deze weken gebeuren. En welk aandeel hij daarin zelf heeft gehad. Het lijkt iets minder dat hem dingen overkomen, geloof ik!
En idd, zo'n nieuw begin ís ontzettend spannend, zeker als onzekere puber en een onvrijwillige overstap naar een andere klas / niveau.
Hier vanavond in de auto (we gingen een nieuw kapot vervoermiddel ophalen waar hij grote plannen mee heeft) nog fijn even samen gekletst. Over hoe hij zich nu voelt, hoe hij denkt over de komende week. En hij vroeg zich af of er verschillende soorten IQ bestaan...
dus daar een heel fijn gesprek over gehad! Hij praatte heel open en hij heeft ook wel een kleine mindsetshift gemaakt, vertelde hij uit zichzelf, over hoe hij over school denkt: hij gaat het zien als een activiteit op een dag, wat gewoon 'even moet', ipv dat het 'zijn hele dag' is, zoals hij het eerst beleefde, in het kader van moeite hebben met moeten enzo. Dat vond ik al heel knap van hem! (En een goed teken dat ie ietwat lijkt te reflecteren op zichzelf en nadenkt over wat hij graag zou willen).
En heb ook de positieve dingen benadrukt die hem deze weken gebeuren. En welk aandeel hij daarin zelf heeft gehad. Het lijkt iets minder dat hem dingen overkomen, geloof ik!
maandag 24 augustus 2026 om 00:43
Klinkt goed, Jubelien!
Ik zie de pubertijd altijd maar als een grote zee, die zich in golven beweegt. En net als ik denk dat iets (school, gedrag, buien) problematisch wordt, trekt een golf zich weer terug en staat er ineens weer een leuke knul met een verstandig inzicht voor je neus. Tot de volgende golf…
Voor nu lekker genieten van de band die je hebt met je kind en vertrouwen op de goede afloop. Hoe die er ook uit ziet.
Ik zie de pubertijd altijd maar als een grote zee, die zich in golven beweegt. En net als ik denk dat iets (school, gedrag, buien) problematisch wordt, trekt een golf zich weer terug en staat er ineens weer een leuke knul met een verstandig inzicht voor je neus. Tot de volgende golf…
Voor nu lekker genieten van de band die je hebt met je kind en vertrouwen op de goede afloop. Hoe die er ook uit ziet.
maandag 24 augustus 2026 om 04:09
Ik zou vanaf het begin van het schooljaar huiswerkbegeleiding nemen. Omdat is gebleken dat zoon wel wat doet tijdens huiswerkbegeleiding. En hij kennelijk een beetje gedijt met 1 op 1 kontakt.
Het zal wel regelmatig moeten worden gedaan gedurende het hele schooljaar van Mavo 4 maar dan is er grote kans dat hij de Mavo kan halen.
Probeer een huiswerkbegeleider te zoeken die wellicht wat indruk maakt bij je zoon, hem tijdens begeleiding iets bij kan brengen over de werkmaatschappij, normen en waarden, belang van kracht en doorzettingsvermogen. eventueel door delen van zijn/ haar eigen ervaringen. Kies een man als hij daar gevoeliger voor is of een vrouw als hij daar van onder de indruk is. Afhankelijk van hoe hij relateert.
Maar zo te lezen gaat hij daar beste op, 1 op 1 kontakt en met een goede tutor kan dat indruk maken en impressie achter laten.
Edit, ik had de andere berichtjes niet gelezen, enkel je OP.Maar las dat er al wat veranderingen zijn bij zoon
Het zal wel regelmatig moeten worden gedaan gedurende het hele schooljaar van Mavo 4 maar dan is er grote kans dat hij de Mavo kan halen.
Probeer een huiswerkbegeleider te zoeken die wellicht wat indruk maakt bij je zoon, hem tijdens begeleiding iets bij kan brengen over de werkmaatschappij, normen en waarden, belang van kracht en doorzettingsvermogen. eventueel door delen van zijn/ haar eigen ervaringen. Kies een man als hij daar gevoeliger voor is of een vrouw als hij daar van onder de indruk is. Afhankelijk van hoe hij relateert.
Maar zo te lezen gaat hij daar beste op, 1 op 1 kontakt en met een goede tutor kan dat indruk maken en impressie achter laten.
Edit, ik had de andere berichtjes niet gelezen, enkel je OP.Maar las dat er al wat veranderingen zijn bij zoon
verbinder wijzigde dit bericht op 24-08-2026 04:30
17.62% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in