Kinderen
alle pijlers
Pff, peuter...
zondag 8 juli 2012 om 23:37
Hallo allemaal,
Ik ben een poos niet op dit forum geweest en heb dus ook een lange tijd niks geplaatst. Maar ik zit er nu even helemaal doorheen wat betreft mijn peuter van 2 jaar en 2 maanden.
Een aantal maanden geleden ging het allemaal nog goed. Ze kreeg 's ochtends een fles en een broodje, rond half 11 een koekje of chocolaatje en om half 1 at ze 2 tot 3 broodjes. Dan rond 15.00/15.30u. fruit en om 18.00u avond eten, hier at ze altijd wel wat van en daarna een schaaltje yoghurt.
Maar nu is het (al een tijdje) echt een regelrechte ramp qua eten en ook het naar bed gaan is weer een drama.
's ochtends krijgt ze nog een flesje met 120 water en 4 schepjes voeding die drinkt ze altijd leeg, dan krijgt ze ook een broodje maar eet deze vaak niet helemaal op. Als tussendoortje geef ik haar dan wat fruit, waar ze meestal een helft van eet. Tussen de middag eet ze misschien een paar stukjes brood. Dan slaapt ze 1,5 tot 2 uur. En daarna mag ze een tussendoortje, ze wil nu alleen nog maar chocola!!! En ze zeurt daar net zo lang om totdat ik er helemaal gestoord van wordt, ik bied haar allerlei andere dingen aan. Appel, banaan, biscuitje, maar dat wil ze dan gewoon niet! En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg. 's Avonds wil ze al helemaal niet aan haar groente beginnen, zelfs niet proeven! Alleen maar vlees een paar hapjes en ze wil ook geen toetje. Heb al van alles geprobeerd, maar ze eet het niet. Dus het enige wat ze aan melk binnen krijgt is de fles van 's ochtends, verder niks (ze wil verder op de dag ook geen fles)! Vaak geef ik haar maar voor het slapen gaan een stuk ontbijtkoek, want anders heeft ze een lege maag en slaapt ze al helemaal niet.
Wat vinden jullie hiervan? Is dit normaal of moet ik het anders aan gaan pakken. Ze kan bijvoorbeeld helemaal hysterisch worden als ze geen chocola krijgt. En uiteindelijk geef ik dan toch maar er aan toe Om maar van het gezeur af te zijn.
Ik ben een poos niet op dit forum geweest en heb dus ook een lange tijd niks geplaatst. Maar ik zit er nu even helemaal doorheen wat betreft mijn peuter van 2 jaar en 2 maanden.
Een aantal maanden geleden ging het allemaal nog goed. Ze kreeg 's ochtends een fles en een broodje, rond half 11 een koekje of chocolaatje en om half 1 at ze 2 tot 3 broodjes. Dan rond 15.00/15.30u. fruit en om 18.00u avond eten, hier at ze altijd wel wat van en daarna een schaaltje yoghurt.
Maar nu is het (al een tijdje) echt een regelrechte ramp qua eten en ook het naar bed gaan is weer een drama.
's ochtends krijgt ze nog een flesje met 120 water en 4 schepjes voeding die drinkt ze altijd leeg, dan krijgt ze ook een broodje maar eet deze vaak niet helemaal op. Als tussendoortje geef ik haar dan wat fruit, waar ze meestal een helft van eet. Tussen de middag eet ze misschien een paar stukjes brood. Dan slaapt ze 1,5 tot 2 uur. En daarna mag ze een tussendoortje, ze wil nu alleen nog maar chocola!!! En ze zeurt daar net zo lang om totdat ik er helemaal gestoord van wordt, ik bied haar allerlei andere dingen aan. Appel, banaan, biscuitje, maar dat wil ze dan gewoon niet! En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg. 's Avonds wil ze al helemaal niet aan haar groente beginnen, zelfs niet proeven! Alleen maar vlees een paar hapjes en ze wil ook geen toetje. Heb al van alles geprobeerd, maar ze eet het niet. Dus het enige wat ze aan melk binnen krijgt is de fles van 's ochtends, verder niks (ze wil verder op de dag ook geen fles)! Vaak geef ik haar maar voor het slapen gaan een stuk ontbijtkoek, want anders heeft ze een lege maag en slaapt ze al helemaal niet.
Wat vinden jullie hiervan? Is dit normaal of moet ik het anders aan gaan pakken. Ze kan bijvoorbeeld helemaal hysterisch worden als ze geen chocola krijgt. En uiteindelijk geef ik dan toch maar er aan toe Om maar van het gezeur af te zijn.
maandag 9 juli 2012 om 13:10
quote:lilaemme schreef op 09 juli 2012 @ 12:20:
[...]
Echt wel. Ze heeft haar bord gewoon leeggeten. En ik zou het zo weer doen, als er weer strijd zou komen.
De volgende ochtend of de bewuste avond?
Waarom wil je eigenlijk zo strijden met kinderen? Kan er geen ruimte zijn voor de eigen autonomie, geen begrip voor een volle buik of gewoon een dagje geen trek?
[...]
Echt wel. Ze heeft haar bord gewoon leeggeten. En ik zou het zo weer doen, als er weer strijd zou komen.
De volgende ochtend of de bewuste avond?
Waarom wil je eigenlijk zo strijden met kinderen? Kan er geen ruimte zijn voor de eigen autonomie, geen begrip voor een volle buik of gewoon een dagje geen trek?
maandag 9 juli 2012 om 13:11
Lieke, ik heb niet alle reakties gelezen maar het eerste dat bij mij opkomt is dat ik vind dat ze heeel veel eet/moet eten voor een kindje van haar leeftijd. Als lunch 3 broodjes??? Is dat niet heel erg veel en ben je haar wellicht aan het overvoeden?
Misschien heb je een verkeerd beeld van wat een kindje van 2 binnen moet krijgen op een dag?
Ik kan mij goed herinneren dat mijn dochter vroeger een hele slechte eter was (vond ik) en dat ik ten eind raad naar de huisarts ben gestapt. Ik heb 2 weken moeten opschrijven wat er naar binnen ging en wat bleek? Het was ruim voldoende. De boodschap die ik meekreeg en die ik nooit ben vergeten was dat wij, West-Europeanen, onze kinderen te veel voedsel geven. We leven in een (over)consumptie maatschappij die we zelf hebben veroorzaakt.
Een boterhammetje, wat melk, stukje fruit, een liga, wat groenten en een stukje vlees is echt genoeg voor je kleine meid. Let er wel op dat ze genoeg drinkt.
Misschien heb je een verkeerd beeld van wat een kindje van 2 binnen moet krijgen op een dag?
Ik kan mij goed herinneren dat mijn dochter vroeger een hele slechte eter was (vond ik) en dat ik ten eind raad naar de huisarts ben gestapt. Ik heb 2 weken moeten opschrijven wat er naar binnen ging en wat bleek? Het was ruim voldoende. De boodschap die ik meekreeg en die ik nooit ben vergeten was dat wij, West-Europeanen, onze kinderen te veel voedsel geven. We leven in een (over)consumptie maatschappij die we zelf hebben veroorzaakt.
Een boterhammetje, wat melk, stukje fruit, een liga, wat groenten en een stukje vlees is echt genoeg voor je kleine meid. Let er wel op dat ze genoeg drinkt.
maandag 9 juli 2012 om 13:13
quote:Miffy schreef op 09 juli 2012 @ 12:48:
Post van twitters van gisteren:
[...]
Bij die van mij werkt het véél beter om ze wel invloed te geven op terreinen waar dat prima kan. Scheelt een boel frustratie, en ik denk ook een boel strijd op punten waar die ruimte gewoon echt geen optie is.Mooi gezegd.
Post van twitters van gisteren:
[...]
Bij die van mij werkt het véél beter om ze wel invloed te geven op terreinen waar dat prima kan. Scheelt een boel frustratie, en ik denk ook een boel strijd op punten waar die ruimte gewoon echt geen optie is.Mooi gezegd.
maandag 9 juli 2012 om 13:18
Bij eten wat de pot schaft, vind ik het wel erg belangrijk dat ze zelf bepalen hoeveel er gegeten wordt (zolang ik diegene ben die opschept). Ik kan niet weten hoeveel honger mijn kind heeft, dan kan ik dus ook niet bepalen dat hij dat moet opeten wat er op het bord ligt. Als ik mijn kind dwing alles op te eten, laat ik hem/haar zijn eigen hongergevoel 'overrulen'. Dan creeer je juist problemen met overgewicht op latere leeftijd.
Als ze groter zijn en zelf opscheppen, wordt het wel een kwestie van 'bord leegeten'. En dan is het inderdaad een goed idee om hen aan te leren kleine porties te nemen.
Als ze groter zijn en zelf opscheppen, wordt het wel een kwestie van 'bord leegeten'. En dan is het inderdaad een goed idee om hen aan te leren kleine porties te nemen.
maandag 9 juli 2012 om 13:23
Ik zit nog even na te denken over het onderwerp en ik ben ook opgevoed met het principe dat je bord leeg gegeten moet worden. Als we echt niet meer konden verdeelde mijn moeder de portie in tweeën en moesten we het ene deel nog wel eten, maar eígenlijk moest het gewoon op. Tot op de dag van vandaag eet ik mijn bord leeg, ook als ik vol zit. Ik luister niet naar mijn buik.
Wat dat betreft is het eten van één schaal samen met anderen, of het tapas-idee van eten (wat ik ook vaak doe, als ik mee eet met anderen) eigenlijk veel beter. Dan eet je gewoon tot je buik zegt dat het klaar is.
Maar goed, ik ben een volwassene en geen peuter.
Wat dat betreft is het eten van één schaal samen met anderen, of het tapas-idee van eten (wat ik ook vaak doe, als ik mee eet met anderen) eigenlijk veel beter. Dan eet je gewoon tot je buik zegt dat het klaar is.
Maar goed, ik ben een volwassene en geen peuter.
maandag 9 juli 2012 om 13:23
Wel eten of niet eten hangt hier ook lang niet altijd samen met lekker of niet lekker. Laatst aten we pannenkoeken en dat wilde hij niet. Wat aardbeitjes wel. Soms is hij gek op vlees en soms wil hij juist het vlees niet eens proeven. We proberen wel eens iets langs zijn mond te halen zodat hij proeft dat iets wel lekker is. Maar verder zou ik niet weten hoe ik mijn kind moest dwingen om iets op te eten. Ik zou het ook niet willen.
maandag 9 juli 2012 om 13:57
Herkenbaar verhaal. Onze dochter van 20 maanden heeft die fase regelmatig. Dan ineens eet ze prima en lijkt ze trek te hebben, maar andere momenten eet ze bijna niets op een dag. Ze gaat dat ook ontzettend dramatisch doen tijdens het avondeten. Ze wil niet gevoerd worden, zelf eten, met of zonder vork, handen enz enz. Ook weigert ze iets te proeven. Ook al weet ik dt ze het wel lekker zou moeten vinden omdat ze het eerdergehad heeft. Ze zit nu ook weer in slechte eetfase. Ze eet 2 hapjes avondeten, als er vlees is dan een heel stuk vlees (mevrouw is verzot op vlees, carnivoor, maar het lijkt me miet gezond toch als ze elke avond veel vlees eet?) .
Ook wil ze ineens geen fruit meer.
In theorie weet ik prima dat je geen strijd moet maken van het eten, ze zelf wel bepaalt hoeveel ze neemt als ze honger heeft enz enz, maar in de praktijk vind ik het heel lastig hoor. Zet ik haar weer vers eten voor, liefdevol bereid, na drukke werkdag en dan smijt ze het gewoon aan de kant en weigert het en gaat hysterisch zitten doen. Nou, ik geef toe dat ik dan zeker wel eens geduld verlies en boos word. Ook al weet ik dat ze het niet perse bewust doet. Lastige fase. Als ik naar haar nichtje van dezelfde leeftijd kijk, dan ben ik weleens jaloers. Die eet zoooo heerlijk. Smikkelt alles naar binnen, maar heeft geen rem. Die blijft eten. Bij haar ben ik idd wel eens bang voor overgewicht later...
Maar goed, ik probeer het zelf meer los te laten....benieuwd of het nog erger gaat worden. Ik ben in ieder geval al zo ver dat ze nu gewoon met ons mee eet en geen potjes meer krijgt... (die at ze wel altijd lekker op)
Ook wil ze ineens geen fruit meer.
In theorie weet ik prima dat je geen strijd moet maken van het eten, ze zelf wel bepaalt hoeveel ze neemt als ze honger heeft enz enz, maar in de praktijk vind ik het heel lastig hoor. Zet ik haar weer vers eten voor, liefdevol bereid, na drukke werkdag en dan smijt ze het gewoon aan de kant en weigert het en gaat hysterisch zitten doen. Nou, ik geef toe dat ik dan zeker wel eens geduld verlies en boos word. Ook al weet ik dat ze het niet perse bewust doet. Lastige fase. Als ik naar haar nichtje van dezelfde leeftijd kijk, dan ben ik weleens jaloers. Die eet zoooo heerlijk. Smikkelt alles naar binnen, maar heeft geen rem. Die blijft eten. Bij haar ben ik idd wel eens bang voor overgewicht later...
Maar goed, ik probeer het zelf meer los te laten....benieuwd of het nog erger gaat worden. Ik ben in ieder geval al zo ver dat ze nu gewoon met ons mee eet en geen potjes meer krijgt... (die at ze wel altijd lekker op)
maandag 9 juli 2012 om 14:02
Famke, ik snijd zelf altijd eerst een stukje vlees af en doe er aardappeltjes en groente bij. Als Ko dat (bijna) op heeft kan hij nog een stukje vlees krijgen en wat aardappels en groenten. Maar hij krijgt niet een heel groot stuk vlees aan het begin want dan zou hij soms alleen dat grote stuk vlees eten en verder niets.
maandag 9 juli 2012 om 17:18
maandag 9 juli 2012 om 19:01
Ko heeft vanavond alleen gebakken aardappeltjes gegeten. En ketchup.Handig hoor, groente in een tube
Als hij een paar avonden slecht gegeten heeft maak ik bij de lunch (of het avondeten) wel eens een romige soep met broccoli of met courgette en dan de staafmixer er in. Wil het binnenkort ook eens met pompoen doen en zat al te denken of er nog meer groentes zijn waar je dit mee kan doen. Tomaat natuurlijk. Nog meer ideeen hier toevallig?
Als hij een paar avonden slecht gegeten heeft maak ik bij de lunch (of het avondeten) wel eens een romige soep met broccoli of met courgette en dan de staafmixer er in. Wil het binnenkort ook eens met pompoen doen en zat al te denken of er nog meer groentes zijn waar je dit mee kan doen. Tomaat natuurlijk. Nog meer ideeen hier toevallig?
maandag 9 juli 2012 om 20:22
Volgens mij is er een misverstand wat betreft broodjes en boterhammen. Hier (in West-Friesland) zeggen we broodjes als we boterhammen bedoelen.. Ik denk dat TO dat bedoeld en dus geen pistolets oid..
Als mijn man en ik uit elkaar gaan hoop ik niet dat hij een vrouw treft die de warme maaltijd de volgende dag weer bij het kind voorzet... brrrrrrrrr..... ik dacht dat dit soort dingen alleen in grootmoeders tijd voorkwamen...
Als mijn man en ik uit elkaar gaan hoop ik niet dat hij een vrouw treft die de warme maaltijd de volgende dag weer bij het kind voorzet... brrrrrrrrr..... ik dacht dat dit soort dingen alleen in grootmoeders tijd voorkwamen...
maandag 9 juli 2012 om 20:24
Waar ik gister nog zo " hoog van de toren blies" dat onze zoon na een jaar eindelijk weer avond eet.. At hij vanavond helemaal NIKS! Had hij ook al aangekondigd mama ik ga niet eten. Ik zei dat hoeft ook niet maar dan straks ook geen pap of toetje(was zelf gemaakte cake)
Hij kwam voor de goede orde wel aan tafel zitten.. Maar eiste wel toetje of pap .. Zucht.. Heb voet bij stuk gehouden en nogmaals benadrukt dat hij als hij zijn eten heeft geproeft wel pap mag..
Nee dit wilde hij niet..
En nu voel ik me rot, hij ligt in bed en heeft na de late lunch van 2 uur niks meer gegeten..
Vanmorgen om 10 uur heeft hij een advil te pakken gehad en daarvan zou hij best wat buikpijn kunnen krijgen volgens de HA.. Misschien is dat de reden van niet eten. Maar toch hij heeft wel om 14 uur de lunch op. Ik voel me nu even een onverlaat als moeder..
Maar vond het wel duidelijk voor hem om consequent te blijven..
Hij kwam voor de goede orde wel aan tafel zitten.. Maar eiste wel toetje of pap .. Zucht.. Heb voet bij stuk gehouden en nogmaals benadrukt dat hij als hij zijn eten heeft geproeft wel pap mag..
Nee dit wilde hij niet..
En nu voel ik me rot, hij ligt in bed en heeft na de late lunch van 2 uur niks meer gegeten..
Vanmorgen om 10 uur heeft hij een advil te pakken gehad en daarvan zou hij best wat buikpijn kunnen krijgen volgens de HA.. Misschien is dat de reden van niet eten. Maar toch hij heeft wel om 14 uur de lunch op. Ik voel me nu even een onverlaat als moeder..
Maar vond het wel duidelijk voor hem om consequent te blijven..
maandag 9 juli 2012 om 20:48
maandag 9 juli 2012 om 21:01
quote:lilaemme schreef op 09 juli 2012 @ 01:44:
[...]
Ze waren twee en drie, inmiddels vier en zes. En ze aten en eten alles. Lastig he, als een ander een andere methode aanhangt dan jij die nog werkt ook... Nogmaals: peuters hebben het geprobeerd, heeft bij ons niet gewerkt en ze eten alles...
Deze methode werkt bij mijn peuter ook. Hij is 3 en stopte al weken na 2 happen met eten. Ook geen strijd van gemaakt, maar toen hij dat weer deed met boerenkool (dat we speciaal eten voor hem in de zomer) heb ik het de volgende ochtend weer voor zijn neus gezet. Hij heeft het zonder morren opgegeten en de strijd is weer over. Hij eet verder alles. Gevulde paprika, wraps, goulash... Allerlei dingen waar ik nog begrip voor zou hebben als hijhet niet zou eten.
Voor to, investeer in een consequente aanpak. Kost even wat meer energie, maar je hebt er een hoop plezier van!
[...]
Ze waren twee en drie, inmiddels vier en zes. En ze aten en eten alles. Lastig he, als een ander een andere methode aanhangt dan jij die nog werkt ook... Nogmaals: peuters hebben het geprobeerd, heeft bij ons niet gewerkt en ze eten alles...
Deze methode werkt bij mijn peuter ook. Hij is 3 en stopte al weken na 2 happen met eten. Ook geen strijd van gemaakt, maar toen hij dat weer deed met boerenkool (dat we speciaal eten voor hem in de zomer) heb ik het de volgende ochtend weer voor zijn neus gezet. Hij heeft het zonder morren opgegeten en de strijd is weer over. Hij eet verder alles. Gevulde paprika, wraps, goulash... Allerlei dingen waar ik nog begrip voor zou hebben als hijhet niet zou eten.
Voor to, investeer in een consequente aanpak. Kost even wat meer energie, maar je hebt er een hoop plezier van!
maandag 9 juli 2012 om 21:02
quote:sugarmiss schreef op 09 juli 2012 @ 12:53:
[quote]lilaemme schreef op 09 juli 2012 @ 12:26:
[...]
Stel je toch niet zo aan! Al die ge-wel-di-ge moeders die het allemaal zo goed weten, zijn wel degenen die met peuters zitten die niet willen eten. De ''strijd aangaan'' vinden ze zielig en zou slecht zijn, maar ondertussen wordt hier wel het ene na het andere topic geopend over deze ''fase", met de vraag: wat moet ik nou?
Wel grappig he, dat de kinderen hier gewoon lekker zitten te eten (quote]
D moeders die niet de strijd aangaan en niet allerlei vreemde regels hebben bedacht die openen geen topic met wat moet ik nou.
Die hoeven namelijk helemaal niets. Die laten hun kind gewoon lekker zelf uitzoeken of hij wel of niet wil eten en vinden dat prima.
Jij bent er trots op dat je stiefkinderen zo goed eten. Waarom eigenlijk? Eten is toch geen prestatie. Het is gewoon een eerste levensbehoefte. Gezamenlijk eten en ondertussen gezellig de dag doornemen is leuk en van lekker eten kan je genieten maar het is geen prestatie.
Nee, het is geen prestatie, maar het is wel belangrijk dat de kinderen goed eten. Als ik om me heen zie dat kinderen van vriendinnen alleen maar kale pasta willen eten en witbrood met hagelslag, dan vraag ik me af waar ze allemaal mee bezig zijn. Wij hebben dus welgeteld 1 hele dag ''strijd" gehad over een bordje eten waarvan peuterlief zei: dit ga ik niet eten (zonder het te proeven). De volgende ochtend had ze trek, at het bordje leeg en voegde er nog doodleuk aan toe: dat was lekker. 's Avonds zei ze: ik ga gewoon mijn bord leegeten, dat is gezelliger. Daarmee was de kous af.
Soms vinden de kinderen iets niet zo lekker en dat delen ze dan mede, maar dan nog eten ze gewoon. En wij zorgen ervoor dat we de ene dag iets maken wat ze heel lekker vinden (pasta met ''rode groentensaus'' en de andere dag iets nieuws.
Omdat ze zoveel verschillende smaken proeven, gaan ze dingen ook waarderen. En soms vinden ze iets het ene jaar wel lekker en het jaar erop niet meer (zo). Wat frizzy schrijft over: de helft hoeven opeten: nu ze wat ouder zijn, scheppen ze inderdaad zelf op en dat eten ze dan op. Ze snappen nu ook dat als je gewoon met een klein beetje begint, je altijd nog meer kunt nemen.
Toen ze nog heel klein waren kregen ze van ons een schepje eten en als ze nog meer wilden kon dat. Ik ben er echt van overtuigd dat als we hadden toegegeven aan het "dit eet ik niet", dan hadden we dit soort situaties veel vaker gehad. Dat de regels bij ons anders zijn, dan bij hun moeder is bekend. Zij zit er regelmatig mee dat de kinderen niet willen eten en dat dan ook niet doen. Zijn dezelfde kinderen, he... Maar dan wel blijven vragen om toetjes...
Tapas eten is trouwens ook een hele goede manier om allerlei verschillende smaken te proberen. Hoeven we met de kinderen van goede vrienden van ons niet te proberen: die zijn inmiddels rond de tien en halen nog steeds hun neus op voor eten. Lusten naast patat en kipnuggets alleen aardappels, vlees en sommige groenten. ''Gatver" is daar een standaard reactie op avondeten. Nou, dan maar liever een paar keer eten afdwingen, dan dat eeuwige gezanik aan tafel.
[quote]lilaemme schreef op 09 juli 2012 @ 12:26:
[...]
Stel je toch niet zo aan! Al die ge-wel-di-ge moeders die het allemaal zo goed weten, zijn wel degenen die met peuters zitten die niet willen eten. De ''strijd aangaan'' vinden ze zielig en zou slecht zijn, maar ondertussen wordt hier wel het ene na het andere topic geopend over deze ''fase", met de vraag: wat moet ik nou?
Wel grappig he, dat de kinderen hier gewoon lekker zitten te eten (quote]
D moeders die niet de strijd aangaan en niet allerlei vreemde regels hebben bedacht die openen geen topic met wat moet ik nou.
Die hoeven namelijk helemaal niets. Die laten hun kind gewoon lekker zelf uitzoeken of hij wel of niet wil eten en vinden dat prima.
Jij bent er trots op dat je stiefkinderen zo goed eten. Waarom eigenlijk? Eten is toch geen prestatie. Het is gewoon een eerste levensbehoefte. Gezamenlijk eten en ondertussen gezellig de dag doornemen is leuk en van lekker eten kan je genieten maar het is geen prestatie.
Nee, het is geen prestatie, maar het is wel belangrijk dat de kinderen goed eten. Als ik om me heen zie dat kinderen van vriendinnen alleen maar kale pasta willen eten en witbrood met hagelslag, dan vraag ik me af waar ze allemaal mee bezig zijn. Wij hebben dus welgeteld 1 hele dag ''strijd" gehad over een bordje eten waarvan peuterlief zei: dit ga ik niet eten (zonder het te proeven). De volgende ochtend had ze trek, at het bordje leeg en voegde er nog doodleuk aan toe: dat was lekker. 's Avonds zei ze: ik ga gewoon mijn bord leegeten, dat is gezelliger. Daarmee was de kous af.
Soms vinden de kinderen iets niet zo lekker en dat delen ze dan mede, maar dan nog eten ze gewoon. En wij zorgen ervoor dat we de ene dag iets maken wat ze heel lekker vinden (pasta met ''rode groentensaus'' en de andere dag iets nieuws.
Omdat ze zoveel verschillende smaken proeven, gaan ze dingen ook waarderen. En soms vinden ze iets het ene jaar wel lekker en het jaar erop niet meer (zo). Wat frizzy schrijft over: de helft hoeven opeten: nu ze wat ouder zijn, scheppen ze inderdaad zelf op en dat eten ze dan op. Ze snappen nu ook dat als je gewoon met een klein beetje begint, je altijd nog meer kunt nemen.
Toen ze nog heel klein waren kregen ze van ons een schepje eten en als ze nog meer wilden kon dat. Ik ben er echt van overtuigd dat als we hadden toegegeven aan het "dit eet ik niet", dan hadden we dit soort situaties veel vaker gehad. Dat de regels bij ons anders zijn, dan bij hun moeder is bekend. Zij zit er regelmatig mee dat de kinderen niet willen eten en dat dan ook niet doen. Zijn dezelfde kinderen, he... Maar dan wel blijven vragen om toetjes...
Tapas eten is trouwens ook een hele goede manier om allerlei verschillende smaken te proberen. Hoeven we met de kinderen van goede vrienden van ons niet te proberen: die zijn inmiddels rond de tien en halen nog steeds hun neus op voor eten. Lusten naast patat en kipnuggets alleen aardappels, vlees en sommige groenten. ''Gatver" is daar een standaard reactie op avondeten. Nou, dan maar liever een paar keer eten afdwingen, dan dat eeuwige gezanik aan tafel.