Kinderen
alle pijlers
Omgangsregeling baby
dinsdag 31 oktober 2017 om 22:50
Alleen al het neerzetten van deze vraag maakt me zo verdrietig. Nooit gedacht in deze situatie terecht te komen.
4 maanden oud is onze zoon nu, maar mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Zijn in therapie geweest maar dat heeft niet geholpen. Nu moeten we ons huis verkopen, opzoek naar nieuwe woon ruimte en natuurlijk een regeling vinden voor onze zoon. Wat is nu normaal bij een baby en dan in de komende jaren? Nu zorg ik eigenlijk de gehele week voor hem, papa doet door de week 1x hem in bad/bed als ik het vraag en in het weekeind heeft ie hem weleens op schoot. Helaas wil onze zoon alleen op dit moment weinig van hem weten, gaat elke x huilen als hij bij zijn vader zit of ziet, en dan raakt het geduld van vader op, dus dit is een lastig punt. Nu ga ik staks weer werken, 2 dagen door de weeks en zoon gaat dan naar mijn moeder, en om de week 2 ochtendjes in het weekeind. Dan zal papa thuis met hem zijn dus hoop dat de band dan hechter wordt. Maar ja, hoe gaan we het nu doen als we niet meer bij elkaar wonen? Zie het zelf niet zitten om hem bij papa te laten slapen direct, omdat hij nog nooit in de nacht of ochtend is opgestaan voor hem, naar eigen zeggen omdat hij hem niet hoort. Dit zou mij dan nu nog geen rust geven als hij daar zou slapen. Daarnaast zou ik graag nu hij zo klein is hem een vaste ' woning ' geven en dat straks dan opbouwen ( betreft hey logeren ). Ook hebben we al enkele weken gescheiden geleefd, toen kwam papa 2x in de week om hem in bad te doen .. maar hij zegt als we uit elkaar gaan dan is hij voor de helft ook van mij .. is ook zo, maar hij werkt fulltime, heeft geen eigen woning slaapt dus bij familie waar zoon ook nauwelijks geweest is de laatste maanden, en zodra hij te lang huilt dan wordt hij geïrriteerd en legt hem weg. Zou graag zien dat het opgebouwd wordt, zodat zoon vader leert kennen en vertrouwen en ik er ook een beter gevoel bij heb. Wat is een normale regeling waarbij er rust is voor onze zoon? Vind rust en vertrouwen voor de kleine namelijk wel heel belangrijk, hij is nog zo klein ..
heeft iemand ervaring??
4 maanden oud is onze zoon nu, maar mijn vriend en ik gaan uit elkaar. Zijn in therapie geweest maar dat heeft niet geholpen. Nu moeten we ons huis verkopen, opzoek naar nieuwe woon ruimte en natuurlijk een regeling vinden voor onze zoon. Wat is nu normaal bij een baby en dan in de komende jaren? Nu zorg ik eigenlijk de gehele week voor hem, papa doet door de week 1x hem in bad/bed als ik het vraag en in het weekeind heeft ie hem weleens op schoot. Helaas wil onze zoon alleen op dit moment weinig van hem weten, gaat elke x huilen als hij bij zijn vader zit of ziet, en dan raakt het geduld van vader op, dus dit is een lastig punt. Nu ga ik staks weer werken, 2 dagen door de weeks en zoon gaat dan naar mijn moeder, en om de week 2 ochtendjes in het weekeind. Dan zal papa thuis met hem zijn dus hoop dat de band dan hechter wordt. Maar ja, hoe gaan we het nu doen als we niet meer bij elkaar wonen? Zie het zelf niet zitten om hem bij papa te laten slapen direct, omdat hij nog nooit in de nacht of ochtend is opgestaan voor hem, naar eigen zeggen omdat hij hem niet hoort. Dit zou mij dan nu nog geen rust geven als hij daar zou slapen. Daarnaast zou ik graag nu hij zo klein is hem een vaste ' woning ' geven en dat straks dan opbouwen ( betreft hey logeren ). Ook hebben we al enkele weken gescheiden geleefd, toen kwam papa 2x in de week om hem in bad te doen .. maar hij zegt als we uit elkaar gaan dan is hij voor de helft ook van mij .. is ook zo, maar hij werkt fulltime, heeft geen eigen woning slaapt dus bij familie waar zoon ook nauwelijks geweest is de laatste maanden, en zodra hij te lang huilt dan wordt hij geïrriteerd en legt hem weg. Zou graag zien dat het opgebouwd wordt, zodat zoon vader leert kennen en vertrouwen en ik er ook een beter gevoel bij heb. Wat is een normale regeling waarbij er rust is voor onze zoon? Vind rust en vertrouwen voor de kleine namelijk wel heel belangrijk, hij is nog zo klein ..
heeft iemand ervaring??
donderdag 2 november 2017 om 20:54
Maar ja, ik gaf flesvoeding (slechte, duivelse ik) en dan maakt het geen ene biet uit welke ouder er is, dan heeft je baby gewoon honger en zin om te knuffelen. Vanaf het begin zijn zowel man als ik beide hoofdopvoeder geweest. We hadden het beide niet anders gewild.
donderdag 2 november 2017 om 20:55
Het maakt nogal verschil of je borstvoeding geeft of niet. Jij doet dat, maar bij TO lees ik er niks over dus ik denk dat zij dat niet (meer) doet. En dan worden de verschillen tussen moeder en vader opeens heel minimaal. Als jouw man borstvoeding zou hebben en jij niet dan zou je zoontje papahonger hebben.lux. schreef: ↑02-11-2017 20:50Ja, voor een jonge baby wel. Of hij nu wel of niet dat woord dat je niet meer wil horen heeft. Daarna niet meer. Omdat het bij onze soort nu eenmaal zo geregeld is dat moeder zoogt en zorgt. Ik denk dat het juist meer nurture is dat vader daar ook steeds meer een rol in krijgt.
donderdag 2 november 2017 om 20:58
Door de zwangerschap en daarna de borstvoeding heb je als moeder de eerste maanden wel een andere band met je kind, dan de vader. Dat is onze ervaring en ik weet dat dit voor heel veel ouders geldt.
Bij ons is dat gelukkig rechtgetrokken, omdat mijn man een zeer betrokken vader was vanaf het begin en ook echt de eerste periode veel vrij is geweest en veel heeft geïnvesteerd. En ik heb regelmatig mezelf gedwongen om een stap terug te doen, hoe lastig ook door de hormonen, maar ik vond dat ook mijn man recht had op een even hechte band.
Vooral toen ik stopte met bv en ik weer ging werken, kregen we een steeds meer gelijkwaardige band, maar dit was echt niet vanaf het begin zo. Negen maanden iemand in je buik laten groeien + de bevalling doorstaan en een mens op de wereld zetten + uren en uren met een kind aan je borst hangen, dat kun je niet vergelijken met de rol van de vader die eerste tijd.
Bij ons is dat gelukkig rechtgetrokken, omdat mijn man een zeer betrokken vader was vanaf het begin en ook echt de eerste periode veel vrij is geweest en veel heeft geïnvesteerd. En ik heb regelmatig mezelf gedwongen om een stap terug te doen, hoe lastig ook door de hormonen, maar ik vond dat ook mijn man recht had op een even hechte band.
Vooral toen ik stopte met bv en ik weer ging werken, kregen we een steeds meer gelijkwaardige band, maar dit was echt niet vanaf het begin zo. Negen maanden iemand in je buik laten groeien + de bevalling doorstaan en een mens op de wereld zetten + uren en uren met een kind aan je borst hangen, dat kun je niet vergelijken met de rol van de vader die eerste tijd.
donderdag 2 november 2017 om 21:08
Er zijn zat baby's die flesvoeding krijgen of borstvoeding uit fles omdat de moeder weer gaat werken. En moeder is van nature niet de enige die zorgt.lux. schreef: ↑02-11-2017 20:50Ja, voor een jonge baby wel. Of hij nu wel of niet dat woord dat je niet meer wil horen heeft. Daarna niet meer. Omdat het bij onze soort nu eenmaal zo geregeld is dat moeder zoogt en zorgt. Ik denk dat het juist meer nurture is dat vader daar ook steeds meer een rol in krijgt.
donderdag 2 november 2017 om 21:14
Ik zou hem niet alleen een weekendje willen.Sereia schreef: ↑02-11-2017 20:50Maar wat zou jij, als vader, er dan van vinden als jij in het weekend de baby krijgt en hij is ontroostbaar? Huilt alleen maar? (Dan hebben we het echt over de hele dag huilen) Zo zou het namelijk wel bij mijn baby gegaan zijn, hoeveel hij ook van vader hield. Alleen ik kreeg hem echt stil en rustig. (Nu was het ook nogal een huilbaby) Je snapt dan toch zeker zelf wel dat het een stress situatie is voor baby en dus ongezond? Zou je het in deze situatie ook nog eisen omdat je nou eenmaal gelijke rechten hebt en baby moet maar wennen? Of zit het dan anders? Oprechte vragen, ben nieuwsgierig hoe het in zo'n situatie gezien zou worden.
En verder eis ik behalve een eerlijke kans, helemaal niets. Ik ben geen klootzak en als het niet zou gaan zou ik hem naar zijn moeder brengen als dat voor kind fijner is. Dan moeten we het anders gaan regelen.
Maar bij voorbaat iemand al adviseren dat ze hem niet bij hem moet laten voor minstens een jaar is schadelijk.
donderdag 2 november 2017 om 21:15
Cool.vrouwjagersma schreef: ↑02-11-2017 20:54
Maar ja, ik gaf flesvoeding (slechte, duivelse ik) en dan maakt het geen ene biet uit welke ouder er is, dan heeft je baby gewoon honger en zin om te knuffelen. Vanaf het begin zijn zowel man als ik beide hoofdopvoeder geweest. We hadden het beide niet anders gewild.
donderdag 2 november 2017 om 21:21
Ja daar ben ik het ook wel mee eens op zich. En zoals jij zou reageren, zo is mijn ex ook, wij zaten altijd erg op 1 lijn en ik kon hem vertrouwen (bijv door idd te bellen als het niet gaat) Maar als het echt zo zit als de TO omschrijft, vader die zijn baby tot nu toe eigenlijk vooral heeft genegeerd, en vanuit die band een heel weekend eist.. tja. Dat zou ik ook niet willen. En nu ga ik er dus vanuit dat ze de waarheid spreekt en daar reageer ik op. Kijk, je hebt heel veel lieve leuke zorgende vaders die net zoveel ouder zijn als de moeder is, en waar baby beiden evenveel aan gehecht is. Maar je hebt ook nog veel gezinnen waarin de moeder voornamelijk zorgt. Daar is het gewoon zo dat de baby meer gehecht is aan moeder en liever bij moeder is. Vanuit het niets een weekend weg bij moeder, dat blijf ik ernstig vinden. En in die situaties blijf ik erbij: baby niet een heel weekend weg.DEATH schreef: ↑02-11-2017 21:14Ik zou hem niet alleen een weekendje willen.
En verder eis ik behalve een eerlijke kans, helemaal niets. Ik ben geen klootzak en als het niet zou gaan zou ik hem naar zijn moeder brengen als dat voor kind fijner is. Dan moeten we het anders gaan regelen.
Maar bij voorbaat iemand al adviseren dat ze hem niet bij hem moet laten voor minstens een jaar is schadelijk.
donderdag 2 november 2017 om 21:31
Dat klopt, dat door de borstvoeding (en het verlof) de vrouw op een flinke voorsprong gezet wordt. Het is inderdaad juist het idee dat je de moeite doet om dat recht te trekken, niet dat je gaat roepen dat de baby nou eenmaal alleen mama wil en alleen mama het kind goed kan aanvoelen etc, zoals sommigen hier schrijven. Zoals je zegt, zal de vader dan moeten investeren en de moeder moeten loslaten. Als de ex van TO dit ook echt wil dan lijkt me dat juist een prima zaak en dan zal TO dus ook de moeite moeten nemen en over bepaalde gevoelens heen moeten stappen om dat loslaten te bewerkstelligen.SweetChili schreef: ↑02-11-2017 20:58Door de zwangerschap en daarna de borstvoeding heb je als moeder de eerste maanden wel een andere band met je kind, dan de vader. Dat is onze ervaring en ik weet dat dit voor heel veel ouders geldt.
Bij ons is dat gelukkig rechtgetrokken, omdat mijn man een zeer betrokken vader was vanaf het begin en ook echt de eerste periode veel vrij is geweest en veel heeft geïnvesteerd. En ik heb regelmatig mezelf gedwongen om een stap terug te doen, hoe lastig ook door de hormonen, maar ik vond dat ook mijn man recht had op een even hechte band.
Vooral toen ik stopte met bv en ik weer ging werken, kregen we een steeds meer gelijkwaardige band, maar dit was echt niet vanaf het begin zo. Negen maanden iemand in je buik laten groeien + de bevalling doorstaan en een mens op de wereld zetten + uren en uren met een kind aan je borst hangen, dat kun je niet vergelijken met de rol van de vader die eerste tijd.
donderdag 2 november 2017 om 21:32
Onderzoeken wijzen uit dat co-ouderschap onder de 3 jaar niet wenselijk is voor het kind.DEATH schreef: ↑02-11-2017 21:14Ik zou hem niet alleen een weekendje willen.
En verder eis ik behalve een eerlijke kans, helemaal niets. Ik ben geen klootzak en als het niet zou gaan zou ik hem naar zijn moeder brengen als dat voor kind fijner is. Dan moeten we het anders gaan regelen.
Maar bij voorbaat iemand al adviseren dat ze hem niet bij hem moet laten voor minstens een jaar is schadelijk.
donderdag 2 november 2017 om 21:40
Pa werkt fulltime en ma is al 4 maanden thuis met baby. Daar zit het al scheef, hij kan die tijd plus de zwangerschap nooit inhalen want hij is nu uit huis weggegaan omdat de relatie over is, hoe moet hij nou die band opbouwen?Sereia schreef: ↑02-11-2017 21:21Ja daar ben ik het ook wel mee eens op zich. En zoals jij zou reageren, zo is mijn ex ook, wij zaten altijd erg op 1 lijn en ik kon hem vertrouwen (bijv door idd te bellen als het niet gaat) Maar als het echt zo zit als de TO omschrijft, vader die zijn baby tot nu toe eigenlijk vooral heeft genegeerd, en vanuit die band een heel weekend eist.. tja. Dat zou ik ook niet willen. En nu ga ik er dus vanuit dat ze de waarheid spreekt en daar reageer ik op. Kijk, je hebt heel veel lieve leuke zorgende vaders die net zoveel ouder zijn als de moeder is, en waar baby beiden evenveel aan gehecht is. Maar je hebt ook nog veel gezinnen waarin de moeder voornamelijk zorgt. Daar is het gewoon zo dat de baby meer gehecht is aan moeder en liever bij moeder is. Vanuit het niets een weekend weg bij moeder, dat blijf ik ernstig vinden. En in die situaties blijf ik erbij: baby niet een heel weekend weg.
Als hij het graag wil, moet zij er op vertrouwen dat hij ook het beste voor heeft met zijn kind.
Zou wat zijn als pa zou zeggen 'ik vind het maar niks dat die baby een heel weekend naar zijn moeder gaat, ik geef hem mooi niet mee want ik vind dat ik een betere band met hem heb.'
donderdag 2 november 2017 om 21:42
Dus is het beter als het bij vader blijft?MoirenPhae schreef: ↑02-11-2017 21:32Onderzoeken wijzen uit dat co-ouderschap onder de 3 jaar niet wenselijk is voor het kind.
donderdag 2 november 2017 om 21:48
Dat zij nu vier maanden thuis is geweest kan ook juist pleiten voor de oplossing om het nu eens vier maanden om te draaien.
Zij vol aan het werk en baby bij papa, zodat zij ook de kans hebben een band op te bouwen. Als co - ouderschap nu niet kan is het grootste deel van de tijd bij vader ook een optie.
Zij vol aan het werk en baby bij papa, zodat zij ook de kans hebben een band op te bouwen. Als co - ouderschap nu niet kan is het grootste deel van de tijd bij vader ook een optie.
donderdag 2 november 2017 om 21:49
Door langs te komen, zijn kind eten te geven, te knuffelen, te spelen, hem in bad te doen. Er continu te zijn, wanneer hij kan. Niet elke vader is even geïnteresseerd in zijn kind, helaas. En als je besluit van de ene dag op de andere wel vader te gaan worden in gedrag, dan moet jij doen wat goed is voor je kind. Het gaat me niet om het tegen werken van vader of het oordelen in voordeel van moeders: het gaat mij om de baby en diens gevoel. En ik vind het zielig om een kind dit aan te doen. Het is de techniek van meteen in het diepe gooien. Bij zo'n kleintje. Nogmaals, andersom zou ik net zo oordelen en dezelfde mening hebben.DEATH schreef: ↑02-11-2017 21:40Pa werkt fulltime en ma is al 4 maanden thuis met baby. Daar zit het al scheef, hij kan die tijd plus de zwangerschap nooit inhalen want hij is nu uit huis weggegaan omdat de relatie over is, hoe moet hij nou die band opbouwen?
Als hij het graag wil, moet zij er op vertrouwen dat hij ook het beste voor heeft met zijn kind.
Zou wat zijn als pa zou zeggen 'ik vind het maar niks dat die baby een heel weekend naar zijn moeder gaat, ik geef hem mooi niet mee want ik vind dat ik een betere band met hem heb.'
donderdag 2 november 2017 om 21:51
De hete brei waar het vaak om gaat is het onvermogen van de moeder om haar kind uit het zicht te kunnen laten bij -heel specifiek- de vader van het kind, waar ze niet meer samen mee is. Laat staan dat dat kind bij hem zou mogen overnachten.Sereia schreef: ↑02-11-2017 21:49Door langs te komen, zijn kind eten te geven, te knuffelen, te spelen, hem in bad te doen. Er continu te zijn, wanneer hij kan. Niet elke vader is even geïnteresseerd in zijn kind, helaas. En als je besluit van de ene dag op de andere wel vader te gaan worden in gedrag, dan moet jij doen wat goed is voor je kind. Het gaat me niet om het tegen werken van vader of het oordelen in voordeel van moeders: het gaat mij om de baby en diens gevoel. En ik vind het zielig om een kind dit aan te doen. Het is de techniek van meteen in het diepe gooien. Bij zo'n kleintje. Nogmaals, andersom zou ik net zo oordelen en dezelfde mening hebben.
donderdag 2 november 2017 om 21:55
Zo'n vrouw ken ik ook, helaas. En ik zou daarom dan ook heel voorzichtig zijn met het geven van adviezen. We zien hier inderdaad alleen maar 1 kant van het verhaal. De genoemde voorbeelden spreken weliswaar niet in het voordeel van de vader, maar in hoeverre zijn deze voorbeelden gekleurd door TO's emoties? En door het plaatje wat ze in haar hoofd heeft hoe een vader met zijn kind hoort om te gaan?DEATH schreef: ↑01-11-2017 22:12
En het is makkelijk gezegd dat je maar ff moet zorgen dat je ook een band met je kind moet opbouwen als je daar nauwelijks de kans voor krijgt omdat de moeder met haar 9 maanden voorsprong op jou er als een havik bovenop zit en jouw manier van handelen niet de juiste vindt.
En omdat het kind 9 maanden in haar heeft gezeten, ga je natuurlijk niet als een bruut op je strepen staan, het laatste wat je wil is je vrouw en kind overstuur maken.
Dus je pakt het voorzichtig aan en zo ontstaat de scheve verhouding. Kind hoort bij moeder en vader mag vanaf de zijlijn meekijken.
En ja er zijn ook klootzakken, of de man van TO er een is, kan ik niet beoordelen, er staat hier maar 1 kant van het verhaal.
Ik vind het ook gevaarlijk advies wat hier gegeven wordt, zoals Amand zegt, het is wreed en schadelijk.
Als TO het op een positieve manier benaderd had, had ze hier gevraagd wat ze eraan kan doen om de omgangsregeling te laten slagen. Dat de omgangsregeling (vreselijk woord trouwens - het gaat nota bene om je eigen kind!) in fases wordt opgebouwd lijkt me zeker niet verkeerd, maar dat is iets wat je niet moet ophangen aan termijnen ('als het kind 1 jaar is....'), maar waar je samen afspraken over moet maken.
En dat de vader zegt dat het kind voor de helft van hem is: TO schijnt dat op te vatten als een dreigement, maar het zou net zo goed kunnen dat de vader dat zegt uit angst om uit beeld te verdwijnen. Als je die angst weg kunt nemen, valt er misschien best met de vader te praten.
donderdag 2 november 2017 om 22:01
Dat zou ideaal zijn voor de baby ja, als de vader vrijwel continu in het huis van TO zou zijn om ook voor zijn kind te zorgen. Maar ehm, waarom zouden ze gaan scheiden, omdat dat zo lekker en harmonieus gaat? Dan hadden ze wel gewoon bij elkaar kunnen blijven. Ik zou als kind liever in twee huizen grootgebracht worden in een rustige sfeer met 1 liefdevolle ouder per keer dan in 1 huis met ouders die elkaar niet kunnen luchten of zien. En dan zou je kunnen zeggen dat TO en ex maar hun stinkende best moeten doen om wel in volle harmonie met elkaar om te gaan, maar als ze dat zouden kunnen dan hadden ze ook voorlopig wel bij elkaar kunnen blijven.Sereia schreef: ↑02-11-2017 21:49Door langs te komen, zijn kind eten te geven, te knuffelen, te spelen, hem in bad te doen. Er continu te zijn, wanneer hij kan. Niet elke vader is even geïnteresseerd in zijn kind, helaas. En als je besluit van de ene dag op de andere wel vader te gaan worden in gedrag, dan moet jij doen wat goed is voor je kind. Het gaat me niet om het tegen werken van vader of het oordelen in voordeel van moeders: het gaat mij om de baby en diens gevoel. En ik vind het zielig om een kind dit aan te doen. Het is de techniek van meteen in het diepe gooien. Bij zo'n kleintje. Nogmaals, andersom zou ik net zo oordelen en dezelfde mening hebben.
donderdag 2 november 2017 om 22:02
Uit de OP (en nogmaals: daar moeten we het maar mee doen, vermoedens van overdrijven of niet) blijkt niet echt dat hij héél erg graag wil. Maar los daarvan: de situatie IS nou eenmaal zo dat in dit gezin die zorgtaak volledig scheefgelopen is. Dan kan pa nog zoveel het beste voor hebben met zijn kind, maar als hij uit huidige onmacht en onhandigheid het kind maar laat huilen is dat niet in het belang van het kind, en dat zou voorop moeten staan. Als pa èn ma hier het beste voorhebben met hun kind gaan ze (zoals eerger gesuggereerd) samen ervoor zorgen dat die scheefgegroeide verhouding weer recht komt. Ze hebben geen relatie meer, zoveel is duidelijk. Maar zorg er dan voor dat je in ieder geval nog Team Zoon bent en suck it up. Zorg zelf maar voor een omgangsregeling met je eigen nieuwe vrijgezellenleven tot die zorgtaak gelijkwaardig is en het voor het kind niet meer uitmaakt bij wie hij is (en daar zit geen houdbaarheidstermijn aan van een jaar of wat dan ook. Als het gelijkwaardig is, is het gelijkwaardig).DEATH schreef: ↑02-11-2017 21:40Pa werkt fulltime en ma is al 4 maanden thuis met baby. Daar zit het al scheef, hij kan die tijd plus de zwangerschap nooit inhalen want hij is nu uit huis weggegaan omdat de relatie over is, hoe moet hij nou die band opbouwen?
Als hij het graag wil, moet zij er op vertrouwen dat hij ook het beste voor heeft met zijn kind.
Zou wat zijn als pa zou zeggen 'ik vind het maar niks dat die baby een heel weekend naar zijn moeder gaat, ik geef hem mooi niet mee want ik vind dat ik een betere band met hem heb.'
Als de zorgtaak in een ander geval primair bij de vader ligt, zou het ook beter zijn als het kind niet opeens een heel weekend naar moeder gaat. Maakt helemaal niks uit.
donderdag 2 november 2017 om 22:06
Oeffff wat zal jij in een moeilijke verdrietige situatie zitten.. Baby's hebben inderdaad mama honger, en hoewel de mensen anno 2017 CO OUDERSCHAP! roepen, en gelijke rechten en eerlijke verdeling etc etc, ben ik zelf ook van mening dat baby's en mama's toch een speciaal ding is. Begrijp me niet verkeerd, papas zijn zéker net zo belangrijk! En hij zal er zeker ook net zoveel van houden, en het is zeker net zo goed zijn kind óngetwijfeld,maar qua verzorging, warmte, zit de vrouw vaak toch nét iets ander in elkaar als de man. Ik ben zelf pedagoog en wat hierboven word gezegd, hechting is inderdaad een hele belangrijke factor. Daarom mijn vraag, zou het mogelijk zijn om jullie verschillen even aan de kant te zetten? Goeie afspraken maken en samen in 1 huis aparte kamers voor jullie kind zorgen, zodat jullie er beiden niets van hoeven te missen en jullie kind de veilige stabiele thuisbasis kan krijgen? Tenzij jullie veel gaan ruziemaken etc want dan zou het niet werken. Stress situaties zijn ook zeer slecht voor een kind. Maar probeer samen een weg hierin te vinden wat goed is voor jullie alle 3. Ik snap dat het pijnlijk is wat er gebeurd is, en ik snap zeker dat je jouw kind geen dagen en zeker ook geen nachten bij jou vandaan wil hebben. Vandaar misschien deze optie? Is dat niet mogelijk zorg er dan voor dat jullie kind zoveel mogelijk op zijn eigen plekje kan blijven, als de vader dan komt kan jij eventueel gaan zodat zij daar kunnen blijven. Heel veel sterkte met de situatie 
donderdag 2 november 2017 om 22:07
Maar als ze er samen voor moeten gaan zorgen dat die scheefgegroeide verhouding weer recht komt dan is het toch juist naast dat de vader verantwoordelijkheid neemt ook zaak dat de moeder niet op haar strepen gaat staan om het kind maar zoveel mogelijk bij zich te houden? Want dat proef ik dan weer uit de OP. De zorgtaak wordt juist gelijkwaardiger als vader ook het kind eens mee mag nemen en de boel zelfstandig mag runnen en niet alleen onder toeziend oog van zijn ex af en toe eens de baby in bad mag doen. En nee, niet opeens vanuit het niets een heel weekend waarbij hij de baby aan een stuk door laat huilen en zelf tv gaat kijken (welke vader zou dit doen?!), maar geef de vader wel een kans om de achterstand in te halen en ga niet allerlei belemmeringen daarvoor opwerpen als dat pa het kind voor het eerste jaar alleen bij de moeder in huis mag zien.elein schreef: ↑02-11-2017 22:02Uit de OP (en nogmaals: daar moeten we het maar mee doen, vermoedens van overdrijven of niet) blijkt niet echt dat hij héél erg graag wil. Maar los daarvan: de situatie IS nou eenmaal zo dat in dit gezin die zorgtaak volledig scheefgelopen is. Dan kan pa nog zoveel het beste voor hebben met zijn kind, maar als hij uit huidige onmacht en onhandigheid het kind maar laat huilen is dat niet in het belang van het kind, en dat zou voorop moeten staan. Als pa èn ma hier het beste voorhebben met hun kind gaan ze (zoals eerger gesuggereerd) samen ervoor zorgen dat die scheefgegroeide verhouding weer recht komt. Ze hebben geen relatie meer, zoveel is duidelijk. Maar zorg er dan voor dat je in ieder geval nog Team Zoon bent en suck it up. Zorg zelf maar voor een omgangsregeling met je eigen nieuwe vrijgezellenleven tot die zorgtaak gelijkwaardig is en het voor het kind niet meer uitmaakt bij wie hij is (en daar zit geen houdbaarheidstermijn aan van een jaar of wat dan ook. Als het gelijkwaardig is, is het gelijkwaardig).
Als de zorgtaak in een ander geval primair bij de vader ligt, zou het ook beter zijn als het kind niet opeens een heel weekend naar moeder gaat. Maakt helemaal niks uit.
nicole123 wijzigde dit bericht op 02-11-2017 22:10
8.96% gewijzigd
donderdag 2 november 2017 om 22:07
Werkelijk, wat een bak met onzin.Sabrinaaa schreef: ↑02-11-2017 22:06Oeffff wat zal jij in een moeilijke verdrietige situatie zitten.. Baby's hebben inderdaad mama honger, en hoewel de mensen anno 2017 CO OUDERSCHAP! roepen, en gelijke rechten en eerlijke verdeling etc etc, ben ik zelf ook van mening dat baby's en mama's toch een speciaal ding is. Begrijp me niet verkeerd, papas zijn zéker net zo belangrijk! En hij zal er zeker ook net zoveel van houden, en het is zeker net zo goed zijn kind óngetwijfeld,maar qua verzorging, warmte, zit de vrouw vaak toch nét iets ander in elkaar als de man. Ik ben zelf pedagoog en wat hierboven word gezegd, hechting is inderdaad een hele belangrijke factor. Daarom mijn vraag, zou het mogelijk zijn om jullie verschillen even aan de kant te zetten? Goeie afspraken maken en samen in 1 huis aparte kamers voor jullie kind zorgen, zodat jullie er beiden niets van hoeven te missen en jullie kind de veilige stabiele thuisbasis kan krijgen? Tenzij jullie veel gaan ruziemaken etc want dan zou het niet werken. Stress situaties zijn ook zeer slecht voor een kind. Maar probeer samen een weg hierin te vinden wat goed is voor jullie alle 3. Ik snap dat het pijnlijk is wat er gebeurd is, en ik snap zeker dat je jouw kind geen dagen en zeker ook geen nachten bij jou vandaan wil hebben. Vandaar misschien deze optie? Is dat niet mogelijk zorg er dan voor dat jullie kind zoveel mogelijk op zijn eigen plekje kan blijven, als de vader dan komt kan jij eventueel gaan zodat zij daar kunnen blijven. Heel veel sterkte met de situatie