Kinderen
alle pijlers
Spijt van moederschap
zondag 9 juli 2017 om 12:53
Ik las vanmorgen in de Volkskrant een artikel over vrouwen die spijt hebben van het moederschap, en het enorme taboe dat er omheen hangt.
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrou ... 2e50063f5c
Ik heb een hele lieve, leuke, dappere, eigenwijze dochter, van wie ik enorm veel hou. Toch herken ik veel uit het artikel. Als ik het weer zou mogen doen, zou ik er niet voor kiezen om moeder te worden. Zo. Dat is er uit. Hoe fantastisch mijn dochter ook is, ik mis mijn eigen leven. Ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap. Mijn dochter is inmiddels zeven jaar oud, en ik zou haar nooit meer willen missen, laat dat duidelijk zijn. Maar man, wat vind ik het moederschap zwaar.
Is dit herkenbaar voor iemand?
maandag 10 juli 2017 om 19:28
Waarom zou een dolgelukkige moeder een gevoeld norm opleggen bij haar kind? Waarom zou een dolgelukkige moeder niet dolgelukkig met haar kind om mogen gaan?Snarky schreef: ↑10-07-2017 17:01Natuurlijk gaat geen normaal mens tegen zijn kleine kinderen zeggen dat ze tegenvallen.
Wat ik bedoel is dat ik het heel raar en totaal niet behulpzaam vind om tegen een ander te zeggen dat het niet deugt wat die persoon voelt. Zelf al is dat iets waar je je zelf niets bij voor kunt stellen.
En dat ik hoop dat die zelfbenoemde dolgelukkige moeders niet op die manier met hun kinderen omgaan, als die eens een keer niet aan mama's norm voldoen, wat gevoel betreft.
Ik vind dit best een typische gedachtengang.
maandag 10 juli 2017 om 19:41
Dat staat er ook niet. Ik gun ieder kind de dolgelukkigste moeder ter wereld, want dat is ongetwijfeld het leukst.
Maar stel dat dat kind ook moeder wordt (of vader), en dat bevalt minder dan gehoopt, dan hoop ik dat de dolgelukkige moeders daar iets minder veroordelend en vol onbegrip op reageren dan hier.
maandag 10 juli 2017 om 19:47
Waarom zou dat begrip er dan ineens wel zijn ? Nogmaals : ik zou het ter kennis geving aan nemen, maar ik zou geen begrip hebben in de zin van herkenning.Snarky schreef: ↑10-07-2017 19:41Dat staat er ook niet. Ik gun ieder kind de dolgelukkigste moeder ter wereld, want dat is ongetwijfeld het leukst.
Maar stel dat dat kind ook moeder wordt (of vader), en dat bevalt minder dan gehoopt, dan hoop ik dat de dolgelukkige moeders daar iets minder veroordelend en vol onbegrip op reageren dan hier.
En het bevalt minder dan gehoopt is - voor mij in ieder geval - nog steeds niet eender aan spijt hebben.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 10 juli 2017 om 19:48
Dat kan ik juist heel goed los van elkaar zien. Ik heb geen spijtgevoelens, maar ik vind veel aspecten van het moederschap maar matig, terwijl ik mijn kinderen fantastisch vind.simbalabimba schreef: ↑10-07-2017 18:31Ik heb geprobeerd, na alle berichten die er zijn gepost, me te verplaatsen in het spijt gevoel. Vind het nog steeds heel moeilijk 'het houden van en niet meer willen missen' los te zien van het moederschap.
'Het niet meer willen missen' staat voor mijn gevoel haaks op 'spijt hebben'.
Het gaat mij om het ouderschap als lifestyle. Die lifestyle past gewoon niet goed bij mij. Dat speelt vooral sinds de basisschool. Voor die tijd kon ik dingen nog wel aardig plooien. Maar in deze fase dwingt het ouderschap me om veel socialer te zijn dan ik eigenlijk ben en om veel regelmatiger te leven dan bij mij past. Ik doe het wel, met liefde zelfs, maar lang niet altijd met plezier.
Dat staat los van mijn kinderen. Ik ben dol op ze en vind het heerlijk om ze te zien opgroeien. Ik ga verder totaal niet gebukt onder de verantwoordelijkheid en kan mijn zorgen over de kinderen goed loslaten. Dat aspect van het ouderschap vind ik juist weer niet zo zwaar. Altijd moeten voorleven dan weer wel. Daar slaag ik dan ook niet altijd in.
Er zijn ontzettend veel varianten van moederschap, zoals ook in dat artikel uit de OP staat. Daar zou meer ruimte voor moeten komen.
maandag 10 juli 2017 om 19:52
Even zonder het BGB verhaal maar algemeen:
Lijkt me prima.
Het is alleen niet raar als iemand iets anders ervaart dan je dat zelf doet.
TO vraagt of mensen haar gevoel herkennen.
Haar gevoel van spijt dus.
Dat niet herkennen is geweldig maar het wel herkennen is óók een optie. Die ervaring hoeft niet afgedaan te worden als iets triviaals, wat je gewoon maar even van je af moet zetten en niet moeilijk over moet doen, met een toon van 'want we hebben allemaal wel eens wat.'
Als dat namelijk zou kunnen, dan hadden de moeders die het spijtgevoel herkennen dat echt wel gedaan.
maandag 10 juli 2017 om 19:54
TO schrijft: ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap.blijfgewoonbianca schreef: ↑10-07-2017 19:47Waarom zou dat begrip er dan ineens wel zijn ? Nogmaals : ik zou het ter kennis geving aan nemen, maar ik zou geen begrip hebben in de zin van herkenning.
En het bevalt minder dan gehoopt is - voor mij in ieder geval - nog steeds niet eender aan spijt hebben.
Als jouw dochter met het verhaal van TO bij jou komt, neem je dat dus voor kennisgeving aan, en kun je daar geen begrip voor opbrengen. Want jouw eigen ervaring is anders.
Duidelijk hoor, maar niet leuk voor mensen als TO, die naar mijn mening met hele begrijpelijke dingen worstelen. En ik heb niet eens kinderen.
maandag 10 juli 2017 om 20:01
Helemaal mee eens. Wat schiet je er nu mee op om het te veroordelen?Snarky schreef: ↑10-07-2017 19:41Dat staat er ook niet. Ik gun ieder kind de dolgelukkigste moeder ter wereld, want dat is ongetwijfeld het leukst.
Maar stel dat dat kind ook moeder wordt (of vader), en dat bevalt minder dan gehoopt, dan hoop ik dat de dolgelukkige moeders daar iets minder veroordelend en vol onbegrip op reageren dan hier.
Accepteer het zoals het is en probeer van daar uit een oplossing te vinden.
En zoals ik zei vind ik dat er ook wel wat meer aandacht aan besteed mag worden in de media zodat mensen een vollediger beeld krijgen van het ouderschap. Misschien met acteurs die een werkelijk verhaal naspelen, zoals vroeger met 12 Steden 13 ongelukken.
Natuurlijk zullen er dan nog mensen zijn die spijt hebben, maar je zal er ook mensen de ogen mee openen en henzelf en hun kinderen het leed besparen.
maandag 10 juli 2017 om 20:03
In hoop toch niet dat je mij veroordelend leest en ook niet dat ik dan opeens vol onbegrip op mijn dochter reageer. Dat staat nl ook niet in de posts van de 'dolblije moeders'.Snarky schreef: ↑10-07-2017 19:41Dat staat er ook niet. Ik gun ieder kind de dolgelukkigste moeder ter wereld, want dat is ongetwijfeld het leukst.
Maar stel dat dat kind ook moeder wordt (of vader), en dat bevalt minder dan gehoopt, dan hoop ik dat de dolgelukkige moeders daar iets minder veroordelend en vol onbegrip op reageren dan hier.
Het lijkt mij trouwens ook niet heel erg als je als moeder gewoon zegt dat je iets niet begrijpt. Mijn moeder snapt ook niet alles van mijn gevoelens, dat is helemaal niet erg, we zijn twee verschillende wezens die elkaar soms niet begrijpen. Dat is niet meteen een probleem hoor.
maandag 10 juli 2017 om 20:04
Maar waar ik een beetje mee zit, is dat wat ik spijt noem, ( wel kunnen janken van ellende, het echt, echt diep betreuren, je haren wel uit je hoofd kunnen trekken van ellende , er totaal niet meer blij mee zijn,er een afkeer van krijgen , of een afkeer van jezelf ) dat datzelde woord dus ook gebruikt wordt voor veel minder heftige gevoelens.Eleonora-2 schreef: ↑10-07-2017 19:52Even zonder het BGB verhaal maar algemeen:
Lijkt me prima.
Het is alleen niet raar als iemand iets anders ervaart dan je dat zelf doet.
TO vraagt of mensen haar gevoel herkennen.
Haar gevoel van spijt dus.
Dat niet herkennen is geweldig maar het wel herkennen is óók een optie. Die ervaring hoeft niet afgedaan te worden als iets triviaals, wat je gewoon maar even van je af moet zetten en niet moeilijk over moet doen, met een toon van 'want we hebben allemaal wel eens wat.'
Als dat namelijk zou kunnen, dan hadden de moeders die het spijtgevoel herkennen dat echt wel gedaan.
Als ik spijt heb van mijn auto omdat dat ding constant langs de kant staat, meer benzine zuipt als gedacht, er ok veel meer km's mee gereden waten als verteld, etc dan vervloek ik dat ding. Ga ik hem niet nog eens in de was zetten en er velgen voor kopen.
Als ik het daar mee vergelijk ( maar dat zal wel weer niet mogen ) dan krijg ik het niet kloppend dat je spijt hebt, je kind daar niets van merkt en je zielsveel van je kind houdt. Het zal best, maar ik zie geen beeld. Dan valt het tegen, het is zwaarder dan verwacht, je mist je oude leven,....maar dat is dan geen " echte " spijt. Als ik zeg dat ik spijt heb dat ik niet meer wasmiddel in de aanbieding heb gekocht bedoel ik namelijk ook " beetje jammer " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 10 juli 2017 om 20:06
Wat zijn niet moeders toch veel betere moeders. Sticker ?Snarky schreef: ↑10-07-2017 19:54TO schrijft: ik heb geen spijt van mijn dochter, maar ik heb wel spijt van de keuze voor het moederschap.
Als jouw dochter met het verhaal van TO bij jou komt, neem je dat dus voor kennisgeving aan, en kun je daar geen begrip voor opbrengen. Want jouw eigen ervaring is anders.
Duidelijk hoor, maar niet leuk voor mensen als TO, die naar mijn mening met hele begrijpelijke dingen worstelen. En ik heb niet eens kinderen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 10 juli 2017 om 20:11
Een flink aantal posts had als strekking, niet piepen, schouders eronder, je had het best van tevoren kunnen weten, en als je spijt heb van je moederschap spoor je niet helemaal, die arme schapen van kinderen.Mevrouw75 schreef: ↑10-07-2017 20:03In hoop toch niet dat je mij veroordelend leest en ook niet dat ik dan opeens vol onbegrip op mijn dochter reageer. Dat staat nl ook niet in de posts van de 'dolblije moeders'.
Het lijkt mij trouwens ook niet heel erg als je als moeder gewoon zegt dat je iets niet begrijpt. Mijn moeder snapt ook niet alles van mijn gevoelens, dat is helemaal niet erg, we zijn twee verschillende wezens die elkaar soms niet begrijpen. Dat is niet meteen een probleem hoor.
Ik heb niet geturfd wie wat heeft geschreven, maar als je dat niet vindt dan zou ik me gewoon niet aangesproken voelen als ik jou was. Mijn mening is ook maar gewoon mijn mening.
En natuurlijk kun als moeder (of als wie dan ook) niet alles begrijpen, maar als iemand overduidelijk ergens heel erg mee zit is het toch wel aardig om tenminste te proberen een beetje inlevingsvermogen op te brengen? Al staat het mijlenver van je bed?
maandag 10 juli 2017 om 20:15
Het niveau wordt steeds hoger, hè.blijfgewoonbianca schreef: ↑10-07-2017 20:06Wat zijn niet moeders toch veel betere moeders. Sticker ?
maandag 10 juli 2017 om 20:17
Voor mij is 'als ik het over zou kunnen doen zou ik een andere keuze maken' ook echt iets anders dan spijt.
Ik kan me, met mijn definitie van spijt, ook echt niet of nauwelijks voorstellen dat je spijt hebt van je ouderschap en dat los kunt zien van je kinderen.
En ik lees waarschijnlijk met mijn geenspijtbril, want ik lees nergens veroordeling. Wel onbegrip, en ook wil om het wel te begrijpen.
Ik kan me, met mijn definitie van spijt, ook echt niet of nauwelijks voorstellen dat je spijt hebt van je ouderschap en dat los kunt zien van je kinderen.
En ik lees waarschijnlijk met mijn geenspijtbril, want ik lees nergens veroordeling. Wel onbegrip, en ook wil om het wel te begrijpen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 10 juli 2017 om 20:18
In een ander topic las ik iets over vrouwen die in hun zwangerschap gezondheidsklachten hadden en ongelooflijk verdrietig waren over mensen die zeiden "Iedereen heeft klachten in de zwangerschap, dat hoort erbij, je krijgt er straks een mooie baby voor terug." Ze waren boos, want zij hadden erg veel pijn en natuurlijk waren ze blij met de baby, maar die pijn was er en die wilden ze niet weggekletst zien worden door mensen die het allemaal niet zo spannend of belangrijk vonden.
Moet ik nog verder?
Het is gewoon heel triest als mensen je niet serieus nemen als je hulp nodig hebt.
Moet ik nog verder?
Het is gewoon heel triest als mensen je niet serieus nemen als je hulp nodig hebt.
maandag 10 juli 2017 om 20:20
De een lukt het niet om zich in te leven in een asiel/ gelukszoeker, de ander " kan niks " met het gevoelsleven van een crimineel, hoe hard ze het proberen. Ik kan me heel moeilijk inleven in een gezonde moeder met een gezond kind die daar spijt van heeft.Snarky schreef: ↑10-07-2017 20:11Een flink aantal posts had als strekking, niet piepen, schouders eronder, je had het best van tevoren kunnen weten, en als je spijt heb van je moederschap spoor je niet helemaal, die arme schapen van kinderen.
Nou, dat laatste zeker, ja. Nou weet een kind niet beter, maar een moeder die dingen doet omdat ze nou eenmaal " verplicht " zijn lijkt me toch een stuk minder prettig dan een moeder die er lol in heeft.
Ik heb niet geturfd wie wat heeft geschreven, maar als je dat niet vindt dan zou ik me gewoon niet aangesproken voelen als ik jou was. Mijn mening is ook maar gewoon mijn mening.
En natuurlijk kun als moeder (of als wie dan ook) niet alles begrijpen, maar als iemand overduidelijk ergens heel erg mee zit is het toch wel aardig om tenminste te proberen een beetje inlevingsvermogen op te brengen? Al staat het mijlenver van je bed?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 10 juli 2017 om 20:23
Ik denk dat mijn vader wel een spijt heeft gehad van het ouderschap, maar volgens mij niet van ons. Hij heeft dat ook nooit zo uitgesproken maar het zou me niet verbazen en ik snap dat ook best wel. Scheelt misschien wel dat mijn moeder totaal geen spijt had 
BGB: de heftigheid van gevoelens is denk ik heel moeilijk te vergelijken, zeker tussen personen. Een positief iemand zal hetzelfde gevoel waarschijnlijk anders benoemen dan een wat negatiever iemand.
Ik denk dat TO bedoelt dat er verschillende gevoelens naast elkaar bestaan: spijt van de verandering van haar leven die ze achteraf liever niet gewild had en aan de andere kant de mooie gevoelens voor een kind dat je ziet opgroeien en waar je van houdt. Zelf kan ik dat soort gevoelens ook prima naast elkaar hebben, maar ik denk dat dat echt heel erg verschilt per persoon.
Wat je dan wilt met dat spijtgevoel is ook weer erg persoonlijk. De een zal het onderdrukken, de ander verwerken door er over te praten en een derde lost het op door meer eigen tijd in de bouwen dan de gemiddelde moeder zou doen.
Zelf denk ik dat gevoelens ook juist af kunnen nemen door ze uit te spreken en te kunnen delen. Juist door onderdrukking kunnen gevoelens soms overkoken. Dat 'meehuilen' vind ik dus zo slecht nog niet. Maar ik weet dat de meningen daar ook over verdeeld zijn.
BGB: de heftigheid van gevoelens is denk ik heel moeilijk te vergelijken, zeker tussen personen. Een positief iemand zal hetzelfde gevoel waarschijnlijk anders benoemen dan een wat negatiever iemand.
Ik denk dat TO bedoelt dat er verschillende gevoelens naast elkaar bestaan: spijt van de verandering van haar leven die ze achteraf liever niet gewild had en aan de andere kant de mooie gevoelens voor een kind dat je ziet opgroeien en waar je van houdt. Zelf kan ik dat soort gevoelens ook prima naast elkaar hebben, maar ik denk dat dat echt heel erg verschilt per persoon.
Wat je dan wilt met dat spijtgevoel is ook weer erg persoonlijk. De een zal het onderdrukken, de ander verwerken door er over te praten en een derde lost het op door meer eigen tijd in de bouwen dan de gemiddelde moeder zou doen.
Zelf denk ik dat gevoelens ook juist af kunnen nemen door ze uit te spreken en te kunnen delen. Juist door onderdrukking kunnen gevoelens soms overkoken. Dat 'meehuilen' vind ik dus zo slecht nog niet. Maar ik weet dat de meningen daar ook over verdeeld zijn.
Het is zoals het is
maandag 10 juli 2017 om 20:24
Ook als het gaat om ouderschap? In die context vind ik 'als ik het over kon doen, deed ik het anders' nogal heftig hoor. Heftiger dan de aankoop van een paar schoenen waar je spijt van hebt.feow schreef: ↑10-07-2017 20:17Voor mij is 'als ik het over zou kunnen doen zou ik een andere keuze maken' ook echt iets anders dan spijt.
Ik kan me, met mijn definitie van spijt, ook echt niet of nauwelijks voorstellen dat je spijt hebt van je ouderschap en dat los kunt zien van je kinderen.
En ik lees waarschijnlijk met mijn geenspijtbril, want ik lees nergens veroordeling. Wel onbegrip, en ook wil om het wel te begrijpen.
maandag 10 juli 2017 om 20:26
"Wat Donath wél wil bereiken, is dat 'spijt' een plek krijgt in de waaier aan emoties die vrouwen kunnen voelen over het moederschap: er is simpelweg niet één moedergevoel. Maar haar missie behelst meer dan de erkenning van een emotie. 'Spijt is niet alleen iets persoonlijks.' Dan ga je volgens Donath voorbij aan de druk die de maatschappij op vrouwen legt om kinderen te krijgen, en hoe ze zich als moeder behoren te gedragen en voelen. Al decennia lang zijn vrouwen 'bang emoties toe te staan die na de geboorte anders zijn dan van ze worden verwacht', schrijft Donath in haar boek. 'Doen ze dit wel, dan weten ze dat ze onmiddellijk worden gelabeld als 'slechte moeder'.'"
Aldus het artikel uit de OP.
Ik denk dat hier echt veel waarheid in zit. De druk van buitenaf kan enorm zijn.
Aldus het artikel uit de OP.
Ik denk dat hier echt veel waarheid in zit. De druk van buitenaf kan enorm zijn.
maandag 10 juli 2017 om 20:26
Ik snap wel wat je bedoelt maar ik denk dat de reactie van spijt op een auto die steeds langs de kant staat en spijt van het ouderschap twee verschillende dingen zijn. Het heet alleen hetzelfde bij gebrek aan een beter woord.blijfgewoonbianca schreef: ↑10-07-2017 20:04Maar waar ik een beetje mee zit, is dat wat ik spijt noem, ( wel kunnen janken van ellende, het echt, echt diep betreuren, je haren wel uit je hoofd kunnen trekken van ellende , er totaal niet meer blij mee zijn,er een afkeer van krijgen , of een afkeer van jezelf ) dat datzelde woord dus ook gebruikt wordt voor veel minder heftige gevoelens.
Als ik spijt heb van mijn auto omdat dat ding constant langs de kant staat, meer benzine zuipt als gedacht, er ok veel meer km's mee gereden waten als verteld, etc dan vervloek ik dat ding. Ga ik hem niet nog eens in de was zetten en er velgen voor kopen.
Als ik het daar mee vergelijk ( maar dat zal wel weer niet mogen ) dan krijg ik het niet kloppend dat je spijt hebt, je kind daar niets van merkt en je zielsveel van je kind houdt. Het zal best, maar ik zie geen beeld. Dan valt het tegen, het is zwaarder dan verwacht, je mist je oude leven,....maar dat is dan geen " echte " spijt. Als ik zeg dat ik spijt heb dat ik niet meer wasmiddel in de aanbieding heb gekocht bedoel ik namelijk ook " beetje jammer " .
Beetje jammer gaat niet op in het geval van kinderen en dus maken de ouders die zich zo voelen het allerbeste van hun ouderschap (denk ik dan) met een gevoel van wroeging en heimwee naar het leven voor het ouderschap.
Of dat goed is en niet zielig voor de kinderen etc. daar ga ik me verder niet aan wagen, ik deel even mijn hersenspinsels over het verschil tussen spijt 'beetje jammer, volgende keer beter' en levensveranderende spijt.
maandag 10 juli 2017 om 20:31
Ja, ik heb wel eens spijt van het moederschap. Als ik achteraf terugkijk blijk ik al vanaf vrij jong last te hebben van erg heftige PMS en ik heb dit altijd kunnen managen door me een week lang erg terug te trekken. Als dit niet kon dan leidde dat tot een soort paniek-aanvallen. Nu met een kind heb ik dit maandelijks, want met een jong kind kun je jezelf niet een hele week terugtrekken. Een kind wil dingen doen. Stelt 1.000 vragen.
Dit gecombineerd met mijn perfectionisme maakt dat ik het soms best pittig vind. Had ik dit eerder geweten dan had ik misschien niet voor kinderen gekozen. Ook omdat ik mijn zoontje een moeder gun die altijd leuk en lief is. En dat ben ik gewoon niet.
Daarentegen heeft hij mijn leven tegelijk ook veel mooier gemaakt. De liefde die ik voor hem voel is niet te vergelijken met welk gevoel dan ook. Misschien dat dát het juist ook wel zo zwaar maakt: als mijn zoontje pijn heeft dan leef ik daar zó in mee dat het haast voelt alsof ik zelf ook die pijn heb. Bij anderen heb ik dat nooit gehad. Ik kan verdrietig zijn dat iemand iets overkomt, maar niet zoals bij mijn zoontje.
Sorry voor het vage verhaal ik hoop dat ik het goed heb verwoord.
Dit gecombineerd met mijn perfectionisme maakt dat ik het soms best pittig vind. Had ik dit eerder geweten dan had ik misschien niet voor kinderen gekozen. Ook omdat ik mijn zoontje een moeder gun die altijd leuk en lief is. En dat ben ik gewoon niet.
Daarentegen heeft hij mijn leven tegelijk ook veel mooier gemaakt. De liefde die ik voor hem voel is niet te vergelijken met welk gevoel dan ook. Misschien dat dát het juist ook wel zo zwaar maakt: als mijn zoontje pijn heeft dan leef ik daar zó in mee dat het haast voelt alsof ik zelf ook die pijn heb. Bij anderen heb ik dat nooit gehad. Ik kan verdrietig zijn dat iemand iets overkomt, maar niet zoals bij mijn zoontje.
Sorry voor het vage verhaal ik hoop dat ik het goed heb verwoord.
maandag 10 juli 2017 om 20:32
Ik ben prima opgevoed. Maar toen mijn moeder tegen me zei dat ze het, achteraf gezien, bij één kind had willen laten, toen werd ik toch pissig en verdrietig tegelijk. Het was niet persoonlijk bedoeld. Nee joh, het gaat alleen maar over mijn bestaanSnarky schreef: ↑10-07-2017 17:30En ik vind het gaan zitten sneren naar mensen vanwege wat ze voelen dan weer erg bahbahbah. Zo hebben we allemaal onze dingetjes.
Als iemand zegt dat ze niet aan kinderen zou zijn begonnen als ze alles van tevoren had geweten, heeft die persoon wat mij betreft spijt. En ik vind dat dat mag, en dat dat iemand niet per se tot een slechte ouder maakt. Ik vind zelfs dat je dat tegen je volwassen kinderen mag zeggen, omdat die zo'n opmerking echt wel in context kunnen plaatsen als je ze een beetje goed hebt opgevoed.
Dus inderdaad, je mag van mij zeggen wat je echt voelt en ervaart, of het nu een feestje of een hel was. En daarbij hoef je dus niet te liegen, of dingen mooier of lelijker te maken dan ze zijn.
En het lijkt me trouwens een uitstekend idee om je goede en slechte ervaringen ook met zonen te delen, maar we hadden het hier over moeders, die ook allemaal dochters zijn en vaak dochters hebben die ook weer moeders zullen worden.
En enorm gefeliciteerd met je fantastische moederschap. Dat gun ik iedereen namelijk van harte. En nee, dat is geen sneer.
En ja, het verklaart wel waarom ik me altijd teveel voel. No fokking way dat ik ooit dat soort dingen tegen mijn kinderen zal zeggen!
anoniem_157704 wijzigde dit bericht op 10-07-2017 20:35
Reden: te persoonlijk
Reden: te persoonlijk
10.60% gewijzigd
maandag 10 juli 2017 om 20:36
Voor mij persoonlijk werkt het wel zo, dus ik kan me best voorstellen dat anderen dat adviseren.vrouwjagersma schreef: ↑10-07-2017 20:21Klopt. Maar als ik hier lees dat je het allemaal niet zo moeilijk moet zien en dat je gewoon je schouders eronder moet zetten, dan vind ik dat echt wel bagatelliseren.
Hoewel dus blijkt dat je aan het bagatelliseren bent.
maandag 10 juli 2017 om 20:39
Hoe denk jij dat ik die spijt moet zien ? Als in vinden dat je leven verpest is, of erg jammer dat je leven zo anders is, of.... ?Eleonora-2 schreef: ↑10-07-2017 20:26Ik snap wel wat je bedoelt maar ik denk dat de reactie van spijt op een auto die steeds langs de kant staat en spijt van het ouderschap twee verschillende dingen zijn. Het heet alleen hetzelfde bij gebrek aan een beter woord.
Beetje jammer gaat niet op in het geval van kinderen en dus maken de ouders die zich zo voelen het allerbeste van hun ouderschap (denk ik dan) met een gevoel van wroeging en heimwee naar het leven voor het ouderschap.
Of dat goed is en niet zielig voor de kinderen etc. daar ga ik me verder niet aan wagen, ik deel even mijn hersenspinsels over het verschil tussen spijt 'beetje jammer, volgende keer beter' en levensveranderende spijt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.