Opvoeding van vriendinnen

11-07-2026 14:22 180 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben op zoek naar tips. Ik heb twee goede vriendinnen die er qua opvoeding van de pubers een andere stijl op na houden dan ik. Met de meeste andere vriendinnen met kinderen in dezelfde leeftijd zit ik meer op één lijn. Ik merk dat ik regelmatig op mijn tong zit te bijten en me ook wel een beetje zorgen maak en daarom overweeg ik om het toch bespreekbaar te maken maar hoe. Het zijn allebei hele goede vriendinnen en ik zou hun vriendschap absoluut niet willen kwijtraken. Ze zijn allebei echt mega beschermend en behandelen hun tieners in sommige opzichten echt nog als kinderen. Bijvoorbeeld de tanden van de 14-jarige op zijn eigen verzoek voor hem poetsen voor een bezoek aan de tandarts. Hem nog bij haar in bed laten slapen. De telefoon van een 16-jarige regelmatig controleren op bijv appjes en sms-jes. Een google alert instellen voor als het kind bepaalde termen googlet. Sowieso hebben ze beide live 360 of hoe dat ook heet om hun kinderen altijd te kunnen volgen. Ik krijg het plaatsvervangend benauwd. Mijn eigen kinderen J16 en M18 hebben al heel lang geen vaste bedtijden of schermtijd meer en gaan nu ook zonder ouders op vakantie naar het buitenland. Voorwaarde is wel communicatie over waar je bent en met wie. Gaat meestal prima en zo niet dan leren ze daar hopelijk van. Het zijn zelfstandige mondige kinderen met veel vrienden en een goede band met ons als ouders. Van één van de kinderen van deze vriendinnen weet ik dat ze best lijdt onder het strenge regime en ze doet ook regelmatig dingen stiekem waar mijn vriendin natuurlijk altijd achterkomt. Met name om die situatie maak ik me zorgen. Ik ben een enorme conflictvermijder maar soms zou ik willen dat ik dit wel durfde te bespreken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dus aan de ene kant vind je dat je het je kinderen, die nog minderjarig of net meerderjarig zijn, allemaal zoveel mogelijk zelf moet laten uitzoeken, aan de andere kant vind je wel dat je je ruimschoots volwassen vriendinnen met heel wat meer levenservaring dan jouw kinderen en gewoon hun eigen gezin waar ze verantwoordelijk voor zijn per se moet vertellen hoe zij het aan moeten pakken met hun kinderen?

Jij hebt de waarheid ook niet in pacht. Respecteer gewoon dat zij het anders doen. Jij zit er andersom ook niet op te wachten dat ze jouw opvoedstijl veroordelen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het ding is denk ik ook dat je nooit alles weet over wat er ergens achter de voordeur speelt. Ook niet bij vriendinnen en familie. Ik denk dat ik in jouw ogen ook lang een "hijgerige" moeder ben geweest. Eén van mijn kinderen is een paar jaar suïcidaal geweest. Dan laat je je kind gewoon niet los. Uit angst maar ook omdat je een soort exoskelet wordt voor iemand die zelf niet meer vast kan houden. Maar ook qua leuke dingen was mijn idee van actief moederschap iets dat duurt totdat ze van school af zijn. En dat duurt hier gewoon ontzeeeeeetend lang.

Als je je echt zorgen maakt en iets (extra) wil betekenen dan zou ik vooral vragen stellen over hoe het met haar gaat omdat zorgen voor een diep ongelukkig kind je niet in je koude kleren gaat zitten. Als zij jou ziet als iemand van wie ze op dat punt graag hulp of goede raad zou krijgen dan vloeit dat er vanzelf uit voort. En zo niet dan is het een kwestie van je eigen ego troosten omdat je haar gehoopt dat te kunnen zijn.

Heb je weleens nagedacht over een mogelijke link tussen je conflict vermijding en je betweterige kant?
Alle reacties Link kopieren Quote
Eigenlijk zit ik ook met geen een vriendin op één lijn kwa opvoeding. Maar geen haar op m’n hoofd die er aan denkt om daar wat van te zeggen of te vinden.
Zolang het niet tussen jullie in gaat staan, laat iedereen het lekker op zijn eigen manier doen zou ik zeggen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou het vreselijk vinden als mijn goede vriendin dit bij mij zou gaan aankaarten. Het gaat je geen flikker aan, je hebt geen idee wat er echt allemaal achter de voordeur gebeurt en misschien heeft moeder wel hele goede redenen om haar kinderen zo op te voeden.
En dan maak jij het bespreekbaar, en dan? Dan zegt ze "goh wat fijn, hier heb ik nou nog nooit over nagedacht, super fijn dat jij me corrigeert en kan ik het eindelijk anders gaan doen?

Hier zit dus echt mijn irritatie, dit soort mensen die het beter weten en dat anderen willen vertellen. Alsof jouw kinderen nooit iets stiekem doen en jou alles eerlijk vertellen? #naïef
Alle reacties Link kopieren Quote
SinPermiso schreef:
11-07-2026 17:12
Het ding is denk ik ook dat je nooit alles weet over wat er ergens achter de voordeur speelt. Ook niet bij vriendinnen en familie. Ik denk dat ik in jouw ogen ook lang een "hijgerige" moeder ben geweest. Eén van mijn kinderen is een paar jaar suïcidaal geweest. Dan laat je je kind gewoon niet los. Uit angst maar ook omdat je een soort exoskelet wordt voor iemand die zelf niet meer vast kan houden. Maar ook qua leuke dingen was mijn idee van actief moederschap iets dat duurt totdat ze van school af zijn. En dat duurt hier gewoon ontzeeeeeetend lang.

Als je je echt zorgen maakt en iets (extra) wil betekenen dan zou ik vooral vragen stellen over hoe het met haar gaat omdat zorgen voor een diep ongelukkig kind je niet in je koude kleren gaat zitten. Als zij jou ziet als iemand van wie ze op dat punt graag hulp of goede raad zou krijgen dan vloeit dat er vanzelf uit voort. En zo niet dan is het een kwestie van je eigen ego troosten omdat je haar gehoopt dat te kunnen zijn.

Heb je weleens nagedacht over een mogelijke link tussen je conflict vermijding en je betweterige kant?
Dank voor je reactie en ik heb beeld bij het exoskelet, dat is bij een vriendin ook zeker een deel van de situatie verdrietig genoeg. Ik ben wel benieuwd welke link je ziet? Denk je dat ik dat betweterige in stand hou door het conflictvermijden? Serieuze vraag, zoals gezegd wil ik tips
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb twee makkelijke, zelfstandige, (soms te) verantwoordelijke kinderen die niet geneigd zijn risico's te nemen. Gevolg: ik ben de chille moeder, ze mogen alles, ik controleer niks en vindt oprecht dat ze zelf beter dan ik kunnen inschatten hoe laat ze thuiskomen/hoe laat ze naar bed gaan/of ze naar school gaan/ of ze alleen op vakantie kunnen/ welke feestjes ze bezoeken/ of ze huiswerk maken, wat ze eten en drinken...... en ga maar door.

Ik zie kinderen van vriendinnen die dat écht niet overzien en zichzelf regelmatig in gevaarlijke situaties manoeuvreren. Die ouders zitten volledig anders in de opvoeding dan ik. En terecht.

Zolang ouders van hun kinderen houden en de dingen met de beste bedoelingen doen, vind ik er verder niks van. Want ik heb geen verstand van hun kinderen en de bijbehorende dynamiek.

Dus ik zou zéker mijn mond houden. Deze ouders doen het prima. Als ze jouw advies willen vragen ze dat wel.
Alle reacties Link kopieren Quote
newspaper schreef:
11-07-2026 18:20
Ik zou het vreselijk vinden als mijn goede vriendin dit bij mij zou gaan aankaarten. Het gaat je geen flikker aan, je hebt geen idee wat er echt allemaal achter de voordeur gebeurt en misschien heeft moeder wel hele goede redenen om haar kinderen zo op te voeden.
En dan maak jij het bespreekbaar, en dan? Dan zegt ze "goh wat fijn, hier heb ik nou nog nooit over nagedacht, super fijn dat jij me corrigeert en kan ik het eindelijk anders gaan doen?

Hier zit dus echt mijn irritatie, dit soort mensen die het beter weten en dat anderen willen vertellen. Alsof jouw kinderen nooit iets stiekem doen en jou alles eerlijk vertellen? #naïef
Goed punt, weet zeker dat ze niet alles vertellen en dat lijkt me maar beter ook
Alle reacties Link kopieren Quote
Je bent een conflictvermijder, dus laat je je eigen kinderen maar los.
Scheelt conflicten :-D.

Maar dat wil dus niet zeggen dat andere ouders er hetzelfde moeten instaan en niet hun eigen manier van opvoeden mogen hebben.

Je bent conflictvermijder, dus spaar je de conflicten met vriendinnen uit.
Waarbij de vraag maar is hoe lang het nog vriendinnen heten als je hen afbreekt op hun opvoedwerk.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb hier tijdens mn zwangerschap een groepje moeders leren kennen, we hebben nog steeds contact en wat een gigantische verschillen in opvoeding maar ook in kinderen.
De ene gaat naar middelbare met ov en andere maar groep 7 en struggelt nog met zwemles.

Jouw kinderen zijn geen maat.
#dat noemen wij niet raar, dat vinden wij alleen maar heel bijzonder
Alle reacties Link kopieren Quote
Wissewis schreef:
11-07-2026 18:39
Je bent een conflictvermijder, dus laat je je eigen kinderen maar los.
Scheelt conflicten :-D.

Maar dat wil dus niet zeggen dat andere ouders er hetzelfde moeten instaan en niet hun eigen manier van opvoeden mogen hebben.

Je bent conflictvermijder, dus spaar je de conflicten met vriendinnen uit.
Waarbij de vraag maar is hoe lang het nog vriendinnen heten als je hen afbreekt op hun opvoedwerk.
Sorry dit vind ik echt een ongekend onaardige reactie. Als ik het allemaal zo goed zou weten zou ik niet om tips vragen. Ik kan zo 10 dingen van beide vriendinnen opnoemen die ik fantastisch vind en ben absoluut niet van plan om ze op wat voor manier dan ook af te breken
koffieleut123 wijzigde dit bericht op 11-07-2026 18:51
Reden: .
17.17% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
De arrogantie spat van je posts.
Ik heb vriendschappen om minder verbroken. Genoeg mensen die iets van mijn opvoedstijl vonden (kind met diagnose), dan mag je van mij dus gewoon uit mijn leven vertrekken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffieleut123 schreef:
11-07-2026 18:49
Sorry dit vind ik echt een ongekend onaardige reactie. Als ik het allemaal zo goed zou weten zou ik niet om tips vragen. Ik kan zo 10 dingen van beide vriendinnen opnoemen die ik fantastisch vind en ben absoluut niet van plan om ze op wat voor manier dan ook af te breken
Hoe denk je dat het overkomt als je zegt "je bakt er niets van met je kinderen, volg gewoon mijn lijn".
Dat is toch gewoon hen en hun manier van opvoeden afbreken?

Dan zeg ik als vriendin in 't beste geval voor de vorm "ja en amen" en heb ik je toch echt voor het laatst in ons leven gesproken.
Je gaat je maar elders moeien.


Ze zijn al tot 14 à 16 geraakt zonder dat Jeugdzorg erop zit, dus zo'n wereldprobleem lijkt mij hun manier van opvoeding niet.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren Quote
Voor de laatste keer: ik heb er nog nooit iets van gezegd en dat ga ik dus ook niet doen
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffieleut123 schreef:
11-07-2026 19:06
Voor de laatste keer: ik heb er nog nooit iets van gezegd en dat ga ik dus ook niet doen
Waarom open je dan dit topic :-D?

Vrijwel iedereen is immers nogal éénduidig. Leer ermee leven dat je vriendinnen het anders aanpakken dan jij.
En hou je mond.

Wat dacht je anders te horen of te lezen?
Behalve dan "ja opstartster, jouw manier is de énige manier die werkt en is geweldig" :-D.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat voor soort tips zoek je nou precies?

Hoe je de opvoed situatie van vriendinnen los kan laten? Hoe je het gesprek hierover aan gaat? (mij onduidelijk waarom maar vooruit het kan je vraag zijn) Hoe je de kinderen van je vriendinnen kan steunen?
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
Alle reacties Link kopieren Quote
IBIopviva schreef:
11-07-2026 19:46
Wat voor soort tips zoek je nou precies?

Hoe je de opvoed situatie van vriendinnen los kan laten? Hoe je het gesprek hierover aan gaat? (mij onduidelijk waarom maar vooruit het kan je vraag zijn) Hoe je de kinderen van je vriendinnen kan steunen?
Dit is wel een goede vraag! Misschien had je dat ook nog niet helder voor jezelf? Nu wil je volgens mij het een en doe je het ander omdat je dat verstandelijk beter vindt. Als je dat meer op 1 lijn krijgt heb er er waarschijnlijk ook minder moeite mee
Het is zoals het is
Alle reacties Link kopieren Quote
Solomio schreef:
11-07-2026 14:48
Ik wacht al jaren op een dergelijk topic waarin iemand vindt dat haar vriendinnen het zoveel beter doen en hoe zij dat ook kan bereiken.
Oh, ik vind dat wel dus van mijn vriendinnen. En ik wil dat eigenlijk ook bereiken.

Niet dat er bij mij geen dingen zijn die wél goed gaan, maar dat is gewoon geluk/gelukkige omstandigheden dan mijn opvoedstijl of -kunsten.
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffieleut123 schreef:
11-07-2026 15:28
Het is toch echt zo. Ik uit die betweterige kant zo min mogelijk in het openbaar omdat ik inmiddels ook wel weet dat dat geen fijne eigenschap is. Ik haat ruzie en heb geleerd om zuinig te zijn op mensen waar ik veel om geef zoals deze twee vriendinnen
Dus dan komt het er vooral op neer dat je enorm veel vindt en denkt bij bepaalde dingen die ze doen of laten in de manier waarop ze met hun kinderen omgaan, vrij negatieve gedachten ook, maar dat spreek je dan minder gemakkelijk uit. Niet eens omdat je denkt "nou ja, dat moet iedereen ook lekker zelf weten" maar meer uit conflictvermijdendheid?
Alle reacties Link kopieren Quote
IBIopviva schreef:
11-07-2026 19:46
Wat voor soort tips zoek je nou precies?

Hoe je de opvoed situatie van vriendinnen los kan laten? Hoe je het gesprek hierover aan gaat? (mij onduidelijk waarom maar vooruit het kan je vraag zijn) Hoe je de kinderen van je vriendinnen kan steunen?
Uit de OP: ...daarom overweeg ik om het toch bespreekbaar te maken maar hoe.

Dus dat.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren Quote
cognac schreef:
11-07-2026 20:14
Oh, ik vind dat wel dus van mijn vriendinnen. En ik wil dat eigenlijk ook bereiken.

Niet dat er bij mij geen dingen zijn die wél goed gaan, maar dat is gewoon geluk/gelukkige omstandigheden dan mijn opvoedstijl of -kunsten.
Ik heb altijd met interesse gekeken naar hoe anderen het doen, maar wel zonder oordeel.
Meer uit interesse: zou ik dat ook zo doen? Waarom werkt dat bij mij anders? Enz.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Alle reacties Link kopieren Quote
Grote kans inderdaad dat zij er gewoon een reden voor hebben om te doen wat ze doen. En dan kom jij met je zelfstandige mondige kinderen en je goede band even inwrijven hoe goed jij het voor elkaar hebt en dat je dat eigenlijk ook nog je eigen verdienste vindt. Doe maar gewoon niet.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn beste vriendin zit bovenop haar kinderen. Die kunnen nog geen wortel opeten zonder bijtinstructie en geen muziek luisteren zonder aanvullende spotifylijst. En ze worden standaard met verkleinnamen aangesproken. Haar twee kinderen reageren hier totaal verschillend op: de ene opstandig, de ander mokkend onderdanig.

Er zit echt geen diepere laag onder dan dat ze het heel perfectionistisch heel erg goed wil doen. Het is niet mijn keuze en soms vind ik het zielig of irritant. Maar het zijn echt hele leuke kinderen die langzaam veranderen richting hele leuke volwassenen.

Ik vermaak me vooral als ze puberstreken uithalen. Ik weet wat hun moeder en ik hebben uitgespookt, en dat ze het láng zo erg niet kunnen maken.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bij vriendinnen heb ik eigenlijk helemaal niemand waarvan ik denk, over hun opvoeding, nou dat zou dus echt nooit zo doen. Bij ouders van klasgenoten van mijn kinderen dacht ik dat soms wel ooit, maar daar zitten misschien allemaal redenen achter die je niet kent.

En daar komt dan soms bij dat het misschien niet eens per se opvoeding is maar meer hoe de mensen zelf een beetje in elkaar steken. Dat kan bijv heel symbiotisch zijn of heel erg patserig, maar vaak is dat dan ook een beetje hoe die ouder zelf is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Koffieleut123 schreef:
11-07-2026 18:35
Dank voor je reactie en ik heb beeld bij het exoskelet, dat is bij een vriendin ook zeker een deel van de situatie verdrietig genoeg. Ik ben wel benieuwd welke link je ziet? Denk je dat ik dat betweterige in stand hou door het conflictvermijden? Serieuze vraag, zoals gezegd wil ik tips

Zeker als je het beeld van dat exoskelet herkent zou ik me héél ver houden van ieder commentaar. Eén van mijn vriendinnengroepen was het na verloop van tijd een beetje zat dat ik niet meer aansloot in de kroeg. Die dachten oprecht dat ik op zou knappen van een avondje los gaan en "nergens aan denken" terwijl mijn weken bestonden uit samen met een heel team therapeuten zorgen voor mijn kind en strategisch overleg over hoe we hem konden weerhouden van onomkeerbare dingen (is overigens goed afgelopen, ik kan me voorstellen dat dit wat pittig leest) Ik neem ze niks kwalijk hoor, was allemaal met de beste bedoelingen. Net als ik bij jou ook allemaal goede intenties lees. Maar ik kon er niet ook nog eens hun ideeën over hoe ik mijn leven vorm moest geven bij hebben. Dus hebben we elkaar wel losgelaten. En daar heb ik, ook daarna, nooit spijt van gehad.

En wat die samenhang tussen conflictvermijding en betweterigheid betreft (en ik was hier dus zelf heel schuldig aan en ben daar soms nog, maar goed; de lamme helpt de blinde) als je jezelf wijs kunt maken dat je alles snapt en voor alles een nette ordelijke oplossing hebt dan geef je jezelf de illusie cadeau dat je alle conflicten die maar zouden kunnen bestaan voor kunt blijven. En soms pakt dat ook zo uit en dat geeft dan tijdelijk een heerlijk bevestigend gevoel. Maar het grootste deel van de tijd knijp je zelf alle zuurstof uit het leven. Wat ook weer een reden kan zijn dat mensen liever niet het aller achterste van hun tong bij je laten zien. Survival strategie hoor, dus ik bedoel het absoluut niet vervelend. Maar misschien herken je er iets in
Alle reacties Link kopieren Quote
cognac schreef:
11-07-2026 21:05
Bij vriendinnen heb ik eigenlijk helemaal niemand waarvan ik denk, over hun opvoeding, nou dat zou dus echt nooit zo doen. Bij ouders van klasgenoten van mijn kinderen dacht ik dat soms wel ooit, maar daar zitten misschien allemaal redenen achter die je niet kent.

En daar komt dan soms bij dat het misschien niet eens per se opvoeding is maar meer hoe de mensen zelf een beetje in elkaar steken. Dat kan bijv heel symbiotisch zijn of heel erg patserig, maar vaak is dat dan ook een beetje hoe die ouder zelf is.
Ik wel soms hoor. En ik laat het bij de gedachte. Die mening is helemaal niet relevant, dus ik doe er verder niks mee. Waarom zouden andere mensen daarop zitten te wachten? Ze denken ongetwijfeld dezelfde dingen over mij. En dat is ook prima.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven