Peuter met eetprobleem

23-07-2011 21:15 71 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hi allemaal



Mijn dochtertje van net 3 jaar is een hele moeilijke eter en ik denk dat ik echt hulp nodig ga hebben bij het oplossen hiervan. Het gaat voornamelijk om het avondeten maar ook in de andere maaltijden is ze kieskeurig. Als baby/dreumes at ze al geen warme hap. Toen we begonnen met bijvoeden ging de groente meteen al moeizaam en met een maand of 10 begon ze het te helemaal te weigeren. Dat hebben we tot op de dag van vandaag niet kunnen veranderen..



Dit eet ze ongeveer op een dag:

Ontbijt: 2 volkoren crackers met pindakaas en appelstroop of bakje droge honinghoepels en beker drinkyoghurt (gewone melk lust ze sinds een tijdje niet meer)

Tussendoor: volkoren ontbijtkoek of ander (volkoren) koekje of rozijntjes, appelsap of water

Lunch: 1 a 1,5 boterham met appelstroop/pindakaas/vegetarische smeerworst (iets anders lust ze niet) met drinken (appelsap, water of drinkyogurt)

Tussendoor: beetje fruit: druiven, banaan of appel

Avondeten: tja, weinig. Ze zou met de pot mee moeten eten maar doet dat niet, ze lust bijna niets en weigert ook te proeven. Ze lust wel: vissticks, knakworsten, pasta met pesto, pannekoeken, frietjes maar ook daarvan eet ze zelden meer dan 5 happen. Als ze redelijk eet (>3 happen ) krijgt ze een toetje. Groente: geen. Ik moet hemel en aarde bewegen voor een schijfje komkommer.

Het gebrek aan groente probeer ik op te vangen door dagelijks een groente/fruit shot te geven, dat vindt ze gelukkig wel lekker. Ik weet het, het is niet the real thing, maar iig iets,



Zoals jullie lezen hongert ze zichzelf nog niet uit, maar het houdt niet over. Ze is mager aan het worden, nog geen 13 kilo bij ongeveer 96 cm. Ze is het afgelopen jaar nog geen kilo aangekomen en wel 10 cm gegroeid. Ook lijkt ze "bang" te zijn voor het avondeten. Ze begint vaak te piepen/jengelen als we aan tafel moeten. Ik probeer de sfeer aan tafel positief te houden en prijs haar uitgebreid bij elke hap maar het is moeilijk...Ik denk dat we ergens iets verkeerd hebben gedaan, maar wat? Haar broertje van 14 maanden is een echte veelvraat, dus daar geen eetproblemen en hij krijgt dezelfde "behandeling".

Binnenkort moeten we weer naar het CB en daar wil ik om hulp gaan vragen maar misschien hebben jullie hier ook nog tips of herkenning?



Alvast bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Hier hetzelfde met zoon van 2,5. Ben deze week naar het cb geweest voor meten en wegen (eigen initiatief) en hij was in 3 maanden 6 cm gegroeid en niet aangekomen. Hij is 95 cm en weegt 12,7 kilo.



Op het cb waren ze heel tevreden. Ziet er goed uit, groeit goed en laat maar lekker zo. Je hebt brood-eters en warmeten-eters, zei ze er nog bij. En als je de riedel 's avonds niet trekt, geef hem dan maar af en toe die boterham. Zoon wil nl. altijd brood eten. Als ik hem ophaal bij het kdv begint hij in de auto al dat hij brood wil eten.



Wij maken er geen strijd van. Hij zit aan tafel, hij krijgt eten, hij eet een aardappeltje of niet. In het of niet geval begint hij meteen zijn bord weg te schuiven met 'lust ik niet'. Hij drinkt een groenteshot. Ik zeg hem dan dat hij niet hoeft te eten als hij het niet wil, maar dat hij wel aan tafel moet blijven zitten en niet met zijn eten mag spelen. Daarna krijgt hij yoghurt en dat is het. Hij krijgt nog een vitamine d-pil en een vitaminepil en verder niets. Hij mag nog wel iets drinken voordat hij gaat slapen. Hij slaapt goed en eet 's ochtends brood, volkorenbeschuit of roggebrood.



En ik wacht met smart op de dag dat hij gezellig gaat mee-eten.
Niet zo'n lieve aanpak idd. Zodra ze een hap neemt, kun je haar ook prijzen natuurlijk. Maar met aangepast eten kom je toch geen steek verder. Eet ze nog minder gevarieerd.
Alle reacties Link kopieren
wat wij trouwens weleens doen, is dat we juist een wat voller bord opscheppen, en wanneer zoon dan begint te mopperen, schuiven we de helft opzij, en zeggen dat hij de rest op moet eten. Heeft hij het idee dat hij heel veel mag laten staan terwijl hij nog best wel een paar happen eet.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb begrepen (uit verschillende hoeken) dat je juist niet moet prijzen als het wel eet omdat je hiermee je kind een machtsmiddel in handen geeft. Niet straffen en belonen bij eten, dus.



Ik vind het moeilijk mij hieraan te houden, maar ik kan me hierin wel vinden. Wij zeggen nu niets meer als hij eet, we doen alsof het niet-eten of het wel-eten normaal is, we proberen er geen aandacht aan te schenken. Maar ik val wel eens uit mijn rol
Alle reacties Link kopieren
Hoi rebecca,

heb je al geprobeerd om haar eetpatroon om te gooien?

Mijn zoon is bijna 2,5 en eerder gaf ik hem 's ochtends pap, 's middags brood en 's avonds warm. Hij at er niet veel van. Maar nu geef ik hem 's ochtend brood, 's middags warm en 's avonds pap en dat werkt veel beter! Hij eet meer.

Misschien kun je eens proberen haar haar warme eten 's middags te geven ipv 's avonds.
Alle reacties Link kopieren
Je zegt dat dochter altijd een groot drama maakt, dat is helemaal nog een reden om haar gedrag zo veel mogelijk te negeren tijdens het eten. Probeer het zelf ook van je af te zetten. Ze groeit nog goed, en dat is de belangrijkste graadmeter, dus je kan jezelf ook best wat ruimte geven.



Gewoon eten opscheppen, voor haar neus zetten, en kijk maar wat er nog van over is aan het eind van de maaltijd. Eet ze niet? Dan niet! En dat zal ze ook best even vol kunnen houden, maar het grootste deel van de kinderen gaat dan gewoon aan het eten (dat deel waarbij dat niet lukt, die komen bij kinderarts terecht, maar dan heb je echt groeiproblemen, en die heb je niet van de een op de andere dag).



Verder zou ik gewoon aanhouden: mama kiest wát er gegeten wordt, kind kiest óf er gegeten wordt, Ik vind dat je erg veel dingen vervangt omdat je dochter ze niet lust, door ze te vervangen gaat ze echt niet beter/ meer eten, ze zal het gewoon moeten leren, en opnieuw, bij goede groei, kan het echt geen kwaad als ze een paar dagen helemaal niets zou eten (wel drinken natuurlijk, maar dan weer niet suikerrijke limonade en drinkyoghurt). Succes!
Alle reacties Link kopieren
Allemaal heel herkenbaar (helaas). Het is soms moeilijk, maar geen aandacht geven aan het slechte eten werkt toch echt vaak het beste en houd de sfeer ook goed aan tafel. Hier gaan we na zes jaar eindelijk kruipend de goede kant op, en dat is nu ongeveer hetzelfde als wat jouw dochter nu eet. Nu is het makkelijker met een zes jarige communiceren dan een peuter, maar wat hier goed werkt is dat als er gemopperd wordt over het eten het de dag erop weer gegeten en dat werkt als een trein! Er mag natuurlijk wel gezegd worden dat het niet lekker is, als dat maar op een normale toon gebeurd. Ik kook eigenlijk ook nooit apart, en als er niet gegeten wordt idd wel een toetje maar geen boterham achteraf. Verder nog de de leeftijd-happen: ben je zes, dan zes happen (al zijn het muizenhapjes). Het blijft een slechte eter, maar ontwikkeld zich verder prima. Succes met loslaten, want begrijp je frustratie.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb hier een monstertje van drie en half jaar oud wat al een half jaar leeft op stukjes brood met hagwagwag Tot haar derde gaf ik haar af en toe nog een potje babyfruit maar dat heb ik afgezworen in de hoop dat ze wel zou gaan eten. maar....



Geen groente, geen fruit, ik krijg er niets in. Af en toe een aardappeltje in, soms prikt ze wat vlees op haar vork en de ene week lust ze wel pasta en de andere week niet. Ik ben heel heel blij op de dagen dat ze smoothie lekker vindt, dat zijn dan haar vitamientjes waar ze een week mee vooruit moet. Haar smaak- eetzin is echt niet peilbaar.



Ik wacht op dat eureka-moment waar iemand hier al over sprak, maar mijn meisje gaat ondertussen al een jaar naar school en heeft superveel energie nodig, maar dus niet de behoefte aan eten. Ik snap er zelf niets van. Op school is het elke maandag fruitdag, altijd potje fruit mee. Klein gesneden, kleine porties in de hoop dat de met de rest van de klas mee zou willen eten en proberen.



Ik ben ook al jarenlang alles aan het proberen, van stimuleren, belonen, straffen tot negeren? Momenteel tolereert ze het eten op haar bord en daar houden we het voorlopig maar bij.



Hoe doen jullie dat met honger na het eten?

Hoe doen jullie dat met boterham geven ipv warm eten? Geef je dat gelijk al wanneer ze aangeven niet mee te willen doen met warm eten of pas later? En mag er dan wat op die boterham of moet het een sobere hap zijn? Ik vind dit nog wel eens lastig en dit is ook wel een discussiepunt tussen mijn partner en mij.
Mijn dochter heeft ook een periode gehad dat ze slecht groente at. Ik gaf haar dan "speciale-grote-meiden-drinken" en dat vond ze rete interessant (flesjes knorr Vie).

Oh ja, en ze vond vlees wel heerlijk dus ze kreeg gewoon regelmatig een groenteburger, lekker beetje ketchup erover om de erwten te maskeren.



Als ze nu een groente niet wilt proeven dan maak ik er geen probleem van, ik meld wel even tussen neus en lippen door dat het heel toevallig wel de favoriet is van Dora of Diego of Nijntje ofzo. Dat wil nog wel 's de moeite zijn om dan toch een klein hapje te proeven.
Alle reacties Link kopieren
Oesje, of hij een boterham krijgt als avondeten bepaal ik voordat we gaan eten. Om wangedrag tijdens het eten niet te belonen, zeg maar. Als ik heel moe ben of we een heel gezellige dag hebben gehad die ik niet negatief wil afsluiten, kies ik voor een boterham. Hij mag dan wel zelf kiezen wat erop gaat.



En droog brood vindt hij ook heel lekker, dus dat maakt hem ook niet uit
Tja, onze dochter is anderhalf jaar jonger, maar we worden al sinds haar geboorte op de nek gezeten door het CB. Dochter zou te mager zijn, te weinig eten etc. Al twee maal bij de kinderarts gezeten die zei dat ze gewoon smal gebouwd is en zodoende ook minder eet.



Maar de ellende blijft hoor, nu in 3 maanden 4 cm gegroeid en 3 ons aangekomen. Niet veel, je kunt haar ribben tellen door haar kleren heen. Maar niks aan te doen, we blijven aanbieden en houden het in de gaten.



CB arts zei doodleuk: ze MOET meer eten? Ik vroeg hoe ik het erin moest krijgen. Trechter en gieten maar? Volgende maand dus een extra afspraak en anders maar weer naar de kinderarts voor bloedonderzoek.



Terwijl ik eigenlijk denk, niet iedereen is hetzelfde gebouwd. Het gemiddelde bestaat bij de gratie van de uitersten toch?



Kortom: ik voel met je mee hoor TO. Geen advies, behalve het loslaten en er niet geforceerd over doen.
Bedankt voor alle reacties, ook al is dit niet mijn topic!

Ga zo morgen nog eens rustig doorlezen, samen met vriend.



' Eet je niet.. Dan niet maar je blijft wel aan tafel' gebruiken we niet consequent genoeg. Volhouden dus, wel moeilijk hoor!
Alle reacties Link kopieren
quote:patricia1987 schreef op 23 juli 2011 @ 21:26:

Mijn dochter proeft meestal wel alles, vooral als ze zelf meegekookt heeft. Misschien is dat iets wat ook bij jullie werkt, mee laten breken van groentes, roeren, aangeven en vasthouden van spullen?Heb hier hetzelfde 'probleem', maar dan met een 2-jarige dochter. Meehelpen heeft geen enkele zin. Ze doet enthousiast mee, maar eet vervolgens geen hap!
Alle reacties Link kopieren
de meeste dagen eet ons dochtertje van 2.5 hetzelfde als wat jij schrijft. Eten we iets wat ze lekker vindt, dan eet ze meer. Gisteren was het welgeteld 1 hap. Maar ze krijgt altijd toetje. Omdat ik dat Niet zie als beloning, maar als onderdeel van de maaltijd. Ons dochtertje zit qua groei en gewicht onder het gemiddelde en de huisarts zei dat producten als volle yoghurt juist goed zijn. Dus bij elke hap ben ik blij.

Onze kinderen eten evenveel, alleen maak jij jezelf er erg ongerust om. Kan dat onderdeel van het probleem zijn? Dat jouw stress m.b.t. Het eten gevoeld wordt door jouw dochter?

Ons dochtertje heeft de in de eerste maanden veel gehuild en de fles geweigerd. Ik had daar zoveel stress van, tot ze mij in het zkh zeiden dat ik het los moest laten. Toen ik ontspannen werd, stopte zij met huilen. Vanaf toen ben ik gestopt met mezelf druk te maken over het eten. Niet eten? Prima. Ik probeer het wel, maar als ze echt Niet wil houdt het op. Ze is gezond en vrolijk en dat is het belangrijkste voor mij. Succes met de kleine meid. Soms kunnen ze je het best lastig maken
Alle reacties Link kopieren
quote:blogbabe schreef op 24 juli 2011 @ 00:03:

[...]

Heb hier hetzelfde 'probleem', maar dan met een 2-jarige dochter. Meehelpen heeft geen enkele zin. Ze doet enthousiast mee, maar eet vervolgens geen hap!En als je zelf tijdens het koken aan het proeven bent en je dochter hierbij betrekt: vraagt of de boontje gaar zijn, er meer zout op de gebakken aardappeltjes moet, dan wil ze ook niet proeven?
Offtopic: weet iemand hoe ik dit topic kan printen, als er alleen gekleurde inkt in de printer zit? Dat moet toch mogelijk zijn, dat je alles dan bijvoorbeeld in blauw print? Zwarte inkt is op, wil graag wat leesvoer uitprinten voor mijn vriend:)
@blogbabe, de tip van Borderwalk is een goede. Wellicht werkt dat? Bij mijn dochter (2,5) is het ook maar net hoe haar hoofd staat. Vanavond wilde ze bv. Absoluut geen courgettemengsel proeven, wat dan vervolgens aan tafel het enige is wat ze at... Weet even de blur smiley niet op mijn mobiel
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen! Fijne reacties van jullie, ik ben blij dat ik niet de enige ben met dit "probleem". Om me heen zie ik alleen maar peuters die best goed met de pot mee-eten dus ik heb mezelf wellicht aangepraat dat we een probleem hebben.

Bemoedigend om te horen dat het bij een paar mensen hier vanaf de kleuterleeftijd iets beter is gegaan. Dat is nog maar een dik jaar

Dus vanaf nu: gewoon eten voorschotelen en gezeur negeren.. zal wel even duren voordat we verandering zien, maar het is het proberen waard.

Het proeven tijdens het koken werkt hier trouwens echt niet.
Het proeven tijdens het koken het meekoken, zelf uitzoeken wat we gaan eten (keuze uit groenten). Het heeft hier allemaal ook niet gewerkt.



Als je op een gegeven moment op het punt komt dat je het echt hebt losgelaten, dan wordt het weer gezellig aan tafel. En zolang ze voldoende voedingsstoffen binnenkrijgen en vrolijk zijn dan is het volgens mij niet zo'n issue.
Alle reacties Link kopieren
Hier precies het omgekeerde. Onze peuter van bijna 3 is 95 cm en al 16 kilo, een buffeltje dus. Ik let erg op wat hij eet. Volkoren brood, fruit en soepstengels krijgt hij. Gelukkig eet hij wel goed zijn groente. Mijn zoon eet niet veel meer dan je dochter.

Het heeft mij wel dwars gezeten, dit heb ik nu los gelaten, we zien wel hoe het in de toekomst gaat. Misschien is hij over een jaar wel een slanke kleuter.

Ik denk dat het met je dochter ook wel goed komt. Zolang ze gezond en actief is voelt zij zich prima.
Alle reacties Link kopieren
quote:patricia1987 schreef op 24 juli 2011 @ 00:29:

Offtopic: weet iemand hoe ik dit topic kan printen, als er alleen gekleurde inkt in de printer zit? Dat moet toch mogelijk zijn, dat je alles dan bijvoorbeeld in blauw print? Zwarte inkt is op, wil graag wat leesvoer uitprinten voor mijn vriend:)De tekst Knippen Plakken in Word en daar de de tekst blauw maken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven