Opvoeding van vriendinnen
zaterdag 11 juli 2026 om 14:22
Ik ben op zoek naar tips. Ik heb twee goede vriendinnen die er qua opvoeding van de pubers een andere stijl op na houden dan ik. Met de meeste andere vriendinnen met kinderen in dezelfde leeftijd zit ik meer op één lijn. Ik merk dat ik regelmatig op mijn tong zit te bijten en me ook wel een beetje zorgen maak en daarom overweeg ik om het toch bespreekbaar te maken maar hoe. Het zijn allebei hele goede vriendinnen en ik zou hun vriendschap absoluut niet willen kwijtraken. Ze zijn allebei echt mega beschermend en behandelen hun tieners in sommige opzichten echt nog als kinderen. Bijvoorbeeld de tanden van de 14-jarige op zijn eigen verzoek voor hem poetsen voor een bezoek aan de tandarts. Hem nog bij haar in bed laten slapen. De telefoon van een 16-jarige regelmatig controleren op bijv appjes en sms-jes. Een google alert instellen voor als het kind bepaalde termen googlet. Sowieso hebben ze beide live 360 of hoe dat ook heet om hun kinderen altijd te kunnen volgen. Ik krijg het plaatsvervangend benauwd. Mijn eigen kinderen J16 en M18 hebben al heel lang geen vaste bedtijden of schermtijd meer en gaan nu ook zonder ouders op vakantie naar het buitenland. Voorwaarde is wel communicatie over waar je bent en met wie. Gaat meestal prima en zo niet dan leren ze daar hopelijk van. Het zijn zelfstandige mondige kinderen met veel vrienden en een goede band met ons als ouders. Van één van de kinderen van deze vriendinnen weet ik dat ze best lijdt onder het strenge regime en ze doet ook regelmatig dingen stiekem waar mijn vriendin natuurlijk altijd achterkomt. Met name om die situatie maak ik me zorgen. Ik ben een enorme conflictvermijder maar soms zou ik willen dat ik dit wel durfde te bespreken.
maandag 13 juli 2026 om 08:35
Maar waarom moet het dan per se worden besproken, als het niet oordeelloos kan? Het blijft dan toch een soort ter verantwoording roepen. Wat bereik je daar dan mee, anders dan dat het de vriendschap kan schaden..Solomio schreef: ↑12-07-2026 21:02Ik denk dat je het beste kunt zeggen hoe jij het ziet: ik vind je erg overbezorgd.
Dan erken je namelijk je oordeel en is dat uitgangspunt duidelijk.
Dat oordeel is er namelijk en hoe neutraal je het ook probeert te brengen, dat oordeel klinkt door.
Wees daar eerlijk over.
maandag 13 juli 2026 om 09:01
Ja, ik zat hier ook nog even aan te denken. Zoiets moet eigenlijk gewoon spontaan en natuurlijk verlopen. En anders maar inderdaad je tong afbijten want als dit niet op een natuurlijke manier gebeurt zal het altijd als een oordeel voelen denk ik, welke woordkeuze je ook gebruikt en hoe zorgvuldig je dat ook afweegt. Misschien zelfs juist door het zo zorgvuldig af te wegen.
Ik kan overigens best wel wat hebben als het op een mening, visie en zelfs oordeel aankomt, maar meestal is het dan een vriendin die toch al heel direct is over van alles en nog wat. Iemand die heel terughoudend is op dit gebied en dan ineens na zorgvuldige afweging komt met iets dat bespreekbaar gemaakt moet worden over mijn opvoeding zou ik veel moeilijker vinden. Behalve als zoiets gaat over iets dat over ons onderling speelt. Mijn partner en ik zijn allebei terughoudend en als ik niks van een gesprek initieer dan wordt er helemaal niet gepraat behalve over iets praktisch. Daar neem ik af en toe wel de tijd voor om "iets bespreekbaar te maken", zelfs als dat onnatuurlijk voelt en er een oordeel in kan doorklinken.
maandag 13 juli 2026 om 09:41
Ik vind niet dat het besproken moet worden.
Maar áls je het dan bespreekt, wees dan eerlijk, i.p.v. te doen alsof je geen oordeel hebt.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 13 juli 2026 om 11:36
Ik had dus zo'n vriendin die zowel betweterig als conflictvermijdend was. Had dus.
Ze woont in een ander land en hoewel we elkaar vaak meerdere keren per week spraken, zagen we elkaar niet vaak. Ik ben met een van mijn kinderen een weekend bij hun thuis geweest en dat was heel gezellig. Ik vond wel dat mijn kind zich wat anders dan anders gedroeg (zat enorm in haar telefoon gedoken), maar heb daar aan het eind van het weekend tegen mijn vriendin niet meer over gezegd dan 'zij vond het ook echt gezellig, ook al leek het misschien niet zo'. En vriendin lachte en wuifde dit weg.
Blijkt dus dat vriendin de aanname had gedaan dat mijn kind zich altijd op die manier gedroeg. Twee jaar later, toen het niet goed ging met mijn kind – dat intussen een angststoornis had en thuiszitter was – kreeg ik ineens om mijn oren dat het feitelijk mijn schuld was dat ze een angststoornis had, want ze zat 'altijd' op haar telefoon én dat ik een slappe moeder was omdat niet naar school gaan geen optie was. Want toen had ik aangegeven dat ik het moeilijk vond dat het niet goed ging met mijn kind en wilde zij het 'bespreekbaar maken'.
Ze woont in een ander land en hoewel we elkaar vaak meerdere keren per week spraken, zagen we elkaar niet vaak. Ik ben met een van mijn kinderen een weekend bij hun thuis geweest en dat was heel gezellig. Ik vond wel dat mijn kind zich wat anders dan anders gedroeg (zat enorm in haar telefoon gedoken), maar heb daar aan het eind van het weekend tegen mijn vriendin niet meer over gezegd dan 'zij vond het ook echt gezellig, ook al leek het misschien niet zo'. En vriendin lachte en wuifde dit weg.
Blijkt dus dat vriendin de aanname had gedaan dat mijn kind zich altijd op die manier gedroeg. Twee jaar later, toen het niet goed ging met mijn kind – dat intussen een angststoornis had en thuiszitter was – kreeg ik ineens om mijn oren dat het feitelijk mijn schuld was dat ze een angststoornis had, want ze zat 'altijd' op haar telefoon én dat ik een slappe moeder was omdat niet naar school gaan geen optie was. Want toen had ik aangegeven dat ik het moeilijk vond dat het niet goed ging met mijn kind en wilde zij het 'bespreekbaar maken'.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in