Kinderen
alle pijlers
Pff, peuter...
zondag 8 juli 2012 om 23:37
Hallo allemaal,
Ik ben een poos niet op dit forum geweest en heb dus ook een lange tijd niks geplaatst. Maar ik zit er nu even helemaal doorheen wat betreft mijn peuter van 2 jaar en 2 maanden.
Een aantal maanden geleden ging het allemaal nog goed. Ze kreeg 's ochtends een fles en een broodje, rond half 11 een koekje of chocolaatje en om half 1 at ze 2 tot 3 broodjes. Dan rond 15.00/15.30u. fruit en om 18.00u avond eten, hier at ze altijd wel wat van en daarna een schaaltje yoghurt.
Maar nu is het (al een tijdje) echt een regelrechte ramp qua eten en ook het naar bed gaan is weer een drama.
's ochtends krijgt ze nog een flesje met 120 water en 4 schepjes voeding die drinkt ze altijd leeg, dan krijgt ze ook een broodje maar eet deze vaak niet helemaal op. Als tussendoortje geef ik haar dan wat fruit, waar ze meestal een helft van eet. Tussen de middag eet ze misschien een paar stukjes brood. Dan slaapt ze 1,5 tot 2 uur. En daarna mag ze een tussendoortje, ze wil nu alleen nog maar chocola!!! En ze zeurt daar net zo lang om totdat ik er helemaal gestoord van wordt, ik bied haar allerlei andere dingen aan. Appel, banaan, biscuitje, maar dat wil ze dan gewoon niet! En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg. 's Avonds wil ze al helemaal niet aan haar groente beginnen, zelfs niet proeven! Alleen maar vlees een paar hapjes en ze wil ook geen toetje. Heb al van alles geprobeerd, maar ze eet het niet. Dus het enige wat ze aan melk binnen krijgt is de fles van 's ochtends, verder niks (ze wil verder op de dag ook geen fles)! Vaak geef ik haar maar voor het slapen gaan een stuk ontbijtkoek, want anders heeft ze een lege maag en slaapt ze al helemaal niet.
Wat vinden jullie hiervan? Is dit normaal of moet ik het anders aan gaan pakken. Ze kan bijvoorbeeld helemaal hysterisch worden als ze geen chocola krijgt. En uiteindelijk geef ik dan toch maar er aan toe Om maar van het gezeur af te zijn.
Ik ben een poos niet op dit forum geweest en heb dus ook een lange tijd niks geplaatst. Maar ik zit er nu even helemaal doorheen wat betreft mijn peuter van 2 jaar en 2 maanden.
Een aantal maanden geleden ging het allemaal nog goed. Ze kreeg 's ochtends een fles en een broodje, rond half 11 een koekje of chocolaatje en om half 1 at ze 2 tot 3 broodjes. Dan rond 15.00/15.30u. fruit en om 18.00u avond eten, hier at ze altijd wel wat van en daarna een schaaltje yoghurt.
Maar nu is het (al een tijdje) echt een regelrechte ramp qua eten en ook het naar bed gaan is weer een drama.
's ochtends krijgt ze nog een flesje met 120 water en 4 schepjes voeding die drinkt ze altijd leeg, dan krijgt ze ook een broodje maar eet deze vaak niet helemaal op. Als tussendoortje geef ik haar dan wat fruit, waar ze meestal een helft van eet. Tussen de middag eet ze misschien een paar stukjes brood. Dan slaapt ze 1,5 tot 2 uur. En daarna mag ze een tussendoortje, ze wil nu alleen nog maar chocola!!! En ze zeurt daar net zo lang om totdat ik er helemaal gestoord van wordt, ik bied haar allerlei andere dingen aan. Appel, banaan, biscuitje, maar dat wil ze dan gewoon niet! En uiteindelijk geef ik haar dan maar zo'n Kinder reepje, dit is hap slik weg. 's Avonds wil ze al helemaal niet aan haar groente beginnen, zelfs niet proeven! Alleen maar vlees een paar hapjes en ze wil ook geen toetje. Heb al van alles geprobeerd, maar ze eet het niet. Dus het enige wat ze aan melk binnen krijgt is de fles van 's ochtends, verder niks (ze wil verder op de dag ook geen fles)! Vaak geef ik haar maar voor het slapen gaan een stuk ontbijtkoek, want anders heeft ze een lege maag en slaapt ze al helemaal niet.
Wat vinden jullie hiervan? Is dit normaal of moet ik het anders aan gaan pakken. Ze kan bijvoorbeeld helemaal hysterisch worden als ze geen chocola krijgt. En uiteindelijk geef ik dan toch maar er aan toe Om maar van het gezeur af te zijn.
maandag 9 juli 2012 om 21:11
maandag 9 juli 2012 om 21:34
Hier is het simpel: als zoon niet wil eten, dan eet 'ie maar niet. We gaan hem niet dwingen. Hij krijgt wat de pot schaft en niks anders. Klooien met eten betekent dat z'n bord weg gehaald wordt. Hij is een hele goede eter, probeert alles. Hij heeft het eten het liefst flink gekruid en met veel knoflook, gekookte groente of aardappels zonder kruiden vindt 'ie niks (wij ook niet, dus dat scheelt, want dat eten we dus ook niet). Een aantal maanden terug gooide hij ineens z'n kont tegen de krib en wilde hij bijna niks meer eten. Jammer dan, dan ging 'ie met een lege maag naar bed. Iets anders dan wat er op tafel stond, kreeg hij gewoon niet. Na niet al te lange tijd was het over en at hij weer prima.
Ik zou er absoluut geen strijd van maken, die win je namelijk toch niet. Kinderen hun avondeten van de vorige dag 's ochtends laten opeten vind ik grenzen aan het belachelijke.
Chocola zou ik je dochter gewoon niet geven. Ze heeft het niet nodig. Als tussendoortje zou ik kiezen voor fruit, stukjes rauwkost of een cracker o.i.d. Zal vast een aantal dagen vervelend worden, aangezien ze die chocola nu gewend is, maar uiteindelijk kiest ze wel eieren voor haar geld.
En, heel belangrijk: nee is nee. Hoe er ook gezeurd wordt, als je eenmaal nee hebt gezegd, moet je niet toegeven. Want dan ben je verloren.
Ik zou er absoluut geen strijd van maken, die win je namelijk toch niet. Kinderen hun avondeten van de vorige dag 's ochtends laten opeten vind ik grenzen aan het belachelijke.
Chocola zou ik je dochter gewoon niet geven. Ze heeft het niet nodig. Als tussendoortje zou ik kiezen voor fruit, stukjes rauwkost of een cracker o.i.d. Zal vast een aantal dagen vervelend worden, aangezien ze die chocola nu gewend is, maar uiteindelijk kiest ze wel eieren voor haar geld.
En, heel belangrijk: nee is nee. Hoe er ook gezeurd wordt, als je eenmaal nee hebt gezegd, moet je niet toegeven. Want dan ben je verloren.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
maandag 9 juli 2012 om 21:34
Lieke, ik snap nooit zo goed waarom ouders hun kinderen eerst een half uur laten zeuren voordat ze iets krijgen. Mijn zus doet dat ook. Als haar zoontjes (tweeling) van 3 om snoep vragen zegt ze eerst 100x nee, laat ze die mannen een half uur huilen om het vervolgens toch te geven. Ik snap daa niks van. Dan is toch het enige wat je ze leert 'als je iets wil moet je eerst een half uur huilen'. als je toch weet dat je kind snoep gaat krijgen (of ik jouw geval choclade) geef het dan in 1x en laat je dochtertje niet leren dat ze moet gaan zeuren. En als je niet wil dat ze het krijgt, dan geef je het gewoon niet. Punt uit. Haal het niet eens in huis, dan kan je niet in de verleiding komen.
Ons zoontje is 1,5 en die eet s ochtends 2 boterhammen en een beker melk (gewone melk, geen poeder). Rond 10 uur fruit + drinken en tegen 12 uur weer 2 boterhammen. Na de slaap peperkoek, eierkoek, tomaatjes, of iets dergelijks. Om 18 uur warm eten + toetje en daarna niks meer. Als hij dagen minder wil eten, prima. Ik dwing niks. Hij heeft normaal gewicht en als hij honger heeft dan meldt hij zich wel. Maar hij krijgt niks lekkers van snoep oid als hij niks eet. En ook voor het slapengaan geen fles of brood meer. Zelf neem je voor het slapengaan ook geen maaltijd meer.
Ik zou me echt niet druk maken om het eet gedrag van dochter. Wel denk ik dat je consequenter moet zijn. Het gedrag van jouw dochter vind ik heel logisch te verklaren. Als jij toegeeft aan lang gezeur dan is niet dochter degene die gestraft mot worden, maar ben jij denk ik degene die moet leren consequent te zijn. Dan verandert dochters gedrag vanzelf.
Ons zoontje is 1,5 en die eet s ochtends 2 boterhammen en een beker melk (gewone melk, geen poeder). Rond 10 uur fruit + drinken en tegen 12 uur weer 2 boterhammen. Na de slaap peperkoek, eierkoek, tomaatjes, of iets dergelijks. Om 18 uur warm eten + toetje en daarna niks meer. Als hij dagen minder wil eten, prima. Ik dwing niks. Hij heeft normaal gewicht en als hij honger heeft dan meldt hij zich wel. Maar hij krijgt niks lekkers van snoep oid als hij niks eet. En ook voor het slapengaan geen fles of brood meer. Zelf neem je voor het slapengaan ook geen maaltijd meer.
Ik zou me echt niet druk maken om het eet gedrag van dochter. Wel denk ik dat je consequenter moet zijn. Het gedrag van jouw dochter vind ik heel logisch te verklaren. Als jij toegeeft aan lang gezeur dan is niet dochter degene die gestraft mot worden, maar ben jij denk ik degene die moet leren consequent te zijn. Dan verandert dochters gedrag vanzelf.
maandag 9 juli 2012 om 21:37
quote:sugarmiss schreef op 09 juli 2012 @ 12:53:
Jij bent er trots op dat je stiefkinderen zo goed eten. Waarom eigenlijk? Eten is toch geen prestatie. Het is gewoon een eerste levensbehoefte. Gezamenlijk eten en ondertussen gezellig de dag doornemen is leuk en van lekker eten kan je genieten maar het is geen prestatie.
Als ik mijn ouders, schoonouders, vrienden, kennissen, en kinderverzorgsters van de kinderopvang moet geloven, is goed eten voor een peuter wel een indrukwekkende prestatie. Ze jubelen stuk voor stuk over wat een goede eter mijn dochter is. Die enkele keer dat ze niet wil eten, is de keer dat ze ziek is. Ze lust alles en wil overal van proeven.
Ik weiger te geloven dat de mate van eten enkel van een kind afhangt. Ik denk dat de ouders hier een belangrijke rol in spelen, hun eetgewoonten zijn het voorbeeld voor hun kind, de smaakontwikkeling begint al in de baarmoeder, en gaat verder in de borstvoeding.
Jij bent er trots op dat je stiefkinderen zo goed eten. Waarom eigenlijk? Eten is toch geen prestatie. Het is gewoon een eerste levensbehoefte. Gezamenlijk eten en ondertussen gezellig de dag doornemen is leuk en van lekker eten kan je genieten maar het is geen prestatie.
Als ik mijn ouders, schoonouders, vrienden, kennissen, en kinderverzorgsters van de kinderopvang moet geloven, is goed eten voor een peuter wel een indrukwekkende prestatie. Ze jubelen stuk voor stuk over wat een goede eter mijn dochter is. Die enkele keer dat ze niet wil eten, is de keer dat ze ziek is. Ze lust alles en wil overal van proeven.
Ik weiger te geloven dat de mate van eten enkel van een kind afhangt. Ik denk dat de ouders hier een belangrijke rol in spelen, hun eetgewoonten zijn het voorbeeld voor hun kind, de smaakontwikkeling begint al in de baarmoeder, en gaat verder in de borstvoeding.
maandag 9 juli 2012 om 21:57
quote:-kaetje- schreef op 09 juli 2012 @ 20:48:
[...]
Hoe maak je dat (ongeveer)?
Die andere soepen maak ik met wat water, melk, groente, bouillontablet en dan wat roomkaas/kruidenkaas/creme fraiche of wat ik maar in huis heb. Kan dat met wortels ook zo?Ja, een kindervariant zou ik zo maken. Wortels gewoon in de bouillon koken tot ze zacht genoeg zijn en dan de hele bubs pureren. Lekker
[...]
Hoe maak je dat (ongeveer)?
Die andere soepen maak ik met wat water, melk, groente, bouillontablet en dan wat roomkaas/kruidenkaas/creme fraiche of wat ik maar in huis heb. Kan dat met wortels ook zo?Ja, een kindervariant zou ik zo maken. Wortels gewoon in de bouillon koken tot ze zacht genoeg zijn en dan de hele bubs pureren. Lekker
maandag 9 juli 2012 om 21:58
Ik denk dat het een combinatie is: het hebben van een makkelijke eter en de aanpak van de ouders. Mijn man bijvoorbeeld lust ook alles, vroeger ook nooit problemen gehad met eten, nooit moeilijk gedaan. Zijn zusje daarentegen lustte niks. Altijd gezanik aan tafel en de ouders gaven eraan toe: dan toch maar appelmoes over haar eten, toch maar een boterham voor haar smeren. Resultaat: meid lust nog steeds niks. Het zal dus in haar gezeten hebben, maar de ouders hebben het ook in de hand gewerkt.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
maandag 9 juli 2012 om 22:16
Chryssa, ik beweer niet dat opvoeden helemaal geen zin heeft , maar als een kind een goede eter is, van het begin af aan, dan is dat volgens mij gewoon een kwestie van geluk. En als zo'n goede eter een keer een fase heeft waarin hij minder goed eet, en daarna weer vrolijk verder eet, dan is dat denk ik ook gewoon een fase waar de ouders gelukkig niet al te knullig op hebben gereageerd, maar in principe ook weer gewoon iets dat vanzelf weer over was gegaan.
In mijn omgeving ken ik ook een kind zoals jouw schoonzus, alleen gaven de ouders er niet aan toe. Kind is nu 9, en eet nog steeds niet. Zijn zus eet als een bootwerker. "Er niet aan toe geven' is ook geen garantie voor succes.
In mijn omgeving ken ik ook een kind zoals jouw schoonzus, alleen gaven de ouders er niet aan toe. Kind is nu 9, en eet nog steeds niet. Zijn zus eet als een bootwerker. "Er niet aan toe geven' is ook geen garantie voor succes.
maandag 9 juli 2012 om 22:22
quote:Miffy schreef op 09 juli 2012 @ 12:37:
Mjdh,
[...]
In zijn zesde maand? Met vijf maanden en een beetje, dus? Kan me niet voorstellen dat je toen echt dacht "Daar zijn we dus vanaf", want op die leeftijd valt het nog niet mee om op een andere manier (tenzij je bv geeft) voldoende vocht in je kind te krijgen, duidelijk of niet.
Verder eens met Reglisse, alleen worden die van ons als ze een dag niet goed gegeten hebben níet 's nachts wakker van de honger: kennelijk is dat iets wat zij heel goed zelf kunnen regelen (en zoals Lilla aangeeft: dat is niet mijn verdienste - al denk ik wel dat je ze dat vermogen af kunt leren door te dwingen een bord leeg te eten).Ja, met 6 maanden. Na 6 maanden minstens 8 uur per dag met alleen maar voeding en voeden bezig te zijn geweest, dacht ik letterlijk: daar zijn we vanaf. Vanaf zijn 6e maand gaven we melk met pap met een lepeltje en uit rietjesbekertjes. En zijn we gaan oefenen met een Difrax oefenbeker. Vertel mij niet hoe moeilijk het is om een klein kind vocht te geven. Pffffff. Zoon is inmiddels 3 maar het ik kan me binnen 3 seconden het gevoel terughalen hoe het was elke dag. Die strijd, die wanhoop. Het zweet staat me weer op mijn rug als ik er aan denk.
Mjdh,
[...]
In zijn zesde maand? Met vijf maanden en een beetje, dus? Kan me niet voorstellen dat je toen echt dacht "Daar zijn we dus vanaf", want op die leeftijd valt het nog niet mee om op een andere manier (tenzij je bv geeft) voldoende vocht in je kind te krijgen, duidelijk of niet.
Verder eens met Reglisse, alleen worden die van ons als ze een dag niet goed gegeten hebben níet 's nachts wakker van de honger: kennelijk is dat iets wat zij heel goed zelf kunnen regelen (en zoals Lilla aangeeft: dat is niet mijn verdienste - al denk ik wel dat je ze dat vermogen af kunt leren door te dwingen een bord leeg te eten).Ja, met 6 maanden. Na 6 maanden minstens 8 uur per dag met alleen maar voeding en voeden bezig te zijn geweest, dacht ik letterlijk: daar zijn we vanaf. Vanaf zijn 6e maand gaven we melk met pap met een lepeltje en uit rietjesbekertjes. En zijn we gaan oefenen met een Difrax oefenbeker. Vertel mij niet hoe moeilijk het is om een klein kind vocht te geven. Pffffff. Zoon is inmiddels 3 maar het ik kan me binnen 3 seconden het gevoel terughalen hoe het was elke dag. Die strijd, die wanhoop. Het zweet staat me weer op mijn rug als ik er aan denk.
maandag 9 juli 2012 om 22:34
mjdh, Dat heeft onze zoon ook gehad, alleen was hij toen 9 maanden. Van de één op de andere dag hoefde hij geen fles meer. Met geen mogelijkheid kregen we het erin. Dus vanaf toen dronk hij uit een tuitbeker. Gelukkig waren we al met 5 maanden begonnen met oefenen met die beker, anders was het vast een heel gedoe geweest .
Miffy, dat denk ik ook wel, hoor. Zoals ik al zei, onze zoon eet hartstikke goed, maar ik ga mezelf daar niet voor op de borst kloppen. We hebben voor het grootste gedeelte gewoon geluk gehad. En dan nog kan het zo veranderen. Ik ga er maar gewoon een beetje van uit dat er echt wel weer een periode komt dat hij besluit om niks meer te lusten. Over vijf weken ben ik uitgerekend van onze tweede en je zult zien dat dat een terroristje is wat eten betreft. En daar zitten we dan straks met ons goede gedrag als ouders .
Miffy, dat denk ik ook wel, hoor. Zoals ik al zei, onze zoon eet hartstikke goed, maar ik ga mezelf daar niet voor op de borst kloppen. We hebben voor het grootste gedeelte gewoon geluk gehad. En dan nog kan het zo veranderen. Ik ga er maar gewoon een beetje van uit dat er echt wel weer een periode komt dat hij besluit om niks meer te lusten. Over vijf weken ben ik uitgerekend van onze tweede en je zult zien dat dat een terroristje is wat eten betreft. En daar zitten we dan straks met ons goede gedrag als ouders .
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 10 juli 2012 om 00:18
TO is erg druk geweest vandaag met haar peuter en vanavond met het lezen van alle reacties 
Dat zijn me er wat!!
Vandaag maar gelijk begonnen met "aanpakken" en het was eigenlijk best een goede dag al zeg ik het zelf!
Ze krijgt overigens alleen 's ochtends een fles, de rest van de dag drinkt ze uit een beker. Maar omdat ze zo moeizaam melkproducten drinkt hou ik liever dan nog even die ochtendfles vast, zodat ze dat in iedergeval binnen heeft.
Vanochtend heb ik haar na de fles een broodje gegeven, ze at deze eerst niet op. Ik liet het broodje gewoon staan en tussendoor zeurde ze inderdaad weer om chocola. Ik heb gezegd dat ze haar broodje op moest eten en dat er geen chocola was. Pas tegen half 12 at ze dan toch maar haar broodje op. Om half 1 alweer aan tafel voor de lunch, ze at zowaar 1 broodje met kipfilet en 1 met chocopasta. Daarbij had ik een bekertje melk, maar na 1 slokje liet ze dat staan en wilde ze appelsap. Ze wilde haar melk echt niet. Dus heb gezegd dat ze dan water kon krijgen en dat was goed (maar een paar slokjes, maar toch)!
Daarna naar bed en toen ze wakker werd een kiwi geschild, eerst moest 'mama' een hapje, oke dat doe ik dan om te laten zien dat het lekker is. Daarna at ze hem in een stuk door op! Ze wilde er nog een. Nog eentje geschild, maar die liet ze staan. Het chocola verhaal kwam weer, maar ik vertelde haar nogmaals dat er geen chocola was. Na nog een paar keer zeuren ging ze maar wat anders doen. Tussendoor nog een paar slokjes water gedronken. Tot etenstijd geen tussendoortje gehad, de kiwi stond nog voor haar op tafel dus daar kon ze zo verder mee gaan als ze wilde. Maar dat deed ze niet.
Tijdens het eten koken, nog een paar keer dochterlief zeurend om een chocolaatje in de keuken gehad. Ik liet haar zien dat ik aan het koken was en dat we zo aan tafel zouden gaan om te eten. Toen het eten bijna klaar was, wilde ze al aan tafel! Een bordje voor haar gemaakt (wortels, doperwten, aardappels en stukjes kip). De kip ging er gelijk in (dat eet ze altijd wel, ze is gek op vlees). Ze heeft wel een stukje aardappel in haar mond gehad, maar tufte deze uit. Ook heeft ze een worteltje geproefd, maar deze tufte ze ook uit. Ze wou eigenlijk alleen maar kip, is het dan erg om haar wat meer kip te geven? Ze heeft uiteindelijk van haar aardappels en wortels geproefd. Dus dat is toch al best goed, dat ze het in ieder geval geprobeerd heeft toch?
Als toetje yoghurt met een beetje roosviceesiroop, hier heeft ze alleen in zitten roeren en niks van gegeten. Het was wel heel gezellig aan tafel!!
De kiwi stond nog steeds op de salontafel deze at ze toen nog maar even op toen we van tafel waren. Ook dronk ze nog een glaasje water en een half glaasje appelsap (de eerste appelsap van de dag!).
Oh ja, met broodjes bedoel ik gewoon boterhammen (meestal volkoren).
Ik weet niet wat morgen brengt natuurlijk, dan is ze bij oma omdat ik aan het werk ben. En woensdag is ze bij mijn schoonmoeder. Dus donderdag heb ik haar weer voor mezelf. Ik zal wel aan beide oma's laten weten waar ik mee bezig ben en vragen of ze daar een beetje rekening mee willen houden.
Dat zijn me er wat!!Vandaag maar gelijk begonnen met "aanpakken" en het was eigenlijk best een goede dag al zeg ik het zelf!
Ze krijgt overigens alleen 's ochtends een fles, de rest van de dag drinkt ze uit een beker. Maar omdat ze zo moeizaam melkproducten drinkt hou ik liever dan nog even die ochtendfles vast, zodat ze dat in iedergeval binnen heeft.
Vanochtend heb ik haar na de fles een broodje gegeven, ze at deze eerst niet op. Ik liet het broodje gewoon staan en tussendoor zeurde ze inderdaad weer om chocola. Ik heb gezegd dat ze haar broodje op moest eten en dat er geen chocola was. Pas tegen half 12 at ze dan toch maar haar broodje op. Om half 1 alweer aan tafel voor de lunch, ze at zowaar 1 broodje met kipfilet en 1 met chocopasta. Daarbij had ik een bekertje melk, maar na 1 slokje liet ze dat staan en wilde ze appelsap. Ze wilde haar melk echt niet. Dus heb gezegd dat ze dan water kon krijgen en dat was goed (maar een paar slokjes, maar toch)!
Daarna naar bed en toen ze wakker werd een kiwi geschild, eerst moest 'mama' een hapje, oke dat doe ik dan om te laten zien dat het lekker is. Daarna at ze hem in een stuk door op! Ze wilde er nog een. Nog eentje geschild, maar die liet ze staan. Het chocola verhaal kwam weer, maar ik vertelde haar nogmaals dat er geen chocola was. Na nog een paar keer zeuren ging ze maar wat anders doen. Tussendoor nog een paar slokjes water gedronken. Tot etenstijd geen tussendoortje gehad, de kiwi stond nog voor haar op tafel dus daar kon ze zo verder mee gaan als ze wilde. Maar dat deed ze niet.
Tijdens het eten koken, nog een paar keer dochterlief zeurend om een chocolaatje in de keuken gehad. Ik liet haar zien dat ik aan het koken was en dat we zo aan tafel zouden gaan om te eten. Toen het eten bijna klaar was, wilde ze al aan tafel! Een bordje voor haar gemaakt (wortels, doperwten, aardappels en stukjes kip). De kip ging er gelijk in (dat eet ze altijd wel, ze is gek op vlees). Ze heeft wel een stukje aardappel in haar mond gehad, maar tufte deze uit. Ook heeft ze een worteltje geproefd, maar deze tufte ze ook uit. Ze wou eigenlijk alleen maar kip, is het dan erg om haar wat meer kip te geven? Ze heeft uiteindelijk van haar aardappels en wortels geproefd. Dus dat is toch al best goed, dat ze het in ieder geval geprobeerd heeft toch?
Als toetje yoghurt met een beetje roosviceesiroop, hier heeft ze alleen in zitten roeren en niks van gegeten. Het was wel heel gezellig aan tafel!!
De kiwi stond nog steeds op de salontafel deze at ze toen nog maar even op toen we van tafel waren. Ook dronk ze nog een glaasje water en een half glaasje appelsap (de eerste appelsap van de dag!).
Oh ja, met broodjes bedoel ik gewoon boterhammen (meestal volkoren).
Ik weet niet wat morgen brengt natuurlijk, dan is ze bij oma omdat ik aan het werk ben. En woensdag is ze bij mijn schoonmoeder. Dus donderdag heb ik haar weer voor mezelf. Ik zal wel aan beide oma's laten weten waar ik mee bezig ben en vragen of ze daar een beetje rekening mee willen houden.
dinsdag 10 juli 2012 om 09:42
quote:Ze wou eigenlijk alleen maar kip, is het dan erg om haar wat meer kip te geven? Ze heeft uiteindelijk van haar aardappels en wortels geproefd.
Of dat erg is, hangt vooral af van je eigen ideeën. Als mijn kinderen iets geproefd hebben, en het niet lekker vinden, hoeven ze het niet te eten. Ze krijgen alleen ook niet altijd meteen iets anders, maar dat is bij mij makkelijker dan bij jou omdat ze eigenlijk nooit maar 1 onderdeel van de maaltijd lekker vinden, dus als ze iets laten staan, blijft er nog wel genoeg over wat ze wel lusten. Als dat een keer niet zo is, geven we wel zonder er veel aandacht aan te besteden een wat zwaarder toetje, maar ik probeer wel te voorkomen dat er een patroon ontstaat waarbij ze bijvoorbeeld gaan roepen dat ze geen groente lusten om meer vlees te krijgen.
Bij jouw dochter zou ik er denk ik op dit moment wat soepeler mee omgaan, omdat het proeven al een stap op zich is: haar nu wel kip geven als ze de rest van het eten ook geproefd heeft, en dat geleidelijk afbouwen kan ook best, en op die manier eis je misschien net wat minder tegelijk van haar. Er zullen vast ook ouders zijn die vinden dat je beter in 1 keer door de zure appel heen kunt bijten en nu op alle fronten streng zijn, maar bij mijn kinderen zou eten daarmee toch wel erg een strijd worden, en zou het lange termijn effect van helemaal niet meegeven denk ik niet erg positief zijn.
Of dat erg is, hangt vooral af van je eigen ideeën. Als mijn kinderen iets geproefd hebben, en het niet lekker vinden, hoeven ze het niet te eten. Ze krijgen alleen ook niet altijd meteen iets anders, maar dat is bij mij makkelijker dan bij jou omdat ze eigenlijk nooit maar 1 onderdeel van de maaltijd lekker vinden, dus als ze iets laten staan, blijft er nog wel genoeg over wat ze wel lusten. Als dat een keer niet zo is, geven we wel zonder er veel aandacht aan te besteden een wat zwaarder toetje, maar ik probeer wel te voorkomen dat er een patroon ontstaat waarbij ze bijvoorbeeld gaan roepen dat ze geen groente lusten om meer vlees te krijgen.
Bij jouw dochter zou ik er denk ik op dit moment wat soepeler mee omgaan, omdat het proeven al een stap op zich is: haar nu wel kip geven als ze de rest van het eten ook geproefd heeft, en dat geleidelijk afbouwen kan ook best, en op die manier eis je misschien net wat minder tegelijk van haar. Er zullen vast ook ouders zijn die vinden dat je beter in 1 keer door de zure appel heen kunt bijten en nu op alle fronten streng zijn, maar bij mijn kinderen zou eten daarmee toch wel erg een strijd worden, en zou het lange termijn effect van helemaal niet meegeven denk ik niet erg positief zijn.
dinsdag 10 juli 2012 om 12:01
Ja ben er zelf ook wel blij mee! Alleen jammer dat ze een slechte nacht heeft gemaakt, maar goed je kan niet alles hebben! En heb inderdaad al beide oma's ingelicht.
Ik wil met eten ook wel extra voorzichtig zijn. Zelf heb ik namelijk vroeger een trauma opgelopen bij een oom van mij. Hij schepte groente en aardappels op voor mij en vertelde daarbij gelijk dat ik het helemaal op moest eten. Halverwege kon ik niet meer en hij werd toen boos op me. Ik MOEST mijn bord leeg eten anders kreeg ik er nog een schep bovenop. Dus daar zat ik brullend (brillend?) aan tafel, mijn oudere broer die ook daar mee at moest ook huilen omdat hij het zo zielig voor me vond. Daarna heb ik nooit meer buitenshuis mee durven eten (bijv bij vriendjes en vriendinnetjes), zelfs als een moeder al aan het eten koken was terwijl ik aan het spelen was met m'n vriendinnetje wilde ik naar huis, want ik was dan bang dat ik moest blijven eten!!!!
Heb echt tot mijn 16e moeite hiermee gehad.
Ik wil met eten ook wel extra voorzichtig zijn. Zelf heb ik namelijk vroeger een trauma opgelopen bij een oom van mij. Hij schepte groente en aardappels op voor mij en vertelde daarbij gelijk dat ik het helemaal op moest eten. Halverwege kon ik niet meer en hij werd toen boos op me. Ik MOEST mijn bord leeg eten anders kreeg ik er nog een schep bovenop. Dus daar zat ik brullend (brillend?) aan tafel, mijn oudere broer die ook daar mee at moest ook huilen omdat hij het zo zielig voor me vond. Daarna heb ik nooit meer buitenshuis mee durven eten (bijv bij vriendjes en vriendinnetjes), zelfs als een moeder al aan het eten koken was terwijl ik aan het spelen was met m'n vriendinnetje wilde ik naar huis, want ik was dan bang dat ik moest blijven eten!!!!
Heb echt tot mijn 16e moeite hiermee gehad.